Strona główna Blog Strona 3186

Dotowane testy, leczenie i szczepionki przeciwko COVID mogą się wkrótce skończyć

0

Jeśli Kongres nie podejmie działań, fundusze federalne, z których dotowana jest broń przeciwko wirusowi COVID, zostaną wstrzymane, co może pogorszyć sytuację pandemii.

Dotowane testy, leczenie i szczepionki przeciwko COVID mogą się wkrótce skończyć

Alicia Ault , Lindsay Kalter

23 marca 2022 r. – W tym tygodniu rząd federalny zacznie ograniczać ilość leków przeciwciał przeciwko wirusowi COVID-19, które dostarcza do stanów, a lekarze nie będą już otrzymywać pieniędzy za opiekę nad osobami nieubezpieczonymi, ponieważ krajowi kończą się pieniądze na zakup kluczowych testów, terapii i szczepionek potrzebnych do powstrzymania pandemii.

Biały Dom już wcześniej ostrzegał, że bez dodatkowych 22,5 miliardów dolarów na natychmiastowe finansowanie, walka z pandemią COVID-19 będzie poważnie utrudniona. Kongres nie był jednak w stanie porozumieć się co do tego, czy i jak wygospodarować pieniądze na opłacenie malejących zapasów testów, terapii i szczepionek przeciwko wirusowi COVID-19.

Jeśli nauka wykaże, że jeszcze w tym roku potrzebne będą czwarte dawki szczepionek dla całej populacji, nie będziemy mieli wystarczających zapasów, aby zapewnić wszystkim Amerykanom darmowy i łatwy dostęp do szczepionek, powiedział koordynator ds. reakcji na COVID-19 w Białym Domu, Jeff Zients, podczas środowego briefingu prasowego. Co więcej, jeśli sytuacja się zmieni i pojawi się zapotrzebowanie na nową szczepionkę, np. specyficzną dla danej odmiany choroby, nie będziemy w stanie zapewnić dawek dla Amerykanów.

Dodał, że Kongres nie podjął żadnych działań, nie zapewnił niezbędnych funduszy i już widzimy tego konsekwencje.

Program refundacji świadczeń Białego Domu, który płaci szpitalom i pracownikom służby zdrowia za świadczenie usług nieubezpieczonym pacjentom, przestał przyjmować nowe wnioski o testy i leczenie od wtorku, jak powiedział Sekretarz Zdrowia i Usług Społecznych Xavier Becerra.

Do 5 kwietnia zaprzestanie przyjmowania nowych wniosków o usługi szczepień.

Znajdujemy się w nowym momencie w naszej walce z wirusem COVID-19, powiedział Becerra. Na tym etapie nasze zasoby są na wyczerpaniu.

Jest wystarczająco dużo środków, aby zapewnić szczepionki dla dzieci do 6 roku życia, które prawdopodobnie uzyskają aprobatę FDA w najbliższych tygodniach.

Brak działań spowodował, że administracja Bidena i urzędnicy zajmujący się zdrowiem publicznym podnieśli ręce w geście frustracji i zaniepokojenia, że Stany Zjednoczone nie będą przygotowane na kolejną falę zakażeń, która jest bardziej niż prawdopodobna. Oznacza to, że Amerykanie, którzy polegali na bezpłatnych lub w większości bezpłatnych testach, lekach i szczepionkach, mogą wkrótce być zmuszeni do zapłacenia setek, jeśli nie tysięcy dolarów z własnej kieszeni za walkę z wirusem.

Jesteśmy tym bardzo zaniepokojeni, ponieważ w końcu dotarliśmy do miejsca, w którym jesteśmy o wiele bardziej optymistyczni i lepiej przygotowani do dalszych działań” – mówi dr Marcus Plescia, dyrektor ds. medycznych w Association of State and Territorial Health Officials. Ta kwestia finansowania może to wszystko zniweczyć – mówi. Muszą to rozwiązać”.

Mówi on, że rząd federalny poinformował urzędników stanowych, że od tego tygodnia zmniejszy dostawy leków zawierających przeciwciała monoklonalne o ponad 30%. Państwowe wydziały zdrowia są kluczowym punktem dystrybucji terapii przeciwciałami.

Sotrovimab jest najczęściej stosowanym leczeniem przeciwciałami, ponieważ jest to jedyna terapia przeciwciałami skuteczna wobec wariantu Omicron. W listopadzie Stany Zjednoczone zakupiły sotrovimab za 1 miliard dolarów, a w styczniu dokupiły kolejne 600 000 dawek.

Stany Zjednoczone mają możliwość zakupu większej ilości, ale nie mogą tego zrobić bez większych funduszy, a to oznacza, że inne kraje, które mają pieniądze, ustawią się w kolejce – mówi Plescia.

Terapie przeciwciałami zawsze stanowiły wyzwanie – od dostarczenia ich ludziom we właściwym czasie po stworzenie ośrodków infuzji – a obecnie większość z nich nie działa przeciwko Omicronowi. Ale te wyzwania zostały złagodzone przez fakt, że mamy te niesamowite, bardzo silne leki przeciwwirusowe, mówi Plescia.

Należą do nich Paxlovid, Evusheld i molnupiravir. Biały Dom oświadczył jednak, że bez większych funduszy rząd nie będzie w stanie kupić więcej tabletek niż 20 milionów, które już posiada.

Rząd federalny planował również dokonać 31 marca specjalnego zakupu leku Evusheld, aby udostępnić go osobom z osłabionym układem odpornościowym w celu zapobiegania zakażeniom wirusem COVID-19. Produkcja leku trwa co najmniej 6 miesięcy, więc jeśli zakup nie dojdzie do skutku, oznacza to, że w tym roku zabraknie go dla osób najbardziej narażonych na zakażenie – poinformował Biały Dom.

Wszystkie leki przeciwwirusowe, które muszą być przyjmowane przez kilka dni, kosztują od 500 do 700 dolarów za kurs, jak podaje serwis GoodRx.

Biały Dom powiedział również, że nie będzie miał wystarczającej ilości pieniędzy na zakup szczepionki przypominającej – czwartej dawki COVID-19 – dla wszystkich Amerykanów, jeśli CDC zaleci kolejną dawkę. Firma Pfizer stara się o zatwierdzenie przez FDA czwartego zastrzyku dla Amerykanów powyżej 65 roku życia, a firma Moderna stara się o zatwierdzenie go dla wszystkich dorosłych. ?

Komitet doradczy FDA zbierze się 6 kwietnia, aby rozważyć zalety i wady czwartej dawki przypominającej.

W międzyczasie inne kraje zaczęły oferować czwartą dawkę szczepionki, co zwiększa prawdopodobieństwo, że Stany Zjednoczone pozostaną w tyle, jeśli chodzi o możliwość zakupu większej liczby dawek. Producenci leków produkują szczepionki w odpowiedzi na kontrakty na ich zakup.

Rząd federalny dotuje również produkcję testów COVID-19. Bez zwiększenia finansowania, działania te zakończą się w czerwcu, co oznacza potencjalny niedobór w drugiej połowie roku – poinformował Biały Dom.

Od wtorku rząd federalny przestał również przyjmować wnioski od lekarzy i innych dostawców usług medycznych o zwrot kosztów testów i leczenia, które przeprowadzają u nieubezpieczonych pacjentów. Z kolei 5 kwietnia program przestanie przyjmować wnioski od lekarzy, którzy starają się o pokrycie kosztów szczepionek.

Lekarze są uważani za kluczowych w przekonywaniu większej liczby Amerykanów do szczepień, ponieważ cieszą się największym zaufaniem – mówi Plescia. Biały Dom powiedział, że jest prawdopodobne, iż lekarze będą odrzucać nieubezpieczonych lub zostaną zmuszeni do pokrycia kosztów, co nie jest dobrym rozwiązaniem.

Na koniec Biały Dom stwierdził, że nie będzie w stanie kontynuować odpowiedniego nadzoru nad pojawiającymi się wariantami choroby ani inwestować w szczepionki przeznaczone do walki z konkretnymi wariantami. Będzie też zmuszony ograniczyć zakup szczepionek dla mniej zamożnych krajów. Niedostateczne szczepienia na całym świecie przyczyniły się do powstania nowych wariantów choroby.

Dopóki wirus nie będzie krążył po świecie, będzie to ciągły cykl tych potencjalnych wariantów – mówi Plescia, dodając, że Stany Zjednoczone muszą nadal wydawać pieniądze, aby być przygotowanym.

Głupotą byłoby zakładać, że to już koniec dalszych wybuchów pandemii, ponieważ to stawia nas w sytuacji, w której nie będziemy w stanie zareagować, jeśli do niej dojdzie” – mówi.

Poszukiwanie zabójcy

0

Potencjalny test na sepsę u niemowląt może oszczędzić rodzinom niepokoju — i kosztów.

W poszukiwaniu zabójcy

Kiedy lekarze nie mogą czekać

Reviewed by Craig H. Kliger, MD From the doctor Archives

15 stycznia 2001 r. – Kiedy w 1996 r. urodziło się pierwsze dziecko Naomi Williams, Julian, początkowo wydawał się być okazem zdrowia. Jednak gdy wraz z mężem Danem opiekowali się noworodkiem na sali pooperacyjnej, Julian zaczął wydawać się ospały i zwymiotował jakąś przezroczystą ciecz. Jego temperatura stale spadała, pomimo kontaktu ze skórą i ogrzewanych koców.

Następnie – niecałe sześć godzin po urodzeniu – Williamowie bezradnie patrzyli, jak Julian zostaje przeniesiony z ramion matki na oddział intensywnej terapii noworodków. Lekarze ze szpitala w San Francisco obawiali się zakażenia przenoszonego przez krew, zwanego sepsą noworodkową, które u niemowląt może szybko postępować i prowadzić do śmierci.

Kiedy Naomi Williams zobaczyła swojego syna, leżał on w inkubatorze pod 24-godzinną obserwacją, podłączony do zastraszającego zestawu maszyn, które podawały między innymi antybiotyki dożylnie.

Być może nigdy nie słyszałeś o sepsie noworodków, zabójczej chorobie na całym świecie, która w Stanach Zjednoczonych jest stosunkowo rzadka, ponieważ łatwo poddaje się leczeniu antybiotykami. Jednak każdego roku, według szacunków rządowych, 300 000 amerykańskich noworodków trafia na intensywną terapię, zostaje podłączonych do kroplówki i umieszczonych w plątaninie monitorów na 24 godziny, a nawet tydzień lub dłużej, ponieważ lekarze obawiają się, że mają sepsę.

W rzeczywistości, zgodnie z tymi samymi szacunkami, tylko jedno na 17 niemowląt leczonych z powodu sepsy rzeczywiście ją ma. Problem polega na tym, że najlepszym dostępnym obecnie testem jest posiew krwi, który wymaga kilku dni, aby dokładnie zdiagnozować sepsę, podczas gdy choroba zakaźna może zabić niemowlę w ciągu kilku godzin. Lekarze nie mogą sobie pozwolić na czekanie.

Nowe badanie krwi, poddawane obecnie ocenie klinicznej, może oszczędzić udręki większości takich rodzin – i przynajmniej części z szacowanych na 800 milionów dolarów rocznych kosztów leczenia. Rodzina Williamsów, w pełni ubezpieczona, poniosła koszty leczenia Juliana na intensywnej terapii w wysokości 15 000 dolarów. „Co by było, gdybyśmy nie mieli ubezpieczenia lub byli niedoubezpieczeni?” – zastanawia się Naomi Williams.

Nowy test, opracowany pierwotnie przez zespół naukowców z Uniwersytetu Stanforda i licencjonowany przez CompuCyte Corp. z siedzibą w Massachusetts, może umożliwić postawienie ostatecznej diagnozy sepsy w czasie krótszym niż 20 minut. Jego działanie polega na pomiarze stanu zapalnego w białych krwinkach. „Istnieje bardzo niewiele stanów, w których niemowlę w chwili narodzin lub wkrótce po narodzinach wykazuje oznaki ogromnego stanu zapalnego. Białe krwinki są bardzo wrażliwe na infekcje, a reakcją organizmu jest włączenie ich jako pierwszej linii obrony w celu zabicia bakterii” – mówi dr Timothy Holzer, wiceprezes ds. rozwoju biomedycznego w firmie CompuCyte.

Test jest badany w dwóch oddzielnych próbach, jednej w Boston University Medical Center, a drugiej w University of Massachusetts Medical Center. Jeśli wszystko pójdzie dobrze, Holzer ma nadzieję, że do końca 2001 roku przedstawi wyniki tych badań Amerykańskiej Agencji ds. Jeśli FDA zatwierdzi test, najwcześniej mógłby on być dostępny w sprzedaży w połowie 2002 roku.

Jak dotąd wyniki nowego testu są bardzo obiecujące, mówi dr Alan Michelson, profesor pediatrii i patologii na University of Massachusetts Medical School. „Test, który mógłby szybko stwierdzić, czy u niemowlęcia występuje sepsa, czy też nie, zaoszczędziłby rodzinom wiele traumy i pieniędzy” – mówi Michelson, który nie jest bezpośrednio zaangażowany w próby testu na sepsę, ale prowadzi inne badania z udziałem CompuCyte. „Jest wiele dzieci, które nie wymagałyby leczenia na intensywnej terapii”.

Naomi Williams nie mogłaby się bardziej zgodzić. Po ośmiu dniach udręki – część spędziła śpiąc w nieużywanej sali pooperacyjnej w szpitalu, a część w domu bez swojego nowonarodzonego syna – była bliżej załamania niż kiedykolwiek myślała, że to możliwe. W końcu para mogła przywieźć do domu energicznego, zdrowego Juliana. Ale nadal nie wiedzą, czy kiedykolwiek miał sepsę. Williams jest wdzięczna szpitalowi za opiekę i wie, że mogła ona uratować życie jej syna. Mimo to „było to najbardziej traumatyczne przeżycie w naszym życiu. Ale czy było to naprawdę konieczne?” – zastanawia się. „Czy nie byłoby wspaniale, gdyby można było dowiedzieć się tego wcześniej?”.

„Wszyscy wciąż szukają magicznej różdżki” – mówi dr Charles R. Rosenfeld, dyrektor Wydziału Medycyny Noworodkowo-Przedporodowej na Uniwersytecie Texas Southwestern Medical Center w Dallas. „Musi on umożliwiać uzyskanie bardzo wysokiej swoistości, czyli małej liczby fałszywych wyników negatywnych, i bardzo wysokiej czułości, czyli małej liczby wyników fałszywie pozytywnych”. Rosenfeld, choć nie zna testu CompuCyte, ostrzega, że nawet przy wyniku uzyskanym po 20 minutach lekarze nadal będą skłonni do natychmiastowego rozpoczęcia leczenia. „Nadal będziesz leczył te dzieci w ciągu pierwszych 24 godzin. Nikt przy zdrowych zmysłach nie będzie czekał na wynik badania – niezależnie od tego, jak szybko – jeśli uważa, że dziecko jest zakażone” – mówi.

Holzer zgadza się, że lekarze będą i powinni postępować ostrożnie. „Myślę, że będą musiały pojawić się bardzo przekonujące dane, zanim lekarze zmienią swoją praktykę” – mówi. „Jeśli nadal będą uważać, na podstawie swojego doświadczenia klinicznego, że u tego niemowlęcia może wystąpić sepsa, będą kontynuować leczenie. Ale nowy test może dać im pewność, że nie będą leczyć niektórych dzieci lub szybciej przerwą terapię.”

Już samo to byłoby zbawienne dla Naomi Williams, która zmagała się z karmieniem piersią niemowlęcia podłączonego do maszyn i niewiele spała, jeśli w ogóle, przez osiem dni, kiedy Julian przebywał na intensywnej terapii. „Kiedy jesteś w szpitalu z małym, bezbronnym dzieckiem, które urodziłaś, strach jest po prostu okropny” – mówi. „Gdybyśmy wiedzieli wcześniej, byłoby cudownie”.

Gina Shaw jest niezależną pisarką z Waszyngtonu, która często pisze o zdrowiu i medycynie.

Alergia na penicylinę: Objawy, testy, leczenie i odczulanie

0

Jeśli potrzebujesz antybiotyków, alergia na penicylinę może mieć duży wpływ na to, jaki lek dostaniesz. Dowiedz się, jakie są objawy, jak wykonać testy i jakie masz możliwości w przypadku alergii.

Alergia na penicylinę jest reakcją układu odpornościowego na antybiotyk – penicylinę. Od lat 40. ubiegłego wieku penicylina jest lekiem stosowanym w leczeniu infekcji wywołanych przez bakterie. Jednak u niektórych osób jej przyjmowanie wywołuje niepożądane reakcje.

Twój układ odpornościowy ma za zadanie zwalczać bakterie, które wywołują chorobę. Czasami jednak organizm zwalcza sam lek. Tak dzieje się w przypadku uczulenia na penicylinę. Twój układ odpornościowy myśli, że to najeźdźca i chce się go pozbyć.

Lekarze starają się dobrać właściwy antybiotyk do odpowiedniej choroby. Zadanie to jest trudniejsze, jeśli masz alergię na penicylinę. W razie problemów warto poddać się badaniom.

Objawy alergii na penicylinę

W ciągu godziny od zażycia penicyliny możesz zauważyć niektóre z poniższych objawów reakcji alergicznej:

  • Kaszel, świszczący oddech i duszności

  • Gorączka

  • Pokrzywka (czerwone grudki na skórze, które mogą swędzieć)

  • Swędzące, łzawiące oczy

  • Swędzenie na innych częściach ciała

  • Cieknący nos

  • Obrzęk skóry, często w okolicach twarzy

  • Ucisk w gardle

Anafilaksja

W rzadkich przypadkach może dojść do ciężkiej reakcji zwanej anafilaksją. Należy wezwać pogotowie ratunkowe, jeśli u pacjenta lub osoby z nim przebywającej wystąpią takie objawy po przyjęciu penicyliny:

  • Ból brzucha

  • Kłopoty z oddychaniem

  • Biegunka

  • Zawroty głowy, światłowstręt lub omdlenia

  • Napady

  • Pęcznienie gardła lub języka

  • Ucisk w klatce piersiowej

  • Wymiotowanie lub uczucie, że możesz

Reakcja opóźniona

Choć nie jest to częste, niektóre reakcje alergiczne mogą wystąpić kilka dni lub tygodni później. Należą do nich:

  • Ból stawów

  • Opuchlizna

  • Wysypka

  • Uczucie, że zaraz zwymiotujesz

  • Niewyjaśnione wyczerpanie

  • Gorączka

  • Dezorientacja.

  • Bicie serca wydaje się niemiarowe.

  • Krew w sikaniu

Alergia na penicylinę może wywołać następujące choroby:

  • Choroba posurowicza. Występuje gorączka, wysypka, bóle stawów, obrzęki i mdłości.

  • Niedokrwistość spowodowana lekami. Liczba czerwonych krwinek jest mniejsza niż normalnie. Powoduje to uczucie zmęczenia, zbyt szybkie lub zbyt wolne bicie serca, duszności i inne objawy.

  • DRESS (reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi). W przypadku DRESS dotyczy to całego ciała, występuje wysoka liczba białych krwinek, ogólny obrzęk i obrzęk węzłów chłonnych. Może dojść do nawrotu starego zakażenia wirusem zapalenia wątroby.

  • Zespół Stevensa-Johnsona (lub toksyczna nekroliza naskórka).Jest to poważna reakcja skórna, która powoduje bolesną wysypkę, powstawanie pęcherzy i łuszczenie się skóry. Zwykle zaczyna się od objawów grypopodobnych, a gojenie skóry rozpoczyna się po kilku dniach.

  • Zapalenie nerek (stan zapalny nerek). Może wystąpić gorączka, krew w moczu, obrzęk całego ciała, dezorientacja i inne objawy.

?

Alergia na penicylinę – przyczyny i czynniki ryzyka

Każdy może być uczulony na ten rodzaj antybiotyku, ale prawdopodobieństwo wystąpienia alergii jest większe, jeśli:

  • Alergia na inne leki

  • HIV

  • Epsteina-Barr, rodzaj wirusa opryszczki

  • Członkowie rodziny, którzy nie mogą przyjmować penicyliny

  • Inne alergie, takie jak katar sienny

Jeśli penicylina była przyjmowana często, przez długi czas lub w dużych dawkach, prawdopodobieństwo wystąpienia złej reakcji może być większe.

?

Test na alergię na penicylinę

Umów się na wizytę u lekarza, który zbada Cię i odpowie na pytania dotyczące objawów i czasu ich trwania.

Może być również przeprowadzony test skórny lub test prowokacyjny.

Test skórnyTest ten jest najbardziej powszechnym rodzajem testu. Trwa on około godziny.

Najpierw lekarz użyje maleńkiej igły, aby nakłuć przedramię i podać słabą dawkę penicyliny. Igła będzie ledwo przebijać skórę. Jeśli masz alergię, po około 15 minutach pojawi się swędzący czerwony guzek, przypominający ukąszenie komara.

Jeśli nie pojawi się guzek, pod skórę przedramienia zostanie podana dawka penicyliny. Ponownie, jeśli w ciągu 15 minut pojawi się guzek, oznacza to, że jesteś uczulony na penicylinę.

Jeśli nadal nie pojawi się guzek, prawdopodobnie nie jesteś uczulony.

Dla pewności lekarz może podać Ci doustnie zwykłą dawkę penicyliny. Pacjent pozostanie w gabinecie przez około godzinę. Jeśli nie wystąpią żadne objawy po podaniu tej dawki, lekarz poinformuje Cię, że wszystko jest w porządku.

Test prowokacyjnyW większości przypadków test prowokacyjny jest wykonywany, gdy pacjent naprawdę potrzebuje penicyliny, a lekarz nie ma możliwości przeprowadzenia testu skórnego.

W przypadku testu prowokacyjnego należy zacząć od małej dawki. Jeśli po 30-60 minutach nie wystąpi reakcja, należy przyjąć większą dawkę. Co 30-60 minut należy zwiększać dawkę, aż do przyjęcia pełnej dawki. Zwykle trwa to 4-5 dawek.

Jeśli po przyjęciu pełnej dawki nie wystąpią objawy, to znaczy, że nie masz alergii.

?

Leczenie alergii na penicylinę

Jeśli przyjmowałeś penicylinę nie wiedząc, że masz alergię, przestań ją przyjmować i skontaktuj się z lekarzem.

Lekarz może przepisać lek przeciwhistaminowy, taki jak difenhydramina, aby złagodzić objawy. W przypadku poważniejszych problemów, takich jak obrzęk, może zostać podany lek o nazwie kortykosteroid.

Jeśli wystąpi anafilaksja, natychmiast podany zostanie lek o nazwie epinefryna. Spędzisz trochę czasu w szpitalu, dopóki nie poprawi się Twoje ciśnienie krwi i oddychanie.

?

Alternatywy dla penicyliny

Jeśli nie możesz przyjmować penicyliny, zwykle jej unikasz. Lekarz postara się znaleźć inny rodzaj antybiotyku.

Jeśli pacjent naprawdę potrzebuje penicyliny, może zostać poddany leczeniu zwanemu odczulaniem. Zazwyczaj jest to możliwe tylko wtedy, gdy wcześniej nie wystąpiła reakcja anafilaksji.

W ramach odczulania lekarz rozpocznie podawanie małej dawki penicyliny. Jeśli w ciągu 15-30 minut nie wystąpią objawy alergii, należy zastosować większą dawkę.

Większe dawki podaje się w ciągu kilku godzin lub dni. Jeśli nie wystąpią objawy, można kontynuować przyjmowanie penicyliny.

Powikłania alergii na penicylinę

Podobnie jak w przypadku innych leków, mogą wystąpić działania niepożądane, które nie są oznaką alergii na penicylinę, takie jak nudności, biegunka, ból głowy lub swędzenie pochwy.

Najpoważniejszym powikłaniem, na które należy uważać, jest anafilaksja. Ta rzadka, zagrażająca życiu reakcja powoduje wyłączenie układów organizmu. Anafilaksja to nagły przypadek medyczny, który wymaga natychmiastowej pomocy. Jeśli u Ciebie lub kogoś, kogo znasz, wystąpią objawy anafilaksji, zadzwoń pod numer 911.

Rozszczep kręgosłupa: Przyczyny, objawy, diagnozy i leczenie

0

Istnieje kilka rodzajów tej wady wrodzonej, która wpływa na kręgosłup niemowlęcia. Dowiedz się więcej o nich, a także o objawach, przyczynach i sposobach leczenia.

Jeśli dziecko cierpi na tę wadę, podczas rozwoju cewy nerwowej (grupa komórek, które tworzą mózg i rdzeń kręgowy dziecka) nie zamyka się do końca, przez co kręgosłup chroniący kręgosłup nie tworzy się całkowicie. Może to powodować problemy fizyczne i psychiczne.

Rozszczep kręgosłupa ma około 1500-2000 dzieci z 4 milionów rodzących się co roku w Stanach Zjednoczonych. Dzięki postępowi w medycynie 90% dzieci z tą wadą dożywa dorosłości, a większość z nich prowadzi pełnowartościowe życie.

Rodzaje

Istnieją trzy główne typy rozszczepu kręgosłupa:

Spina bifida occulta (SBO): Jest to najczęstsza i najłagodniejsza forma wady. Wiele osób nawet nie wie, że ją ma. („Occulta” oznacza po łacinie „ukryty”.) W tym przypadku rdzeń kręgowy i nerwy są zazwyczaj w porządku, ale może występować niewielka szczelina w kręgosłupie. Ludzie często dowiadują się, że mają SBO, kiedy z jakiegoś innego powodu wykonują zdjęcie rentgenowskie. Ten typ rozszczepu kręgosłupa zazwyczaj nie powoduje żadnego rodzaju niepełnosprawności.

Meningocele: Ten rzadki typ rozszczepu kręgosłupa występuje, gdy worek z płynem rdzeniowym (ale nie rdzeń kręgowy) przeciska się przez otwór w plecach dziecka. U niektórych osób występuje niewiele objawów lub nie ma ich wcale, podczas gdy inni mają problemy z pęcherzem i jelitami.

Rozszczep kręgosłupa (myelomeningocele): Jest to najcięższy typ rozszczepu kręgosłupa. W tym przypadku kanał kręgowy dziecka jest otwarty w jednym lub kilku miejscach w dolnej lub środkowej części pleców, a na zewnątrz wystaje worek z płynem. W tym worku znajduje się również część rdzenia kręgowego i nerwów, które ulegają uszkodzeniu.

Objawy

W przypadku spina bifida occulta najbardziej oczywistym objawem może być kępka włosów lub znamię w miejscu wady. W przypadku meningocele i myelomeningocele można zobaczyć worek wystający przez plecy dziecka. W przypadku meningocele worek może być pokryty cienką warstwą skóry.

W przypadku myelomeningocele zwykle nie ma żadnej osłony skórnej, a tkanka rdzenia kręgowego znajduje się na zewnątrz. Inne związane z tym objawy to:?

  • Słabe mięśnie nóg (w niektórych przypadkach niemowlę nie może nimi w ogóle poruszać)

  • Nietypowo ukształtowane stopy, nierówne biodra lub krzywy kręgosłup (skolioza)

  • Napady

  • Problemy z jelitami lub pęcherzem moczowym

Dzieci mogą mieć również problemy z oddychaniem, połykaniem lub poruszaniem górnymi ramionami. Mogą też mieć nadwagę. Objawy w dużym stopniu zależą od tego, w którym miejscu kręgosłupa znajduje się problem i jakie nerwy rdzeniowe są zaangażowane.

Przyczyny

Nikt nie wie na pewno, co powoduje rozszczep kręgosłupa. Naukowcy uważają, że może to być kombinacja czynników środowiskowych i wywiadu rodzinnego, a także brak kwasu foliowego (rodzaj witaminy B) w organizmie matki.

Wiadomo jednak, że choroba ta występuje częściej u dzieci rasy białej i latynoskiej oraz u dziewczynek. Ponadto kobiety, które nie radzą sobie z cukrzycą lub są otyłe, mogą być bardziej narażone na urodzenie dziecka z rozszczepem kręgosłupa.

Diagnoza

Trzy testy mogą sprawdzić, czy dziecko ma rozszczep kręgosłupa i inne wady wrodzone, kiedy jest jeszcze w łonie matki:

Badanie krwi: Próbka krwi matki jest badana w celu sprawdzenia, czy zawiera pewne białko wytwarzane przez dziecko, zwane AFP. Jeśli poziom AFP jest bardzo wysoki, może to oznaczać, że dziecko ma rozszczep kręgosłupa lub inną wadę cewy nerwowej.

Badanie ultrasonograficzne: Fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości odbijają się od tkanek w Twoim ciele, tworząc czarno-biały obraz dziecka na monitorze komputera. Jeśli Twoje dziecko ma rozszczep kręgosłupa, możesz zobaczyć otwarty kręgosłup lub worek wystający z kręgosłupa.

Amniopunkcja: Jeśli badanie krwi wykaże wysoki poziom AFP, a badanie ultrasonograficzne będzie w normie, lekarz może zalecić amniopunkcję. Polega ona na pobraniu przez lekarza za pomocą igły niewielkiej ilości płynu z worka owodniowego wokół dziecka. Jeśli w płynie tym znajduje się wysoki poziom AFP, oznacza to, że skóra wokół worka owodniowego dziecka jest uszkodzona i AFP przedostało się do worka owodniowego.

Czasami rozszczep kręgosłupa jest diagnozowany po urodzeniu dziecka – zazwyczaj wtedy, gdy matka nie była objęta opieką prenatalną lub badanie ultrasonograficzne nie wykazało żadnych nieprawidłowości.

Lekarz prawdopodobnie będzie chciał wykonać zdjęcia rentgenowskie ciała dziecka oraz badanie rezonansem magnetycznym (MRI), w którym wykorzystuje się silne magnesy i fale radiowe w celu uzyskania bardziej szczegółowych obrazów.

Leczenie

Lekarze mogą operować dzieci już w wieku kilku dni, a nawet jeszcze w łonie matki. Jeśli dziecko ma oponę mózgową, około 24 do 48 godzin po urodzeniu chirurg umieści błonę otaczającą rdzeń kręgowy z powrotem na swoim miejscu i zamknie otwór.

Jeśli u dziecka występuje myelomeningocele, chirurg umieści tkankę i rdzeń kręgowy z powrotem wewnątrz ciała dziecka i przykryje je skórą. Czasami chirurg umieszcza również w mózgu dziecka wydrążoną rurkę zwaną shuntem, aby zapobiec gromadzeniu się wody w mózgu (tzw. wodogłowie). Jest to również wykonywane 24 do 48 godzin po urodzeniu dziecka.

Czasami operacja może być przeprowadzona, gdy dziecko jest jeszcze w łonie matki. Przed 26. tygodniem ciąży chirurg wchodzi do macicy matki i zaszywa otwór nad rdzeniem kręgowym dziecka. Dzieci, u których przeprowadza się tego typu operację, wydają się mieć mniej wad wrodzonych. Jest ona jednak ryzykowna dla matki i zwiększa prawdopodobieństwo, że dziecko urodzi się za wcześnie.

Po tych operacjach mogą być potrzebne kolejne, aby skorygować problemy ze stopami, biodrami, kręgosłupem lub aby zastąpić shunt w mózgu. U 20% do 50% dzieci z myelomeningocele może wystąpić również tzw. postępujące skrępowanie, polegające na tym, że rdzeń kręgowy zostaje przytwierdzony do kanału kręgowego. (W miarę wzrostu dziecka rdzeń kręgowy rozciąga się, co powoduje zanik mięśni i problemy z jelitami lub pęcherzem. Aby to naprawić, również może być konieczna operacja.

Niektóre osoby z rozszczepem kręgosłupa potrzebują kul, ortez lub wózków inwalidzkich, aby móc się poruszać, a inne potrzebują cewnika, aby pomóc im w problemach z pęcherzem.

Profilaktyka

Badania wykazały, że przyjmowanie multiwitaminy z kwasem foliowym może zapobiec rozszczepowi kręgosłupa i zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia tej i innych wad wrodzonych u dziecka. Każda kobieta w ciąży lub starająca się zajść w ciążę powinna przyjmować 400 mikrogramów dziennie. Jeśli cierpisz na rozszczep kręgosłupa lub masz dziecko z rozszczepem kręgosłupa, powinnaś przyjmować 4000 mikrogramów dziennie co najmniej miesiąc przed zajściem w ciążę i przez kilka pierwszych miesięcy.

Kwas foliowy znajduje się również w ciemnozielonych warzywach, żółtkach jaj, niektórych wzbogaconych chlebach, makaronach, ryżu i płatkach śniadaniowych.

Objawy zatrucia pokarmowego: Oznaki zatrucia pokarmowego

0

Zatrucie pokarmowe może być wywołane przez różne bakterie. lekarz wyjaśnia jego objawy.

Dokładne objawy i stopień ich nasilenia będą się różnić. Zależą one od rodzaju bakterii, wirusa lub pasożyta, który Cię zainfekował, od tego, jak dużo bakterii znajduje się w Twoim organizmie i jak dobrze Twój układ odpornościowy radzi sobie z ich zwalczaniem.

Pomimo szerokiej gamy typów, większość przypadków zatruć pokarmowych powoduje pewne połączenie poniższych objawów:

  • Biegunka

  • Nudności

  • Wymioty

W przypadku łagodnego przebiegu choroby można pomyśleć, że mamy do czynienia z grypą żołądkową lub wirusem. Możliwe, że poczujesz się lepiej bez żadnego leczenia. Jednak u niektórych osób objawy są tak poważne, że konieczne może być udanie się do szpitala.

Najczęstsze objawy zatrucia pokarmowego

Skurcze żołądka i jelit, biegunka i wymioty mogą pojawić się już po 1 godzinie od spożycia skażonej żywności, a nawet po 10 dniach lub dłużej. Zależy to od tego, co jest przyczyną zakażenia.

Inne możliwe, powszechne objawy różnych zatruć pokarmowych mogą obejmować:

  • Wzdęcia i gazy

  • Gorączka

  • Bóle mięśniowe

  • Słabość

  • Ból brzucha i skurcze

Objawy zatrucia pokarmowego, które mogą zagrażać życiu

Niektóre objawy oznaczają, że należy szukać pomocy medycznej:

  • Powtarzające się wymioty; niemożność utrzymania płynów w ustach

  • Objawy odwodnienia: suchość w ustach, rzadkie oddawanie moczu lub jego brak, zawroty głowy lub zapadnięte oczy

  • Biegunka u noworodka lub niemowlęcia

  • Biegunka trwająca dłużej niż 2 dni (1 dzień u dziecka) lub o ciężkim przebiegu

  • Silny ból jelit

  • Gorączka 102 F lub wyższa, lub temperatura w odbycie 100,4 F u dziecka poniżej 3 miesięcy

  • Czarne, smoliste lub krwawe stolce

  • Osłabienie mięśni

  • Mrowienie w ramionach

  • Niewyraźne widzenie

  • Dezorientacja

  • Biegunka lub choroba przypominająca flulę u kobiet w ciąży

  • Żółtaczka (żółta skóra), która może być objawem zapalenia wątroby typu A

Przyczyny zatruć pokarmowych

Prawdopodobnie słyszałeś o szkodliwych owadach, które mogą powodować zatrucia pokarmowe:

  • Campylobacter

  • E. coli

  • Listeria

  • Salmonella

  • Shigella

Botulizm

Botulizm jest rzadką, ale ciężką odmianą bakteryjnego zatrucia pokarmowego.

Bakterią wywołującą zatrucie jadem kiełbasianym jest Clostridium botulinum. Rozwija się ona na żywności, która nie została ugotowana lub przechowywana w odpowiedniej temperaturze, aby ją zabić lub powstrzymać jej rozwój. Zdarza się to czasem w przypadku żywności konserwowanej w domu. Niemowlęta mogą zarazić się od pokarmów zawierających bakterie, ponieważ nie mają one takich naturalnych mechanizmów obronnych, jak starsze dzieci i dorośli. Miód jest najczęstszym pokarmem, który może zarazić dziecko jadem kiełbasianym – nigdy nie podawaj go dziecku poniżej 1 roku życia.

Objawy mogą obejmować:

  • niewyraźna mowa lub niewyraźne widzenie

  • Osłabienie mięśni

  • Trudności z połykaniem

  • Suchość w ustach

  • Paraliż mięśni od głowy w dół przez całe ciało

  • Wymioty

Zadzwoń pod numer 911, jeśli zauważysz u siebie lub bliskiej osoby objawy zatrucia jadem kiełbasianym.

Czynniki ryzyka zatrucia pokarmowego

Każdy, kto spożywa skażoną żywność, może zachorować na zatrucie pokarmowe. Jednak to, na ile zachorujesz, zależy od rodzaju zakażenia, ilości zjedzonej żywności, wieku i stanu zdrowia. Niektóre grupy osób mają większe szanse na poważne zachorowanie z powodu zatrucia pokarmowego:

  • Dorośli w wieku 65 lat i starsi: Z wiekiem układ odpornościowy staje się mniej zdolny do zwalczania infekcji.

  • Niemowlęta i małe dzieci: Bardzo młode osoby nie mają w pełni rozwiniętego układu odpornościowego.

  • Kobiety w ciąży: Zmiany w organizmie kobiety w ciąży zwiększają prawdopodobieństwo, że zarazki i bakterie mogą wywołać u niej poważną chorobę.

  • Osoby z długotrwałymi chorobami: Choroby takie jak cukrzyca, choroby nerek, choroby wątroby, HIV, AIDS lub leczenie raka mogą osłabić układ odpornościowy.

Diagnostyka zatruć pokarmowych

Aby zdiagnozować zatrucie pokarmowe, lekarz zapozna się z historią choroby, w tym z objawami, czasem ich występowania i rodzajem spożywanych pokarmów. Lekarz zapyta również, czy pacjent podróżował i czy ktoś inny w domu ma takie objawy.

Na podstawie uzyskanych informacji lekarz może zbadać mocz, aby sprawdzić, czy pacjent jest odwodniony. Mogą również pobrać próbki krwi i kału, aby spróbować zidentyfikować organizm, który wywołał chorobę.

W przypadku wykrycia organizmu, lekarz może skontaktować się z lokalnym wydziałem zdrowia, aby sprawdzić, czy nie doszło do wybuchu epidemii. Nie zawsze możliwe jest znalezienie dokładnej przyczyny.

Wirusowe zapalenie żołądka i jelit (grypa żołądkowa)

Wirusowe zapalenie żołądka i jelit, czyli grypa żołądkowa, ma kilka objawów, które w dużym stopniu przypominają objawy zatrucia pokarmowego, w tym:

  • Ból brzucha i skurcze

  • Wodnista biegunka

  • Nudności i wymioty

Podobnie jak w przypadku zatrucia pokarmowego, może wystąpić gorączka. Będzie to jednak gorączka o niskim stopniu nasilenia (poniżej 101 F). Może również boleć głowa i mięśnie.

Objawy te często pojawiają się w ciągu 1-3 dni od momentu zarażenia. Zwykle trwają one dzień lub dwa, ale mogą utrzymywać się nawet do 10 dni.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem?

Łagodny przypadek zatrucia pokarmowego zwykle mija samoistnie po odpoczynku i wypiciu dużej ilości płynów. Jeśli jednak Ty lub ktoś z Twoich bliskich ma jakiekolwiek objawy zatrucia jadem kiełbasianym lub choroby zagrażającej życiu, natychmiast zadzwoń pod numer 911.

Co się dzieje z zachowaniem Twojego dziecka?

0

Czy Twoje dziecko z ADHD nie potrafi usiedzieć w miejscu? Czy ma problemy z koncentracją? Rozwiąż ten quiz o lekarzach, aby dowiedzieć się, jak pomóc mu zmotywować się do działania.

W przypadku dzieci z ADHD trzeba być bardziej surowym.

  • Prawda

  • False

W przypadku dzieci z ADHD trzeba być bardziej surowym.

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Eksperci twierdzą, że w przypadku dzieci z ADHD nie trzeba stosować surowszych kar. W rzeczywistości niektóre badania wykazały, że zbyt surowe kary mogą pogorszyć problemy z zachowaniem. Chodzi raczej o to, aby być konsekwentnym. Ustal jasne zasady i upewnij się, że dziecko wie, co się stanie, jeśli je złamie. Następnie należy za każdym razem postępować zgodnie z nimi.

Uzyskaj wyniki

Aby pomóc dziecku w koncentracji, zadbaj o to, by jego śniadanie było bogate w:

  • Białko

  • Cukry nierafinowane

  • Gluten

Aby pomóc dziecku w koncentracji, upewnij się, że jego śniadanie jest bogate w:

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Białko nie wyleczy problemów z dyscypliną ADHD. Jest ono jednak kluczowe w budowaniu substancji chemicznych w mózgu, które pomagają dziecku się skoncentrować. Zacznij dzień dziecka od wysokobiałkowego śniadania – np. jajecznicy lub jogurtowego smoothie – i sprawdź, czy to pomoże w jego zachowaniu.

Uzyskaj wyniki

Dzieci z ADHD mają problemy z dyscypliną, ponieważ nie mogą się skupić.

  • Prawda

  • False

  • To zależy

Dzieci z ADHD mają problemy z dyscypliną, ponieważ nie potrafią się skupić.

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

W rzeczywistości dzieci z ADHD często są zbyt skoncentrowane. Mogą być w stanie odciąć się od wszelkich bodźców i przez wiele godzin skupić się na grze wideo lub projekcie artystycznym. Mogą jednak mieć problemy ze zwróceniem uwagi na to, co chcesz, aby zrobiły – zwłaszcza jeśli jest to dla nich mniej interesujące lub stymulujące. A czasami nie mogą się skupić, np. na lekcji, ponieważ nie zwracały uwagi wtedy, kiedy powinny.

Uzyskaj wyniki

W utrzymaniu dyscypliny może pomóc stosowanie tabeli. Należy:

  • Dodawanie punktów za dobre zachowanie

  • Usuń punkty za złe zachowanie

  • Oba

Korzystanie z tabeli może pomóc w utrzymaniu dyscypliny. Powinieneś:

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Zachowywać się pozytywnie. Upewnij się, że dziecko wie, jakiego zachowania się od niego oczekuje i przyznaj punkty, gdy je zademonstruje. Odbieranie punktów za karę nie uczy ani nie wzmacnia pożądanego zachowania. Tego rodzaju kara może doprowadzić do wybuchu złości. Dziecko może poczuć, że nie ma nic więcej do stracenia.

?

Gdy Twoje dziecko z ADHD zachowuje się niewłaściwie, staraj się nie zamykać dyskusji. Daj mu szansę na przeprosiny i naprawienie błędu.

Uzyskaj wyniki

Wykorzystaj krótkoterminowe cele, aby zmotywować dzieci z ADHD.

  • Prawda

  • False

Wykorzystaj krótkoterminowe cele, aby zmotywować dzieci z ADHD.

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Konkretne, krótkoterminowe cele mogą wywołać właściwe zachowania u dzieci z ADHD. Gdy tylko dziecko osiągnie cel – np. odłoży wszystkie książki z pokoju – daj mu coś, co uzgodniliście. Długoterminowe cele z dużymi nagrodami – np. wycieczka do Disneylandu, jeśli dziecko dostanie same piątki – mają mniejsze szanse powodzenia w przypadku dzieci z ADHD. Twoje dziecko może stracić poczucie celu i zniechęcić się.

Uzyskaj wyniki

Wyeliminowanie cukru z diety dziecka może zmniejszyć zaburzone zachowania związane z ADHD poprzez:

  • Do 30%

  • 10%

  • 0 — to nie pomaga

Wyeliminowanie cukru z diety dziecka może zmniejszyć zaburzone zachowania związane z ADHD poprzez:

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Wielu rodziców uważa, że cukier może pogarszać stan ADHD. Nie ma jednak dowodów na to, że ma on jakikolwiek wpływ na objawy ADHD.

Pobierz Wyniki

Złe wychowanie może być przyczyną ADHD.

  • Prawda

  • False

Złe wychowanie może być przyczyną ADHD.

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Pamiętaj: ADHD to choroba medyczna. Jeśli Twoje dziecko ma ADHD i problemy z zachowaniem, to nie jest to wina Ciebie. To nie Ty je spowodowałeś. Rygorystyczne środowisko może spowodować problemy lub nawet je pogłębić, ale możesz stać się częścią rozwiązania.

Uczestnictwo w zajęciach dla rodziców lub sesjach terapii rodzinnej może pomóc w przejęciu kontroli i zarządzaniu zachowaniem dziecka.

Uzyskaj wyniki

Które z tych rozwiązań ma większe szanse na ograniczenie uciążliwych zachowań związanych z ADHD?

  • Kontrolowanie czynników wywołujących alergię

  • Więcej snu

  • Ani

Które z tych rozwiązań jest bardziej prawdopodobne, że ograniczy zakłócające zachowania ADHD?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Wystarczająca ilość snu może pomóc w ograniczeniu zachowań związanych z ADHD. Niestety, dzieci z ADHD zwykle śpią mniej niż ich rówieśnicy. Mogą być pobudzone i mieć problemy z zasypianiem w nocy. Aby zapewnić lepszy sen, zadbaj o to, aby Twoje dzieci miały dużo ruchu w ciągu dnia. Na około godzinę przed snem zacznijcie wykonywać rutynowe czynności uspokajające. Wyłącz telewizor i zajmij się spokojnymi czynnościami, takimi jak czytanie lub rysowanie.

Uzyskaj wyniki

Twój wynik:

08 Podziel się swoim wynikiem: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze 0% Udostępnij swój wynik: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze

Wyniki:

Quiz powtórkowy Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest Email

Badanie wykazało, że stosowanie iwermektyny nie zmniejszyło liczby hospitalizacji związanych z wirusem COVID

0

Ralph Ellis

21 marca 2022 r.

Lek przeciwpasożytniczy iwermektyna nie zmniejsza liczby hospitalizacji osób zakażonych wirusem COVID-19 – wynika z dużego badania przeprowadzonego w Kanadzie.

Naukowcy z Uniwersytetu McMaster w Ontario przebadali około 1 358 pacjentów zakażonych wirusem COVID, u których istniało ryzyko ciężkiego przebiegu choroby, ponieważ chorowali na cukrzycę lub inne schorzenia – donosi The Wall Street Journal. Połowie pacjentów podawano przez trzy dni tabletki z iwermektyną, a drugiej połowie placebo. Następnie badacze sprawdzali, czy któryś z pacjentów był hospitalizowany.

Nic nie wskazywało na to, że iwermektyna jest użyteczna klinicznie, powiedział dziennikowi The Wall Street Journal Edward Mills, jeden z głównych badaczy i profesor nauk medycznych na Uniwersytecie McMaster.

FDA nie zatwierdziła żadnej formy iwermektyny do leczenia COVID-19. Kilka wcześniejszych badań wykazało, że iwermektyna jest nieskuteczna w leczeniu COVID, a w zeszłym miesiącu w badaniu opublikowanym w JAMA Internal Medicine stwierdzono, że nie pomaga ona w leczeniu łagodnych do umiarkowanych postaci COVID-19.

Jest to pierwsze duże, prospektywne badanie, które naprawdę powinno pomóc odłożyć iwermektynę na bok i nie uwiarygodniać jej stosowania w przypadku Covid-19, powiedział The Wall Street Journal dr Peter Hotez, dziekan Narodowej Szkoły Medycyny Tropikalnej w Baylor College of Medicine.

Mimo to niektórzy lekarze przepisują iwermektynę jako lek na COVID, a niektórzy zwolennicy antyszczepionkowców podają ją jako możliwą do zastosowania alternatywę.

FDA ostrzega, aby nie mylić iwermektyny przeznaczonej dla ludzi z iwermektyną przeznaczoną dla zwierząt.

FDA twierdzi, że zatwierdziła tabletki do leczenia osób cierpiących na strongyloidiasis i onchocerciasis, schorzenia wywoływane przez robaki pasożytnicze, oraz leki miejscowe na wszy głowowe i schorzenia skóry, takie jak trądzik różowaty. Inna postać iwermektyny jest stosowana u koni i krów w leczeniu chorób wywoływanych przez nicienie występujące w sercu oraz pasożyty.

Produkty zawierające iwermektynę dla zwierząt są niebezpieczne dla ludzi, a tabletki zawierające iwermektynę dla ludzi nie są skuteczne w zwalczaniu COVID, twierdzi FDA.

Szał suplementów

0

Wielu moich znajomych przysięga na antyoksydanty. Rząd twierdzi, że wszystko, czego potrzebujesz, to pożywna dieta. Kto ma rację?

Szał suplementów

Które z nich działają?

Przegląd medyczny: Craig H. Kliger, MD Z archiwum lekarza

21 sierpnia 2000 r. – Przez lata słuchałem, jak przyjaciele, znajomi przyjaciół, a nawet zupełnie obcy ludzie z entuzjazmem mówili o suplementach, które przyjmują. Nie chodzi im o zwykłe multiwitaminy, ale o duże dawki tak zwanych antyoksydantów, takich jak witaminy A, C, E i beta-karoten. Łykają te pigułki garściami, mając nadzieję, że w ten sposób cofną szkody wyrządzone przez zbyt wiele cheeseburgerów, spowolnią proces starzenia się, a może nawet zapobiegną chorobom. I ganią mnie za to, że nie jestem na tej skróconej drodze do dobrego zdrowia.

Przeciwutleniacze, jak chętnie mi mówią, neutralizują wolne rodniki, te kłopotliwe niestabilne cząsteczki tlenu, które – pozostawione same sobie – mogą uszkadzać komórki i być może prowadzić do raka, chorób serca i innych dolegliwości. Fani suplementów przyznają, że antyoksydanty można znaleźć w owocach i warzywach. Ale, jak twierdzą, po co zadowalać się ich stosunkowo niewielką ilością w pożywieniu, skoro można uzyskać o wiele więcej, łykając kilka tabletek?

Od dawna sceptycznie podchodzę do tych twierdzeń, niechętnie biorę tabletkę, aby uzyskać składniki odżywcze, które są już dostępne w pomarańczach, brokułach i tym podobnych produktach. Ale ostatnio zacząłem się zastanawiać: Czy naprawdę wystarczy pożywna dieta, czy też powinienem pójść za radą moich przyjaciół i zażywać duże dawki suplementów? Eksperci rządowi, co ciekawe, opowiedzieli się ostatnio za jedzeniem, a przeciwko tabletkom. Jednak ich stanowisko pozostawiło tyle samo pytań, co odpowiedzi, a konsumenci tacy jak ja są nadal zdezorientowani.

Nauka kryjąca się za przeciwutleniaczami

Oto dlaczego ludzie drapią się po głowach. Według niektórych badań, tabletki zdają się działać cuda. Na przykład witamina E w dziennych dawkach od 400 do 800 jednostek międzynarodowych (IUs) zmniejszyła ryzyko zawału serca o 77% u osób z miażdżycą, które uczestniczyły w badaniu Cambridge Heart Antioxidant Study. (Badania przeprowadzili naukowcy z Uniwersytetu Harvarda, a ich wyniki opublikowali w numerze czasopisma Lancet z 23 marca 1996 r.).

Natomiast badanie, w którym wzięło udział 2545 kobiet i 996 mężczyzn w wieku 55 lat i starszych, wykazało, że u osób przyjmujących witaminę E przez pięć lat wystąpiło tyle samo udarów i zawałów serca, co u osób przyjmujących placebo. (Patrz wydanie New England Journal of Medicine z 20 stycznia 2000 r.) Niektóre badania sugerują nawet, że antyoksydanty mogą zwiększać ryzyko wystąpienia pewnych dolegliwości. Na przykład w badaniu opublikowanym w numerze New England Journal of Medicine z 14 kwietnia 1994 r. naukowcy przebadali ponad 29 000 palaczy płci męskiej, aby sprawdzić, czy witamina E i beta-karoten mogą zapobiegać chorobom. Okazało się, że duże dawki beta-karotenu zwiększają ryzyko zachorowania na raka płuc, podczas gdy witamina E nie ma na to wpływu.

Wiosną tego roku wypowiedział się panel najlepszych naukowców zwołany przez federalny Instytut Medycyny. Stwierdzili oni, że antyoksydanty powinniśmy pozyskiwać z żywności, którą spożywamy, a nie łykać garściami tabletki.

„Nie ma wystarczających dowodów na to, że przyjmowanie antyoksydantów w dużych dawkach zapobiega chorobom przewlekłym, takim jak choroby serca” – mówi dr Norman I. Krinsky, biochemik z Uniwersytetu Tufts, który przewodniczył komisji. Jego zdaniem, werdykt może ulec zmianie, jeśli szereg nieukończonych jeszcze badań dostarczy wystarczających dowodów na to, że warto stosować suplementy.

Na razie jednak podajemy dawki zalecane przez zespół:

  • Witamina C, 75 miligramów dziennie dla kobiet, 90 dla mężczyzn, przy czym górna granica wynosi 2000 miligramów.

  • Witamina E, 15 miligramów, maksymalnie 1 000 miligramów dziennie.

  • Selen, 55 mikrogramów, przy czym górna granica wynosi 400 mikrogramów dziennie.

  • Nie podano dziennych zaleceń dla beta-karotenu.

Ostrożność gwarantowana

Eksperci z panelu federalnego nie są jedynymi, którzy głoszą ostrożność w spożywaniu dużych ilości suplementów. Mark S. Meskin, PhD, RD, profesor nadzwyczajny żywności, żywienia i nauk konsumenckich na California State Polytechnic University w Pomona, Calif. jest jednym z wielu ekspertów żywieniowych, którzy twierdzą, że zalecenia panelu odzwierciedlają uczciwą ocenę obecnie dostępnych badań. On również radzi konsumentom, aby pominęli pigułki i skupili się na swojej diecie. „Moja rada jest taka, aby robić to, czego większość Amerykanów nie robi – jeść owoce i warzywa” – mówi Meskin. „Większość z nich nie spożywa pięciu owoców i warzyw dziennie [zalecenie Departamentu Rolnictwa USA]”.

Liczne badania wykazały, że spożywanie większej ilości warzyw i owoców zmniejsza ryzyko chorób. W rzeczywistości nie jest tak trudno uzyskać zalecaną dawkę przeciwutleniaczy z pożywienia. Na przykład, jedna pomarańcza zawiera 75 miligramów witaminy C, co stanowi dzienną dawkę zalecaną dla kobiet. Dwie pomarańcze dostarczają mężczyznom znacznie więcej niż 90 miligramów witaminy C zalecanych dla nich dziennie. Trzy czwarte filiżanki migdałów dostarcza 21 miligramów witaminy E, czyli o 6 więcej niż 15 miligramów zalecanych zarówno mężczyznom, jak i kobietom.

Entuzjaści suplementów twierdzą, że obecne dzienne zalecenia mogą nie zapewniać ochrony, ale Meskin daje więcej do myślenia. Jedząc pokarmy bogate w przeciwutleniacze, przyjmujemy jeszcze więcej substancji zwalczających choroby: dodatkowe witaminy, na przykład, błonnik pokarmowy – i być może inne, które nie zostały jeszcze zidentyfikowane. Tym bardziej, jak mówi, należy zwracać uwagę na dietę i czekać na dodatkowe badania, które potwierdzą lub obalą wartość suplementów z przeciwutleniaczami.

Skup się na żywności

Tak więc przeczytałem raport panelu, przejrzałem badania i chciałbym dożyć 100 lat, tak jak wszyscy inni. Moja decyzja? Postanowiłem zachować ostrożność, przynajmniej tymczasowo. Zamiast dołączać do grona osób łykających tabletki, przyrzekam sobie zwracać większą uwagę na codzienne spożycie warzyw i owoców, które mimo najlepszych chęci często jest marne.

Z niecierpliwością czekam na kolejne badania nad antyoksydantami, które mogą zmienić zdanie niektórych osób – w tym moje własne.

Najlepsze produkty spożywcze powodujące zatrucia pokarmowe

0

Każdego roku 1 na 6 osób w Stanach Zjednoczonych zapada na chorobę przenoszoną drogą pokarmową. Dowiedz się, które produkty spożywcze wywołują najwięcej zachorowań wśród Amerykanów i w jaki sposób.

1/12

Są to nasiona, które wykiełkowały. Surowe i lekko ugotowane kiełki, zwłaszcza koniczyny i lucerny, od 2006 r. co roku wywołują epidemie zatruć pokarmowych w wielu stanach. Te same ciepłe i wilgotne warunki, w których rosną kiełki, sprzyjają również rozwojowi salmonelli, listerii i E. coli. Może Cię kusić, aby wrzucić te pełne przeciwutleniaczy sadzonki do sałatek i kanapek. Bezpieczniej jest jednak najpierw ugotować kiełki. Mycie nie zabije zarazków.

Surowe mleko

2/12

Jest to jedno z najbardziej niebezpiecznych źródeł chorób przenoszonych drogą pokarmową i w niektórych stanach jest nielegalne. Jest to mleko pochodzące od zwierząt, które nie zostało podgrzane lub pasteryzowane w celu zabicia bakterii. Surowe mleko może być siedliskiem bakterii E. coli, listerii, campylobacter i salmonelli. Mogą one powodować wielodniową biegunkę, wymioty oraz poważne choroby, takie jak zespół Guillain-Barr, który może prowadzić do paraliżu. Sprawdzaj opakowanie mleka, aby upewnić się, że jest pasteryzowane, zwłaszcza na targach rolnych.

Jajka

3/12

Co roku jaja skażone salmonellą są przyczyną 79 000 przypadków zatruć pokarmowych w Stanach Zjednoczonych i 30 zgonów. Kury mogą przenosić salmonellę do jaj jeszcze przed uformowaniem skorupki. Bakterie mogą również zakażać jaja poprzez odchody drobiu. Chłodź jaja w temperaturze 40 stopni Celsjusza lub niższej. Niektóre produkty i przepisy wymagają użycia niegotowanych jaj. Używaj jaj pasteryzowanych (trudno je znaleźć) lub zrób to sam, zanurzając jaja w wodzie o temperaturze 140 F, używając metody sous vide przez co najmniej 3 minuty. Jajka mogą lekko zgęstnieć.

Mąka

4/12

Prawdopodobnie nie zanurzyłbyś łyżki w surowej mące i nie zjadłbyś jej. Ale co z ciastem na ciasteczka lub ciastem na tort? Rzadko, ale surowa mąka może zostać skażona bakteriami E. coli podczas zbiorów, mielenia i przesiewania. Wybielanie mąki nie zabije bakterii E. coli, która może powodować krwawą biegunkę, wymioty, a nawet niewydolność nerek i śmierć. Pudełkowe mieszanki ciast i gotowe ciasta na ciasteczka również mogą być siedliskiem zarazków.

Sałata w torebkach

5/12

Świeże sałaty to kolejne ważne źródło zatruć pokarmowych. Ustalenie przyczyny może być jednak trudne. Niektóre ogniska zakażeń są związane z konkretnym rodzajem sałaty, często sałatą rzymską i szpinakiem, lub z określonymi producentami lub pakowaczami. Salmonella i inne bakterie mogą być przenoszone przez brudną wodę do nawadniania, glebę lub ludzkie ręce. Zarazki namnażają się w soku z pociętych liści i mogą zostać uwięzione wewnątrz torebek. Mogą one przywierać do liści nawet po ich umyciu.

Kurczak

6/12

Ten drób to mięso numer 1 w Ameryce. Każdego roku około miliona z nas choruje po zjedzeniu kurczaka. Kurczaki, jak wszystkie zwierzęta, mają w jelitach bakterie. Patogeny, takie jak campylobacter i salmonella, mogą przedostać się na ptaki podczas przetwarzania i pakowania, a następnie na deskę do krojenia i naczynia. Nie myj surowego kurczaka, ponieważ może on zanieczyścić Twoją kuchnię. Gotowanie w odpowiedniej temperaturze zabija bakterie.

Melon wstępnie pokrojony

7/12

Każdego roku w USA 1,35 miliona osób zaraża się salmonellą. Prawie 27 000 jest hospitalizowanych. Zakażenia są częstsze w lecie, kiedy więcej osób spożywa arbuzy, kantalupy i melony spadziowe. Winorośle rosną na ziemi, gdzie ich skórki mogą zbierać zarazki. Ich powierzchnia może być trudna do odkażenia. Wstępnie pokrojony melon może przenosić norowirusy, listerię i inne szkodliwe czynniki. Najlepsze są umyte, całe melony. Wstępnie pokrojone owoce należy przechowywać w lodówce lub umieścić w lodzie.

Ostrygi

8/12

Ssanie świeżych ostryg prosto z muszli może być prawdziwą ucztą. Mięczaki te pobierają pokarm z wód przybrzeżnych przez skrzela. W ten sam sposób wychwytują wirusy i bakterie. Zjedzenie skażonych surowych ostryg może być przyczyną wibiozy, która każdego roku wywołuje biegunkę, wymioty, gorączkę i dreszcze u ponad 80 000 Amerykanów. Można też zarazić się norowirusem, zwanym czasem grypą żołądkową. Jedynym bezpiecznym sposobem spożywania ostryg jest ich gotowanie.

Sery z surowego mleka

9/12

Spożywanie na wschód serów miękkich z surowego mleka jest znacznie bardziej ryzykowne niż serów pasteryzowanych. Prawdopodobieństwo zakażenia listerią jest 160 razy większe w przypadku serów typu queso fresco, feta, brie, camembert i serów z niebieską pleśnią, takich jak Roquefort. Listeria może rozprzestrzeniać się poza jelita i powodować bóle głowy, utratę równowagi i drgawki. Może również prowadzić do poronienia, urodzenia martwego dziecka lub przedwczesnego porodu. A Twój noworodek może zarazić się listerią od Ciebie.

Mielona wołowina

10/12

E. coli stała się popularna na początku lat 90-tych, kiedy ponad 700 dorosłych i dzieci zachorowało z powodu niedogotowanych hamburgerów sprzedawanych przez sieć fast-foodów. Cztery osoby zmarły. E. coli pozostaje głównym winowajcą epidemii zatruć pokarmowych. Bakteria ta występuje w organizmach ludzi i zwierząt w sposób naturalny. Steki i pieczenie należy gotować w temperaturze 145 F wewnątrz. Mielona wołowina i wieprzowina muszą osiągnąć temperaturę 160 F, aby były bezpieczne.

Hot Dogs

11/12

Te zszywki na stadionie są wstępnie ugotowane. Amerykanie zjadają ich aż 20 miliardów rocznie. Mogą one jednak zarazić się bakterią listerii już po zapakowaniu. Aby uniknąć choroby, hot dogi powinny być po prostu gorące. Zawsze odgrzewaj je przed jedzeniem.

Niewidzialne zagrożenie

12/12

Zatrucie pokarmowe może wystąpić od 20 minut do 6 dni po posiłku. Ostatnia rzecz, którą zjadłeś, nie zawsze jest przyczyną choroby. Każdego roku 128 000 osób trafia do szpitala z powodu tej choroby. Często myj ręce i powierzchnie, oddzielaj żywność, aby uniknąć zakażenia krzyżowego, a także przechowuj gorące potrawy gorące, a zimne zimne. Nie można zobaczyć ani poczuć zarazków i wirusów tak samo, jak nie można zobaczyć ani poczuć zapachu zepsutego jedzenia.

Co to jest Concerta Crash i jak sobie z nim radzić?

0

U niektórych osób poważne objawy ADHD mogą wystąpić, gdy lek Concerta zbyt szybko przestaje działać. Dowiedz się, jakie są objawy „Concerta crash” i co można zrobić, aby zapobiec lub zarządzać nim.

Jednak u niektórych osób lek przestaje działać szybciej. W takim przypadku objawy ADHD mogą powrócić i być jeszcze silniejsze niż w przypadku nieprzyjmowania leku.

Objawy zaprzestania przyjmowania leku Concerta

Oprócz problemów z koncentracją, pacjent może odczuwać:

  • smutny lub przytłumiony

  • Nadpobudliwy lub pobudzony

  • Zmęczony

  • Grouchy

  • Niespokojny

Co to jest awaria leku Concerta i dlaczego do niej dochodzi?

Concerta zwiększa poziom substancji chemicznej w mózgu zwanej dopaminą. Dzieje się tak poprzez blokowanie przekaźników w mózgu, które wchłaniają ją ponownie po jej uwolnieniu. Pozwala to neuronom w mózgu lepiej wysyłać i odbierać sygnały, dzięki czemu można się skupić. Kiedy narkotyk opuszcza organizm, mózg nie jest w stanie przetwarzać sygnałów w takim samym stopniu, a objawy powracają. To jest właśnie załamanie. Lekarze czasami nazywają to także odbiciem lekowym.

Lek Concerta początkowo szybko się uwalnia, a następnie stopniowo i równomiernie uwalnia się z organizmu, w miarę jak nerki lub wątroba go filtrują. To, jak szybko to nastąpi, zależy od tego, jak szybko Twój organizm przetwarza lek. U niektórych efekty działania leku mogą utrzymywać się przez 10 godzin, a u innych tylko przez 6. Zamiast stopniowego powrotu, objawy ADHD mogą pojawić się nagle. Jeśli tak się stanie, będą one trwały przez godzinę lub dłużej.

Kiedy Concerta przestanie działać i opuści Twój organizm, objawy ADHD mogą uderzyć Cię jeszcze mocniej niż przed zażyciem leku. Lekarz prawdopodobnie będzie musiał wprowadzić zmiany w dawkowaniu leku.

Jeśli objawy wystąpią wkrótce po przyjęciu leku Concerta, oznacza to, że dzieje się coś innego. Dawka może być zbyt duża lub lek może być nieodpowiednim wyborem dla pacjenta.

Jak zapobiegać lub radzić sobie z awarią leku Concerta

Jeśli objawy „odbicia” utrzymują się dłużej niż jeden dzień, należy skonsultować się z lekarzem. Warto sporządzić listę objawów i czasu ich wystąpienia. Można się nią podzielić z lekarzem.

Jeśli lekarz stwierdzi, że objawy te są objawami odstawienia leku, pomocne mogą okazać się poniższe sposoby postępowania:

  • Leki wspomagające: Jest to mała dawka metylofenidatu, która uwalnia się od razu. Można go zażyć około 30 minut przed wystąpieniem uczucia rozbicia. Spowalnia on spadek poziomu leku, aby powstrzymać odbicie.

  • Zmniejsz dawkę: Jeśli równowaga substancji chemicznych w mózgu jest odpowiednia, można zachować koncentrację i dobre samopoczucie. Zbyt duża dawka może powodować stres dla mózgu.

  • Należy wypróbować inną formułę leku: Różne formuły tego samego leku mogą mieć różny wpływ na ludzi. Jeśli długo działający typ leku nie działa w twoim przypadku, być może lepiej sprawdzą się wersje krótko działające, które działają przez 4 godziny, a nie 12. Inne leki, w których stosuje się metylofenidat, to Ritalin, Methylin, Metadate i Daytrana Patch.

  • Pomyśl o innych rzeczach, które mogą mieć miejsce. Może to być ukryty problem z lękiem lub nastrojem, który pogarsza się, gdy ADHD przestaje działać.

Jeśli te kroki nie pomogą, lekarz może zasugerować zmianę leku na inny rodzaj. Adderall, Vyvanse i Dexedrine to leki wykorzystujące inny rodzaj stymulanta – dekstroamfetaminę. Można również zapytać, czy inne rodzaje leczenia mogą pomóc.