Strona główna Blog Strona 3185

Zapalenie zatok (Sinusitis): Objawy, przyczyny, czas trwania i leczenie

0

O zakażeniu zatok (zapaleniu zatok) mówimy wtedy, gdy w jamach wokół nosa dochodzi do stanu zapalnego. Dowiedz się więcej o objawach, przyczynach i leczeniu zapalenia zatok.

Zapalenie zatok to stan zapalny lub obrzęk tkanki wyściełającej zatoki. Zatoki to puste przestrzenie w kościach między oczami, za kośćmi policzkowymi i na czole. Wytwarzają one śluz, który utrzymuje wilgoć wewnątrz nosa. To z kolei pomaga chronić przed kurzem, alergenami i zanieczyszczeniami.

Zdrowe zatoki są wypełnione powietrzem. Kiedy jednak zostają zablokowane i wypełnione płynem, zarazki mogą się w nich rozwijać i wywoływać infekcje.

Do stanów, które mogą powodować zablokowanie zatok należą:

  • Zwykłe przeziębienie

  • Alergiczny nieżyt nosa, czyli obrzęk błony śluzowej nosa wywołany przez alergeny

  • Małe narośla w wyściółce nosa zwane polipami nosa

  • Odchylona przegroda nosowa, czyli przesunięcie w jamie nosowej

Rodzaje

Lekarz może używać tych terminów:

  • Ostre zapalenie zatok zwykle zaczyna się od objawów podobnych do przeziębienia, takich jak katar, duszność w nosie i ból twarzy. Może rozpocząć się nagle i trwać od 2 do 4 tygodni.

  • Podostre zapalenie zatok przynosowych trwa zwykle od 4 do 12 tygodni.

  • Objawy przewlekłego zapalenia zatok utrzymują się przez 12 tygodni lub dłużej.

  • Nawracające zapalenie zatok zdarza się kilka razy w roku.

Kto to dostaje?

Wiele osób. Około 35 milionów Amerykanów choruje na zapalenie zatok przynajmniej raz w roku. Jest to bardziej prawdopodobne, jeśli masz:

  • Obrzęk wewnątrz nosa, jak przy zwykłym przeziębieniu

  • Zatkane przewody odprowadzające

  • Różnice strukturalne powodujące zwężenie tych kanałów

  • Polipy nosa

  • Niedobory układu odpornościowego lub leki, które tłumią układ odpornościowy

U dzieci do czynników, które mogą powodować zapalenie zatok należą

  • Alergie

  • Choroby wywołane przez inne dzieci w przedszkolu lub szkole

  • Smoczki

  • Picie z butelki w pozycji leżącej na plecach

  • Dym w otoczeniu

Głównymi czynnikami zwiększającymi prawdopodobieństwo wystąpienia zapalenia zatok u osób dorosłych są infekcje i palenie tytoniu.

Objawy ostrego zapalenia zatok

Do głównych objawów należą:

  • Ból lub ucisk twarzy

  • „Wypchany nos

  • Cieknący nos

  • Utrata węchu

  • Kaszel lub przekrwienie

Mogą również wystąpić:

  • Gorączka

  • Nieświeży oddech

  • Zmęczenie

  • Ból zębów

Jeśli występują dwa lub więcej objawów lub gęsta, zielona lub żółta wydzielina z nosa, może to być ostre zapalenie zatok.

Objawy przewlekłego zapalenia zatok

Objawy te mogą występować przez 12 tygodni lub dłużej:

  • Uczucie przekrwienia lub pełności w twarzy

  • Niedrożność nosa lub zatkanie nosa

  • Ropa w jamie nosowej

  • Gorączka

  • Katar lub przebarwiony spływ z nosa

Mogą również wystąpić bóle głowy, nieświeży oddech i ból zębów. Możesz czuć się bardzo zmęczony.

Wiele czynników może powodować takie objawy. Aby dowiedzieć się, czy masz zapalenie zatok, należy udać się do lekarza.

Leczenie

Jeśli masz zwykłą infekcję zatok, lekarz może zalecić stosowanie leków obkurczających naczynia krwionośne i płukanie nosa solą fizjologiczną. Nie należy jednak stosować leków bez recepty dłużej niż przez 3 dni, ponieważ mogą one spowodować nasilenie przekrwienia.

Możesz wypróbować inną opcję dostępną bez recepty – urządzenie bioelektryczne, które emituje fale mikroprądów. Urządzenie jest przykładane do twarzy i emituje bezbolesne wibracje, które pomagają oczyścić zatoki z zatorów.

Jeśli lekarz poda Ci antybiotyki, prawdopodobnie będziesz je przyjmować przez 10 do 14 dni. Objawy zwykle ustępują po zakończeniu leczenia.

Ciepłe, wilgotne powietrze może pomóc w przypadku przewlekłego zapalenia zatok. Można użyć waporyzatora lub wdychać parę wodną z naczynia z ciepłą wodą. Upewnij się, że woda nie jest zbyt gorąca.

Jest jeszcze kilka innych rzeczy, które możesz zrobić sam, aby pomóc sobie z przewlekłym zapaleniem zatok:

  • Ciepłe okłady mogą złagodzić ból w nosie i zatokach.

  • Pij dużo płynów, aby utrzymać śluz w rzadkiej postaci.

  • Krople do nosa z solą fizjologiczną są bezpieczne do stosowania w domu.

  • Pomocne mogą być dostępne bez recepty krople lub spraye do udrożniania nosa. Nie należy ich stosować dłużej niż jest to zalecane.

W niektórych przypadkach lekarz może przepisać sterydy razem z antybiotykami.

Inne opcje

Należy również unikać wszelkich czynników wywołujących zapalenie zatok.

Jeśli masz alergie, lekarz może zalecić stosowanie leków przeciwhistaminowych.

Jeśli winne są grzyby, otrzymasz receptę na lek przeciwgrzybiczy.

Jeśli masz pewne niedobory odporności, lekarz może podać ci immunoglobulinę, która pomaga zwalczać czynniki, na które reaguje twój organizm.

Czy mogę zapobiec zapaleniu zatok?

Nie ma niezawodnego sposobu na zapobieganie zapaleniu zatok. Jest jednak kilka rzeczy, które mogą pomóc.

  • Nie pal i unikaj dymu innych osób.

  • Często myj ręce, zwłaszcza w sezonie przeziębień i grypy, i staraj się nie dotykać twarzy.

  • Trzymaj się z dala od rzeczy, na które wiesz, że jesteś uczulony. Porozmawiaj z lekarzem, aby dowiedzieć się, czy potrzebujesz leków na receptę, zastrzyków alergicznych lub innych form immunoterapii.

Jeśli problemy z zatokami wciąż powracają, zapytaj lekarza o zalety i wady zabiegu chirurgicznego polegającego na oczyszczeniu i udrożnieniu zatok.

Co się dzieje, jeśli zapalenie zatok nie jest leczone?

Będziesz odczuwać ból i dyskomfort do czasu, aż dolegliwości ustąpią. W rzadkich przypadkach nieleczone zapalenie zatok może prowadzić do zapalenia opon mózgowych, ropnia mózgu lub zakażenia kości. Porozmawiaj z lekarzem o swoich obawach.

Przewodnik po leczeniu ciężkiego trądziku

0

Poważny trądzik jest uleczalny. Lekarz mówi, co można zrobić, aby wyleczyć ten uporczywy problem skórny.

Nie musisz zmagać się z ciężkim trądzikiem i ryzykować, że na Twojej twarzy pojawią się blizny. Istnieje wiele metod leczenia, które mogą pomóc Ci zapanować nad trądzikiem. Kluczem jest współpraca z dermatologiem w celu dopasowania planu leczenia do konkretnych potrzeb.

Izotretynoina na ciężki trądzik

Izotretynoina jest silnym lekiem, który stosuje się w leczeniu najcięższych przypadków trądziku. Lekarz może zalecić stosowanie tego leku w przypadku ciężkiego trądziku, który nie ustępuje po zastosowaniu innych leków, w tym antybiotyków.

Lek ten jest pozyskiwany z witaminy A. Jest on stosowany w leczeniu trądziku poprzez zatrzymanie produkcji ropy naftowej i zmniejszenie stanu zapalnego, który może prowadzić do powstawania blizn.

Izotretynoina może być w stanie kontrolować trądzik przez dłuższy czas i zwykle musi być przyjmowana przez 15 do 20 tygodni.

Skutki uboczne stosowania izotretynoiny

Chociaż izotretynoina może być skutecznym lekiem przeciwtrądzikowym, ma ona pewne potencjalne działania niepożądane, o których należy wiedzieć.

Jednym z poważnych skutków ubocznych jest to, że może powodować poważne wady wrodzone. FDA wymaga, aby kobiety w wieku rozrodczym wyraziły pisemną zgodę na stosowanie kontroli urodzeń przed, w trakcie i przez miesiąc po zakończeniu terapii.

FDA ostrzega również, że stosowanie izotretynoiny może być związane z depresją, psychozą, a w rzadkich przypadkach z myślami samobójczymi lub próbami samobójczymi.

Podczas przyjmowania izotretynoiny lekarz będzie kontrolował pacjenta pod kątem występowania działań niepożądanych podczas co najmniej comiesięcznych wizyt kontrolnych.

U 8 na 10 osób izotretynoina pozwala pozbyć się ciężkiego trądziku. Jednak u jednej trzeciej osób po skutecznym leczeniu izotretynoiną trądzik może pojawić się ponownie. Jeśli tak się stanie, zazwyczaj trądzik powróci w ciągu pierwszego roku po zakończeniu leczenia. Lekarz może zalecić kolejną serię izotretynoiny lub inne leczenie, w zależności od tego, jak ciężki jest trądzik.

Inne opcje leczenia ciężkiego trądziku

Oprócz izotretynoiny, w leczeniu ciężkiego trądziku można również zastosować zabieg polegający na odsączeniu i usunięciu dużych torbieli trądzikowych. Zabieg ten może zmniejszyć ryzyko powstawania blizn.

Lekarz może również zalecić wykonanie przeciwzapalnego zastrzyku steroidowego w celu leczenia torbieli trądzikowych w stanie zapalnym. Torbiele mogą zmniejszyć się od 2 do 5 dni po wstrzyknięciu.

Inną opcją, którą można rozważyć, jest terapia fotodynamiczna (PDT). PDT wykorzystuje leczenie światłem do niszczenia bakterii powodujących powstawanie trądziku.

Wskazówki dotyczące rozważenia opcji leczenia

Istnieje tendencja do rodzinnego występowania trądziku. Jeśli masz objawy trądziku i masz rodzica lub rodzeństwo, które cierpiało na ciężki trądzik z bliznami, być może powinieneś udać się do dermatologa w celu omówienia metod leczenia ciężkiego trądziku.

Zwracaj uwagę na sygnały świadczące o tym, że Twój trądzik staje się coraz poważniejszy. Możesz na przykład zauważyć u siebie głębokie, bolesne lub delikatne torbiele. Możesz także mieć stan zapalny i oznaki bliznowacenia.

Kieruj się tymi wskazówkami podczas opracowywania planu leczenia:

Nie czekaj.

Jeśli pojawią się oznaki trądziku, umów się na wizytę u lekarza lub dermatologa. Im szybciej rozpoczniesz leczenie, tym szybciej zauważysz rezultaty.

Nie ignoruj efektów ubocznych.

Jeśli odczuwasz skutki uboczne przepisanych ci leków, porozmawiaj o tym z dermatologiem. Każdy człowiek inaczej reaguje na leki; plan leczenia musi być dostosowany do jego potrzeb.

Zwracaj uwagę na swój nastrój.

Trądzik jest związany z wyższym poziomem lęku i depresji. Jeśli doświadczasz jakichkolwiek objawów, porozmawiaj z lekarzem i poszukaj leczenia.

Witaminy i suplementy dla ADHD: Olej z ryb, melatonina, cynk i inne

0

Lekarz wyjaśnia zastosowanie witamin i suplementów w leczeniu i zarządzaniu deficytem uwagi / nadpobudliwością (ADHD).

Istnieją rzeczy, o których należy wiedzieć przed wypróbowaniem jakiegokolwiek tak zwanego środka zaradczego.

Niektóre alternatywne metody leczenia są bezpieczne, niedrogie i łatwe do zdobycia – ale może nie być dowodów, że działają. I żadna z tych opcji nie ma na celu zastąpienia sprawdzonych metod leczenia ADHD.

Niektóre naturalne lub alternatywne metody leczenia mogą być również niebezpieczne. Niektóre z nich mogą niebezpiecznie mieszać się z lekami na receptę. Nie należy też zakładać, że witaminy lub suplementy są bezpieczne tylko dlatego, że są reklamowane jako naturalne. Większość z nich nie musi być zatwierdzona przez amerykańską Agencję Żywności i Leków (FDA).

Przed zastosowaniem jakiejkolwiek alternatywnej metody leczenia porozmawiaj z lekarzem. Oto, co wiemy o niektórych suplementach.

Cynk na objawy ADHD

Niektóre badania sugerują, że dzieci z ADHD mogą mieć niższy poziom cynku w organizmie. Niektórzy naukowcy twierdzą, że u dzieci z tym zaburzeniem, które przyjmowały suplementy cynku wraz z tradycyjnym leczeniem ADHD, nastąpiła poprawa w zakresie objawów.

W kilku badaniach wykazano spadek nadpobudliwości i impulsywności po zastosowaniu suplementów cynku. Te same badania nie wykazały jednak zmian w nieuwadze, która jest innym kluczowym objawem ADHD. Badanie z 2005 r. opublikowane w Journal of Child and Adolescent Psychopharmacology wykazało jednak związek między poziomem cynku a ocenianą przez nauczycieli i rodziców nieuwagą u dzieci.

Pokarmy bogate w cynk to ostrygi i inne owoce morza, czerwone mięso, drób, produkty mleczne, fasola, orzechy, pełne ziarna zbóż i wzbogacone płatki śniadaniowe.

Istnieją pewne dowody na to, że olej rybny może pomóc w łagodzeniu objawów ADHD. Zawiera on kwasy tłuszczowe omega-3. Niektóre wyniki badań sugerują, że suplementy oleju rybnego mogą poprawić zdolności umysłowe dzieci z tym zaburzeniem w wieku od 8 do 12 lat. Na przykład, może pomóc poprawić zdolność dziecka do organizowania działań.

W jednym z badań zastosowano specjalny suplement zawierający olej rybi i olej z wiesiołka. Wyniki wykazały poprawę w zakresie nadpobudliwości, nieuwagi, zdolności jasnego myślenia i ogólnego zachowania u dzieci z ADHD w wieku od 7 do 12 lat.

Do ryb bogatych w kwasy omega-3 należą łosoś, tuńczyk biały, śledź, makrela, pstrąg i sardynki.

Czy dziurawiec pomaga na ADHD?

Ten popularny suplement ziołowy może wpływać na substancje chemiczne w mózgu. Stosowany jest w leczeniu depresji, lęków i zaburzeń snu. Jednak badania nie zalecają stosowania go w leczeniu ADHD. Badania wykazały, że dziurawiec nie ma wpływu na objawy tego zaburzenia.

Inne naturalne suplementy na ADHD

Istnieją dowody na to, że niektóre naturalne suplementy mogą pomóc. W jednym z badań połączenie żeń-szenia amerykańskiego i miłorzębu japońskiego poprawiło objawy ADHD u dzieci w wieku od 3 do 17 lat. Potrzeba jednak więcej badań, aby potwierdzić te wyniki.

Naturalny hormon melatonina może również pomóc dzieciom z tym zaburzeniem, które przyjmują niektóre leki na ADHD. Naukowcy twierdzą, że poprawiła ona problemy ze snem u tych dzieci. Jednak melatonina nie wydaje się poprawiać objawów ADHD.

Naturalne suplementy, takie jak GABA i inozytol nie zostały udowodnione, aby pomóc w zwalczaniu objawów też. Ponadto, eksperci nie wiedzą, czy są one bezpieczne.

Niektórzy ludzie uważają, że objawy ADHD występują lub nasilają się z powodu braku czegoś w ich diecie. Ale ława przysięgłych wciąż nie jest rozstrzygnięta, czy jakiekolwiek suplementy diety mogą wpływać na objawy ADHD.

Niektóre badania sugerują jednak, że dzieci z ADHD mogą nie mieć wystarczającej ilości żelaza. Jedna z teorii mówi, że suplementacja żelaza może poprawić objawy zaburzenia, ale nie zostało to udowodnione.

Przed podaniem dziecku jakiegokolwiek suplementu należy skonsultować się z lekarzem. Na przykład przyjmowanie zbyt dużej ilości żelaza może być toksyczne – a nawet śmiertelne.

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek suplementu naturalnego również skonsultuj się z lekarzem. Dotyczy to także megadawek witamin i minerałów. Istnieje prawdopodobieństwo, że mogą one przynieść więcej szkody niż pożytku, a ponadto mogą powodować problemy z lekami przepisywanymi przez lekarza.

Bill Gates: Niewielka szansa, że pandemia się pogłębi

0

Ralph Ellis

3 maja 2022 r. — Bill Gates twierdzi, że ludzie są zmęczeni życiem z wirusem COVID-19, ale ostrzega, że mogą nadejść trudne dni.

Wciąż istnieje ryzyko, że pandemia ta może wygenerować wariant, który będzie jeszcze bardziej zakaźny i jeszcze bardziej śmiertelny – powiedział współzałożyciel Microsoftu w wywiadzie dla Financial Times. Nie jest to prawdopodobne, nie chcę być głosem zagłady i posępności, ale ryzyko, że ta pandemia, której najgorszego jeszcze nie widzieliśmy, przekroczy 5 procent?

Gates udzielił wywiadu podczas promocji swojej nowej książki „Jak zapobiec następnej pandemii?

Twierdzi on, że narody świata muszą przygotować się na kolejną pandemię dzięki inicjatywie Global Epidemic Response and Mobilization, która byłaby zarządzana przez Światową Organizację Zdrowia, jak podał The Financial Times.

W skład GERM mogliby wchodzić eksperci, od epidemiologów po modelarzy komputerowych, którzy identyfikowaliby globalne zagrożenia dla zdrowia i koordynowali działania państw.

Narody muszą zainwestować więcej pieniędzy na opłacenie takiego przedsięwzięcia, jeśli naprawdę chcą zapobiec przyszłym pandemiom – powiedział.

Wydaje mi się dzikie, że moglibyśmy nie patrzeć na tę tragedię i w imieniu obywateli świata nie dokonać tych inwestycji” – powiedział Gates w wywiadzie.

Suma zaangażowanych pieniędzy jest bardzo mała w porównaniu z korzyściami i będzie to test: czy instytucje globalne są w stanie podjąć się nowych obowiązków w doskonały sposób, nawet w okresie, w którym stosunki USA-Chiny są trudne, a USA-Rosja bardzo trudne?

Na konferencji TED w 2015 r. Gates powiedział, że świat nie jest przygotowany do radzenia sobie z kolejną pandemią. Na konferencji TED w 2022 roku, która odbyła się w zeszłym miesiącu, Gates omówił swój pomysł na GERM i powiedział, że WHO będzie potrzebować około 1 miliarda dolarów rocznie na jego utrzymanie – donosi CNBC.

Alergie letnie

0

Wiosna i jesień to nie jedyny czas występowania alergii sezonowych. Dowiedz się więcej na temat letnich alergii od ekspertów doktora.

Witamy w sezonie letnich alergii. Trwa on jeszcze długo po tym, jak kwietniowe prysznice i majowe kwiaty znikną.

Winnych jest wiele tych samych czynników wyzwalających. Gdy już wiesz, co to jest, możesz podjąć kroki, aby się wyleczyć.

Największym winowajcą są pyłki roślin

Drzewa zwykle kończą pylenie późną wiosną. Pozostają trawy i chwasty, które mogą wywołać letnie alergie.

Rodzaj roślin, które są winne, zależy od lokalizacji. Do tych, które najczęściej wywołują kichanie lub smarkanie należą:

Chwasty

  • Ambrozja

  • Chrabąszcz

  • Pigwowiec

  • Rosyjski oset

  • Sagowiec

  • Tumbleweed

Trawy

  • Bermudy

  • Trawy niebieskie

  • Sad

  • Czerwony szczyt

  • Słodka werwa

  • Tymoteusz

Ambrozja jest jednym z najczęstszych letnich czynników wywołujących alergie. Może przemieszczać się z wiatrem na odległość setek kilometrów. Nawet jeśli nie rośnie tam, gdzie mieszkasz, może sprawić, że poczujesz się źle, jeśli jesteś na nią uczulony.

Smog: O tej porze roku jest najgorszy

Letnie zanieczyszczenie powietrza może pogorszyć objawy choroby. Jednym z najczęstszych jest ozon na poziomie gruntu. Powstaje on w atmosferze w wyniku połączenia światła słonecznego i substancji chemicznych pochodzących ze spalin samochodowych. Letnie silne światło słoneczne i spokojne wiatry tworzą chmury ozonu wokół niektórych miast.

Zwierzęta, które żądlą, są bardziej aktywne

Pszczoły, osy, szerszenie, mrówki i inne owady mogą powodować reakcje alergiczne po użądleniu. Jeśli masz silną alergię, spotkanie z jednym z nich może doprowadzić do sytuacji zagrażającej życiu.

Ukąszenia owadów zwykle powodują łagodne objawy, takie jak swędzenie i opuchlizna w okolicy. Czasami jednak prowadzą do poważnej reakcji alergicznej. Można mieć wrażenie, że gardło pęcznieje, a język może spuchnąć. Możesz mieć zawroty głowy, mdłości lub doznać wstrząsu. Jest to nagły przypadek i należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną.

W ciepłym powietrzu rosną maleńkie żyjątka

Grzyby pleśniowe uwielbiają wilgotne pomieszczenia, w tym piwnice i łazienki. Ich zarodniki przedostają się do powietrza i wywołują reakcję alergiczną.

Mikroskopijne owady zwane roztoczami kurzu osiągają szczyt swojego występowania latem. Dobrze rozwijają się w ciepłych, wilgotnych temperaturach i zagnieżdżają się w łóżkach, tkaninach i dywanach. Ich pozostałości mogą przedostawać się do powietrza i wywoływać kichanie, świszczący oddech i katar.

Jakie są objawy alergii letnich?

Są one prawie takie same jak te, które dokuczają Ci wiosną:

  • katar

  • Wodniste oczy

  • Kichanie

  • Kaszel

  • Swędzenie oczu i nosa

  • Ciemne kręgi pod oczami

Jak się je diagnozuje?

Lekarz zapyta o objawy i historię alergii. Może zasugerować leczenie.

Może też skierować Cię do lekarza specjalizującego się w leczeniu alergii w celu wykonania testów skórnych. Alergolog wystawi małe miejsce na ramieniu lub plecach na działanie niewielkiej próbki alergenu. Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, pojawi się mały czerwony guzek. Alergię można również zdiagnozować za pomocą badania krwi.

Jak leczy się alergie?

Leki dostępne bez recepty to:

  • Leki przeciwhistaminowe

  • Środki zmniejszające przekrwienie

  • Środki udrożniające w aerozolu do nosa – nie należy ich stosować dłużej niż 3 dni.

  • Kortykosteroidowe spraye do nosa

  • Krople do oczu

  • Irygacja nosa

Jeśli środki dostępne bez recepty nie pomagają, lekarz może zalecić stosowanie leków na receptę:

  • Kortykosteroidowe spraye do nosa

  • Antagoniści receptorów leukotrienowych (LTRA)

  • Bromek ipratropium w aerozolu do nosa (Atrovent)

  • Immunoterapia – pacjent otrzymuje małe dawki alergenów w postaci zastrzyków, tabletek lub kropli.

Do leczenia użądleń lub ugryzień owadów:

  • W przypadku ciężkiej reakcji alergicznej należy zastosować zastrzyk z epinefryny, jeśli się ją posiada, i natychmiast zadzwonić pod numer 911. Zawsze noś przy sobie dwie dawki, jeśli jesteś narażony na ciężką reakcję alergiczną.

  • W przypadku łagodnych reakcji przyłóż lód do miejsca ukąszenia, aby złagodzić obrzęk. Jeśli zostałeś użądlony, usuń żądło.

  • Spróbuj zastosować środek przeciwbólowy, np. acetaminofen lub ibuprofen.

  • Aby złagodzić ból i swędzenie, użyj kremu miejscowego, np. hydrokortyzonu. Pomocne są również kremy kalaminowe.

  • Na swędzenie należy stosować doustne leki przeciwhistaminowe.

Jak ułatwić sobie sezon alergiczny

Podejmij kilka prostych kroków, aby uniknąć czynników wywołujących alergię.

  • Pozostań w domu, gdy stężenie pyłków i smogu jest wysokie.

  • Trzymaj drzwi i okna zamknięte. Uruchom klimatyzator, aby utrzymać alergeny na zewnątrz. Używaj oczyszczacza powietrza.

  • Często czyść filtry powietrza w swoim domu. Czyść również półki z książkami, otwory wentylacyjne i inne miejsca, w których gromadzą się pyłki.

  • Pierz pościel i dywany w gorącej wodzie, aby pozbyć się roztoczy i innych alergenów.

  • Po wyjściu na zewnątrz umyj włosy, weź prysznic i zmień ubranie.

  • Często odkurzaj i noś maskę. Proces sprzątania może powodować unoszenie się pyłków, pleśni i kurzu uwięzionych w dywanie. Używaj odkurzacza z filtrem HEPA.

  • Noś maskę podczas koszenia trawnika, aby uniknąć pyłków traw.

  • Utrzymuj wilgotność w domu na poziomie od 30% do 50%, aby roztocza nie mogły się rozwijać.

Dowiedz się więcej o alergiach oczu

0

Alergie oczu są powszechne i uleczalne. Lekarz opowiada o czynnikach wywołujących, diagnostyce i leczeniu.

Powszechna alergia oczu dotyczy przezroczystej warstwy skóry, która pokrywa przednią część oka i wewnętrzną stronę powiek (zwanej spojówką). Lekarz może określić to jako alergiczne zapalenie spojówek.

Istnieje kilka różnych przyczyn tego stanu. Najczęściej jednak, jeśli jesteś uczulony na jakąś substancję, a następnie wejdziesz z nią w kontakt, pojawia się reakcja alergiczna, taka jak swędzenie i kichanie.

Przyczyny alergii oczu

Ta warstwa skóry pokrywająca przednią część oczu? Jest to ten sam rodzaj skóry, który pokrywa wewnętrzną stronę nosa. Ponieważ te dwa obszary są tak podobne, te same rzeczy mogą wywoływać reakcje alergiczne w obu miejscach.

Do najczęstszych czynników wyzwalających należą:

  • Pyłki roślin

  • Trawa

  • Chwasty

  • Pył

  • Sierść zwierząt domowych

Jeśli masz alergie sezonowe, objawy występują na ogół przez krótki czas. Wiosną mogą dokuczać Ci pyłki drzew, latem pyłki traw, a jesienią pyłki chwastów. Objawy zwykle ustępują w innych porach roku, szczególnie zimą.

Jeśli masz „alergie wieloletnie”, objawy utrzymują się prawdopodobnie przez cały rok. Prawdopodobnie jesteś uczulony na rzeczy znajdujące się w pomieszczeniach, takie jak roztocza kurzu, karaluchy i sierść zwierząt domowych. Sezonowe alergeny zewnętrzne mogą pogorszyć sytuację, jeśli jesteś na nie uczulony.

?

Objawy

Alergie sezonowe i wieloletnie mają identyczne objawy i prawie zawsze swędzenie daje znać, że wystąpiła reakcja alergiczna.

Oprócz swędzenia oczu, mogą wystąpić następujące objawy

  • Zaczerwienienie

  • Łzawienie

  • Uczucie pieczenia

  • Niewyraźne widzenie

  • Stan zapalny

  • Cieknący nos

Kiedy należy skorzystać z pomocy medycznej

Objawy powinny ustąpić samoistnie, jeśli wiesz, na co jesteś uczulony i możesz tego unikać.

Jeśli jednak nie wiesz, co jest przyczyną alergii, testy skórne przeprowadzone przez alergologa mogą pomóc to ustalić.

Jeśli nadal nie wiesz lub nie możesz uniknąć przyczyny, lekarz specjalizujący się w leczeniu i chirurgii oka – okulista lub optometrysta – może być w stanie pomóc.

Jeśli cierpisz na alergie sezonowe,

umów się na wizytę przed rozpoczęciem sezonu alergicznego. Pozwoli to na rozpoczęcie leczenia przed wystąpieniem objawów.

Jeśli masz alergie wieloletnie,

rutynowe wizyty mogą okazać się pomocne. Sporadyczne zaostrzenia mogą oznaczać konieczność częstszych wizyt. Pomocna może być również konsultacja z alergologiem.

Pytania, które należy zadać lekarzowi

  • Czy istnieje jakaś konkretna przyczyna alergii oczu?

  • Jak mogę złagodzić swoje objawy?

Czego się spodziewać

Lekarz okulista może być w stanie zdiagnozować alergię na oczy na podstawie objawów, o których powiedziałeś. Sprawdzi oczy, aby wykluczyć inne problemy.

Zbada wewnętrzną wyściółkę powiek za pomocą mikroskopu zwanego lampą szczelinową. Będą szukać rozszerzonych naczyń krwionośnych i obrzęków.

W bardzo rzadkich przypadkach lekarz może pobrać zeskrobinę z warstwy skóry pokrywającej przednią część oka, aby sprawdzić, czy nie występuje tam coś, co nazywa się eozynofilami. Są to komórki, które powszechnie łączy się z alergiami, ale występują one tylko w najcięższych przypadkach.

Leczenie alergii oczu u siebie

Zacznij od unikania wszystkiego, na co jesteś uczulony. Możesz również skorzystać z poniższych wskazówek:

Ogranicz do minimum bałagan, w którym mogą gromadzić się alergeny.

Ogranicz poduszki, pościel, zasłony i inne materiały, takie jak falbany i baldachimy. Ogranicz też do minimum bibeloty, ponieważ mogą one zbierać kurz.

Wybieraj jak najmniej dywanów.

Dywan może być siedliskiem roztoczy kurzu.

Czyść regularnie i dokładnie

. Pomoże to ograniczyć ilość kurzu i pleśni.

Pozbądź się przecieków wody i stojącej wody

. Obie te substancje sprzyjają rozwojowi pleśni.

Stosuj bariery i filtry.

Osłaniaj materace i poduszki pokrowcami, które blokują alergeny. Stosuj filtry przeciw alergenom zarówno w piecu jak i w klimatyzatorze w swoim domu. Pamiętaj również o ich regularnej wymianie. Utrzymuj alergeny z zewnątrz na zewnątrz poprzez zamykanie okien i drzwi.

Niestety, nie zawsze jest łatwo lub możliwe unikanie rzeczy, które wywołują alergie. Jeśli tak jest w twoim przypadku, te domowe sposoby leczenia mogą przynieść ci ulgę:

Przykładać chłodne okłady na oczy

aby złagodzić reakcję alergiczną.

Użyj strony

sztuczne łzy

lub nawilżające krople do oczu

.

Stosowanie bez recepty

leki

,

jak krople do oczu dla alergików i doustne leki przeciwhistaminowe na łagodne alergie.

Staraj się nie trzeć oczu,

ponieważ może to pogorszyć objawy.

Postępowanie medyczne w przypadku alergii oczu

Wiele leków dostępnych bez recepty, takich jak krople do oczu dla alergików lub leki przeciwhistaminowe, a także leki przeciwhistaminowe przyjmowane doustnie, może pomóc w łagodnych alergiach. Należy dokładnie przestrzegać zaleceń podanych na opakowaniu.

Krople do oczu wydawane na receptę zwykle działają dobrze, a większość z nich nie ma skutków ubocznych. Wiele z nich przyjmuje się dwa razy dziennie i można je stosować, aby zapobiec reakcji alergicznej. Niektóre z nich to:

  • azelastyna (Optivar)

  • Epinastyna (Elestat)

  • Ketotifen (Zaditor)

  • Nedokromil (Alocril)

  • Olopatadyna (Patanol)

  • Pemirolast (Alamast)

Varenicline (Tyrvaya) to nowo zatwierdzony aerozol do nosa, który można stosować dwa razy dziennie do każdego nozdrza w celu zwiększenia produkcji łez, co może na krótko przynieść ulgę podrażnionym oczom.

Leki sterydowe są zwykle stosowane w celu uzyskania początkowej ulgi, zwłaszcza w przypadku złej reakcji alergicznej. Lekarz może przepisać kortykosteroidy, jeśli alergia jest silna. Ich stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Niektóre popularne kortykosteroidy stosowane w alergiach oczu to:

  • Fluorometholon (FML, FML Forte, FML Liquifilm)

  • Loteprednol 0,02% (Alrex)

  • Loteprednol 0,05% (Lotemax)

  • Medrysone (HMS)

  • Prednizolon (AK-Pred)

  • Rimexolon (Vexol)

Kolejne kroki i działania następcze

W łagodnych przypadkach alergii sezonowych lub wieloletnich dobrym pomysłem są coroczne wizyty kontrolne u okulisty. W ciężkich przypadkach konieczne mogą być częstsze wizyty.

Epidemia krztuśca w Kalifornii: Zalecane szczepienia

0

Lekarz bada epidemię krztuśca w Kalifornii i innych stanach.

Rok 2010 w Kalifornii rozpoczął się podobnie jak wiele innych dla inspektorów zdrowia publicznego, którzy zajmują się chorobami zakaźnymi.

Jednak do końca roku 10 kalifornijskich dzieci zmarło z powodu krztuśca, wysoce zakaźnej choroby, której można zapobiec dzięki szczepionce.

Kathleen Harriman, PhD, MPH, RN, szefowa sekcji epidemiologii chorób, którym można zapobiegać za pomocą szczepionek w Kalifornijskim Departamencie Zdrowia Publicznego, twierdzi, że w 2010 r. w stanie Kalifornia zgłoszono 9 477 potwierdzonych, prawdopodobnych i podejrzanych przypadków krztuśca – najwięcej od 65 lat. Liczba zachorowań wzrosła również w innych stanach.

W ośmiu przypadkach w Kalifornii, które zakończyły się zgonem, dzieci zostały zbadane przez lekarza lub lekarza na pogotowiu, ale początkowo nie zdiagnozowano u nich krztuśca.

Historie te były szokująco znajome dla Mariah Bianchi z San Francisco.

W 2005 roku Bianchi straciła nowonarodzonego syna, Dylana, z powodu krztuśca. Wielokrotnie szukała pomocy lekarskiej w związku z własnymi objawami, bojąc się, że zarazi się od swojego syna Cole’a (wówczas trzylatka) i od Dylana.

Gdy lekarze zaczęli podejrzewać krztusiec, stan małego Dylana szybko się pogorszył. Zmarł w ciągu 48 godzin po tym, jak lekarze rozpoczęli leczenie i hospitalizowali go. Miał niewiele ponad 2 tygodnie. Cole wyzdrowiał.

Dla Bianchi dziewięć zgonów było punktem zwrotnym, który zwiększył jej zaangażowanie w działalność aktywistyczną. W 2009 roku dołączyła do koalicji na rzecz szczepień ochronnych w San Francisco, a obecnie jest również wolontariuszką w koalicji stanowej. Często dzieli się swoimi doświadczeniami, zachęcając rodziców do szczepienia dzieci, do robienia sobie zastrzyków przypominających i do zwracania uwagi lekarzy na objawy krztuśca.

„Łamie mi serce, że rodzice tych dziewięciorga dzieci będą musieli żyć z tym smutkiem” – mówi Bianchi, pielęgniarka pracująca w szpitalu. „Potrzeba takich rzeczy, aby ludzie stali się bardziej świadomi.

Epidemia krztuśca: Dlaczego teraz?

Krztusiec może być przyczyną poważnej choroby w każdym wieku, przy czym wczesne objawy, takie jak katar i łagodny kaszel, trwają do dwóch tygodni, a napady kaszlu utrzymują się czasami przez 10 tygodni lub dłużej. U nastolatków i dorosłych przebieg zakażenia jest zwykle mniej ciężki niż u niemowląt.

Po wystąpieniu objawów bakteryjnej infekcji dróg oddechowych – w tym silnego kaszlu, który sprawia, że pacjenci wydają odgłos „krzyczenia”, próbując złapać oddech – stan zdrowia szczególnie małych niemowląt może szybko się pogorszyć, powodując wzrost liczby białych krwinek, zaburzenia oddychania i śmiertelne zapalenie płuc.

Wszystkie niemowlęta, które zmarły w Kalifornii, miały mniej niż 3 miesiące i nie były w pełni zabezpieczone przed krztuścem. Seria pięciu dawek szczepionki przeciwko krztuścowi, chroniąca przed zachorowaniem na krztusiec, rozpoczyna się zwykle w wieku 2 miesięcy, ale wystarczającą ochronę uzyskuje się dopiero po podaniu trzeciej dawki, około 6 miesiąca życia – twierdzą eksperci.

Aby pomóc chronić niemowlęta, szczególnie ważne jest, aby trzymały się one z dala od osób nieuodpornionych, niezależnie od tego, czy jest to dziecko, które nigdy nie otrzymało szczepionki, czy osoba dorosła, której odporność słabnie, ponieważ nie otrzymała szczepienia przypominającego.

W Kalifornii, gdzie rodzice mogą zwolnić swoje dzieci ze szczepień z powodów filozoficznych, odsetek nieszczepionych dzieci w 2009 roku wynosił 2% – wynika z danych CDC. Niektórzy rodzice, obawiając się skutków ubocznych szczepionek, polegają na koncepcji „odporności stadnej”. Ponieważ wiele innych osób jest zaszczepionych, szanse ich dziecka na zarażenie się chorobą teoretycznie są mniejsze.

Ci, którzy się nie szczepią, przyczyniają się do rozwoju epidemii, ale główną winę ponosi cykliczny charakter choroby – twierdzi dr James Cherry, profesor pediatrii w David Geffen School of Medicine na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles, który od 30 lat bada krztusiec. Dokonał on przeglądu przypadków śmiertelnych w Kalifornii dla potrzeb stanu.

Urzędnicy publicznej służby zdrowia zgadzają się, że nieszczepione dzieci to tylko jeden z czynników, które odegrały rolę w epidemii. Do innych należą:

  • Cykliczny charakter krztuśca.

    Krztusiec pojawia się ponownie co trzy do pięciu lat. Najważniejszy jest cykl, mówi Cherry. Jak mówi Harriman, ostatnie cykliczne maksimum zachorowań w Kalifornii przypadło na rok 2005. Jak mówi Harriman, choroba jest również bardzo zaraźliwa.

  • Niechronieni dorośli.

    Odporność na krztusiec słabnie wraz z upływem czasu od szczepienia, dlatego młodzież i dorośli muszą wzmacniać swoją odporność” – mówi Thomas Clark, MD, MPH, lekarz i kierownik zespołu epidemiologicznego w Narodowym Centrum Szczepień i Chorób Układu Oddechowego CDC.

  • Trudności w diagnozowaniu.

    Ponieważ pierwsze objawy mogą być łagodne, krztusiec nie zawsze jest łatwy do zdiagnozowania – mówi dr Brian Johnston, dyrektor oddziału ratunkowego w White Memorial Medical Center w Los Angeles, gdzie niektóre dzieci były hospitalizowane z powodu krztuśca, który jest tam rzadkim zjawiskiem. Organizm, Bordetella pertussis, może być „trudny do wyhodowania” – mówi. „Diagnoza jest niezwykle trudna. Trzeba cały czas mieć kliniczne podejrzenia” i być przygotowanym na przepisanie antybiotyków – leku stosowanego w leczeniu krztuśca – mimo że lekarze są uczeni, aby nie przepisywać ich zbyt często.

  • Mutacje w bakteriach.

    Bakterie krztuśca mogą mutować i przechytrzać szczepionkę, jak twierdzi holenderski badacz, który opublikował swoje odkrycia w 2009 roku w czasopiśmie Emerging Infectious Diseases.

Harriman twierdzi, że nie należy winić imigrantów. Dziewięć z dziesięciu ofiar śmiertelnych w Kalifornii to niemowlęta pochodzenia latynoskiego. Może to być związane z wielkością gospodarstw domowych Latynosów, które są zazwyczaj większe niż w przypadku innych grup etnicznych – mówi Harriman. Więcej kontaktów w gospodarstwie domowym zwiększa szanse na to, że ktoś w nim będzie narażony na zachorowanie na krztusiec.

„Jak mówi Harriman, krztusiec nigdy nie opuścił Stanów Zjednoczonych. Nie potrzebujemy nikogo, kto by go tu przywiózł, on już tu jest”.

Śledzenie epidemii krztuśca i jej rozprzestrzeniania się

W miarę rozprzestrzeniania się epidemii nikt nie jest w stanie powiedzieć z całą pewnością, czy osiągnęła ona już szczyt, czy dopiero zaczyna nabierać tempa. Według rzecznika CDC Jeffa Dimonda, kilka innych stanów zgłosiło wzrost liczby zachorowań, w tym Karolina Południowa, Nowy Jork, Michigan, Ohio i Minnesota.

Urzędnicy zdrowia publicznego apelują do rodziców, aby upewnili się, że szczepienia ich dzieci są aktualne, a także aby sami zaszczepili się u dorosłych. Według szacunków CDC prawdopodobnie tylko 6% dorosłych osób w Stanach Zjednoczonych zaszczepiło się w ten sposób.

Urzędnicy zdrowia publicznego promują również koncepcję zwaną „cocooning”: upewnienie się, że wszystkie osoby mające kontakt z niemowlętami, szczególnie tymi, które są zbyt małe, aby otrzymać pierwszą dawkę szczepionki, są zaszczepione przeciwko krztuścowi.

Oto zalecenia CDC dotyczące szczepień:

  • Dla małych dzieci: pięć dawek szczepionki DTaP (błonica, tężec, krztusiec) w wieku 2, 4, 6 i 15-18 miesięcy oraz w wieku 4-6 lat.

  • Dla osób w wieku 11-18 lat CDC zaleca jedną dawkę przypominającą szczepionki Tdap.

  • Dorośli w wieku od 19 do 64 lat powinni otrzymać dawkę przypominającą szczepionki Tdap.

Chociaż CDC nie ma zaleceń dotyczących stosowania szczepień przeciwko krztuścowi u osób powyżej 65 roku życia, ponieważ szczepionka przypominająca przeciwko krztuścowi nie jest dopuszczona do stosowania w tej grupie wiekowej, CDC twierdzi, że osoby w wieku 65 lat i starsze mogą porozmawiać z lekarzem, aby dowiedzieć się, czy szczepionka Tdap jest dla nich dobrym rozwiązaniem. Lekarze mogą zdecydować się na podanie szczepionki Tdap osobom w wieku 65 lat i starszym, zwłaszcza jeśli opiekują się one niemowlęciem.

Kalifornijski Departament Zdrowia Publicznego rozszerzył swoje zalecenia dotyczące dawek przypominających szczepionki przeciwko krztuścowi, sugerując je wszystkim osobom w wieku 7 lat lub starszym, które nie są w pełni uodpornione, w tym seniorom, a także kobietom w wieku rozrodczym, przed, w trakcie lub zaraz po ciąży.

Epidemiolog z CDC Thomas Clark mówi, że ma nadzieję, iż tragedia epidemii pomoże zmienić nastawienie ludzi zaniepokojonych szczepionkami.

„Mam nadzieję, że uświadomi to ludziom, że takie choroby jak krztusiec nie zniknęły – mówi dr Clark, MD, MPH, lekarz epidemiolog CDC i kierownik zespołu epidemiologicznego. Myślę, że niektórzy ludzie myśleli, że krztusiec to choroba z przeszłości”.

Co robi Kalifornia

Stan Kalifornia ogłosił ostrzeżenie dla lekarzy, wzywając ich do zachowania czujności w przypadku możliwych przypadków zachorowań. W hrabstwie Los Angeles urzędnicy nalegają na powszechne szczepienia – mówi dr Jonathan Fielding, dyrektor ds. zdrowia publicznego w hrabstwie i powiatowy urzędnik ds. zdrowia. Podobnie jak inni, jest on zwolennikiem koncepcji kokonizacji. Myślę, że musimy bardziej uważać na to, kto przebywa w pobliżu małych dzieci” – mówi lekarzowi.

„Szpitale i lekarze powinni śledzić przebieg szczepień ochronnych i upewniać się, że każdy, kto będzie przebywał w pobliżu małych dzieci, ma aktualne szczepienia” – mówi.

Szpitale właśnie to robią. Na przykład w Centrum Medycznym Cedars-Sinai w Los Angeles kobiety, które urodziły tam dziecko i nie miały szczepionki, są zachęcane do jej przyjęcia przed powrotem do domu – mówi Debbie Lehman, MD, zastępca dyrektora ds. pediatrycznych chorób zakaźnych w Centrum Zdrowia Dziecka Maxine Dunitz w Cedars-Sinai.

Centrum medyczne wzywa również wszystkich pracowników opieki zdrowotnej do posiadania aktualnych szczepionek przeciwko krztuścowi. Jeśli odmówią, muszą podpisać formularz „odmowy” – mówi lekarz.

Lehman ma nadzieję, że to przekona ich do zmiany zdania i poddania się szczepieniu. Jak twierdzi, formularz odmowy zdaje się działać w ten sam sposób w przypadku szczepionki przeciwko grypie. Zwraca się również do ojców i dziadków noworodków, namawiając ich do odwiedzenia własnych lekarzy i zaszczepienia się.

Co mogą zrobić rodzice

Jeżeli rodzice obawiają się, że ich dziecko jest chore na krztusiec, a objawy wydają się to potwierdzać, Cherry zachęca ich do poproszenia lekarza o wykonanie badań. O niektórych lekarzach mówi: „Trzeba ich namawiać. Choroba nie wygląda źle”.

Rodzice mogą również poprosić o zbadanie liczby białych krwinek, ponieważ wysokie wyniki są częste u ciężko chorych dzieci, mówi Cherry, który pracował jako konsultant ds. nowych szczepionek dla dorosłych i był członkiem biura prelegentów producentów szczepionek.

Kampania jednej matki

Podczas gdy zdrowie i bezpieczeństwo publiczne napędzają wysiłki CDC i władz stanowych, Bianchi wydaje się kierowana żalem, który przerodził się w aktywizm.

W jednej chwili może przenieść Cię w czasie do tego dnia w szpitalu, kiedy wraz z mężem Davidem gorączkowo podążali za karetką, która zabrała ich syna do innej placówki, aby zapewnić mu lepszą opiekę, a następnie usłyszeli tragiczną wiadomość, że u ich dziecka doszło do zatrzymania akcji serca. Reanimacja okazała się bezowocna, więc rodzicom zaproponowano ostatnią wizytę.

„Miał najsłodszą twarz” – mówi Mariah. „Miał mały podbródek w kształcie serca i kasztanowe włosy”.

Równie szybko wraca myślami do tamtych chwil i decyzji, by „cały ten gniew i całą tę energię” skierować na to, by inne dzieci nie zginęły z powodu choroby, której można zapobiec. „Wiem, jak to jest, gdy coś takiego się dzieje”.

Korea Północna zgłasza pierwsze ognisko COVID

0

Korea Północna zgłosiła w czwartek pierwsze ognisko wirusa COVID-19, ogłaszając stan wyjątkowy i wprowadzając blokadę kraju.

Korea Północna zgłasza pierwsze ognisko COVID

Carolyn Crist

12 maja 2022 r. C Korea Północna zgłosiła w czwartek pierwsze ognisko choroby COVID-19, ogłaszając stan wyjątkowy i wprowadzając blokadę kraju.

Media państwowe podały, że w stolicy kraju, Pjongjangu, wykryto wariant Omicron.

W państwie wystąpił najpoważniejszy stan zagrożenia: W naszym froncie zapobiegania epidemii, który do tej pory był silnie broniony, nastąpiło pęknięcie – podała oficjalna Koreańska Centralna Agencja Informacyjna.

Korea Północna nie potwierdziła wcześniej żadnych zakażeń wirusem COVID-19, chociaż urzędnicy z Korei Południowej i USA twierdzą, że możliwe jest, iż wcześniejsze przypadki choroby krążyły po kraju w związku z handlem z Chinami i podróżami do tego kraju – podaje Reuters. Korea Północna zamknęła swoje granice na początku 2020 r., ale w tym roku ponownie otworzyła niektóre przejścia graniczne z Chinami w celach handlowych.

Jeśli infekcje będą się rozprzestrzeniać, epidemia może wywołać kryzys w Korei Północnej, która nie ma środków medycznych i odizolowała się, zamykając granice i odmawiając międzynarodowej pomocy w postaci szczepionek.

Według najnowszych danych Światowej Organizacji Zdrowia w Korei Północnej nie odnotowano oficjalnych przypadków zachorowań, zgonów ani szczepień przeciwko wirusowi COVID-19. W raporcie WHO z końca marca podano, że wśród 25 milionów mieszkańców kraju przebadano ponad 64 200 osób i u wszystkich uzyskano wynik negatywny.

Agencja KCNA poinformowała, że w niedzielę w Pjongjangu pobrano próbki od osób, które miały gorączkę. Testy wykazały, że mieli oni podwariant BA.2 Omicron. Państwowe media nie poinformowały o liczbie pozytywnych przypadków ani o źródle zakażenia.

We wtorek kraj wprowadził nakaz pozostania w domach, powołując się na podejrzenie wystąpienia objawów grypy u niektórych osób, jak podała agencja Reuters. Następnie przywódca Korei Północnej Kim Dzong Un zwołał zebranie przywódców rządzącej Partii Robotniczej i zarządził ścisłą blokadę w całym kraju.

Telewizja państwowa pokazała Kima w masce po przybyciu na spotkanie, a następnie zdjął ją po rozpoczęciu obrad. Wszyscy inni uczestnicy spotkania mieli maski. W poprzednich nagraniach z podobnych spotkań wszyscy oprócz Kima nosili maski, podała agencja Reuters.

Jak podała KCNA, państwowe działania w zakresie zapobiegania epidemiom zostaną przestawione na system maksymalnego zapobiegania epidemiom w sytuacjach kryzysowych.

Mimo to Kim zadeklarował, że pewne cele gospodarcze powinny zostać osiągnięte – podaje agencja The Associated Press, co może sugerować, że Korea Północna skupia się raczej na ograniczeniu podróży i dostaw między regionami, niż na wymaganiu od ludzi, by zostali w domach. Z relacji fotoreportera AP w Korei Południowej wynika, że ludzie nadal pracują na polach i spacerują po mieście na granicy z Koreą Północną.

Urzędnicy południowokoreańscy oświadczyli publicznie, że przygotują pomoc humanitarną dla Korei Północnej, w tym środki przeciw koronawirusowi i materiały medyczne – podaje Reuters. Chiny również zobowiązały się do podjęcia wszelkich wysiłków, by pomóc Korei Północnej w walce z epidemią, choć kraj ten podobno odrzucił wcześniejsze oferty Chin dotyczące dostarczenia szczepionek – podała agencja AP.

Leif-Eric Easley, profesor studiów międzynarodowych na Ewha Womans University w Seulu, w Korei Południowej, powiedział agencji AP, że aby Pjongjang publicznie przyznał się do przypadków Omicronu, sytuacja w zakresie zdrowia publicznego musi być poważna.

Nie oznacza to, że Korea Północna nagle otworzy się na pomoc humanitarną i przyjmie bardziej pojednawczą postawę wobec Waszyngtonu i Seulu – powiedział. Jednak krajowa publiczność reżimu Kimów może być mniej zainteresowana próbami jądrowymi i rakietowymi, gdy pilnym zagrożeniem jest koronawirus, a nie obce wojsko.

ADHD: Jak poprosić o wsparcie, którego potrzebujesz

0

Jeśli masz ADHD, może masz tendencję do próbowania radzenia sobie na własną rękę, a może wiesz, że potrzebujesz pomocy, ale nie wiesz od czego zacząć. Dowiedz się, jak rozmawiać z bliskimi o ADHD i gdzie znaleźć wsparcie społeczne, zarówno osobiste, jak i internetowe.

Od czego zacząć

Nikt nie jest stworzony do tego, by radzić sobie samemu. Nie ma wstydu w szukaniu pomocy, jeśli i kiedy jej potrzebujesz. Zacznij od wizyty u swojego lekarza pierwszego kontaktu. Opowiedz o swoich problemach lub pytaniach i zapytaj, czy ma pomysł, do kogo zwrócić się o pomoc lub czy sugeruje wizytę u specjalisty od zdrowia psychicznego. Specjalista może pomóc ograniczyć rozpraszanie uwagi i znaleźć narzędzia, które pozwolą lepiej się skupić.

Ważne jest także, aby dostrzegać ludzi wokół siebie, którzy chcą pomóc. Najprawdopodobniej Twoja rodzina i przyjaciele chcą Cię wspierać, ale mogą nie wiedzieć jak. Należy poinformować bliskich o tym, co dzieje się z ADHD, aby zrozumieli objawy i leczenie, co poprawi relacje z nimi.

Prośba o wsparcie społeczne

Jeśli chodzi o życie z ADHD, wsparcie społeczne jest kluczowe. Decyzja o tym, z kim się o tym podzielić, należy do Ciebie, ale dobrym początkiem jest partner, przyjaciele i bliscy krewni.

Następnie można rozważyć poinformowanie o tym osób takich jak współpracownicy, przełożeni lub nauczyciele. ADHD może stanowić pewne wyzwanie w pracy lub szkole, ale osoby z otoczenia mogą pomóc w pokonaniu tych przeszkód, jeśli mają pojęcie o tym, przez co przechodzi pacjent. Mogą być bardziej wyrozumiali, gdy pacjent prosi o takie rzeczy, jak więcej czasu na wykonanie określonego zadania.

W przypadku zdiagnozowania u pacjenta choroby takiej jak ADHD, może być trudno wiedzieć, jak o niej rozmawiać. Ludzie mogą mieć wiele różnych wyobrażeń na temat tego, co oznacza wsparcie, dlatego pomocne jest dokładne wyjaśnienie, czego się od nich oczekuje.

Jednym z najlepszych sposobów, aby czuć się komfortowo i pewnie podczas rozmowy, jest poświęcenie czasu na zaplanowanie tego, co chcesz powiedzieć.

Należy poszukać informacji o ADHD w Internecie i zebrać najważniejsze fakty, którymi można się podzielić. Na podstawie zdobytych informacji należy ułożyć jedno lub dwa zdania, które wyjaśnią ADHD własnymi słowami. Warto również zastanowić się, jakie pytania może zadać druga osoba, aby mieć przygotowane dobre odpowiedzi.

Inne wsparcie

Poza lekami i terapią indywidualną skutecznym sposobem radzenia sobie z chorobą może być udział w grupie wsparcia. Można porozmawiać z innymi osobami z ADHD, które wiedzą, przez co się przechodzi, a także odciążyć rodzinę i przyjaciół.

Grupy wsparcia to miejsca, w których osoby z ADHD mogą wymieniać się doświadczeniami, informacjami i strategiami radzenia sobie osobiście lub online. Grupy można znaleźć w lokalnych oddziałach organizacji zajmujących się ADHD, w mediach społecznościowych oraz na stronach internetowych takich grup jak Children and Adults with Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder (CHADD) lub National Institute of Mental Health (NIMH).

Można również rozważyć nawiązanie kontaktu z pracownikiem socjalnym w swojej okolicy, trenerem życia, który specjalizuje się w pracy z osobami z ADHD lub doradcą, który specjalizuje się w terapii poznawczo-behawioralnej dla ADHD.

Wskazówki dotyczące bezpieczeństwa w Halloween

0

Przestrzegaj poniższych wskazówek dotyczących bezpieczeństwa w Halloween.

Wskazówki dotyczące bezpieczeństwa w Halloween

Zapewnij swoim dzieciom bezpieczne i zdrowe Halloween w tym roku.

Od lekarza Archiwum

Halloween wywodzi się z kilku zwyczajów, z których najwcześniejszy pochodzi z Irlandii z V wieku p.n.e. W formie, jaką znamy dzisiaj, święto 31 października jest okazją do przebrania się w czasem przerażające kostiumy. Jednak eksperci ostrzegają, że należy zachować środki ostrożności, aby przebrania były jedynymi przerażającymi rzeczami w wigilię Wszystkich Świętych.

Według Krajowej Rady Bezpieczeństwa (National Safety Council) najważniejszą przyczyną urazów w noc Halloween są przypadkowe upadki spowodowane potknięciem się o krawędzie kostiumów, schody, krawężniki lub niewidoczne przedmioty. Jednak jeszcze bardziej zaskakujący jest fakt, że w tę świąteczną noc w wypadkach z udziałem pieszych lub samochodów ginie rocznie cztery razy więcej dzieci niż w jakąkolwiek inną noc w roku – donosi CDC.

„Najważniejszą rzeczą w Halloween jest to, aby dzieci były pod eskortą i obserwowane. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że mogą uciec przed lub za samochodem” – mówi Richard Douglas, oficer ds. kontaktów społecznych Departamentu Policji w Lewisville w Teksasie. „Wolimy, aby młodzi ludzie wychodzili z domu przed zmrokiem”.

CDC rzeczywiście przypomina rodzicom, że powrót z czasu letniego na standardowy wydłuża okres ciemności i że wiele innych czynników może sprawić, że dzieci znajdą się na drodze samochodu. Należą do nich niska postura, niezdolność do wystarczająco szybkiej reakcji, aby uniknąć samochodu lub ocenić potencjalne zagrożenie w ruchu drogowym, brak kontroli impulsów oraz rozproszenie uwagi spowodowane krzykami innych dzieci, przyciągającymi wzrok kostiumami i chęcią zdobycia najlepszych cukierków.

„Dzieci są tej nocy tak podekscytowane, że nie zachowują normalnego poczucia bezpieczeństwa” – mówi Kerri Totty, dyplomowany terapeuta ręki w Harris Methodist Fort Worth Hospital.

Totty zajmuje się niektórymi urazami, których dzieci i ich rodzice mogą doznać w dniach poprzedzających Halloween, a także w samo święto, np. skaleczeniami i oparzeniami związanymi z przerabianiem dyni na lampion.

„Widzimy wiele przypadków zranień nożem kuchennym. Mogą one być katastrofalne w skutkach ze względu na struktury znajdujące się w dłoni” – mówi lekarzowi Totty. Należą do nich ścięgna, nerwy i tętnice. Mówi, że w przypadku zerwania ścięgien i nerwów, gdy dziecko lub dorosły użyje nieodpowiedniego noża lub użyje go nieprawidłowo, konieczna jest poważna terapia. Fizykoterapia, która ma zapobiec trwałemu uszkodzeniu ręki przez blizny, może trwać od 8 do 12 tygodni.

„Zazwyczaj do takich urazów dochodzi, ponieważ [ludzie] nie zwracają uwagi na to, co robią, albo tną w swoją stronę, albo używają noża jak szpikulca do lodu” – mówi Totty, dodając, że noże powinny być czyste, ponieważ bakterie na nich zawarte mogą spowodować poważne zakażenie przy każdym skaleczeniu.

Dla dorosłych eksperci medyczni zalecają używanie ostrych noży; małe dzieci powinny po prostu narysować flamastrem wzór lamparta na zewnętrznej stronie dyni i pozwolić komuś starszemu zająć się cięciem. Dzieci, które są wystarczająco duże, mogą używać noży przeznaczonych do rzeźbienia w dyniach.

„W przypadku moich dzieci pozwalam im używać specjalnych noży do wycinania dyni, które mają ząbkowane krawędzie. Sprawdzają się one tak dobrze, jak wszystko inne” – mówi dr Mark Mason, chirurg plastyczny z Harris, a także z Cook Children’s Medical Center w Fort Worth.

Organizacje zajmujące się bezpieczeństwem ostrzegają rodziców i miłośników psikusów, aby byli świadomi innych zagrożeń:

  • Amerykańska Akademia Pediatrii mówi, że aby uniknąć poparzeń, do dyń należy używać świec wotywnych; żebrakom na Halloween zamiast cukierków dawaj kolorowe ołówki, naklejki, duże gumki do ścierania lub ozdobne sznurowadła; zwracaj uwagę na oznaki manipulacji, takie jak małe dziurki w opakowaniach lub luźne opakowania; nie dawaj małym dzieciom rzeczy, którymi mogłyby się udławić, takich jak guma do żucia, orzeszki ziemne, twarde cukierki lub małe zabawki.

  • Bezpieczeństwa Produktów Konsumenckich (U.S. Consumer Product Safety Commission) zaleca, aby upewnić się, że wszelkie kostiumy są oznaczone jako „ognioodporne” i uważać na miejsca, w których umieszcza się świece i zapalone lampiony. Trzy lata temu 12-letnia dziewczynka z Teksasu zmarła na skutek poważnych poparzeń, gdy jej domowej roboty kostium dotknął świecy w kształcie lampionu. Kostiumy powinny być w jasnych kolorach i/lub ozdobione taśmą odblaskową, podobnie jak torby na psikusy.

  • Fundacja Nemours, organizacja non-profit zajmująca się zdrowiem dzieci, zaleca, aby trzymać się zapakowanych słodyczy; świeże owoce są łatwe do sfałszowania i mogą być pokryte bakteriami, które mogą wywołać chorobę.

  • Fundacja Nemours przypomina również, że psy mogą być przebrane na Halloween, ale dzieci nie powinny podchodzić do żadnego zwierzęcia, nawet jeśli je znają. Ich kostiumy mogą przestraszyć psa, co może spowodować ugryzienie nawet najbardziej potulnego zwierzęcia.

  • Wszyscy eksperci w dziedzinie bezpieczeństwa i medycyny zalecają, aby dzieci chodziły po chodnikach i przechodziły przez ulicę tylko na rogach. Jeśli muszą iść przez ulicę, powinny iść po stronie przeciwnej do ruchu ulicznego. Nie zakładaj dziecku strojów ani butów, które mogą spowodować potknięcie lub upadek, np. wysokich obcasów mamy.

  • Dzieciom w wieku poniżej 12 lat powinna towarzyszyć osoba dorosła, a na wewnętrznej stronie kostiumów powinny one mieć metki z imieniem i nazwiskiem, adresem i numerem telefonu na wypadek, gdyby odłączyły się od grupy. Rodzice powinni znać osoby towarzyszące starszym dzieciom, a także ustalić godzinę policyjną. Poinstruuj dzieci, aby nie wchodziły do domów obcych ludzi.

  • Po zmroku uczestnicy zabawy powinni mieć przy sobie latarkę. Dzieci powinny też zjeść porządny posiłek przed wyjściem i zostać poinstruowane, aby nie podjadały zebranych cukierków, dopóki nie wrócą do domu, a rodzice nie sprawdzą, czy są czyste i bezpieczne.

  • Zamiast masek używaj farb do malowania twarzy, które są oznakowane jako nietoksyczne. Jeżeli dziecko musi nosić maskę, upewnij się, że ma ona otwory na oczy, nos i usta, co umożliwia prawidłową wentylację i widzenie. Nie zakładaj dziecku na głowę niczego, co mogłoby zsunąć się na oczy. Wszystkie akcesoria do kostiumów, takie jak noże, miecze, różdżki lub tarcze, powinny być wykonane z kartonu lub elastycznego materiału.

  • Dorośli powinni pamiętać, że dzieci mogą przebywać na ulicach, w alejkach, na podjazdach i na poboczach. Jedź powoli. Jeśli prowadzisz dzieci od domu do domu, wypuszczaj je po stronie krawężnika samochodu. Upewnij się, że na gankach, trawnikach i chodnikach nie ma niczego, o co ktoś mógłby się potknąć.

Na koniec terapeuta Totty mówi: „Musisz być ich oczami i uszami, aby je chronić. I nie pozwalaj im ssać frajerów, kiedy biegną ulicą!”.

To dużo do zapamiętania, ale lepiej, żeby Halloween było nocą strachu, a nie lęku.