Strona główna Blog Strona 3183

Tennessee będzie wymagać od pijanych kierowców płacenia alimentów na dzieci

0

Tennessee przyjęło ustawę, która nakłada na pijanych kierowców obowiązek płacenia alimentów na dzieci, jeśli zabiją rodzica nieletniego.

Tennessee wymaga od pijanych kierowców płacenia alimentów na rzecz dzieci

Carolyn Crist

22 kwietnia 2022 r. – Ustawodawcy Tennessee przyjęli ustawę, na mocy której pijani kierowcy będą musieli płacić alimenty, jeśli zabiją rodzica nieletniego dziecka.

Zgodnie z ustawą House Bill 1834, osoba skazana za zabójstwo z przyczyn komunikacyjnych musiałaby płacić alimenty na dziecko, jeśli ofiara była rodzicem nieletniego dziecka. Każde z dzieci ofiary otrzymywałoby świadczenia do czasu ukończenia przez nie 18 lat i/lub szkoły średniej.

Jak podaje CBS News, płatności te są podobne do tradycyjnych alimentów, w których rodzic płaci głównemu opiekunowi dziecka do czasu, gdy dziecko stanie się pełnoletnie.

Sąd określi kwotę, jaką należy wypłacić na podstawie nowych przepisów, na podstawie kilku czynników, w tym potrzeb finansowych i zasobów dziecka oraz jego żyjącego rodzica lub opiekuna, w tym państwa, jeśli dziecko znajduje się pod opieką Departamentu ds. Podobnie jak w przypadku tradycyjnych alimentów, czynnikiem decydującym o ich wysokości będzie również standard życia dziecka.

Jeśli pozwany przebywa w zakładzie karnym i nie jest w stanie uiścić wymaganej opłaty alimentacyjnej, po zwolnieniu z zakładu karnego może uzyskać roczne odroczenie w celu rozpoczęcia płacenia.

Ustawa przeszła jednogłośnie w Izbie i Senacie stanu Tennessees. Zanim ustawa przeszła w tym tygodniu przez Senat, ustawodawcy dodali poprawkę zmieniającą jej nazwę na Ethan, Haile i Bentleys Law.

Są to imiona dzieci Nicholasa Galingera, 38-letniego policjanta z Chattanoogi, który zginął z rąk pijanego kierowcy w 2019 roku. Janet Hinds, lat 57, która była nietrzeźwa, gdy potrąciła go swoim samochodem, została skazana na 11 lat więzienia w lutym za śmiertelne potrącenie i ucieczkę z miejsca wypadku, jak podaje The Associated Press.

Wskazówki, jak sprawić, by dziecko przespało całą noc

0

Zmagasz się z dzieckiem, które nie chce spać w nocy? Przeczytaj porady lekarza, jak sprawić, by dziecko zaczęło spać – i pomóc mu wyrobić dobre nawyki związane ze snem.

Możesz zmniejszyć swój stres i lepiej przygotować się do ustalania harmonogramu snu dziecka, rozumiejąc, które elementy jego rutyny snu są w twojej gestii, a które nie.

Zrozumienie potrzeb dziecka w zakresie snu

W ciągu pierwszych 2 miesięcy potrzeba jedzenia jest ważniejsza niż potrzeba snu. Dziecko może być karmione prawie co 2 godziny, jeśli karmisz piersią, lub nieco rzadziej, jeśli karmisz butelką.

Dziecko może spać od 10 do 18 godzin na dobę, czasami przez 3 do 4 godzin na raz. Niemowlęta nie odróżniają dnia od nocy. Śpią więc nie zwracając uwagi na to, która jest godzina. Oznacza to, że czas czuwania dziecka może wynosić od 1 do 5 rano.

W wieku od 3 do 6 miesięcy wiele dzieci jest w stanie spać przez 6 godzin. Jednak w momencie, gdy wydaje Ci się, że dziecko wchodzi w przyjemną rutynę – zwykle między 6 a 9 miesiącem życia – normalne etapy rozwoju mogą wszystko zakłócić. Na przykład, gdy dziecko zaczyna kojarzyć porę snu z pozostawaniem samemu sobie, może zacząć płakać tylko po to, abyś był przy nim.

Ustal rutynę na czas snu

Badanie przeprowadzone na 405 matkach z niemowlętami w wieku od 7 do 36 miesięcy wykazało, że dzieci, które przestrzegały rutyny w porze snu, łatwiej zasypiały, lepiej spały i rzadziej płakały w środku nocy.

Niektórzy rodzice rozpoczynają rutynowe ćwiczenia w łóżku już w wieku 6-8 tygodni. Rutyna dziecka może składać się z dowolnej kombinacji regularnych czynności wykonywanych w czasie snu. Klucz do sukcesu:

  • Graj w aktywne gry w ciągu dnia i spokojne gry wieczorem. Dzięki temu dziecko nie będzie zbyt podekscytowane tuż przed snem, a jednocześnie będzie zmęczone zajęciami, które wykonywało w ciągu dnia.

  • Wykonuj te same czynności w tej samej kolejności, noc po nocy.

  • Spraw, aby każda czynność była spokojna i cicha, zwłaszcza pod koniec rutyny.

  • Wiele dzieci lubi kąpiele tuż przed snem, co je uspokaja.

  • Ulubione zajęcie dziecka zachowaj na koniec i wykonuj je w sypialni. Dzięki temu dziecko będzie z niecierpliwością oczekiwało pory snu i będzie kojarzyło miejsce do spania z rzeczami, które lubi robić.

  • Zadbaj o to, aby warunki nocne w sypialni dziecka były jednolite. Jeśli dziecko obudzi się w środku nocy, dźwięki i światła w pokoju powinny być takie same jak wtedy, gdy zasypiało. Jeśli musisz nakarmić lub przewinąć dziecko w nocy, ustaw światła nisko, a rozmowy ogranicz do minimum. Zbyt wiele bodźców może utrudnić ponowne ułożenie się dziecka.

Połóż swoje śpiące dziecko do łóżka

Począwszy od 6 do 12 tygodnia życia dziecka, uspokajaj je, dopóki nie stanie się senne. Gdy dziecko jest już na granicy snu, połóż je i pozwól mu samodzielnie zasnąć. Nie czekaj, aż dziecko całkowicie zaśnie w Twoich ramionach; może to być zachowanie, z którym trudno będzie się uporać w późniejszym życiu.

Ta rutyna nauczy Twoje dziecko samodzielnego usypiania, a Ty nie będziesz musiała kołysać go do snu za każdym razem, gdy obudzi się w nocy.

Jeśli Twoje dziecko ma problemy z zasypianiem, spróbuj przesunąć porę kładzenia się do łóżka wcześniej, a nie później. Przemęczenie może utrudnić zasypianie.

Bezpieczeństwo przede wszystkim: Zmniejsz ryzyko SIDS

Amerykańska Akademia Pediatrii zaleca, aby za każdym razem, gdy kładziesz dziecko spać, czy to w nocy, czy na drzemkę w ciągu dnia, robić następujące rzeczy, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia SIDS (zespołu nagłej śmierci niemowląt):

  • Zawsze kładź dziecko do snu na plecach.

  • Zawsze używaj twardego podłoża do spania. Foteliki samochodowe i inne urządzenia do siedzenia nie są zalecane do rutynowego zasypiania.

  • Jeśli dziecko zasypia w foteliku samochodowym w wózku lub w huśtawce, spróbuj je wyjąć i położyć na płaskiej powierzchni.

  • Dziecko powinno spać w tym samym pokoju co Ty, ale nie w tym samym łóżku co Ty.

  • Trzymaj miękkie przedmioty lub luźną pościel z dala od łóżeczka. Dotyczy to poduszek, koców, pluszowych zwierząt i ochraniaczy na zderzaki.

  • Nie należy polegać na urządzeniach, które rzekomo mają zapobiegać SIDS.

  • Nie należy używać klinów i pozycjonerów.

  • Podawaj dziecku smoczek w czasie drzemki i na dobranoc.

  • Unikaj zakrywania główki dziecka i przegrzewania go.

  • Nie używaj monitorów domowych ani komercyjnych urządzeń mających na celu zmniejszenie ryzyka SIDS.

  • Upewnij się, że Twoje dziecko otrzyma wszystkie zalecane szczepienia.

  • Zapewnij dziecku kontakt skóra do skóry.

  • Codziennie zapewnij dziecku czas na brzuszku pod nadzorem i w stanie czuwania.

  • Nie pal.

  • Karmić dziecko piersią.

  • Jeśli jesteś zmęczona, nie karm dziecka piersią siedząc na krześle lub kanapie, aby nie zasnąć.

  • Jeśli jesteś w ciąży, regularnie korzystaj z opieki prenatalnej.

Pozwól dziecku się wypłakać – powinieneś czy nie powinieneś?

Jednym z rodzajów treningu snu opartego na wypłakiwaniu się jest dobrze znana Metoda Ferbera, znana również jako „stopniowe obserwowanie” lub „stopniowe wygaszanie”. Celem jest nauczenie dziecka samodzielnego zasypiania i ponownego usypiania, jeśli obudzi się w nocy. Metodę tę opracował dr Richard Ferber, dyrektor Centrum Pediatrycznych Zaburzeń Snu w Szpitalu Dziecięcym w Bostonie. Radzi on rodzicom, aby nie rozpoczynali tego treningu, dopóki dziecko nie skończy 5 lub 6 miesięcy. Poniżej przedstawiamy, jak to się robi:

  • Połóż dziecko w łóżeczku – senne, ale przytomne. Po zakończeniu rutynowych czynności związanych z położeniem dziecka do łóżka, wyjdź z pokoju.

  • Jeśli dziecko płacze, odczekaj kilka minut, zanim sprawdzisz, co się dzieje. Czas oczekiwania zależy od Ciebie i Twojego dziecka. Możesz zacząć czekać od 1 do 5 minut.

  • Kiedy ponownie wejdziesz do pokoju dziecka, spróbuj je pocieszyć. Nie podnoś go jednak i nie zostawaj na dłużej niż 2 lub 3 minuty, nawet jeśli po wyjściu nadal płacze. Widok Twojej twarzy wystarczy, aby zapewnić dziecko, że jesteś w pobliżu, dzięki czemu będzie mogło zasnąć samodzielnie.

  • Jeśli dziecko nadal płacze, stopniowo wydłużaj czas, jaki musisz odczekać, zanim znów do niego zajrzysz. Na przykład, jeśli za pierwszym razem odczekasz 3 minuty, za drugim razem odczekaj 5 minut, a następnie 10 minut za każdym razem.

  • Następnej nocy należy odczekać 5 minut za pierwszym razem, 10 minut za drugim razem i 12 minut za każdym następnym razem.

Przyjęcie tej metody może być trudne przez kilka pierwszych nocy. Ale prawdopodobnie już trzeciego lub czwartego dnia zauważysz poprawę w rytmie snu dziecka. Większość rodziców zauważa poprawę w ciągu tygodnia.

Wskazówka:

Jeśli chcesz wypróbować Metodę Ferbera, upewnij się, że jesteś dobrze wypoczęty przed pierwszą nocą treningu snu. Zwłaszcza przez pierwsze noce będziesz spędzać dużo czasu na nasłuchiwaniu płaczu dziecka, sprawdzaniu zegarka oraz wchodzeniu i wychodzeniu z jego pokoju.

Jeśli trudno Ci się odsunąć od dziecka, gdy płacze, ta metoda może nie być najlepszym wyborem. Badania pokazują, że nawet jeśli rodzicom udaje się przetrwać pierwszą lub dwie noce, zwykle stwierdzają, że egzekwowanie snu w ten sposób jest zbyt stresujące. Wielu rodziców nie było w stanie ignorować swoich dzieci wystarczająco długo lub konsekwentnie, aby przestały płakać i w końcu same zasnęły.

Znaczenie wizyt kontrolnych u niemowląt

0

Na co zwraca uwagę lekarz w pierwszym roku życia dziecka – i o co powinnaś zapytać.

W pierwszym roku życia dziecka każdy miesiąc przynosi zmiany: malutkie uśmiechy, pączkujące zęby, a w końcu raczkowanie i chodzenie. Podczas wizyt kontrolnych u dziecka pediatra sprawdzi, czy prawidłowo rośnie i rozwija się oraz odpowie na Twoje pytania dotyczące jedzenia, snu i szczepień.

Pierwsze badanie powinno odbyć się 24 do 48 godzin po wyjściu noworodka ze szpitala, mówi pediatra Tanya Remer Altmann, MD, FAAP. Jest ona instruktorem klinicznym w Mattel Children’s Hospital at UCLA i autorką książki „Mommy Calls” wydanej przez American Academy of Pediatrics: Dr. Tanya Answers Parents’ Top 101 Questions About Babies and Toddlers.

Według niej późniejsze wizyty odbywają się zazwyczaj w 2 tygodniu oraz w 1, 2, 4, 6, 9 i 12 miesiącu życia. Oto, czego można się spodziewać podczas badań kontrolnych dziecka.

Wzrost dziecka

Podczas każdej wizyty lekarz zmierzy wagę, długość i obwód głowy dziecka. „Badam każde dziecko od stóp do głów” – mówi Altmann. „Pierwszy rok życia to bardzo ważny okres i chcemy mieć pewność, że dzieci są na dobrej drodze i robią wszystko, co powinny”.

Lekarz upewni się, że ciemiączka (miękkie miejsca na głowie dziecka) zamykają się prawidłowo. Sprawdzi również oczy, uszy i usta dziecka oraz osłucha serce i płuca. Następnie lekarz obejrzy brzuch dziecka i sprawdzi okolice narządów płciowych. Poszuka także wysypki i żółtaczki oraz obejrzy rączki, nóżki i bioderka.

Chociaż każdy rodzic uwielbia badania kontrolne zakończone pozytywnym wynikiem, badania te mają kluczowe znaczenie dla wykrycia problemów, takich jak przepukliny, wady wrodzone jąder lub szmery w sercu, które wymagają uwagi specjalisty. Altmann twierdzi, że wczesne wykrycie problemów zdrowotnych może oznaczać lepsze leczenie. Na przykład, mówi ona, że „istnieje coś, co nazywa się wrodzoną dysplazją stawu biodrowego, w której biodro nie rozwija się prawidłowo w stawie, i jeśli wcześnie się to wykryje, można to całkowicie skorygować”.

Lekarze zwracają również uwagę na wskaźniki rozwoju podczas każdej wizyty, takie jak zdolność dziecka do nawiązywania kontaktu wzrokowego, uśmiechania się do Ciebie lub siadania bez podparcia.

Szczepienia niemowląt

Jak mówi Altmann, pierwsze zalecane szczepienie, szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, dziecko otrzyma przed opuszczeniem szpitala. Na kolejnych wizytach kontrolnych dziecko otrzyma szczepionki zapobiegające krztuścowi, śwince, odrze i innym chorobom dziecięcym.

Pytania do lekarza pediatry

Nowi rodzice mogą zwracać uwagę na to, kiedy ich dziecko potrzebuje zmiany pieluszki, lub potrzebować doświadczonego profesjonalisty, który przeprowadzi ich przez problemy związane z kołyską i obcinaniem malutkich paznokci. Oczywiście, jeśli rodzice są zaniepokojeni, że ich dziecko wydaje się chore, powinni zadzwonić do pediatry o każdej porze dnia i nocy – mówi Altmann.

Ale wizyty kontrolne to doskonały moment, aby zasięgnąć opinii lekarza. Być może dowiesz się, że lepkie lub sączące się stolce są normalne w pierwszych tygodniach życia lub że opiłowywanie paznokci dziecka działa tak samo dobrze jak ich obcinanie.

Porada eksperta

„Pamiętaj, że bez względu na to, ile lat ma Twoje dziecko, uwielbia ono słyszeć Twój głos. Mów do niego, śpiewaj mu, czytaj mu. Twoje słowa pomogą rozkwitnąć jej językowi.” — Hansa Bhargava, MD

Co trzeba wiedzieć o agencjach adopcyjnych

0

Agencja adopcyjna to organizacja, która ułatwia zawieranie umów adopcyjnych między rodzicami biologicznymi a rodzicami adopcyjnymi. Dowiedz się, w czym pomagają i na co zwrócić uwagę.

  • kojarzenie przyszłych rodziców z dziećmi lub ciężarnymi rodzicami biologicznymi

  • Prowadzenie lub organizowanie terapii dla rodziców biologicznych

  • Sprawdzanie bezpieczeństwa w domu potencjalnych rodziców adopcyjnych

  • Edukacja rodziców adopcyjnych w zakresie najlepszych praktyk

  • Przygotowywanie dokumentów adopcyjnych

  • Zapewnienie bezpieczeństwa i powodzenia adopcji poprzez wizyty poadopcyjne

Co to jest adopcja?

Adopcja polega na przyjęciu do swojego domu i rodziny dziecka, które się nie urodziło. Jest to prawnie wiążąca umowa. Adoptując dziecko, stajesz się jego rodzicem. Adoptując dziecko, musisz zapewnić mu wszystko, czego potrzebuje do rozwoju fizycznego, psychicznego i emocjonalnego.

Jakie są różne rodzaje adopcji?

Istnieje kilka sposobów na adopcję dziecka.

Adopcja przez agencję. W Stanach Zjednoczonych adopcje za pośrednictwem agencji są dostępne wyłącznie za pośrednictwem licencjonowanych agencji adopcyjnych. Organizacje te mają specjalne pozwolenie od państwa na opiekę nad dziećmi do czasu ich adopcji. Dziecko może być adoptowane przez agencję tylko wtedy, gdy rodzicom biologicznym wygasły prawa rodzicielskie. W niektórych przypadkach rodzice oficjalnie pozbawiają się praw rodzicielskich z własnej woli. W innych przypadkach prawa rodzicielskie są odbierane przez sąd.

Organizacje adopcyjne nadzorują swoje miejsca zamieszkania przez co najmniej sześć miesięcy, jeśli nie dłużej, zanim sfinalizują adopcję. Przed zatwierdzeniem wstępnego umieszczenia dziecka w placówce dokładnie sprawdzają też potencjalnych rodziców. Gdy agencja adopcyjna uzna, że wszystko jest bezpieczne i udane, można przystąpić do adopcji. Proces ten może się nieco różnić w poszczególnych stanach.

Koszt adopcji przez agencję może wynosić od 12 000 do 45 000 USD w USA.

Adopcja z rodziny zastępczej. Dzieci z rodzin zastępczych czasami wracają do swoich rodziców biologicznych lub innych krewnych, ale wiele z nich po pewnym czasie kwalifikuje się do adopcji. Adopcja dziecka z rodziny zastępczej może być bardziej opłacalnym sposobem adopcji dziecka. W niektórych przypadkach możesz otrzymać niewielkie stypendium, które pomoże Ci pokryć podstawowe wydatki związane z przybranym dzieckiem. Jednak nigdy nie ma pewności, że dziecko z rodziny zastępczej będzie mogło zostać adoptowane.

Adopcja niezależna. W niektórych stanach nazywa się to adopcją prywatną. W przypadku adopcji niezależnej rodzice biologiczni sami wybierają rodzica adopcyjnego. Następnie skorzystają z pomocy instytucji świadczącej usługi adopcyjne, która różni się od agencji adopcyjnej, aby pomóc w zawarciu umowy.

W niektórych stanach, np. w Kalifornii, rodzice biologiczni mają krótki okres czasu, w którym mogą zmienić zdanie i odwołać adopcję. Gdy ten okres minie, adopcja jest trwała i nieodwracalna.

W niektórych stanach nie jest możliwa prawdziwie niezależna adopcja. Agencja musi być zaangażowana w każdą adopcję, aby nadzorować proces, nawet jeśli rodzice biologiczni i adopcyjni odnaleźli się w inny sposób.

Koszt niezależnej adopcji może wynosić do 40 000 USD lub zaledwie 8 000 USD.

Adopcja międzynarodowa. Jest to adopcja dziecka z obcego kraju. Musisz upewnić się, że współpracujesz z akredytowanym ośrodkiem adopcyjnym. Organizacje te postępują zgodnie z wytycznymi zawartymi w Konwencji Haskiej o Adopcji, międzynarodowym dokumencie, który zapewnia bezpieczne i etyczne adopcje, przestrzegane przez ponad 100 krajów na całym świecie. Adopcja międzynarodowa może wymagać pracy administracyjnej zarówno za granicą, jak i w kraju.

Istnieją trzy sposoby, aby adoptowane dziecko uzyskało obywatelstwo amerykańskie:

  • Proces sierocy. Dziecko nie ma żyjących rodziców lub ma jednego rodzica, który nie jest w stanie się nim opiekować i zrzekł się praw rodzicielskich na rzecz adopcji.

  • Proces haski. Dziecko mieszka w kraju, który przestrzega Konwencji Haskiej, a jego rodzic lub opiekun zrzekł się nad nim opieki prawnej.

  • Proces składania petycji rodzinnych. Adoptowałeś dziecko, które mieszkało z Tobą przez co najmniej dwa lata i które adoptowałeś przed ukończeniem 16 roku życia.

Adopcje międzynarodowe mogą kosztować od 18 000 do 60 000 dolarów.

Jak adoptować dziecko?

Pierwszym krokiem do adopcji jest zapoznanie się z procesem adopcyjnym. Przed podjęciem decyzji o wyborze odpowiedniej dla siebie formy adopcji należy przeprowadzić własne badania i zapoznać się z różnymi rodzajami adopcji. Powinieneś także zapoznać się z typowymi problemami, które dotykają rodzin adoptujących dzieci.

Zastanów się, jakiego typu dziecko chcesz adoptować. Na przykład, w jakim wieku chcesz adoptować dziecko? Czy chcesz adoptować dziecko, które ma specjalne potrzeby? Czy chciałbyś adoptować dziecko innej rasy lub o innym pochodzeniu religijnym? Czy jesteś otwarty na adopcję dziecka, które miało traumatyczną przeszłość?

Zanim przystąpisz do działania, musisz zastanowić się, na ile będzie Cię stać na adopcję. Nawet jeśli wybierzesz najtańszą drogę, prawdopodobnie będziesz musiał zatrudnić adwokata, ponieważ z procesem adopcji wiąże się wiele kwestii prawnych.

Po wybraniu odpowiedniej dla siebie formy adopcji poszukaj informacji o agencjach adopcyjnych lub organizacjach świadczących usługi adopcyjne, w zależności od tego, która z nich jest odpowiednia. Porozmawiaj z innymi rodzicami adopcyjnymi, aby dowiedzieć się więcej o ich doświadczeniach, a także z przedstawicielami agencji, aby zadać im wiele pytań. Upewnij się, że organizacja adopcyjna, którą wybierzesz, jest odpowiednia dla Ciebie. Na przykład, niektóre organizacje kierują adopcje tylko do rodzin wyznających określoną religię. Inne nie przyznają adopcji rodzinom LGBTQ.

Po wybraniu agencji lub organizacji, z którą chcesz współpracować, wypełnij wniosek adopcyjny. Większość organizacji zleca uczestnictwo w zajęciach przedadopcyjnych w oczekiwaniu na rozpatrzenie wniosku i znalezienie kandydata do adopcji. W tym czasie pracownik socjalny rozpocznie również badanie domowe, podczas którego dowiesz się, że jesteś w stanie zapewnić bezpieczny i stabilny dom dla adoptowanego dziecka.

Po zaakceptowaniu wniosku i zakończeniu badań domowych można rozpocząć poszukiwania dzieci kwalifikujących się do programu i przygotować dom na przyjęcie nowego członka rodziny. Znalezienie odpowiedniego dziecka dla Twojej rodziny i zakończenie całego procesu może zająć trochę czasu, nawet do kilku lat.

Wskazówki pomagające dzieciom w nauce czytania

0

Dowiedz się, jak możesz pomóc dziecku w nauce czytania, czytając razem z nim i podejmując działania, które sprawią, że dziecko będzie z niecierpliwością oczekiwało na czas czytania.

Czytaj dzieciom na głos

Eksperci są zgodni, że czytanie dzieciom na głos to najlepszy sposób, aby pomóc im w nauce czytania. Naukę czytania należy rozpocząć od noworodka i kontynuować przez całe dzieciństwo. Już jako niemowlę dziecko nabywa umiejętności, które pomogą mu w nauce czytania w późniejszym wieku.

Aby czytanie na głos było jak najbardziej efektywne, należy:

  • Czytać książki dostosowane do wieku. Na przykład niemowlęta lubią książeczki z planszami, które mogą dotykać i bawić się nimi. Starszym dzieciom mogą spodobać się „duże książki”, które pomogą im dostrzec różnice w słowach i literach.

  • Używaj głupich głosów i efektów głosowych. Pomoże to dzieciom zaangażować się w opowiadaną historię i sprawi, że będą podekscytowane czytaniem.

  • Podczas czytania wskazuj na słowa, aby dziecko mogło je śledzić. Pomoże to utrwalić przekonanie, że słowa są źródłem opowieści.

  • Porozmawiajcie o obrazkach. Poproś dziecko, aby nazwało to, co widzi na obrazkach i porozmawiało o tym, co obrazki przedstawiają w odniesieniu do opowiadania.

  • Odnieś opowieść do życia. Pokaż dziecku, w jaki sposób wydarzenia w książce odnoszą się do rzeczy, które dzieją się w prawdziwym życiu.

  • Odpowiadaj na pytania. Jeśli dziecko zadaje pytanie, zatrzymaj się i odpowiedz na nie. Dzięki temu będzie zaangażowane i zainteresowane.

  • Czytaj trudniejsze książki. Kiedy dziecko nauczy się czytać, nie przestawaj czytać mu na głos. Możesz czytać książki, które są powyżej jego poziomu, aby zachęcić je do dalszej poprawy poziomu czytania.

Inne wskazówki, jak pomóc dzieciom w nauce czytania

Oprócz głośnego czytania dzieciom można robić inne rzeczy, aby zachęcić je do czytania i pisania.

  • Słuchać, jak dziecko czyta na głos. Gdy dziecko nauczy się czytać, zachęcaj je do czytania Tobie. Pomoże im to nabrać pewności siebie w czytaniu. Celem czytania na głos jest zrozumienie przez dziecko opowiadanej historii. Dlatego jeśli dziecko potrzebuje pomocy w wymowie jakiegoś słowa, powiedz mu, jak się je wymawia, zamiast kazać mu je wymawiać, dzięki temu nie straci miejsca ani sensu zdania. Jeśli dziecko przypadkowo użyje słowa, które nie ma sensu, poproś je, by wróciło i ponownie przeczytało zdanie.

  • Chwalenie dziecka za czytanie. Gdy dziecko uczy się czytać, pochwały pomagają mu nabrać pewności siebie.

  • Czas na czytanie powinien być częścią codziennej rutyny. Codzienne czytanie tworzy rutynę, dzięki której dziecko wie, że czytanie jest częścią codziennego życia. Wiele rodzin wybiera czytanie przed snem jako preferowaną porę czytania.

  • Zostaw książki w sypialni swojego dziecka. Dzięki temu będzie mogło do nich zaglądać i cieszyć się nimi, kiedy tylko zechce.

  • Pozwól dziecku uzupełniać zdania. Jeśli dziecko uczy się słów z ulubionych książek, pozwól mu dokończyć zdania lub „przeczytać” całą książkę na głos.

  • Czytaj książki, które lubi Twoje dziecko. Pomoże to dziecku zaangażować się w czytanie i czerpać z niego większą przyjemność.

  • Pamiętajmy, że każdy może nauczyć czytać. Niektórzy rodzice uważają, że tylko nauczyciele mogą uczyć dzieci czytania. Ale rodzice też mogą. Czytanie jest bardzo ważną umiejętnością życiową.

  • Bądź cierpliwy. Jeśli dziecko nie wykazuje zainteresowania książką, nie zmuszaj go do tego. Jeśli dziecko próbuje napisać jakieś słowo i pomyliło litery, to i tak zasługuje na pochwałę. Cierpliwość i pochwały są bardziej pomocne w nauce czytania niż frustracja czy krzyk.

  • Rozmawiaj z dziećmi. Poznawanie przez dziecko nowych słów i języka może pomóc mu w opanowaniu umiejętności czytania i pisania. Na przykład częste mówienie do dziecka może pomóc mu w późniejszym czytaniu.

  • Zachęcanie do pisania. Pisanie jest częścią umiejętności czytania i pisania. Zapewnij narzędzia do pisania, takie jak kredki, ołówki i flamastry. Zachęcaj dziecko do pisania, nawet jeśli jest to tylko bazgranie. Jednym z pomysłów jest napisanie do dziecka listu i poproszenie go o odpisanie.

  • Poproś dziecko, aby opowiedziało Ci historyjkę i ją zapisało. Poproś dziecko, aby opowiedziało Ci prostą historyjkę. Zapisz ją, a następnie przeczytaj, wskazując na słowa.

  • Naucz swoje dziecko fonetyki. Dostępnych jest wiele produktów, które pomagają dzieciom w nauce dźwięków związanych z literami. Pomaga im to w udźwiękowieniu słów podczas nauki czytania. Można też użyć papieru i ołówka, aby pomóc dziecku w opanowaniu tej umiejętności. Badania wykazują, że gdy dzieci nie znają fonetyki, mają większe trudności z czytaniem.

  • Unikaj „poziomowych” programów do nauki czytania. Niektórzy uważają, że dzieci, które frustrują się przy czytaniu trudnego materiału, przestaną czytać. Eksperci twierdzą jednak, że dzieci uczą się więcej, gdy mają kontakt z trudniejszym materiałem do czytania. Łatwe książki często zmuszają dzieci do zapamiętywania słów, ponieważ często powtarzają się w nich te same wyrazy. Uczą je także polegania w większym stopniu na obrazkach. Może to prowadzić do wolniejszego rozwoju czytelnictwa. Najlepiej jest, gdy dzieci mają do czynienia z różnymi wyzwaniami w materiałach do czytania.

  • Rozmawiaj z nauczycielami. Zapytaj nauczycieli dziecka o ich program nauki czytania i sposób, w jaki uczą je czytania i pisania. Zwróć uwagę, czy uwzględniają fonikę, czytanie na głos w klasie, słownictwo i ćwiczenia w pisaniu.

Co robić, gdy dziecko ma problemy z czytaniem?

Jeśli dziecko nie robi postępów w czytaniu, należy wspólnie ze szkołą przeprowadzić testy. W ten sposób można się dowiedzieć, czy dziecko ma trudności w nauce, czy po prostu program nauki czytania w klasie nie jest dla niego odpowiedni. Jeśli u dziecka zdiagnozuje się trudności w nauce, np. dysleksję, ma ono prawo do bezpłatnych dodatkowych usług w szkole.

Można też zatrudnić korepetytora, który pomoże dziecku poprawić umiejętność czytania. Bezpłatne korepetycje mogą być dostępne dla uczniów z rodzin o niskich dochodach.

W domu należy zapewnić dziecku stałe wsparcie emocjonalne, aby się nie zniechęciło.

Żywność, która zwalcza zmęczenie

0

Ospałość może być spowodowana wieloma czynnikami, ale eksperci twierdzą, że jednym z głównych winowajców jest niewłaściwe odżywianie. Z drugiej strony, dobrze zbilansowana dieta może zwiększyć energię.

Zmęczony. Wysuszony. Zaspany. Bez względu na to, jak to określisz, jesteś wyczerpany i potrzebujesz nabrać energii.

Ospałość może być spowodowana wieloma czynnikami, o których mówi więcej kobiet niż mężczyzn. Eksperci twierdzą jednak, że jednym z głównych winowajców jest niewłaściwe odżywianie. „Jedzenie jest prawdziwym paliwem dla naszego organizmu” – mówi Cindy Moore, dyrektor ds. terapii żywieniowej w Cleveland Clinic. „To, co wybierzemy jako paliwo, będzie miało ogromny wpływ na wydajność naszego organizmu”.

Oto, co eksperci mają do powiedzenia na temat zapewnienia organizmowi odpowiedniego paliwa wtedy, kiedy go potrzebuje.

Zapomniany posiłek

Na początku dnia większość ludzi wyrusza do pracy lub szkoły, nie myśląc o potrzebach żywieniowych swojego organizmu. Kto w ogóle ma czas na jedzenie rano?

Dr Mary Ellen Camire, profesor nauk o żywności i żywieniu człowieka na Uniwersytecie Maine, mówi: „Śniadanie to posiłek, o którym łatwo zapomnieć. Ale jeśli ludzie pomijają śniadanie i stwierdzają, że w połowie dnia są zmęczeni, to czas ponownie ocenić ten nawyk.”

Badania wykazują, że śniadanie poprawia czujność i koncentrację, pomaga zrzucić zbędne kilogramy, zapobiegając przejadaniu się w ciągu dnia, a także zapobiega otyłości, cukrzycy i chorobom serca.

Aby uzyskać te korzyści i przygotować organizm na cały dzień, Akademia Żywienia i Dietetyki zaleca spożywanie węglowodanów dla energii i białka dla wytrzymałości. Niektóre szybkie opcje obejmują:

  • Bajgiel pełnoziarnisty z serem

  • Płatki zbożowe z owocami i jogurtem

  • Tosty pełnoziarniste z masłem orzechowym i owocami

  • Jajko na twardo pokrojone w pełnoziarnistą pitę

  • Jajecznica, tosty i owoce

  • Płatki owsiane z rodzynkami

Dla naprawdę zapracowanych pszczół Camire poleca batoniki śniadaniowe, mrożone omlety, kanapki śniadaniowe, płatki owsiane i pełnoziarniste płatki zbożowe w plastikowych miseczkach, które można jeść w biegu. Należy jednak uważać na zawartość cukru i tłuszczu w porannym posiłku. Badania przeprowadzone w czasopiśmie Pediatrics wykazały, że dzieci, które jadły słodkie śniadania, były bardziej głodne i jadły więcej w porze lunchu.

Ładowanie węglowodanów złożonych

Zdrowe odżywianie nie powinno kończyć się na porannym posiłku. Dobrze zbilansowana dieta przez cały dzień jest podstawowym źródłem trwałej energii.

Chociaż węglowodany cieszą się złą sławą, ten składnik odżywczy jest nadal preferowanym przez organizm źródłem energii, mówi Dave Grotto, RD, dyrektor ds. żywienia w Block Center for Integrative Cancer Care w Evanston, w stanie Ill. Jego zdaniem, diety niskowęglowodanowe początkowo zwiększają energię, ale na dłuższą metę ją wyczerpują.

Najlepszym sposobem na zmaksymalizowanie potencjału energetycznego organizmu jest spożywanie kombinacji węglowodanów złożonych i prostych. Węglowodany złożone, które ulegają powolnemu spalaniu, powinny stanowić większość spożywanych przez nas węglowodanów – mówi Grotto. Do tej kategorii należą pełne ziarna i warzywa bogate w skrobię, takie jak ziemniaki, kabaczek, dynia i marchew.

Nie oznacza to, że należy ignorować węglowodany proste o szybszym spalaniu, takie jak te zawarte w owocach, warzywach i miodzie. Mogą one stanowić natychmiastowe źródło energii.

Cukry proste występujące w batonikach, napojach bezalkoholowych i ciastkach również mogą zapewnić szybki zastrzyk energii, ale później mogą powodować duże rozczarowanie.

„Po początkowym uderzeniu cukru następuje wzrost energii” – mówi John W. Finley, zastępca redaktora naczelnego Journal of Agriculture and Food Chemistry – „ale potem, szczególnie w przypadku cukrzyków, poziom cukru może spaść poniżej poziomu wyjściowego”. Finley mówi, że szczytowy efekt działania cukru prostego trwa zwykle od 30 minut do godziny, w zależności od dawki.

Bez węglowodanów złożonych, które podtrzymują poziom cukru we krwi, organizm traci parę. „Dieta oparta na węglowodanach złożonych”, mówi Grotto, „wydaje się mieć mniej tego szczytu i doliny efektu cukru we krwi”.

Ważne jest również, aby upewnić się, że twoje złożone węglowodany mają błonnik, mówi Dee Sandquist, rzecznik Akademii Żywienia i Dietetyki. „Błonnik pomaga węglowodanom, które spożywamy, być wolniej wchłanianymi przez organizm” – mówi. „W związku z tym organizm otrzymuje bardziej zrównoważoną dawkę energii, w przeciwieństwie do szybkiego przypływu energii”.

Wiele przetworzonych węglowodanów, takich jak biały ryż, białe pieczywo i makaron, zawiera niewiele błonnika lub nie zawiera go wcale, co powoduje szybkie wydatkowanie energii. Aby mieć pewność, że spożywany produkt jest bogaty w błonnik, należy sprawdzać jego zawartość na etykiecie. Jedna kromka chleba powinna zawierać od 2 do 3 gramów błonnika.

Siła tłuszczu

Tłuszcz również ma złą sławę, ale nie jest ona całkowicie niezasłużona. „Złe” tłuszcze są związane z chorobami serca, niektórymi rodzajami raka i niektórymi chorobami przewlekłymi. Właściwe rodzaje tłuszczów są jednak skoncentrowanym źródłem energii. Wykazano, że tłuszcze nasycone (występujące w takich produktach, jak mięso, masło, smalec i śmietana) oraz tłuszcze trans (występujące w pieczywie, przekąskach, produktach smażonych i margarynach) zwiększają ryzyko chorób serca. Wykazano, że zastępowanie tłuszczów nasyconych i trans w diecie tłuszczami nienasyconymi (występującymi w takich produktach jak oliwa z oliwek, awokado, orzechy i olej rzepakowy) zmniejsza ryzyko rozwoju chorób serca.

Aby zachować właściwą równowagę, wybieraj tłuszcze wielonienasycone, takie jak oleje roślinne i owoce morza, oraz tłuszcze jednonienasycone, takie jak oliwa z oliwek, orzechy i nasiona. Tłuszcze nienasycone mogą pomóc w obniżeniu „złego” cholesterolu LDL.

Moc białka

Tłuszcze i węglowodany mogą dostarczać organizmowi energii, ale białko pomaga regulować jej uwalnianie. Białko utrzymuje komórki w dobrym stanie, wspomaga wzrost, transportuje hormony i witaminy oraz utrzymuje beztłuszczową masę mięśniową. Mięśnie i wiele hormonów składa się właśnie z białka. Białka są niezbędne dla układu odpornościowego. Dlatego uzupełnianie źródła tego składnika odżywczego w organizmie jest bardzo ważne.

Dobre źródła białka to mięso, drób, ryby, jaja, fasola, orzechy, soja i niskotłuszczowe produkty mleczne. Podczas spożywania tego typu pokarmów organizm rozkłada zawarte w nich białko na aminokwasy (składniki budulcowe białek). Niektóre aminokwasy są niezbędne, co oznacza, że należy je dostarczać z dietą, a inne nie są niezbędne, co oznacza, że organizm może je wytwarzać.

W dietach, w których organizm nie otrzymuje zwykłego paliwa w postaci węglowodanów i tłuszczu, białko dostarcza organizmowi energii.

Waga wody

Dwie trzecie Twojego ciała składa się z wody. Bez niej mógłbyś przeżyć tylko kilka dni. Płyn ten pomaga regulować temperaturę ciała poprzez wydzielanie potu, przesuwa pokarm przez jelita i smaruje stawy. Jest też niezbędnym składnikiem do produkcji cząsteczek energii.

„Odwodnienie jest jedną z głównych przyczyn braku energii” – mówi Grotto. Jeśli nie jesteś dobrze nawodniony, Twój organizm przeznacza swoje zasoby na utrzymanie równowagi wodnej, zamiast na dostarczanie energii.

Zapotrzebowanie na wodę jest różne u każdego człowieka. W lutym 2004 r. Instytut Medycyny opublikował raport, z którego wynika, że większość ludzi zaspokaja swoje dzienne zapotrzebowanie na wodę, kierując się pragnieniem. Ogólnie rzecz biorąc, panel ekspertów Instytutu zalecił, aby kobiety wypijały około 11 szklanek wody z pożywienia i napojów każdego dnia, a mężczyźni około 16 szklanek dziennie. Może się to wydawać dużą ilością płynów, ale 20% z nich pochodzi z pożywienia, a pozostałe 80% z wody pitnej i innych napojów. .

Akademia Żywienia i Dietetyki sugeruje noszenie przy sobie butelki z wodą lub zastąpienie nią popołudniowego napoju bezalkoholowego, aby odpowiednio zaspokoić swoje potrzeby w zakresie nawodnienia, zwłaszcza w gorący i wilgotny dzień. Dobrym pomysłem są także mrożone soki lub lodowe przysmaki.

Picie wody jest szczególnie ważne po ćwiczeniach, przyjmowaniu niektórych leków i stosowaniu diety wysokobłonnikowej. Przyjmowanie płynów powinno być dostosowane do ilości wody, którą tracisz, mówi Finley. „Dobrym pomysłem jest zatrzymywanie się przy fontannie, gdy przechodzisz obok niej”.

Napój kofeinowy

Ponad połowa Amerykanów sięga po filiżankę kawy codziennie, a 25% pije ją okazjonalnie, jak donosi Krajowe Stowarzyszenie Kawy (National Coffee Association). Nie powinno to dziwić, ponieważ są tacy, którzy przysięgają, że nie mogą funkcjonować bez kofeiny.

Związek ten można znaleźć nie tylko w kawie, ale także w herbacie, napojach bezalkoholowych, czekoladzie i ziołach.

Doktor John Allred, specjalista ds. komunikacji w dziedzinie nauk o żywności w Instytucie Technologii Żywności, twierdzi, że stymulanty takie jak kofeina wyolbrzymiają działanie naturalnych hormonów, takich jak adrenalina. „Powodują szybsze bicie serca, szybsze oddychanie, a to daje uczucie pobudzenia” – mówi, zauważając, że efekty utrzymują się zwykle nie dłużej niż dwie godziny.

Badania psychologiczne wykazały, że połączenie kofeiny i cukru może poprawić czujność i wydajność. „Ale potem to się wyczerpuje, a po tym czasie masz lekki zastój” – mówi Camire. Jak twierdzi, efekt „wysokiego i niskiego poziomu” kofeiny nie jest tak wyraźny jak w przypadku cukru, ale jest na tyle znaczący, że osoby często używające kofeiny często doświadczają bólu głowy bez tej substancji.

Działanie kofeiny różni się w zależności od osoby. Niektórzy potrzebują kilku filiżanek, by poczuć pobudzenie; inni czują się roztrzęsieni lub zdenerwowani już po jednej porcji.

Kofeina może również zaburzać sen, zwłaszcza jeśli jest spożywana późnym popołudniem. Brak snu może oczywiście wpłynąć na poziom energii. Aby rozwiązać ten problem, Camire zaleca przejście na napoje bezkofeinowe około godziny 15.00. Sugeruje także stopniowe ograniczanie napojów zawierających kofeinę, zwłaszcza że mogą one mieć działanie odwadniające.

Pokonać nudę

Jedzenie może podnosić lub obniżać poziom energii w organizmie. Jeśli odżywiasz się zdrowo, a mimo to jesteś zmęczony, spróbuj zmienić częstotliwość posiłków. Niektórzy ludzie uważają, że bardziej pobudza ich kilka małych posiłków w ciągu dnia, podczas gdy inni wolą spożywać trzy kwadratowe posiłki dziennie. Nie ma dobrej lub złej metody – mówi Sandquist, zauważając, że potrzeby energetyczne każdego człowieka są inne.

Ilość spożywanego jedzenia również może mieć znaczenie. Jeśli ktoś stale się objada, zwykle przybiera na wadze i staje się ospały – mówi Finley. „To jest jak tocząca się z góry kula śnieżna” – wyjaśnia. „Gdy [osoby objadające się] mają coraz większą nadwagę, mają mniej energii, a wtedy mniej ćwiczą i nie spalają kalorii”.

Inne dietetyczne przyczyny zmęczenia obejmują zbyt dużą ilość alkoholu (który jest środkiem depresyjnym) oraz brak pewnych witamin i minerałów. Niski poziom żelaza jest częstym problemem wśród kobiet.

Jeśli przy dobrze zbilansowanej diecie nadal czujesz się ociężała, być może konieczna będzie wizyta u lekarza. Niektóre choroby, leki, stres, nieodpowiednia ilość snu i ćwiczeń fizycznych mogą przyczyniać się do zmęczenia.

Jak zadbać o zdrowie i kondycję dzieci latem

0

Dzieci są bardziej narażone na przybieranie na wadze latem. Podczas wakacji nie rezygnuj ze zdrowych wyborów dotyczących jedzenia, snu i ćwiczeń. Skorzystaj z tych wskazówek od lekarza, aby utrzymać dzieci w zdrowiu.

Mimo że przerwa od codziennych obowiązków może być relaksująca, niektóre elementy rutyny są ważne dla dzieci, aby trzymały się ich przez cały rok, np. odpowiednia ilość snu i czas na codzienne ćwiczenia. Zbyt długa przerwa może prowadzić do niezdrowych zmian. Badania przeprowadzone w 2016 r. wykazały, że dzieci mają tendencję do szybszego przybierania na wadze w okresie letnim. Jest też bardziej prawdopodobne, że staną się otyłe lub z nadwagą, gdy opuszczą szkołę.

Dlatego nawet jeśli tego lata zrobicie sobie przerwę, wybory dokonywane przez Waszą rodzinę są nadal ważne. Oto pięć sposobów na utrzymanie zdrowego stylu życia.

Skup się na jedzeniu

Możesz zapakować lunch dla dzieci, nawet jeśli nie idą do szkoły. Sprawdza się to świetnie, gdy spędzają dzień na obozie. Ale można go też zabrać na wycieczkę, na basen lub do parku, zamiast sięgać po fast foody lub automaty z jedzeniem. Wypełnij tę brązową torbę owocami, warzywami, pełnymi ziarnami i białkiem, a także zrezygnuj ze słodzonych napojów.

W domu wymień śmieciowe jedzenie w spiżarni i lodówce (napoje gazowane, ciastka, chipsy, tłuste mrożonki) na zdrowsze. Gdy dzieci będą chciały w ciągu dnia nachodzić kuchnię, będą miały do wyboru lepsze produkty. Trzymaj świeże owoce na blacie i w lodówce.

Wykorzystaj dodatkowy czas wolny dzieci, aby zaangażować je w pracę nad jedzeniem. Zasadźcie razem ogródek lub wybierzcie się na targ, aby wybrać produkty sezonowe. Pozwól im wybrać pomidory, melony lub paprykę, a potem wspólnie przygotujcie kolację. Badania wykazały, że dzieci, które uczą się, jak samodzielnie uprawiać i przyrządzać jedzenie, jedzą więcej owoców i warzyw.

Znajdź nową rutynę

Rok szkolny niesie ze sobą wiele struktur, a wszystkie te harmonogramy mogą pomóc w kształtowaniu zdrowych nawyków. Wprowadź trochę rytmu w leniwe letnie dni, organizując zajęcia, które zapewnią im aktywność. Możesz zapisać dziecko na obóz dzienny, lekcje pływania, zajęcia w grupach zabawowych, opowiadanie bajek lub inne zajęcia. Sprawdź w lokalnej dzielnicy parków i bibliotekach, czy nie ma tam darmowych lub tanich zajęć. Możesz też opracować własny plan regularnych zajęć, aby zapobiec nudzie. Codzienny harmonogram może oznaczać mniej czasu spędzanego na ekranie i mniej podjadania (a może nawet mniej marudzenia).

Poważnie traktuj porę snu

Bez wczesnego alarmu w dniu rozpoczęcia zajęć szkolnych punktualne kładzenie dzieci spać może wydawać się mniej ważne. Ale rutyna snu nadal ma znaczenie. Dzieci, które śpią mniej, mają mniej energii na robienie rzeczy, które zapewniają im zdrowie, takich jak ćwiczenia fizyczne. Zmęczony mózg jest też bardziej skłonny do dokonywania niezdrowych wyborów, takich jak siedzenie na kanapie z torebką chipsów przez cały dzień.

Dlatego ogranicz całonocne przesiadywanie w łóżku i twardo ustalaj godziny snu. Aby to ułatwić:

  • Utrzymuj regularne pory obiadów.

  • Zapewnij dziecku dostęp do świeżego powietrza i ruch w ciągu dnia.

  • Wyłączaj ekrany na godzinę przed snem.

?

Przestrzeganie limitów czasu ekranowego

Dla dzieci maratony oglądania telewizji lub gier wideo mogą wydawać się świetnym sposobem na spędzenie letniego dnia. Jednak dodatkowy czas spędzony przed ekranem zastępuje inne, korzystniejsze dla nich zajęcia, takie jak zabawa na świeżym powietrzu czy dobry sen. Może to również prowadzić do niezdrowego przybierania na wadze – im więcej dzieci oglądają telewizji, tym bardziej prawdopodobne jest, że przytyją.

Ograniczaj czas korzystania z ekranu w swoim domu w taki sam sposób, jak w czasie roku szkolnego. (Nie masz zasad dotyczących ekranów? Lato może być dobrą okazją, by je wypróbować). Wyznacz godziny, w których nie wolno korzystać z urządzeń (np. podczas kolacji) i utwórz w domu strefy wolne od mediów (dobrym rozwiązaniem jest sypialnia). Amerykańska Akademia Pediatryczna zaleca, aby dzieci w wieku od 2 do 5 lat spędzały nie więcej niż 1 godzinę dziennie z telewizją lub aplikacjami wysokiej jakości, a starsze dzieci miały ustalone limity czasu korzystania z telewizji, smartfonów i komputerów.

Ponadto istnieje wiele innych zabawnych sposobów spędzania letniego dnia, które nie wymagają korzystania z ekranu! Pomóż dzieciom sporządzić listę zajęć, których mogą spróbować w ciągu dnia. Będziecie mieli gotowe rozwiązanie, gdy następnym razem usłyszycie, że się nudzę.

Wyjdź na zewnątrz i bądź aktywny

Nie ma lepszego momentu, aby pokazać dzieciom, że ruch to świetna zabawa. Nie skupiaj się na spalaniu kalorii. Zamiast tego pomóż im spróbować czegoś nowego lub znajdź zajęcia, które lubią. Jeśli lubią sport, możesz zapisać je na obóz lub do ligi. Możesz też pomóc im zorganizować regularną grę w baseball lub kickball z innymi dziećmi z okolicy. Możesz też nauczyć je puszczać latawce, wiosłować kajakiem lub rzucać kulą armatnią do basenu.

Zadbaj o to, by czas spędzany z rodziną był ważny. Wyznacz codziennie godzinę, w której wszyscy pójdziecie na spacer, pojedziecie na rowerze, pobawicie się w berka na podwórku, poskaczecie na skakance, zagracie w piłkę, potańczycie lub popływacie. Wszystko to składa się na 60 minut aktywności, których dzieci potrzebują każdego dnia – bez względu na porę roku.

Słodkie ziemniaki – korzyści zdrowotne

0

Specjalne związki zwane karotenoidami nadają słodkim ziemniakom ich jasny kolor. Dzięki nim są one również źródłem wielu składników odżywczych.

Prawda jest taka, że to nie są ziemniaki. Są to naturalnie słodkie korzenie należące do rodziny rutowatych. Chociaż rdzenni Amerykanie uprawiali słodkie ziemniaki, kiedy Kolumb przybył do Ameryki w 1492 roku, warzywa te rosły w Peru już w 750 roku p.n.e.

Istnieją setki rodzajów słodkich ziemniaków. Niektóre mają biały lub kremowy miąższ. Inne są żółte, czerwone lub fioletowe. Covington” to odmiana, którą najczęściej można znaleźć w sklepie. Ma ona różową skórkę i jaskrawo pomarańczowy miąższ.

Choć bataty i słodkie ziemniaki mogą wyglądać podobnie, prawdziwy batat jest warzywem bulwiastym, podobnie jak zwykły ziemniak.

Składniki odżywcze na porcję

Jeden słodki ziemniak zawiera:

  • Kalorie: 112

  • Tłuszcz: 0,07 g

  • Węglowodany: 26 gramów

  • Białko: 2 gramy

  • Błonnik: 3,9 grama

Witaminy i minerały

Jeden słodki ziemniak dostarcza 400% witaminy A, której potrzebujesz każdego dnia. Pomaga ona utrzymać zdrowe oczy oraz układ odpornościowy, czyli system obrony organizmu przed zarazkami. Jest również korzystna dla układu rozrodczego i narządów takich jak serce i nerki.

Słodkie ziemniaki są bogate w:

  • witaminy z grupy B

  • Witamina C

  • Wapń

  • Żelazo

  • Magnez

  • Fosfor

  • Potas

  • Tiamina

  • Cynk

Naturalne związki zwane karotenoidami nadają słodkim ziemniakom ich bogaty kolor. Karotenoidy są również przeciwutleniaczami, co oznacza, że mają zdolność ochrony komórek przed codziennymi uszkodzeniami.

Korzyści dla zdrowia

Słodkie ziemniaki zyskały miano „superżywności” ze względu na ilość składników odżywczych, jakie zawierają. Badania wykazują, że mogą one pomóc w walce z:

Raka. Karotenoidy zawarte w słodkich ziemniakach mogą obniżać ryzyko zachorowania na raka. Fioletowe słodkie ziemniaki są bogate w inny naturalny związek zwany antocyjanem, który może zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka jelita grubego.

Cukrzyca. Związki zawarte w słodkich ziemniakach mogą pomóc w kontrolowaniu poziomu cukru we krwi. Po ugotowaniu słodkie ziemniaki mają niski indeks glikemiczny (IG), co oznacza, że nie podnoszą poziomu cukru we krwi tak szybko, jak pokarmy o wysokim IG.

Choroby serca. Badania wykazują, że słodkie ziemniaki mogą obniżyć poziom „złego” cholesterolu LDL, co może zmniejszyć ryzyko wystąpienia problemów z sercem.

Zwyrodnienie plamki żółtej. Duże ilości beta-karotenu i witaminy A, które znajdują się w słodkich ziemniakach, mogą zmniejszyć ryzyko zachorowania na tę chorobę oczu, która jest najczęstszą przyczyną utraty wzroku.

Otyłość. Fioletowe słodkie ziemniaki mogą pomóc w zmniejszeniu stanu zapalnego w organizmie i powstrzymać wzrost komórek tłuszczowych, co może pomóc w utracie wagi.

Ryzyko i ostrzeżenia

Słodkie ziemniaki zawierają dużo węglowodanów. Niektóre metody gotowania, takie jak pieczenie, prażenie i smażenie, podnoszą ich indeks glikemiczny i powodują wzrost poziomu cukru we krwi. Jeśli chorujesz na cukrzycę typu 2, porozmawiaj z lekarzem lub dietetykiem o tym, jak bezpiecznie włączyć ten warzywny składnik do swoich posiłków.

Chociaż jest to bardzo rzadkie, niektórzy ludzie mają silną alergię na słodkie ziemniaki.

Jak przyrządzać

W sklepie wybieraj twarde, a nie mięsiste słodkie ziemniaki o równomiernie zabarwionej skórce. Do ich krojenia należy używać noża ze stali nierdzewnej. Nóż węglowy spowoduje przyciemnienie miąższu.

Podczas Święta Dziękczynienia słodkie ziemniaki zazwyczaj posypuje się brązowym cukrem i piankami marshmallows, ale istnieją zdrowsze sposoby na ich przygotowanie. Można je gotować na parze, piec, gotować lub podgrzewać w kuchence mikrofalowej. Frytki ze słodkich ziemniaków są również smaczne, ale nie należy jeść ich często. Chociaż zawierają więcej składników odżywczych niż frytki z białych ziemniaków, nadal są bogate w tłuszcz.

Jak przechowywać

Jeśli słodkie ziemniaki będą przechowywane w suchym miejscu z dużą ilością powietrza, przetrwają około tygodnia lub dwóch. Nie wkładaj ich do lodówki, jeśli nie są ugotowane. Zimno spowoduje, że staną się twarde w środku i zmieni się ich smak.

Przepisy na słodkie ziemniaki można znaleźć na stronie:?

  • Słodki placek z jabłkami?

  • Słodkie ziemniaki z czarną fasolą

  • Zapiekanka ze słodkich ziemniaków

Czy moje nowe dziecko je wystarczająco dużo? Jaka ilość jest odpowiednia?

0

Martwisz się, że nie karmisz wystarczająco swojego dziecka? Ilość jedzenia zależy od wieku dziecka i tempa jego wzrostu. Skorzystaj z tych wskazówek i naucz się "pełnych" znaków dla niemowląt.

Każde dziecko jest inne, ale istnieją pewne podstawowe wytyczne, o których należy pamiętać, gdy nadchodzi pora karmienia.

Ile jedzą niemowlęta?

Noworodek do 2 miesięcy: W pierwszym miesiącu życia niemowlęta powinny jeść 8-12 razy dziennie. To znaczy mniej więcej raz na 2-3 godziny. Jednak niektóre dzieci karmione piersią mogą jeść co 1,5 godziny, a nawet 15 razy dziennie. Jeśli w ciągu pierwszych kilku tygodni dziecko nie budzi się samo z siebie na karmienie, należy je nakłaniać do jedzenia zgodnie z harmonogramem.

Jeśli karmisz piersią, Twój maluch będzie spędzał około 10-20 minut na Twojej piersi. Niektóre dzieci mogą karmić dłużej, ale upewnij się, że rzeczywiście ssą i połykają przez cały czas.

Podawanie mleka modyfikowanego? Planuj, że dziecko będzie wypijało od 1,5 do 3 uncji przy każdym karmieniu.

Po około miesiącu dziecko zacznie jeść co najmniej 4 uncje przy każdym karmieniu. W miarę jak dzieci karmione piersią nabierają wprawy w karmieniu, będą też dostawać więcej mleka od Ciebie. Możesz jednak tego nie zauważyć, ponieważ będzie to robić w krótszym czasie.

Bez względu na to, czy karmisz piersią czy butelką, wraz z rozwojem dziecka rośnie jego apetyt.

W wieku 2 miesięcy dziecko może wypić 4-5 uncji przy każdym karmieniu, w odstępie 3-4 godzin.

W wieku 4 miesięcy może potrzebować nawet 6 uncji za każdym razem. Pediatra może zachęcić Cię do rozpoczęcia wprowadzania pokarmów stałych – lub doradzić, abyś poczekała, jeśli nadal karmisz wyłącznie piersią.

W wieku 6 miesięcy niektóre dzieci piją nawet 8 uncji mleka matki lub mieszanki, nawet jeśli przerwy między karmieniami są dłuższe.

Pamiętaj: Dokładna ilość, jaką wypija Twój maluch, będzie się różnić w zależności od dnia. Na przykład, dziecko może chcieć jeść więcej niż zwykle, gdy przechodzi okres intensywnego wzrostu. Zaufaj swojemu dziecku, że samo wie, ile pokarmu potrzebuje.

Możesz zwrócić uwagę na kilka oznak, że dziecko jest najedzone:

  • Odciąganie pokarmu od piersi lub butelki

  • Zasypiają podczas karmienia

  • Potrząsają głową lub mają zamknięte usta

Objawy te mogą również pomóc w ustaleniu, czy nie przekarmiasz swojego dziecka. Podczas regularnych badań kontrolnych pediatra poinformuje Cię, czy wzrost dziecka (wysokość i waga) przebiega prawidłowo.

Oznaki, że dziecko je wystarczająco dużo

Jeśli dziecko otrzymuje odpowiednią ilość pokarmu, zauważysz:

Dużo mokrych pieluch. W ciągu pierwszych kilku dni po urodzeniu dziecko może zmoczyć tylko jedną lub dwie pieluchy dziennie. Później powinny potrzebować od sześciu do ośmiu zmian pieluszek materiałowych (pięciu lub sześciu jednorazowych) na dobę, a także od dwóch do pięciu kupek dziennie.

Stały przyrost wagi. Po pierwszych dwóch tygodniach dziecko powinno przybierać na wadze około 4-7 uncji tygodniowo do szóstego miesiąca życia i 3-5 uncji od 6 do 18 miesiąca życia.

Twoje dziecko jest aktywne i szczęśliwe. Dziecko, które dobrze się odżywia, będzie wyglądało na czujne i aktywne. Będzie też wydawało się zadowolone między karmieniami.

Oznaki, że dziecko nie je wystarczająco dużo

Powody, dla których należy skontaktować się z lekarzem to:

  • Ciemne siusiu lub pomarańczowe kryształki w pieluszce

  • Wolą spać niż jeść

  • Nie trzymają się kurczowo piersi lub odciągają się od niej

  • Są marudne zaraz po karmieniu

  • Rzadziej moczą pieluchy

Jako świeżo upieczony rodzic musisz nauczyć się ufać swojemu instynktowi. Jeśli masz jakiekolwiek obawy dotyczące jedzenia dziecka, skontaktuj się z jego lekarzem.

Jakie szczepionki są potrzebne przedszkolakom i nastolatkom?

0

Szczepionki nie są przeznaczone tylko dla niemowląt i małych dzieci. Lekarz wyjaśnia, jakie szczepionki są im potrzebne, kiedy należy je wykonać i co robić w przypadku pominięcia dawki.

Dzieci otrzymują inne szczepionki po raz pierwszy w wieku od 11 do 16 lat, ponieważ wtedy ich działanie jest najskuteczniejsze. Jeśli Twoje dzieci nie otrzymały jeszcze wszystkich zalecanych szczepionek, teraz jest dobry czas, aby to nadrobić.

Co jest im potrzebne

Według CDC każdy nastolatek lub nastolatka powinien otrzymać sześć poniższych szczepień:

Szczepionka przypominająca Tdap.

Niemowlęta i małe dzieci otrzymują kilka dawek szczepionki DTaP, która chroni je w dzieciństwie przed tężcem, błonicą i krztuścem (kokluszem). Działanie szczepionki ulega z czasem osłabieniu. Aby zapewnić dziecku ochronę, wykonaj szczepionkę przypominającą Tdap w wieku 10-12 lat. Jest ona bezpieczna, a jej skutki uboczne są łagodne, jeśli w ogóle występują.

Szczepionka skoniugowana przeciwko meningokokom.

Szczepionka ta chroni przed czterema szczepami bakterii, które mogą wywołać chorobę meningokokową, występującą rzadko, ale niezwykle groźną.

Szczepionka przeciwko meningokokom typu B (MenB).

Szczepionka ta chroni przed piątym szczepem choroby meningokokowej. Jest ona również rzadka, ale szczepionki są czasami podawane dzieciom, które są uważane za zagrożone tą chorobą.

Istnieją dwie szczególnie niebezpieczne formy choroby: zapalenie opon mózgowych, które powoduje zakażenie płynu i wyściółki wokół mózgu i może spowodować jego uszkodzenie, oraz posocznica, śmiertelne zakażenie krwi.

Infekcje te mogą rozprzestrzeniać się przez pocałunki i kaszel, a nastolatki są bardziej narażone na zachorowanie. Najlepszym sposobem ochrony dziecka przed tą chorobą jest zaszczepienie go do 11 lub 12 roku życia. Starsze nastolatki potrzebują drugiego szczepienia po ukończeniu 16 roku życia.

Szczepionka przeciwko HPV.

Jest ona skierowana przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego (HPV), którego w pewnym momencie miała 1 na 4 Amerykanów. Niektóre szczepy wirusa HPV zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia określonych rodzajów nowotworów, w tym raka szyjki macicy u kobiet, raka prącia u mężczyzn, a także raka odbytu, jamy ustnej/gardła oraz brodawek płciowych zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet.

Zaszczep swoje dziecko w wieku 11 lub 12 lat, zanim stanie się aktywne seksualnie. Otrzymują one trzy dawki w ciągu 6 miesięcy.

Szczepionka przeciw grypie.

Ty i Twoje dzieci (z wyjątkiem niemowląt poniżej 6 miesiąca życia) powinniście otrzymać szczepionkę w postaci zastrzyku lub aerozolu do nosa każdej jesieni, najlepiej w październiku.

Mimo że większość ludzi łatwo wraca do zdrowia po zachorowaniu na grypę, u innych dochodzi do poważnych powikłań, takich jak zapalenie płuc.

Dzieci z długotrwałymi problemami zdrowotnymi, takimi jak cukrzyca czy astma, powinny szczepić się co roku, ponieważ są bardziej narażone na zachorowanie.

Jeśli Twoje dziecko nie może otrzymać szczepionki w aerozolu do nosa, zapytaj lekarza, czy może zamiast tego otrzymać zastrzyk.

Szczepionka COVID-19. Dziecko może otrzymać tę szczepionkę po ukończeniu 12 roku życia.

Może ją otrzymać w tym samym czasie, co inne rutynowe szczepionki, podczas tej samej wizyty u lekarza. Nie trzeba czekać między kolejnymi szczepieniami.

Dziecko będzie w pełni zaszczepione 2 tygodnie po otrzymaniu pojedynczej dawki szczepionki lub drugiej dawki z serii dwóch dawek. Po pełnym zaszczepieniu dziecko może wrócić do czynności, które wykonywało przed pandemią, bez maski lub dystansu społecznego, chyba że wymagają tego przepisy lub regulacje prawne. Należy dowiedzieć się, jakie przepisy obowiązują w szkole dziecka lub w innych placówkach.

Jeszcze nie jest za późno

Czy Twoje dziecko pominęło jakieś dawki szczepionek, gdy było młodsze? Jeśli tak, porozmawiaj z lekarzem o tym, jak można je teraz uzupełnić:

Szczepionka przeciwko ospie wietrznej (varicella).

Dzieci, które nigdy nie chorowały na ospę wietrzną, mają szansę uchronić się przed tą nieprzyjemną, zaraźliwą chorobą. Już dwie dawki szczepionki chronią Ciebie i inne osoby z Twojego otoczenia.

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Jeśli Twoje dziecko nie otrzymało serii trzech lub czterech szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, które zwykle rozpoczyna się w okresie niemowlęcym, może je otrzymać teraz.

Szczepionka MMR.

Nastolatki, które w dzieciństwie nie otrzymały dwóch dawek szczepionki przeciwko odrze, śwince i różyczce (MMR), powinny jak najszybciej ją otrzymać.

Szczepionka przeciwko polio.

Małe dzieci otrzymują zazwyczaj cztery dawki tej szczepionki. Jeśli Twoje dziecko nie otrzymało żadnej z nich (lub wszystkich), umów się na wizytę, aby je zaszczepić.

Przypadki szczególne

Zapytaj lekarza, czy dziecko potrzebuje innych szczepionek, i poinformuj go o wszelkich dolegliwościach, planach podróży lub innych problemach zdrowotnych.

Na przykład, jeśli nastolatek nie został jeszcze zaszczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, a planuje podróż do kraju, w którym choroba ta występuje powszechnie, może potrzebować szczepienia w celu zapewnienia ochrony. Podobnie, jeśli nastolatek pali papierosy lub przyjmuje leki wpływające na jego układ odpornościowy, może potrzebować szczepionki przeciwko pneumokokom.

Lekarz będzie dysponował pełną listą wszystkich dostępnych szczepionek, określi, kto ich potrzebuje i jaki jest harmonogram ich podawania.