Strona główna Blog Strona 3134

Jak chronić oczy w sezonie alergicznym

0

Lekarz wyjaśnia, jak leczyć i zapobiegać sezonowym alergiom oczu.

Skutek? Czerwone, swędzące oczy, które dodatkowo pieką i szczypią. Niektórym osobom w cieplejszych częściach kraju może to dokuczać nawet przez 10 miesięcy w roku.

Co można zrobić, aby złagodzić objawy alergii na pyłki?

Kluczem do złagodzenia objawów jest unikanie czynników wywołujących alergię:

? Gdy stężenie pyłków jest wysokie, ogranicz, jeśli możesz, czas spędzany na zewnątrz. Zamknij drzwi i okna, a w cieplejszych miesiącach używaj klimatyzacji. Pomyśl o zakupie filtra HEPA (high efficiency particulate air). Te systemy filtrów dobrze radzą sobie z usuwaniem alergenów z powietrza w pomieszczeniach.

Środki odstraszające komary: Wybór najlepszego środka odstraszającego

0

Środki odstraszające komary występują w wielu postaciach – od zapperów, przez łapacze, świece, po spraye. Ale które z nich są skuteczne? Podpowiadamy.

Środki odstraszające komary: Co działa

Środki odstraszające komary występują w wielu postaciach – od zapperów, przez łapacze, świece, po spraye. Ale które z nich są skuteczne? My Ci to powiemy.

By Martin Downs, MPH Medically Reviewed by Brunilda Nazario,?MD From the doctor Archives

Komary nie tylko piszczą Ci w uchu i doprowadzają do szaleństwa swędzeniem, ale także roznoszą choroby, na które zapada ponad 700 milionów ludzi rocznie. Oto, jak nie dać się złapać komarom.

Kto jest na obiad?

Czy wydaje Ci się, że zostajesz zjedzony żywcem, gdy inni zostają sami? Prawdopodobnie nie tylko to sobie wyobrażasz.

Skład chemiczny ciała każdego człowieka jest nieco inny i niektórzy ludzie są bardziej skłonni przyciągać niechciane zaloty owadów niż inni.

Komary mogą wyczuć Twoją obecność z dużej odległości. Podczas wydechu wydziela się pióropusz dwutlenku węgla, który unosi się na wietrze, a CO2 sączy się także z Twojej skóry.

Jak mówi dr Renee Anderson, entomolog medyczny z Uniwersytetu Cornella w Ithaca, N.Y., komary są przyciągane przez dwutlenek węgla oraz ciepło i wilgoć, które wydzielają, i podążają za tym śladem, lecąc zygzakiem, aż znajdą źródło. Ponadto przyciągają je również pewne substancje chemiczne zawarte w Twoim pocie. A komary uwielbiają ruchome cele – pomagają im one w namierzaniu.

Jak nie wychodzić z menu

Ogólnie rzecz biorąc, środek odstraszający komary działa poprzez maskowanie sygnałów chemicznych, które zachęcają komary do jedzenia.

DEET: silny, ale bezpieczny

Jeden z najskuteczniejszych środków odstraszających komary jest jednym z najstarszych. DEET został po raz pierwszy opracowany do użytku przez armię amerykańską w 1946 roku, a w 1957 roku stał się ogólnodostępny. Od tego czasu na rynku pojawiło się wiele innych produktów, ale niewiele z nich może się równać z DEET. W rzeczywistości jest to jeden z dwóch składników środka odstraszającego komary, który CDC zaleca do zapobiegania chorobom przenoszonym przez komary. Drugim składnikiem jest pikarydyna, a CDC uważa, że te dwa składniki są skuteczniejsze niż inne środki odstraszające komary.

W badaniu opublikowanym w New England Journal of Medicine w 2002 r. naukowcy porównali kilka rodzajów środków odstraszających komary w testach laboratoryjnych. Piętnastu odważnych ochotników na zmianę wkładało ramię pokryte środkiem odstraszającym komary do klatki pełnej głodnych krwiopijców. Badacze zwracali uwagę na czas, jaki komar potrzebował na ukąszenie.

W BADANIU WYKORZYSTANO REPELENT „OFF! Deep Woods”, produkt zawierający około 24% DEET, poradził sobie najlepiej. Jego ochrona trwała średnio pięć godzin.

Najmniej skuteczne były opaski na rękę z DEET lub cytronelą, które nie zapewniały prawie żadnej ochrony. Zdaniem badaczy nie było to zaskoczeniem. Wiadomo, że środek odstraszający komary działa tylko na powierzchni, na którą został bezpośrednio nałożony. Komary chętnie gryzą skórę w odległości zaledwie czterech centymetrów od warstwy repelentu.

Mimo obaw niektórych osób DEET ma doskonałe wyniki w zakresie bezpieczeństwa. N,N-dietylo-3-metylobenzamid nie brzmi jak coś, czym chcielibyśmy spryskać skórę, i być może jego skrót przywodzi na myśl niebezpieczny i obecnie zakazany środek owadobójczy DDT. Nie są one jednak do siebie podobne.

Agencja Ochrony Środowiska musi zatwierdzać wszystkie pestycydy stosowane w Stanach Zjednoczonych i chociaż DEET nie jest pestycydem z definicji – nie zabija owadów – to podlega nadzorowi Agencji Ochrony Środowiska.

W 1998 roku agencja dokonała ponownej oceny DEET i stwierdziła, że jest on bardzo bezpieczny, jeśli stosuje się go zgodnie z zaleceniami na etykiecie, i nie jest sklasyfikowany jako czynnik rakotwórczy (powodujący raka). Na etykiecie produktu z DEET znajduje się informacja, że należy go stosować tylko raz dziennie na odsłoniętą skórę i odzież wierzchnią – nie pod ubraniem. Pod ubraniem może on łatwiej wchłaniać się w skórę i powodować podrażnienia. DEET może również podrażniać oczy.

„Najczęstszą skargą jest dostanie się DEET do oczu, czego oczywiście należy unikać” – mówi Ed Tate, rzecznik Stowarzyszenia Produktów Specjalistycznych, grupy branżowej, która finansuje Program Edukacyjny DEET.

Małym dzieciom nie powinno się pozwalać na samodzielne stosowanie repelentu DEET, ale jest on dla nich bezpieczny. W tym roku Amerykańska Akademia Pediatrii wydała oświadczenie, że DEET jest bezpieczny dla dzieci w wieku dwóch miesięcy i starszych. Wcześniej limit wieku był ustalony na dwa lata. Akademia podniosła również maksymalne stężenie DEET w środkach odstraszających komary dla dzieci z 10% do 30%.

Tate mówi, że zmiany były mile widziane i spóźnione. „Zawsze byliśmy trochę zaniepokojeni ograniczeniem do 10%, ponieważ nie widzieliśmy podstaw naukowych dotyczących DEET” – mówi lekarzowi.

Środki botaniczne blokujące ukąszenia

Mimo to niektórzy wciąż poszukują alternatywnego środka odstraszającego komary. Przynajmniej od lat 70. wiele osób przysięgało, że alternatywą jest olejek do kąpieli Skin-So-Soft firmy Avon.

„Wierzą, że w olejku do kąpieli jest jakaś magia” – mówi Andrew Pechko, kierownik ds. badań i rozwoju w firmie Avon. Z przeprosinami dla legionów wielbicieli, tak nie jest.

Badanie NEJM wykazało, że Skin-So-Soft działał jako środek odstraszający komary średnio przez około 10 minut, co ledwo dorównywało produktom z DEET, a nawet olejowi sojowemu. W badaniu tym produkt z 2% olejem sojowym o nazwie Bite Blocker for Kids chronił przed ukąszeniami średnio przez 94 minuty.

Avon nie sprzedaje oryginalnego olejku Skin-So-Soft jako środka odstraszającego komary, ale firma wprowadziła formułę zawierającą IR3535, nowy środek odstraszający komary zatwierdzony przez EPA.

IR3535 należy do producenta leków Merck i jest stosowany jako środek odstraszający komary w Europie od 20 lat. Produkty firmy Avon są jedynymi produktami zawierającymi IR3535 dostępnymi w Stanach Zjednoczonych.

W badaniu NEJM, Bug Guard Plus chronił przed ukąszeniami komarów średnio tylko przez około 23 minuty. Avon twierdzi jednak, że ich nowa formuła „eXpedition” działała aż do ośmiu godzin w testach na zewnątrz.

„EPA nie uznaje testów w klatkach na komary jako podstawy do określenia właściwości produktu na etykiecie” – mówi lekarzowi Pechko. „EPA wymaga badań terenowych na zewnątrz”.

Inne strategie

Oprócz wszystkich sprayów i balsamów zawierających środki odstraszające komary, istnieje wiele rzeczy, które rzekomo odstraszają komary w okolicy.

Świece cytronelowe są używane od 1882 r. jako środek odstraszający komary od ludzi, ale jedno z badań wykazało, że nie są one dużo bardziej skuteczne niż zwykłe świece, które również wydzielają ciepło, dwutlenek węgla i wilgoć.

Być może widziałeś reklamy ultradźwiękowych urządzeń odstraszających komary, które rzekomo emitują dźwięki drażniące lub odstraszające owady. Organizacje, od Federalnej Komisji Handlu po American College of Physicians (w artykule opublikowanym w Annals of Internal Medicine), przytaczają liczne badania wykazujące, że urządzenia te nie działają.

Anderson mówi, że ludzie często pytają ją o dwa nowsze urządzenia o nazwie Mosquito Deleto, produkowane przez firmę Coleman, oraz Mosquito Magnet, produkowane przez American Biophysics Corp.

Są to przenośne pułapki, które emitują dwutlenek węgla i substancję chemiczną zwaną oktenolem. Ich zadaniem jest zwabienie komarów z dala od ludzi do pułapki.

„Zbierają one wiele komarów” – mówi Anderson. Ale nie wiadomo jeszcze, czy rzeczywiście zmniejszają one liczbę ukąszeń u osób znajdujących się w pobliżu.

„W tej chwili nie ma jeszcze pewności” – mówi Anderson.

Jeśli chodzi o tradycyjne elektryczne odstraszacze owadów, nie należy ich używać. Fioletowe światło może być nieodparte dla niektórych owadów latających, ale komary w większości je ignorują. „Wiele pożytecznych owadów zostaje usmażonych” – mówi Anderson.

Najlepszym sposobem na powstrzymanie rojów komarów przed zejściem na przydomowego grilla jest pozbycie się stojącej wody, w której komary składają jaja.

Niektóre gatunki komarów składają jaja bezpośrednio w wodzie stojącej. Inne składają jaja w pojemnikach – dziuplach drzew, wanienkach dla ptaków, basenach dla dzieci, itp. — powyżej linii wody. Kiedy pada deszcz, jaja są zanurzane i wylęgają się.

„Trzeba wyczyścić te pojemniki” – mówi Anderson. „Zwykłe wylanie wody nie spowoduje usunięcia jaj, które są przyczepione z boku”.

Jak dużo wiesz o alergiach i zarazkach?

0

Odpowiedz na pytanie lekarza, aby dowiedzieć się więcej o alergiach i zarazkach.

Utrzymywanie domu w zbyt dużej czystości może zwiększyć ryzyko wystąpienia alergii u dziecka.

  • Prawda

  • False

Utrzymywanie domu w nadmiernej czystości może zwiększyć ryzyko wystąpienia alergii u Twojego dziecka.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Uzyskaj wyniki

Twój wynik:

01 Udostępnij swój wynik: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze 0% Udostępnij swój wynik: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze

Wyniki:

Quiz powtórkowy Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest Email

Jak uniknąć niespodziewanych ataków alergii

0

Wypróbowane i sprawdzone metody, aby alergeny nie sprawiały ci kłopotów.

Jak uniknąć niespodziewanych ataków alergii

Wypróbowane i sprawdzone metody, dzięki którym alergeny nie będą Cię uprzykrzać.

Jeanie Lerche Davis Z archiwum lekarza

Znikąd – atak kichania. Kto wie, co go spowodowało? Szereg alergenów występujących w pomieszczeniach i na zewnątrz może przypuścić atak z zaskoczenia. Pyłki to poważna sprawa, podobnie jak pleśń. Wszystko, co możesz zrobić, aby poskromić te plagi, sprawi, że Twoje życie będzie słodsze.

Ataki alergii są nadmierną reakcją organizmu na czynnik drażniący. Alergen jest zwykle nieszkodliwą substancją występującą w środowisku, taką jak pyłek, która powoduje, że układ odpornościowy reaguje tak, jakby alergen był szkodliwy.

Pyłki, roztocza kurzu, pleśń, sierść zwierząt i użądlenia owadów są powszechnymi alergenami – wywołują szereg objawów, jeśli jesteś na nie uczulony. Łagodna reakcja może objawiać się wysypką, podrażnieniem oczu i przekrwieniem. W przypadku umiarkowanej reakcji pojawia się swędzenie lub trudności w oddychaniu. Reakcja ciężka, zwana anafilaksją, jest rzadkim, ale zagrażającym życiu stanem nagłym, w którym reaguje cały organizm.

Na zewnątrz panuje istna dżungla. Oto wskazówki, jak przetrwać reakcje alergiczne:

Pyłki

Nie jest tajemnicą, że trawy, drzewa i kwiaty produkują pyłki od wiosny do jesieni. Oto ich orientacyjny harmonogram: pyłki traw (od marca do października), pyłki ambrozji (od lipca do listopada), pyłki drzew (od stycznia do czerwca) i pyłki chwastów (od kwietnia do listopada). Harmonogram ten różni się w zależności od miejsca zamieszkania.

Ale czy wiesz, że: Koszenie podwórka powoduje pylenie traw. W ogrodzie można zetknąć się z kwiatami, które są producentami pyłków.

Aby uniknąć pyłków:

  • Patrz na zegar. Największe stężenie pyłków występuje zwykle późnym rankiem i wczesnym popołudniem.

  • Gdy stężenie pyłków jest wysokie, trzymaj okna zamknięte. Należy używać klimatyzacji. Jak najczęściej przebywaj w pomieszczeniach zamkniętych.

  • Nie wieszaj ubrań ani pościeli na zewnątrz do wyschnięcia; pyłki mogą przywierać do tkanin.

  • Skorzystaj z pomocy przy pracach w ogrodzie. Poproś kogoś o skoszenie trawnika, abyś nie był narażony na kontakt z dużą ilością pyłków trawy.

  • Jeśli nie możesz uniknąć prac w ogrodzie, załóż niedrogą maseczkę na twarz. Po zakończeniu pracy weź prysznic i zmień ubranie.

  • Unikać przebywania w pobliżu świeżo skoszonej trawy, jeśli to tylko możliwe.

  • Miej zamknięte okna i kratki wentylacyjne w samochodzie; używaj klimatyzacji.

Forma

Wilgotne pomieszczenia, takie jak piwnice, łazienki i pralnie, to miejsca, w których można znaleźć pleśń. Na zewnątrz jest o wiele więcej miejsc, w których może pojawić się pleśń.

Aby uniknąć pleśni:

  • Nie grabić liści. Powoduje to wzniecanie zarodników pleśni, które można wdychać.

  • Trzymaj się z dala od traw, liści, siana, stosów ściółki i kompostów.

  • Unikać innych wilgotnych miejsc, takich jak piwnice, garaże, pomieszczenia po schodach i stodoły.

  • Pozostań w domu podczas deszczowych lub wietrznych dni, kiedy zarodniki pleśni mogą być unoszone w powietrzu.

  • Czyść powierzchnie domowe (w tym płytki łazienkowe i zasłony prysznicowe) rozcieńczonym wybielaczem lub środkami czyszczącymi na bazie wybielacza.

  • W zagrożonym pleśnią miejscu w domu trzymać lampę żarową.

  • Używaj osuszacza powietrza i wietrz pomieszczenia o wysokiej wilgotności.

  • Nie wieszaj ubrań ani pościeli na zewnątrz do wyschnięcia; zarodniki pleśni mogą się łatwo przyczepić.

Roztocza kurzu

Te maleńkie stworzenia żyją w kurzu domowym, podobnie jak sierść zwierząt, bakterie, pleśń i inne alergeny. Pościel, wypchane zwierzęta, przepełnione meble, dywany i rolety okienne to popularne kryjówki roztoczy.

Aby zwalczać roztocza kurzu domowego:

  • Nakładaj plastikowe pokrowce na materace, poduszki, sprężyny; używaj hipoalergicznych poduszek.

  • Nie używaj pościeli ani poduszek wypełnionych puchem.

  • Pierz pościel co tydzień w gorącej wodzie.

  • Pozbądź się nadmiaru mebli.

  • Ogranicz używanie dywanów. Wybieraj podłogi z twardego drewna zamiast dywanów.

  • Unikaj żaluzji okiennych lub długich zasłon.

  • Wypchane zwierzęta i poduszki należy prać w gorącej wodzie, a następnie suszyć w gorącej suszarce.

Sierść zwierząt

Jeśli masz zwierzęta, sierść zwierząt może wniknąć do mebli tapicerowanych, dywanów, zasłon i pościeli – podobnie jak roztocza.

Również Twój samochód może być siedliskiem sierści zwierząt – nawet jeśli nie masz zwierzęcia. Gdy jesteś narażony na kontakt z innymi zwierzętami, np. psem sąsiada, Twoje ubranie przyciąga duże ilości sierści. Wsuń się na fotel samochodowy i już masz znaczną ilość tego alergenu.

Aby kontrolować sierść zwierząt domowych:

  • Trzymaj zwierzęta domowe z dala od nory, sypialni i innych pomieszczeń, w których spędzasz najwięcej czasu.

  • W miarę możliwości pozbądź się wykładziny dywanowej.

  • Odkurzaj dom dwa razy w tygodniu.

  • Odkurz także samochód.

  • Często kąp zwierzęta domowe.

  • Unikaj kontaktu ze zwierzętami.

  • Używaj oczyszczacza powietrza. Pomaga to usunąć sierść krążącą w domu.

  • Postępuj zgodnie z sugestiami (powyżej) dotyczącymi kontroli roztoczy/kurzu domowego.

Owady żądlące

Pszczoły, mrówki, szerszenie i osy mogą powodować reakcje alergiczne po ukąszeniu lub użądleniu. Każdy, kto zostanie użądlony przez owada, odczuwa ból, obrzęk i zaczerwienienie wokół miejsca użądlenia. Jednak u niektórych osób reakcja jest poważna, a nawet zagrażająca życiu.

Aby uniknąć użądleń:

  • Nie noś ubrań w jaskrawych kolorach.

  • Nie używaj pachnących dezodorantów, kosmetyków ani produktów do włosów.

  • Nosić długie spodnie i rękawy.

  • Unikaj śmiecenia na wolnym powietrzu.

Alergie na leki: Rodzaje, objawy, leczenie

0

Lekarz wyjaśnia alergie na leki, w tym objawy i leczenie.

Kiedy masz alergię, Twój układ odpornościowy błędnie postrzega coś, co jest nieszkodliwe, jako najeźdźcę. Aby się go pozbyć, organizm reaguje pewnymi substancjami chemicznymi, takimi jak duże ilości histaminy.

Jeśli uważasz, że masz alergię na lek, powiedz o tym lekarzowi. Być może istnieje inny sposób leczenia, który można zastosować zamiast tego.

Objawy

Nawet u osób, które nie są uczulone, wiele leków może powodować problemy, takie jak rozstrój żołądka. Jednak podczas reakcji alergicznej, uwalnianie histaminy może powodować takie objawy jak:

  • Pokrzywka

  • Wysypka

  • Swędząca skóra

  • Swędzące oczy

  • Zatłoczenie

  • Obrzęk jamy ustnej i gardła

Cięższa reakcja, zwana anafilaksją, może obejmować:

  • trudności w oddychaniu

  • Siność skóry

  • Zawroty głowy

  • Omdlenia

  • Lęk

  • Dezorientacja

  • Gwałtowne tętno

  • Nudności

  • Biegunka

Anafilaksja jest stanem nagłym zagrażającym życiu i może prowadzić do wstrząsu i utraty przytomności.

Objawy alergii na lek mogą zacząć się zaraz po jego zażyciu. Jednak niektóre z nich pojawiają się dopiero po kilku godzinach, dniach lub tygodniach. U niektórych osób reakcja występuje po pierwszym zażyciu leku, a inni mogą zażywać lek kilka razy, zanim wystąpi reakcja. Alergia może pojawić się w każdej chwili – nawet w przypadku leku, który przyjmujemy bezpiecznie od lat.

W większości przypadków zła reakcja na lek nie oznacza, że masz alergię. Działania niepożądane są powszechne, zwłaszcza gdy organizm przyzwyczaja się do nowego leku. Jeśli jest to działanie niepożądane, a nie alergia, jest to bardziej prawdopodobne:

  • Nudności

  • Brak energii

  • Bóle mięśni

  • Trudności z zasypianiem

  • Kaszel

  • Ból głowy

  • Duszny nos

  • Skurcze żołądka

  • Biegunka

  • Zaparcia

  • Dzwonienie w uszach

  • Łatwe powstawanie siniaków

Jakie są najczęstsze alergie na leki?

Każdy może być uczulony na dowolny lek. Dotyczy to zarówno leków wydawanych na receptę, jak i tych, które można kupić bez recepty. Penicylina i inne podobne antybiotyki są lekami, na które większość ludzi jest uczulona. Inne leki, które często wywołują reakcje alergiczne to:

  • Leki sulfa

  • Barbiturany, w tym mefobarbital i fenobarbital

  • Leki przeciwpadaczkowe, w tym karbamazepina, chlorpromazyna, etosuksymid, lamotrygina, fenytoina i zonisamid

  • Leki przeciwbólowe, takie jak aspiryna, ibuprofen, naproksen i kodeina

  • Inhibitory ACE, w tym kaptopril, enalapril, fosinopril i lisinopril

  • Barwniki kontrastowe stosowane w rentgenodiagnostyce i rezonansie magnetycznym

  • Echinacea i inne leki alternatywne i ziołowe

Diagnoza

Lekarz przeprowadzi z pacjentem rozmowę na temat historii choroby i objawów. Chciałby wiedzieć, co pacjent zażywał, czy kiedykolwiek wystąpiły u niego reakcje na leki lub inne alergie oraz czy ma inne schorzenia. Należy zwrócić uwagę na to, jak szybko pojawiły się objawy, czy się zmieniły i czy cokolwiek pomogło.

Jeśli lekarz uzna, że pacjent może być uczulony na antybiotyk, np. penicylinę, może wykonać test skórny, aby to potwierdzić. Jeśli u pacjenta wystąpiła poważna reakcja skórna, lekarz może przeprowadzić badania krwi, aby sprawdzić, jak pracują narządy i czy nie ma innych objawów reakcji alergicznej.

Jednak testy skórne nie sprawdzają się w przypadku wszystkich leków, a w niektórych przypadkach mogą być niebezpieczne. Jeśli u pacjenta wystąpiła ciężka, zagrażająca życiu reakcja na dany lek, lekarz po prostu wykluczy ten lek jako opcję leczenia dla pacjenta. Wykonanie testów alergicznych w celu stwierdzenia, czy ciężka reakcja była „prawdziwą” reakcją alergiczną, nie jest konieczne, jeśli istnieją inne możliwości leczenia.

Leczenie

Pierwszym celem jest złagodzenie objawów. Na przykład, leki takie jak leki przeciwhistaminowe, a w niektórych przypadkach kortykosteroidy, mogą często kontrolować wysypkę, pokrzywkę i swędzenie.

W przypadku kaszlu i przekrwienia płuc lekarz może przepisać leki rozszerzające drogi oddechowe, zwane bronchodilatatorami.

W przypadku objawów anafilaksji konieczne może być podanie zastrzyku z epinefryny i z pewnością potrzebna będzie pomoc medyczna, nawet jeśli objawy ustąpią po zażyciu epinefryny.

Czasami w leczeniu alergii na penicylinę lub inne leki lekarze stosują proces zwany odczulaniem. Z czasem pacjent będzie otrzymywał zastrzyki z niewielkich ilości penicyliny, a następnie coraz większe ilości, aż do momentu, gdy jego układ odpornościowy poradzi sobie z lekiem. Zabieg ten zostanie prawdopodobnie wykonany tylko wtedy, gdy nie ma innych leków, które mogłyby leczyć tę chorobę.

Jeśli jesteś silnie uczulony na niektóre antybiotyki, lekarz powinien mieć możliwość przepisania innych leków.

Jak mogę się przygotować?

Jeśli wiesz, że masz alergię na jakiś lek, zapamiętaj jego nazwę, zarówno markę, jak i nazwę rodzajową. Przed rozpoczęciem leczenia, w tym stomatologicznego, poinformuj o tym wszystkich pracowników służby zdrowia.

Dobrym pomysłem jest również noszenie przy sobie kartki lub specjalnej bransoletki czy wisiorka z informacją o swojej alergii, na wypadek nagłej potrzeby.

Wiedz, co robić w przypadku wystąpienia reakcji alergicznej. Jeśli lekarz przepisze ci leki na nagłe przypadki, takie jak EpiPen, upewnij się, że zawsze masz przy sobie dwa i wiesz, jak ich używać.

Leczenie oparzeń słonecznych: Nadwrażliwość na światło, Erupcja światła, Porady, Ochrona przeciwsłoneczna

0

Zbyt dużo słońca może powodować oparzenia słoneczne i inne reakcje skórne. Lekarz radzi, jak uniknąć uszkodzenia skóry.

Oparzenia słoneczne a skóra

Oparzenie słoneczne to stan, który występuje, gdy ilość ekspozycji na słońce lub inne źródło promieniowania ultrafioletowego przekracza zdolność ochronnego pigmentu organizmu (melaniny) do ochrony skóry.

Objawy oparzenia słonecznego to bolesna, zaczerwieniona skóra; jednak oparzenie słoneczne może nie być widoczne od razu. Zanim skóra zacznie być bolesna i zaczerwieniona, szkody są już wyrządzone. Poważne oparzenia słoneczne mogą powodować opuchliznę i pęcherze. U osób, które doznały poważnego oparzenia słonecznego, może wystąpić gorączka, dreszcze i/lub osłabienie. W rzadkich przypadkach u osób z oparzeniami słonecznymi może dojść do wstrząsu.

Kilka dni po oparzeniu słonecznym u osób o jasnej karnacji może wystąpić złuszczanie się skóry w miejscach oparzenia. Może wystąpić pewne swędzenie, a przez kilka tygodni miejsca, które uległy złuszczeniu, są jeszcze bardziej wrażliwe na oparzenia słoneczne. Oparzone miejsca są bardziej podatne na przedwczesne starzenie się i raka skóry.

Podatność na oparzenia słoneczne jest zwiększona u osób z:

  • jasną skórę

  • Jasne włosy

  • Osoby stosujące leki zwiększające wrażliwość skóry na oparzenia słoneczne, takie jak NLPZ (np. ibuprofen i naproksen), antybiotyki (np. chinolony, tetracykliny i sulfonamidy), leki przeciwmalaryczne (np. chlorochina), amiodaron, gryzeofulwina, psoraleny, tiazydy (furosemid) i fenotiazyny (leki przeciwpsychotyczne).

Leczenie oparzeń słonecznych

Do leczenia — lub łagodzenia dyskomfortu — oparzeń słonecznych:

  • Zastosuj zimny okład na dotknięte miejsce(a).

  • Zażyj aspirynę lub acetaminofen (Tylenol) bezpośrednio po ekspozycji na słońce, aby złagodzić dyskomfort związany z oparzeniami słonecznymi i stan zapalny.

  • Nałóż na oparzone miejsce lub miejsca żel lub maść chłodzącą zawierającą aloes.

  • Unikać dalszego przebywania na słońcu do czasu ustąpienia dolegliwości.

W przypadku poważnych oparzeń słonecznych lub udaru słonecznego należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Światłoczułość

Skóra większości ludzi ulega poparzeniu, jeśli jest wystarczająco narażona na działanie promieniowania ultrafioletowego. Jednak niektóre osoby szczególnie łatwo ulegają poparzeniom lub wykazują przesadne reakcje skórne na światło słoneczne. Stan ten nazywany jest fotowrażliwością. Ludzie często nazywają to alergią na słońce.

Osoby z nadwrażliwością na światło reagują immunologicznie na światło – najczęściej na światło słoneczne. Pod wpływem promieniowania słonecznego może pojawić się wysypka. Ilość ekspozycji wymagana do wywołania reakcji różni się w zależności od osoby. Niektóre osoby z nadwrażliwością na światło reagują również na oświetlenie fluorescencyjne w pomieszczeniach.

Nadwrażliwość na światło jest związana z:

  • Kontakt z chemikaliami, substancjami zapachowymi lub roślinami

  • Leki (w tym sulfonamidy, tetracykliny i diuretyki tiazydowe) przyjmowane wewnętrznie

  • Zioła, w tym dziurawiec zwyczajny

  • Choroby autoimmunologiczne, takie jak toczeń rumieniowaty (lupus erythematosus)

  • Porfiria, zaburzenie metabolizmu, które czasami jest dziedziczne

Objawy nadwrażliwości na światło

Objawy nadwrażliwości na światło mogą obejmować różową lub czerwoną wysypkę z pęcherzykami, łuszczącymi się plamami lub wypukłymi plamami w miejscach bezpośrednio narażonych na działanie promieni słonecznych. Może wystąpić swędzenie i pieczenie, a wysypka może utrzymywać się przez kilka dni. U niektórych osób reakcja na światło słoneczne stopniowo zmniejsza się wraz z kolejnymi ekspozycjami.

Leczenie nadwrażliwości na światło

Niektóre rodzaje fotowrażliwości mogą reagować na określone metody leczenia, takie jak doustne podawanie beta-karotenu, steroidów lub innych leków.

Polimorficzny wybuch światła

Polimorficzna osutka świetlna (polymorphic light eruption, PMLE) to schorzenie, w którym wysypka skórna może pojawić się po dość ograniczonej ekspozycji na słońce. PMLE zwykle dotyka kobiety w wieku od 20 do 40 lat. Choroba ta może również dotyczyć dzieci, a rzadziej mężczyzn.

Objawy PMLE

Termin „polimorficzny” odnosi się do faktu, że wysypka może przybierać różne formy. Typowa odmiana PMLE przypomina grupy różowych lub czerwonych uniesionych plam na ramionach. Mogą one występować również na innych obszarach, w tym na nogach i klatce piersiowej. Czasami wysypka ma postać pęcherzyków i większych suchych, czerwonych plam. Wysypce towarzyszy pieczenie lub swędzenie, które może utrzymywać się przez kilka dni.

Leczenie PMLE

W ciężkich przypadkach, lekarz może zalecić stosowanie doustnych steroidów w leczeniu PMLE. Czasami zalecana jest hydroksychlorochina, lek stosowany w leczeniu chorób skóry.

Porady dotyczące pielęgnacji skóry

Aby chronić skórę przed słońcem, należy wziąć pod uwagę poniższe wskazówki:

  • Unikaj słońca w godzinach największego natężenia promieniowania UVB (zwykle od 10.00 do 14.00)

  • Ubierz się rozsądnie. Im ściślejszy splot i ciemniejsze kolory tkaniny, tym większa ochrona przed słońcem. Noś kapelusz z szerokim rondem i okulary przeciwsłoneczne.

  • Unikaj celowego opalania się, w tym w solariach.

  • Codziennie, nawet w pochmurne dni, używaj kremu z filtrem przeciwsłonecznym o wartości co najmniej 30 SPF, zawierającego bloker fizyczny, taki jak tlenek cynku. Filtry przeciwsłoneczne powinny być nakładane na około 20 minut przed wyjściem na zewnątrz. Nawet wodoodporne kremy przeciwsłoneczne należy nakładać ponownie co 80 minut, po pływaniu lub po intensywnym wysiłku fizycznym.

?

Wybór filtru przeciwsłonecznego

Różne filtry przeciwsłoneczne są odpowiednie dla różnych osób. W przypadku dzieci poniżej 6 miesiąca życia najlepiej jest w miarę możliwości chronić je przed słońcem. Jeśli nie można uniknąć ekspozycji na słońce, nałóż odrobinę kremu z filtrem przeciwsłonecznym z tlenkiem cynku i filtrem SPF co najmniej 30 na małe powierzchnie, takie jak policzki i grzbiety rąk, po uprzednim sprawdzeniu, czy dziecko jest wrażliwe, poprzez naniesienie niewielkiej ilości na jego nadgarstek. Im mniejsza liczba składników w filtrze przeciwsłonecznym, tym mniejsze prawdopodobieństwo, że wywoła on reakcję podrażnienia skóry.

Nawet osoby o ciemnej karnacji odnoszą korzyści z ochrony przeciwsłonecznej z tlenkiem cynku o SPF co najmniej 30. Ochrona przeciwsłoneczna i unikanie słońca zmniejszają zachorowalność na raka i nierównomierną pigmentację u osób o każdym kolorze skóry. Wiele fizycznych filtrów przeciwsłonecznych z tlenkiem cynku łatwo się wciera, w przeciwieństwie do produktów z tlenkiem cynku sprzed zaledwie kilku lat.

?

Wakacje bez alergii: To jest możliwe dzięki planowaniu

0

Plaże i góry są najlepszym rozwiązaniem dla osób cierpiących na alergie.

Czy to pyłki w Puerto Rico, czy poduszki z pierza w Szwajcarii, czynniki alergiczne mogą przeszkodzić w wakacyjnej zabawie.

Staranne planowanie może zapobiec wielu problemom. Oto wskazówki, co należy zrobić wcześniej, aby zapewnić szczęśliwe, wolne od alergii wakacje.

Przygotowanie do podróży

  • Porozmawiaj z lekarzem.

    Sprawdź, czy lekarz sugeruje, czego należy unikać lub jakie specjalne środki ostrożności należy podjąć.

  • Przeprowadź badania.

    Jakie czynniki wywołujące pyłki napotkasz podczas wyjazdu? Pamiętaj, że sezony pylenia roślin są różne w różnych częściach kraju i świata. Sprawdź prognozy pogody i pylenia roślin i zaplanuj podróż zgodnie z nimi.

  • Wybierz właściwe miejsce, do którego chcesz się udać.

    Jeśli problemem są pyłki, wybierz się na plażę – na wybrzeżu ich liczba jest niska. Roztocza kurzu są rzadkie w górach, ponieważ nie lubią wysokości powyżej 2500 stóp. Niskie temperatury zabijają pleśń.

  • Bądź wybredny przy rezerwacji pokoju.

    Poproś o pokój dla niepalących i upewnij się, że hotel nie akceptuje zwierząt. Sprawdź, czy możesz dostać pokój z gołą podłogą, ponieważ dywany zatrzymują alergeny. Upewnij się, że pokój jest wyposażony w klimatyzację, która odfiltrowuje pyłki i pleśń.

  • Zaopatrz się w medyczną biżuterię identyfikacyjną.

    Jeśli masz zagrażającą życiu alergię, zaopatrz się w naszyjnik lub bransoletkę z napisem, na co jesteś uczulony.

Pakowanie torby

  • Zestaw medyczny.

    Zawsze miej przy sobie torbę z wszelkimi potrzebnymi środkami dla alergików – lekami antyhistaminowymi, środkami przeciwdepresyjnymi, kroplami do oczu, kremami do skóry, chusteczkami i kroplami na kaszel. Upewnij się, że wszystkie leki są w oryginalnych butelkach – to zaoszczędzi Ci kłopotów podczas kontroli na lotnisku. Zestaw przechowuj w torbie podręcznej.

  • Epinefryna.

    Jeśli masz poważną alergię na żywność lub owady, spakuj dwa zestawy do wstrzykiwania epinefryny na wypadek nagłej potrzeby.

  • Poduszka.

    Należy przywieźć własną, najlepiej z poszewką odporną na roztocza. Warto też zabrać własny pokrowiec na materac.

  • Informacje o Twoich alergiach.

    Posiadać informacje o swoich alergiach, które można przekazać pracownikom restauracji lub hotelu. Jeśli jesteś w obcym kraju, upewnij się, że jest ona w lokalnym języku.

Podróże

  • Podróż samochodem.

    Trzymaj okna zwinięte. Używaj klimatyzatora do filtrowania powietrza. Nie wynajmuj samochodu, w którym ktoś palił. Podróżuj wczesnym rankiem lub późnym wieczorem, kiedy ilość pyłków jest mniejsza, a ruch uliczny mniejszy.

  • Podróżowanie samolotem.

    Przed wejściem na pokład samolotu zażyć lek przeciwhistaminowy. Jeśli masz alergie pokarmowe, poinformuj o tym wcześniej linię lotniczą lub jedz tylko bezpieczne przekąski, które spakowałeś. Utrzymuj odpowiednie nawodnienie organizmu, pijąc dużo płynów i unikając alkoholu.

Pokrzywka (Urticaria) Objawy, przyczyny i więcej

0

Pokrzywka może być dokuczliwa, a nawet zagrażać życiu. Dowiedz się więcej o tej reakcji alergicznej od ekspertów doktora.

W przypadku pojawienia się pokrzywki możesz zauważyć:

  • Podwyższone, białawe lub czerwonawe pręgi różnej wielkości na skórze, szczególnie w okolicy pasa lub pach.

  • Pręgi intensywnie swędzą, często w nocy.

  • Odparzenia pojawiają się i znikają w ciągu kilku minut lub godzin.

Pokrzywka powracająca lub trwająca dłużej niż 6 tygodni jest uważana za pokrzywkę przewlekłą i wymaga dalszej oceny.

Jeśli po użądleniu przez pszczołę, ukąszeniu owada lub wstrzyknięciu leku wystąpi pokrzywka z gorączką, nudnościami, skurczami żołądka, dusznością i spadkiem ciśnienia krwi, może to być oznaką zagrażającej życiu alergii. Jeśli lekarz przepisał Ci autowstrzykiwacz z epinefryną, upewnij się, że zawsze masz przy sobie dwa. Użyj jednego z nich, a następnie zadzwoń pod numer 911 lub udaj się do szpitala.

Co to jest obrzęk naczynioruchowy?

Inną reakcją, która czasami występuje razem z pokrzywką, jest obrzęk naczynioruchowy. Jest to obrzęk powstający pod skórą. Często dotyczy on oczu i ust, a czasem narządów płciowych, dłoni i stóp.

Rzadko, ale obrzęk spowodowany obrzękiem naczynioruchowym może pojawić się w gardle i powodować problemy z oddychaniem. W takim przypadku należy użyć autowstrzykiwacza i zadzwonić pod numer 911.

Co wywołuje pokrzywkę?

Pojawiają się, gdy komórki skóry uwalniają substancję zwaną histaminą. Jest to początek procesu, który nazywamy reakcją alergiczną. Do najczęstszych czynników wywołujących pokrzywkę należą:

  • Pokarmy takie jak mleko, ryby lub orzechy

  • Leki takie jak aspiryna lub penicylina

  • Dodatki do żywności, takie jak środki aromatyzujące i konserwujące

  • Ukąszenia robaków

  • Ekstremalne zimno lub gorąco

  • Ucisk na skórę

  • Infekcje wirusowe

  • Kontakt skóry z alergenami

?

Jak leczyć pokrzywkę?

Jest jeden niezawodny sposób: Dowiedz się, co jest przyczyną pokrzywki i trzymaj się od tego z daleka. Możesz przyjmować leki przeciwhistaminowe, aby złagodzić objawy.

Jeśli leki dostępne bez recepty nie pomagają lub pokrzywka nie ustępuje, skontaktuj się z lekarzem. Może on przepisać tabletki steroidowe lub leki przeciwhistaminowe na receptę.

W domu wypróbuj poniższe wskazówki:

  • Przykładaj chłodne okłady lub wilgotne ściereczki na pokrzywkę.

  • Staraj się pracować i spać w chłodnym pomieszczeniu.

  • Noś luźne, lekkie ubrania.

W natarciu: Ukryte czynniki wywołujące alergię

0

Pleśń, roztocza i sierść zwierząt domowych czają się tam, gdzie nigdy byś tego nie podejrzewał.

Kichanie i świszczący oddech mogą pojawić się w najmniej oczekiwanym momencie. Wiesz, że masz alergię, ale nagłe ataki mogą być bardzo tajemnicze. Dr Richard Weber, specjalista w dziedzinie alergii z National Jewish Medical and Research Center w Denver, zdradza kilka wskazówek.

Atak alergii: Wypchane zwierzęta w gorącej wodzie kąpane

Kapok (drzewo występujące w Ameryce tropikalnej, Afryce i Indiach Wschodnich) od dawna jest używany do wypychania poduszek i misiów. Strąki nasion są używane jako materiał do wypełniania poduszek, śpiworów i tapicerki meblowej. Podobnie jak ptasie pióra i puch, kapok był jednym z alergenów podejrzewanych o wywoływanie reakcji alergicznych zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Jednak ostatnie badania wykazały, że to nie wypełnienie jest problemem – są nim roztocza i pleśń.

„Okazuje się, że nawet guma piankowa i materiały syntetyczne są tak samo zanieczyszczone jak pierze puchowe” – mówi doktor Weber. „W każdym wilgotnym klimacie istnieje bardzo duża szansa, że poduszki i zabawki – bez względu na to, czym są wypchane – zostaną zanieczyszczone roztoczami i pleśnią”.

Sugeruje on, aby zamiast wyrzucać te ukochane przedmioty, spróbować je wyprać. Gorąca woda (130 stopni Celsjusza) i suszenie w gorącej suszarce zabijają roztocza. Dodanie do wody kilku kropel olejku eukaliptusowego również pomaga zabić roztocza.

Atak alergii: Sierść zwierząt domowych, ale nie masz zwierząt?

Niezależnie od tego, czy masz zwierzęta, czy nie, sierść zwierząt prawdopodobnie czai się w Twoim samochodzie lub domu. „Można się spodziewać, że sierść kota i psa znajdzie się tam, gdzie są zwierzęta. Jednak wiele badań wykazało znaczne jej stężenie w samochodach – i w domach – w których nigdy nie było zwierząt” – mówi Weber.

W jednym z ostatnich badań naukowcy odkurzyli siedzenia w autobusach i taksówkach w całym mieście w Brazylii. „Kiedy się szuka sierści, to się ją znajduje” – mówi Weber. „Ludzie posiadający zwierzęta domowe przenoszą sierść zwierząt na swoich ubraniach i umieszczają ją wszędzie tam, gdzie siedzą. W kinach, samolotach – to wszystko jest wszechobecne. Poziom sierści jest wystarczająco wysoki, aby wywołać reakcję alergiczną. Na całym świecie przeprowadzono pół tuzina badań na ten temat – wyniki są wszędzie takie same”.

Najlepszym sposobem walki z alergiami wywołanymi sierścią zwierząt jest usunięcie zwierzęcia z domu i unikanie wszelkiego kontaktu z nim. Jeśli jednak nie jest to możliwe, unikaj lub ogranicz kontakt ze zwierzęciem.

Kiedy nadchodzi burza z piorunami, przygotuj się na atak alergii. Dlaczego? Wiatr wznieca zarówno zarodniki pleśni, jak i drobne cząsteczki uwalniane przez pyłki roślin. Zaczyna się to jeszcze w czasie, gdy świeci słońce, mówi Weber. „Ma to związek z prądami wznoszącymi, które często poprzedzają burze. Powodują one astronomiczny wzrost liczby zarodników pleśni, 100 razy większy niż normalnie”.

Podczas przechodzenia burzy wiatr zakłóca również pracę ziaren pyłku trawy na ziemi, powodując uwalnianie przez nie maleńkich cząsteczek — cząsteczek, które są 1000 razy mniejsze niż ziarna pyłku, mówi Weber. „Cząsteczki te nie są widoczne w żadnym liczeniu pyłków. Ale fala zimnego powietrza zmiecie je z powierzchni ziemi i wzniesie na tyle wysoko, że mogą one uderzyć ludzi w twarz”. Ponieważ cząsteczki są tak małe, są wdychane głęboko do płuc, powodując poważne problemy – wyjaśnia.

Jedna burza może wywołać „podwójny wstrząs przed burzą, a następnie po niej” – mówi Weber. „Te drobne cząsteczki mogą być bardzo drażniące”.

Atak alergii: Te okropne karaluchy

Karaluchy nie znają dyskryminacji. Rozwijają się w najbiedniejszych i najlepszych dzielnicach, mówi Weber. „W niektórych częściach kraju jest ich po prostu więcej, np. na południowym wschodzie, gdzie karaluchy są na porządku dziennym” – mówi doktor. W restauracjach i szkołach też są karaluchy. Szkodniki mogą dostać się do Twojego domu nawet przez nową kanapę – przedmiot, który był przechowywany w magazynie.

Jak mówi Weber, karaluchy są bardzo trudne do zwalczenia. Pomocne mogą być pułapki na karaluchy i przynęty, a także spraye na owady. Jednak opryski powinny być wykonywane tylko wtedy, gdy nikogo nie ma w domu. Zanim Ty lub Twoje dziecko wrócicie do domu po oprysku, upewnijcie się, że dom był wietrzony przez kilka godzin.

Ważne jest również, aby posprzątać miejsce, w którym znaleziono karaluchy. Rozwijają się one w środowisku wilgotnym i wodnym, więc usunięcie nieszczelności pomaga je wyeliminować. Martwe karaluchy i ich odchody są często przyczyną alergii, a nie same karaluchy. Amerykańska Akademia Astmy i Immunologii sugeruje zamykanie żywności w szczelnie zamkniętych pojemnikach, odkurzanie i zamiatanie po posiłkach oraz częste wynoszenie śmieci, aby uniknąć karaluchów.

Wczesne wystawienie dzieci na działanie psów i kotów może się opłacić

0

Badania wykazują, że wczesna ekspozycja na sierść zwierząt domowych może zapobiegać alergiom w późniejszym okresie. 

Wczesna ekspozycja dzieci na psy i koty może przynieść korzyści

Badania wykazują, że wczesna ekspozycja na sierść i sierść zwierząt domowych może zapobiegać alergiom w późniejszym okresie.

Przez Jean Lawrence Recenzja medyczna: Brunilda Nazario, MD Z archiwum lekarza

Naukowcy byli zszokowani, gdy dowiedzieli się, że kontakt dzieci ze zwierzętami domowymi może zmniejszyć, a nie zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia u nich alergii na sierść i sierść. Ale to dopiero początek „ogona”, jeśli chodzi o dostosowanie się do potrzeb uczulonych miłośników zwierząt domowych.

„Dorastałam z psem”, wspomina Karen Can z Broomall, Penn. „Ale oboje z mężem mamy alergie”. Wtedy usłyszeli o Labradoodlach — lub doodach, jak nazywane są odmiany pudli. Labradoodle to Labrador retrievery skrzyżowane z pudlami. Odkąd w ich życiu pojawiła się ta urocza gromadka dobrze przylegających do ciała kudłów, państwo Canowie nie doświadczyli reakcji alergicznych, chociaż mają przyjaciela, który po kilku minutach przebywania w ich domu zaczyna węszyć. „Oboje czujemy się dobrze” – mówi Can. „On bardzo mało się zrzuca”.

Doody mogą kosztować od 1000 do 2000 dolarów, a nawet więcej, i są czymś w rodzaju „uznanego kundla”. Zostały one pierwotnie „zaprojektowane” dla osób niewidomych, które były również uczulone na psy (takie jak owczarek niemiecki) o wyższym współczynniku sierści. Tajemniczym składnikiem jest pudel, który słynie ze swojej mocnej, puszystej sierści.

Dee Gerrish, właścicielka Lake Ridge Kennels w Cleveland, N.C., hoduje Goldendoodle – golden retrievery skrzyżowane z pudlami. Zaczynała jako asystentka kapelana w wojsku w Niemczech, pomagając żołnierzom znaleźć domy dla ich zwierząt, gdy opuszczali Niemcy. Po powrocie do domu zastała tam swoją siostrę z golden retrieverem; jej przyjaciółka miała pudla.

„Byłam w niebie dla pudli” – mówi Gerrish lekarzowi. „Mieliśmy siedem szczeniaków i sto telefonów, że chcą je mieć!”. Wtedy ktoś powiedział jej, że istnieje nazwa dla tej krzyżówki; że zaczęto ją uprawiać w Australii.

Gerrish nie twierdzi, że ta mieszanka jest hipoalergiczna. „Nie sądzę, aby istniało coś takiego, jak brak sierści” – mówi. „Ludzie z alergiami często o tym wspominają. Każdy pies trochę linieje. Ale mogę umyć i wypielęgnować siedem szczeniąt i nie widzę zbyt wiele włosów, więc wydaje mi się, że ludzie nie widzą włosów na wszystkim i myślą, że psy w ogóle nie zrzucają sierści”.

Gerrish sama ma astmę, ale nie miała żadnych problemów. Podejmuje jednak środki ostrożności, myje ręce po kontakcie z psami, nie wylizuje im twarzy i zmienia ubranie po strzyżeniu. Ponadto czesze swoje zwierzęta na zewnątrz i stara się stać z dala od fruwającej sierści. Ślina, sierść i mocz zwierząt domowych mogą zawierać białko, które u niektórych osób wywołuje alergie.

Jakie mogą być wady takich designerskich psów? Wymagają częstej pielęgnacji, co może być kosztowne, i nie ma gwarancji wielkości. Goldendoodle Gerrisha ważą od 30 do 80 funtów. Kiedy są szczeniętami, jest to potulność. Może to być niemiła niespodzianka dla osób mieszkających w mieszkaniach.

Nawet jeśli nie?

„Jeśli w rodzinie występuje silna historia alergii lub astmy” – mówi lekarzom Brian A. Smart, alergolog z DuPage Medical Group w Glen Ellyn, Ill. „Mówię, że taka osoba prawdopodobnie nie powinna mieć zwierzęcia domowego.

„Ale”, dodaje Smart, „zazwyczaj nie proszę ludzi, którzy już mają zwierzęta, aby się z nimi rozstali. Bardziej prawdopodobne jest, że rozstaną się ze mną niż ze swoim zwierzakiem”.

Nie ma jednak czegoś takiego jak hipoalergiczny pies, podkreśla Smart. „Im więcej kosztuje pies, tym bardziej prawdopodobne jest, że hodowca powie, że nie będzie on powodował alergii”.

Mimo to, zauważa Smart:

  • Psy z krótszą sierścią przenoszą mniej sierści, co może sprawiać, że pies „jest mniej podatny na wywoływanie alergii”.

  • Niektóre rasy mniej zrzucają sierść, co skutkuje mniejszą ilością włosów (na powierzchniach) w domu.

  • Mniejsze psy mają również mniej sierści i sierści (ponieważ jest ich po prostu mniej).

Inne „medyczne” mieszańce to sznaucer – pudel skrzyżowany ze sznaucerem – oraz bichon/yorkie.

Czy psy mogą zapobiegać alergii?

Badania opublikowane w Journal of the American Medical Association w 2002 r. wykazały, że wczesne kontakty z psami i kotami zmniejszają, a nie zwiększają, uczulenie na astmę u dzieci. Innymi słowy, przebywanie z psami i kotami we wczesnym okresie życia może w znacznym procencie przypadków zapobiegać późniejszym problemom.

„Przyjrzeliśmy się dzieciom od urodzenia do 7 roku życia, aby sprawdzić, co jest największą przyczyną alergii” – mówi dr Dennis R. Ownby, kierownik sekcji alergii i immunologii Medical College of Georgia w Auguście. „Uznaliśmy, że wysoki poziom roztoczy w kurzu jest prawdopodobnie przyczyną nr 1”.

Sprawdzono również szereg czynników wywołujących alergię, takich jak palenie papierosów przez rodziców i zwierzęta domowe. Badacze nie znaleźli nic. „Dwa miliony dolarów i nic z tego nie wynika” – mówi Ownby. „Roztocza kurzu nie miały żadnego wpływu, jaki udało nam się znaleźć”.

Potem pomyśleli o wynikach badań przeprowadzonych w południowych Niemczech, które zdawały się wskazywać, że dzieci wychowywane w gospodarstwach rolnych rzadziej cierpią na alergie. Wrócili więc do pytań w ankiecie dotyczących ich zwierząt.

„To było naprawdę zaskakujące” – mówi Ownby. „Kontakt z jednym psem obniżył wrażliwość na wszystkie alergeny. Dwa psy miały większy wpływ niż jeden pies”. Efekt obecności kotów w domu był podobny, więc badacze połączyli psy i koty. Porównali dzieci bez zwierząt, z jednym psem lub kotem oraz z dwoma zwierzętami (psami lub kotami albo po jednym z każdego z nich) – i stwierdzili prawie 70% spadek wrażliwości u dzieci z dwoma zwierzętami.

Zdaniem badaczy jeden z efektów może wynikać z lizania przez zwierzę domowe, które przenosi bakterie zmieniające układ odpornościowy dziecka. Zmienia go poprzez wczesne zapoznanie układu odpornościowego dziecka z substancjami, które wywołują alergie.

Ownby rozpoczyna finansowane przez NIH badanie, którego celem jest kontynuacja badań z udziałem tych samych dzieci, które mają teraz 18 lat. Tym razem badania obejmą więcej ras i grup etnicznych oraz uwzględnią wagę zwierząt domowych. „Czy 20-kilogramowy pies ma większy wpływ niż dwa 10-kilogramowe koty?” – zastanawia się.

Alergolodzy nadal ostrożni

„Dane nie potwierdzają tezy, że ludzie powinni kupować zwierzęta domowe tylko po to, aby zapobiegać alergiom” – mówi Smart. „Mamy w domu psy. Lubimy zwierzęta – i widzimy wielką wartość posiadania zwierząt dla rodziny” – wyjaśnia. „Musimy być jednak ostrożni, aby nie zmieniać wszystkiego na podstawie jednego badania”.

Czy są rzeczy, które ludzie mogą zrobić, aby zminimalizować potencjał alergiczny danego psa lub kota (nawet psa)? Jeśli dziecko ma tendencję do alergii, Smart mówi, że można ograniczyć kontakt w rozsądny sposób. Sugeruje, aby sypialnia była w 100% wolna od zwierząt. Dziecko powinno także myć ręce po zabawie ze zwierzęciem. Psa lub kota należy myć raz w tygodniu.

Jeśli chodzi o filtry powietrza, Smart twierdzi, że nie udowodniono wartości domowych filtrów do usuwania sierści psów. „Istnieją pewne dowody na to, że są one pomocne w przypadku alergii na koty” – mówi. Dobrym pomysłem może być również odkurzacz z filtrem HEPA.

Pomimo badań, które wykazują, że posiadanie zwierząt domowych może zmniejszyć uczulenie, Ownby jest surowy wobec zwierząt, które stanowią poważny problem dla młodych ludzi. „Trzymaj zwierzęta na zewnątrz”, mówi.

Chociaż zastrzyki przeciw alergii mogą pomóc niektórym, wyjaśnia, że gdy dana osoba wykazuje oznaki alergii, najlepszym rozwiązaniem jest jej unikanie.

„Czasami” – zgadza się Smart – „przebywanie w pobliżu zwierzęcia naprawdę szkodzi dziecku. Może to mieć wpływ na jakość snu lub pracę w szkole”.