Lekarz mówi ci.

Emetofobia to strach przed wymiotami. Poznaj objawy, czynniki wyzwalające oraz skutki, jakie może mieć zarówno dla zdrowia psychicznego, jak i fizycznego.

Jak emetofobia wpływa na osoby, które ją odczuwają

Emetofobia to lęk przed wymiotami lub niepokój związany z wymiotami. Osoby cierpiące na tę fobię odczuwają wstręt do samego faktu bycia chorym, ale wiele osób twierdzi, że oczekiwanie na wymioty jest gorsze niż same wymioty. Emetofobia może dotyczyć każdego, ale częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn.

Poza lękiem przed wymiotami, osoby z emetofobią mogą bać się także innych sytuacji:

• Niezdolność do znalezienia łazienki

• Niekontrolowane lub powtarzające się wymioty

• Zakrztuszenie się wymiocinami

• Zawstydzanie się przed ludźmi z powodu wymiotów

• Pójście do szpitala

Lęk przed wymiotami, podobnie jak wiele innych fobii, zwykle zaczyna się od niewielkich rozmiarów i narasta, aż staje się czymś, co wywołuje panikę i niepokój. Może się on rozwinąć po traumatycznym przeżyciu związanym z wymiotami lub bez żadnego powodu.

U dzieci z emetofobią wiele z nich ma już skłonności lękowe, zanim rozwinął się u nich ten specyficzny lęk.

Objawy emetofobii

Emetofobia może powodować pewne zachowania lub unikanie sytuacji. Jedną z największych oznak emetofobii jest to, że zmieniasz swoje życie, aby uniknąć możliwości zachorowania.

Osoby cierpiące na tę fobię często odczuwają lęk przed pójściem do pracy lub szkoły. Wiele strategicznego planowania ma na celu uniknięcie możliwości zwymiotowania lub zachorowania w miejscu publicznym.

Ponieważ nie wiadomo, kiedy dojdzie do wymiotów, trzeba być stale czujnym. Aby uniknąć wymiotów, możesz wykształcić u siebie jedno lub więcej z poniższych zachowań.

Zaburzone jedzenie i picie. Emetofobia może powodować unikanie próbowania nowych potraw lub restauracji z obawy przed zwymiotowaniem. Możesz także unikać jedzenia lub picia rzeczy, które w przeszłości kojarzyły Ci się z wymiotami, np. alkoholu.

Aby mieć pewność, że Twoje jedzenie jest bezpieczne, możesz często sprawdzać, czy nie ma na nim śladów zepsucia lub gotować je w zbyt wysokiej temperaturze, aby zabić bakterie. Na wszelki wypadek możesz wyrzucać jedzenie przed upływem daty ważności. Lęk przed wymiotami może również spowodować, że nie będziesz jadać poza domem.

Zachowania unikające. Emetofobia może powodować unikanie podawania ręki z powodu strachu przed zarazkami. Można również unikać miejsc, w których mogą przebywać osoby chore, np. zatłoczonych miejsc publicznych. Lęk ten może powodować unikanie dotykania powierzchni, na których mogą znajdować się zarazki.

Powszechne jest także unikanie rozmów o wymiotach i odwracanie wzroku, gdy są one pokazywane w telewizji. Co najważniejsze, pacjent może również zacząć ograniczać swoje życie towarzyskie lub zawodowe, aby uniknąć możliwości zachorowania.

Nadmierne przygotowywanie się. Ponieważ wymioty mogą zdarzyć się niespodziewanie, możesz zacząć robić wszystko z wyprzedzeniem, aby się przygotować. Na wszelki wypadek możesz często szukać łazienki w każdym miejscu, gdzie się udajesz. Możesz często sprawdzać swoją temperaturę w poszukiwaniu oznak choroby lub przyjmować leki zobojętniające, aby zapobiec mdłościom w żołądku.

Wpływ emetofobii na zdrowie

Lęk przed wymiotami może wpływać na stan psychiczny i fizyczny, ponieważ jest powtarzalny. Kiedy po raz pierwszy doświadczasz oczekiwania na wymioty, szukasz rzeczy, które mogą je wywołać i unikasz wszystkiego, co mogłoby je sprowokować. Może to wywołać większy lęk przed zachorowaniem. Obawy przed zachorowaniem nie zapobiegają chorobie, ale powodują, że nie możesz korzystać z rzeczy, które mogłyby ci się spodobać.

Unikanie rzeczy, które według ciebie mogą wywołać wymioty, sprawia, że strach staje się silniejszy. W miarę narastania lęku, problem ten ma coraz większy wpływ na życie i może powodować nasilenie zachowań unikających. Ze względu na podobieństwo objawów i zachowań emetofobia jest kojarzona z zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym (OCD).

Obawa przed wymiotami i związane z nią zachowania unikające mogą w rzeczywistości wywołać objawy, których pacjent stara się uniknąć. Zamartwianie się i stresowanie z powodu wymiotów nie tylko odbija się na zdrowiu psychicznym, ale może również powodować fizyczne złe samopoczucie. Stres i niepokój mogą wywoływać mdłości, co z kolei potęguje niepokój i pogarsza mdłości.

Uzyskanie pomocy

Emetofobia jest powszechnym lękiem zarówno wśród dzieci, jak i dorosłych. Najlepszym sposobem leczenia emetofobii jest terapia poznawczo-behawioralna (CBT). Ta forma terapii umożliwia pracę z terapeutą i uczenie się nowych sposobów radzenia sobie z lękiem.

Terapeuta może pomóc w zidentyfikowaniu myśli, które nie są pomocne, jeśli chodzi o strach przed wymiotami. Może pomóc w uwolnieniu się od tych myśli i pomóc w opanowaniu lęku przed wymiotami.

Terapeuta może również pomóc w korygowaniu zachowań unikających i dać nowe narzędzia do zmierzenia się z lękiem. Ważne jest, aby pamiętać, że pokonanie lęku może zająć trochę czasu, ale można to osiągnąć dzięki determinacji i ciężkiej pracy.

Ataki paniki mogą przypominać zawał serca lub inny poważny problem medyczny. Zadaj sobie kilka pytań, które pomogą Ci zdecydować, czy musisz jechać na ostry dyżur.

Ale czy na pewno? To zależy.

Atak paniki nie jest niebezpieczny. Jednak jego objawy są bardzo podobne do objawów zawału serca lub innych problemów zdrowotnych, które wymagają natychmiastowego leczenia.

Skąd wiadomo, czy należy udać się na ostry dyżur? Najpierw zadaj sobie kilka pytań.

Czy to pierwszy raz, kiedy tak się czujesz?

Jeśli nigdy nie miałeś ataku paniki, a odczuwasz ból w klatce piersiowej, udaj się do szpitala. Lekarz powinien sprawdzić, czy nie masz poważnych problemów zdrowotnych, takich jak zawał serca, zakrzep krwi w płucach lub zapadnięcie się płuca. Czynniki ryzyka zawału serca obejmują wysokie ciśnienie krwi, nadwagę, bliskiego członka rodziny, który miał zawał serca, oraz palenie tytoniu.

Czy byłeś już wcześniej w szpitalu z powodu ataków paniki?

Jeśli tak, prawdopodobnie wykonano u Ciebie szereg badań, takich jak elektrokardiogram (EKG) i badania krwi. Wyniki tych badań to pewny sposób na ustalenie, czy objawy są wynikiem problemów z sercem czy ataku paniki.

Jeśli wtedy lekarze nie stwierdzili problemów zdrowotnych, a teraz pacjent ma takie same objawy, prawdopodobnie jest to kolejny atak paniki. Jeśli jednak nie jesteś pewien, powinieneś udać się do szpitala.

Większość ataków paniki mija w ciągu 30 minut, ale można samodzielnie podjąć kilka kroków, aby je złagodzić. Jeśli brakuje Ci tchu, możesz spróbować ćwiczeń oddechowych. Usiądź lub połóż się w wygodnym miejscu. Należy wykonywać powolne, głębokie i spokojne wdechy przez nos i wydechy przez usta.

Nawet jeśli wiesz, że przyczyną objawów mogą być ataki paniki, warto zapytać lekarza, czy istnieje prawdopodobieństwo, że cierpisz na chorobę serca.

Czy masz chorobę serca i ataki paniki?

Razem z lekarzem powinieneś omówić objawy, które oznaczają, że powinieneś udać się do szpitala lub jak długo powinieneś czekać na pomoc.

Jeśli obawiasz się zawału serca, możesz porozmawiać z kardiologiem o tym, jak zmniejszyć ryzyko jego wystąpienia.

Czy to uczucie jest podobne do innych ataków paniki?

Może tym razem serce wali ci szybciej, ale w przeszłości miałeś problemy z oddychaniem. Może ból w klatce piersiowej jest teraz bardziej intensywny i nie ustępuje. Jeśli objawy są zupełnie inne od tych, które występowały wcześniej, należy udać się na ostry dyżur.

W szpitalu

Jeśli udajesz się na izbę przyjęć, możesz zostać poddany badaniu EKG, badaniom krwi i prześwietleniu klatki piersiowej, aby upewnić się, że nie masz zawału serca lub innego poważnego problemu. Lekarz może również podać leki, które pomogą Ci się zrelaksować.

W przypadku częstego występowania napadów paniki należy porozmawiać z lekarzem lub terapeutą. Może to być znak, że cierpisz na zaburzenie paniczne. Jeśli tak jest, lekarz może pomóc w znalezieniu odpowiedniego leczenia.

Każdy z nas odczuwa czasem niepokój. Dowiedz się więcej o tym, co to jest i kiedy może stanowić problem.

Lęk i stres to jedno i to samo.

• Prawda

• False

Lęk i stres to jedno i to samo.

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Lęk to emocja – czujesz się zdenerwowany lub przestraszony. Stres jest fizyczną reakcją na coś, w obliczu czego czujesz się zagrożony – Twoje serce bije szybciej, oddech przyspiesza, a mięśnie napinają się. W ten sposób organizm chce nas uśpić czujność i przygotować do działania. Stres może wywołać lęk.

Uzyskaj wyniki

Lęk może być czymś dobrym.

• Prawda

• False

Lęk może być czymś dobrym.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Może nie jest przyjemny, ale to normalna emocja. Może pomóc Ci się skoncentrować, gdy stoisz przed wyzwaniem lub zagrożeniem.

Pobierz Wyniki

Jeśli lęk sprawia, że:

• Czasami tracić apetyt

• Często czujesz się rozdrażniony lub zdenerwowany

• Od czasu do czasu mieć problemy z zaśnięciem

Konieczna może być rozmowa z lekarzem, jeśli lęk sprawia, że:

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Utrata apetytu lub snu od czasu do czasu z powodu lęku jest normalna dla większości ludzi. Jednak osoby, które odczuwają silny strach i obawy, które nie ustępują lub przeszkadzają im w pracy lub w relacjach z innymi, mogą cierpieć na zaburzenia lękowe. Niektóre przykłady to uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie paniczne i zaburzenie lękowe społeczne.

Pobierz Wyniki

Jaki procent dorosłych Amerykanów cierpi każdego roku na zaburzenia lękowe?

• 11%

• 18%

• 24%

Jaki procent dorosłych Amerykanów cierpi każdego roku na zaburzenia lękowe?

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Zaburzenia lękowe są najczęstszym rodzajem choroby psychicznej w USA.

Pobierz wyniki

Kto jest bardziej narażony na zaburzenia lękowe?

• Mężczyźni

• Kobiety

Kto jest bardziej narażony na zaburzenia lękowe?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Kobiety są dwukrotnie bardziej narażone na wystąpienie zaburzeń lękowych niż mężczyźni. Ryzyko jest również wyższe, jeśli masz mniej niż 35 lat lub cierpisz na chorobę przewlekłą.

Pobierz wyniki

Możesz być bardziej narażony na wystąpienie zaburzeń lękowych, jeśli:

• Są nieśmiali

• Są rozwiedzeni

• Mają rodzica z chorobą psychiczną

• Wszystkie powyższe

Prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń lękowych może być większe, jeśli:

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Jesteś w grupie podwyższonego ryzyka, jeśli masz problemy finansowe lub doświadczyłeś stresujących wydarzeń życiowych.?

Pobierz wyniki

Leki mogą leczyć zaburzenia lękowe.

• Prawda

• False

Leki mogą leczyć zaburzenia lękowe.

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Leki mogą jedynie łagodzić objawy. Do ich leczenia stosuje się zwykle leki przeciwdepresyjne i przeciwlękowe. Inne leki mogą pomóc w kontrolowaniu objawów fizycznych, takich jak szybkie bicie serca, drżenie lub trzęsienie się. Konieczna może być także terapia przyczyn leżących u podstaw choroby.

Uzyskaj wyniki

U niektórych osób z zaburzeniami lękowymi ćwiczenia fizyczne działają równie dobrze jak leki?

• Prawda

• False

U niektórych osób z zaburzeniami lękowymi ćwiczenia fizyczne działają równie dobrze jak leki.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

W jednym z badań osoby, które regularnie wykonywały intensywne ćwiczenia fizyczne, były o 25% mniej narażone na wystąpienie zaburzeń lękowych. Porozmawiaj z lekarzem o tym, jak zwiększyć intensywność swoich ćwiczeń.

Uzyskaj wyniki

Może to być objaw uogólnionych zaburzeń lękowych:

• Uczucie zmęczenia

• Kłopoty z zasypianiem

• Niepokój

• Wszystkie powyższe

Może to być objaw uogólnionych zaburzeń lękowych:

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Jeśli lęk uniemożliwia wykonywanie codziennych czynności i nie chce ustąpić, może to oznaczać, że cierpisz na ten rodzaj zaburzenia. Możesz mieć również trudności z koncentracją, być drażliwy lub mieć napięcie mięśniowe.

Uzyskaj wyniki

Strach przed tym może być związany z zaburzeniem panicznym:

• Ćwiczenie

• Flying

• Otyłość

Strach przed tym może być związany z zaburzeniem panicznym:

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Zaburzenie to polega na powtarzających się napadach paniki – nagłym, intensywnym strachu, który powoduje bicie serca, pocenie się, drżenie i duszności. Możesz również martwić się o to, kiedy nastąpi kolejny atak i unikać miejsc, w których już wcześniej je miałeś. Na przykład, jeśli atak wystąpił w samolocie, może to prowadzić do lęku przed lataniem.

Pobierz Wyniki

Silny lęk przed tym może być oznaką zaburzeń lękowych o podłożu społecznym:

• Wystąpienia publiczne

• Tłumy

• Oba

Intensywny lęk przed tym może być oznaką zaburzeń lękowych o podłożu społecznym:

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Możesz odczuwać mdłości, rumienić się, pocić lub drżeć, gdy przebywasz wśród innych ludzi. Możesz obawiać się, że zostaniesz zawstydzony lub oceniony, i możesz martwić się przez kilka dni lub tygodni przed spotkaniem towarzyskim.

Uzyskaj wyniki

Jednym ze sposobów leczenia zaburzeń lękowych jest zmierzenie się z własnymi lękami.

• Prawda

• False

Jednym ze sposobów leczenia zaburzeń lękowych jest stawianie czoła swoim lękom.

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Nazywa się to terapią ekspozycji i polega na robieniu rzeczy, które wywołują niepokój, pod kierunkiem terapeuty. Zazwyczaj stosuje się ją razem z ćwiczeniami relaksacyjnymi. Badania wykazały jednak, że nie działa ona tak dobrze jak terapia poznawcza, która koncentruje się na znalezieniu i usunięciu przyczyny lęku.

Uzyskaj wyniki

Twój wynik:

012 Podziel się swoim wynikiem: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze 0% Udostępnij swój wynik: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze

Wyniki:

Quiz powtórkowy Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest Email

Ćwiczenia oddechowe mogą pomóc w zmniejszeniu objawów lęku. Poznaj najlepsze ćwiczenia oddechowe na stany lękowe, dowiedz się, jak zacząć i jak wykonywać ćwiczenia oddechowe w dowolnym miejscu.

Nauczenie się kontrolowania oddechu w okresach silnego lęku może pomóc w skuteczniejszym kontrolowaniu lęku. W wielu badaniach wykazano, że głębokie oddychanie i inne techniki oddechowe pomagają zmniejszyć niepokój, stres i negatywne emocje u wielu różnych pacjentów. Dodając ćwiczenia głębokiego oddychania do codziennej rutyny, można łatwo i szybko zmniejszyć objawy lęku.

Ćwiczenia oddechowe pomagające w stanach lękowych

Ćwiczenia oddechowe pomagają skupić się na głównym czynniku powodującym wiele fizycznych objawów lęku: oddechu. Osoby z lękiem mają tendencję do oddychania wysoko w klatce piersiowej, co powoduje płytki, zadyszany oddech. Może to prowadzić do hiperwentylacji, której objawami są duszność, światłowstręt i niezdolność do prostego myślenia. Kontrolowanie oddechu może zminimalizować te objawy i pomóc w zmniejszeniu zarówno psychicznych, jak i fizycznych objawów lęku.

Głębokie oddychanie lub oddychanie brzuchem

Głębokie oddychanie to proces polegający na całkowitym wypełnieniu płuc, co pomaga spowolnić oddech i zapobiec hiperwentylacji.

Krok 1: Usiądź lub połóż się na wygodnym podłożu.

Krok 2: Połóż jedną rękę na żebrach, a drugą na brzuchu, tuż poniżej żeber.

Krok 3: Wykonaj powolny wdech przez nos i skup się na wypełnieniu najgłębszych partii płuc. Zwróć uwagę na swoje ręce; ręka na brzuchu powinna się poruszać, ale nie ręka na klatce piersiowej.

Krok 4: Zrób wydech przez usta, które zacieśniają się w koło. Wydychaj całe powietrze.

Ćwiczenie to można powtórzyć od trzech do dziesięciu razy podczas jednego posiedzenia. Nie próbuj się spieszyć; celem jest skupienie się na oddechu i spowolnienie go.

Uspokajające oddychanie

Skupienie się na równomiernym, regularnym oddechu może pomóc tak samo, jak głębokie oddychanie. To ćwiczenie jest pomocnym sposobem na uspokojenie się, jeśli odczuwasz znaczny niepokój lub podejrzewasz, że możesz mieć atak paniki.

Krok 1: Usiądź lub połóż się w wygodnym miejscu, w którym będziesz mieć pełne oparcie, np. na łóżku lub w fotelu. Jeśli masz na sobie ciasne ubrania, które utrudniają ci oddychanie, rozluźnij je.

Krok 2: Rozstaw stopy mniej więcej na szerokość bioder, np. na podłodze w rozkroku lub z ugiętymi kolanami na łóżku.

Krok 3: Trzymaj ręce z dala od boków, np. na ramionach krzesła.

Krok 4: Wykonaj głęboki i powolny wdech przez nos, licząc do pięciu razy. Jeżeli nie możesz policzyć do pięciu, licz tak wysoko, jak ci wygodnie.

Krok 5: Nie zatrzymując ani nie wstrzymując oddechu, natychmiast zacznij wydychać powietrze przez usta, licząc do pięciu razy.

Powtarzaj tę czynność przez maksymalnie pięć minut.

4-7-8 oddechów

Liczenie może dać ci coś, na czym możesz się skupić poza niepokojącymi myślami. Jeśli zauważysz, że oddychasz zbyt szybko, możesz zastosować oddychanie 4-7-8, aby spowolnić i odwrócić hiperwentylację.

Krok 1: Siedząc lub leżąc wygodnie, połóż jedną rękę na brzuchu, a drugą na klatce piersiowej.

Krok 2: Wykonaj głęboki wdech przez nos, rozszerzając brzuch, i policz do czterech.

Krok 3: Wstrzymaj oddech na siedem sekund.

Krok 4: Wykonaj wydech przez usta, licząc do ośmiu, koncentrując się na całkowitym opróżnieniu płuc.

Możesz powtarzać tę czynność kilka razy, aż poczujesz się spokojny.

Oddychanie na rolkach

Jeśli masz problemy z dostępem do głębszych partii płuc, oddychanie metodą rolowania może pomóc ci znaleźć tę przestrzeń i uspokoić się.

Krok 1: Połóż się płasko na wygodnej powierzchni. Zegnij kolana tak, aby stopy były płasko ułożone, połóż jedną rękę na klatce piersiowej, a drugą na brzuchu.

Krok 2: Oddychaj dolną częścią płuc, tak aby ręka na brzuchu poruszała się, a ręka na klatce piersiowej nie.

Krok 3: Kontynuuj wdech tak, aby klatka piersiowa również się rozszerzyła, unosząc drugą rękę.

Krok 4: Zrób wydech, pozwalając obu rękom opaść.

Powtórz ten proces kilka razy lub do momentu, aż poczujesz się spokojny.

Uwagi dotyczące bezpieczeństwa

Zbyt szybkie oddychanie może doprowadzić do hiperwentylacji, niezależnie od tego, jak głęboko lub płytko oddychasz. Ćwiczenia oddechowe powinny być powolne, aby zapobiec hiperwentylacji.

Zbyt głębokie oddychanie może również spowodować nadwyrężenie mięśni wokół płuc. Oddychanie powinno być wygodne; jeśli podczas oddychania zauważysz nieprzyjemne napięcie, unikaj zbyt głębokiego oddychania.

Boisz się zamkniętych pomieszczeń? Wsiadania do samolotu? Przejmij kontrolę nad swoimi lękami.

Twoje serce wali, dłonie się pocą i zaczynasz drżeć. Te fizyczne reakcje na niebezpieczeństwo stawiają Twój organizm w stan podwyższonej gotowości. Jeśli jednak ogarnia Cię strach, gdy realnego zagrożenia jest niewiele lub nie ma go wcale, np. gdy znajdujesz się w samolocie kołującym po pasie startowym, prawdziwym winowajcą może być lęk.

„Lęk jest światowej klasy blefatorem. Wmawia ludziom, że są w niebezpieczeństwie, podczas gdy tak naprawdę nie są” – mówi dr Martin N. Seif, psycholog z Nowego Jorku i Greenwich, Conn.

Fobie specyficzne

Około 19 milionów Amerykanów ma irracjonalne lęki, zwane też fobiami specyficznymi, które mogą wywoływać niepokój.

Osoby te boją się zamkniętych pomieszczeń lub wysokości. Panicznie boją się burzy z piorunami lub psów. Niektóre irracjonalne lęki podwajają się, co jeszcze bardziej zwiększa niepokój. Na przykład osoby, które boją się latać samolotem, mogą również czuć się nieswojo, siedząc w wąskiej tubie, ograniczone do swojego miejsca i otoczone przez obcych ludzi, a także mogą obawiać się turbulencji i burz.

Nawet osoby, które nie cierpią na fobie, mają tendencję do błędnego oceniania ryzyka. Nie boimy się skanerów na lotniskach, ale 1 milion osób codziennie odwiedza salony opalania, gdzie promieniowanie ultrafioletowe zwiększa ryzyko zachorowania na raka skóry. Kobiety najbardziej martwią się o raka piersi, mimo że są bardziej narażone na choroby serca: Każdego roku na raka piersi umiera w USA około 40 000 kobiet, podczas gdy ponad 300 000 umiera z powodu zawału serca. Obawiamy się rzeczy, na które nie mamy wpływu – a rak wydaje się jeszcze bardziej poza naszą kontrolą.

Gdy nasze obawy przeszkadzają nam w codziennym życiu, antidotum jest prawda. Na przykład Seif radzi osobom, które boją się latać samolotem, aby sprawdziły, jakie jest rzeczywiste ryzyko. W ciągu ostatnich dwóch lat nie było ani jednej ofiary śmiertelnej w komercyjnym amerykańskim samolocie, podczas gdy każdego dnia w wypadkach samochodowych ginie około 90 osób.

Ale same fakty nie wystarczą. Musisz przechytrzyć swój niepokój, koncentrując się na teraźniejszości, a nie na tym, co by było, gdyby” – mówi Seif. Wiele osób po prostu unika tego, co sprawia, że czują się niekomfortowo. Jednak Seif, który kiedyś miał lęk wysokości i przed lataniem, twierdzi, że to nie działa. „Jeśli unikasz odczuwania lęku, to tylko go wzmacniasz” – mówi.

Porady ekspertów

„Leki nie są jedyną odpowiedzią na ataki paniki. Myślę, że pomocna byłaby zmiana stylu życia i praca z psychologiem poznawczym.” — Patricia A. Farrell, PhD

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj bieżący numer „doctor the Magazine”.

Pająki i węże, ciemność, wysokość – rozwiąż quiz dotyczący fobii, aby dowiedzieć się więcej na temat rzeczy, które najbardziej Cię przerażają.

Czego boi się Indiana Jones?

• Pająki

• Wzgórza

• Węże

Czego boi się Indiana Jones?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Nawet bohaterowie mają swoje granice. Indiana Jones zmierzył się ze swoją ophidiofobią, czyli lękiem przed wężami, gdy w filmie „Poszukiwacze zaginionej arki” z 1981 r. natknął się na tysiące tych skośnookich stworzeń.

?

Lęk Jonesa – podzielany przez jedną czwartą Amerykanów – zaczął się, gdy jako dziecko wpadł do kosza pełnego węży.

Pobierz Wyniki

Który strach dotyka jednego na sześciu dorosłych Amerykanów?

• Wzgórza

• Flying

• Pająki

Który lęk dotyka jednego na sześciu dorosłych Amerykanów?

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Awiofobia, czyli strach przed lataniem, jest powszechna. Mogą na nią zachorować nawet doświadczeni członkowie załogi. W rzeczywistości strach przed lataniem jest główną przyczyną uziemienia personelu linii lotniczych i Sił Powietrznych.

?

Niektórym osobom przeszkadzają wyboiste loty lub zła pogoda. Mogą bać się ataku paniki lub odczuwać niepokój w ciasnych pomieszczeniach. Inni są przerażeni, że zginą w katastrofie lotniczej.

Pobierz Wyniki

Fobie klaunów to:

• Prawdziwe fobie

• Nie są to prawdziwe fobie

Fobie klaunów to:

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Jeśli wpadasz w panikę na myśl o zobaczeniu kogoś, kto robi zwierzątka z balonów, mając na sobie biały makijaż i czerwoną perukę, nie jesteś sam. Koulrofobia – lęk przed klaunami – to nie powód do śmiechu.

Pobierz Wyniki

Jeśli Twoje dziecko musi spać przy zapalonym świetle, to jest to fobia.

• Prawda

• False

Jeśli Twoje dziecko musi spać przy zapalonym świetle, to jest to fobia.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Jeśli Twoje dziecko boi się ciemności lub mówi, że pod łóżkiem chowają się potwory, nie martw się zbytnio. Nie oznacza to, że ma ono nyktofobię, czyli skrajny lęk przed ciemnością lub nocą. Większość dzieci wyrasta z tych normalnych obaw.

?

Fobia to intensywny lęk, który zaburza Twoje życie. Powoduje on silne reakcje emocjonalne i fizyczne. Osoby cierpiące na fobie wiedzą, że przesadzają z reakcjami.

Pobierz Wyniki

Fobia może ograniczać możliwości wyboru kanapki.

• Prawda

• False

Fobia może ograniczać możliwości wyboru kanapki.

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Jeśli cierpisz na arachibutyrofobię, znalezienie PBJ w torbie na lunch byłoby przykrą niespodzianką. Osoby cierpiące na tę fobię boją się, że masło orzechowe przyklei się do dachu ich ust. Masło orzechowe to nie jedyne jedzenie, którego ludzie się boją. Prawdziwy jest również strach przed szparagami. Nazywa się szparagofobia.

Uzyskaj wyniki

Miliarder Howard Hughes nosił na nogach pudełka po chusteczkach higienicznych, ponieważ miał..:

• Fobia na robaki

• Fobia zarazków

• Fobia przed gołymi stopami

Miliarder Howard Hughes nosił na stopach pudełka po chusteczkach higienicznych, ponieważ miał..:

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Pod koniec życia Howard Hughes tak bardzo bał się zarazków, że palił swoje ubrania, jeśli ktoś w jego pobliżu zachorował, a na stopach nosił pudełka po chusteczkach higienicznych, aby je chronić.

?

mysofobia Hughesa – intensywny strach przed zarazkami – prawdopodobnie rozpoczęła się w dzieciństwie, kiedy jego matka codziennie sprawdzała, czy nie choruje.

Pobierz Wyniki

Akrofobia to lęk przed przebywaniem w samotności.

• Prawda

• False

Akrofobia to lęk przed samotnością.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Osoby cierpiącej na akrofobię nie znajdziesz na kolejce górskiej, drabinie ani w wysokim budynku. Akrofobia to lęk przed wysokością.

?

Czasami lęk wysokości wynika z tego, że jest się uwięzionym gdzieś wysoko, bez możliwości łatwego zejścia na dół. Osoba cierpiąca na akrofobię może mieć atak paniki i być tak przerażona, że nie może się ruszyć.

Pobierz Wyniki

Możesz mieć fobię, jeśli boisz się przegranej:

• Twoje klucze

• Twój portfel

• Twój telefon

Możesz mieć fobię, jeśli boisz się przegranej:

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Jeśli myśl o utracie telefonu komórkowego wywołuje u Ciebie panikę, niektórzy doradcy powiedzieliby, że masz nomofobię (fobię braku telefonu komórkowego).

?

Chociaż wiodące grupy medyczne nie umieszczają jej na swoich listach oficjalnych fobii, nie ulega wątpliwości, że niektórzy ludzie są bardzo przywiązani do swoich telefonów. Jedno małe badanie wykazało, że 73% studentów nawet spał z ich telefonów.

Pobierz Wyniki

Co przeraża osoby cierpiące na agorafobię?

• Stanie w kolejce w banku

• Być samemu w domu

• Przebywanie w pobliżu kota

Które z nich przestraszyłyby osoby cierpiące na agorafobię?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Osoby cierpiące na tę fobię boją się uwięzienia w ruchliwym miejscu, takim jak bank, bez możliwości łatwego wydostania się z niego. Strach może być tak silny, że niektórzy ludzie pozostają w swoich domach. Większość osób cierpiących na agorafobię rozwija ją w wieku 20 lat.

Pobierz wyniki

Fobie często zaczynają się już w dzieciństwie.

• Prawda

• False

Fobie często mają swój początek w dzieciństwie.

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Fobie mogą wynikać z przykrego wydarzenia w dzieciństwie. Osoba, która boi się ptaków, mogła w dzieciństwie przestraszyć się ptaka, który wleciał do jej domu. Przyczyny fobii nie zawsze są jasne, ale wydaje się, że fobie występują rodzinnie.

Uzyskaj wyniki

Można mieć fobię na punkcie posiadania fobii.

• Prawda

• False

Można mieć fobię na punkcie posiadania fobii.

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Jeśli boisz się, że nabawisz się fobii, możesz mieć fobofobię. Do innych nietypowych fobii należą:

• Amatofobia – strach przed kurzem

• Peladofobia – strach przed łysymi ludźmi

• Fartofobia – strach przed publicznym oddawaniem gazów

Słowo fobia pochodzi od greckich słów oznaczających ucieczkę, przerażenie i uduszenie.

Pobierz Wyniki

Najlepszym sposobem na przezwyciężenie fobii jest stawienie jej czoła.

• Prawda

• False

Najlepszym sposobem na przezwyciężenie fobii jest stawienie jej czoła.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Konfrontacja z fobią może pogorszyć jej stan. Terapeuci zalecają, aby ludzie stawiali czoła swoim lękom powoli, w miarę upływu czasu.

?

Na przykład, osoba bojąca się latać powinna pracować nad tym, aby w końcu wsiąść do samolotu. Najpierw może obejrzeć zdjęcie samolotu. Następnie obejrzy film, a potem pójdzie na lotnisko i zobaczy, jak samolot startuje. W końcu może być w stanie polecieć. Inne metody leczenia fobii koncentrują się na zmianie negatywnych myśli i zachowań.

Uzyskaj wyniki

Dlaczego niektóre budynki nie mają 13 piętra?

• Aby uczynić ludzi mniej niespokojnymi

• Budowniczowie są przesądni

• Przepisy budowlane zabraniają tego

Dlaczego niektóre budynki nie mają 13 piętra?

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Ponieważ triskaidekafobia, czyli lęk przed liczbą 13, jest tak powszechna, wiele budynków nie ma oznaczenia 13. piętra. Osoby, które mieszkają lub przebywają na prawdziwym 13. piętrze, mogą odczuwać mniejszy niepokój, ponieważ sądzą, że znajdują się na 14. piętrze.

?

W niektórych kulturach azjatyckich liczba cztery jest źródłem lęku. W językach mandaryńskim, japońskim i kantońskim słowo oznaczające cztery brzmi jak słowo oznaczające śmierć.

Pobierz Wyniki

Twój wynik:

013 Podziel się swoim wynikiem: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze 0% Udostępnij swój wynik: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze

Wyniki:

Quiz powtórkowy Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest Email

Co to jest atak paniki i jak go rozpoznać? Poznaj objawy ataku paniki i dowiedz się, co robić w przypadku jego wystąpienia.

Czasami ludzie używają terminów „atak lęku” i „atak paniki” zamiennie, ale tak naprawdę nie są one tożsame. Każdy człowiek doświadcza lęku, czasem na wysokim poziomie. Nagłe pojawienie się intensywnych uczuć wraz z objawami fizycznymi jest czymś innym i jest właściwie określane jako atak paniki.

Każdego roku atak paniki występuje u około 11% dorosłych. Jeśli ataki paniki powtarzają się, może to oznaczać, że cierpisz na zaburzenie paniczne, zwłaszcza jeśli zmieniłeś swoje zachowanie, aby uniknąć wywołania ataku. Głównymi metodami leczenia są leki i psychoterapia. Nieleczone zaburzenie paniczne może przekształcić się w agorafobię, w której ludzie boją się wychodzić z domu, ponieważ mogą spotkać się ze stresującą sytuacją. Wiele osób cierpiących na agorafobię ma trudności z jazdą windą, korzystaniem z transportu publicznego, staniem w kolejce i radzeniem sobie w innych codziennych sytuacjach.

Rodzaje napadów paniki

Istnieją dwa podstawowe rodzaje ataków paniki: oczekiwane i nieoczekiwane. Spodziewane ataki paniki występują w sytuacji, która w przeszłości sprawiała problemy. Czasami spodziewane ataki są wywoływane przez fobię lub rzeczywiście stresujące wydarzenie, np. trudny egzamin. W przypadku nieoczekiwanych ataków nie można zidentyfikować zewnętrznego czynnika wywołującego. Nieoczekiwane ataki paniki stanowią około 40% wszystkich ataków.

Objawy ataku paniki

Istnieje 13 rozpoznawanych objawów potencjalnego ataku paniki. Do postawienia diagnozy ataku paniki wymagane są cztery z nich. Objawy te obejmują symptomy fizyczne i emocjonalne:

Fizyczne objawy ataku paniki

Fizyczne objawy ataku paniki są spowodowane reakcją organizmu „walcz lub uciekaj” na stres. Ponieważ fizyczne objawy ataku paniki są tak poważne, ludzie często sądzą, że mają atak serca. Osoby z rozpoznaną chorobą serca, u których wystąpią te objawy, powinny natychmiast szukać pomocy medycznej. Osoby, które doświadczają ataku paniki, powinny zbadać stan swojego serca, aby upewnić się, że objawy nie mają charakteru kardiologicznego.

Oto fizyczne objawy ataku paniki:

• kołatanie serca, bicie serca lub szybkie bicie serca

• Pocenie się

• Drżenie lub trzęsienie się

• Uczucie braku tchu lub duszności

• Uczucie dławienia się

• Ból lub dyskomfort w klatce piersiowej

• Nudności lub dyskomfort w jamie brzusznej

• Zawroty głowy, brak pewności, światłowstręt lub omdlenia

• Zdrętwienie lub mrowienie

• Dreszcze lub uczucie gorąca

Psychologiczne objawy ataku paniki

Oto psychologiczne objawy ataku paniki:

• Uczucie nierealności lub oderwania od samego siebie

• Strach przed utratą kontroli lub popadnięciem w obłęd

• Strach przed śmiercią

Każda kombinacja czterech objawów, zarówno fizycznych, jak i psychicznych, może prowadzić do rozpoznania ataku paniki. U niektórych osób występują epizody z takimi samymi objawami jak ataki paniki, ale z mniejszą liczbą objawów niż cztery. Są to tzw. ataki o ograniczonych objawach.

Radzenie sobie z napadami paniki

Jeśli jesteś w stanie bez paniki wrócić do sytuacji lub miejsca, w którym wystąpiły poprzednie ataki, prognozy są lepsze. Z drugiej strony, jeśli pacjent zmienił swoje życie, aby uniknąć wyzwalających go doświadczeń, może potrzebować profesjonalnej pomocy. Leczenie napadów paniki i zaburzeń panicznych zazwyczaj obejmuje:

Leczenie farmakologiczne

Lekarz prowadzący może przepisać leki przeciwdepresyjne lub przeciwlękowe w celu leczenia zaburzeń panicznych. Leki przeciwdepresyjne mają mniej skutków ubocznych, ale leki przeciwlękowe, takie jak benzodiazepiny, mogą być bardziej skuteczne. Niektórzy pacjenci mogą przyjmować oba rodzaje leków na początku.

Psychoterapia

Kilka rodzajów psychoterapii może być skutecznych w walce z zaburzeniami panicznymi. W terapii polegającej na ekspozycji pacjent jest zachęcany do konfrontacji z tym, co wywołuje ataki. Ekspozycja jest stopniowa i kontrolowana, dzięki czemu pacjent może nauczyć się radzić sobie z lękiem. W ramach terapii poznawczo-behawioralnej pacjent uczy się rozpoznawać swoje nieuzasadnione lęki i ćwiczy techniki radzenia sobie z nimi, takie jak powolne oddychanie. W ramach terapii wspierającej pacjent otrzymuje wiedzę na temat swojej choroby i wsparcie emocjonalne.

Samopomoc

Można nauczyć się zapobiegać atakom paniki. Wiele osób odnosi korzyści z ćwiczeń oddechowych i innych technik uspokajających. Można znaleźć aplikacje pomagające w tych ćwiczeniach. Te metody samopomocy są często stosowane w połączeniu z innymi metodami leczenia. Pomocna może być odpowiednia dieta i ćwiczenia fizyczne. Pomaga także unikanie alkoholu, papierosów i kofeiny, ponieważ mogą one zwiększać poziom stresu.

Wsparcie i zasoby

W przypadku ataków paniki lub zaburzeń panicznych należy zgłosić się do lekarza, ale pomocne mogą być także poniższe materiały:

Od ADAA

Amerykańskie Stowarzyszenie Lęku i Depresji (Anxiety and Depression Association of America – ADAA) zamieściło na swojej stronie internetowej kilka materiałów, w tym rekomendacje książek. Znajdują się tam również oceny kilku pomocnych aplikacji.

Z NIH

Narodowy Instytut Zdrowia Psychicznego posiada stronę z pomocnymi linkami zawierającymi informacje na temat poszukiwania badań klinicznych, ośrodków leczenia i innych źródeł pomocy.

Z Fundacji Zdrowia Psychicznego

Brytyjska Fundacja Zdrowia Psychicznego ma kilka materiałów na temat zaburzeń panicznych, w tym linki do pomocnych organizacji, kurs mindfulness i bibliotekę aplikacji.