Lekarz mówi ci.

Prawie każdy z nas od czasu do czasu odczuwa ból pleców. Dowiedz się więcej o tym, co może być jego przyczyną i kiedy należy zgłosić się do lekarza.

Niektóre z najczęstszych przyczyn to:

• Nadwyrężenie lub uraz mięśnia

• Uszkodzony dysk (element amortyzujący pomiędzy kośćmi kręgosłupa)

• Złamanie kości spowodowane osteoporozą

• Zapalenie stawów

Większość bólów pleców ustępuje samoistnie. Jeśli jednak jest on silny lub nie ustępuje po 3 dniach, należy udać się do lekarza.

Jeśli występują pewne inne objawy, może to być oznaką zapalenia stawów zwanego zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa (ZZSK). Pierwszym objawem ZZSK jest zwykle ból pleców i karku oraz sztywność w dolnej części pleców, biodrach, szyi, miednicy i innych obszarach. Choroba często zaczyna się w późnych latach młodzieńczych lub dwudziestych.

ZZSK może powodować:

• Ból w określonych stawach. Możesz go odczuwać w stawie między kręgosłupem a miednicą, w tylnej części pięty, między żebrami, w mostku lub w ramionach.

• Ból poranny. Ból nasila się po wstaniu z łóżka lub po dłuższym czasie bez ruchu. Ból może nawet wybudzać cię ze snu.

• Problemy z oczami, w tym ból, niewyraźne widzenie i wrażliwość na światło

• Zmęczenie

Jeśli wystąpią u ciebie takie objawy, zwłaszcza jeśli jesteś nastolatkiem lub młodym dorosłym, zgłoś się do lekarza.

Kiedy należy zgłosić się do lekarza z powodu bólu pleców

Lekarz obejrzy plecy i zada pytania dotyczące nasilenia bólu. Może również sprawdzić, czy łatwo jest ci siedzieć, stać i poruszać się. Pomoże to ustalić, skąd pochodzi ból.

Aby znaleźć przyczynę, lekarz może zalecić wykonanie innych badań, takich jak:

tomografia komputerowa (TK) lub rezonans magnetyczny (MRI). Badania te pozwalają wykryć problemy z kośćmi, dyskami, tkankami, mięśniami, ścięgnami, naczyniami krwionośnymi, nerwami i więzadłami.

Zdjęcia rentgenowskie. Badanie to może pomóc w wykryciu zapalenia stawów lub złamań kości.

Elektromiografia (EMG). Badanie to polega na pomiarze reakcji mięśni na impulsy elektryczne z nerwów. Badanie to może wykazać, czy u pacjenta występują uciśnięte lub ściśnięte nerwy wzdłuż kręgosłupa.

Badania krwi. Lekarz poszuka infekcji, które mogą być przyczyną bólu pleców.

Skanowanie kości. Lekarze rzadko stosują je w przypadku bólu pleców, ale mogą one pomóc w znalezieniu guzów lub pęknięć spowodowanych osteoporozą.

Gdy lekarz ustali, co jest przyczyną, omówi z pacjentem możliwości leczenia. W przypadku niewielkiego bólu pleców lekarz może zaproponować środki przeciwbólowe dostępne bez recepty, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub poduszkę grzewczą.

W przypadku poważniejszych dolegliwości lekarz może podać silniejsze leki, takie jak środki narkotyczne, antydepresyjne lub rozluźniające mięśnie.

Konieczna może być wizyta u specjalisty, aby lepiej zrozumieć swój stan. Lekarz może zasugerować, aby umówić się na wizytę u specjalisty:

• Ortopeda, lekarz specjalizujący się w leczeniu kości, mięśni i stawów

• Reumatolog, który specjalizuje się w zapaleniu stawów i podobnych schorzeniach

Jak się przygotować

Przed wizytą u lekarza należy sporządzić listę pytań. Możesz zadać lekarzowi następujące pytania

• Jakie są możliwe przyczyny mojego bólu pleców?

• Jakie są możliwości leczenia?

• Czy te metody leczenia wiążą się z jakimkolwiek ryzykiem?

• Czy mogę zrobić coś, co pomoże mi uśmierzyć ból lub zapobiegnie jego nasileniu?

• Czy stres może przyczyniać się do powstawania mojego bólu?

• Jak poważny może być mój ból?

Przed rozmową z lekarzem należy również prześledzić swój stan zdrowia. Pomoże to lekarzowi zrozumieć sytuację i postawić właściwą diagnozę.

Notuj wszystkie objawy, jak długo trwają, kiedy się zwykle zaczynają i w którym miejscu ciała występują bóle. Zapisz inne problemy, które mogą być z tym związane, takie jak zmęczenie lub problemy w innych miejscach ciała.

Twoje stawy mogą być rano obolałe i sztywne z wielu różnych powodów. Dowiedz się, jakie są ich przyczyny i kiedy należy udać się do lekarza.

Sztywność poranna jest objawem kilku rodzajów choroby zwyrodnieniowej stawów, w tym choroby zwyrodnieniowej stawów (OA), na którą wiele osób zapada z wiekiem. Jest to także objaw ostrzegawczy zapalnych typów choroby zwyrodnieniowej stawów, takich jak:

• Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS)

• Łuszczycowe zapalenie stawów (PsA)

• Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK)

Nie jest zaskakujące, że starzenie się i ZZSK powodują sztywność poranną. Wiek powoduje wysychanie chrząstki, która amortyzuje stawy. Stawy produkują też mniej płynu maziowego, który zapewnia im smarowanie, co powoduje uczucie sztywności i bólu. Zjawisko to nazywane jest czasem „porannym żelem”, ponieważ stawy sztywnieją jak żelatyna, gdy przez kilka godzin jesteśmy bezczynni.

W przypadku RZS, ŁZS lub ZZSK to właśnie stan zapalny wywołuje sztywność poranną.

Największą różnicą między sztywnością poranną u osób z OA a tymi z zapaleniem stawów jest czas jej trwania. W przypadku osób z chorobą zwyrodnieniową stawów sztywność trwa często tylko kilka minut i ustępuje po rozpoczęciu ruchu. Jeśli cierpisz na zapalne zapalenie stawów, jej ustąpienie może potrwać godzinę lub dłużej.

Sztywność poranna jest najczęstszym objawem zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, które dotyczy głównie kręgosłupa, bioder i kolan. W przypadku ZZSK najczęściej występuje sztywność w dolnej części pleców i karku.

Podobnie jak w przypadku RZS i ZZSK, długie okresy odpoczynku – np. 8 godzin snu – pogarszają sztywność u osób z ZZSK. Zesztywnienie ustępuje jednak po gorącym prysznicu lub lekkich ćwiczeniach.

Do innych schorzeń, które mogą powodować sztywność poranną, należą:

• Choroba tarczycy

• Niedobór witaminy D

• Fibromialgia

• Otyłość

Jeśli po przebudzeniu czujesz się bardzo sztywny i obolały przez więcej niż 3 dni z rzędu, umów się na wizytę u lekarza.

Lekarz może zbadać stawy, zlecić badania krwi lub płynu stawowego w celu sprawdzenia, czy nie występuje stan zapalny. Wyniki pomogą ustalić przyczynę porannej sztywności i pomogą lekarzowi ustalić, jak należy Cię leczyć.

Jeśli cierpisz na OA, możesz przyjmować leki przeciwbólowe dostępne bez recepty.

Jeśli winne jest zapalne zapalenie stawów, lekarz prawdopodobnie przepisze lek przeciwzapalny. Wykazano, że leki z grupy leków biologicznych zmniejszają sztywność poranną, a także zmniejszają ból, obrzęk i zmęczenie.

Niezależnie od przyczyny sztywności porannej, lekarz może również zasugerować:

• Ćwiczenia o niewielkim wpływie, takie jak joga lub tai chi

• Zmiany w zdrowym stylu życia, takie jak utrata wagi lub redukcja stresu

• Fizykoterapia

Nikt nie chce rozpoczynać dnia z uczuciem sztywności i bólu. Znalezienie przyczyny sztywności i ustalenie planu leczenia może pomóc Ci obudzić się gotowym do rozpoczęcia dnia.

Czy akupunktura może pomóc w bólu stawów spowodowanym zapaleniem stawów i innymi schorzeniami? Dowiedz się, co na ten temat mówią naukowcy i czego możesz się spodziewać, jeśli spróbujesz.

Tradycyjna medycyna chińska uważa, że akupunktura działa poprzez równoważenie przepływu energii w organizmie. Wielu ekspertów medycyny zachodniej twierdzi, że zabieg ten stymuluje nerwy, tkanki i mięśnie.

Naukowcy mają trudności z badaniem efektów akupunktury, ale niektórzy uważają, że może ona powodować uwalnianie przez organizm naturalnych środków przeciwbólowych.

Jeśli cierpisz na schorzenie powodujące bóle stawów, być może myślisz o wypróbowaniu akupunktury. Oto, co powinieneś wiedzieć na początek.

Akupunktura w chorobie zwyrodnieniowej stawów

Jest to najczęstszy rodzaj choroby zwyrodnieniowej stawów. Zwykle zaczyna się po 50. roku życia. Może dotyczyć każdego stawu, ale większość ludzi odczuwa ją w kolanach, biodrach, rękach, dolnej części pleców i szyi.

Czy akupunktura pomaga na ból stawów spowodowany chorobą zwyrodnieniową stawów? Trudno jest to zbadać przy zastosowaniu ścisłych standardów preferowanych przez naukowców. Jak dotąd, badania wykazały mieszane wyniki. Jednak American College of Rheumatology, grupa lekarzy specjalizujących się w leczeniu zapalenia stawów, zatwierdza akupunkturę do leczenia bólu rąk, kolan i bioder. Najwięcej dowodów wskazuje na to, że może ona pomóc w przypadku kolan.

Akupunktura w reumatoidalnym zapaleniu stawów (RZS)

W przypadku tego rodzaju zapalenia stawów układ odpornościowy reaguje nadmiernie i atakuje wyściółkę stawów. Najczęstszymi miejscami występowania objawów RZS są dłonie, kolana i kostki.

Wyniki badań nad działaniem akupunktury u osób z RZS sugerują, że warto jej spróbować. Naukowcy twierdzą, że zabieg ten może poprawić codzienne życie z chorobą oraz sposób funkcjonowania stawów.

Akupunktura w chorobach pokrewnych

Naukowcy zbadali również, czy akupunktura może pomóc osobom cierpiącym na rzadsze formy zapalenia stawów i inne schorzenia powodujące ból stawów. Oto, co odkryli:

• Fibromialgia, zaburzenie bólowe, jest czasem mylona z zapaleniem stawów, ponieważ powoduje bóle całego ciała. Nie ma wystarczających dowodów na to, że akupunktura może pomóc.

• Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK) to rodzaj zapalenia stawów, które dotyka głównie kręgosłupa, choć inne stawy również mogą boleć. Jak dotąd badania nie dają pewności, że akupunktura pomaga osobom cierpiącym na tę chorobę.

• Toczeń nie jest rodzajem zapalenia stawów, ale zapalenie stawów jest jednym z jego objawów. Potrzeba więcej badań, zanim naukowcy będą mogli z całą pewnością stwierdzić, czy akupunktura jest pomocna.

• Podagra, rodzaj zapalenia stawów, zwykle dotyka dużych palców u stóp, ale może też powodować ból w kostkach, kolanach i stopach. Naukowcy uważają, że akupunktura może pomóc złagodzić ból spowodowany podagrą, ale aby mieć pewność, potrzeba więcej badań.

Co się dzieje podczas akupunktury?

Podczas pierwszej wizyty omówione zostaną Twoje dolegliwości. Akupunkturzysta powinien poinformować, ile zabiegów będzie potrzebnych. Zazwyczaj jest to od sześciu do ośmiu sesji.

Podczas każdej sesji akupunkturzysta wbija bardzo cienkie igły w różne miejsca na skórze. Większość osób twierdzi, że odczuwa niewielki ból, choć często zdarza się, że po wbiciu igieł odczuwa się ucisk lub lekki ból. Akupunkturzysta może przykładać do igieł ciepło lub prąd elektryczny albo delikatnie nimi poruszać.

Igły pozostają w środku przez 10 do 20 minut. W tym czasie pacjent leży nieruchomo. Następnie akupunkturzysta wyjmuje je. Usuwanie igieł nie jest bolesne.

Jakie są zagrożenia?

Szanse, że akupunktura zaszkodzi pacjentowi, są bardzo małe. Jest to jeden z powodów, dla których lekarze mówią, że można jej spróbować, mimo że dowody na to, że pomaga ona w zapaleniu stawów, są czasami ograniczone.

Upewnij się, że lekarz używa nowych, sterylnych igieł dla każdego pacjenta, aby zmniejszyć ryzyko zakażenia. U niektórych osób w miejscu wbicia igieł pojawiają się siniaki lub później odczuwany jest ból.

Niektóre osoby powinny zachować większą ostrożność przed skorzystaniem z akupunktury. Zapytaj o to swojego lekarza, jeśli:

• Jesteś w ciąży

• Przyjmują leki rozrzedzające krew lub mają zaburzenia krwawienia

• Posiadanie rozrusznika serca

Największą wadą może być brak środków finansowych. Ubezpieczenie może nie pokryć kosztów.

Jeśli chcesz spróbować

Najpierw porozmawiaj z lekarzem. Może on przeanalizować wszystkie Twoje dolegliwości, aby upewnić się, że akupunktura jest dla Ciebie dobrym rozwiązaniem.

Aby znaleźć akupunkturzystę, poszukaj informacji w krajowych organizacjach zajmujących się akupunkturą, które mogą dysponować listą usługodawców w Twojej okolicy. W większości stanów wymagana jest pewnego rodzaju licencja. Upewnij się, że wybierasz kogoś, kto ma ważne uprawnienia.

Dowiedz się od ekspertów doktora o różnych rodzajach zapalenia stawów.

Zapalenie stawów oznacza stan zapalny stawu, w którym stykają się dwie kości. Głównymi objawami są ból, sztywność i obrzęk stawów oraz otaczających je tkanek.

Jednak wystąpienie tych objawów nie oznacza, że mamy do czynienia z zapaleniem stawów. Takie same objawy mogą wystąpić w przypadku nadwyrężenia mięśni, zapalenia kaletki maziowej, zapalenia ścięgien i innych schorzeń.

Ponadto, różne rodzaje zapalenia stawów mają różne przyczyny i szereg dodatkowych objawów, dlatego mogą wymagać różnych metod leczenia.

Dlatego tak ważne jest, aby lekarz po pierwsze potwierdził, czy pacjent ma zapalenie stawów, a po drugie – jaki jest jego typ.

Rodzaje zapalenia stawów

Istnieje ponad 100 rodzajów zapalenia stawów, ale dwa z nich są najczęstsze: choroba zwyrodnieniowa stawów i reumatoidalne zapalenie stawów.

Choroba zwyrodnieniowa stawów jest najczęstszym rodzajem choroby i dotyka ponad 32 miliony dorosłych mieszkańców Stanów Zjednoczonych, głównie osób starszych. Jest to mechaniczna postać choroby, w której ochronna chrząstka, która wyścieła końce kości, powoli się zużywa.

Reumatoidalne zapalenie stawów jest drugim co do częstości występowania typem choroby, na który cierpi 1,3 miliona osób w Stanach Zjednoczonych. W tym przypadku układ odpornościowy organizmu źle funkcjonuje i zaczyna atakować stawy (choroba autoimmunologiczna). Choroba może rozpocząć się w dowolnym momencie życia, ale zwykle zaczyna się między 30. a 50. rokiem życia i dotyka kobiet dwa do trzech razy częściej niż mężczyzn.

Inne, mniej powszechne rodzaje zapalenia stawów to podagra, zakaźne (septyczne) zapalenie stawów, młodzieńcze zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, łuszczycowe zapalenie stawów i inne.

?

Przyczyny

Choroba zwyrodnieniowa stawów: W niektórych przypadkach przyczyną jest zwykłe zużycie wynikające z codziennego życia. W innych przypadkach winowajcą wydają się być powtarzające się ruchy, takie jak wielokrotne uderzanie młotkiem lub rakietą tenisową. Nie jest jednak jasne, dlaczego to właśnie one mogą powodować zapalenie stawów u niektórych osób bardziej niż u innych. Lekarze podejrzewają, że pewną rolę odgrywają geny, zwłaszcza u osób, u których choroba rozwija się w młodym wieku.

Do innych przyczyn choroby zwyrodnieniowej stawów należą:

• Nadwaga (powoduje większe obciążenie obciążonych stawów, zwłaszcza kolan)

• Uraz lub uszkodzenie powierzchni stawowych

Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS): Lekarze wiedzą, że układ odpornościowy błędnie zaczyna atakować stawy (choroba autoimmunologiczna), ale nie wiedzą, dlaczego tak się dzieje. Niektóre czynniki wydają się zwiększać ryzyko zachorowania na RZS. Należą do nich:

• starszy wiek i płeć żeńska

• Niektóre geny: genotypy HLA (ludzki antygen leukocytów) klasy II

• Palenie tytoniu

• Wczesne narażenie na dym tytoniowy

• Brak porodu (kobiety, które nie rodzą, częściej chorują na RZS)

• Otyłość

Objawy

Choroba zwyrodnieniowa stawów: Głównym objawem choroby zwyrodnieniowej stawów jest ból, który nasila się z czasem. Może wystąpić w każdym stawie, ale najczęściej występuje w dłoniach, kolanach, biodrach i kręgosłupie.

Największy dyskomfort i sztywność odczuwasz zazwyczaj rano, po przebudzeniu. Może się zdarzyć, że nie będziesz w stanie poruszać stawami tak swobodnie, jak w przeszłości, a podczas poruszania nimi możesz odczuwać drapanie lub chrupanie (crepitus).

Objawy zwykle narastają powoli przez lata, w miarę zużywania się chrząstki stawowej i ocierania się kości o kość. Z czasem może to doprowadzić do zmiany kształtu i wyglądu stawu. W poważnych przypadkach wyrośla kostne zwane ostrogami mogą powodować bolesne uszkodzenia nerwów, zwłaszcza w okolicy kręgosłupa. Może to spowodować zmianę postawy ciała i utrudnić poruszanie się.

Reumatoidalne zapalenie stawów: Często występują bóle i obrzęki stawów rąk, zwłaszcza knykci i najbliższych stawów palców. Mogą wystąpić także w nadgarstkach, łokciach, ramionach, kolanach i stopach.

Objawy pojawiają się zwykle szybciej niż w przypadku OA (w ciągu kilku tygodni lub miesięcy) i mogą ulec pogorszeniu na pewien czas (zaostrzenie) lub polepszeniu na pewien czas (remisja). Specyficzne oznaki i objawy RZS mogą obejmować:

• więcej niż jeden tkliwy i obrzęknięty staw

• Więcej niż jeden sztywny staw

• Więcej niż jeden bolesny staw

• Ten sam objaw po obu stronach (jak w przypadku obu rąk lub obu kolan)

• Niewyjaśnione zmęczenie

• Ogólne osłabienie

• Niewyjaśniona utrata masy ciała

Bez leczenia, RZS może powodować zniekształcenie dłoni i stóp w wyniku osłabienia mięśni, przemieszczania się ścięgien i uszkodzenia końcówek kości. Rzadziej RZS może powodować uszkodzenia innych części ciała, w tym płuc, oczu, nerwów i skóry. Wczesne leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów może złagodzić objawy i zapobiec poważnej niepełnosprawności u większości osób.

Diagnoza

Lekarz przeprowadzi pełny wywiad dotyczący stanu zdrowia pacjenta oraz zapyta o problemy zdrowotne członków jego rodziny. Zbada pacjenta, zapyta o objawy i może zapytać o dietę i nawyki związane z ćwiczeniami fizycznymi. Może także wykonać badania obrazowe stawów oraz zbadać krew i mocz. Jeśli lekarz podejrzewa RZS, prawdopodobnie wyśle Cię do reumatologa.

Leczenie

W dużej mierze zależy to od rodzaju zapalenia stawów, na które cierpi pacjent. Lekarz może pomóc w leczeniu i łagodzeniu objawów, ale charakter leczenia zależy od tego, jakie objawy lub powikłania występują u pacjenta.

Istotną rolę może odegrać zmiana diety, stylu życia i nawyków ruchowych. Następnie ważne jest, aby opracować plan postępowania z chorobą, który zostanie uzgodniony z lekarzem. Plan ten może obejmować stosowanie leków dostępnych na receptę lub bez recepty, a także ciepło, lód, fizykoterapię, zastrzyki oraz urządzenia podtrzymujące stawy, takie jak aparaty ortopedyczne.

W poważnych przypadkach lub w ostateczności lekarz może także zasugerować leczenie operacyjne.

Inne rodzaje zapalenia stawów

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa to rodzaj zapalenia stawów, w którym dochodzi do zapalenia stawów wokół kręgosłupa, bioder i miednicy. Nie ma na to lekarstwa, ale lekarz może pomóc w opanowaniu objawów, które u każdej osoby mogą być nieco inne.

Podobnie jak w przypadku RZS, objawy mają tendencję do zaostrzania się, a następnie ustępują na pewien czas, po czym powracają. Poważne bóle i sztywność w dolnej części pleców i bioder są dość powszechne. Inne objawy mogą obejmować:

• ból i sztywność pleców, zwłaszcza we wczesnych godzinach porannych

• Ból i sztywność stawów w biodrach, a nawet stopach, kolanach i ramionach

• Ból jelit i biegunka

• Postawa polegająca na pochyleniu się do przodu w celu złagodzenia bólu

• Trudności z głębokim zaczerpnięciem powietrza

Objawy choroby zwyrodnieniowej mogą naśladować inne schorzenia, dlatego ważne jest, aby zgłosić się do lekarza w celu postawienia prawidłowej diagnozy.

Podagra występuje, gdy produkt odpadowy zwany kwasem moczowym gromadzi się we krwi i krystalizuje w stawach i wokół nich, zazwyczaj w wielkim palcu u nogi, ale także w stawach skokowych, stawach stóp, łokciach, nadgarstkach i kolanach. Najczęściej pojawia się nagle, powodując ból i obrzęk stawu. Lekarz może pomóc w leczeniu ataku choroby za pomocą odpoczynku i leków. Niektóre leki, jak również lepsza dieta i nawyki związane z ćwiczeniami fizycznymi, mogą ograniczyć przyszłe ataki i inne problemy związane z podagrą poprzez obniżenie poziomu kwasu moczowego we krwi.

Młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów występuje w wielu postaciach. Choroba Stilla wpływa na całe ciało. Często powoduje codzienną gorączkę i niską morfologię krwi (anemię). Czasami wpływa także na serce, płuca, oczy i układ nerwowy.

Inne rodzaje młodzieńczego RZS są bardziej zbliżone do postaci dorosłych, a leczenie jest w większości przypadków takie samo. Podobnie jak w przypadku dorosłych, długotrwała niepełnosprawność jest znacznie rzadsza w przypadku wczesnego leczenia choroby.

Infekcyjne zapalenie stawów jest wywoływane przez infekcję bakteryjną lub wirusową. Zazwyczaj przenosi się ono do stawu z innych części ciała, ale może również wniknąć bezpośrednio, gdy w wyniku urazu bakterie dostaną się do stawu. Przykładami zakażeń są: zakażenie gronkowcem, gruźlica, rzeżączka lub choroba z Lyme.

Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) i podagra mają ze sobą wiele wspólnego. Lekarze uznają je za rodzaje zapalenia stawów. Oznacza to, że obie choroby powodują obrzęk, ból i sztywność stawów. Istnieją jednak między nimi także istotne różnice.

Różnice te dotyczą m.in. przyczyn ich występowania. Istnieją także wyraźne różnice w objawach, które pomagają odróżnić te dwie choroby. Ponieważ przyczyny są różne, lekarze prowadzą i leczą je w różny sposób.

Czy RZS i podagra mają tę samą przyczynę?

Reumatoidalne zapalenie stawów i podagra to dwa rodzaje zapalenia stawów, ale ich przyczyny są zupełnie inne. RZS jest chorobą autoimmunologiczną. Dochodzi do niego, gdy układ odpornościowy organizmu atakuje tkankę wyściełającą stawy. Atak ten powoduje bolesny obrzęk, stan zapalny i deformację stawów. Ponieważ RZS jest chorobą układu odpornościowego (lekarz nazwie ją chorobą autoimmunologiczną), może ona wpływać także na inne części ciała, w tym skórę, oczy i serce.

Podagra dotyka osoby, u których we krwi znajduje się zbyt dużo kwasu moczowego. Organizm wytwarza ten rodzaj kwasu podczas rozkładu niektórych pokarmów, w tym mięsa. W normalnych warunkach nerki pozbywają się go podczas sikania. Jednak gdy jest go zbyt dużo w organizmie, kwas moczowy może tworzyć kryształy. Te kryształy w kształcie igiełek gromadzą się w stawach i otaczających je tkankach, gdzie mogą powodować ból i stan zapalny.

Czy podagra i RZS mają takie same objawy?

Zarówno podagra, jak i RZS mogą powodować ból i sztywność wielu stawów. Jednak w obu przypadkach objawy przebiegają w inny sposób.

Reumatoidalne zapalenie stawów. Choroba ta zwykle zaczyna się w mniejszych stawach, takich jak dłonie i stopy. Są one tkliwe, opuchnięte i ciepłe w dotyku. Następnie choroba zazwyczaj przenosi się na inne, większe stawy, takie jak nadgarstki, łokcie, ramiona, kostki, kolana i biodra. Rzadko, ale może również wystąpić zmęczenie i utrata apetytu lub gorączka, choć jest to mniej prawdopodobne.

U większości osób podobne objawy występują po obu stronach ciała. Oznacza to, że jeśli boli jedno ramię, to prawdopodobnie boli także drugie.

RZS może powodować uczucie sztywności stawów po przebudzeniu się rano. W ciągu dnia ból może ustąpić wraz z aktywnością fizyczną.

Podagra. W przeciwieństwie do RZS, choroba ta zwykle rozpoczyna się nagłym atakiem bólu. Ból może być silny. Nie jest niczym niezwykłym, że osoba cierpiąca na podagrę czuje się tak, jakby jej staw płonął. Może mieć wrażenie, że w stawie tkwi gorący pogrzebacz.

Podagra zwykle dotyka tylko jednego stawu. Najczęściej dotyczy dużego palca u nogi, ale podagra może także dotknąć kostek, kolan, łokci lub nadgarstków.

Dotknięty podagrą staw może być zaczerwieniony i opuchnięty. Może być ciepły w dotyku. Czasami atak podagry może powodować gorączkę.

Czy lekarze traktują RZS i podagrę w ten sam sposób?

Ani RZS, ani podagry nie da się wyleczyć. Istnieją jednak metody leczenia, które pomagają kontrolować objawy. Niektóre z nich są takie same dla obu schorzeń:

• Leczenie bólu. Leki przeciwbólowe dostępne bez recepty, takie jak ibuprofen i naproksen, mogą pomóc w obu schorzeniach. Lek o nazwie kolchicyna może również złagodzić ból związany z podagrą.

• Leczenie stanów zapalnych. Kortykosteroidy, takie jak prednizon, mogą pomóc w leczeniu zapalenia i bólu, który ono wywołuje.

Jeśli chodzi o leczenie choroby podstawowej, lekarze koncentrują swoje wysiłki na zwalczaniu jej przyczyny. Leczenie RZS może obejmować leki, które hamują układ odpornościowy.

Leczenie podagry zwykle obejmuje leki zapobiegające odkładaniu się kryształów kwasu moczowego.

Na poziom kwasu moczowego we krwi może wpływać także to, co jesz. Jeśli cierpisz na podagrę, podejmij następujące kroki, aby zapobiec jej wystąpieniu:

• Ogranicz alkohol

• Jedz mniej mięsa

• Utrzymuj zdrową wagę

Czy można mieć podagrę i RZS?

Tak. Lekarze zwykli uważać, że osoby z RZS nie chorują na podagrę. Jednak od tego czasu zdają sobie sprawę, że nie jest to prawdą. Te dwie choroby są odrębne. Możliwe jest więc, że u jednej osoby występują oba schorzenia.

Jeśli Ty lub ktoś z Twoich bliskich cierpi na bóle stawów i nie wiesz dlaczego, warto udać się do lekarza. Może on sprawdzić stawy, a także zbadać krew i płyn stawowy w celu ustalenia przyczyny i podjęcia dalszych kroków.

Choroba Stilla jest rzadką postacią młodzieńczego zapalenia stawów. Dowiedz się więcej o jej przyczynach, objawach i leczeniu.

Choroba Stillsa, znana również jako układowe młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (SJIA), jest formą zapalenia stawów, które dotyczy całego ciała. Powoduje ona:

• Gorączkę

• Ból stawów

• Wysypka

Jest to rzadki podtyp młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów (JIA). Jest to najczęstsza postać zapalenia stawów u dzieci i młodzieży. Tylko u około 10%-20% dzieci z JIA występuje choroba Stillsa.

Mimo że jest to podtyp JIA, jej przyczyny, objawy i leczenie są inne. Choroba Stillsa ma cięższy przebieg niż inne typy JIA. Można na nią zachorować w dowolnym momencie dzieciństwa, ale większość osób zaczyna odczuwać objawy około 2. roku życia.

Przyczyny

Lekarze nie wiedzą dokładnie, co powoduje chorobę Stillsa. Eksperci uważają, że może to być kombinacja pewnych czynników wywołujących chorobę, pochodzących z genów i środowiska.

Wiedzą natomiast więcej na temat tego, czym różni się ona od JIA.

Układ odpornościowy, który masz w chwili urodzenia, to wrodzony układ odpornościowy. Z wiekiem kształtuje się adaptacyjny układ odpornościowy, który radzi sobie z wirusami i bakteriami, które omijają wrodzony układ odpornościowy.

JIA jest chorobą autoimmunologiczną. Oznacza to, że w przypadku tej choroby adaptacyjny układ odpornościowy atakuje zdrowe komórki i tkanki tak, jakby były one szkodliwe dla organizmu. Powoduje to wystąpienie objawów JIA.

U dzieci z chorobą Stillsa nie występują objawy, które zwykle są związane z nadmierną aktywnością adaptacyjnego układu odpornościowego. Mają za to wysoki poziom pewnych białek zapalnych. Poziom tych białek jest również wysoki w innych chorobach zwanych chorobami autozapalnymi.

Eksperci uważają, że to właśnie powoduje stan zapalny, który jest typowy dla choroby Stillsa.

Objawy

Oprócz stawów, choroba Stilla może mieć wpływ na wątrobę, serce i płuca. Może ona powodować:

• Płaska, różowa wysypka

• Gorączka pojawiająca się codziennie o tej samej porze

• Ciepłe, obrzęknięte, bolesne stawy

• Obrzęk węzłów chłonnych

• Zapalenie narządów wewnętrznych, takich jak śledziona, wątroba lub serce

• Wysokie ciśnienie krwi w tętnicach prowadzących do płuc

• Duszność spowodowana bliznowatą tkanką płucną

Z czasem, jeśli choroba Stillsa nie jest leczona, stan zapalny może uszkodzić stawy i doprowadzić do:

• zahamowania wzrostu

• Ograniczony zakres ruchu w stawach

• Wymiana stawu

• Utrata włosów

• Anoreksja (brak lub utrata apetytu)

• Anemia (niski poziom żelaza)

• Ogólne złe samopoczucie

Objawy mogą pojawiać się i znikać w okresach zaostrzenia, które mogą trwać kilka dni lub miesięcy.

Uzyskanie diagnozy

Nie ma specyficznych testów, które pozwoliłyby lekarzowi stwierdzić, czy pacjent ma chorobę Stillsa. Diagnozę stawia się więc na podstawie:

• Objawy

• Badanie fizykalne

• Badania krwi w celu wykrycia oznak zapalenia i sprawdzenia, czy nie doszło do zakażenia

• Zdjęcia, takie jak zdjęcie rentgenowskie, tomografia komputerowa klatki piersiowej lub badanie echokardiograficzne, mające na celu sprawdzenie pracy serca

W rzadkich przypadkach, jeśli lekarz nie ma pewności co do diagnozy, może pobrać biopsję skóry w miejscu wysypki, aby dokładniej ją zbadać.

Pytania do lekarza

Podczas wizyty u lekarza dziecka dobrze jest mieć pod ręką listę pytań, aby uzyskać wszystkie potrzebne informacje.

Możesz zapytać:

• Co jest przyczyną moich objawów?

• Jakie są możliwości leczenia?

• Czy te metody leczenia mają skutki uboczne?

• Jaki jest cel mojego leczenia?

• Czy istnieją objawy, na które powinienem uważać?

• Jakie zmiany mogę wprowadzić w domu, które mogą pomóc w łagodzeniu objawów?

?

Leczenie

Choroby Stillsa nie da się wyleczyć, ale możliwe jest złagodzenie objawów na tyle, aby uzyskać remisję. Kluczowe znaczenie ma wczesne leczenie choroby.

Lekarz może zalecić:

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen i naproksen, które pomagają złagodzić ból i stan zapalny

Kortykosteroidy przyjmowane doustnie lub dożylnie, aby obniżyć gorączkę, ból i obrzęk stawów

Leki biologiczne przyjmowane w postaci zastrzyku lub wlewu dożylnego, które zwalczają białka zapalne. Leki te mogą obejmować:

• Adalimumab (Humira)

• Anakinra (Kineret)

• Kanakinumab (Ilaris)

• Etanercept (Enbrel)

• Infliksymab (Remicade)

• Tocilizumab (Actemra)

Niebiologiczne leki przeciwreumatyczne modyfikujące przebieg choroby (DMARDs) przyjmowane razem z lekami biologicznymi w leczeniu zapalenia stawów

Dbałość o siebie

Oprócz leczenia należy zadbać o to, aby dziecko w miarę możliwości regularnie ćwiczyło. Aktywność fizyczna pomaga budować mięśnie, zwiększa energię i łagodzi ból.

Można także stosować zimno lub ciepło, aby rozluźnić zesztywniałe stawy.

Właściwa dieta, zwłaszcza bogata w wapń, jest ważna dla dzieci z chorobą Stillsa. Choroba ta zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia osteoporozy. Zwiększa je także stosowanie kortykosteroidów.

Czego należy się spodziewać

U większości osób choroba Stillsa trwa przez całe życie. U dzieci objawy mogą utrzymywać się do wieku dorosłego.

Kiedyś celem leczenia było opanowanie bólu i uzyskanie kontroli nad objawami. Jednak postępy w leczeniu pozwalają lekarzom mieć nadzieję, że coraz więcej osób z chorobą Stillsa będzie mogło całkowicie pozbyć się objawów.

Uzyskiwanie wsparcia

Twoje dziecko może odczuwać wiele różnych emocji związanych z chorobą Stillsa. Możesz pomóc mu uporać się z tymi uczuciami i wspierać je podczas radzenia sobie z objawami i leczeniem.

Powinieneś:

• Pozwolić im wyrazić, co czują, bez osądzania.

• Przypomnij im, że nie zrobili nic, aby to spowodować.

• Znajdź sposoby, by ćwiczyli i poruszali swoim ciałem.

• Poinformować nauczycieli w szkole, aby mieli wsparcie w innych miejscach.

?

Choroba Stillsa u dorosłych jest rzadką postacią zapalenia stawów, która powoduje gorączkę, wysypkę i ból stawów. Dowiedz się więcej o jej objawach, leczeniu i rokowaniach.

Choroba Stillsa o początku w wieku dorosłym to rzadki rodzaj zapalenia stawów, które rozpoczyna się w wieku dojrzałym. Może ona powodować:

• Gorączkę

• Wysypka

• Ból stawów

Choroba Stillsa u dorosłych jest dorosłą postacią podtypu zapalenia stawów występującego u dzieci, zwanego układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniem stawów (SJIA).

Choroba Stillsa u dorosłych zwykle dotyka osoby dorosłe poniżej 35 roku życia. Każdego roku choruje na nią mniej niż 1 na 100 000 osób. Nie ma lekarstwa, ale można kontrolować objawy za pomocą leczenia.

Przyczyny

Lekarze nie wiedzą, co jest przyczyną choroby Stillsa u dorosłych. Badania sugerują, że mogą ją wywołać infekcje lub substancje toksyczne w organizmie. Układ odpornościowy nadmiernie reaguje na te czynniki i wywołuje chorobę.

Eksperci uważają, że choroba Stillsa u dorosłych jest chorobą autozapalną, ponieważ układ odpornościowy odgrywa rolę w jej objawach. Po urodzeniu pacjent ma wrodzony układ odpornościowy. Z wiekiem kształtuje się adaptacyjny układ odpornościowy. Zajmuje się on bakteriami i wirusami, które przedostają się przez wrodzony układ odpornościowy.

W przypadku choroby autoimmunologicznej objawy występują, ponieważ adaptacyjny układ odpornościowy nadmiernie reaguje i atakuje zdrowe komórki i tkanki. W chorobach autozapalnych, takich jak choroba Stilla u dorosłych, wrodzony układ odpornościowy reaguje nadmiernie i wywołuje stan zapalny.

Badania wykazały również, że u osób z chorobą Stilla o początku dojrzałym występuje wyższe stężenie białek zwanych cytokinami niż u osób bez tej choroby.

Układ odpornościowy wysyła cytokiny w celu zwalczania stanów zapalnych w organizmie.

Objawy

W chorobie Stillsa u dorosłych objawy zwykle pojawiają się i ustępują w epizodach. W niektórych przypadkach trwają one około roku, po czym choroba ustępuje. U innych epizody pojawiają się losowo, znikają na kilka tygodni lub miesięcy, a następnie powracają. Możesz również cierpieć na przewlekłą chorobę Stillsa o dorosłych konsekwencjach, w której objawy są bardziej stałe.

Zazwyczaj pierwsze odczuwane objawy to:

• Wysoka gorączka, która wzrasta raz lub dwa razy dziennie

• Ciepła, różowa wysypka na tułowiu i ramionach, która pojawia się wraz z gorączką

Stawy zaczynają boleć kilka tygodni po pojawieniu się gorączki i wysypki. Ból i sztywność stawów może utrzymywać się przez 2 tygodnie. Zazwyczaj odczuwane są w nadgarstkach i kolanach.

Mogą się one również pojawić w:

• Kostki

• Ramiona

• Łokcie

• Palce

Możesz również mieć:

• Ból i obrzęk w jamie brzusznej

• Ból gardła

• Opuchnięte węzły chłonne

• Utrata wagi

• Ból przy braniu głębokiego oddechu

Może również dojść do obrzęku śledziony i wątroby, a także do zapalenia serca lub płuc.

Uzyskanie diagnozy

Nie ma jednego badania, które lekarz mógłby wykonać, aby potwierdzić, że masz chorobę Stillsa. Zamiast tego lekarz zbierze informacje za pomocą:

• Objawy

• Badania fizykalne

• Badania krwi w celu sprawdzenia, czy nie występują inne problemy, takie jak infekcje lub nowotwory

• Badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej

• Tomografia komputerowa

• RTG

Badania obrazowe, takie jak ultrasonografia, prześwietlenia rentgenowskie i tomografia komputerowa, mogą pomóc lekarzowi stwierdzić, czy choroba nie uszkodziła któregoś z narządów.

Pytania do lekarza

Aby mieć pewność, że podczas wizyty u lekarza uzyskasz wszystkie potrzebne informacje, zapisz wcześniej swoje pytania i zabierz je ze sobą. Mogą one obejmować:

• Co jest przyczyną moich objawów?

• Jakie inne schorzenia mogą być przyczyną tych objawów?

• Jakie badania są potrzebne?

• Czy jest to choroba tymczasowa, czy będę ją miał przez dłuższy czas?

• Jakie leczenie jest dla mnie najlepsze?

• Czy leczenie będzie miało skutki uboczne?

• Czy są rzeczy, które mogę zrobić w domu, aby złagodzić objawy?

• W jaki sposób powinienem radzić sobie z innymi problemami zdrowotnymi?

• Czy istnieją ograniczenia, których muszę przestrzegać?

• Czy powinienem zgłosić się do specjalisty?

?

Leczenie

Istnieje kilka leków, które mogą pomóc w łagodzeniu objawów. Lekarz wybierze najlepsze dla Ciebie opcje, w zależności od stopnia nasilenia choroby i odczuwanych skutków ubocznych.

Do leków tych należą:

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Możesz spróbować leków dostępnych bez recepty, takich jak ibuprofen lub naproksen, aby złagodzić ból i stan zapalny stawów. Lekarz może przepisać silniejsze leki z grupy NLPZ, jeśli te dostępne bez recepty nie przyniosą oczekiwanych rezultatów.

Leki z grupy NLPZ mogą uszkadzać wątrobę. Dlatego w przypadku ich przyjmowania lekarz może zlecić regularne badania krwi w celu sprawdzenia, jak funkcjonuje wątroba.

Sterydy. Leki takie jak prednizon (Deltasone) są powszechnie stosowane u większości osób z chorobą Stillsa o dorosłych postaciach. Działają one dobrze, łagodząc stan zapalny. Mogą one jednak również zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia infekcji i osteoporozy.

Metotreksat (Trexall). Lekarz może przepisać go w połączeniu z prednizonem, aby leczyć zapalenie stawów i pomóc stawom. W przypadku przyjmowania obu leków, dawka prednizonu będzie niższa.

Modyfikatory odpowiedzi biologicznej. Niektóre leki osłabiają układ odpornościowy, aby pomóc w złagodzeniu stanu zapalnego. Należą do nich:

• Adalimumab (Humira)

• Etanercept (Enbrel)

• Infliksymab (Remicade)

Lekarze nadal badają ich długoterminowe działanie. Jeśli inne leki nie przyniosły rezultatu, lekarz może zaproponować inne leki immunosupresyjne, takie jak:

• Anakinra (Kineret)

• Tocilizumab (Actemra)

?

Dbaj o siebie

W codziennym życiu można robić pewne rzeczy, które pomogą w radzeniu sobie z chorobą. Należą do nich

Postępuj zgodnie z planem leczenia. Przyjmuj leki, nawet jeśli nie masz żadnych objawów. Pomożesz w ten sposób obniżyć ryzyko wystąpienia stanu zapalnego i zapobiec dalszym problemom.

Zapytaj o suplementy. Oprócz zdrowej, dobrze zbilansowanej diety, możesz potrzebować dodatkowej dawki witaminy D i wapnia. Jeśli prednizon jest częścią Twojego planu leczenia, suplementy te mogą pomóc w zapobieganiu osteoporozie.

Uprawiaj regularne ćwiczenia fizyczne. Bolące stawy mogą sprawić, że ćwiczenia wydają się trudne. Lekarze zalecają jednak, by ruszać się, kiedy tylko jest to możliwe. Pomoże to zwiększyć zakres ruchu, a nawet złagodzić niektóre bóle i sztywność.

Czego należy się spodziewać

Nie można wyleczyć choroby Stillsa występującej u osób dorosłych, ale kontynuowanie leczenia może pomóc w utrzymaniu objawów pod kontrolą i zapobiec powikłaniom. U około jednej trzeciej osób z tą chorobą objawy utrzymują się przez długi czas i przechodzą w przewlekłe zapalenie stawów.

Wczesna diagnoza i leczenie mogą sprawić, że przyszłość będzie jaśniejsza.

Uzyskiwanie wsparcia

Ponieważ choroba Stillsa u dorosłych jest rzadka, warto nawiązać kontakt z krajowymi organizacjami, które skontaktują Cię ze specjalistami i innymi osobami mogącymi pomóc. Zapytaj swojego lekarza o rekomendacje lub odwiedź strony internetowe następujących organizacji:

• Fundacji Arthritis

• Krajowa Organizacja ds. Rzadkich Zaburzeń

  Rzadkich Chorób

• Centrum Informacji o Chorobach Genetycznych i Rzadkich (GARD)

• Narodowy Instytut Zapalenia Stawów oraz Chorób Mięśniowo-Szkieletowych i Skóry

?