Lekarz mówi ci.

doktor przedstawia: Choroba zwyrodnieniowa stawów – Terapia w ruchu – Stretching

Lekarz Prezentuje: Choroba zwyrodnieniowa stawów – Terapia w ruchu – Stretching

Elastyczna droga do celu

Martin Downs, MPH, Medically Reviewed by Cynthia Dennison Haines, MD Od lekarza Archiwum

Jeśli ból stawów przykuwa cię do krzesła, musisz zrobić to, czego najbardziej się obawiasz: wstać i poruszać obolałym ciałem. W przeciwnym razie będzie tylko gorzej.

Pozostając w bezruchu, pozwalasz mięśniom i więzadłom napinać się, przez co stawy nie zginają się już tak mocno, jak kiedyś. Spalasz też mniej kalorii, a waga, którą w wyniku tego przybierasz, bardziej obciąża Twoje stawy.

Nie oznacza to jednak, że powinieneś od razu rzucić się w wir wyczerpujących ćwiczeń. Jeśli nie jesteś w formie, musisz się do tego przyzwyczaić. Najlepszym sposobem na rozpoczęcie – i zakończenie – jest rozciąganie.

Rozciąganie to ćwiczenia zakresu ruchu, które zmniejszają sztywność i pomagają utrzymać elastyczność stawów, co może ułatwić wykonywanie codziennych czynności. Mówiąc najprościej, „zakres ruchu” to normalny zakres, w jakim można poruszać stawami w określonych kierunkach. Rozciąganie stopniowo rozszerza ten zakres, zapewniając większą elastyczność i mniejszy ból.

Rozciąganie należy wykonywać zawsze przed każdym treningiem. Jeśli jesteś sztywny podczas ćwiczeń, istnieje większe prawdopodobieństwo, że zrobisz sobie krzywdę – mówi Bernard Rubin, ordynator oddziału reumatologii na University of Texas Health Sciences Center. Dotyczy to wszystkich, nawet dzieci. Niemniej jednak, „im jesteś starszy, tym ważniejsze jest to, co robisz” – mówi Rubin. Aby mięśnie pozostały gibkie, po ćwiczeniach należy się rozciągnąć.

W pewnym sensie rozciąganie i wzmacnianie są jak jing i jang w ćwiczeniach: jedno wzmacnia drugie.

Kiedy wstajesz z krzesła i wchodzisz po schodach, używasz mięśnia czworogłowego – mięśnia nogi powyżej kolana. „Ważne jest, by budować siłę tych mięśni” – mówi Geri Neuberger, profesor pielęgniarstwa na University of Kansas Medical Center. Zanim to zrobisz, rozciągnij je. Stań, podpierając się o ścianę. Sięgnij za siebie i chwyć się za kostkę (prawą ręką, aby rozciągnąć prawą nogę, i odwrotnie). Zginając kolano, delikatnie podciągnij stopę do tyłu. Gdy poczujesz rozciąganie mięśni, przytrzymaj je przez ok. 10-20 sekund. Puść i wykonaj ćwiczenie na drugą nogę.

Oto trzy inne proste ćwiczenia rozciągające:

• Aby rozciągnąć łydki, stań w odległości około dwóch stóp od ściany. Połóż dłonie na ścianie i pochyl się w jej kierunku, trzymając stopy płasko na podłodze, a plecy prosto. Poczujesz napięcie w mięśniach łydek. Wytrzymaj tak przez około 10-20 sekund, a następnie rozluźnij się i powtórz ćwiczenie.

• Dobrze jest też rozciągnąć ścięgna – mięśnie biegnące z tyłu nogi. Aby to zrobić, połóż się płasko na plecach. Zegnij kolano, a następnie cofnij udo i przyciągnij je do klatki piersiowej. Gdy poczujesz napięcie w tylnej części nogi, zatrzymaj się i wytrzymaj w tej pozycji przez około 10-20 sekund. Następnie puszczamy i w ten sam sposób wykonujemy ćwiczenia na drugiej nodze.

• Warto też popracować nad górną częścią ciała. Aby rozciągnąć mięśnie górnej części ciała, wystarczy stanąć i trzymać ręce wyprostowane przed sobą przez około pięć sekund. Rozluźnij się i powtórz tę czynność jeszcze dziewięć razy, a w sumie dziesięć. Następnie wyciągnij wyprostowane ręce za siebie, tak aby zetknęły się łopatki. Poczujesz napięcie. Licz do pięciu, trzymając ręce w ten sposób. Zrób to jeszcze dziewięć razy.

Te ćwiczenia warto wykonywać nawet wtedy, gdy nie przygotowujesz się do treningu. „Celem rozciągania jest przede wszystkim poprawa zakresu ruchu w stawach” – mówi Rubin. Powinieneś rozciągać się codziennie.

Łatwo jest zacząć się rozciągać. Istnieją książki i kasety wideo, które omawiają wiele technik. Możesz także zamówić bezpłatne broszury w The Arthritis Foundation (www.arthritis.org). Pamiętaj tylko, że rozciąganie to ćwiczenie, które nie wymaga bólu, a daje duże korzyści.

Zapalenie stawów może sprawić, że każde zadanie stanie się wyzwaniem, zwłaszcza w pracy. Uzyskaj od lekarza wskazówki, jak zminimalizować ból stawów, obciążenie i sztywność w pracy.

1. Rób przerwy od powtarzających się ruchów

Niezależnie od tego, czy pracujesz przy komputerze, czy na budowie, istnieje duże prawdopodobieństwo, że Twoja praca wymaga wykonywania pewnych powtarzalnych ruchów. Powtarzające się ruchy mogą powodować urazy związane z powtarzającym się stresem, które mogą nasilać bóle stawów, mówi Andrew Lui, PT, asystent profesora klinicznego fizykoterapii i rehabilitacji na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Francisco, gdzie doradza osobom cierpiącym na zapalenie stawów i inne bóle stawów. W miarę możliwości rób częste przerwy, jeśli musisz wykonywać pracę wymagającą powtarzających się ruchów.”

2. Stosuj prawidłową mechanikę ciała w chorobie zwyrodnieniowej stawów

Bez względu na to, czy w pracy dużo się ruszasz, czy też siedzisz lub stoisz w jednej pozycji, prawdopodobieństwo uszkodzenia stawów jest mniejsze, jeśli utrzymujesz je w pozycji, którą fizykoterapeuci nazywają pozycją neutralną. Na przykład w przypadku kolan pozycja neutralna to lekkie zgięcie – taka, w jakiej znajdują się one, gdy siedzisz na krześle ze stopami wysuniętymi nieco do przodu.

W przypadku nadgarstków pozycja neutralna to ułożenie dłoni i przedramienia w linii prostej, dzięki czemu nerwy przechodzące przez nadgarstek nie są uciskane. Neutralna pozycja dla szyi podczas pracy przy biurku to wyprostowana głowa. Niezależnie od rodzaju wykonywanej pracy należy zwracać uwagę na pozycję ciała – mówi Lui. Staraj się wyeliminować niepotrzebne obciążenie, znajdując najwygodniejszą pozycję.

3. Zachowaj mobilność z chorobą zwyrodnieniową stawów

Pozostawanie w jednej pozycji przez zbyt długi czas również obciąża stawy. W miarę możliwości staraj się często zmieniać pozycje w ciągu dnia pracy, mówi dr Kimberly Topp, profesor i kierownik katedry fizykoterapii i rehabilitacji na UC-San Francisco. Jeśli w pracy dużo chodzisz, rób częste przerwy, aby usiąść. Inna strategia, która może pomóc: umieszczenie jednej stopy na podnóżku podczas stania, aby zmienić pozycję kolan i odciążyć plecy. (Jeśli Twoja praca wymaga pracy ręcznej, takiej jak pisanie na klawiaturze lub prace stolarskie, często zmieniaj zadania, aby zmieniać pozycję ciała. Jeśli Twoja praca wymaga siedzenia, rób przerwy, aby wstać, rozciągnąć się i pospacerować. Krzesła do biurka, które umożliwiają zmianę pozycji, mogą również pomóc w zapobieganiu niepotrzebnym obciążeniom stawów.

4. Podnoś mądrze i oszczędzaj stawy

Jeśli Twoja praca wymaga podnoszenia przedmiotów, pamiętaj, aby podczas podnoszenia zginać kolana, mówi Kate Lorig, RN, drPH, emerytowany profesor Stanford University School of Medicine i autorka książki „The Arthritis Helpbook”. W ten sposób mniej obciążasz plecy. Trzymaj przedmioty blisko ciała, aby zmniejszyć obciążenie ramion i nadgarstków. Ciężkie przedmioty należy przechowywać w miejscach, które ograniczą do minimum konieczność ich podnoszenia. Jeśli to możliwe, poproś współpracowników o pomoc w razie wystąpienia objawów choroby zwyrodnieniowej stawów.

5. Minimalizuj ból i napięcie stawów

Jak mówi Lorig, dzięki wcześniejszemu planowaniu można uniknąć niepotrzebnego obciążania kłopotliwych stawów. Jeśli na przykład musisz po coś wejść po schodach, pomyśl o wszystkich innych rzeczach, które będziesz musiał wnieść lub znieść. W ten sposób zminimalizujesz liczbę koniecznych podróży.

6. Używaj kółek przyjaznych dla osób z chorobą zwyrodnieniową stawów

Koło było wspaniałym wynalazkiem. Dlatego korzystaj z niego. Składane wózki metalowe, wózki na kółkach do herbaty, wózki gospodarcze oraz walizki na kółkach to świetne sposoby na przenoszenie przedmiotów z miejsca na miejsce bez konieczności dźwigania ich. Jeśli kupujesz wózek, wypróbuj kilka modeli, aby znaleźć ten, który jest dla Ciebie najlepszy. Idealnie byłoby, gdyby wózki składane były solidne, ale lekkie, z rączką, którą wygodnie trzyma się w rękach.

7. Wypróbuj urządzenia wspomagające w chorobie zwyrodnieniowej stawów

Obecnie dostępnych jest wiele rodzajów narzędzi i gadżetów zaprojektowanych w taki sposób, aby zminimalizować obciążenie stawów, zwłaszcza palców i dłoni. Przykłady obejmują:

• Ergonomiczne klawiatury komputerowe. Klawiatury te, zaprojektowane tak, aby dłonie i nadgarstki były ułożone w taki sposób, aby zminimalizować ucisk nerwów w nadgarstkach, zmniejszają nacisk w obrębie kanału nadgarstka, przez który przebiegają nerwy kontrolujące pracę dłoni. Niektóre klawiatury ergonomiczne są regulowane, co pozwala na znalezienie najwygodniejszej dla siebie pozycji.

• Przedłużacze do klamek. Te sprytne urządzenia eliminują konieczność zaciskania dłoni wokół gałki – co może być bolesne, jeśli cierpisz na artretyzm dłoni lub palców.

• Posiadacze książek. Jeśli w pracy korzystasz z książek lub podręczników, uchwyty na książki na biurku to świetny sposób na zminimalizowanie obciążenia rąk. Inną nową opcją są czytniki eBooków, które są zazwyczaj znacznie lżejsze od książek i mogą być ustawione w stojakach na biurku.

• Uchwyty na ołówki. Jeśli w pracy używasz ołówka, kup uchwyt, który owija się wokół trzonka ołówka, tworząc znacznie szerszy uchwyt. Niektóre długopisy mają wbudowane uchwyty.

• Ergonomicznie zaprojektowane narzędzia. Wiele narzędzi, od nożyczek po śrubokręty, jest dostępnych w wersjach zaprojektowanych tak, aby zminimalizować ból stawów. Ponieważ nie ma dwóch takich samych osób cierpiących na artretyzm, warto wypróbować kilka modeli, aby wybrać ten, który będzie dla Ciebie najlepszy.

8. Zmniejszają stres i łagodzą ból stawów

Problemem osób cierpiących na zapalenie stawów jest radzenie sobie z bólem, a ból ma wiele źródeł, mówi Lorig. Stres, depresja i zmęczenie również mogą zwiększać ból. Dlatego oprócz znalezienia praktycznych strategii i narzędzi, które zminimalizują obciążenie stawów, ważne jest znalezienie sposobów na rozładowanie stresu i zachowanie zdrowego rozsądku.

Pomocne może być nauczenie się kilku konkretnych technik relaksacyjnych, takich jak progresywna relaksacja lub medytacja. Wykazano również, że codzienne poświęcenie odrobiny czasu na ćwiczenia fizyczne pomaga złagodzić stres i depresję. Ćwiczenia fizyczne dodatkowo wzmacniają mięśnie stawów i poprawiają ich elastyczność – mówi Lorig. To z kolei może pomóc w złagodzeniu bólu związanego z zapaleniem stawów.

Zakupy i gotowanie z chorobą zwyrodnieniową stawów stanowią nie lada wyzwanie. Lekarz poprosił ekspertów o wskazówki, jak zminimalizować ból stawów podczas tych codziennych czynności.

Przygotowywanie zdrowych posiłków oznacza podnoszenie toreb z zakupami, otwieranie słoików z pokrywkami, krojenie w kostkę i plasterki oraz przenoszenie nieporęcznych garnków. Wszystkie te czynności stanowią jednak wyzwanie, gdy cierpisz na zapalenie stawów. Na szczęście istnieje wiele sprytnych rozwiązań, które mogą ułatwić robienie zakupów i przygotowywanie posiłków. Oto siedem wskazówek, jak robić zakupy, gdy masz artretyzm, a następnie sześć sztuczek, jak przygotować łatwe posiłki w domu.

7 wskazówek dotyczących robienia zakupów w przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów

Jednym z aspektów życia z chorobą zwyrodnieniową stawów jest to, że nie można robić wszystkiego, mówi Kate Lorig, emerytowany profesor Uniwersytetu Stanforda i współautorka książki The Arthritis HelpBook. (Da Capo, 2005). Dlatego ważne jest ustalenie priorytetów pomiędzy tym, co musisz, a tym, co chcesz robić. Jeśli podnoszenie toreb z zakupami jest dla Ciebie bardzo trudne, rozważ dostarczenie cięższych produktów za pośrednictwem firmy kurierskiej. Wtedy będziesz mógł samodzielnie robić zakupy, np. świeżych owoców i warzyw. Jeśli naprawdę uwielbiasz gotować, uczyń gotowanie priorytetem. Jeśli nie, zamów posiłek na wynos lub skorzystaj z opcji gotowych dań na wynos, a także z rosnącego wyboru gotowych dań dostępnych w wielu marketach.

Sporządzenie z wyprzedzeniem listy potrzebnych rzeczy pozwoli uniknąć niepotrzebnych wypraw do sklepu. Lista może również pomóc w zaplanowaniu sposobu poruszania się po sklepie spożywczym, co pozwoli uniknąć dodatkowych kroków i nadwyrężeń kłopotliwych stawów.

Jeśli planujesz samemu robić zakupy spożywcze, rób je często, aby kupować tylko to, co jest potrzebne i uniknąć noszenia ciężkich toreb. Ogromne, rodzinne paczki mogą zaoszczędzić pieniądze, ale ich przenoszenie do samochodu i do domu może być kłopotliwe. Jeśli nie możesz oprzeć się okazjom dostępnym w sklepach wielkopowierzchniowych, rozważ zaangażowanie przyjaciela lub członka rodziny do pomocy w noszeniu większych przedmiotów do domu.

Jak mówi dr Kimberly Topp, profesor i przewodnicząca wydziału fizykoterapii i rehabilitacji na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Francisco, tendencja do wygodnego jedzenia jest dobrodziejstwem dla osób z chorobą zwyrodnieniową stawów. W wielu marketach można kupić umytą zieleninę sałatkową i inne warzywa, pokrojoną kapustę na coleslaw, a nawet pokrojone owoce. Mrożone warzywa to kolejny świetny sposób na uniknięcie siekania świeżych warzyw. A ponieważ produkty są zazwyczaj mrożone tuż po zebraniu, mrożone warzywa są często tak samo pożywne jak te z działu produktów.

Jeśli musisz sam nosić torby z zakupami, upewnij się, że nie są zbyt mocno zapakowane. Podnosząc z ziemi jakikolwiek ciężki przedmiot, ugnij kolana. Noś torby z zakupami blisko ciała, trzymając je obiema rękami, co eliminuje niepotrzebne obciążenie pleców i stawów.

Większość sklepów spożywczych chętnie pomoże Ci włożyć torby do samochodu. Nie wstydź się pytać, mówi Topp. Jeśli kupujesz żywność w słoikach ze szczelnymi pokrywkami lub w innych pojemnikach, które trudno Ci otworzyć, poproś sprzedawcę przy kasie lub osobę pakującą w torby, aby otworzyła je dla Ciebie przed włożeniem do torby. Dotyczy to również leków i produktów kupowanych w aptece. Większość ludzi z chęcią pomoże.

Jeśli chodzisz do sklepu spożywczego pieszo, rozważ możliwość użycia składanego wózka do przewiezienia zakupów do domu. W przypadku cięższych produktów, sprawdź, czy w Twojej okolicy są dostępne opcje dostawy. W domu, wózek na kółkach do herbaty może być pomocny w przemieszczaniu rzeczy po domu, eliminując potrzebę podnoszenia i noszenia.

6 wskazówek dotyczących przygotowywania posiłków w domu w przypadku zapalenia stawów

Jeśli jesteś zapalonym kucharzem domowym, nie musisz pozwolić, aby choroba zwyrodnieniowa stawała Ci na przeszkodzie. Wyposażając swoją kuchnię w kilka łatwych w użyciu przedmiotów, możesz ułatwić sobie zadanie przygotowywania posiłków. Zdrowy rozsądek i kilka sprytnych technik sprawią, że gotowanie będzie tak bezbolesne, jak to tylko możliwe.

Jeśli cierpisz na artretyzm rąk, łatwiej będzie Ci posługiwać się narzędziami kuchennymi z dużymi uchwytami. Kupując nowe przybory kuchenne, wypróbuj je najpierw, aby sprawdzić, jak się je trzyma. Eksperymentuj z różnymi kubkami i szklankami, aby znaleźć kształty, które najbardziej Ci odpowiadają. W przypadku niektórych czynności warto poeksperymentować z alternatywnymi rozwiązaniami w stosunku do tradycyjnych przyborów. Jeśli siekanie standardowym nożem kuchennym stanowi dla Ciebie problem, spróbuj użyć noża z zakrzywionym ostrzem, który można kołysać w przód i w tył, aby siekać i kroić w kostkę.

Nożyczki i kółka do krojenia pizzy to kolejne opcje, które ułatwiają pracę wielu osobom z artretyzmem – mówi Andrew Lui, PT, DPT, asystent profesora klinicznego fizykoterapii i rehabilitacji na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Francisco. Aby nie nadwyrężać rąk podczas otwierania wieczek słoików, używaj gumowej podkładki lub otwieracza do słoików, który trzyma się wieczka.

Jeśli podnoszenie ciężkich garnków i patelni stanowi problem, zastąp ciężkie materiały, takie jak żeliwo, lżejszymi odpowiednikami, np. patelniami aluminiowymi. Zastąp kamionkowe talerze lub pojemniki plastikowymi. Jeśli masz ograniczony budżet, na wyprzedażach możesz znaleźć naczynia kuchenne po okazyjnej cenie.

Urządzenia takie jak elektryczne otwieracze do puszek, kuchenki mikrofalowe, ręczne blendery i roboty kuchenne mogą znacznie ułatwić przygotowywanie posiłków osobom cierpiącym na artretyzm. Nie wszystkie urządzenia automatyczne są jednak proste w obsłudze, dlatego przed zakupem nowego sprzętu należy je dokładnie sprawdzić, aby przekonać się, jak działają. Jeśli masz miejsce, przechowuj cięższe urządzenia, których często używasz, na blacie, aby uniknąć konieczności ich podnoszenia.

Podczas gotowania staraj się nie stać ani nie siedzieć długo w jednej pozycji. Często zmieniaj pozycję, aby uniknąć nadmiernego obciążenia stawów. Jeśli musisz stać przy blacie przez dłuższy czas, spróbuj oprzeć jedną stopę na niskim podnóżku, aby odciążyć plecy.

Jeśli poświęcasz czas na przygotowanie dania od podstaw, podwoić przepis, aby mieć resztki. W ten sposób w dni, kiedy zaostrza się zapalenie stawów, możesz sięgnąć do lodówki lub zamrażarki i mieć gotowy posiłek w kilka minut. Miej pod ręką torby i pojemniki do przechowywania w zamrażarce. Oznacz pojemniki etykietami z informacją, co jest w środku i datą ich przechowywania, aby łatwo było sprawdzić, co znajduje się w zamrażarce.

Podczas przygotowywania posiłków zastanów się, jak zminimalizować ilość pracy. Na przykład wyłóż patelnie folią aluminiową, aby ułatwić sobie sprzątanie. Zaplanuj posiłki jednogarnkowe, dzięki czemu będziesz mieć mniej naczyń do mycia i suszenia. Używaj tacy, którą możesz trzymać pod spodem, aby przenosić przedmioty do i od stołu, unikając nadwyrężania nadgarstków. Pozostaw garnki, patelnie i naczynia do namoczenia w ciepłej wodzie z mydłem, aby ułatwić sprzątanie. Lorig twierdzi, że przy odrobinie zdrowego rozsądku można przechytrzyć zapalenie stawów, zminimalizować ból i nie musieć rezygnować z codziennych czynności, które lubisz wykonywać.

Zobacz, jak ta choroba dłoni i palców wpływa na codzienne czynności i jak sobie z nią poradzić. Lekarz przedstawia przyczyny, objawy i sposoby leczenia przykurczu Dupuytrena.

1/9

Przykurcz Dupuytrena (du-pwe-TRANZ) to schorzenie, w wyniku którego tkanka łączna (powięź) znajdująca się pod skórą dłoni stopniowo grubieje i staje się bliznowata. Chociaż choroba Dupuytrena nie zawsze jest bolesna, to jednak ogranicza ruchy. Zgrubiała tkanka zmusza kilka palców – zazwyczaj palec serdeczny i wskazujący – do zwijania się w kierunku dłoni. Wygięcie spowodowane przez zgrubiałą tkankę nazywa się przykurczem.

Życie z chorobą Dupuytrena

2/9

Ponieważ choroba Dupuytrena trwale wygina palce w ustalonej pozycji, chwytanie dużych przedmiotów i wykonywanie prostych ruchów, takich jak mycie twarzy czy zakładanie rękawiczek, może być utrudnione. Choroba zwykle nie wpływa na zdolność pisania i chwytania małych przedmiotów, ponieważ kciuk i palec wskazujący zwykle nie są dotknięte tą przypadłością.

?

Co powoduje przykurcz Dupuytrena?

3/9

Mimo że doniesienia o przykurczu Dupuytrena pojawiły się w literaturze medycznej już w 1600 roku, lekarze nadal nie wiedzą, co jest przyczyną powstawania tkanki bliznowatej. Choroba ta ma tendencję do występowania w rodzinach, więc w grę mogą wchodzić geny. Choroba Dupuytrena występuje częściej w średnim wieku, zwłaszcza u mężczyzn pochodzących z Europy Północnej. Ryzyko zwiększa również spożywanie alkoholu i palenie tytoniu, cukrzyca i padaczka.

Wczesne objawy przykurczu Dupuytrena

4/9

Po pierwsze, skóra na dłoni zaczyna się pogrubiać. Skóra może wydawać się ściągnięta, a na dłoni zaczynają tworzyć się węzły (guzki) twardej tkanki. Guzki te mogą być delikatne w dotyku, ale zazwyczaj nie są bolesne. Zgrubienie skóry zwykle postępuje bardzo powoli. Leczenie nie jest konieczne, o ile objawy nie są uciążliwe.

Późniejsze objawy przykurczu Dupuytrena

5/9

Guzki tkanki na dłoni stopniowo rozciągają się w cienkie pasma kolagenu. Te kolagenowe pasma stopniowo rozciągają się w górę, zwykle do palca serdecznego i wskazującego. W miarę zacieśniania się pasma te przyciągają palce do wnętrza dłoni i utrudniają ich wyprostowanie. Chociaż choroba może dotyczyć palców obu rąk, to zazwyczaj w jednej ręce jest gorzej niż w drugiej.

Diagnozowanie choroby Dupuytrena

6/9

Lekarz zazwyczaj może stwierdzić, czy pacjent cierpi na chorobę Dupuytrena, wyczuwając pogrubiałą tkankę bliznowatą i obserwując, czy palce są wciągnięte do wewnątrz. Możliwe jest także przeprowadzenie testu „blatu stołu”, polegającego na położeniu dłoni dłonią do dołu na stole w celu sprawdzenia, czy leży ona płasko. Jeśli tak nie jest, może to oznaczać, że u pacjenta występuje przykurcz, który może wymagać operacji. Lekarz może również sprawdzić chwyt i zakres ruchu palców.

Leczenie nieoperacyjne

7/9

Zastrzyki z kortykosteroidów mogą złagodzić ból i stan zapalny oraz spowolnić rozwój choroby. Lekarze mogą również wstrzykiwać enzymy do dłoni w celu osłabienia pasm kolagenowych. Następnie lekarz przesuwa dłoń do momentu przerwania pasm i wyprostowania palców. Inne metody leczenia mogą obejmować aponeurotomię igłową, podczas której skurczone pasma są rozcinane za pomocą małych igieł podskórnych. Radioterapia jest również badana jako metoda leczenia i okazała się skuteczna w kilku niewielkich badaniach.

Operacja w przypadku przykurczu Dupuytrena

8/9

Jeśli objawy przykurczu są na tyle poważne, że przeszkadzają w codziennym życiu, pomocna może okazać się operacja. Podczas zabiegu chirurg usuwa zgrubiałą tkankę w obrębie dłoni, co umożliwia ponowne poruszanie palcami. Operacja zwykle pozwala przywrócić normalny zakres ruchów, ale może wiązać się z ryzykiem infekcji i uszkodzenia nerwów.

Po operacji Dupuytrena

9/9

Po zagojeniu się rany przez kilka miesięcy konieczna będzie fizykoterapia. Fizykoterapeuta nauczy Państwa ćwiczeń, które pomogą Państwu odzyskać siłę i możliwość ruchu w palcach. Nawet po udanym zabiegu operacyjnym może dojść do nawrotu przykurczu Dupuytrena. W takim przypadku konieczne może być przeprowadzenie kolejnego zabiegu.

Dowiedz się od lekarza więcej na temat przyczyn, objawów i leczenia przykurczu Dupuytrena, schorzenia, w którym tkanka dłoni grubieje i twardnieje, powodując zwijanie się palców.

Co to jest przykurcz Dupuytrena?

Przykurcz Dupuytrena to schorzenie, w wyniku którego pod skórą dłoni tworzy się gruba, twarda tkanka. Zgrubiała i skrócona tkanka w końcu zmusza niektóre palce do zwinięcia się do wewnątrz w kierunku dłoni, tworząc deformację ręki.

Częstość występowania przykurczu Dupuytrena jest nadal największa w krajach Europy Północnej, takich jak Norwegia, Szkocja, Irlandia, Islandia i Szwecja.

Szwajcarski lekarz Felix Platter był pierwszym, który opisał przykurcz Dupuytrena w 1600 roku. Wiele lat później schorzenie to zostało nazwane na cześć francuskiego chirurga barona Guillaume’a Dupuytrena, który w 1831 roku wygłosił słynny wykład na temat cofniętych palców.

Co powoduje przykurcz Dupuytrena?

Od czasu odkrycia choroby Dupuytrena minęły ponad trzy stulecia, a mimo to lekarze nadal nie wiedzą dokładnie, co jest jej przyczyną. Uważają, że przynajmniej niektóre przypadki są dziedziczne, ale choroba Dupuytrena może być także związana z piciem alkoholu i schorzeniami, takimi jak cukrzyca i napady padaczkowe.

Objawy przykurczu Dupuytrena

Pierwszym objawem przykurczu Dupuytrena jest twardy węzeł lub grudki tkanki łącznej, które tworzą się pod skórą dłoni. Guzki te mogą być tkliwe w dotyku, ale zazwyczaj nie są bolesne. W ciągu wielu lat węzły przekształcają się w pasma grubej tkanki. Pasma rozciągają się na palce – zwykle na palec serdeczny i wskazujący, choć mogą dotyczyć także innych palców.

W miarę zacieśniania się pasma te wciągają palce w kierunku dłoni. W końcu niemożliwe staje się całkowite wyprostowanie palców. Skrócenie palców spowodowane przez grubą tkankę nazywane jest przykurczem.

Przykurcz Dupuytrena może dotyczyć obu rąk, ale w przypadku jednej ręki jest on zazwyczaj bardziej nasilony.

Zniekształcenie dłoni utrudnia chwytanie dużych przedmiotów. Pacjent może mieć większe problemy z wykonywaniem takich czynności, jak otwieranie słoików, drzwi czy czesanie włosów. Powinna istnieć możliwość chwytania małych przedmiotów, ponieważ kciuk i palec wskazujący zwykle nie są zaangażowane.

Najczęstszym miejscem występowania przykurczu Dupuytrena jest dłoń. Jednak choroba Dupuytrena może być związana ze schorzeniami powodującymi przykurcze w innych częściach ciała, w tym w..:

• Nakładki na knykcie (nakładki na knykcie Garroda)

• Podeszwy stóp (choroba Ledderhose’a)

• Penis (choroba Peyronie’go)

Testy na obecność przykurczu Dupuytrena

Lekarz powinien być w stanie stwierdzić, że pacjent cierpi na przykurcz Dupuytrena, patrząc na zgięte palce i wyczuwając tkankę na dłoni. Lekarz może również sprawdzić siłę i zakres ruchu w chorej ręce.

Testem, który może pomóc w zdiagnozowaniu schorzenia i określeniu, czy konieczne jest przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego, jest test „blatu stołu”. Podczas tego badania należy położyć dłoń stroną dłoniową w dół na stole. Jeśli dłoń nie leży płasko, objawy przykurczu Dupuytrena są prawdopodobnie na tyle poważne, że konieczne jest przeprowadzenie zabiegu operacyjnego.

Leczenie przykurczu Dupuytrena

Jeśli przykurcz Dupuytrena nie sprawia większych problemów, leczenie nie powinno być konieczne. Jeśli jednak choroba Dupuytrena przeszkadza w wykonywaniu codziennych czynności, lekarz może zalecić jedną z poniższych metod leczenia:

Jeśli palce są już zgięte, lekarz może wstrzyknąć w chore miejsce kolagenazę (Xiaflex), mieszaninę enzymów, które pomagają rozpuścić twardą tkankę. Osłabia to napięte pasma i może pozwolić lekarzowi na rozciągnięcie napiętego obszaru i wyprostowanie palca. Większość osób potrzebuje jednego lub dwóch wstrzyknięć do chorego stawu, ale niektóre osoby mogą potrzebować nawet trzech wstrzyknięć, aby wyprostować lub prawie wyprostować palec. Najczęstsze działania niepożądane to obrzęk dotkniętego obszaru lub krwawienie, zasinienie i ból w miejscu wstrzyknięcia. Rzadko mogą wystąpić poważniejsze działania niepożądane, takie jak uszkodzenie ścięgna, uszkodzenie nerwu lub reakcja alergiczna.

Jeśli konieczna jest operacja, chirurg przeprowadza zabieg fasciotomii, podczas którego przez nacięcie usuwa się tkankę z dłoni. Następnie otwarta rana goi się samoistnie lub zostaje pokryta przeszczepem skóry pobranym z innej części ciała. Po operacji dłoń jest często unieruchamiana szyną, aby ułatwić gojenie.

Operacja w przypadku choroby Dupuytrena może wiązać się z pewnymi zagrożeniami, takimi jak:

• Uszkodzenie nerwów i naczyń krwionośnych w dotkniętych chorobą palcach

• Zakażenie

• Trwała sztywność palców

Pełny powrót do normalnej aktywności po operacji może potrwać dwa miesiące lub dłużej. Staraj się poruszać palcami, aby złagodzić ból i sztywność. Masowanie palców lub stosowanie ciepła może również pomóc w poruszaniu i zmniejszeniu dyskomfortu. Fizykoterapeuta może nauczyć pacjenta ćwiczeń, które pomogą mu odzyskać sprawność ruchową ręki.

Przykurcz Dupuytrena powraca nawet u połowy osób, które przeszły operację. Jeśli zgrubienie ponownie się rozwinie, może być konieczne przeprowadzenie kolejnego zabiegu.

Mniej inwazyjną metodą leczenia przykurczu Dupuytrena, stosowaną obecnie przez niektórych chirurgów, jest aponeurotomia igłowa, zwana dawniej fasciotomią igłową. Zabieg ten wykonywany jest w gabinecie lekarskim przy zastosowaniu znieczulenia miejscowego. Chirurg za pomocą igły rozdziela pasma tkanki.

Ponieważ w tej technice nie stosuje się otwartych cięć, istnieje mniejsze ryzyko infekcji i urazów, a powrót do zdrowia jest zwykle szybszy niż w przypadku operacji otwartej. Jednak aby wykonać aponeurotomię igłową, chirurg musi być bardzo wyspecjalizowany. A ponieważ ta procedura jest wciąż stosunkowo nowa, lekarze nie są jeszcze pewni długoterminowych wyników.

doctor przedstawia listę zasobów, w których można uzyskać informacje i wsparcie dotyczące zapalenia stawów.

2200 Lake Boulevard NEAtlanta, GA 30319Phone:?(404) 633-3777https://www.rheumatology.org/

6600 SW 92nd Avenue, Suite 300Portland, OR 97223Tel: (503) 244-7404 LUB 800-723-9166https://www.psoriasis.org/?

1355 Peachtree St. NE?Suite 600Atlanta, GA 30309Tel: (404) 872-7100https://www.arthritis.org?

The Road Back Foundation6745 Brooks LaneLoomis CA 95650https://roadback.org

2121 K Street, NW?Suite 200Washington, DC 20037Tel: 202.349.1155www.lupus.org

The National Fybromyalgia Network3857?Birch St. Suite 312Newport Beach, Ca 92660https://fmaware.net/contact-info

P.O. Box 466Lyme, CT 06371https://www.aldf.com/

555 East Wells Street, Suite 1100Milwaukee, WI 53202-3823Tel: (414) 289-9107www.srs.org

Recenzja przygotowana przez lekarzy z Wydziału Chorób Reumatycznych i Immunologicznych Kliniki w Cleveland.

?

Czy urządzenia samopomocy mogą nieco ułatwić codzienne życie z chorobą zwyrodnieniową stawów? Lekarz opisuje rodzaje dostępnych możliwości.

Kiedy więc reumatoidalne zapalenie stawów, choroba zwyrodnieniowa stawów lub inne schorzenie ograniczają Twoje możliwości, dlaczego nie poszerzyć swojego zestawu narzędzi o kilka pomocnych urządzeń, które ułatwią Ci wykonywanie czynności, które lubisz?

Urządzenia pomocnicze do każdego miejsca w domu

Według Arthritis Foundation zapalenie stawów jest najczęstszą przyczyną niepełnosprawności, a biorąc pod uwagę ponad 100 rodzajów zapalenia stawów, na które cierpi ponad 50 milionów ludzi, nie jest to zaskakujące.

Na szczęście istnieją setki narzędzi, które mogą pomóc. Zanim jednak zastosujesz jakiekolwiek urządzenie pomocnicze, pamiętaj, by najpierw wykorzystać własną siłę i zakres ruchów, aby je zachować. Kilka uniwersalnych narzędzi do samopomocy, które można wykorzystać w każdym miejscu w domu, to m.in:

• Grube, gumowe uchwyty obejmują wszystko, od rączki szczoteczki do zębów po długopis lub obieraczkę do ziemniaków, zmniejszając nacisk na stawy i ułatwiając trzymanie małych przedmiotów.

• Adaptery do klamek to klamki pasujące do standardowych okrągłych gałek drzwiowych; po zainstalowaniu wystarczy przesunąć dźwignię w górę lub w dół, aby otworzyć drzwi

• Adaptery lamp. Wkręć adapter do gniazda żarówki, a zamieni on każdą metalową lampę w lampę dotykową o trzech stopniach jasności.

• Przedłużacze do nóg mogą wydłużyć nogi krzesła biurowego, stołu w jadalni, wyspy kuchennej lub innego mebla, który jest zbyt niski, aby wygodnie z niego korzystać.

• Sprężynujące nożyczki uchronią Twoje ręce przed zmęczeniem podczas pracy w ogrodzie i w biurze.

• Przekręcacze do kluczy zatrzaskują się na główkach kluczy domowych, zwiększając powierzchnię chwytu i ułatwiając przekręcanie kluczy.

W kuchni

Kuchnia może stać się sercem domu dzięki urządzeniom wspomagającym, które ułatwiają gotowanie, serwowanie i spożywanie posiłków.

• Urządzenia o dużej mocy, takie jak miksery, roboty kuchenne, wolnowary, otwieracze do puszek, kuchenki mikrofalowe i zmywarki, ułatwiają wykonywanie kuchennych czynności, zużywają mniej cennej energii i dbają o stawy.

• Wózek na kółkach lub wyspa w kuchni ułatwia przenoszenie potraw z płyty grzewczej na blat. Ułatw sobie pracę, zastępując ciężkie garnki, patelnie i naczynia lżejszymi naczyniami stołowymi i kuchennymi.

• Baterie z dźwignią lub przekręcacze do kranów. Zamień trudne do opanowania głowice kranów na baterie z dźwignią lub zainwestuj w niedrogie zakręcacze do kranów – plastikowe elementy w kształcie dźwigni, które montuje się na głowicach kranów i ułatwiają odkręcanie kranów.

• Przedłużacze zasięgu, drążki z dźwignią na jednym końcu i chwytakiem na drugim, pomagają zdejmować puszki z wysokich półek lub podnosić przedmioty upuszczone na podłogę. To poręczne narzędzie, które może być również wyposażone w końcówkę magnetyczną, przydaje się w całym domu.

• Otwieracze do słoików mogą być tak proste, jak mały gumowy krążek, który pasuje do zakręcanej pokrywki, zapewniając lepszą przyczepność, lub można zdecydować się na specjalistyczne haki, dźwignie i chwytaki przypominające szczypce.

W łazience

Poruszanie się po łazience z artretyzmem może być trudne – od małych buteleczek z pigułkami, przez maleńkie cążki do paznokci, po twarde porcelanowe powierzchnie. Oto kilka narzędzi samopomocy, które mogą ułatwić życie:

• Otwieracze do butelek z lekarstwami. Nie trzeba mieć ograniczonej sprawności ruchowej, aby mieć trudności z otwieraniem butelek z lekami. Na szczęście wiele niedrogich narzędzi może pomóc. Niektóre z nich są tak proste, jak gumowane krążki, które ułatwiają chwyt, inne to specjalistyczne narzędzia przeznaczone do obsługi zakrętek zabezpieczonych przed dziećmi. Można również poprosić farmaceutę o wyposażenie leków w łatwiejsze do otwierania wieczka.

• Poręcze do wanien/pryszniców. Upadek może zdarzyć się każdemu w pobliżu śliskich powierzchni i wody. Poręcze są proste w montażu i stanowią łatwy sposób na zapewnienie dodatkowej stabilności w wannie lub pod prysznicem; dodaj matę antypoślizgową na dnie kabiny, aby uczynić ją jeszcze bezpieczniejszą.

• Podwyższone deski sedesowe mogą ułatwić wchodzenie i schodzenie z toalety, podobnie jak poręcze zamontowane w pobliżu.

• Szczotki z długimi rączkami lub rękawice kąpielowe mogą sprawić, że mycie się w wannie lub pod prysznicem stanie się mniej kłopotliwe. Kup dwa komplety, a drugi będziesz mógł wykorzystać do mycia samej wanny/prysznica.

• Obcinaczki do paznokci z łatwym uchwytem mają większe ostrza i uchwyty niż tradycyjne obcinaczki, a ich użycie wymaga mniejszej siły nacisku, co zmniejsza zużycie stawów.

W sypialni

Ubieranie się może być trudne dla rąk, ale na szczęście istnieją urządzenia, które ułatwiają i przyspieszają tę czynność:

• Ściągacz/zapinacz do zamków błyskawicznych. To narzędzie z grubą rączką ma haczyk do zaciągania suwaków i metalową pętelkę, która pomaga w zapinaniu guzików. Kupowanie ubrań o jeden rozmiar większych może również ułatwić codzienne ubieranie się.

• Sznurówki spiralne ułatwiają szybkie wiązanie butów, można też wybrać buty wsuwane lub zapinane na rzepy.

• Ściągacz do skarpet. Przełóż skarpetę lub pończochę przez plastikową końcówkę tego przyrządu i pociągnij za dwa paski, aby łatwiej założyć skarpetę lub pończochę.

• Rogi do butów z długimi uchwytami ułatwiają zakładanie butów. Małe rogi do butów można szybko wykonać, przyklejając je do kija od podwórka.

Najczęściej niewykorzystywane urządzenie wspomagające

Jak twierdzą eksperci, laska jest najczęściej spotykanym, ale też jednym z najrzadziej używanych urządzeń pomocniczych.

Wielu ludzi obawia się, że laska sprawia, iż wydają się starsi niż są w rzeczywistości. Ale w używaniu laski nie chodzi o starzenie się. Chodzi o niezależność, pewność siebie i mobilność, które może dać laska.

Tak jak oprawki okularów mogą odzwierciedlać Twój indywidualny styl, tak samo laska. Przypomnij sobie Freda Astaire’a tańczącego z laską w filmie „Top Hat”. Ale niezależnie od tego, czy będziesz tańczyć, czy chodzić, upewnij się, że używasz laski prawidłowo: Po przeciwnej stronie od chorej nogi.

Nie jesteś pewien, czy laska, przedłużacz zasięgu lub inne urządzenie wspomagające jest dla Ciebie odpowiednie? Porozmawiaj z lekarzem, fizykoterapeutą lub terapeutą zajęciowym. Osoby te mogą wskazać narzędzia samopomocy, które zapewnią Ci potrzebną pomoc.

Społeczność lekarzy online oferuje grupy wsparcia, fora dyskusyjne i blogi ekspertów. Porozmawiaj z innymi osobami chorymi na RZS i uzyskaj najnowsze informacje na temat leczenia od lekarzy ekspertów.

Społeczność internetowa chorych na RZS

Rozmawiaj z innymi członkami społeczności lekarzy zajmujących się reumatoidalnym zapaleniem stawów. Otrzymasz tu także najnowsze zalecenia dotyczące leczenia oraz wyniki badań naukowych od lekarzy ekspertów w dziedzinie RZS.

Jeśli cierpisz na reumatoidalne zapalenie stawów i bóle stawów, już dziś zacznij otrzymywać wsparcie, którego potrzebujesz od lekarzy z Grupy Wsparcia dla Chorych na Reumatoidalne Zapalenie Stawów i Bóle Stawów. Dostępna 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, umożliwia dzielenie się pomysłami, porównywanie konwencjonalnych i alternatywnych metod leczenia oraz rozmowy o sposobach ułatwienia codziennego życia z chorobą zwyrodnieniową stawów.

Odkryj najnowsze doniesienia na temat reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej stawów, wymiany stawów i nie tylko. Na blogu Dr Ira Kirschenbaum przedstawia profesjonalne i praktyczne porady dotyczące objawów, zapobiegania i leczenia RZS oraz innych rodzajów zapalenia stawów.

Potrzebujesz operacji wymiany stawu biodrowego, kolanowego, skokowego lub barkowego? Porozmawiaj na temat wymiany stawów z dr Kirschenbaumem i innymi osobami rozważającymi operację wymiany stawów na forum dyskusyjnym lekarzy zajmujących się wymianą stawów.

Potrzebujesz specjalisty od zapalenia stawów? Znajdź reumatologa w pobliżu swojego miejsca zamieszkania.