Lekarz mówi ci.

Badanie MRI jest jednym z narzędzi wykorzystywanych do diagnozowania i śledzenia postępu choroby zwyrodnieniowej stawów. lekarz powie Ci więcej.

?

?

Dlaczego należy wykonać badanie MRI w przypadku zapalenia stawów?

• Do wykrywania zapalenia stawów.

  MRI może być pomocny w ocenie uszkodzeń stawów, zwłaszcza kręgosłupa, kolana lub barku.

• Aby śledzić postęp choroby.

  Podczas powtarzanych badań rezonans magnetyczny pozwala określić, jak szybko postępuje zapalenie stawów.

Czy badanie MRI jest bezpieczne?

Tak. Badanie MRI nie stanowi zagrożenia dla przeciętnego człowieka, jeśli przestrzegane są odpowiednie zasady bezpieczeństwa. Osoby, które przeszły operację serca oraz osoby korzystające z następujących urządzeń medycznych

mogą być bezpiecznie badane za pomocą MRI:

• Klipsy chirurgiczne lub szwy

• Sztuczne stawy

• Zszywki

• Wymiana zastawek serca (z wyjątkiem zastawki Starr-Edwardsa z metalową kulką/klatką)

• Odłączone pompy do podawania leków

• Filtry do żyły głównej

• Rurki do shuntów mózgowych dla wodogłowia

Niektóre schorzenia mogą powodować, że badanie MRI jest niewskazane. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z poniższych stanów:

• rozrusznik serca (MRI nie może zakłócać działania nowoczesnych rozruszników)

• Klips do tętniaka mózgu (metalowy klips do naczynia krwionośnego w mózgu)

• Ciąża

• Wszczepiona pompa insulinowa (do leczenia cukrzycy) lub pompa narkotykowa (do podawania leków przeciwbólowych)

• Metal w oku lub gałce ocznej

• Implant ślimakowy (douszny) w przypadku upośledzenia słuchu

• Kula(y) lub odłamki w ciele

• Wszczepione pręty stabilizujące kręgosłup

• Kobiety z wszczepionym urządzeniem wewnątrzmacicznym (IUD)

• Ciężka choroba płuc (np. tracheomalacja lub dysplazja oskrzelowo-płucna)

• Waga powyżej 300 funtów

• Brak możliwości leżenia na plecach przez 30 do 60 minut

• Klaustrofobia (lęk przed zamkniętymi lub wąskimi pomieszczeniami)

?

Jak długo trwa badanie rezonansem magnetycznym?

Na badanie metodą rezonansu magnetycznego należy przeznaczyć dwie godziny. W większości przypadków procedura trwa od 40 do 80 minut i pozwala na uzyskanie wielu obrazów.

Co dzieje się przed badaniem MRI?

Przedmioty osobiste, takie jak zegarek, portfel (w tym karty kredytowe z paskami magnetycznymi, które mogą zostać usunięte przez magnes) oraz biżuteria, należy w miarę możliwości pozostawić w domu lub zdjąć przed badaniem MRI. Do przechowywania rzeczy osobistych dostępne są zabezpieczone szafki.

Co dzieje się podczas badania MRI?

Podczas badania MRI może Pani/Pan zostać poproszona/y o założenie szpitalnego fartucha.

Po rozpoczęciu badania MRI usłyszy Pani/Pan stłumiony, dudniący dźwięk urządzenia, który będzie trwał kilka minut. Poza tym dźwiękiem podczas skanowania nie powinna Pani odczuwać żadnych nietypowych doznań. Niektóre badania MRI wymagają wstrzyknięcia materiału kontrastowego. Pomaga to w identyfikacji pewnych struktur anatomicznych na obrazach skanowania.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zadawać pytania i poinformować o nich technika lub lekarza.

Co dzieje się po badaniu MRI?

Po badaniu MRI lekarz omówi z Panem/Panią wyniki badania. Na ogół można natychmiast powrócić do wykonywania zwykłych czynności.

?

?

Lekarz omawia rolę, jaką zastrzyki sterydowe odgrywają w leczeniu zapalenia stawów i innych problemów.

Zastrzyki sterydowe to leki produkowane przez człowieka, bardzo podobne do kortyzolu, hormonu wytwarzanego przez organizm w nadnerczach. Skrót Steroid oznacza kortykosteroid, co odróżnia go od związków steroidowych związanych z hormonami, które są stosowane przez niektórych sportowców. Można usłyszeć, że są one nazywane zastrzykami kortyzonu, zastrzykami kortyzonu, zastrzykami sterydowymi lub zastrzykami kortykosteroidowymi.

Sterydy łagodzą stan zapalny i spowalniają działanie układu odpornościowego. Można nimi leczyć wiele rodzajów stanów zapalnych.

Jak podawane są sterydy?

Leki sterydowe występują w kilku postaciach, które różnią się łatwością rozpuszczania lub czasem pozostawania w organizmie.

Lekarz może podawać sterydy w całym organizmie (tzw. ogólnoustrojowo) lub tylko w obszarze dotkniętym chorobą (tzw. miejscowo).

Możesz otrzymać steroidy ogólnoustrojowe:

• Przez żyłę (dożylnie lub dożylnie)

• Do mięśnia (domięśniowo)

• Doustnie (oralnie)

Steroidy miejscowe mogą występować jako:

• Krople do oczu

• Eardrops

• Kremy do skóry

• Zastrzyki do stawów, torebek stawowych (worków smarowych między ścięgnami a znajdującymi się pod nimi kośćmi) lub wokół ścięgien i innych obszarów tkanek miękkich

Jakie schorzenia leczą zastrzyki sterydowe?

Zastrzyki sterydowe leczą takie problemy, jak:

• Reumatoidalne zapalenie stawów

• Łuszczycowe zapalenie stawów

• Podagra

• Rwa kulszowa

• Ból pleców

• Zapalenie kaletki maziowej (bursitis)

• Zapalenie ścięgien w okolicy barku, łokcia, biodra, kolana, dłoni lub nadgarstka (zapalenie ścięgien)

Podejmując decyzję o podaniu steroidów, lekarz weźmie pod uwagę wiek pacjenta, poziom aktywności fizycznej i inne przyjmowane leki.

Dlaczego sterydy są wstrzykiwane?

Kiedy lekarz wstrzykuje sterydy, może dostarczyć dużą dawkę leku bezpośrednio do miejsca objętego stanem zapalnym. Sterydy podawane doustnie lub dożylnie nie gwarantują, ile leku dotrze do miejsca objętego problemem.

Zastrzyki sterydowe są jednym z najskuteczniejszych sposobów łagodzenia bólu, ale nie są lekarstwem na problem.

Jak długo działają zastrzyki sterydowe?

Działanie przeciwbólowe zastrzyku sterydowego jest różne u każdej osoby. Zazwyczaj zaczyna działać w ciągu 24 do 48 godzin. Efekt może utrzymywać się przez kilka tygodni lub dłużej.

Skutki uboczne zastrzyków sterydowych

Rzadko mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak:

• Zakażenie

• Reakcje alergiczne

• Krwawienie

• Zerwane ścięgno

• Zmiany w kolorze skóry

• Zmęczenie

• Zmiany nastroju

Zbyt wiele zastrzyków w tym samym miejscu może osłabić kości, więzadła i ścięgna.

Nie u każdego wystąpią działania niepożądane. Prawdopodobieństwo ich wystąpienia jest mniejsze, jeśli przerwa między wstrzyknięciami wynosi więcej niż 3 lub 4 miesiące.

Jakie są korzyści z zastrzyków sterydowych?

Miejscowe zastrzyki steroidowe rzadziej powodują poważne działania niepożądane niż inne formy leków steroidowych.

Zastrzyki sterydowe często łagodzą stan zapalny w stawie, dzięki czemu może on lepiej funkcjonować. Mogą one uchronić Cię przed koniecznością stosowania sterydów doustnych lub ich większych dawek, które mogą wywoływać poważniejsze skutki uboczne.

Kiedy nie powinieneś dostać zastrzyku sterydowego?

Lekarz nie wstrzyknie sterydów, jeśli w miejscu objętym stanem zapalnym lub w innej części ciała występuje zakażenie. Jeśli staw jest poważnie uszkodzony, zastrzyki prawdopodobnie nie pomogą.

Jeśli masz problemy z krwawieniem lub przyjmujesz leki przeciwzakrzepowe (często nazywane lekami rozrzedzającymi krew), zastrzyki steroidowe mogą spowodować krwawienie. Lekarz będzie bardzo ostrożny przy podejmowaniu decyzji o ich zaleceniu.

Wykonywanie więcej niż trzech lub czterech zastrzyków sterydowych rocznie może spowodować osłabienie tkanek, takich jak chrząstka lub kość w tym obszarze.

Jaką rolę odgrywają zastrzyki sterydowe w ogólnym planie leczenia?

W zależności od przypadku, lekarz może zastosować zastrzyki sterydowe wraz z lekami przeciwbólowymi, przeciwzapalnymi, fizykoterapią, terapią zajęciową lub urządzeniami takimi jak laski i aparaty ortopedyczne.

Na przykład, jeśli nie masz żadnych innych problemów zdrowotnych, miejscowy zastrzyk sterydowy może być wszystkim, czego potrzebujesz w przypadku zapalenia ścięgna. Jeśli jednak cierpisz na chorobę taką jak reumatoidalne zapalenie stawów, zastrzyki będą tylko jedną z części planu leczenia.

Liczba zabiegów wymiany stawów kolanowych i biodrowych gwałtownie rośnie, ponieważ coraz więcej kobiet i mężczyzn poszukuje nowych możliwości prowadzenia aktywnego trybu życia.

Zastanawiasz się nad wymianą stawu kolanowego lub biodrowego w przyszłym roku? Nie jesteś sam. Wydaje się, że wśród osób z wyżu demograficznego wymiana stawów jest tak powszechna, jak iPody wśród nastolatków.

Co roku wykonuje się około 500 000 zabiegów wymiany stawu kolanowego i ponad 175 000 zabiegów wymiany stawu biodrowego, a liczby te stale rosną. Według badań przedstawionych na dorocznym spotkaniu Amerykańskiej Akademii Chirurgów Ortopedycznych w 2006 roku, w ciągu najbliższych 20 lat liczba zabiegów wymiany stawu biodrowego wzrośnie o 174%, a kolanowego jeszcze bardziej – o 673%.

Skąd bierze się rosnące zapotrzebowanie na nowe stawy?

Mathias Bostrom, dr n. med., ortopeda z nowojorskiego Hospital for Special Surgery, gdzie przeprowadzono pionierską całkowitą wymianę stawu kolanowego, twierdzi, że winę za to ponosi styl życia pokolenia wyżu demograficznego.

„Nie są oni skłonni do siedzącego trybu życia ani do zmiany stylu życia” – mówi lekarzowi Bostrom. „Ich stawy są zniszczone, a oni żyją dłużej i chcą mieć stawy, które pozwolą im robić to, do czego są przyzwyczajeni”.

Oznacza to również, że młodsi ludzie, w wieku 50, a nawet 40 lat, domagają się wymiany stawów, co zwiększa rynek dla operacji. Jest to trend, który Bostrom obserwuje zarówno w swoim szpitalu, jak i w całych Stanach Zjednoczonych i Europie.

Czy w miarę wydłużania się życia wymiana stawów jest nieunikniona?

„Sto lat temu być może wykonywaliśmy więcej pracy fizycznej i bardziej obciążaliśmy nasze stawy, ale nie żyliśmy też tak długo” – mówi Bostrom. W miarę jak wydłuża się nasza średnia długość życia, stawiamy naszym stawom coraz większe wymagania – i być może zbliża się termin ich przydatności do użycia. „Być może nasze stawy nie zostały zaprojektowane tak, by wytrzymać tak długo, jak żyjemy w dzisiejszych czasach”.

Kilkadziesiąt lat temu większość osób wymagających operacji wymiany stawów cierpiała na reumatoidalne zapalenie stawów, chorobę, której leczenie znacznie się poprawiło. Obecnie główną przyczyną wymiany stawów jest choroba zwyrodnieniowa stawów – spowodowana w dużej mierze urazami i zużyciem organizmu.

Innym powodem rosnącego zapotrzebowania jest fakt, że protezy stawów są coraz lepsze. „To nadal poważna operacja i nie tak dobra, jak w przypadku rodzimego stawu” – mówi Bostrom. „Ale ludzie bardzo dobrze radzą sobie z wymianą stawów i trwa ona przez długi czas, więc wiele osób mniej obawia się jej wykonania, ponieważ są bardziej zadowoleni z długowieczności stawów”.

Dlaczego zapotrzebowanie na protezy kolan jest tak duże jak na protezy bioder?

Bostrom twierdzi, że jesteśmy bardziej wymagający w stosunku do naszych kolan, a jednocześnie lekarze nauczyli się lepiej dbać o biodra. „Wiele patologii, które kiedyś obserwowaliśmy w biodrach, wynikało z nierozpoznania wczesnej choroby bioder w wieku niemowlęcym” – wyjaśnia. Teraz, gdy mamy lepsze wyniki badań przesiewowych w kierunku dysplazji stawu biodrowego, wskazania do wymiany stawu biodrowego znacznie się zmniejszyły”.

„Tymczasem” – zauważa – „coraz częściej bijemy się w kolana. Istnieje cała grupa osób, które w wyniku uprawiania sportu doznały uszkodzenia łąkotek i więzadeł. Nawet jeśli te uszkodzenia zostały wyleczone, w dłuższej perspektywie mogą nadal powodować problemy”.

Czy w przyszłości będziemy mieć do czynienia z niedoborem sztucznych stawów?

Niestety, zapotrzebowanie na zabiegi wymiany stawów może wkrótce przewyższyć ich dostępność. Sztucznych stawów jest pod dostatkiem – nie ma niedoboru. Może jednak zabraknąć wykwalifikowanych chirurgów, którzy będą je wszczepiać. Bostrom twierdzi, że na chirurgię ortopedyczną wybiera się coraz mniej studentów i rezydentów, a wymiana stawów nie jest tak popularną podspecjalizacją w tej dziedzinie. „Wiele osób woli zajmować się kręgosłupem i medycyną sportową, które są znacznie bardziej dochodowe” – mówi Bostrom. „Nie ulega wątpliwości, że będzie brakowało wykwalifikowanych osób zajmujących się wymianą stawów”.

Spojrzenie wstecz na przewidywany wzrost liczby operacji wymiany stawów potwierdza jego słowa. W innym badaniu, przedstawionym na spotkaniu Amerykańskiej Akademii Chirurgów Ortopedycznych w 2006 roku, porównano liczbę przewidywanych operacji z liczbą chirurgów, którzy mieli być dostępni w latach 2010, 2020 i 2030. Stwierdzono, że za dwa lata średnia roczna liczba operacji przypadająca na jednego chirurga wyniesie około 52 rocznie. Do 2030 r. roczna liczba przypadków powinna się potroić i osiągnąć 167.

Jednak ścieżki kariery często zmieniają się, aby sprostać ogromnemu zapotrzebowaniu, dlatego możliwe, że zainteresowanie chirurgią ortopedyczną wzrośnie wraz z rosnącym popytem. A jeśli nie? Zaplanuj swoją operację wymiany stawu z kilkumiesięcznym, a nawet rocznym wyprzedzeniem.

Dowiedz się więcej od lekarza na temat ablacji prądem o częstotliwości radiowej, zabiegu stosowanego w leczeniu bólu związanego z zapaleniem stawów.

Jakie schorzenia leczy się za pomocą ablacji prądem o częstotliwości radiowej?

RFA może być stosowana u pacjentów z przewlekłym (długotrwałym) bólem w dolnej części pleców i karku oraz bólem związanym ze zwyrodnieniem stawów w wyniku choroby zwyrodnieniowej stawów.

Jak długo trwa uśmierzanie bólu po ablacji prądem o częstotliwości radiowej?

Stopień uśmierzenia bólu jest różny, w zależności od przyczyny i lokalizacji bólu. Ulga w bólu po zastosowaniu RFA może trwać od 6 do 12 miesięcy, a w niektórych przypadkach może utrzymywać się przez lata. Ponad 70% pacjentów leczonych metodą RFA odczuwa ulgę w bólu.

Czy ablacja prądem o częstotliwości radiowej jest bezpieczna?

Metoda RFA okazała się bezpiecznym i skutecznym sposobem leczenia niektórych rodzajów bólu. Jest też generalnie dobrze tolerowana, z bardzo niewielką liczbą powikłań. Istnieje niewielkie ryzyko zakażenia i krwawienia w miejscu wkłucia. Lekarz może udzielić porady na temat szczególnego ryzyka.

Jakie są skutki uboczne ablacji prądem o częstotliwości radiowej?

Głównym skutkiem ubocznym RFA jest pewien dyskomfort, w tym obrzęk i zasinienie w miejscu zabiegu, ale zazwyczaj ustępuje on po kilku dniach.

Kto nie powinien poddawać się ablacji prądem o częstotliwości radiowej?

Jak w przypadku każdej procedury medycznej, zabieg RFA nie jest odpowiedni dla wszystkich. Na przykład ablacja prądem o częstotliwości radiowej nie jest zalecana u osób z aktywnymi infekcjami lub problemami z krwawieniem. Lekarz może powiedzieć, czy pacjent nie powinien być poddany zabiegowi RFA.

Jak należy przygotować się do ablacji prądem o częstotliwości radiowej?

Aby przygotować się do zabiegu ablacji prądem o częstotliwości radiowej, należy podjąć kilka środków ostrożności, w tym:

• Nie należy spożywać posiłków w ciągu sześciu godzin przed planowanym zabiegiem, ale można pić czyste płyny do dwóch godzin przed zabiegiem.

• Jeśli chorujesz na cukrzycę i stosujesz insulinę, musisz dostosować dawkę insuliny w dniu zabiegu. W dostosowaniu dawki pomoże Ci lekarz pierwszego kontaktu. Należy zabrać ze sobą leki przeciwcukrzycowe, aby można je było przyjmować po zabiegu.

• Wszystkie pozostałe leki należy nadal przyjmować popijając niewielką ilością wody. Należy zabrać ze sobą wszystkie leki, aby można je było zażyć po zabiegu. Uwaga: Nie należy odstawiać żadnych leków bez uprzedniej konsultacji z lekarzem prowadzącym lub rodzinnym.

• Po zabiegu konieczna będzie obecność osoby, która odwiezie pacjenta do domu. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn przez co najmniej 24 godziny po zabiegu.

Co dzieje się podczas ablacji prądem o częstotliwości radiowej?

Pacjent spotka się z lekarzem w celu dokonania oceny. Jeśli zalecana jest ablacja prądem o częstotliwości radiowej, lekarz szczegółowo wyjaśni przebieg zabiegu, w tym możliwe powikłania i skutki uboczne.

Lekarz odpowie także na wszelkie pytania pacjenta.

Przed zabiegiem w żyle na ramieniu może zostać umieszczona linia dożylna (IV), a w celu zmniejszenia dyskomfortu podczas RFA może zostać zastosowane znieczulenie miejscowe i łagodny środek uspokajający. W trakcie zabiegu pacjent może być przytomny, aby ułatwić właściwą ocenę procedury. O szczegóły należy wcześniej zapytać lekarza.

Po podaniu znieczulenia miejscowego (pacjent będzie przytomny, ale nie będzie odczuwał bólu) lekarz wprowadzi małą igłę w obszar, w którym odczuwany jest ból. Korzystając z promieniowania rentgenowskiego, lekarz naprowadzi igłę dokładnie na obszar docelowy. Następnie przez igłę zostanie wprowadzona mikroelektroda, aby rozpocząć proces stymulacji.

Podczas zabiegu lekarz zapyta, czy pacjent odczuwa mrowienie. Celem procesu stymulacji jest pomoc lekarzowi w ustaleniu, czy elektroda znajduje się w optymalnym obszarze do leczenia.

Po sprawdzeniu umiejscowienia igły i elektrody, przez elektrodę wysyłany jest niewielki prąd o częstotliwości radiowej do otaczającej tkanki, powodując jej ogrzanie. Podczas nagrzewania nie należy odczuwać dyskomfortu.

Co dzieje się po ablacji prądem o częstotliwości radiowej?

Po ablacji prądem o częstotliwości radiowej:

• Pozostaniesz na obserwacji w sali pooperacyjnej, gdzie pielęgniarka będzie sprawdzać ciśnienie krwi i puls.

• Na miejsce wstrzyknięcia zostanie założony opatrunek.

• Pielęgniarka poda Ci napój i omówi z Tobą instrukcje dotyczące wypisu.

• Ktoś musi odwieźć Cię do domu.

Czy po ablacji prądem o częstotliwości radiowej mogę powrócić do normalnej aktywności?

Bezpośrednio po ablacji prądem o częstotliwości radiowej występują pewne ograniczenia:

• Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn przez co najmniej 24 godziny po zabiegu.

• Można powrócić do normalnej diety.

• W ciągu pierwszych 24 godzin po zabiegu nie należy wykonywać żadnych intensywnych czynności.

• Przez jeden do dwóch dni po zabiegu nie należy się kąpać, można brać prysznic.

• Wieczorem przed pójściem spać można zdjąć opatrunki.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić po ablacji prądem o częstotliwości radiowej?

Po zabiegu RFA mogą wystąpić następujące efekty:

• Drętwienie nóg:

  Jeśli wystąpi drętwienie nóg, należy chodzić tylko z pomocą. Powinno to trwać tylko kilka godzin i jest spowodowane znieczuleniem miejscowym podanym podczas zabiegu.

• Łagodny dyskomfort pleców:

  Może wystąpić po ustąpieniu działania znieczulenia miejscowego i trwa zazwyczaj dwa lub trzy dni. W dniu zabiegu należy przyłożyć do tego miejsca lód, a następnego dnia po zabiegu – wilgotne ciepło, jeśli dolegliwości nie ustępują. Można również stosować zwykłe leki przeciwbólowe.

Ostrzeżenie RFA

Jeśli poczujesz silny ból w miejscu wstrzyknięcia, zauważysz obrzęk, zaczerwienienie lub zwiększone osłabienie nogi, poproś kogoś, aby zabrał Cię na najbliższą izbę przyjęć lub zadzwoń pod numer 911. Należy poinformować personel izby przyjęć, że właśnie przeszedłeś zabieg RFA. Lekarz musi ocenić pacjenta pod kątem krwawienia i powikłań po wstrzyknięciu.

Opieka nad stopami z zapaleniem stawów jest "w butachandrdquot;. Dowiedz się od lekarza, jak to zrobić.

Choroba zwyrodnieniowa stawów często powoduje zwyrodnienie chrząstki i ostrogi kostne u podstawy dużego palca. To właśnie prowadzi do powstawania odcisków. Konieczne może być szersze obuwie. Należy unikać butów na wysokim obcasie i szpiczastych, ponieważ mogą one uciskać miejsce wyrostka. Zwyrodnienie łuku stopy może prowadzić do tworzenia się ostrogi na szczycie stopy. Może to powodować ucisk na sąsiadujące nerwy czuciowe, co z kolei może powodować pieczenie stopy i palców. W przypadku wystąpienia tego dyskomfortu pacjenci powinni unikać ciasnego wiązania buta lub nosić obuwie, które nie uwiera w miejscu występowania ostrogi.

Reumatoidalne zapalenie stawów wywołuje stan zapalny stawów w obrębie kłębu stopy, co powoduje rozluźnienie ich więzadeł. Może to powodować nacisk kości na skórę spodu stopy. Skutkiem tego mogą być tkliwe modzele i owrzodzenia na podbiciu stopy. Mogą one nawet wymagać naprawy chirurgicznej. Pomocny może być skórzany pasek przymocowany do spodu buta za łukiem stopy, który przenosi nacisk z podbicia na środek stopy. Innym sposobem na zmniejszenie nacisku na spód stopy jest noszenie butów z podeszwą typu rocker bottom i odpowiednim podparciem łuku. Dalsza deformacja reumatoidalna może spowodować wysklepienie palców, co może prowadzić do otarć wierzchołków palców.

Dla osób z takimi deformacjami niezwykle wygodne mogą być buty o kwadratowych noskach. Na bokach stopy, pięcie lub palcach mogą tworzyć się grudki tkanek miękkich, zwane guzkami. Guzki mogą ulegać owrzodzeniu na skutek ścierania się obuwia. Czasami nacięcia w bucie w miejscu guzków mogą pomóc w zmniejszeniu bolesnego ucisku. Obecnie dostępne są również sznurowadła bez możliwości wiązania. Ułatwiają one zapinanie butów przez osoby z reumatoidalnym zapaleniem stawów.

Podagra może powodować odkładanie się twardych kryształków kwasu moczowego, które tworzą guzek po wewnętrznej stronie podstawy dużego palca. W zależności od wielkości złogu, może dojść do otarć, a nawet owrzodzeń od buta. Pomocne może być szersze obuwie.

Lekarze czasami badają buty noszone przez pacjenta w celu znalezienia śladów deformacji – takich jak przechylenie buta na jedną lub drugą stronę, zużycie i ułożenie. Badanie obuwia jest jak historia użytkowania stopy w ostatnich miesiącach. Czasami może pomóc w określeniu nie tylko przyczyn bólu stopy, ale także przyczyn bólu kostki, kolana lub biodra.

Ogólnie rzecz biorąc, buty do biegania są często korzystne ze względu na ich niewielką wagę. Odpowiednie obuwie może przynieść oczekiwaną ulgę i często poprawić funkcjonowanie pacjentów z uszkodzeniami stóp spowodowanymi zapaleniem stawów. Wybierając buty, ZAWSZE należy przymierzyć kilka par i przejść się w nich przed zakupem. Sprzedawca zrozumie, że zależy Ci zarówno na funkcjonalności, jak i na wygodzie.

Świetnie dopasowane buty są warte zainwestowania czasu i wysiłku. Bądź miły dla swoich stóp, a one doprowadzą Cię tam, gdzie chcesz!

Informacje na temat uśmierzania bólu i działania leków z grupy NLPZ (niesteroidowych leków przeciwzapalnych) w łagodzeniu bólu.

Ulga w bólu: Jak działają leki z grupy NLPZ

Leki z grupy NLPZ należą do najbardziej rozpowszechnionych środków przeciwbólowych na świecie. A ostatnio są jednymi z najbardziej kontrowersyjnych. Dowiedz się, co te tabletki przeciwzapalne tak naprawdę robią w Twoim organizmie.

R. Morgan Griffin, recenzja medyczna: Cynthia Dennison Haines, MD Od lekarza Archiwum

NLPZ, czyli niesteroidowe leki przeciwzapalne, należą do najbardziej rozpowszechnionych leków przeciwbólowych na świecie. Według Amerykańskiego Towarzystwa Gastroenterologicznego każdego dnia ponad 30 milionów Amerykanów stosuje je do łagodzenia bólu głowy, zwichnięć, objawów zapalenia stawów i innych codziennych dolegliwości. Jakby tego było mało, oprócz uśmierzania bólu NLPZ obniżają również gorączkę i zmniejszają obrzęki.

Ale jak te małe tabletki mogą tak wiele zdziałać? A skoro są tak dobre pod pewnymi względami, dlaczego u niektórych osób zwiększają również ryzyko wystąpienia problemów z sercem? Odpowiedź jest skomplikowana. Nawet naukowcy nie do końca rozumieją, jak działają leki z grupy NLPZ.

Niemniej jednak, ponieważ korzyści i zagrożenia związane ze stosowaniem leków z grupy NLPZ często pojawiają się na pierwszych stronach gazet, lekarz zwrócił się do czterech ekspertów z prośbą o przekazanie informacji na temat tego, co naukowcy wiedzą na ten temat. Nasz panel składał się z następujących osób:

• Byron Cryer, rzecznik prasowy Amerykańskiego Towarzystwa Gastroenterologicznego i profesor nadzwyczajny medycyny na Uniwersytecie Teksasu Południowo-Zachodniego Centrum Medycznego w Dallas.

• Nieca Goldberg, rzeczniczka American Heart Association i szefowa oddziału kardiologicznego dla kobiet w Lennox Hill Hospital w Nowym Jorku.

• John Klippel, MD, prezes i dyrektor generalny Arthritis Foundation w Atlancie.

• Scott Zashin, MD, adiunkt kliniczny na University of Texas Southwestern Medical Center w Dallas i autor książki Arthritis Without Pain.

Oto ich wyjaśnienie, w jaki sposób leki z grupy NLPZ pomagają złagodzić ból – a czasami wywołują przy tym skutki uboczne.

Co to jest ból?

Po pierwsze, warto zrozumieć, czym jest ból. Na poziomie podstawowym, ból jest wynikiem wysyłania sygnału elektrycznego z nerwów do mózgu.

Ale proces ten nie jest wyłącznie elektryczny. Kiedy doznajesz urazu – na przykład skręcenia – uszkodzona tkanka uwalnia substancje chemiczne zwane prostaglandynami, które są jak hormony. Te prostaglandyny powodują obrzęk tkanki. Wzmacniają one również sygnał elektryczny pochodzący z nerwów. Zasadniczo zwiększają odczuwany ból.

W jaki sposób leki z grupy NLPZ pomagają w uśmierzaniu bólu?

NLPZ działają na poziomie chemicznym. Blokują one działanie specjalnych enzymów – w szczególności enzymów Cox-1 i Cox-2. Enzymy te odgrywają kluczową rolę w wytwarzaniu prostaglandyn. Blokując enzymy Cox, leki NLPZ powstrzymują organizm przed wytwarzaniem takiej ilości prostaglandyn. Oznacza to mniejszy obrzęk i mniejszy ból.

Większość leków z grupy NLPZ blokuje zarówno enzymy Cox-1, jak i Cox-2. Należą do nich leki dostępne bez recepty:

• Aspiryna (Bufferin, Bayer, i Excedrin)

• Ibuprofen (Advil, Motrin, Nuprin)

• Ketoprofen (Actron, Orudis)

• Naproksen (Aleve)

Inne leki z grupy NLPZ są dostępne na receptę. Należą do nich:

• Daypro

• Indocin

• Lodine

• Naprosyn

• Relafen

• Vimovo

• Voltaren

Aspiryna ma pewne zalety, których nie mają inne leki z grupy NLPZ. Największą z nich jest to, że aspiryna przeciwdziała tworzeniu się zakrzepów krwi. W rezultacie prawdopodobieństwo powstania zakrzepów, które mogą być przyczyną zawałów serca i udarów mózgu, jest mniejsze. Inne leki z grupy NLPZ nie mają takiego działania.

Inhibitory Cox-2 są nowszą formą leków NLPZ wydawanych na receptę. Jak można się domyślić, działają one tylko na enzymy Cox-2, a nie na Cox-1. Dwa z nich – Bextra i Vioxx – nie są już sprzedawane ze względu na obawy dotyczące ich skutków ubocznych. Trzeci z nich, Celebrex, jest nadal dostępny.

Jakie są skutki uboczne stosowania standardowych leków z grupy NLPZ?

Większość osób stosujących leki z grupy NLPZ nie ma z nimi poważnych problemów. Jednak w przypadku niektórych osób – zwłaszcza tych, które regularnie potrzebują środków przeciwbólowych – mogą wystąpić pewne negatywne skutki.

Po połknięciu tabletki oddziałuje ona na cały organizm, a nie tylko na tę część, która boli. Tak więc, choć lek z grupy NLPZ może doskonale uśmierzać ból, może on również wywierać inne skutki – niektóre z nich niepożądane – w innych częściach ciała.

• Problemy żołądkowo-jelitowe

Najczęstszym zagrożeniem związanym ze stosowaniem standardowych leków z grupy NLPZ jest to, że mogą one powodować wrzody i inne problemy w przełyku, żołądku lub jelicie cienkim.

Dlaczego? NLPZ zapobiegają wytwarzaniu prostaglandyn – hormonopodobnych związków chemicznych, które powodują obrzęk i zwiększają ból. Ale to nie wszystko, co robią prostaglandyny. W organizmie występuje wiele różnych rodzajów prostaglandyn.

Jeden rodzaj prostaglandyn pomaga chronić wyściółkę żołądka i przewodu pokarmowego. Enzym Cox-1 pomaga w wytwarzaniu tej prostaglandyny. Ponieważ zwykłe leki NLPZ blokują enzymy Cox-1, spowalniają wytwarzanie tej prostaglandyny. Z tego powodu standardowe leki z grupy NLPZ powodują wysoki odsetek problemów żołądkowo-jelitowych. Zmniejszona odporność przewodu pokarmowego powoduje jego podrażnienie i uszkodzenie przez normalne kwasy żołądkowe.

• Wysokie ciśnienie krwi i uszkodzenie nerek

Jak leki z grupy NLPZ mogą wpływać na ciśnienie krwi? NLPZ zmniejszają przepływ krwi do nerek, co powoduje, że pracują one wolniej. Gdy nerki nie pracują prawidłowo, w organizmie gromadzą się płyny. Im więcej płynów w krwiobiegu, tym wyższe ciśnienie krwi. To takie proste.

Jeśli przyjmujesz duże dawki leków z grupy NLPZ, zmniejszony przepływ krwi może trwale uszkodzić nerki. Może to w końcu doprowadzić do niewydolności nerek i wymagać dializ.

• Reakcje alergiczne

Leki z grupy NLPZ mogą również powodować skrajne reakcje alergiczne, zwłaszcza u osób z astmą. Eksperci nie są pewni, dlaczego tak się dzieje. Wielu specjalistów zaleca osobom cierpiącym na astmę, aby trzymały się z dala od wszelkich leków z grupy NLPZ, zwłaszcza jeśli mają problemy z zatokami lub polipy nosa.

Czym różnią się inhibitory Cox-2, takie jak Celebrex?

Inhibitory Cox-2 są rodzajem leków z grupy NLPZ i generalnie działają w podobny sposób. Nie są lepsze ani gorsze w łagodzeniu bólu. Wiąże się z nimi większość tych samych zagrożeń.

Istnieje jednak zasadnicza różnica. Inhibitory Cox-2 zostały opracowane specjalnie w celu uniknięcia problemów żołądkowo-jelitowych, które są typowe dla innych leków z grupy NLPZ.

Większość leków z grupy NLPZ wpływa na poziom enzymów Cox-1 i Cox-2. Inhibitory Cox-2 blokują tylko enzym Cox-2. Leki te nie wpływają więc na prostaglandyny, które chronią wyściółkę przewodu pokarmowego. Inhibitory Cox-2 zapewniają taką samą ulgę w bólu jak standardowe NLPZ, ale znacznie mniejsze ryzyko wystąpienia problemów żołądkowo-jelitowych.

Jakie są zagrożenia związane z inhibitorami Cox-2?

W normalnym organizmie poziomy enzymów Cox-1 i Cox-2 pozostają w naturalnej równowadze. Jeśli zablokujesz jeden z nich, ale nie drugi, mogą zdarzyć się nieoczekiwane rzeczy.

Okazuje się, że enzymy Cox-1 pomagają również w wytwarzaniu substancji chemicznej, która pobudza krzepnięcie krwi i zacieśnia tętnice. W normalnych warunkach te nieprzyjemne efekty są powstrzymywane przez inną substancję chemiczną o nazwie prostacyklina. Prostacyklina jest jednak wytwarzana częściowo przy udziale enzymów Cox-2 – enzymów, które blokują leki takie jak Celebrex.

Zablokowanie tylko Cox-2 zaburza równowagę tych enzymów. Poziom prostacykliny spada, wpływ Cox-1 pozostaje niekontrolowany, a ryzyko zawału serca i udaru wzrasta.

Z tego powodu inhibitory Cox-2 zostały powiązane ze zwiększonym ryzykiem zawałów serca i udarów mózgu. Zagrożenia związane z lekiem Vioxx uznano za tak duże, że został on wycofany z rynku. Bextra, inny inhibitor Cox-2, również został wycofany z rynku częściowo z powodu tego samego ryzyka.

Lekarz pokazuje, jak dobrze się odżywiać nawet w "złe" dni z zapaleniem stawów, kiedy gotowanie jest ostatnią rzeczą, na jaką masz ochotę.

Każdy chce zaoszczędzić czas i energię w kuchni. Jest to szczególnie ważne, gdy ból stawów spowodowany zapaleniem stawów sprawia, że przygotowanie posiłku staje się ogromnym wyzwaniem. Zebraliśmy kilka pomysłów na łatwe dania, które odciążą Twoje ręce i ciało, a jednocześnie nie będą Cię męczyć. Jednocześnie zapewniają wspaniały smak, a także wartości odżywcze, których potrzebujesz, aby ograniczyć obrzęk spowodowany zapaleniem stawów i zachować siłę.

I jeszcze jedna rada: jeśli czujesz się na siłach, aby gotować, zrób dokładkę. W ten sposób zawsze będziesz mieć pod ręką zdrowe jedzenie, które możesz zjeść w dni o niższym poziomie energii. Jeśli przygotowywanie posiłków nie wchodzi w rachubę, rozważ skorzystanie z lokalnego programu Meals on Wheels.

Mrożone posiłki na złe dni z zapaleniem stawów

Mrożone dania są szybkie i łatwe, zwłaszcza gdy zapalenie stawów nie pozwala Ci pracować w kuchni. Są one jednak notorycznie bogate w sód i ubogie w błonnik. Jeśli wiesz, czego szukać, w zamrażarkach znajdziesz wiele dobrych produktów, które mogą posłużyć jako główny element pożywnego posiłku. Szukaj dań, które zawierają 800 miligramów sodu lub mniej, co najmniej 15 gramów białka i co najmniej 4 gramy błonnika.

Nawet najzdrowsze mrożone przystawki nie zawierają produktów i pełnych ziaren. Uzupełnij posiłek filiżanką świeżych lub mrożonych gotowanych warzyw i kromką pełnoziarnistego chleba, aby uzyskać pełnowartościowy posiłek.

Żywność wygodna do spożycia w małych ilościach

Supermarkety obfitują w żywność gotową, którą można uznać za prawie-jedzenie, co jest łatwe dla osób z artretyzmem. Podobnie jak większość przetworzonej żywności, dostarczają one więcej sodu niż potrzebujesz, więc szukaj ich odmian o niższej zawartości sodu. Te przystawki do posiłków nie zawierają białka, więc należy je uzupełnić owocami, warzywami, pełnymi ziarnami i nabiałem, aby stworzyć zbilansowany posiłek.

Kiedy artretyzm utrudnia gotowanie, podaj bogatą w białko zupę fasolową, np. z soczewicy, czarnej fasoli lub grochu. Zainwestuj w niezawodny elektryczny otwieracz do puszek, aby ułatwić sobie pracę. Obecnie w większości sklepów spożywczych można kupić pieczonego kurczaka, burrito śniadaniowe, sushi lub inne gotowe potrawy. Ponadto marynowane steki z tuńczyka białego i filety z łososia są dostępne w łatwych do otwarcia opakowaniach i można je zjeść w kilka sekund na lunch lub kolację. W razie potrzeby nawet puszka przyprawionego tuńczyka – podana na sześciu krakersach – stanowi błyskawiczny zdrowy posiłek.

Rola płynnych posiłków w diecie w chorobie zwyrodnieniowej stawów

Płynne posiłki dostarczają wielu niezbędnych witamin i minerałów, ale nie zawierają wystarczającej ilości białka i błonnika, aby można je było uznać za prawdziwy posiłek. Ponadto nie są one szczególnie satysfakcjonujące i mogą powodować, że będziesz chciał więcej. Są też stosunkowo drogie. Mimo to nie są pozbawione zalet – wygoda to jedna z ich zalet. Połącz je z kawałkiem lub dwoma pełnoziarnistymi tostami lub pełnoziarnistym waflem i owocami, aby uzyskać posiłek przyjazny artretyzmowi.

Sprawdź etykietę, aby upewnić się, że płynny posiłek zawiera różne witaminy i minerały. Większość 8-uncjowych napojów uzupełniających jest fortyfikowana w taki sposób, aby dostarczać 25% witamin potrzebnych każdego dnia.

Przepisy, które oszczędzą twoje stawy

Przepisy te są pełne wspaniałego smaku i wartości odżywczych, które pomagają utrzymać mocne kości i sprzyjają ogólnemu zdrowiu. Niektóre potrawy są superłatwe, inne wymagają nieco więcej przygotowań. Wszystkie jednak stanowią pyszne, zbilansowane posiłki.

Śniadanie

Smoothie Pumpkin Pie Smaczne z pełnoziarnistym muffinem angielskim 1/2 filiżanki dyni z puszki 1/2 filiżanki mleka Szczypta cynamonu 2 łyżeczki cukru lub sztucznego słodzika do smaku

Połącz wszystkie składniki w blenderze lub robocie kuchennym. Ubijać na wysokich obrotach przez 2 do 3 minut lub do uzyskania piany. Podawać natychmiast. Zużywa się około 1 1/2 szklanki.

Smoothie bananowe z masłem orzechowym Do tego można dodać pełnoziarniste babeczki angielskie 3/4 szklanki jogurtu naturalnego 1 średni banan 2 łyżki masła orzechowego 2 kostki lodu

Połącz wszystkie składniki w blenderze lub robocie kuchennym. Ubijaj na wysokich obrotach przez 2-3 minuty lub do uzyskania piany. Podawaj natychmiast. Na około 1 1/2 szklanki.

Jagodowe Puszyste Naleśniki Podawać ze szklanką soku pomarańczowego wzbogaconego w wapń i witaminę D 1 szklanka jogurtu beztłuszczowego lub o niskiej zawartości tłuszczu 1 duże jajko 1 szklanka mieszanki do naleśników 1 szklanka świeżych jagód lub malin

W misce połącz jogurt i jajko. Dobrze wymieszaj. Dodaj mieszankę na naleśniki i wymieszaj tylko do połączenia. Lekko posmaruj olejem lub sprayem nieprzywierającą patelnię lub kratkę. Na każdy naleśnik nałożyć 2 łyżki stołowe ciasta. Upuścić kilka jagód na naleśnik. Gdy brzegi staną się twarde, obrócić naleśniki i smażyć jeszcze 1 minutę. Natychmiast podawaj. Z tej porcji otrzymasz 3 naleśniki, ale możesz zrobić więcej i zamrozić.

Owsianka jazzowa Przygotuj paczkę lub dwie zwykłych płatków owsianych w mikrofalówce zgodnie z instrukcją, z mlekiem lub napojem sojowym. Po ugotowaniu wymieszaj z 1/2 szklanki sosu jabłkowego i 1/4 szklanki rodzynek (więcej, jeśli używasz 2 opakowań) oraz szczyptą cynamonu, jeśli chcesz.

Twarożek konfetti Do 1 filiżanki niskotłuszczowego twarożku dodać 1/4 filiżanki suszonych, wstępnie pokrojonych moreli, 2 łyżki posiekanych orzechów włoskich i 1 łyżkę mielonego siemienia lnianego. Podawaj na tostowanym toście z bajgla „Zdrowe Serce” z cynamonowymi rodzynkami od Sary Lee. Jeden bajgiel dostarcza 48 gramów pełnego ziarna, czyli minimalną ilość, jaką eksperci zalecają spożywać każdego dnia.

Kanapka z goframi Tostuj dwa gofry o wysokiej zawartości błonnika, takie jak Kashi Go Lean Original Whole Grain. Posmaruj każdego gofra 1 łyżką masła orzechowego lub migdałowego, aby zrobić kanapkę. Zjedz ze szklanką niskotłuszczowego mleka i owocami.

Lunch

Na każdą połówkę pełnoziarnistego angielskiego muffina lub małej pełnoziarnistej pizzy nałożyć 1/4 szklanki sosu marinara i 1/4 szklanki startego sera. Piec w tosterze lub w zwykłym piekarniku przez ok. 5 minut, aż ser się rozpuści. Ostudź przed jedzeniem. Podawać ze szklanką soku pomarańczowego wzbogaconego wapniem i witaminą D.

Soup du Jour Dodaj taką samą ilość ugotowanego drobnego makaronu pełnoziarnistego, np. pełnoziarnistych kolanek DaVinci, lub resztek brązowego ryżu do puszki zupy z soczewicy lub grochu (połowę zachowaj na inny posiłek). Podawać z owocami i szklanką mleka lub 8 uncjami niskotłuszczowego jogurtu.

Jajecznica z salsą Sandwich Jajecznica z jednego lub dwóch jajek. Ugotowanym jajkiem napełnić każdą połówkę małej kieszonki pełnoziarnistej pity. Na wierzch dodać łagodną salsę lub ketchup i 1/4 szklanki startego sera cheddar. Podawać z owocami lub marchewką i szklanką niskotłuszczowego mleka.

A Better Burger Mikrofalówka Perdue Frozen Seasoned Chicken Burger na pełnoziarnistej bułce. Możesz też wybrać wegetariańskiego, bezmięsnego burgera z Boca Burger. Podawaj z marchewką lub pokrojonym selerem naciowym i szklanką niskotłuszczowego mleka.

Kolacja

Bezgotówkowa kolacja z pieczonego kurczaka Kup jednego lub dwa (w zależności od tego, ile osób będzie jadło) pieczone kurczaki w supermarkecie. Kup wstępnie pokrojoną zieleninę sałatkową i opakowanie pomidorów winogronowych. Dodaj do koszyka pokrojone świeże, mrożone lub niskosodowe warzywa z puszki. Podawaj z pełnoziarnistym chlebem z piekarni. (Resztki kurczaka możesz wykorzystać następnego dnia na lunch z pełnoziarnistym chlebem lub waflami do kanapek)!

Idź z ziarnami Dodaj resztki posiekanego kurczaka, indyka lub wołowiny oraz ugotowane warzywa do mieszanki tabouleh z Fantastic Foods lub Near East. Near East produkuje również mieszanki pełnoziarniste, które doskonale pasują do mięsa i warzyw. Podawać na sałatce z zieleniny.

Prosty łosoś na patelni dla dwojga W małej miseczce połącz 1/2 szklanki soku pomarańczowego, 2 łyżki stołowe sosu teriyaki o obniżonej zawartości sodu, 1 łyżkę stołową miodu i 1/2 łyżeczki mielonego imbiru. Przełożyć na patelnię i doprowadzić do wrzenia. Dodać 1 kg filetów z łososia, stroną ze skórą do góry. Przykryć i gotować na małym lub średnim ogniu, aż ryba będzie w środku płatkowata. Podawać na ugotowanym, posiekanym, mrożonym szpinaku i z kuskusem.

Kolacja w restauracji Przygotować omlet z 2 jajek z resztkami lub mrożonymi posiekanymi zielonymi warzywami i 1/4 szklanki sera feta lub cheddar. Podawać z pełnoziarnistym tostem i owocami.

Kolacja ze spaghetti Zacznij od kupionych w sklepie klopsików i słoika sosu pomidorowego. Zamiast klopsików możesz dodać do sosu spaghetti odsączoną ciecierzycę z puszki lub zrumienioną 100% mieloną pierś z indyka, aby uzyskać białko. Dodaj mrożone, pokrojone warzywa, aby uzyskać błonnik, witaminy i minerały.

Pizza Party Zamów pizzę warzywną na cienkim cieście. Podawaj do niej owoce z puszki lub mrożone oraz sałatkę przygotowaną z uprzednio umytej zieleniny, pomidorów winogronowych i tartej marchewki.

Zapalenie stawów często rozwija się powoli, a objawy mogą być różne, w zależności od rodzaju zapalenia stawów. Dowiedz się więcej o typowych objawach najczęściej występujących rodzajów zapalenia stawów u lekarza.

Objawy choroby zwyrodnieniowej stawów mogą obejmować:

• Ból stawów

• Sztywność po przebudzeniu lub po dłuższym siedzeniu

• Tkliwość – miejsce jest bolesne przy dotykaniu

• Brak ruchu – staw nie może wykonać pełnego zakresu ruchu

• Zgrzytanie – możesz odczuwać ocieranie się przedmiotów wewnątrz stawu

• ostrogi kostne – grudki kości tworzące się wokół stawu

Objawy reumatoidalnego zapalenia stawów

Objawy reumatoidalnego zapalenia stawów mogą obejmować:

• Ból, obrzęk i tkliwość stawów przez 6 tygodni lub dłużej

• Sztywność poranna trwająca co najmniej 30 minut

• Dotyczy więcej niż jednego stawu, szczególnie małych stawów w dłoniach, nadgarstkach i stopach

• Choroba dotyczy tych samych stawów po obu stronach ciała

Objawy zakaźnego zapalenia stawów

Objawy zakaźnego zapalenia stawów mogą obejmować:

• Gorączka

  Gorączka

• Dreszcze

• Zapalenie stawów

• Tkliwość

• Ostry ból, który jest związany z urazem lub infekcją w innym miejscu ciała.

Skontaktuj się z lekarzem w sprawie zapalenia stawów, jeśli:

?

• Ból i sztywność pojawiają się szybko, bez wyraźnej przyczyny.

• Ból pojawia się wraz z gorączką.

• Ból pojawia się szybko i jest związany z zaczerwienieniem i dużą tkliwością stawu.

• Ból i sztywność rąk, nóg lub pleców odczuwasz po krótkim siedzeniu lub po przespanej nocy.

• Przez ponad 2 tygodnie masz obrzęknięte lub bolesne stawy.

• Masz ograniczoną ruchomość w stawach przez okres dłuższy niż 2 tygodnie.

Dowiedz się, jakie znaczenie mają ćwiczenia na zapalenie stawów. Eksperci są zgodni, że ćwiczenia mogą przynieść pewną ulgę w bólu związanym z zapaleniem stawów.

Jeśli cierpisz na zapalenie stawów, ćwiczenia fizyczne mogą pomóc w zwalczaniu bólów i dolegliwości, a nawet poprawić inne objawy. Spróbuj trzymać się regularnego planu ćwiczeń fizycznych. Może to pomóc Ci poczuć się lepiej.

W chorobie zwyrodnieniowej stawów chrząstka, która wyścieła stawy, zaczyna się zużywać. Powoduje to ból i sztywność w takich miejscach, jak kolana, biodra, stopy, ramiona, łokcie, ręce, dolna część pleców i kark.

„Dekadę lub dwie temu, kiedy u ludzi pojawiały się zaostrzenia zapalenia stawów, podawaliśmy im aspirynę i mówiliśmy, żeby nie wstawali z łóżka, dopóki nie poczują się lepiej. Teraz wiemy, że znacznie lepiej jest, gdy ludzie pozostają tak aktywni, jak tylko mogą” – mówi dr Kim Huffman, ekspert w dziedzinie mięśni, aktywności i zapalenia stawów z Centrum Medycznego Uniwersytetu Duke’a.

Jak to pomaga? Oto sześć korzyści:

Gdy zrobisz pierwszy krok, możesz być zaskoczony, jakie to przyjemne uczucie.

?

Jak zacząć

Skorzystaj z poniższych prostych wskazówek, aby ułożyć swój plan treningowy.

Staraj się być aktywny przez większość dni.

Każdego tygodnia przeznacz 150 minut na ćwiczenia o umiarkowanej intensywności, takie jak szybki spacer, lub 75 minut na ćwiczenia o dużej intensywności, takie jak szybka jazda na rowerze.

Podziel czas. Możesz na przykład przez 5 dni w tygodniu wykonywać pół godziny umiarkowanej aktywności.

„Zacznij od 10 minut, aż będziesz w stanie robić to dłużej” – radzi Millar. Możesz nosić krokomierz lub fitness tracker, który pomoże Ci wyznaczyć cele i śledzić ich realizację.

Jeśli obecnie nie jesteś aktywny, powiedz lekarzowi, że chcesz zacząć. Poproś o sugestie i ewentualne ograniczenia dotyczące tego, co możesz robić.

Zacznij od umiarkowanych ćwiczeń o niewielkim wpływie na organizm, które przyspieszają tętno, takich jak szybki spacer lub pływanie. Spróbuj ćwiczeń tai chi i jogi, aby poprawić elastyczność, równowagę i siłę.

W zależności od samopoczucia możesz nie czuć się komfortowo, uprawiając sporty o dużej intensywności, takie jak bieganie czy skakanie. Jeśli w przeszłości uprawiałeś takie sporty, możesz je kontynuować, o ile czujesz się dobrze i dbasz o to, by nie nabawić się kontuzji. Staraj się unikać aktywności o dużej intensywności na twardych powierzchniach i noś buty sportowe, które są przeznaczone do uprawiania danej dyscypliny i mają dodatkową amortyzację.

Zaufaj swojemu organizmowi. Pewna bolesność jest normalna na początku, ale nie powinna być zbyt duża.

„Jeśli ćwiczysz i nie odczuwasz bólu stawów trwającego dłużej niż dwie godziny po ćwiczeniach, to prawdopodobnie wszystko jest w porządku” – mówi Huffman. „Każde ćwiczenie jest dobre, a coś jest lepsze niż nic”. Huffman mówi, że nawet przy niewielkiej ilości ćwiczeń można uzyskać wiele korzyści. A korzyści te są tym większe, im więcej ćwiczeń wykonujesz.

?