Lekarz mówi ci.

Astma z odmianą kaszlową jest rodzajem astmy, w której głównym objawem jest suchy, nieproduktywny kaszel. Dowiedz się więcej od lekarza.

Astma z przewagą kaszlu jest rodzajem astmy, w której głównym objawem jest suchy, nieproduktywny kaszel. (Kaszel nieproduktywny nie powoduje wydalania śluzu z dróg oddechowych). U osób z astmą w odmianie kaszlowej często nie występują inne „klasyczne” objawy astmy, takie jak świszczący oddech czy duszności.

Astma kaszlowo-wariantowa jest jedną z najczęstszych przyczyn przewlekłego kaszlu, czyli kaszlu, który trwa dłużej niż 6-8 tygodni. Kaszel związany z astmą może występować w ciągu dnia lub w nocy. Jeśli masz astmę nocną, może ona zakłócać sen. Osoby cierpiące na astmę kaszlową zmienną często zauważają, że kaszel nasila się podczas wysiłku fizycznego, co nazywane jest astmą wysiłkową. Kaszel może się nasilać, gdy osoby te są narażone na kontakt z substancjami wyzwalającymi astmę lub wywołującymi alergię, takimi jak kurz lub silne zapachy, lub gdy przebywają na zimnym powietrzu.

Kto choruje na astmę zmienną kaszlową?

Na astmę kaszlowo-wariantną może zachorować każdy, ale często występuje ona u małych dzieci z astmą dziecięcą. Astma kaszlowo-wariantna może prowadzić do rozwoju „klasycznej” astmy, której objawami są duszności i świszczący oddech.

Co wywołuje astmę zmienną kaszlową?

Podobnie jak w przypadku „klasycznej” lub „typowej” astmy, nikt tak naprawdę nie wie, co wywołuje astmę zmienną kaszlową. Jednak kaszel może pojawić się po kontakcie z alergenami lub po wdychaniu zimnego powietrza. Kaszel może być także następstwem infekcji górnych dróg oddechowych. Na przykład, zapalenie zatok z astmą jest częstym zjawiskiem.

Ponadto, kaszel, który rozpoczyna się po rozpoczęciu przyjmowania beta-blokerów, może być objawem astmy z odmianą kaszlową. Beta-blokery są lekami stosowanymi w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, chorób serca, niewydolności serca, migren, kołatania serca i innych schorzeń. Beta-blokery znajdują się także w kroplach do oczu stosowanych w leczeniu jaskry i innych chorób oczu. Te krople do oczu mogą wywoływać objawy astmy, w tym kaszel. Nadwrażliwość na aspirynę jest kolejną przyczyną kaszlu w astmie.

Jak rozpoznaje się astmę z odmianą kaszlową?

Astma z odmianą kaszlową jest trudna do zdiagnozowania, ponieważ kaszel może być jedynym objawem, a sam kaszel może przypominać zapalenie oskrzeli lub kaszel związany z kapaniem z nosa.

Lekarz zadaje pacjentowi pytania dotyczące historii choroby, bada go i słucha, jak oddycha. Jednak osoby z astmą zmienną w zależności od kaszlu często mają prawidłowe wyniki badania fizykalnego, prześwietlenia klatki piersiowej i spirometrii. Spirometria polega na pomiarze ilości powietrza, jaką pacjent jest w stanie wydusić po wzięciu głębokiego oddechu, oraz szybkości opróżniania płuc. Do badania astmy wykorzystuje się urządzenie zwane spirometrem.

Jeśli objawy i badanie spirometryczne nie wskazują jednoznacznie na astmę, można wykonać test prowokacji metacholiną. Wdychana metacholina powoduje skurcze i zwężenie dróg oddechowych u wszystkich osób, nawet u tych, które nie chorują na astmę. Jednak już mała dawka metacholiny wywołuje objawy astmy. Podczas tego testu pacjent wdycha coraz większe ilości mgiełki aerozolu metacholiny przed i po spirometrii. Wynik testu metacholinowego uznaje się za pozytywny – co oznacza, że astma jest obecna – jeśli czynność płuc spadnie o co najmniej 20%. Na zakończenie testu zawsze podaje się lek rozszerzający oskrzela (lek otwierający drogi oddechowe), aby odwrócić skutki działania metacholiny.

Innym sposobem diagnozowania astmy z odmianą kaszlową jest leczenie kaszlu lekami na astmę. Jeśli po leczeniu kaszel się poprawi, rozpoznaje się astmę zmienną kaszlową.

Jak leczy się astmę zmienną kaszlową?

Astmę kaszlową zmienną leczy się w taki sam sposób, jak typową astmę. Pacjent może otrzymać inhalator zawierający albuterol, ipratropium i/lub steroidy wziewne (środki przeciwzapalne). W ciągu sześciu do ośmiu tygodni powinna nastąpić stopniowa poprawa objawów astmy.

Lekarz bada związek między alergiami a astmą.

Co to jest alergia?

Alergia jest reakcją układu odpornościowego na kontakt z substancją, która pod innymi względami jest nieszkodliwa, np. pyłkami roślin, pleśnią, sierścią, skórą lub śliną zwierząt. Układ odpornościowy działa jako mechanizm obronny organizmu, jednak u osób z alergią układ odpornościowy traktuje te rzeczy, zwane alergenami, tak, jakby były szkodliwe, powodując zakłócenia normalnych funkcji organizmu. Alergeny są tym, co wywołuje serię reakcji układu odpornościowego podczas reakcji alergicznej.

Jakie alergie powodują astmę?

Alergeny wziewne. Najważniejszymi alergenami dla osób z astmą alergiczną wydają się być te, które są wziewne. Katar sienny lub sezonowy alergiczny nieżyt nosa pojawia się, gdy osoba ma kontakt z alergenem lub substancją, na którą jest uczulona. Do najczęstszych alergenów wziewnych należą:

• Sierść zwierząt (skóra, ślina)

• Roztocza kurzu

• Cząsteczki karaluchów

• Pleśń

• Pyłek kwiatowy

Eksperci medyczni zalecają, aby wszystkie osoby z alergią i astmą starały się zidentyfikować ewentualne alergeny wziewne, które mogą wywoływać objawy astmy.

Jeśli można uniknąć kontaktu z substancją, na którą jest się uczulonym (alergenem), można zapobiec objawom ataku astmy.

Alergie pokarmowe. Alergie pokarmowe rzadko powodują astmę, ale mogą wywołać poważną, zagrażającą życiu reakcję zwaną anafilaksją. Może ona prowadzić do takich objawów, jak problemy z oddychaniem, świszczący oddech, swędząca wysypka, niskie ciśnienie krwi i wymioty. Najczęstsze pokarmy związane z objawami alergii to:

• Jaja

• Mleko krowie

• Orzeszki ziemne

• Orzechy drzewiaste (takie jak migdały, pekany i orzechy włoskie)

• Soja

• Pszenica

• Ryby

• Krewetki i inne skorupiaki

Konserwanty żywności mogą również wywoływać reakcje alergiczne i astmatyczne. Dodatki, takie jak wodorosiarczyn sodu, wodorosiarczyn potasu, metabisiarczyn sodu, metabisiarczyn potasu i siarczyn sodu, są często stosowane podczas przetwarzania lub przygotowywania żywności i można je znaleźć w takich produktach, jak:

• Suszone owoce lub warzywa

• Ziemniaki (pakowane i niektóre przygotowane)

• Wino i piwo

• Butelkowany sok z limonki lub cytryny

• Krewetki (świeże, mrożone lub przygotowane)

• Żywność kiszona

Jeśli podejrzewasz, że niektóre pokarmy mogą być przyczyną astmy, porozmawiaj o tym z lekarzem. Możesz wykonać alergiczne testy skórne, aby dowiedzieć się, czy jesteś uczulony na te pokarmy.

Unikaj czynników wywołujących alergie w restauracjach, pytając o metody przygotowywania posiłków. Wybieraj raczej świeżą żywność niż przygotowaną lub przetworzoną. Jeśli masz ciężkie ataki astmy lub anafilaksję, noś zawsze przy sobie dwa zestawy do wstrzykiwania epinefryny.

Co robić, gdy mam alergię i astmę?

Jeśli masz alergię i astmę, unikaj substancji, na którą jesteś uczulony. Oto kilka wskazówek, które pomogą ci uniknąć niektórych z najczęstszych alergenów i zapobiec objawom ataku astmy.

Roztocza kurzu

• Pokrywaj poduszki, materace i materace sprężynowe pokrowcami odpornymi na alergeny, zapinanymi na zamek błyskawiczny.

• Raz w tygodniu należy wyprać całą pościel w gorącej wodzie.

• Najlepsze są podłogi niepokryte dywanami. Jeśli nie możesz pozbyć się dywanów, często odkurzaj je z filtrem HEPA. Podczas odkurzania należy nosić maskę. Jeśli Twoje dziecko ma astmę, nie odkurzaj, gdy jest w pomieszczeniu. Można kupić produkty usuwające roztocza z dywanów (np. Acarosan). Informacji na temat tych produktów może udzielić lekarz zajmujący się leczeniem astmy.

• Unikaj zasłon i firanek. Zamiast mini rolet używaj gładkich zasłon okiennych. Zasłony nadające się do prania powinny być prane w gorącej wodzie co 2 do 4 tygodni.

• Często odkurzaj wszystkie powierzchnie wilgotną ściereczką, w tym abażury i parapety.

• Kontroluj bałagan. Zabawki i książki powinny być przechowywane w zamkniętych regałach, szufladach lub szafach.

• Zastąp tradycyjne pluszaki pluszakami, które można prać.

• Przechowuj wszystkie ubrania w szufladach i szafach. Przechowuj szuflady i szafy zamknięte.

• Przykryj kanały wentylacyjne filtrami. Wymieniaj je, gdy są zabrudzone.

• Poduszki i pościel nie powinny zawierać pierza.

• Utrzymywać niską wilgotność powietrza w pomieszczeniach (poniżej 50%). W razie potrzeby należy użyć osuszacza powietrza.

• Regularnie wymieniaj filtry w grzejnikach i klimatyzatorach.

Pleśń i grzyby

• Często wietrz wilgotne, mokre pomieszczenia. Uruchomić osuszacz powietrza, aby utrzymać wilgotność na poziomie od 35% do 45%.

• W miarę możliwości należy używać klimatyzatorów.

• Regularnie czyść łazienki używając środków zabijających pleśń i zapobiegających jej powstawaniu. Używaj wentylatorów wyciągowych do odprowadzania pary wodnej. Nie kłaść dywanów w łazience.

• Trzymaj rośliny domowe z dala od sypialni.

• Podczas malowania dodaj do farby inhibitor pleśni, aby zapobiec jej rozwojowi.

• Unikaj źródeł pleśni na zewnątrz, takich jak mokre liście lub resztki ogrodowe.

• Do czyszczenia widocznej pleśni użyj roztworu czyszczącego zawierającego wybielacz (1 uncja na kwartę wody).

• Zasłony prysznicowe i kafelki w łazience należy myć w środkach zabijających pleśń.

• Unikaj miejsc, w których mogą gromadzić się grzyby pleśniowe, takich jak piwnice, garaże, piwnice szczelinowe, stodoły i kompostowniki. Należy często zlecać komuś sprzątanie tych miejsc.

• Przed przechowywaniem należy przewietrzyć wilgotną odzież i obuwie (w domu).

• Niezwłocznie wyjmuj pranie z pralki. Nie zostawiaj mokrych ubrań w pralce, gdzie szybko może rozwinąć się pleśń.

• Nie zbieraj zbyt wielu roślin domowych, ponieważ ziemia sprzyja rozwojowi pleśni.

• Drewno opałowe należy przechowywać na zewnątrz.

• Unikaj grabienia liści lub pracy z sianem czy mulczem, jeśli jesteś uczulony na pleśń.

Insekty

W wielu domach i mieszkaniach występują karaluchy i inne insekty. Niektóre osoby cierpiące na astmę są uczulone na białko zawarte w ich odchodach. Aby kontrolować te alergeny w swoim domu:

• Stosuj przynęty lub pułapki na płocie.

• Można stosować środki owadobójcze w sprayu, ale należy je rozpylać tylko wtedy, gdy nikogo nie ma w domu. Zanim Ty lub Twoje dziecko wrócicie do domu po oprysku, upewnijcie się, że dom był wietrzony przez kilka godzin.

• Ponieważ karaluchy dobrze rozwijają się w wilgotnym środowisku, usuń przecieki wody w domu i wokół niego.

• Przykrywaj żywność w przykrytych lub szczelnie zamkniętych pojemnikach. Czyścić naczynia po jedzeniu. Zamiataj podłogi po jedzeniu.

Pyłek

Pyłek to drobnoziarnista substancja, zwykle żółta, uwalniana przez kwitnące rośliny w ramach ich rozmnażania (reprodukcji). Trudno jest uniknąć pyłków, ponieważ nie można ich wyeliminować z atmosfery. Rośliny mają różne okresy zapylania, które z roku na rok niewiele się różnią. Jednak rodzaj pogody wpływa na ilość pyłków w powietrzu – gorąca, sucha i wietrzna pogoda powoduje, że w powietrzu znajduje się więcej pyłków. Ogólnie rzecz biorąc, sezon pylenia roślin rozpoczyna się od lutego do października.

Możesz zmniejszyć narażenie swoje lub swojego dziecka na działanie pyłków poprzez:

• Ograniczenie aktywności własnej lub dziecka na świeżym powietrzu w okresach wysokiego stężenia pyłków, np. wczesnym rankiem.

• Nakazanie sobie lub innym noszenia kapelusza na zewnątrz, mycie rąk i twarzy po wejściu do środka, a także nakazywanie im lub sobie zmiany ubrania po wyjściu na zewnątrz.

• Pozostawanie w pomieszczeniach podczas suchych lub wietrznych dni, gdy stężenie pyłków jest wysokie.

• Zamykanie okien w okresie pylenia roślin.

• W miarę możliwości korzystanie z klimatyzacji.

• Ograniczenie do minimum spacerów w obszarach zadrzewionych lub ogrodach.

• Sprawdź prognozę pogody. W gorące, suche i wietrzne dni, kiedy stężenie pyłków jest największe, należy jak najwięcej przebywać w pomieszczeniach zamkniętych.

• Podczas koszenia trawnika należy nosić maskę (np. niedrogą maskę malarską), jeśli jest się uczulonym na pyłki traw lub pleśń. W miarę możliwości należy unikać koszenia i przebywania w pobliżu świeżo skoszonej trawy.

• Podczas prac w ogrodzie należy nosić maskę, ponieważ kwiaty i niektóre chwasty uwalniają pyłki, które mogą powodować objawy alergii.

• Po przebywaniu na świeżym powietrzu należy wziąć prysznic. Należy również umyć włosy i zmienić ubranie, aby usunąć pyłki, które mogły się zebrać w ubraniu i we włosach.

• Unikaj wieszania ubrań i pościeli do wyschnięcia, ponieważ mogą się w nich gromadzić pyłki i pleśń, co może pogorszyć stan alergii.

Sierść zwierząt domowych

• Najlepiej nie mieć zwierząt domowych, jeśli Ty lub Twoje dziecko macie silną alergię na sierść zwierząt domowych.

• Należy unikać długich wizyt u przyjaciół i rodziny, którzy mają zwierzęta. W przypadku wizyty upewnij się, że Ty lub Twoje dziecko zażyjecie wcześniej leki na astmę lub alergię. Należy ograniczyć kontakt ze zwierzętami do minimum.

• Jeśli musisz mieć w domu kota lub psa, ogranicz jego przestrzeń życiową. W żadnym wypadku nie powinien przebywać w sypialni Twojej lub Twojego dziecka. Jeśli to możliwe, trzymaj zwierzę na zewnątrz.

• Myj zwierzę co tydzień.

• Usuń jak najwięcej dywanów. Sierść zwierząt osadza się na dywanie i pozostaje tam nawet po tym, jak zwierzę zniknie z domu.

Dla dzieci z alergią i astmą w szkole

W celu zapobiegania astmie w szkole, gdy dziecko ma alergie i astmę dziecięcą:

• Omówić alergie i astmę z personelem szkoły.

• Jeśli Twoje dziecko ma alergie pokarmowe, porozmawiaj o nich z pracownikami szkoły, nauczycielami i personelem stołówki.

• Wcześnie poinformuj dziecko o alergiach i astmie, aby nauczyło się unikać sytuacji, w których może zjeść pokarm wywołujący reakcję alergiczną. Zorganizuj w szkole zestaw do podawania epinefryny i upewnij się, że pracownicy szkoły (i Twoje dziecko, gdy jest wystarczająco duże) potrafią prawidłowo i bez wahania użyć go w razie wystąpienia objawów.

• Poinformuj personel szkoły o lekach na astmę, które przyjmuje Twoje dziecko, i przygotuj się do pozostawienia niezbędnych leków w szkole.

• Zachęcaj do uprawiania sportu, ale poinformuj trenerów o lekach, które mogą być potrzebne przed zajęciami, by zapobiec astmie wysiłkowej.

Zastanów się nad zastrzykami dla alergików

Możesz wytrenować swój układ odpornościowy, aby nie reagował nadmiernie na czynniki wywołujące alergię. Lekarze robią to poprzez podawanie zastrzyków alergicznych (immunoterapia) w przypadku astmy. Zastrzyk alergiczny to niewielka ilość substancji, która wywołuje alergię. Poprzez wielokrotne podawanie zastrzyków z tą substancją przez pewien okres czasu, twój układ odpornościowy w końcu przestaje wywoływać reakcję alergiczną. Zapytaj swojego lekarza, czy możesz otrzymać zastrzyki alergiczne w celu zapobiegania astmie.

Aby zdiagnozować astmę lub inne problemy z płucami, lekarz może przeprowadzić testy czynnościowe płuc. Lekarz objaśni spirometrię, test prowokacji metacholinowej i inne badania sprawdzające oddychanie.

Aby zdiagnozować astmę, lekarz zapozna się z objawami, historią choroby i wywiadem rodzinnym, a także może wykonać testy czynnościowe płuc (zwane także testami czynnościowymi płuc). Lekarz będzie zainteresowany wszelkimi problemami z oddychaniem, jakie pacjent miał w przeszłości, a także rodzinną historią astmy lub innych chorób płuc, alergii lub choroby skóry zwanej egzemą. Ważne jest, abyś szczegółowo opisał swoje objawy astmy (kaszel, świszczący oddech, duszności, ucisk w klatce piersiowej), w tym kiedy i jak często występują.

Lekarz przeprowadzi także badanie fizykalne oraz osłucha serce i płuca.

Oprócz testów czynnościowych płuc w kierunku astmy, lekarz może wykonać testy alergiczne, badania krwi oraz zdjęcia rentgenowskie klatki piersiowej i zatok. Lekarz może skierować pacjenta do pulmonologa, specjalisty chorób płuc, w celu przeprowadzenia dalszych badań pod kątem astmy i innych schorzeń, które mogą mieć na nią wpływ.

Jakie są różne testy czynności płuc w przypadku astmy?

Istnieje kilka rodzajów badań czynności płuc w przypadku astmy. Do najczęściej wykonywanych należą:

• Spirometria: Ten prosty test oddechowy mierzy ilość powietrza, jaką jesteś w stanie wdmuchnąć i jak szybko jesteś w stanie wydmuchać z powrotem. Pokazuje stopień niedrożności dróg oddechowych. Należy wziąć głęboki oddech i wykonać wydech przez wąż podłączony do urządzenia zwanego spirometrem. Urządzenie rejestruje ilość wydmuchiwanego powietrza (FVC, czyli natężona pojemność życiowa) oraz szybkość wydmuchiwania (FEV, czyli natężona objętość wydechowa). Spirometrię można wykonać przed i po inhalacji krótko działającego leku zwanego bronchodilatorem, np. albuterolu. Lek rozszerzający oskrzela powoduje rozszerzenie dróg oddechowych, co pozwala na swobodny przepływ powietrza. Badanie to może również pomóc lekarzowi w sprawdzeniu postępów pacjenta i podjęciu decyzji, czy i jak zmienić plan leczenia.

• Badania przepływomierzem szczytowym: Testy te mierzą, jak dobrze płuca wypychają powietrze. Mimo że są mniej dokładne niż spirometria, stanowią dobry sposób na sprawdzenie czynności płuc w domu – nawet zanim pojawią się jakiekolwiek objawy. Przepływomierz szczytowy może pomóc w ustaleniu, co powoduje pogorszenie astmy, czy leczenie jest skuteczne i kiedy potrzebna jest pomoc w nagłych wypadkach.

• Testy obciążeniowe: Lekarz może nazywać je testami prowokacyjnymi. Istnieją trzy rodzaje testów:

  • Test prowokacji wysiłkowej: Test ten pozwala stwierdzić, czy u pacjenta występuje skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym (EIB), co oznacza, że wysiłek fizyczny wywołuje objawy astmy. Lekarz będzie obserwował poziom tlenu i tętna podczas biegu na bieżni. Dzięki temu lekarz będzie wiedział, czy ćwiczenia fizyczne wywołują objawy.

  • Badanie na obecność substancji drażniących: Lekarz wystawia pacjenta na działanie substancji wywołujących astmę, takich jak dym, perfumy lub substancje chemiczne. Następnie przeprowadza się test oddechowy, aby sprawdzić, jak zareagują płuca. Pomaga to w ustaleniu, co wywołuje astmę.

  • Test prowokacji metacholinowej: Test ten jest częściej stosowany u dorosłych niż u dzieci. Można go wykonać, jeśli objawy i spirometria nie wskazują jednoznacznie na rozpoznanie astmy. Kiedy masz astmę i wdychasz metacholinę, twoje drogi oddechowe kurczą się (kurczą się odruchowo) i zwężają. Podczas tego testu pacjent wdycha więcej mgiełki metacholiny przed i po spirometrii. Jeśli wydolność płuc spadnie o co najmniej 20%, oznacza to, że pacjent ma astmę. Po zakończeniu badania lekarz poda Ci lek, który odwróci skutki działania metacholiny.

• Test FeNO: Można usłyszeć, że nazywany jest testem na obecność tlenku azotu w wydychanym powietrzu. Jeśli masz astmę alergiczną lub eozynofilową, może on pomóc określić, jak duże jest zapalenie i jak dobrze steroidy wziewne utrzymują je pod kontrolą. Wdmuchaj powietrze do podręcznego urządzenia, które zmierzy ilość tlenku azotu w twoim oddechu.

?

Jak przygotować się do badania czynności płuc?

Przed wizytą należy zapytać lekarza, czy jest coś, co należy zrobić, aby przygotować się do spirometrii.

Przed wykonaniem testu prowokacji metacholinowej poinformuj lekarza o przebytej niedawno infekcji wirusowej, np. przeziębieniu, oraz o przyjmowanych zastrzykach lub szczepieniach ochronnych, ponieważ mogą one wpłynąć na wyniki testu.

Inne rzeczy, które należy zrobić w dniu badania czynności płuc:

• Nie palić

• Nie pij kawy, herbaty, coli ani czekolady

• Unikać wysiłku fizycznego i zimnego powietrza

?

Czy można stosować leki na astmę przed badaniem czynności płuc?

Przygotuj się na konieczność dostosowania leków na astmę. Niektóre leki mogą mieć wpływ na wyniki badania. Konieczne będzie odstawienie różnych leków w różnym czasie. Na przykład, możesz przyjmować krótko działający wziewny lek rozszerzający oskrzela, taki jak albuterol, do 8 godzin przed testem. Natomiast przez 48 godzin przed testem powinieneś unikać długo działających wziewnych leków rozszerzających oskrzela. Lekarz poinformuje Cię, kiedy należy zaprzestać przyjmowania leków. Nie przerywaj przyjmowania jakichkolwiek leków bez wcześniejszej rozmowy z lekarzem.

Aspiryna i inne leki mogą wywoływać objawy astmy. Dowiedz się od lekarza, co powinieneś wiedzieć, aby zapobiec atakowi astmy spowodowanemu przez leki.

Poniżej znajduje się lista najczęstszych leków, które mogą wywołać objawy astmy. Jeśli jednak przepisano ci jakiś lek, który twoim zdaniem może powodować pogorszenie astmy, omów to z lekarzem.

Aspiryna

Około 10% do 20% osób dorosłych z astmą wykazuje wrażliwość na aspirynę lub grupę leków przeciwbólowych zwanych niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), takich jak ibuprofen (Motrin, Advil) i naproksen (Aleve, Naprosyn). Leki te są często stosowane w leczeniu bólu i obniżaniu gorączki. Ataki astmy wywołane przez którykolwiek z tych leków mogą być poważne, a nawet śmiertelne, dlatego należy całkowicie unikać stosowania tych leków u osób, u których stwierdzono astmę wrażliwą na aspirynę. Produkty zawierające acetaminofen, takie jak Tylenol, są uważane za bezpieczniejszą alternatywę dla osób, o których wiadomo, że mają astmę wrażliwą na aspirynę; jednak niektóre badania wykazały związek astmy ze stosowaniem acetaminofenu u niektórych osób. Ważne jest, aby osoby z nadwrażliwością na aspirynę czytały etykiety wszystkich leków bez recepty stosowanych w leczeniu bólu, przeziębienia i grypy oraz gorączki. Należy również poinformować lekarza, aby nie przepisywał tych leków. Jeśli masz wątpliwości, czy dany lek może wywołać astmę, zwróć się o poradę do swojego lekarza.

Niektórzy chorzy na astmę nie mogą przyjmować aspiryny ani leków z grupy NLPZ z powodu tzw. triady Samtersa – połączenia astmy, wrażliwości na aspirynę i polipów nosa. Polipy nosa to małe narośla, które tworzą się w jamie nosowej.

Nadwrażliwość na aspirynę występuje u około 30% do 40% osób z astmą i polipami nosa. U wielu osób z triadą Samtera występują objawy ze strony nosa, takie jak katar, kapanie z nosa i przekrwienie, a także objawy astmy, takie jak świszczący oddech, kaszel i duszności. W takim przypadku należy porozmawiać z lekarzem o innych możliwościach niż aspiryna i leki z grupy NLPZ.

Beta-blokery są powszechnie przepisywanymi lekami stosowanymi w leczeniu wielu chorób, w tym chorób serca, wysokiego ciśnienia krwi, migrenowych bólów głowy, a także, w postaci kropli do oczu, jaskry. Lekarz prowadzący musi określić zapotrzebowanie na te leki, a pacjent może przyjąć kilka dawek próbnych, aby sprawdzić, czy będą one miały wpływ na astmę. Ważne jest, aby poinformować o astmie wszystkich pracowników służby zdrowia, którzy mogą przepisywać tego typu leki. Dotyczy to również okulisty.

Inhibitory ACE

Są to inne rodzaje leków stosowanych w leczeniu chorób serca i wysokiego ciśnienia krwi. Leki te mogą powodować kaszel u około 10% pacjentów, którzy je stosują. Kaszel ten nie musi być związany z astmą. Może on jednak być mylony z astmą lub, w przypadku niestabilnych dróg oddechowych, może wywoływać objawy astmy. Jeśli przepisano Ci inhibitor ACE i pojawił się u Ciebie kaszel, porozmawiaj z lekarzem.

?

Najlepszym sposobem na zapobieganie powikłaniom astmy jest unikanie czynników ją wywołujących. Zastosuj się do tych prostych i skutecznych wskazówek dotyczących zapobiegania astmie i oddychaj spokojnie.

1. Zidentyfikuj czynniki wywołujące astmę

Niektóre czynniki wyzwalające astmę mogą wywołać kaskadę objawów astmy. Należą do nich:

• Zanieczyszczenie powietrza

• Alergie

• Zimne powietrze

• Wirus przeziębienia lub grypy

• Ćwiczenie

• Zapalenie zatok

• Dym

• Zapachy

Ważne jest, aby nauczyć się rozpoznawać czynniki wyzwalające astmę i podjąć kroki w celu ich uniknięcia.

Zapisuj swoje objawy w dzienniczku astmy przez kilka tygodni. Wyszczególnij wszystkie czynniki środowiskowe i emocjonalne, które wpływają na twoją astmę. Gdy masz atak astmy, sprawdź w dzienniczku, co – lub kombinacja rzeczy – mogło do niego doprowadzić. Niektóre czynniki wywołujące astmę, takie jak pleśń czy karaluchy, nie zawsze są oczywiste. Zapytaj swojego specjalistę od astmy o testy, które pozwolą ci ustalić, na jakie alergeny reagujesz. Następnie podejmij kroki, by ich unikać.

Jeśli masz astmę wysiłkową, planujesz intensywny trening lub planujesz ćwiczyć w zimnym, wilgotnym lub suchym powietrzu, podejmij kroki, by zapobiec atakowi astmy. Stosuj się do zaleceń lekarza dotyczących leczenia astmy (zwykle przed ćwiczeniami stosuj inhalator zawierający albuterol).

2. Trzymaj się z dala od alergenów

Jeśli masz alergie i astmę, ważne jest, abyś trzymał się z daleka od alergenów (rzeczy, na które jesteś uczulony). Kontakt z alergenami może na pewien czas zwiększyć stan zapalny w drogach oddechowych, co zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia ataku.

3. Unikaj wszelkiego rodzaju dymu

Dym i astma to złe połączenie. Ogranicz ekspozycję na wszystkie źródła dymu, w tym tytoń, kadzidła, świece, ogniska i fajerwerki. Nie zezwalaj na palenie w domu lub samochodzie i unikaj miejsc publicznych, w których jest to dozwolone. Jeśli palisz papierosy, poproś o pomoc w rzuceniu palenia. Palenie zawsze pogarsza stan astmy.

4. Zapobiegaj przeziębieniom

Rób, co możesz, aby czuć się dobrze. Unikaj bliskiego kontaktu z osobami, które są przeziębione lub chore na grypę, ponieważ zarażenie się nią może pogorszyć objawy astmy. Umyj ręce, jeśli masz do czynienia z przedmiotami, których mogła dotknąć osoba z infekcją dróg oddechowych.

5. Zabezpiecz swój dom przed alergią

Niezależnie od tego, czy jesteś w domu, w pracy, czy w podróży, możesz zrobić kilka rzeczy, aby zabezpieczyć swoje środowisko przed alergią i zmniejszyć ryzyko ataku astmy. Nie jedz w zadymionych restauracjach lub takich, w których dozwolone jest palenie papierosów. Zarezerwuj pokój hotelowy wolny od dymu tytoniowego. Jeśli możesz, przynieś własną pościel i poduszki, jeśli w hotelu są tylko poduszki z pierza i kołdry puchowe. W pościeli tej mogą znajdować się roztocza, które mogą powodować objawy astmy.

6. Zaszczep się

Co roku zaszczep się przeciwko grypie, aby uchronić się przed wirusem grypy, który może pogorszyć stan astmy na kilka dni lub tygodni. Astma zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań po grypie, takich jak zapalenie płuc, oraz hospitalizacji z tego powodu. Każda osoba powyżej 19 roku życia powinna raz na 5 do 10 lat zaszczepić się przeciwko zapaleniu płuc (tzw. Pneumovax). Istnieje również większe prawdopodobieństwo zachorowania na pneumokokowe zapalenie płuc, powszechny rodzaj bakteryjnego zapalenia płuc. Potrzebujesz także szczepionki Tdap, która chroni Cię przed tężcem, błonicą i krztuścem, a także szczepionki przeciw półpaścowi, która uchroni Cię przed zachorowaniem na półpasiec.

7. Weź pod uwagę zastrzyki alergiczne w ramach immunoterapii

Jeśli lekarz stwierdzi, że masz alergię, zastrzyki alergiczne (immunoterapia) mogą zapobiec objawom alergii i uchronić astmę przed pogorszeniem. W przypadku zastrzyków alergicznych, lekarz regularnie wstrzykuje pod skórę małe dawki alergenów. Z czasem organizm może przyzwyczaić się do alergenu i reagować na niego słabiej. Może to pomóc w utrzymaniu astmy pod kontrolą.

8. Przyjmuj leki na astmę zgodnie z zaleceniami

Długotrwałe leki na astmę mają na celu zapobieganie objawom i atakom. Musisz je przyjmować codziennie, nawet jeśli nie masz objawów. Leki te łagodzą stan zapalny w drogach oddechowych i utrzymują astmę pod kontrolą, dzięki czemu prawdopodobieństwo jej zaostrzenia jest mniejsze. Jeśli masz problemy z efektami ubocznymi, porozmawiaj z lekarzem o zmianie leku na inny.

9. Postępuj zgodnie z planem działania w przypadku astmy

Przyjmuj leki, nawet jeśli czujesz się dobrze. Miej przy sobie inhalator. Jeśli zauważysz objawy, sprawdź w planie, jakie leki należy przyjmować. W czasie ataku plan może podpowiedzieć, jakie leki mogą pomóc i kiedy należy wezwać lekarza.

10. Używaj domowego miernika szczytu przepływu wydechowego

Miernik pokazuje, jak dobrze powietrze przemieszcza się przez płuca. Podczas ataku drogi oddechowe zwężają się. Miernik może poinformować Cię o tym na kilka godzin lub dni przed wystąpieniem objawów. Daje to czas na przyjęcie leków wymienionych w planie leczenia i ewentualne powstrzymanie ataku przed jego rozpoczęciem.

Sterydy i inne leki przeciwzapalne mogą złagodzić objawy astmy. Dowiedz się więcej od lekarza na temat ich działania.

Sterydy i inne leki przeciwzapalne działają poprzez zmniejszenie stanu zapalnego, obrzęku i produkcji śluzu w drogach oddechowych osoby chorej na astmę. W rezultacie drogi oddechowe są mniej zaognione i mniej podatne na reakcje na czynniki wyzwalające astmę, co pozwala osobom z objawami astmy lepiej kontrolować swój stan.

Jakie są główne rodzaje sterydów i leków przeciwzapalnych stosowanych w leczeniu astmy?

Główne rodzaje leków przeciwzapalnych stosowanych w celu lepszej kontroli astmy to steroidy lub kortykosteroidy. Inne leki przeciwzapalne to modyfikatory leukotrienów, leki antycholinergiczne i immunomodulatory.

Co to są steroidy wziewne?

Sterydy wziewne są podstawową metodą leczenia astmy. Stosowanie steroidów wziewnych prowadzi do:

• Lepszej kontroli astmy

• Mniej objawów i zaostrzeń

• Mniejsza potrzeba hospitalizacji

Steroidy mogą złagodzić objawy astmy podczas ataku, ale ich działanie jest powolne i może trwać kilka godzin. Dawki steroidów wziewnych w inhalatorach dla astmy są różne.

Aby uzyskać najlepsze rezultaty, sterydy wziewne należy przyjmować codziennie. Pewną poprawę objawów astmy można zaobserwować w ciągu 1-3 tygodni od rozpoczęcia stosowania steroidów wziewnych, a najlepsze wyniki obserwuje się po 3 miesiącach codziennego stosowania.

Do leków steroidowych wziewnych, które poprawiają kontrolę astmy należą:

• Dipropionian beklometazonu (Qvar)

• Budesonid (Pulmicort)

• Budesonid/Formoterol (Symbicort) – lek łączony zawierający steroid i długo działający lek rozszerzający oskrzela

• Flutikazon (Flovent)

• Flutikazon w postaci proszku do inhalacji (Arnuity?Ellipta)

• Flutikazon/Salmeterol (Advair) – lek łączony zawierający steroid i długo działający lek rozszerzający oskrzela

• Mometazon (Asmanex)

• Mometazon/formoterol (Dulera) – lek skojarzony, który zawiera również długo działający lek rozszerzający oskrzela

Steroidy wziewne występują w trzech postaciach: inhalatora wodorofluoroalkanowego lub HFA (dawniej nazywanego inhalatorem ciśnieniowym lubMDI), inhalatora suchego proszku (DPI) i roztworów nebulizatora.

Jakie są działania niepożądane steroidów wziewnych?

Sterydy wziewne mają niewiele działań niepożądanych, zwłaszcza w niższych dawkach. Może wystąpić pleśniawka (zakażenie drożdżakami w jamie ustnej) i chrypka, choć zdarza się to rzadko. Płukanie jamy ustnej, płukanie gardła po użyciu inhalatora dla chorych na astmę oraz stosowanie urządzenia dystansowego w inhalatorach ciśnieniowych może zapobiec tym skutkom ubocznym. Pleśniawki można łatwo wyleczyć, stosując pastylki lub płukanki przeciwgrzybicze dostępne na receptę.

Steroidy wziewne (inhalatory na astmę) są bezpieczne dla dorosłych i dzieci. Efekty uboczne stosowania tych przeciwzapalnych inhalatorów są minimalne. Lekarz przepisze najniższą dawkę, która skutecznie kontroluje astmę u dziecka lub u pacjenta.

Na marginesie, wielu rodziców obawia się podawania dzieciom „sterydów”. Sterydy wziewne to nie to samo, co sterydy anaboliczne, które niektórzy sportowcy zażywają, aby zbudować mięśnie. Są to leki przeciwzapalne, stanowiące podstawę terapii astmy. Stosowanie inhalatorów przeciwzapalnych w leczeniu astmy przynosi wiele korzyści.

Aby dowiedzieć się więcej na temat stosowania steroidów wziewnych u dzieci, zobacz artykuł na temat astmy dziecięcej.

Jakie są korzyści ze stosowania steroidów wziewnych?

Korzyści ze stosowania steroidów wziewnych dla lepszej kontroli astmy znacznie przewyższają ryzyko ich stosowania:

• Zmniejszoną częstotliwość ataków astmy

• Mniejsze zużycie beta-agonistycznych leków rozszerzających oskrzela (inhalatory ratunkowe lub szybko działające)

• Poprawa funkcjonowania płuc

• Zmniejszenie liczby wizyt na pogotowiu i hospitalizacji z powodu zagrażającej życiu astmy

W jaki sposób prednizon i steroidy ogólnoustrojowe zwiększają kontrolę astmy?

Stosowanie steroidów ogólnoustrojowych (steroidów przyjmowanych doustnie lub we wstrzyknięciach, które mogą działać na cały organizm), takich jak metyloprednizolon,?prednizon, i?prednizolon, pomaga w leczeniu ciężkich epizodów astmy, pozwalając ludziom uzyskać lepszą kontrolę nad astmą. Prednizon i inne leki steroidowe mogą być stosowane w celu opanowania nagłych i ciężkich ataków astmy lub w rzadkich przypadkach w leczeniu długotrwałej, trudnej do opanowania astmy.

Najczęściej prednizon lub inny steroid jest podawany w dużych dawkach przez kilka dni (tzw. uderzenie sterydu) w przypadku cięższego ataku astmy.

Działania niepożądane sterydów ogólnoustrojowych mogą obejmować osłabienie, trądzik, przyrost masy ciała, zmiany nastroju lub zachowania, rozstrój żołądka, utratę masy kostnej, zmiany w oczach i spowolnienie wzrostu. Te działania niepożądane rzadko występują przy krótkotrwałym stosowaniu, np. w przypadku ostrego napadu astmy.

Szczegółowe informacje na ten temat można znaleźć w artykule lekarza Prednizon a astma.

W jaki sposób leki modyfikujące stężenie leukotrienów poprawiają kontrolę astmy?

Montelukast (Singulair), zafirlukast (Accolate) i zileuton (Zyflo) są nazywane lekami modyfikującymi stężenie leukotrienów. Leukotrieny to substancje chemiczne wywołujące stan zapalny, które występują naturalnie w naszym organizmie i powodują zaciśnięcie mięśni dróg oddechowych oraz wytwarzanie śluzu. Leki modyfikujące działanie leukotrienów pomagają kontrolować astmę poprzez blokowanie działania leukotrienów w organizmie. Badania wykazują, że leki te są pomocne w poprawie przepływu powietrza i zmniejszeniu objawów astmy.

Leki modyfikujące działanie leukotrienów przyjmuje się w postaci tabletek i wykazano, że zmniejszają one zapotrzebowanie na inne leki na astmę. Leki te okazały się również skuteczne u osób z alergicznym nieżytem nosa (alergie nosowe) i mogą być skuteczne u osób z alergicznym nieżytem nosa i astmą alergiczną.

Jakie są skutki uboczne stosowania leków modyfikujących stężenie leukotrienów?

Najczęstszymi działaniami niepożądanymi leków modyfikujących stężenie leukotrienów są: ból głowy, nudności, wymioty, bezsenność i drażliwość. Leki modyfikujące działanie leukotrienów mogą kolidować z innymi lekami (np. teofiliną i rozrzedzającą krew warfaryną). Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

W jaki sposób immunomodulatory poprawiają kontrolę astmy?

Mepolizumab (Nucala) jest lekiem biologicznym, który kontroluje komórki krwi, które często wywołują astmę. Nucala celuje w Interluken-5 (IL-5), który reguluje poziom eozynofilów we krwi (rodzaj białych krwinek, które pomagają wywołać astmę). Lek Nucala, opracowany genetycznie, powstrzymuje IL-5 przed wiązaniem się z eozynofilami, a tym samym zmniejsza ryzyko wystąpienia ciężkiego ataku astmy.

Lek Nucala jest podawany we wstrzyknięciu raz na 4 tygodnie i ma być stosowany w połączeniu z innymi metodami leczenia astmy jako lek podtrzymujący. Stosując lek Nucala, pacjenci nie tylko rzadziej doświadczają ataków astmy, ale także są w stanie zmniejszyć dawki innych leków na astmę. Działania niepożądane obejmują ból głowy i reakcję nadwrażliwości, która może powodować obrzęk twarzy i języka, zawroty głowy, pokrzywkę i problemy z oddychaniem.

Omalizumab (Xolair), immunomodulator, działa inaczej niż inne leki przeciwzapalne stosowane w astmie. Xolair blokuje aktywność IgE (białka, które jest nadmiernie produkowane u osób z alergią), zanim może ono prowadzić do ataków astmy. Wykazano, że leczenie immunomodulatorami pomaga zmniejszyć liczbę ataków astmy u osób z umiarkowaną lub ciężką astmą alergiczną, u których objawy nie są kontrolowane za pomocą wziewnych steroidów.

Xolair, lek na receptę, jest podawany w zastrzykach co 2 do 4 tygodni. Zalecany jest dla osób z astmą alergiczną o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Działania niepożądane mogą obejmować zaczerwienienie, ból, obrzęk, zasinienie lub swędzenie w miejscu wstrzyknięcia, ból stawów i zmęczenie. U osób stosujących lek Xolair istnieje niewielkie zwiększenie ryzyka wystąpienia problemów z sercem i krążeniem mózgowym. Lek ten zawiera również ostrzeżenie o ciężkiej, potencjalnie zagrażającej życiu reakcji alergicznej (anafilaksji).

Reslizumab (Cinqair) jest również lekiem podtrzymującym. Jest on stosowany razem ze zwykłymi lekami na astmę, jeśli te leki nie są w stanie w pełni kontrolować astmy. Lek ten podaje się co 4 tygodnie w postaci zastrzyku dożylnego przez około godzinę. Lek ten działa poprzez zmniejszenie liczby szczególnego rodzaju białych krwinek zwanych eozynofilami, które odgrywają rolę w wywoływaniu objawów astmy. Może on zmniejszyć liczbę ciężkich ataków astmy. Działania niepożądane obejmują anafilaksję (ciężką reakcję alergiczną), bóle mięśni i nowotwory.

W jaki sposób leki antycholinergiczne poprawiają kontrolę astmy?

Bromek tiotropium (Spiriva Respimat) jest długo działającym lekiem antycholinergicznym. Leki antycholinergiczne rozluźniają i rozszerzają (rozszerzają) drogi oddechowe w płucach, ułatwiając oddychanie (leki rozszerzające oskrzela). Bromek tiotropium jest lekiem podtrzymującym, stosowanym raz dziennie wraz z innymi lekami podtrzymującymi, gdy konieczna jest ściślejsza kontrola w celu złagodzenia objawów. Nie jest to inhalator ratunkowy. Ten lek może być stosowany przez osoby w wieku 6 lat i starsze, które mają astmę.

Jakie są działania niepożądane leków przeciwcholinergicznych?

Najczęstsze działania niepożądane to zapalenie gardła, ból głowy, zapalenie oskrzeli i zapalenie zatok. Inne reakcje to zawroty głowy, biegunka, kaszel, alergiczny nieżyt nosa, zakażenia dróg moczowych i zatrzymanie moczu, zakażenia drożdżakami w jamie ustnej lub gardle oraz wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie).

Dowiedz się, dlaczego istnieje związek między zgagą a astmą i dowiedz się, jak możesz rozwiązać oba problemy.

Lekarze nie są do końca pewni, dlaczego te dolegliwości tak ściśle do siebie pasują, ale wiedzą, że związek dotyczy kwasu żołądkowego i dróg oddechowych.

Jak zgaga wpływa na astmę

Zgaga pojawia się, gdy otwór między żołądkiem a przełykiem nie działa prawidłowo. Przełyk to przewód łączący żołądek z gardłem. Uszkodzony otwór umożliwia przedostawanie się kwasu żołądkowego do przełyku. Lekarz może to nazwać „kwaśnym refluksem”.

Twój przełyk nie ma takiej samej ochronnej wyściółki jak żołądek, więc kwas podrażnia go i często powoduje nieprzyjemne uczucie pieczenia w klatce piersiowej. To normalne, że zdarza się to od czasu do czasu, ale jeśli jest to problem długotrwały, może to być oznaką choroby refluksowej przełyku (GERD).

Istnieją dwa sposoby, w jakie kwaśny refluks może wywołać astmę lub pogorszyć jej objawy:

Kwas dotyka nerwów w przełyku. Wywołuje to reakcję łańcuchową. Nerwy informują mózg, aby nakazał drogom oddechowym chronić się przed kwasem. Drogi oddechowe zwężają się, aby zatrzymać kwas i zaczynają się objawy astmy.

Kwas żołądkowy dostaje się bezpośrednio do płuc. Kwas podrażnia drogi oddechowe, co powoduje świszczący oddech, kaszel i uczucie ucisku w klatce piersiowej.

Czasami choroba refluksowa przełyku może przebiegać bez typowych objawów zgagi. Lekarz może pomóc ustalić, czy „cicha” choroba refluksowa przełyku ma wpływ na astmę, zadając pewne pytania.

Często GERD jest przyczyną astmy, jeśli:

• Objawy astmy zaczynają się w wieku dorosłym.

• Astma pogarsza się po jedzeniu, ćwiczeniach lub leżeniu.

• Leczenie astmy nie przynosi oczekiwanych rezultatów.

• Kaszlesz lub często masz zachrypnięty głos.

Jeśli lekarz nie jest pewien, czy pacjent cierpi na chorobę refluksową przełyku, może wykonać kilka badań, w tym:

• Laryngoskopia

• Badanie połykania z użyciem promieniowania rentgenowskiego

• Endoskopia. Badanie przełyku za pomocą małej giętkiej rurki wyposażonej w światło i kamerę.

• Ambulatoryjny test kwasowości (pH). Pozwala to określić ilość kwasu w przełyku.

• Test impedancji przełyku. Pomiar przemieszczania się treści w przełyku.

Jak astma wpływa na zgagę

Niektóre leki na astmę mogą zwiększać ryzyko wystąpienia kwaśnego refluksu ze względu na sposób, w jaki oddziałują na różne mięśnie w organizmie. Prednizon i albuterol mogą wpływać na mięśnie, które kontrolują otwór między przełykiem a żołądkiem. Może to powodować przedostawanie się kwasu do przełyku.

Inne leki na astmę oddziałują na mięśnie tworzące ściany przełyku – i uniemożliwiają jego prawidłowe funkcjonowanie.

Co robić, gdy masz refluks żołądkowo-przełykowy i astmę?

Jeśli choroba refluksowa przełyku pogarsza objawy astmy, a leki na astmę pogarszają objawy choroby refluksowej, jak przerwać ten cykl? Często odpowiedzią jest skupienie się na chorobie refluksowej i jej opanowanie. Kiedy refluks ustąpi, objawy astmy prawdopodobnie się poprawią.

Twój lekarz może pomóc ci zdecydować, czy potrzebujesz leków na objawy refluksu żołądkowo-przełykowego. Może on zasugerować, aby zacząć od leków dostępnych bez recepty, takich jak:

• Leki zobojętniające kwas żołądkowy

• H2-blokery, które powstrzymują organizm przed wytwarzaniem nadmiernej ilości kwasu

• Inhibitory pompy protonowej, które mogą zmniejszyć ilość kwasu wytwarzanego przez organizm

Czasami jednak, aby opanować objawy GERD, konieczne jest podanie leków na receptę. W rzadkich przypadkach lekarz może zasugerować przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego w przypadku GERD.Istnieją również sposoby, które można zastosować w domu, aby złagodzić objawy GERD, takie jak

• Spać z wezgłowiem łóżka podniesionym o 6 do 8 cali, tak aby grawitacja pomagała kwasowi żołądkowemu pozostać w żołądku.

• Nie należy jeść na 3 do 4 godzin przed położeniem się spać w nocy.

• Jedz małe posiłki w ciągu dnia zamiast trzech dużych.

• Zrzuć zbędne kilogramy, które mogą powodować ucisk na brzuch.

• Trzymaj się z dala od tłustych i kwaśnych pokarmów.

• Rzucić palenie.

• Noś luźne ubrania i unikaj pasków.

Aby zatrzymać ten cykl, można także unikać czynników wywołujących astmę podczas leczenia objawów GERD.

Jeśli masz astmę, filtry powietrza mogą pomóc w jej kontrolowaniu. Lekarz pomoże Ci wybrać odpowiedni dla Twojego domu.

Jeśli mieszkasz z osobą palącą, filtr powietrza lub oczyszczacz powietrza w pomieszczeniu może okazać się pomocny. Bierne palenie zawsze pogarsza objawy astmy. Bierne palenie powoduje również niedrożność nosa u małych dzieci. Prawie wszystkie oczyszczacze powietrza skutecznie usuwają dym z pomieszczenia (pod warunkiem, że filtr powietrza jest wystarczająco duży, wentylator włączony, a filtr powietrza utrzymywany w czystości).

Astma i oczyszczacze powietrza w pomieszczeniach

Czy filtry powietrza mogą pomóc w zapobieganiu objawom astmy? Może. Oczyszczacze powietrza w pomieszczeniach usuwają małe cząsteczki, które znajdują się w powietrzu w pobliżu oczyszczacza. Jednak oczyszczacze powietrza w pomieszczeniach nie usuwają małych cząsteczek alergenów, które powstają w wyniku lokalnych zakłóceń, takich jak mikroskopijne odchody roztoczy kurzu domowego, które otaczają poduszkę, gdy uderza w nią głowa (lub gdy przewracamy się w łóżku). Alergeny te są wdychane przez użytkownika, zanim znajdą się w pobliżu oczyszczacza powietrza. Oczyszczacze powietrza potrzebują od 5 do 15 minut, aby usunąć takie tymczasowe, lokalne źródła kurzu i alergenów.

Dywany na ścianach również stanowią ogromne źródło alergenów, których po prostu nie da się usunąć poprzez odkurzanie lub użycie oczyszczacza powietrza. Jednak te nagromadzone alergeny pozostają w dywanie, dopóki nie zostaną naruszone. Odkurzanie dywanów, które wykorzystuje szczotkę bijakową, powoduje wyrzucanie bardzo dużych ilości alergenów do pomieszczenia, nawet jeśli używany jest odkurzacz HEPA. Oczyszczacze powietrza w pomieszczeniach nie są również wystarczająco skuteczne, jeśli źródło alergenów pozostaje w domu, np. kot, pies, ptak lub chomik.

Oczyszczacze powietrza działają tylko w pomieszczeniu, w którym są umieszczone. Ponieważ każdej nocy spędzasz osiem godzin w sypialni, powinna ona być pierwszym pomieszczeniem, w którym należy umieścić oczyszczacz powietrza. Możliwe jednak, że spędzasz również kilka godzin dziennie w kuchni, pokoju telewizyjnym lub biurze, dlatego do każdego z tych pomieszczeń może być potrzebny oddzielny oczyszczacz powietrza.

Rodzaje filtrów powietrza

Dostępnych jest wiele rodzajów filtrów powietrza, w tym:

wykorzystują wentylator do przepuszczania powietrza przez specjalny ekran, który zatrzymuje cząsteczki takie jak dym, pyłki i inne alergeny unoszące się w powietrzu. Najbardziej znanym filtrem powietrza jest wysokowydajny filtr HEPA (high-efficiency particulate air). HEPA (to rodzaj filtra, a nie nazwa marki) został opracowany podczas II wojny światowej, aby zapobiec wydostawaniu się cząsteczek radioaktywnych z laboratoriów. Aby zakwalifikować się jako prawdziwy filtr HEPA, filtr powietrza musi być w stanie wychwycić co najmniej 90% wszystkich cząstek o średnicy 0,3 mikrona lub większej, które do niego trafią. Wadą tych urządzeń jest hałas wentylatora i koszt energii elektrycznej potrzebnej do jego pracy. Hałas można zmniejszyć, stosując duże urządzenie przeznaczone do większego pomieszczenia i pracujące z mniejszą prędkością. Wentylator nie powinien być skierowany na dywan lub zasłony, ponieważ może to powodować wzbijanie kurzu z dywanu lub zasłon.

Dostępne są oczyszczacze powietrza do pomieszczeń „Ultra-HEPA”, które usuwają jeszcze więcej bardzo małych cząsteczek. Nie ma przekonujących dowodów na to, że poprawiają one kontrolę astmy w porównaniu z konwencjonalnymi oczyszczaczami powietrza HEPA (z podobnym CADR, patrz niżej).

wykorzystują ładunki elektryczne do przyciągania i zatrzymywania alergenów i substancji drażniących. Jeśli urządzenie zawiera płytki zbierające, cząsteczki są wychwytywane w systemie; w przeciwnym razie przywierają do powierzchni pomieszczenia i trzeba je usuwać. Wadą tych urządzeń jest to, że prawie wszystkie z nich wytwarzają niewielkie ilości ozonu. Ozon podrażnia drogi oddechowe, powodując przejściowy skurcz oskrzeli u osób z astmą oraz zatkanie nosa u osób z katarem siennym lub nieżytem nosa.

zawierają elementy zarówno filtrów mechanicznych, jak i elektrostatycznych.

wykorzystują granulki węgla aktywnego do usuwania nieprzyjemnych zapachów (lotnych związków organicznych) oraz zanieczyszczeń nieparametrycznych, takich jak gaz kuchenny, gazy emitowane przez farby lub materiały budowlane (np. formaldehyd) oraz perfumy. Te cienkie czarne filtry są często umieszczane przed filtrami HEPA. Wadą tych filtrów jest to, że szybko stają się nieefektywne, ponieważ pochłaniają duże ilości oparów, dlatego muszą być wymieniane nawet co miesiąc. Są one jednak stosunkowo niedrogie. Zaletą jest to, że usuwają one duże cząstki (działając jako filtr wstępny), co wydłuża żywotność drogiego filtra HEPA.

wykorzystują promieniowanie ultrafioletowe (UV) do zabijania bakterii, wirusów i pleśni, które przechodzą przez obszar, na który pada światło UV. Takie lampy UV mogą być dołączone do innych urządzeń oczyszczających powietrze, które wykorzystują wentylator. Nie są nam znane żadne badania, które wykazałyby, że zastosowanie bakteriobójczych lamp UV poprawia jakość oddychania u osób z chorobami płuc. Są one jednak stosowane od dziesięcioleci w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia gruźlicą wśród personelu i osób odwiedzających szpitale, które aktywnie leczą takich pacjentów.

to urządzenia, które celowo wytwarzają wysokie stężenie ozonu, aby oczyścić powietrze w pomieszczeniu. Są one często stosowane do odkażania pomieszczeń po pożarze, w którym doszło do zadymienia. Ozon powoduje skurcz oskrzeli u osób z astmą, nawet w niskich stężeniach, dlatego należy go unikać.

mogą być stosowane, jeśli dom jest ogrzewany lub klimatyzowany za pomocą kanałów wentylacyjnych. W przypadku oczyszczacza powietrza dla całego domu, system HVAC zawiera filtry powietrza zaprojektowane tak, aby ograniczyć gromadzenie się kurzu i brudu w kanałach i wężownicach systemu. Te proste filtry kosztują mniej niż dolara za sztukę, a wymienia się je co miesiąc lub dwa, ale usuwają one tylko duże cząstki, a nie małe cząstki znajdujące się w domu, które są wdychane do płuc. Można kupić bardziej wydajne filtry zamienne (zwykle w cenie od 6 do 20 dolarów za sztukę), które usuwają wiele mniejszych cząsteczek. Są one często plisowane lub pokryte ładunkiem elektrostatycznym. Jednak takie filtry zamienne szybko się zatykają w zakurzonym otoczeniu, ograniczając przepływ powietrza przez system i powodując spadek wydajności ogrzewania lub chłodzenia.

Do systemu HVAC można dodać stałe oczyszczacze powietrza dla całego domu, ale koszt takiego urządzenia i instalacji wynosi od kilkuset do kilku tysięcy dolarów. Wady obejmują ozonowe produkty uboczne oczyszczaczy elektrostatycznych; konieczność częstego czyszczenia płytek; konieczność ciągłej pracy wentylatora (24/7) w celu oczyszczenia powietrza oraz koszty energii elektrycznej i hałas związany z ciągłą pracą dużego wentylatora.

Wybór filtra powietrza

Przed zakupem filtra powietrza należy zadać następujące pytania:

• Czy jest wystarczająco duży?

  Czy urządzenie będzie oczyszczać powietrze w pomieszczeniu wielkości mojej sypialni co cztery do sześciu minut przy prędkości wentylatora, którą mogę tolerować? Odpowiednią wielkość urządzenia określa się na podstawie współczynnika dostarczania czystego powietrza (CADR). Stowarzyszenie Producentów Sprzętu Gospodarstwa Domowego (AHAM) ocenia oczyszczacze powietrza na podstawie ich współczynnika dostarczania czystego powietrza; szczegółowe informacje można znaleźć na stronie internetowej AHAM.

• Jak trudno jest wymienić (lub wyczyścić) filtr?

  Poproś o demonstrację. Jak często należy wymieniać filtr (lub dwa różne filtry) (w przeciętnym domu z palaczem, co jest najgorszym przypadkiem)? Ile kosztują filtry zamienne? (Należy również sprawdzić, ile kosztują filtry kupowane przez Internet).

• Jaki jest szacunkowy koszt nieprzerwanej pracy urządzenia przez rok?

• Jaki jest poziom hałasu emitowanego przez urządzenie?

  Jest to bardzo ważne w przypadku urządzeń HEPA wyposażonych w wentylator. Wartość CADR jest podawana tylko wtedy, gdy wentylator pracuje na wysokich obrotach, które są zawsze najgłośniejsze. Czy jest on wystarczająco cichy, aby pracować podczas snu? (Włącz go i wypróbuj, chociaż prawdopodobnie będziesz w sklepie i nie będziesz miał prawdziwego wrażenia, jak głośny jest w cichym otoczeniu sypialni).

Jeśli ty lub ktoś z twoich bliskich ma objawy astmy, a w domu jest palacz, filtr powietrza prawdopodobnie poprawi kontrolę nad astmą. Jeśli w domu nie ma biernego palenia, oczyszczacze powietrza mogą nie pomóc w leczeniu astmy. Jeśli to ty palisz, oczyszczacz powietrza pomoże tylko osobom niepalącym w twoim domu, a nie tobie. Podsumowując, jak używać filtrów powietrza, by zapobiec atakom astmy? Jeśli jesteś osobą zdrową, żyjącą w stosunkowo niezanieczyszczonym środowisku, prawdopodobnie nie ma potrzeby wydawania pieniędzy.

Astma nocna może być poważna. Lekarz wyjaśnia możliwe przyczyny i sposoby leczenia.

Astma nocna jest bardzo poważną chorobą. Wymaga właściwej diagnozy i skutecznego leczenia.

Astma nocna i zaburzenia snu

Szanse na wystąpienie objawów astmy są większe podczas snu. Nocny świszczący oddech, kaszel i problemy z oddychaniem są powszechne, ale potencjalnie niebezpieczne. Wielu lekarzy często lekceważy astmę nocną lub astmę nocną.

Badania pokazują, że większość zgonów związanych z objawami astmy, takimi jak świszczący oddech, ma miejsce w nocy.

Przyczyny astmy nocnej

Dokładne przyczyny nasilania się astmy podczas snu nie są znane, ale istnieją wytłumaczenia, które obejmują zwiększoną ekspozycję na alergeny, ochładzanie dróg oddechowych, przebywanie w pozycji leżącej oraz wydzielanie hormonów zgodnie z rytmem okołodobowym. Sam sen może nawet powodować zmiany w funkcjonowaniu oskrzeli.

Podczas snu drogi oddechowe mają tendencję do zwężania się, co może powodować zwiększony opór przepływu powietrza. Może to wywołać nocny kaszel, który może spowodować jeszcze większe zwężenie dróg oddechowych. Zwiększony odpływ z zatok może również wywołać astmę w bardzo wrażliwych drogach oddechowych. Zapalenie zatok z astmą jest dość powszechne.

Problemy z astmą mogą pojawić się podczas snu, niezależnie od pory jego trwania. Osoby chore na astmę, które pracują na nocnej zmianie, mogą mieć ataki oddychania w ciągu dnia, kiedy śpią. Większość badań sugeruje, że testy oddechowe są gorsze około 4-6 godzin po zaśnięciu. Sugeruje to, że może istnieć jakiś wewnętrzny czynnik wywołujący astmę związaną ze snem.

Leżenie w pozycji leżącej może również predysponować do nocnych problemów z astmą. Może to być spowodowane wieloma czynnikami, takimi jak nagromadzenie wydzieliny w drogach oddechowych (drenaż zatok lub kapanie z nosa), zwiększona objętość krwi w płucach, zmniejszona objętość płuc i zwiększony opór dróg oddechowych.

Oddychanie zimniejszym powietrzem w nocy lub spanie w klimatyzowanej sypialni może również powodować utratę ciepła z dróg oddechowych. Ochłodzenie dróg oddechowych i utrata wilgoci są ważnymi czynnikami wywołującymi astmę wysiłkową. Są one również związane z astmą nocną.

Jeśli często dokucza Ci zgaga, refluks kwasu żołądkowego przez przełyk do krtani może stymulować skurcz oskrzeli. Jest on gorszy w pozycji leżącej lub jeśli przyjmujesz leki na astmę, które rozluźniają zastawkę między żołądkiem a przełykiem. Czasami kwas żołądkowy podrażnia dolną część przełyku i prowadzi do zwężenia dróg oddechowych. Jeśli kwas żołądkowy przedostanie się do gardła, może ściekać do tchawicy, dróg oddechowych i płuc, prowadząc do poważnej reakcji organizmu. Może to oznaczać podrażnienie dróg oddechowych, zwiększone wydzielanie śluzu i zacieśnienie dróg oddechowych. Leczenie GERD i astmy odpowiednimi lekami może często powstrzymać astmę nocną.

Jeśli jesteś narażony na kontakt z alergenem lub czynnikiem wywołującym astmę, są duże szanse, że wkrótce potem wystąpi niedrożność dróg oddechowych lub astma alergiczna. Taki ostry atak astmy kończy się w ciągu godziny. U około 50% osób, u których wystąpiła reakcja natychmiastowa, w ciągu trzech do ośmiu godzin od kontaktu z alergenem dochodzi do drugiej fazy obturacji dróg oddechowych. Faza ta nazywana jest reakcją późnej fazy i charakteryzuje się zwiększoną reaktywnością dróg oddechowych, rozwojem zapalenia oskrzeli i bardziej długotrwałym okresem obturacji dróg oddechowych.

W wielu badaniach wykazano, że w przypadku narażenia na alergen wieczorem zamiast rano, pacjent jest bardziej podatny na wystąpienie reakcji późnej fazy i jest bardziej prawdopodobne, że reakcja ta będzie miała większe nasilenie.

Hormony krążące we krwi mają dobrze scharakteryzowane rytmy okołodobowe, które występują u każdego człowieka. Epinefryna jest jednym z takich hormonów, który wywiera istotny wpływ na oskrzela. Hormon ten pomaga utrzymać mięśnie w ścianach oskrzeli w stanie rozluźnienia, dzięki czemu drogi oddechowe pozostają szerokie. Epinefryna hamuje także uwalnianie innych substancji, takich jak histaminy, które powodują wydzielanie śluzu i skurcz oskrzeli. Stężenie epinefryny i szczytowe wartości przepływu wydechowego są najniższe około godziny 4:00 rano, podczas gdy stężenie histaminy zwykle osiąga szczyt w tym samym czasie. Ten spadek poziomu epinefryny może predysponować do wystąpienia nocnej astmy podczas snu.

Jak leczy się astmę nocną?

Nie ma lekarstwa na astmę nocną, ale codzienne leki na astmę, takie jak steroidy wziewne, są bardzo skuteczne w zmniejszaniu stanu zapalnego i zapobieganiu objawom nocnym. Ponieważ astma nocna lub nocne objawy mogą wystąpić w dowolnym momencie w czasie snu, leczenie astmy musi być wystarczające, by objąć te godziny. Długo działający lek rozszerzający oskrzela podawany w inhalatorze może być skuteczny w zapobieganiu skurczowi oskrzeli i objawom astmy. Jeśli cierpisz na astmę nocną, możesz również skorzystać z długo działającego kortykosteroidu wziewnego. Jeśli cierpisz na chorobę refluksową przełyku i astmę, zapytaj lekarza o leki zmniejszające wydzielanie kwasu w żołądku. Unikanie potencjalnych wyzwalaczy alergii, takich jak roztocza kurzu, sierść zwierząt lub pierze w puchowej kołdrze może być bardzo pomocne w zapobieganiu alergii i astmie oraz nocnym atakom astmy.

Dodatkowo, używając miernika szczytowego przepływu wydechowego, możesz monitorować, jak zmienia się funkcjonowanie twoich płuc w ciągu dnia i nocy. Kiedy zauważysz zmiany w funkcjonowaniu płuc, porozmawiaj z lekarzem o planie rozwiązania problemu nocnych objawów astmy. W zależności od rodzaju astmy i stopnia jej ciężkości (łagodna, umiarkowana lub ciężka), lekarz może przepisać leczenie, które pomoże ci złagodzić objawy astmy nocnej, abyś mógł spać jak dziecko.

Lekarz wyjaśnia, na czym polega termoplastyka oskrzeli – metoda leczenia ciężkiej astmy, która wykorzystuje delikatne ciepło do obkurczania mięśni gładkich w płucach.

Na zabieg termoplastyki oskrzeli udajesz się do szpitala. Zabieg wykonuje się w trzech oddzielnych sesjach, z zachowaniem około 3-tygodniowego odstępu pomiędzy kolejnymi. Każdy zabieg trwa mniej niż godzinę, a zabiegowi poddawana jest za każdym razem inna część płuc.

Termoplastyka oskrzeli nie leczy astmy. Może jednak sprawić, że pacjent poczuje się lepiej i będzie lepiej oddychać.

Co się dzieje podczas zabiegu

Najpierw lekarz zbada płuca, sprawdzając, ile powietrza jesteś w stanie wydmuchać.

Zażyjesz tabletkę sterydową, a przez żyłę w ramieniu otrzymasz lek wywołujący senność. Możesz otrzymać inne leki znieczulające jamę ustną i gardło.

Lekarz wprowadzi małą rurkę zwaną bronchoskopem przez usta, do gardła i do płuca. Wewnątrz bronchoskopu znajduje się mniejsza rurka, która ogrzewa każdą z małych dróg oddechowych w tej części płuc. Ciepło jest bardzo delikatne – chłodniejsze niż filiżanka kawy. Pacjent nie czuje, że rurka dotyka płuc.

Po zabiegu pacjent będzie prawdopodobnie odpoczywał przez 3 lub 4 godziny. Zostanie także wykonane kolejne badanie płuc. W zależności od wyników, pacjent może spędzić noc w szpitalu. Możesz też wrócić do domu tego samego dnia.

Po każdej sesji pielęgniarka zadzwoni do Ciebie, aby sprawdzić, jak się czujesz. Lekarz będzie dokładnie kontrolował postępy pacjenta przez 6 tygodni po ostatnim leczeniu.

Skutki uboczne i ryzyko

Po zakończeniu leczenia często występuje uczucie senności. Może również wystąpić kaszel, świszczący oddech lub duszności. Objawy te zwykle ustępują w ciągu tygodnia. W rzadkich przypadkach może być konieczna opieka szpitalna w związku z tymi objawami.

Istnieje ryzyko, że leczenie może wywołać ciężki atak astmy, który może nawet spowodować konieczność hospitalizacji.

Komu to pomaga

Ta terapia jest przeznaczona tylko dla osób z ciężką astmą. Lekarz może go zalecić, jeśli:

• Masz ataki astmy, których nie udaje się opanować za pomocą inhalatorów steroidowych lub leków na astmę zwanych beta-agonistami

• Są w wieku od 18 do 65 lat

• Nie palili w ciągu ostatniego roku

• Potrzebujesz doustnych steroidów, aby kontrolować astmę

?

Jakie są korzyści?

Po zabiegu termoplastyki oskrzeli nadal będziesz potrzebował inhalatora lub innych leków na astmę. Możesz jednak nie używać ich tak często.

Celem zabiegu jest:

• Mniej ataków astmy

• Mniej wizyt na pogotowiu i w szpitalu

• Mniej dni straconych z pracy, szkoły i innych zajęć

• Lepsze objawy przez okres do 5 lat po leczeniu