Lekarz mówi ci.

Objawy astmy eozynofilowej mogą wyglądać inaczej niż w przypadku innych rodzajów astmy. Poznaj objawy i choroby, których należy szukać.

Objawy mogą być podobne do objawów innych rodzajów astmy, ale czasami mają swój własny charakter. Osoby z astmą eozynofilową często cierpią także na inne schorzenia. Nie można stwierdzić, czy masz astmę eozynofilową tylko na podstawie objawów i stanu zdrowia – do tego potrzebny jest lekarz i kilka testów. Jednak wiedza na temat tego, czego należy szukać, pomoże ci lepiej przygotować się do wizyty.

Objawy

Do typowych objawów astmy eozynofilowej należą:

• Zablokowane drogi oddechowe

• Kaszel

• Ucisk w klatce piersiowej

• Duszność lub trudności w oddychaniu

• Kaszel

Objawy te są takie same jak w innych rodzajach astmy, jednak w przypadku astmy eozynofilowej są one bardziej stałe i nasilone. Istnieje także prawdopodobieństwo częstszych ataków astmy, które mogą być także bardziej niebezpieczne.

Ogólnie rzecz biorąc, astma powoduje obrzęk dróg oddechowych w płucach. Astma eozynofilowa powoduje obrzęk całego układu oddechowego, od nosa aż po najdrobniejsze drogi oddechowe. To dlatego jednym z głównych objawów tego typu astmy jest duszność, a nie świszczący oddech. Nawet podczas wysiłku fizycznego często to duszności, a nie świszczący oddech, pogarszają się.

Jedną z innych oznak, że astma może być spowodowana podtypem eozynofilowym jest to, że typowe leczenie astmy – leki zwane kortykosteroidami wziewnymi – nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Często dobrze reaguje na kortykosteroidy przyjmowane doustnie, ale zwykle mają one więcej działań niepożądanych. Ponadto, jeśli masz astmę eozynofilową, możesz uzależnić się od kortykosteroidów, aby zapobiec atakom astmy.

Na co jeszcze powinienem zwrócić uwagę?

Osoby z astmą często mają różne rodzaje alergii, które działają jak wyzwalacze. W przypadku astmy eozynofilowej zwykle nie jest to regułą, ale w jej przebiegu często występują inne dolegliwości.

Spuchnięte zatoki. Zatoki to małe kieszonki powietrzne znajdujące się po obu stronach nosa, między oczami i w dolnej części czoła. Gdy są one stale opuchnięte, mówi się o przewlekłym zapaleniu zatok, które może powodować śluz spływający po tylnej ścianie gardła, przekrwienie oraz ucisk lub ból twarzy.

Obrzęk tkanki w nosie. Obrzęk tkanki wyściełającej nos, zwanej błoną śluzową nosa, często towarzyszy obrzękowi zatok. Stan ten, wraz z obrzękiem zatok, nazywany jest zapaleniem błony śluzowej nosa.

Polipy nosa. Są to małe, bezbolesne narośla w nosie lub zatokach. Mogą one blokować przepływ powietrza i wpływać na zmysł powonienia.

Wrażliwość na aspirynę. Aspiryna i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAIDs), takie jak ibuprofen i naproksen, mogą u niektórych osób wywoływać ataki astmy.

Zapalenie ucha środkowego. Obrzęk w nosie i zatokach może dotrzeć aż do uszu i spowodować zapalenie ucha środkowego, zwane zapaleniem ucha środkowego. Prowadzi to do powstania gęstego płynu w uszach, który może zaburzać słuch.

Sumując wszystko

Wszystkie te objawy ograniczają przepływ powietrza. Od polipów w nosie do zaciśniętych dróg oddechowych głęboko w płucach – zwykły oddech staje się o wiele bardziej skomplikowany.

Ponieważ osoby z astmą eozynofilową mogą mieć mniej świszczący oddech, a więcej duszności, a także inne objawy ograniczające przepływ powietrza, lekarze czasami myślą, że cierpią na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP). Jest to inna choroba płuc i występuje częściej u osób palących.

Należy uważnie obserwować wszystkie objawy, aby dać lekarzowi pełny obraz swojego stanu. Warto wiedzieć, że chorujesz na astmę eozynofilową, ponieważ zarówno ty, jak i twój lekarz musicie uważniej przyglądać się tej chorobie niż innym rodzajom astmy. Wiedza ta jest również ważna ze względu na możliwość zastosowania różnych metod leczenia, które mogą mieć duży wpływ na jakość życia pacjenta.

Astma eozynofilowa jest trudną do leczenia odmianą astmy, która zwykle występuje u dorosłych. Dowiedz się, czym jest, czym różni się od innych rodzajów astmy i co ją wywołuje.

W tym miejscu pojawia się astma eozynofilowa. Lekarze nazywają ją podtypem astmy. Naukowcy wciąż pracują nad tym, jak zdefiniować te podtypy, a jest to ważna praca, ponieważ może doprowadzić do opracowania innych, bardziej skutecznych metod leczenia.

Do niedawna astma eozynofilowa oznaczała częstsze ataki astmy i gorszą jakość życia. Jednak zrozumienie podtypów pozwoliło na opracowanie nowych leków, które szybko zmieniają ten obraz.

Co lekarze wiedzą na ten temat?

Astma eozynofilowa jest rzadką odmianą astmy. Często ma ciężki przebieg i zwykle pojawia się u dorosłych. Główne leki stosowane w leczeniu astmy – kortykosteroidy wziewne – nie działają na nią zbyt skutecznie, nawet w dużych dawkach. Oznacza to, że trudniej sobie z nią poradzić i częściej dochodzi do ataków astmy. Zazwyczaj konieczne jest przyjmowanie tabletek z kortykosteroidami, które mogą mieć więcej skutków ubocznych niż inhalator. Kilka leków biologicznych zostało zatwierdzonych do stosowania w celu zmniejszenia częstości ataków astmy eozynofilowej. Należą do nich:

• Benralizumab (Fasenra)

• Mepolizumab (Nucala)

• Reslizumab (Cinqair)

Układ oddechowy to układ służący do oddychania. Rozciąga się od nosa i ust aż do najdrobniejszych dróg oddechowych w płucach. W przypadku astmy eozynofilowej w układzie oddechowym występuje stan zapalny wywołany przez komórki zwane eozynofilami.

Eozynofile to białe krwinki. Stanowią część układu odpornościowego organizmu i w normalnych warunkach pomagają w zwalczaniu chorób. Jednym z ich zadań jest przyczynianie się do powstawania obrzęków. Może to zabrzmieć dziwnie, ale obrzęk jest jednym z kluczowych narzędzi organizmu w walce z zarazkami. Jednak zbyt duży obrzęk może powodować problemy.

Czym się różni od zwykłej astmy?

Coraz częściej lekarze przekonują się, że tak naprawdę nie ma czegoś takiego jak zwykła astma. Ale coś takiego, jak klasyczna astma dziecięca, może wyglądać następująco:

• Pojawia się, gdy jesteś dzieckiem

• Często wywołany jest przez alergeny, takie jak sierść zwierząt domowych lub roztocza kurzu

• Powoduje obrzęk dróg oddechowych, a także objawy takie jak świszczący oddech i trudności w oddychaniu

• Dobrze reaguje na leczenie kortykosteroidami wziewnymi

Astma eozynofilowa to:

• Występuje zwykle u osób dorosłych

• Zwykle nie jest spowodowana alergią – ludzie, którzy na nią chorują, zwykle nie mają alergii

• Powoduje obrzęk całego układu oddechowego

• Na początku może nie wyglądać jak astma, ponieważ głównym objawem może być duszność, a nie świszczący oddech

• Nie reaguje dobrze na kortykosteroidy wziewne, nawet w dużych dawkach

Co ją powoduje?

Lekarze nie wiedzą, co tak naprawdę wywołuje astmę eozynofilową. Nie ma też żadnych wyraźnych czynników, takich jak żywność czy ilość ćwiczeń, które zwiększają prawdopodobieństwo zachorowania.

Wiadomo natomiast, że zwykle pojawia się ona u dorosłych w wieku 35-50 lat, którzy nie mają alergii. Czasami zdarza się u starszych dorosłych, może też wystąpić u dzieci, ale nie jest to tak częste. I choć astma dorosłych zwykle dotyka częściej kobiet niż mężczyzn, to astma eozynofilowa występuje u nich w podobnym stopniu.

Astma dziecięca jest definiowana jako astma u dzieci, niemowląt lub małych dzieci. Dowiedz się więcej o przyczynach, czynnikach wywołujących, czynnikach ryzyka, objawach, diagnostyce, leczeniu, lekach, powikłaniach, zapobieganiu i prognozach dotyczących astmy dziecięcej.

Astma dziecięca jest tą samą chorobą płuc, na którą chorują dorośli, ale dzieci często mają inne objawy. Lekarze nazywają to również astmą dziecięcą.

Jeśli dziecko choruje na astmę, jego płuca i drogi oddechowe mogą łatwo ulec zapaleniu podczas przeziębienia lub przebywania w otoczeniu takich czynników, jak pyłki. Objawy mogą utrudniać dziecku wykonywanie codziennych czynności lub sen. Czasami atak astmy może skończyć się wizytą w szpitalu.

Nie ma lekarstwa na astmę u dzieci, ale możesz współpracować z lekarzem, aby leczyć astmę i zapobiegać uszkodzeniom rozwijających się płuc dziecka.

Oznaki i objawy astmy dziecięcej

Nie wszystkie dzieci mają takie same objawy astmy. Objawy mogą się nawet różnić w zależności od epizodu choroby. Objawy astmy u dzieci obejmują:

• Kaszel, który nie ustępuje (może to być jedyny objaw)

• Częste ataki kaszlu, szczególnie podczas zabawy lub ćwiczeń, w nocy, na zimnym powietrzu, podczas śmiechu lub płaczu

• Kaszel, który nasila się po infekcji wirusowej

• Mniej energii podczas zabawy i zatrzymywanie się, aby złapać oddech podczas zajęć

• Unikanie sportu lub zajęć towarzyskich

• Problemy z zasypianiem z powodu kaszlu lub problemów z oddychaniem

• Szybkie oddychanie

• Ucisk lub ból w klatce piersiowej

• Świszczący oddech, gwizd podczas wdechu lub wydechu

• ruchy klatki piersiowej (wciągnięcia)

• Duszność

• Napięte mięśnie szyi i klatki piersiowej

• Uczucie osłabienia lub zmęczenia

• Problemy z jedzeniem lub chrząkanie podczas jedzenia (u niemowląt)

Lekarz powinien sprawdzić, czy dziecko nie ma jakiejś choroby, która utrudnia mu oddychanie.

Eksperci czasami używają terminów reaktywna choroba dróg oddechowych i zapalenie oskrzeli, gdy mówią o świszczącym oddechu lub kaszlu u niemowląt i małych dzieci. Badania mogą nie być w stanie potwierdzić astmy u dzieci poniżej 5 roku życia.

Kiedy należy skorzystać z pomocy doraźnej

Ciężki atak astmy wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej. Zwróć uwagę na następujące objawy:

• Zatrzymywanie się w środku zdania, aby złapać oddech

• Używanie mięśni brzucha do oddychania

• Brzuch, który zapada się pod żebrami, gdy dziecko próbuje zaczerpnąć powietrza

• Klatka piersiowa i boki wciągają się podczas oddychania

• Silny świszczący oddech

• Silny kaszel

• Problemy z chodzeniem lub mówieniem

• Niebieskie usta lub paznokcie

• Narastająca duszność z nasilającym się świszczącym oddechem

• Poszerzone nozdrza

• Szybkie bicie serca

• Pocenie się większe niż zwykle

• Ból w klatce piersiowej

Przyczyny i czynniki wywołujące astmę u dzieci

Do częstych czynników wyzwalających należą:

• Infekcje dróg oddechowych. Należą do nich przeziębienia, zapalenie płuc i infekcje zatok.

• Alergeny. Dziecko może być uczulone na karaluchy, roztocza kurzu, pleśń, sierść zwierząt domowych i pyłki roślin.

• Czynniki drażniące. Zanieczyszczenie powietrza, substancje chemiczne, zimne powietrze, zapachy lub dym mogą zanieczyszczać drogi oddechowe.

• Ćwiczenie. Może to prowadzić do świszczącego oddechu, kaszlu i ucisku w klatce piersiowej.

• Stres. Może on powodować brak tchu u dziecka i pogarszać objawy.

Czynniki ryzyka astmy u dzieci

Astma jest główną przyczyną długotrwałych chorób u dzieci. Choruje na nią około 7 milionów dzieci w Stanach Zjednoczonych. Liczba ta stale rośnie, a eksperci nie są pewni dlaczego.

U większości dzieci pierwsze objawy pojawiają się przed ukończeniem 5 roku życia. Ale astma może pojawić się w każdym wieku.

Do czynników zwiększających prawdopodobieństwo wystąpienia astmy u dziecka należą:

• Alergie nosowe (katar sienny) lub egzema (alergiczna wysypka skórna)

• Występowanie astmy lub alergii w rodzinie

• Częste infekcje dróg oddechowych

• Niska waga urodzeniowa

• Narażenie na bierne palenie tytoniu przed lub po urodzeniu

• Pochodzenie afroamerykańskie lub portorykańskie

• Wychowanie w środowisku o niskich dochodach

?

Diagnostyka astmy u dzieci

Objawy astmy u dziecka mogą ustąpić zanim dotrzesz do gabinetu lekarskiego. Ważne jest, abyś pomógł lekarzowi zrozumieć, co się dzieje. Diagnoza będzie zawierać:

• Pytania dotyczące historii choroby i objawów. Lekarz zapyta o wszelkie problemy z oddychaniem występujące u dziecka, a także o rodzinne występowanie astmy, alergii, egzemy lub innych chorób płuc. Należy szczegółowo opisać objawy występujące u dziecka, w tym kiedy i jak często występują.

• Badanie fizykalne. Lekarz osłucha serce i płuca dziecka oraz sprawdzi, czy w nosie lub oczach nie ma objawów alergii.

• Badania. Dziecko może zostać poddane prześwietleniu klatki piersiowej. Jeśli dziecko ma 6 lat lub więcej, może zostać poddane prostemu badaniu płuc, zwanemu spirometrią. Badanie to polega na pomiarze ilości powietrza w płucach dziecka oraz szybkości jego wydmuchiwania. Pomoże to lekarzowi określić, jak ciężka jest astma. Inne badania mogą pomóc w znalezieniu czynników wywołujących astmę. Mogą to być testy skórne na alergie, badania krwi (IgE lub RAST) oraz zdjęcia rentgenowskie, aby sprawdzić, czy infekcje zatok lub choroba refluksowa przełyku (GERD) nie pogarszają stanu astmy. Badanie, które mierzy poziom tlenku azotu (eNO) w oddechu dziecka, również może wskazywać na stan zapalny dróg oddechowych.

Leczenie astmy u dzieci

Na podstawie historii choroby dziecka i stopnia ciężkości astmy lekarz opracuje plan leczenia, zwany planem postępowania w przypadku astmy. Opisuje on, kiedy i jak dziecko powinno stosować leki na astmę, co robić, gdy astma się nasila i kiedy należy szukać pomocy w nagłych wypadkach. Upewnij się, że rozumiesz ten plan i zadaj lekarzowi dziecka wszelkie pytania.

Plan postępowania z dzieckiem w przypadku astmy jest ważny dla kontrolowania astmy. Trzymaj go pod ręką, aby przypominał ci o codziennym planie postępowania z dzieckiem, a także był wskazówką, gdy dziecko ma objawy astmy. Przekaż kopię planu opiekunom dziecka, nauczycielom, a nawet kierowcy autobusu, aby wiedzieli, co robić, gdy dziecko ma atak astmy poza domem.

Oprócz stosowania się do planu postępowania w przypadku astmy u dziecka, należy ograniczyć kontakt z czynnikami wywołującymi astmę, a najlepiej unikać ich.

Jakie leki na astmę mogą przyjmować dzieci?

Większość leków na astmę, które podaje się dorosłym i starszym dzieciom, może być bezpiecznie przepisywana także maluchom i młodszym dzieciom. Leki dopuszczone do stosowania u młodszych dzieci podaje się w dawkach dostosowanych do wieku i wagi dziecka. W przypadku leków podawanych wziewnie może być konieczne zastosowanie innego urządzenia do podawania leku, dostosowanego do wieku i możliwości dziecka. (Wiele dzieci nie potrafi koordynować oddechu na tyle dobrze, by używać standardowego inhalatora).

Istnieją dwa główne rodzaje leków na astmę:

• Leki szybko działające pomagają w przypadku nagłych objawów. Dziecko zażywa je w celu uzyskania szybkiej pomocy podczas ataku astmy.

• Długo działające leki zapobiegają zapaleniu dróg oddechowych i utrzymują astmę pod kontrolą. Dziecko będzie je prawdopodobnie przyjmować codziennie.

Jeśli niemowlę lub starsze dziecko ma objawy astmy, które wymagają leczenia lekami rozszerzającymi oskrzela częściej niż dwa razy w tygodniu w ciągu dnia lub częściej niż dwa razy w miesiącu w nocy, większość lekarzy zaleca codzienne przyjmowanie leków przeciwzapalnych.

Wiele leków na astmę zawiera steroidy, które mogą mieć skutki uboczne. Mogą one podrażniać jamę ustną i gardło dziecka. Niektóre badania wykazują, że z czasem mogą one powodować spowolnienie wzrostu, problemy z kośćmi i zaćmę. Po ich zażyciu organizm dziecka może nie być w stanie wytwarzać tak dużej ilości naturalnych sterydów. Jednak bez leczenia astma może prowadzić do problemów zdrowotnych i wizyt w szpitalu. Podczas ustalania planu postępowania w przypadku astmy, lekarz powinien omówić z dzieckiem wszystkie za i przeciw stosowaniu leków.

Jak podawać dziecku leki na astmę?

Lekarz poinformuje cię, jak często podawać dziecku leki, w zależności od tego, jak ciężka jest astma.

Lekarstwa na astmę można podawać dziecku (zazwyczaj dzieciom poniżej 4 roku życia) za pomocą domowego nebulizatora, zwanego także automatem oddechowym. Nebulizator dostarcza leki na astmę, zwykle leki rozszerzające oskrzela, zmieniając je z postaci płynnej w mgiełkę. Dziecko otrzymuje lek poprzez wdychanie go przez maskę na twarz. Takie zabiegi oddechowe trwają zwykle około 10-15 minut i są wykonywane kilka razy dziennie.

Aby użyć nebulizatora:

• Umyć ręce.

• Umieścić lek w nebulizatorze.

• Podłączyć przewody od kompresora do podstawy.

• Przymocować ustnik lub maskę.

• Włączyć kompresor i obserwować, czy z nebulizatora wydobywa się lekka mgiełka.

• Nałożyć maskę na twarz dziecka lub włożyć ustnik do ust i pozwolić mu zacisnąć wokół niego wargi.

• Wdychaj i wydychaj powietrze do końca czasu przeznaczonego na leczenie.

• Wyłączyć nebulizator po zakończeniu podawania leku.

• Poproś dziecko o odkaszlnięcie, aby pozbyć się śluzu.

Istnieją wytyczne dotyczące postępowania w przypadku astmy u dzieci do 4 roku życia. Obejmują one stosowanie leków szybko działających (takich jak albuterol) w przypadku wystąpienia objawów jednorazowych. Kolejnym krokiem jest stosowanie małych dawek steroidów wziewnych lub montelukastu (Singulair). Po ukończeniu 4 roku życia, nacisk kładzie się na kontrolę objawów i leczenie choroby. Jeśli astma u dziecka jest pod kontrolą przez co najmniej 3 miesiące, lekarz może zmniejszyć dawkę leku.

Zamiast nebulizatora, starsze dzieci mogą używać inhalatora wodorofluoroalkanowego lub HFA (dawniej nazywanego inhalatorem ciśnieniowym lub MDI) z rozdzielaczem.

Rozkładówka to komora dołączana do inhalatora, w której mieści się porcja leku. Dzięki temu dziecko może wdychać lek do płuc w swoim własnym tempie. Aby użyć inhalatora z rozdzielaczem:

• Umyć ręce.

• Przy pierwszym użyciu należy przygotować inhalator, rozpylając go 4 razy w powietrze.

• Włóż inhalator do otworu na końcu dystansera.

• Potrząsaj przez 10 sekund.

• Poproś dziecko, aby odwróciło głowę na bok i zrobiło wydech.

• Poproś dziecko, aby zamknęło usta wokół ustnika rozpórki.

• Powiedz im, aby wzięli powolny, głęboki oddech.

• Niech wstrzymają oddech i policzą do 10.

• Powoli wydychaj powietrze.

• Jeśli lekarz zaleci dwa wdychania leku, należy odczekać 1 minutę po pierwszym wdychaniu, a następnie powtórzyć wszystkie czynności.

• Pomóż im przepłukać usta, umyć zęby lub napić się wody.

Unikanie czynników wywołujących astmę w dzieciństwie

Aby zapobiec atakom astmy lub nie dopuścić do ich nasilenia, należy skupić się na znanych czynnikach wyzwalających astmę, wykonując następujące czynności

• Nie pozwalaj nikomu palić w domu ani w samochodzie.

• Często czyść pościel i dywany, aby zwalczać roztocza.

• Trzymaj zwierzęta domowe z dala od sypialni dziecka. Filtr powietrza może pomóc w walce z alergenami.

• Regularnie zwalczaj szkodniki, aby uniknąć karaluchów.

• Usuń przecieki i używaj osuszaczy powietrza, aby zapobiec powstawaniu pleśni.

• Nie używaj zapachowych środków czyszczących ani świec.

• Sprawdzaj codzienne raporty dotyczące jakości powietrza w Twojej okolicy.

• Pomóż dziecku utrzymać prawidłową wagę.

• Jeśli dziecko ma zgagę, należy ją kontrolować.

• Jeśli ćwiczenia fizyczne są czynnikiem wyzwalającym, lekarz może zalecić dziecku użycie inhalatora na 20 minut przed wysiłkiem, aby utrzymać drożność dróg oddechowych.

• Upewnij się, że co roku otrzymują szczepionkę przeciw grypie.

Powikłania astmy u dzieci

Jeśli astma nie jest pod kontrolą, może powodować takie problemy jak:

• Ciężkie ataki, czasami prowadzące do wizyt na ostrym dyżurze lub pobytu w szpitalu

• Opuszczenie zajęć szkolnych i innych

• Zmęczenie

• Stres, lęk i depresja

• Opóźnienia we wzroście lub dojrzewaniu

• Uszkodzone drogi oddechowe i infekcje płuc

• Śmierć

Prognozy dotyczące astmy u dzieci

Nie ma lekarstwa na astmę, ale Twoje dziecko może nauczyć się ją kontrolować. Powinno ono być w stanie:

• Zapobiegać długotrwałym objawom

• Codziennie chodzić do szkoły

• Unikać objawów astmy w nocy

• Uczestniczyć w codziennych zajęciach, bawić się i uprawiać sport

• Unikaj pilnych wizyt u lekarza, na pogotowiu lub w szpitalu

• Stosowanie i dostosowywanie leków w celu kontrolowania objawów przy niewielkich lub żadnych skutkach ubocznych

Jeśli pacjent ma trudności z osiągnięciem wszystkich tych celów, powinien zwrócić się o poradę do lekarza.

Eksperci nie wiedzą jeszcze zbyt wiele na temat funkcjonowania płuc niemowląt i astmy. Uważa się jednak, że prawdopodobieństwo zdiagnozowania astmy u dziecka w wieku 7 lat jest większe, jeśli miało ono wiele epizodów świszczącego oddechu, jego matka choruje na astmę lub ma alergie.

Gdy drogi oddechowe dziecka staną się wrażliwe, pozostanie tak przez całe życie. Jednak u około 50% dzieci objawy astmy gwałtownie zmniejszają się po osiągnięciu wieku nastoletniego. Może się wydawać, że przestały chorować na astmę, ale u niektórych z nich objawy pojawią się ponownie w wieku dorosłym. Nie da się przewidzieć, co może się stać z dzieckiem.

Zdobywając wiedzę na temat astmy i sposobów jej kontrolowania, robisz ważny krok w kierunku kontrolowania stanu zdrowia swojego dziecka. Współpracuj ściśle z zespołem opieki zdrowotnej, aby dowiedzieć się wszystkiego o astmie, jak unikać czynników wywołujących objawy, jakie działanie mają leki i jak je podawać.

Jeśli w Twojej obecności dziecko ma ostry atak astmy, szybko podejmij pięć kroków pierwszej pomocy. Może to uratować im życie.

• Trudności z oddychaniem

• Nieustannie kaszle

• Niezdolność do mówienia, jedzenia lub zabawy

• Wymioty

• Sinienie warg lub palców

• Drgawki podczas oddychania (nadmierne używanie mięśni brzucha do oddychania)

Jeśli u pacjenta nie występują powyższe objawy, ale nadal skarży się na problemy z oddychaniem lub kaszel, należy wykonać następujące czynności:

• Dowiedz się, czy dziecko ma indywidualny plan działania w związku z astmą opracowany przez lekarza.

• Jeśli tak, postępuj zgodnie z instrukcjami dotyczącymi podawania leków na astmę i poszukiwania pomocy medycznej w przypadku ostrego ataku astmy.

• Przynieś kopię planu działania w przypadku astmy, aby pokazać go personelowi izby przyjęć.

Jeśli dziecko nie ma planu postępowania w przypadku astmy, ale ma inhalator:

• Posadź dziecko wygodnie w pozycji pionowej i rozluźnij ciasne ubranie.

• Podać jedno psiknięcie leku szybko działającego (albuterol) z inhalatora ratunkowego dziecka, zawsze z rozdzielaczem.

• Poproś dziecko, aby wykonało cztery wdechy z rozdzielacza.

• Lekarz na oddziale ratunkowym sprawdzi stopień nasilenia ataku i zapewni leczenie, w tym leki.

• Dziecko może zostać wypisane do domu lub hospitalizowane w celu zapewnienia mu dalszej opieki, w zależności od reakcji na leczenie.

Lekarz Twojego dziecka jest ważnym źródłem odpowiedzi na wszystkie pytania dotyczące astmy u dzieci. Lekarz przedstawia listę kluczowych pytań, które należy zadać podczas następnej wizyty.

Niektóre z czynników ryzyka zachorowania na astmę mogą cię zaskoczyć. Lekarz wyjaśnia czynniki wywołujące ataki astmy i jakie inne choroby są z nią związane.

Przyjrzyjmy się niektórym czynnikom ryzyka zachorowania na astmę i zobaczmy, w jaki sposób zwiększają one prawdopodobieństwo wystąpienia u danej osoby objawów tej choroby, takich jak kaszel, świszczący oddech i duszności. Po określeniu swoich osobistych czynników ryzyka wystąpienia astmy, zdecyduj, które z nich możesz kontrolować i spróbuj wprowadzić zmiany w stylu życia. Unikanie czynników ryzyka, które można kontrolować, jest kluczowe w zapobieganiu objawom astmy. Nie możesz zmienić swojej płci ani historii rodzinnej, ale możesz uniknąć palenia papierosów, oddychania zanieczyszczonym powietrzem, alergenów i dbania o ogólny stan zdrowia, by nie mieć nadwagi. Przejmij kontrolę nad swoją astmą – kontrolując czynniki ryzyka zachorowania na astmę. Zrozumienie wszystkich czynników ryzyka może pomóc w zapobieganiu lub kontrolowaniu astmy.

Płeć a astma

Astma dziecięca częściej występuje u chłopców niż u dziewcząt. Nie wiadomo dlaczego tak się dzieje, choć niektórzy eksperci uważają, że drogi oddechowe młodych mężczyzn są mniejsze niż u kobiet, co może przyczyniać się do zwiększonego ryzyka świszczącego oddechu po przeziębieniu lub innej infekcji wirusowej. Około 20. roku życia proporcja zachorowań na astmę wśród mężczyzn i kobiet jest taka sama. W wieku 40 lat na astmę dorosłą choruje więcej kobiet niż mężczyzn.

Rodzinna historia astmy

Obwiniaj za swoją astmę mamę lub tatę, lub oboje. Twoje dziedziczne cechy genetyczne predysponują cię do zachorowania na astmę. Uważa się, że trzy piąte wszystkich przypadków astmy jest dziedzicznych. Według raportu CDC, jeśli ktoś ma rodzica chorego na astmę, jest od trzech do sześciu razy bardziej narażony na zachorowanie na astmę niż osoba, która nie ma rodzica chorego na astmę.

Atopia i astma

Atopia oznacza genetyczną skłonność do rozwoju egzemy (atopowego zapalenia skóry), alergicznego nieżytu nosa, alergicznego zapalenia spojówek i astmy. Atopia powoduje zwiększoną wrażliwość na powszechnie występujące alergeny, zwłaszcza te, które znajdują się w żywności i w powietrzu.

U niektórych dzieci z egzemą lub atopowym zapaleniem skóry rozwija się astma. Niektóre wyniki badań wskazują, że dzieci z atopowym zapaleniem skóry mogą mieć cięższą i bardziej uporczywą astmę w wieku dorosłym.

Alergie powiązane z astmą

Alergie i astma często współistnieją. Alergie wewnątrz pomieszczeń są czynnikiem pozwalającym przewidzieć, kto może być zagrożony rozpoznaniem astmy. Jedno z ogólnokrajowych badań wykazało, że poziom toksyn bakteryjnych zwanych endotoksynami w kurzu domowym był bezpośrednio związany z objawami astmy.

Co to jest astma wysiłkowa, dlaczego się zdarza i jak można sobie z nią radzić? Lekarz skonsultował się z ekspertami, aby poznać odpowiedzi na te pytania, a także wskazówki, jak kontrolować objawy astmy wysiłkowej – niezależnie od tego, czy jesteś zwykłym sportowcem, czy supergwiazdą.

Astma wysiłkowa występuje u wszystkich sportowców, od zwykłych wojowników po supergwiazdy. Należą do nich światowej klasy zawodnicy, tacy jak gwiazda NFL Jerome „The Bus” Bettis i sześciokrotna złota medalistka olimpijska w pływaniu Amy Van Dyken.

Ale czym właściwie jest astma wysiłkowa, dlaczego do niej dochodzi i jak można sobie z nią radzić?

Lekarz skonsultował się z ekspertami, aby poznać odpowiedzi na te pytania, a także wskazówki, jak kontrolować objawy astmy wysiłkowej – niezależnie od tego, czy jesteś zwykłym sportowcem, czy supergwiazdą.

Co to jest astma wywołana wysiłkiem fizycznym?

Eksperci twierdzą, że nawet wiele osób, które nigdy nie doświadczają objawów astmy w innych okolicznościach, ma astmę wywołaną wysiłkiem fizycznym.

„Astma wywołana wysiłkiem fizycznym występuje u prawie wszystkich osób z astmą przewlekłą, ale jest też odrębna grupa osób, u których występuje tzw. skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem fizycznym” – mówi dr Timothy J. Craig, przewodniczący Komitetu Medycyny Sportowej Amerykańskiej Akademii Alergii, Astmy i Immunologii.

Ci ludzie, wyjaśnia Craig, nie mają tego, co uważa się za „prawdziwą” astmę. Nie mają stanu zapalnego w płucach. Nie odczuwają też objawów po kontakcie z typowymi czynnikami wyzwalającymi, takimi jak zwierzęta, pyłki czy pleśń.

„W przeciwieństwie do większości osób, które mają astmę i objawy wywołane wysiłkiem fizycznym, te osoby nie mają prawdziwej astmy, ale kiedy ćwiczą, doświadczają objawów astmy” – mówi Craig.

Astma wysiłkowa, na którą cierpi do 13% populacji Stanów Zjednoczonych, pojawia się, gdy drogi oddechowe zwężają się, utrudniając oddychanie. Nie jest do końca jasne, dlaczego niektórzy sportowcy chorują na astmę wysiłkową, a inni nie.

„Przyczyny są różne, ale zazwyczaj są związane z utratą ciepła lub wody, lub obu tych substancji, z płuc podczas wysiłku, z powodu zwiększonej wentylacji suchym i chłodnym powietrzem” – mówi Michael G. Miller, EdD, rzecznik National Athletic Trainers Association.

Według Amerykańskiej Akademii Alergii, Astmy i Immunologii (AAAAI) osoby cierpiące na astmę wysiłkową mają drogi oddechowe nadmiernie wrażliwe na nagłe zmiany temperatury i wilgotności, zwłaszcza gdy oddychają zimniejszym i bardziej suchym powietrzem.

Podczas intensywnego wysiłku ludzie mają tendencję do oddychania przez usta. Oddychanie przez usta wpuszcza zimne, suche powietrze bezpośrednio do płuc, bez możliwości korzystania z ciepła i wilgoci, które zapewnia oddychanie przez nos. W rezultacie powietrze jest nawilżone do wilgotności względnej wynoszącej zaledwie 60-70%. Natomiast oddychanie przez nos ogrzewa i nasyca powietrze do wilgotności około 80-90%.

Objawy astmy wywołanej wysiłkiem fizycznym są podobne do objawów astmy przewlekłej, wyjaśnia Miller. Obejmują one:

• Duszność.

• Ucisk w klatce piersiowej.

• Kaszel lub świszczący oddech.

• Obniżona wydajność.

Objawy te zaczynają się zwykle po kilku minutach ćwiczeń i osiągają szczyt po około 10 minutach treningu lub wcześniej.

Zapobieganie i leczenie astmy wywołanej wysiłkiem fizycznym

Jak można zapobiegać i leczyć te objawy, aby astma nie stała się wymówką do unikania ćwiczeń?

Oto kilka wskazówek, jak zmniejszyć objawy astmy wywołanej wysiłkiem fizycznym:

• Pamiętaj o rozgrzewce przed treningiem. „Prawidłowa rozgrzewka trwająca co najmniej 10 minut i stopniowe zwiększanie intensywności ćwiczeń może pomóc w zapobieganiu objawom” – mówi Miller.

• Zachowaj środki ostrożności, gdy na zewnątrz jest chłodno. „Jeśli jest zimno, zakryj usta i nos, aby ogrzać powietrze” – mówi Miller. Albo „przenieś się do pomieszczeń wewnętrznych, które są dobrze wentylowane i mają nawilżone, ciepłe powietrze”.

• Używaj inhalatora. Inhalatory zawierają albuterol, lek rozszerzający oskrzela z grupy beta-agonistów. Leki tej klasy są skuteczne u 80% do 90% osób z astmą wysiłkową. Jako terapia zapobiegawcza powinny być przyjmowane około 15 minut przed wysiłkiem fizycznym. Efekt działania może utrzymywać się do 4-6 godzin. Inhalator może być także używany do łagodzenia objawów astmy po jej zaostrzeniu.

Jeśli rozgrzewka i zastosowanie albuterolu nie zapobiegają objawom, może być więcej przyczyn astmy wywołanej wysiłkiem fizycznym niż myślisz.

Czy to astma wywołana wysiłkiem fizycznym?

Czy rzeczywiście masz astmę wywołaną wysiłkiem fizycznym, czy też jest to ukryta astma przewlekła?

„To zależy, i to jest jedna z trudności” – mówi Craig. „Czy dana osoba naprawdę ma astmę wywołaną wysiłkiem fizycznym, czy też jej astma jest niestabilna i ujawnia się tylko podczas ćwiczeń?”.

To może być astma przewlekła, jeśli objawy astmy nasilają się po zażyciu albuterolu lub jeśli wywołuje je dym papierosowy i sierść zwierząt.

„Jeśli efekty działania albuterolu utrzymują się tylko przez chwilę, może to oznaczać, że u podstaw astmy leży poważny stan zapalny, a pacjent nie zdaje sobie z tego sprawy” – mówi Craig. „Oznacza to, że masz słabo kontrolowaną astmę i musisz udać się do lekarza, który być może będzie regularnie podawał ci lek przeciwzapalny”.

Sport – jak uniknąć astmy wywołanej wysiłkiem fizycznym

Jeśli chodzi o astmę wywołaną wysiłkiem fizycznym, cieplej znaczy lepiej. „Wydaje się, że jest ona związana głównie z osobami, które np. jeżdżą na łyżwach w zimnych, suchych miejscach lub narciarzami wykonującymi nadmierne ćwiczenia w zimnym i suchym środowisku” – mówi Craig. „Zimne i suche powietrze jest jednym z największych bodźców do wywołania skurczu oskrzeli”.

Oprócz aktywności w zimnym klimacie, sporty z długotrwałym biegiem lub wysiłkiem są bardziej narażone na wywołanie astmy wysiłkowej. Należą do nich:

• Piłka nożna

• Koszykówka

• Hokej na trawie

• Biegi długodystansowe

• Narciarstwo biegowe

• Hokej

Według AAAAI sporty, które w mniejszym stopniu mogą wywołać objawy astmy wysiłkowej to:

• Pływanie

• Spacer

• Jazda rekreacyjna na rowerze

• Turystyka piesza

• Narciarstwo zjazdowe bez ograniczeń

• Baseball

• Piłka nożna

• Wrestling

• Golfing

• Gimnastyka

• Biegi na krótkim dystansie i zawody w terenie

Niezależnie od uprawianej dyscypliny sportowej, astma wysiłkowa – a nawet przewlekła – nie jest wymówką do siedzenia na kanapie.

Na poziomie olimpijskim 20% elitarnych sportowców ma astmę. Podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Nagano (Japonia) w 1998 roku 23% olimpijczyków miało astmę wysiłkową.

Ale astma wysiłkowa nie musi cię spowalniać. Na Olimpiadzie w Atlancie w 1996 roku prawie 30% amerykańskich olimpijczyków, którzy mieli astmę lub przyjmowali leki na astmę, zdobyło medale drużynowe lub indywidualne, osiągając takie same wyniki jak sportowcy bez astmy.

Astma wywołana wysiłkiem fizycznym: Porady dla dzieci

Rozpoznanie astmy wysiłkowej u dzieci może być trudne, ponieważ objawy mogą być subtelne.

Na przykład, dzieci z astmą wysiłkową mogą:

• narzekać, że nie są w stanie biegać tak szybko jak ich koledzy.

• Wyrażają niechęć do sportu, ponieważ nie potrafią rywalizować tak dobrze jak inne dzieci.

• Całkowite unikanie aktywności fizycznej.

Jeśli dziecko niechętnie uprawia sport lub inne formy aktywności fizycznej, należy skonsultować się z pediatrą.

Leczenie astmy wysiłkowej może pomóc w utrzymaniu aktywności dziecka.

„Nie lubię robić inwalidów z moich pacjentów z astmą” – mówi dr Richard Honsinger z Los Alamos Medical Care Clinic w Nowym Meksyku. „Jeśli masz dziecko, które ma astmę wysiłkową, współpracuj z nauczycielem i podawaj mu do szkoły albuterol, aby mogło być leczone przed wyjściem na przerwę. Jest to często sposób na zachęcenie dzieci do normalnych zajęć”.

Wyślij list do szkoły z lekiem lub umów się na wizytę z pielęgniarką szkolną, nauczycielem dziecka, trenerem lub nauczycielem w-fu, aby omówić ważne aspekty astmy wysiłkowej. Należą do nich:

• Charakter astmy wysiłkowej u dziecka.

• Leki stosowane w celu zapobiegania objawom i jak je prawidłowo stosować.

• Inne techniki zapobiegania atakom, np. rozgrzewka przed przerwą.

• Objawy ostrzegawcze epizodu astmy.

• Informacje kontaktowe w razie nagłego wypadku, w tym numer telefonu do lekarza dziecka.

Więcej ruchu, mniej astmy

Wreszcie, jeśli chodzi o astmę wysiłkową, ważną rolę może odegrać ogólny stan zdrowia. „Ciężkość astmy koreluje z otyłością, a im lepsza kondycja, tym lepiej można kontrolować astmę” – mówi Craig. „Badania pokazują, że kondycja jest korzystna dla astmatyków, zarówno jeśli chodzi o jakość życia, jak i kontrolę objawów.

„Ćwiczenia fizyczne mogą poprawić zarówno zdrowie fizyczne, jak i samopoczucie emocjonalne, nawet u osób z astmą wysiłkową. Niezależnie od tego, czy jesteś weekendowym wojownikiem, czy olimpijczykiem, możesz brać udział w zawodach i zajęciach sportowych na miarę swoich możliwości – pamiętaj tylko o zabraniu ze sobą inhalatora”.

Jeśli chodzi o astmę i apetyt, lekarze najbardziej martwią się o pacjentów, którzy obawiają się ataków astmy wywołanych wysiłkiem fizycznym i w efekcie mają nadwagę. Jednak u niewielkiej mniejszości pacjentów źle kontrolowana astma może powodować utratę apetytu.

Jeśli chodzi o astmę i apetyt, lekarze i dietetycy najbardziej martwią się o pacjentów, którzy jedzą za dużo, unikają ćwiczeń z obawy przed zadyszką i mają nadwagę.

Jednak u niewielkiej mniejszości pacjentów źle kontrolowana astma może powodować zadyszkę i zmęczenie, które uniemożliwiają prawidłowe odżywianie. Co więcej, kilka leków na astmę może powodować rozstrój żołądka lub infekcje pleśniawek w jamie ustnej, co prowadzi do słabego apetytu.

Związek między astmą a wzrostem masy ciała

Karen McCoy, ordynator oddziału medycyny płucnej w Nationwide Childrens Hospital w Columbus, Ohio, twierdzi, że astmatycy mają nadwagę.

Rodzice dzieci z astmą często zwalniają je z aktywności fizycznej, jeśli skarżą się na duszności – mówi. Chociaż większość leków na astmę, w tym sterydy wziewne, zazwyczaj nie wpływają na apetyt, doustne sterydy mogą sprawić, że niektóre dzieci jedzą ponad dwukrotnie więcej niż zwykle – mówi.

Carrie Gleeksman, MS, RD, pracuje z wieloma dorosłymi pacjentami z astmą, którzy długotrwale przyjmują doustne sterydy, takie jak prednizon w National Jewish Health, szpitalu zajmującym się leczeniem chorób układu oddechowego i centrum badawczym w Denver.

Prednizon ma wiele skutków ubocznych, które wpływają na ich stan odżywienia, mówi Gleeksman. Największym z nich jest znaczny przyrost masy ciała, częściowo spowodowany zwiększonym apetytem wywołanym przez prednizon, a częściowo przez sposób działania leku, który spowalnia metabolizm i prowadzi do zatrzymywania płynów w organizmie.

Utrata wagi w tej populacji nie różni się od utraty wagi w każdej innej populacji: zbilansowana dieta, zwiększona aktywność, zmniejszona ilość kalorii – w zasadzie to samo, co wszyscy wiedzą, mówi Gleeksman.

Astma może również powodować słaby apetyt

Chociaż zdarza się to znacznie rzadziej, niektórzy chorzy na astmę mają słaby apetyt.

Utrata apetytu jest zwykle sygnałem, że astma nie jest dobrze kontrolowana, nie jest odpowiednio leczona, mówi McCoy. Jeśli pacjenci nie oddychają dobrze, ich płuca mogą stać się nadmiernie wypełnione. Szybciej się najadają, ponieważ przepony pod płucami naciskają na żołądek, a przepełnianie się może nie być wygodne dla ich oddechu.

Niektórym pacjentom z niekontrolowaną lub niedostatecznie leczoną astmą tak brakuje tchu, że mają trudności z jedzeniem posiłków. W takiej sytuacji najlepsze są małe, częste posiłki – mówi Gleeksman. Jeśli jedzenie wymaga aż tyle energii – a u niektórych osób rzeczywiście tak jest – najlepszą rzeczą, jaką mogą zrobić, jest jedzenie mniejszych ilości w ciągu dnia.

Astma może również powodować u niektórych osób zbyt duże zmęczenie, by gotować – mówi Gleeksman. Wiedzą, ile energii pochłonie im nie tylko jedzenie, ale i przygotowywanie posiłków. To prawie kończy się mechanizmem ujemnego sprzężenia zwrotnego, w którym wiedzą, jak bardzo będą wyczerpani myśleniem o wyjściu z domu, przygotowaniu, gotowaniu, a następnie spożywaniu posiłków. Nie chce im się w ogóle tego robić.

Chociaż długotrwałe stosowanie doustnych steroidów może powodować zwiększony apetyt i przyrost masy ciała, leki na astmę mogą również powodować rozstrój żołądka lub zmiany w jamie ustnej, co utrudnia jedzenie. Na przykład, większe dawki steroidów wziewnych stosowanych w celu kontroli astmy mogą powodować infekcje grzybicze w jamie ustnej. Według Amerykańskiej Fundacji na rzecz Astmy i Alergii (Asthma and Allergy Foundation of America), stosowanie rozdzielacza lub komory podtrzymującej w inhalatorze może zmniejszyć ilość leku osadzającego się w jamie ustnej lub gardle. Płukanie jamy ustnej wodą po każdym użyciu inhalatora również pomaga zapobiegać pleśniawkom.

Życie z astmą: Porady dotyczące lepszego odżywiania

Osoby, które mają słaby apetyt z powodu objawów astmy lub przyjmowanych leków, Gleeksman i strona internetowa National Jewish Health oferują kilka wskazówek:

• Codziennie przyjmować preparat multiwitaminowy i suplement wapnia.

  Jeśli ktoś nie odżywia się prawidłowo lub ma zmniejszony apetyt, Gleeksman mówi, że suplementacja multiwitaminą może dostarczyć składników odżywczych. Zaleca także suplementację wapnia, zwłaszcza w przypadku osób długotrwale przyjmujących duże dawki doustnych sterydów, ponieważ leki te mogą zmniejszać wchłanianie wapnia i prowadzić do utraty kości.

• Staraj się zrelaksować podczas posiłku i przerwij jedzenie, jeśli musisz złapać oddech.

• Podwój lub potrój swoje ulubione przepisy i zamroź dodatkowe porcje. Gdy nie masz ochoty na gotowanie, sięgnij po te domowe mrożone dania.

• Aby zaoszczędzić czas i energię w kuchni, korzystaj z gotowych dań. Mrożone posiłki, gotowe dania lub posiłki na wynos mogą ułatwić Ci życie. Ale nie należy z nimi przesadzać. Zawartość cukru, soli i tłuszczu w tych produktach może być wyższa niż w posiłkach przygotowywanych w domu.

• Zakupy spożywcze mogą być męczące, jeśli masz astmę, więc rób je wtedy, kiedy czujesz się najlepiej, np. rano lub po odpoczynku. Możesz też poprosić przyjaciela lub członka rodziny, by kupił ci zakupy.

• Nie stój w kuchni, gdy możesz usiąść. Stołek barowy należy postawić przy blacie kuchennym, a siekanie, krojenie i mieszanie wykonuj przy stole kuchennym.

Kiedy masz atak astmy, powinieneś używać inhalatora. Ale jeśli go nie masz, możesz zrobić kilka innych rzeczy, aby poczuć się lepiej.

Na szczęście są rzeczy, które można zrobić, aby lepiej oddychać, gdy inhalator jest poza zasięgiem.

Pod wpływem chwili

Jeśli masz atak lub czujesz, że się zbliża, wypróbuj poniższe techniki:

Usiądź. Podczas ataku możesz chcieć się położyć. Nie rób tego. Jeśli to zrobisz, a nawet jeśli tylko się pochylisz, może to jeszcze bardziej ograniczyć oddychanie.

Skoncentruj się na oddychaniu. Istnieją różne metody, które można przećwiczyć, aby być gotowym w razie potrzeby. Mogą one pomóc także wtedy, gdy nie masz ataku:

Metoda Buteyko uczy powolnego i spokojnego oddychania przez nos, a nie przez usta. Jeśli będziesz stosować tę technikę, powietrze w Twoim ciele pozostanie ciepłe i wilgotne. Dzięki temu drogi oddechowe stają się mniej wrażliwe podczas oddychania.

Metoda Papwortha wykorzystuje ćwiczenia oddechowe i relaksacyjne, aby pomóc w nauczeniu się specjalnych wzorców oddechowych. Zachęca ona do bardziej zrelaksowanego oddychania i uświadamia, jakich mięśni używasz podczas nabierania powietrza. Na przykład, zamiast klatki piersiowej i ust będziesz używać przepony i nosa. Metoda Papwortha uczy także, jak zmieniać sposób oddychania w zależności od wykonywanej czynności.

Porozmawiaj z lekarzem. Nauka obu tych metod wymaga czasu, a żeby pomogły w leczeniu astmy, musisz je ćwiczyć.

Trzymaj się z dala od czynników wyzwalających. Niektóre rzeczy wokół ciebie lub w twoim domu mogą pogorszyć stan astmy. Jeśli masz atak – a nawet jeśli nie – staraj się trzymać z dala od tych rzeczy tak często, jak to możliwe:

• Pyłki, kurz, pleśń, sierść zwierząt domowych

• Osoby cierpiące na przeziębienie

• Zimne powietrze

• Dym

• Niektóre leki, takie jak aspiryna, beta-blokery, ibuprofen i naproksen sodowy

• Stres

• Środki konserwujące w żywności i napojach

Weź trochę miodu. Jeśli zjesz łyżkę lub zmieszasz ją ze szklanką wody, miód pomoże pozbyć się flegmy z gardła. Dzięki temu można lepiej oddychać.

Nawet jeśli nie masz ataku, warto wypić miód przed pójściem spać. Gdy pozbędziesz się flegmy z gardła, będziesz lepiej spać. To z kolei pomoże Ci obudzić się wypoczętym.

Pij kofeinę. Kawa, napoje gazowane, herbata lub inne napoje zawierające kofeinę mogą pomóc w udrożnieniu dróg oddechowych. Niewielka ilość kofeiny może pomóc Ci lepiej oddychać nawet przez 4 godziny. Potrzeba więcej badań, by stwierdzić, czy napoje zawierające kofeinę mogą trwale pomóc w łagodzeniu objawów astmy.

Stosuj olejek eukaliptusowy. Wlej kilka kropel do miski z przegotowaną wodą i wdychaj parę, aby udrożnić zatkane drogi oddechowe. Może on także rozbijać śluz.

Można również umieścić kilka kropli na serwetce i przyłożyć ją do nosa podczas snu, aby ułatwić sobie odpoczynek.

Przed zastosowaniem tego sposobu należy porozmawiać z lekarzem. Niektóre produkty zawierające olejek eukaliptusowy zawierają również substancje chemiczne, które mogą zaostrzać przebieg astmy u niektórych osób.

Spróbuj olejku musztardowego. Rozgrzany olej z nasion gorczycy może pomóc Ci w oddychaniu. Po posmarowaniu klatki piersiowej olejek otwiera drogi oddechowe i wspomaga pracę płuc. Jest bezpieczny, więc możesz go stosować tyle razy, ile potrzebujesz, aby poczuć się lepiej.

Żadna z tych sugestii nie powinna zastąpić leczenia astmy.

W celu uzupełnienia inhalatora lub uzyskania porady skontaktuj się z lekarzem.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem

Jeśli żadna z powyższych sugestii nie pomaga i nie można znaleźć inhalatora, należy skontaktować się z lekarzem. Jeśli oddech się pogarsza lub zaczynasz odczuwać senność, natychmiast zadzwoń po pogotowie ratunkowe.

Alergeny, kurz i substancje chemiczne w Twoim domu mogą powodować nasilenie kichania i świszczącego oddechu. Z tego pokazu slajdów lekarzy dowiesz się, co możesz zrobić, aby oddychać łatwiej.

1/14

Większość domowych systemów ogrzewania i chłodzenia po prostu recyrkuluje powietrze, które już znajduje się w domu, w tym cały kurz, brud i pyłki. Gdy jest ładna pogoda i liczba pyłków jest niska, należy otworzyć okna i drzwi, aby odświeżyć powietrze. Jest to szczególnie ważne w przypadku oparów powstających podczas malowania, gotowania, używania grzejników naftowych lub prac hobbystycznych, takich jak obróbka drewna.

Proste środki czyszczące

2/14

Niektóre środki czyszczące zawierają ostre chemikalia, które mogą powodować problemy z oddychaniem lub wywołać atak alergii czy astmy. Czytaj uważnie etykiety i trzymaj się z dala od tych, które zawierają lotne związki organiczne (VOC), substancje zapachowe lub składniki łatwopalne. Środki czyszczące można przygotować samodzielnie, używając zwykłego mydła i wody, octu lub sody oczyszczonej.

Twój system HVAC

3/14

Zanieczyszczony filtr w urządzeniu grzewczym i klimatyzacyjnym może uniemożliwić prawidłowy przepływ powietrza, a w przypadku zawilgocenia może prowadzić do rozwoju pleśni. Wymieniaj go co najmniej raz na 3 miesiące i upewnij się, że jest dobrze dopasowany. Jeśli cierpisz na astmę lub alergie, masz zwierzęta lub dużą rodzinę, możesz chcieć sprawdzać go raz w miesiącu. Dobrze jest również raz w roku zlecić kontrolę urządzenia specjaliście.

Łazienki

4/14

Jeśli w domu znajduje się pleśń, jej drobne zarodniki mogą dostać się do nosa, a nawet płuc. Może to powodować objawy alergii, takie jak kaszel, kichanie lub inne problemy z oddychaniem. Grzyb uwielbia wilgotne miejsca, więc dbaj o to, by łazienki były suche. Włącz wentylator lub otwórz okno, aby ułatwić ruch powietrza po wzięciu prysznica, a także rozwieś mokre ręczniki i ścierki. Jeśli zauważysz pleśń w wannie lub innych miejscach, być może będziesz musiał częściej sprzątać, aby utrzymać ją w ryzach.

Odświeżacze powietrza

5/14

Nawet przyjemne zapachy mogą powodować problemy. Niektóre odświeżacze powietrza zawierają lotne związki organiczne, które mogą obciążać nos i gardło. Inne aerozole, w tym niektóre produkty dla zdrowia i urody, również zawierają lotne związki organiczne.

Świeże owoce i warzywa

6/14

Jeśli przechowujesz je zbyt długo, może na nich wyrosnąć pleśń. Często sprawdzaj przechowywane owoce i warzywa i wyrzucaj wszystko, na czym pojawiła się pleśń lub śluz. Aby dłużej zachowały świeżość, nie myj ich przed przechowywaniem – rób to tuż przed jedzeniem. Jeśli nie masz pewności, czy coś jest świeże, wyrzuć to.

Karaluchy

7/14

Te insekty mogą powodować problemy nawet po śmierci. Kiedy umierają, ich ciała rozpadają się na małe kawałki, które mogą przedostać się do powietrza. To samo może się stać z ich kupą. Te drobinki mogą dostać się do pościeli, poduszek i innych tkanin, co może wywołać ataki astmy lub reakcje alergiczne. Jeśli wiesz, że masz problem z płochami, używaj przynęt zamiast sprayów.

Przecieki

8/14

Mogą one wystąpić w zlewach, toaletach, prysznicach, zmywarkach do naczyń lub lodówkach, a nawet na dachu. Zbierająca się woda może powodować problemy z pleśnią i karaluchami, dlatego każdym przeciekiem należy się szybko zająć. Zadzwoń po hydraulika, jeśli nie możesz znaleźć źródła wycieku lub nie wiesz, jak go usunąć.

Leftovers

9/14

Jedyną rzeczą, którą karaluchy lubią bardziej niż wodę, jest jedzenie. Po skończonej kolacji włóż wszystko, co zostało, do szczelnych pojemników. A jeśli wyrzucasz jedzenie, upewnij się, że trafia ono do kosza z pokrywką.

Zwierzęta domowe

10/14

Sierść i inne alergeny, które Fido i Fluffy przynoszą z zewnątrz, mogą być przyczyną problemów z płucami. Choć może to być trudne, warto trzymać je z dala od sypialni i łóżek. Jeśli nie jest to możliwe, kąp je regularnie i odkurzaj miejsca, w których spędzają czas. ?

Zapomniane miejsca

11/14

Blaty szafek i okapy wentylacyjne to miejsca, o których czyszczeniu czasami zapominamy, podobnie jak miejsca za toaletami i pod umywalkami. Przetrzyj je co jakiś czas ciepłą wodą z mydłem. Codziennie myj też naczynia dla zwierząt domowych i sprawdź, czy w innych miejscach nie gromadzi się tłuszcz, jedzenie, brud lub woda.

Pościel i dywany

12/14

Raz w tygodniu pierz pościel, poszewki na poduszki, koce i dywaniki w wodzie o temperaturze 130 stopni Celsjusza, aby pozbyć się kurzu, pleśni, roztoczy i innych substancji, które mogą utrudniać oddychanie. Pozbądź się też poduszek, które nie mają zapinanych poszewek. Zbierają one roztocza i sierść zwierząt domowych i mogą być trudne do czyszczenia.

Meble

13/14

Tkaniny mogą zatrzymywać kurz, pyłki i inne alergeny. Następnym razem, gdy będziesz nadawać nowy wygląd salonowi, pomyśl o meblach skórzanych lub winylowych zamiast materiałowych. Jeśli masz problemy z alergiami lub astmą, zamiast zasłon możesz zawiesić żaluzje i regularnie je odkurzać.

Podłogi

14/14

Twarde powierzchnie, takie jak drewno, nie gromadzą substancji, które wpływają na oddychanie, tak jak dywany. Jeśli potrzebujesz miękkich powierzchni, użyj dywanów, które możesz czyścić w pralce lub zlewie. Jeśli nie możesz zdjąć dywanu, odkurzaj go co tydzień odkurzaczem wyposażonym w filtr HEPA lub filtr małych cząsteczek. Jeśli konieczne jest profesjonalne czyszczenie, pamiętaj, aby skorzystać z usług certyfikowanego serwisu przyjaznego astmatykom i alergikom.