Lekarz mówi ci.

W leczeniu astmy poczyniono wielkie postępy, ale dobra opieka jest kosztowna. Oto sposoby na uzyskanie pomocy.

Obniżanie kosztów leczenia astmy

W leczeniu astmy poczyniono ogromne postępy, ale dobra opieka jest kosztowna. Oto sposoby na uzyskanie pomocy.

By R. Morgan Griffin Medically Reviewed by Cynthia Dennison Haines,?MD Od lekarza Archiwum

W ostatnich latach nastąpił ogromny postęp w leczeniu astmy. Dzięki lepszej opiece i lepszym lekom większość ludzi może kontrolować swoją chorobę i prowadzić pełne, normalne życie.

Jednak nie wszyscy odnoszą z tego korzyści. Dla milionów ludzi w USA, którzy mają niskie dochody i niewielkie ubezpieczenie lub nie mają go wcale, wysokie koszty mogą utrudniać leczenie astmy.

„Koszty leczenia są ogromnym problemem dla wielu osób z astmą” – mówi dr Norman Edelman, pulmonolog i dyrektor medyczny American Lung Association. „A problem ten zamiast się poprawiać, pogłębia się”.

Oszałamiająca liczba 43% wszystkich osób z astmą twierdzi, że w ostatnim roku nie miała pieniędzy na opłacenie leczenia, jak wynika z badania Health Costs Survey 2005, sponsorowanego przez Kaiser Family Foundation, Harvard School of Public Health i USA Today.

„Nie ma łatwych odpowiedzi ani idealnych rozwiązań tego problemu”, mówi alergolog Jonathan A. Bernstein, profesor nadzwyczajny medycyny klinicznej w University of Cincinnati College of Medicine. Istnieją jednak sposoby, dzięki którym bystrzy pacjenci mogą zaoszczędzić na leczeniu astmy.

Wysokie koszty astmy

Astma jest kosztowną chorobą. Osoby z umiarkowaną lub ciężką astmą często potrzebują co najmniej trzech różnych leków, mówi Mo Mayrides, dyrektor ds. polityki publicznej w Asthma & Allergy Foundation of America.

W badaniu opublikowanym w 2003 roku w Journal of Allergy and Clinical Immunology oszacowano roczne koszty leczenia astmy na ponad 4 900 dolarów na osobę. Obejmują one zarówno koszty bezpośrednie – takie jak leki i wizyty u lekarza lub w szpitalu – jak i koszty pośrednie, takie jak czas wolny od pracy. Leki stanowią około połowy wydatków.

Największe ryzyko ponoszą osoby nieubezpieczone. Według badań przeprowadzonych w 2005 roku przez Urban Institute i University of Maryland, Baltimore County, więcej niż jedna na sześć osób cierpiących na astmę nie ma ubezpieczenia. To daje około 2 miliony Amerykanów.

Ponieważ koszty rosną, wiele osób z ograniczonymi zasobami stara się ograniczyć wydatki na leki. Jedno z badań opublikowanych w 2004 roku w The Journal of the American Medical Association wykazało, że kiedy podwoiły się dopłaty, osoby chore na astmę zmniejszyły ilość przyjmowanych leków o 32%. Przestały one przyjmować leki codziennie. Zaczęli je stosować tylko w nagłych wypadkach.

Potwierdza to badanie kosztów leczenia z 2005 roku. Naukowcy odkryli, że 44% wszystkich osób z astmą próbowało zaoszczędzić pieniądze, nie przyjmując leków lub rezygnując z wizyt u lekarza.

„Cały czas widzę ludzi z astmą, którzy racjonują swoje leki” – mówi Edelman.

Ale o ile oszczędzanie ma sens w innych dziedzinach życia – jak np. obniżenie termostatu, by zaoszczędzić na rachunkach za ogrzewanie – o tyle nie sprawdza się w leczeniu astmy. Dla osób z umiarkowaną lub ciężką astmą codzienne przyjmowanie leków jest podstawą leczenia. Jeśli będziesz leczyć tylko zaostrzenia, prawdopodobnie stan astmy się pogorszy. Pasywne podejście, w którym czeka się na pogorszenie, prowadzi do większych kosztów w dłuższej perspektywie.

„Jeśli pozwolisz, by astma się pogorszyła i będziesz miał atak, to bardzo źle” – mówi Edelman. „Będziesz musiał zapłacić za rachunki na ostrym dyżurze i nadrobić czas, który stracisz na pracę”.

Wśród nieubezpieczonych osób z astmą 52% twierdzi, że nie otrzymuje potrzebnej im opieki medycznej. Osoby o niskich dochodach wydają do 10% swoich rocznych zarobków na leczenie astmy.

Co może być zaskakujące, osoby bardzo ubogie nie są w najgorszej sytuacji, ponieważ mogą kwalifikować się do pomocy publicznej.

„Medicaid jest obecnie najlepszym ubezpieczycielem” – mówi doktor Edelman. „Więc najbiedniejsi ludzie z astmą są często w najlepszej sytuacji”.

Ludzie, którzy mają ograniczone dochody, ale nie kwalifikują się do Medicaid, stoją w trudniejszej sytuacji. Wielu z nich zarabia zbyt dużo, aby otrzymać pomoc publiczną, ale pracują dla pracodawców, którzy oferują niewielkie ubezpieczenie lub nie oferują go wcale. Niektórzy emeryci z ograniczonymi dochodami nie kwalifikują się do Medicaid, ponieważ mają zbyt dużo pieniędzy w aktywach, takich jak dom – mówi Edelman.

Młodzi ludzie, którzy właśnie ukończyli studia, są również narażeni na niebezpieczeństwo. Tracą oni ubezpieczenie, które mieli od szkoły lub rodziców, ale nie mają jeszcze pracy, która oferowałaby świadczenia.

Jednak nie tylko osoby nieubezpieczone mają kłopoty. Osoby posiadające ubezpieczenie również czują się uciskane.

„Nawet osoby, które mają ubezpieczenie, mają problemy ze sfinansowaniem coraz wyższych opłat za leki” – mówi Edelman.

Bezpieczniejsze sposoby na obniżenie kosztów leków

Leki to największy wydatek dla osób z astmą, mówi Bernstein. Istnieją jednak sposoby na obniżenie ich kosztów.

• Zapytaj swojego lekarza i farmaceutę o możliwość stosowania leków generycznych zamiast leków markowych. Chociaż liczba dostępnych leków generycznych na astmę jest ograniczona, mogą one być znacznie tańsze, mówi Mayrides.

• Jeśli masz ubezpieczenie zdrowotne, sprawdź plany wysyłkowej sprzedaży leków na receptę, radzi Bernstein. „Dzięki sprzedaży wysyłkowej można czasem zaoszczędzić sporo pieniędzy” – mówi Bernstein lekarzowi. „Na przykład, możesz otrzymać trzy recepty w cenie dwóch”.

• Edelman twierdzi, że w niektórych przypadkach stosowanie starszych i niemodnych leków może być dobrym pomysłem. „Kiedy mam pacjenta w szczególnie trudnej sytuacji finansowej, sięgam po leki, których wielu lekarzy już nie stosuje” – mówi Edelman. Mówi, że choć dyfilina może mieć więcej skutków ubocznych niż nowsze leki, to działa dobrze i jest niedroga. W niektórych przypadkach stosuje również doustny glikokortykosteroid prednizon. „Jest to bardzo dobry lek na astmę i bardzo tani” – mówi – „Jednak przy długotrwałym stosowaniu efekty uboczne są znaczne”.

• Można również poprosić pracowników służby zdrowia o bezpłatne próbki leków wydawanych na receptę. Nie jest to wprawdzie rozwiązanie długoterminowe, ale może pomóc Ci przetrwać szczególnie trudny okres.

Programy pomocy w leczeniu astmy

Osoby o niskich dochodach mogą uzyskać pomoc w opłaceniu rachunków medycznych na różne sposoby. Trzydzieści dwa rządy stanowe mają programy, które pomagają w opłacaniu leków osobom, które nie kwalifikują się do programu Medicaid. Jednak wiele z nich jest dostępnych tylko dla seniorów.

Inną możliwością jest uzyskanie pomocy bezpośrednio od firm farmaceutycznych. Wiele z nich prowadzi programy, w ramach których osoby uprawnione otrzymują leki za darmo.

Wymagania różnią się w zależności od programu. Na przykład, program „Bridges to Access” firmy GlaxoSmithKline ustala limit dochodów na poziomie 25 000 dolarów dla osób samotnych lub 250% federalnego limitu ubóstwa dla rodzin. Program pomocy pacjentom Fundacji AstraZeneca daje bezpłatne leki kwalifikującym się osobom samotnym, które zarabiają 18 000 dolarów lub mniej, albo parom, które zarabiają 24 000 dolarów lub mniej.

Najlepszym sposobem uzyskania informacji o tych programach jest skontaktowanie się z organizacją Partnership for Prescription Assistance (www.pparx.org lub 1-888-477-2669). Organizacja ta kieruje ludzi do ponad 475 publicznych i prywatnych programów pomocy, w tym do ponad 150 programów oferowanych przez firmy farmaceutyczne.

Jednym z haczyków jest to, że firmy farmaceutyczne zapewniają dostęp tylko do swoich własnych produktów.

„Jeśli potrzebujesz więcej niż jednego leku od różnych producentów, będziesz musiał przystąpić do wielu programów pomocy” – mówi Bernstein.

Mayrides poleca również Rx Outreach (www.rxoutreach.com lub 1-800-769-3880), który oferuje podobny program dla leków generycznych.

Przystąpienie do tych programów może być skomplikowane. Niektóre wymagają, aby lekarz lub pielęgniarka złożyli wniosek w Twoim imieniu. Firma może również wysyłać Twoje recepty do gabinetu lekarskiego, a nie do domu. Chociaż same leki są zazwyczaj bezpłatne, może się zdarzyć, że będziesz musiał zapłacić opłatę za przesyłkę lub niewielką dopłatę.

Programy te mogą być również ograniczone czasowo. „Przystąpienie do tych programów nie da ci dożywotniego zapasu darmowych leków” – mówi Mayrides lekarzowi.

Każdy chory na astmę powinien także kontrolować środowisko, aby zmniejszyć narażenie na alergeny. Jest to jednak szczególnie ważne, jeśli naprawdę nie stać cię na opłacenie leków, mówi Bernstein.

Niektóre sposoby zmniejszenia narażenia na alergeny są dość tanie. Rzucenie palenia pomoże Ci poczuć się lepiej i pozwoli Ci zaoszczędzić pieniądze. Owijanie materaca i sprężyn winylami w celu ochrony przed roztoczami kurzu może kosztować zaledwie 20 dolarów, mówi Bernstein.

Dla osób uczulonych na karaluchy, najlepszym środkiem ostrożności jest utrzymywanie domu w skrupulatnej czystości, mówi Edelman. Choć eksterminatorzy lub przynęta na karaluchy mogą je zabić, ich ciała mogą nadal wydzielać antygen, który zaostrza astmę.

Inne środki mogą być droższe na początku, ale opłacalne w dłuższej perspektywie.

Na przykład, jeśli w twoim domu jest wilgotno, sprawdź, czy możesz kupić osuszacz powietrza. Choć są one drogie, wiele osób z astmą radzi sobie lepiej, gdy wilgotność powietrza jest niższa niż 50%.

„Wiem, że są drogie, ale zachęcam ludzi do oszczędzania na klimatyzator” – mówi Edelman. „To może zrobić ogromną różnicę”. Klimatyzatory mogą odfiltrować pyłki i inne alergeny.

Ale eksperci przyznają, że kontrola środowiska jest często łatwiejsza w teorii niż w praktyce.

„Poprawa jakości powietrza w domu wymaga pewnych nakładów finansowych” – mówi Bernstein. „Chociaż można to zrobić mądrze i efektywnie kosztowo, to jeśli masz bardzo mało środków, nadal będzie to trudne”.

Bernstein zwraca również uwagę na to, że jeśli mieszkasz w mieście lub na terenie uprzemysłowionym, możesz być zdany na łaskę czynników drażniących i alergenów, których nie możesz kontrolować.

„Kontrola środowiska może być dość dużym obciążeniem” – mówi Mayrides. „Chociaż jest to tańsze niż leki, przyjmowanie leków jest często o wiele łatwiejsze”.

Współpraca z lekarzem

Eksperci podkreślają, że należy szczerze i bezpośrednio rozmawiać z lekarzem o swojej sytuacji finansowej.

„Pacjenci muszą być szczerzy” – mówi Edelman. „Wiem, że to może być krępujące. Ale jeśli nie stać cię na dany lek, musisz spojrzeć lekarzowi w oczy i powiedzieć o tym. Wtedy lekarz będzie mógł zaproponować nowe rozwiązanie”.

Należy bronić siebie. „Ludzie muszą być proaktywni” – mówi Bernstein. „Powinni pytać swoich lekarzy i farmaceutów o sposoby obniżenia kosztów leczenia”.

Edelman twierdzi, że lekarze powinni być bardziej wyczuleni na finanse pacjentów.

„Jako lekarze powinniśmy lepiej pomagać ludziom o ograniczonych zasobach” – mówi Bernstein. „Powinniśmy być bardziej kreatywni. Musimy pomóc im znaleźć sposoby na uzyskanie leczenia, którego potrzebują”.

Niezależnie od tego, co robisz, nie ignoruj swoich dolegliwości. Jeśli nie miałeś ostatnio ataku astmy, możesz być mniej ostrożny w leczeniu niż powinieneś, mówi Edelman. Łatwo jest odpuścić sobie leczenie, zwłaszcza jeśli masz ograniczone finanse.

„Ignorowanie astmy nie jest dobre dla ciebie i nie ma sensu ze względów finansowych” – mówi Edelman. Atak astmy – czy to twój, czy członka rodziny – może zmusić cię do wzięcia wolnego w pracy. Utrata tych dochodów może być druzgocącym ciosem dla twoich finansów.

„Zawsze powtarzam ludziom, by traktowali opiekę nad chorymi na astmę jako priorytet finansowy” – mówi lekarz. „W dłuższej perspektywie pozwoli to zaoszczędzić pieniądze”.

Aż połowa osób cierpiących na astmę ma również przewlekłe zapalenie zatok lub infekcje zatok. lekarz bada ten związek.

Oprócz wszystkich problemów związanych z astmą, zapalenie zatok może być trudne do zniesienia. Może sprawić, że poczujesz się chory i nieszczęśliwy. Bez odpowiedniego leczenia może trwać miesiącami, a nawet latami (choć zazwyczaj długotrwałe zapalenie zatok nie jest spowodowane przyczynami zakaźnymi). Co gorsza, jedno schorzenie może pogorszyć drugie. Zapalenie zatok jest powiązane z cięższymi przypadkami astmy. Tak więc, nie tylko posiadanie astmy zwiększa prawdopodobieństwo zachorowania na infekcję zatok, ale także infekcja zatok może utrudnić kontrolowanie astmy.

Przewlekłe zapalenie zatok jest najczęściej związane z obrzękiem nosa spowodowanym alergią, zwłaszcza alergią na wdychany kurz, pleśń, pyłki lub zarodniki grzybów.

Ale jest też dobra wiadomość. Zarówno w przypadku infekcji zatok, jak i astmy dostępnych jest wiele metod leczenia. Badania wykazują, że leczenie jednego schorzenia często pomaga złagodzić objawy drugiego. Kluczem jest agresywne leczenie obu schorzeń.

Co to jest zapalenie zatok?

Choć w organizmie znajduje się wiele zatok, często używa się tego terminu w odniesieniu do zatok przynosowych. Są to cztery puste w środku jamy w twarzy, w pobliżu policzków i oczu. Są one połączone z drogami nosowymi i pomagają ogrzewać, nawilżać i filtrować wdychane powietrze. Zapalenie zatok to stan zapalny lub zakażenie zatok.

Podobnie jak wyściółka nosa, zatoki mogą zostać podrażnione i obrzęknięte przez alergeny, wirusy lub infekcje bakteryjne. Do najczęstszych czynników wywołujących zapalenie zatok należą:

• Przeziębienie lub infekcja wirusowa

• Zanieczyszczenie powietrza i smog

• Alergeny przenoszone drogą powietrzną

• Suche lub zimne powietrze

Kiedy tkanka w zatokach ulega podrażnieniu, wytwarza śluz. Jeśli nagromadzi się wystarczająca ilość śluzu i uwięzionego powietrza, odczuwany jest bolesny ucisk w zatokach. Są to dobrze znane objawy zatokowego bólu głowy.

Objawy zapalenia zatok różnią się w zależności od tego, które zatoki są dotknięte chorobą. Jednak niektóre z powszechnych objawów to ból w tych miejscach:

• Czoło

• Górna szczęka i zęby

• Obszar wokół oczu

• Szyja, ucho i czubek głowy

Ciężkie zapalenie zatok może również powodować:

• Gęsty, żółty lub zielony śluz

• Niemiły w smaku posmak kropli z nosa

• Gorączka

• Słabość

• Zmęczenie

• Kaszel

Zazwyczaj infekcje zatok są wywoływane przez wirusy, np. wirus przeziębienia. Jeśli jednak zatoki są zablokowane przez zbyt długi czas, mogą wniknąć do nich bakterie, powodując wtórną infekcję. Wielokrotne infekcje zatok mogą prowadzić do przewlekłego (długotrwałego) zapalenia zatok.

Jaki jest związek między zapaleniem zatok a astmą?

Wiele badań wykazało związek między zapaleniem zatok a astmą. Jedno z badań wykazało, że w porównaniu z osobami, które chorują tylko na astmę, osoby, które mają zarówno zapalenie zatok, jak i astmę:

• częściej mają bardziej nasilone objawy astmy

• Mogą mieć poważniejsze zaostrzenia astmy

• Są bardziej narażeni na zakłócenia snu

Ryzyko wystąpienia zapalenia zatok może nie być takie samo dla wszystkich osób z astmą. To samo badanie wykazało, że zapalenie zatok w połączeniu z astmą występowało częściej u kobiet niż u mężczyzn. Może też występować częściej u białych niż w innych grupach rasowych. Refluks żołądkowo-przełykowy (GERD) i palenie tytoniu również mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zapalenia zatok u osób z astmą.

Badanie sugeruje również, że im cięższa jest astma u danej osoby, tym bardziej osłabiające jest zapalenie zatok. U osób z ciężką astmą zapalenie zatok wydaje się utrudniać kontrolowanie objawów astmy.

Jak leczy się zapalenie zatok i astmę?

Leczenie jest ważne w zapobieganiu pogorszeniu się stanu zapalenia zatok. Ponieważ oba schorzenia są ze sobą powiązane, leczenie zapalenia zatok może przynieść dodatkowe korzyści w postaci poprawy objawów astmy.

Jeśli masz zapalenie zatok i astmę, lekarz może zalecić ci stosowanie:

• Steroidowe spraye do nosa w celu zmniejszenia obrzęku; złagodzenie stanu zapalnego może umożliwić normalny odpływ wody z zatok.

• Leki przeciwgrzybiczne lub przeciwhistaminowe

Przed zastosowaniem leków udrożniających nos w aerozolu należy zawsze skonsultować się z lekarzem. Nadużywanie ich może prowadzić do nasilenia przekrwienia. Można spróbować wlać do nosa ciepłą wodę z solą lub wdychać parę wodną.

Jeśli w zatokach rozwinęła się wtórna infekcja bakteryjna, konieczne będzie podanie antybiotyków. Lekarz prawdopodobnie przepisze je na około 10 do 14 dni. Należy pamiętać, że antybiotyki działają tylko w przypadku infekcji bakteryjnej. Nie pomogą one w przypadku wirusów. Ponadto należy przestrzegać zaleceń lekarza i przyjmować wszystkie leki antybiotykowe, nawet jeśli po kilku dniach poczujesz się lepiej.

Dla osób z alergiami kluczowa jest kontrola narażenia na alergeny. Nie tylko zmniejszy to objawy astmy, ale także ryzyko infekcji zatok. Unikaj wszelkich czynników wywołujących alergię i drażniących, takich jak dym papierosowy. Możesz również zapytać swojego lekarza, czy pomocne mogą być zastrzyki przeciw alergii.

W niektórych przypadkach konieczne jest zastosowanie bardziej zaawansowanych metod leczenia. Problemy fizyczne w drogach nosowych mogą prowadzić do przewlekłego zapalenia zatok. Należą do nich wąskie otwory nosowe, odchylona przegroda nosowa lub polipy – małe guzki w nosie. Chirurgiczna korekta tych problemów – lub otwarcie przewlekle obrzękniętych, zmienionych zapalnie zatok – może czasami rozwiązać problem.

Czy kapanie z nosa może wywołać astmę?

Gruczoły w nosie i gardle produkują śluz w sposób ciągły (od 1 do 2 litrów dziennie), który pomaga oczyszczać błony śluzowe nosa, ogrzewa powietrze, którym oddychasz i zatrzymuje wdychane ciała obce. Śluz pomaga także w zwalczaniu infekcji.

W normalnych sytuacjach gardło jest nawilżane przez wydzieliny z gruczołów śluzowych nosa i gardła. Jest to część systemu rzęsek śluzowo-nosowych, który chroni nas przed chorobami. Gdy ilość śluzu wydzielanego przez nos i zatoki jest zwiększona lub zagęszczona, nasz organizm w naturalny sposób próbuje się go pozbyć, wywołując kaszel i oczyszczając gardło.

Czasami zespół nieżytu nosa jest związany z astmą, ponieważ gęste wydzieliny śluzowe spływają z grzbietu nosa do gardła, powodując świszczenie w gardle, kaszel i zwężenie oskrzeli.

Jak można zapobiegać zapaleniu zatok?

Nie ma niezawodnego sposobu zapobiegania zapaleniu zatok. Są jednak pewne rzeczy, które możesz zrobić, aby zmniejszyć ryzyko:

• Regularnie stosuj aerozole sterydowe, aby zapobiec zapaleniu zatok. Jest to szczególnie ważne, jeśli masz nawracające lub przewlekłe zapalenie zatok.

• Unikaj alergenów i substancji drażniących, jeśli masz alergię.

• Przyjmuj leki na astmę zgodnie z zaleceniami. Kontrolowanie objawów astmy może zmniejszyć ryzyko zachorowania na poważne zapalenie zatok.

Jeśli masz astmę, wiele leków przeciwbólowych dostępnych bez recepty, takich jak aspiryna czy Advil, może powodować niepożądane skutki uboczne, czasem niebezpieczne. Oto, co należy wiedzieć o poszczególnych rodzajach leków.

Jeśli masz astmę, najprawdopodobniej bardzo starasz się unikać czynników ją wywołujących. Zamykasz okna, gdy powietrze jest gęste od pyłków. Trzymasz się z dala od domów, w których są zwierzęta. Palaczy wyrzucasz na ganek.

Ale czy wiesz, że potencjalnie poważny czynnik wywołujący astmę może właśnie teraz znajdować się w twojej apteczce?

Winowajcą jest aspiryna, ten zaufany cudowny lek, a także inne popularne środki przeciwbólowe dostępne bez recepty. Są to leki, których używamy bez zastanowienia. Jednak u około jednej na pięć osób z astmą leki te mogą pogorszyć jej objawy. Mogą nawet powodować niebezpieczne, a nawet śmiertelne reakcje.

„Zdarza się to o wiele częściej, niż ludzie zdają sobie z tego sprawę” – mówi dr Phillip E. Korenblat, rzecznik prasowy Amerykańskiej Akademii Alergii, Astmy i Immunologii. „Gdybyś poszedł teraz na dowolny ostry dyżur, prawdopodobnie zobaczyłbyś osoby z astmą, które trafiły tam z powodu złej reakcji na te leki”.

Problem nie kończy się na środkach przeciwbólowych dostępnych bez recepty. W rzeczywistości wiele środków na przeziębienie, problemy z zatokami, a nawet niestrawność zawiera te same potencjalnie niebezpieczne składniki.

Zanim więc sięgniesz po środek przeciwbólowy na ból głowy, poznaj kilka zasad, których należy przestrzegać.

Jak działają leki przeciwbólowe?

W pewnym sensie cały ból jest w głowie. Kiedy odczuwamy ból, jest on wynikiem wysłania sygnału elektrycznego z nerwów w danej części ciała do mózgu.

Ale cały proces nie jest elektryczny. Kiedy tkanka zostaje uszkodzona (na przykład przez zwichniętą kostkę), komórki uwalniają pewne substancje chemiczne. Te substancje chemiczne wywołują stan zapalny i wzmacniają sygnał elektryczny pochodzący z nerwów. W rezultacie nasilają odczuwany ból.

Działanie leków przeciwbólowych polega na blokowaniu działania tych substancji chemicznych. Problem polega na tym, że większość leków przeciwbólowych nie działa konkretnie na ból głowy lub pleców. Zamiast tego lek rozchodzi się po całym organizmie. Może to powodować nieoczekiwane skutki uboczne.

Jakie są zagrożenia dla osób z astmą?

Jeśli masz astmę, leki przeciwbólowe zwane niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) mogą być ryzykowne. Należą do nich aspiryna, ibuprofen, naproksen i ketoprofen, które są aktywnymi składnikami leków takich jak Bufferin, Advil i Aleve.

Inne leki przeciwbólowe są potencjalnie mniej niebezpieczne. Acetaminofen – aktywny składnik leku Tylenol – działa inaczej. Stanowi on znacznie mniejsze ryzyko problemów dla osób z astmą, choć jak każdy lek ma swoje własne efekty uboczne. Nie powinieneś brać żadnego leku przeciwbólowego dostępnego bez recepty dłużej niż 10 dni bez zgody lekarza.

Dlaczego osoby z astmą są szczególnie narażone na działanie NLPZ? Eksperci nie są pewni co do dokładnej przyczyny, ale wydaje się, że leki te mogą wywołać niebezpieczną reakcję immunologiczną prowadzącą do zwężenia dróg oddechowych. Osoby starsze i z cięższą astmą mogą być bardziej wrażliwe na te leki.

Objawy obejmują kaszel, katar, duszności i świszczący oddech. U niektórych osób leki te mogą również powodować obrzęk twarzy lub pokrzywkę. Jeśli wystąpi jakakolwiek reakcja, należy natychmiast zwrócić się o pomoc.

„Jednym z problemów jest to, że ludzie mogą nie zdawać sobie sprawy z powiązania między astmą a lekami przeciwbólowymi” – mówi lekarzowi Korenblat. „Może minąć nawet do dwóch godzin, zanim lek wywoła efekt, więc możesz nie zauważyć związku”.

Ogólnie rzecz biorąc, dla osób z astmą najlepiej jest unikać leków z grupy NLPZ. A osoby z astmą, które mają również problemy z zatokami lub polipy nosa – obrzęknięte tkanki, które rosną z zatok do przewodów nosowych – nie powinny stosować żadnych leków z grupy NLPZ, mówi Korenblat. „Ryzyko związane ze stosowaniem tych leków jest w ich przypadku znacznie większe”.

Leczenie astmy może pomóc. Korenblat twierdzi, że leki na astmę Singulair i Accolate mogą częściowo chronić ludzi przed złymi reakcjami na NLPZ. Niektórzy lekarze „odczulają” ludzi na NLPZ poprzez podawanie im małych dawek i stopniowe zwiększanie ich w miarę upływu czasu. W końcu organizm może lepiej tolerować NLPZ i nie będzie już tak niebezpiecznie reagował. Proces ten musi być jednak przeprowadzony w warunkach medycznych, ponieważ nawet niewielkie dawki tych leków mogą wywołać niebezpieczny atak astmy.

Co więc ma zrobić osoba z astmą i bólem pleców? „Mówię moim pacjentom z astmą, że jeśli mają wybór, powinni brać acetaminofen, taki jak Tylenol” – mówi Korenblat. „Jeśli muszą wziąć lek z grupy NLPZ, mówię im, żeby byli ostrożni i uważali na problemy”.

Inne możliwości łagodzenia bólu

Oczywiście, środki przeciwbólowe nie są jedyną odpowiedzią na wiele życiowych dolegliwości. Wiele skutecznych i bezpiecznych środków alternatywnych nie ma żadnych skutków ubocznych.

• Okłady z lodu, stosowane w przypadku ostrych urazów, takich jak skręcenie kostki, zmniejszają obrzęk i łagodzą ból.

• Ciepło – za pomocą gorącego ręcznika lub poduszki grzewczej – może być pomocne w leczeniu przewlekłych urazów spowodowanych nadużyciem. (Nie należy jednak stosować ciepła w przypadku niedawno przebytych urazów).

• Aktywność fizyczna może pomóc w zmniejszeniu niektórych dolegliwości, np. bólu związanego z zapaleniem stawów.

• Relaksacja – techniki takie jak joga czy medytacja – może zmniejszyć ból. Pomocny może być również biofeedback. Te metody najlepiej sprawdzają się w przypadku bólu, który nasila się pod wpływem stresu, np. napięciowego bólu głowy.

• Nietradycyjne techniki o niskim ryzyku, takie jak akupunktura, przynoszą korzyści niektórym osobom.

Pamiętaj więc: Ulgę w bólu przynosi nie tylko tabletka.

Zalety i wady leków przeciwbólowych

Jeśli potrzebujesz dawki leku przeciwbólowego, musisz dokonać mądrego wyboru. Oto zestawienie korzyści i zagrożeń związanych z niektórymi popularnymi lekami przeciwbólowymi. Powinno to ułatwić Ci dokonanie wyboru, gdy następnym razem będziesz w aptece.

Pamiętaj, że nie powinieneś stosować regularnie żadnego leku przeciwbólowego dostępnego bez recepty. Jeśli odczuwasz tak silny ból, musisz porozmawiać ze swoim lekarzem.

ACETAMINOPHEN Tylenol, Panadol, Tempra (a także składnik preparatu Excedrin)

• Jak to działa. Acetaminofen nie jest lekiem z grupy NLPZ. Eksperci nie są pewni, w jaki sposób działa, ale wydaje się, że wpływa na substancje chemiczne, które zwiększają odczuwanie bólu.

• Korzyści. Acetaminofen zmniejsza ból i obniża gorączkę. W przeciwieństwie do aspiryny i innych NLPZ, acetaminofen wydaje się być bezpieczniejszy dla osób z astmą. Acetaminofen jest również mniej prawdopodobne, aby powodować problemy żołądkowo-jelitowe niż NLPZ. Jest bezpieczny dla kobiet w ciąży i karmiących piersią.

• Działania niepożądane i ryzyko. Eksperci uważają, że acetaminofen – przyjmowany sporadycznie i zgodnie z zaleceniami – jest bezpieczny dla osób z astmą. Jednak niektóre z ostatnich badań wykazały możliwy związek pomiędzy regularnym stosowaniem acetaminofenu a zwiększonym ryzykiem i pogorszeniem astmy. Ponieważ dowody na to nie są jednoznaczne, należy zasięgnąć porady lekarza. Bardzo duże dawki acetaminofenu mogą powodować uszkodzenie wątroby. Długotrwałe stosowanie acetaminofenu w dużych dawkach – zwłaszcza w połączeniu z kofeiną (Excedrin) lub kodeiną (Tylenol z kodeiną) – może powodować choroby nerek. Acetaminofen nie zmniejsza obrzęków, co czyni aspiryna i inne leki z grupy NLPZ. Może być mniej pomocny w leczeniu bólu spowodowanego stanem zapalnym, np. w niektórych rodzajach zapalenia stawów.

ASPIRINBayer, Bufferin, Ecotrin (a także składnik leku Excedrin)

• Jak to działa. Aspiryna jest lekiem z grupy NLPZ, który krąży w krwiobiegu. Blokuje ona działanie substancji chemicznych, które zwiększają odczuwanie bólu.

• Korzyści. Aspiryna zasłużyła na miano „cudownego leku”. Łagodzi ból i obniża gorączkę. Może również zmniejszać stan zapalny, co oznacza, że może leczyć objaw (ból), a czasem także przyczynę (obrzęk). Aspiryna obniża również ryzyko zakrzepów krwi, zawałów serca i udarów, szczególnie u osób z wysokim ryzykiem wystąpienia tych problemów. Zwykle w celu ochrony układu krążenia zaleca się stosowanie bardzo małych dawek dziennych – 81 miligramów, czyli jedną małą aspirynę. Inne leki z grupy NLPZ (takie jak ibuprofen, ketoprofen lub naproksen) oraz acetaminofen nie mają takiego działania. Nie należy jednak rozpoczynać codziennego przyjmowania aspiryny bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

• Działania niepożądane i ryzyko. Aspiryna może wywołać poważne reakcje u nawet 20% osób z astmą. Objawy obejmują kaszel i świszczący oddech. W przypadku wystąpienia takich reakcji należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Następnie nie należy stosować aspiryny – ani żadnego innego leku z grupy NLPZ – bez zgody lekarza. U niektórych osób może również wystąpić pokrzywka i obrzęk twarzy. Aspiryna może powodować zgagę, rozstrój żołądka, ból lub wrzody nawet w bardzo małych dawkach. Aspiryna może być niebezpieczna dla osób z chorobami wątroby, podagrą, młodzieńczym zapaleniem stawów lub gorączką reumatyczną. Rzadko aspiryna może powodować dzwonienie w uszach i utratę słuchu. Kobiety w ciąży nie powinny stosować aspiryny, ponieważ może ona zaszkodzić matce i spowodować wady wrodzone. Dzieci i nastolatki nie powinny zażywać aspiryny ani leków zawierających aspirynę w czasie choroby wirusowej, chyba że lekarz stwierdzi, że jest to w porządku, ponieważ naraża je to na ryzyko wystąpienia zespołu Reye’a. Chociaż stan zapalny może powodować ból, jest on często kluczową częścią naturalnego procesu zdrowienia organizmu. Ponieważ lek ten w dużych dawkach może zapobiegać zapaleniu, może również spowalniać powrót do zdrowia po niektórych urazach.

IBUPROFENAdvil, Motrin IB, Nuprin

• Jak działa. Podobnie jak wszystkie leki z grupy NLPZ, ibuprofen blokuje działanie substancji chemicznych, które zwiększają odczuwanie bólu.

• Korzyści. Ibuprofen może obniżać gorączkę, łagodzić ból i zmniejszać stan zapalny.

• Działania niepożądane i ryzyko. Osoby chore na astmę nie powinny stosować ibuprofenu, jeśli mają inną alternatywę. U jednej na pięć osób z astmą może on spowodować zaostrzenie objawów, które mogą wymagać natychmiastowego leczenia. Jeśli u pacjenta wystąpiła zła reakcja na ibuprofen, nie powinien on stosować go ani żadnego innego leku z grupy NLPZ bez zgody lekarza. U niektórych osób może wystąpić pokrzywka i obrzęk twarzy. Ibuprofen może powodować zgagę, rozstrój żołądka, ból i wrzody. Może również zwiększać ryzyko zawału serca i udaru mózgu. FDA wymaga od firm farmaceutycznych, aby zwracały uwagę na potencjalne zagrożenia związane z ibuprofenem. Lek ten nie jest bezpieczny w ciągu ostatnich trzech miesięcy ciąży. W niektórych przypadkach ibuprofen może spowalniać naturalny proces zdrowienia organizmu.

KETOPROFENActron

• Jak działa. Ketoprofen blokuje działanie substancji chemicznych, które zwiększają odczuwanie bólu.

• Korzyści. Ketoprofen może obniżać gorączkę, łagodzić ból i zmniejszać stan zapalny.

• Działania niepożądane i ryzyko. Osoby chore na astmę nie powinny stosować ketoprofenu, jeśli mają inną alternatywę. U jednej na pięć osób z astmą może on powodować zaostrzenie objawów, które mogą wymagać natychmiastowego leczenia. Jeśli u pacjenta wystąpiła zła reakcja na ketoprofen lub jakikolwiek inny lek z grupy NLPZ, nie powinien on stosować żadnego z nich bez zgody lekarza. U niektórych osób może wystąpić pokrzywka i obrzęk twarzy. Ketoprofen może powodować zgagę, rozstrój żołądka, ból i wrzody. Może również zwiększać ryzyko zawału serca i udaru mózgu. FDA wymaga, aby firmy farmaceutyczne zwracały uwagę na te zagrożenia. Lek ten nie jest bezpieczny w ciągu ostatnich trzech miesięcy ciąży. W niektórych przypadkach ketoprofen może spowalniać naturalny proces zdrowienia organizmu.

NAPROXEN Aleve

• Jak działa. Naproksen blokuje działanie substancji chemicznych, które zwiększają odczuwanie bólu.

• Korzyści. Naproksen może obniżać gorączkę, łagodzić ból i zmniejszać stan zapalny.

• Działania niepożądane i ryzyko. Osoby z astmą nie powinny stosować naproksenu, jeśli mają inną alternatywę. U jednej na pięć osób z astmą może on powodować zaostrzenie objawów, które mogą wymagać natychmiastowego leczenia. Jeśli pacjent źle reaguje na naproksen lub jakikolwiek inny lek z grupy NLPZ, nie powinien ich stosować bez zgody lekarza. U niektórych osób może wystąpić pokrzywka i obrzęk twarzy. Najnowsze badania wydają się wskazywać na związek między naproksenem a zwiększonym ryzykiem zawału serca lub udaru mózgu. Zanim lekarze będą mieli pewność, konieczne jest przeprowadzenie dalszych badań. Na razie należy zasięgnąć porady lekarza. Naproksen może powodować zgagę, rozstrój żołądka, ból lub wrzody. FDA wymaga od firm farmaceutycznych, aby podkreślały ryzyko związane z tym lekiem. Lek ten nie jest bezpieczny w ciągu ostatnich trzech miesięcy ciąży. Naproksen może również spowalniać naturalny proces gojenia się ran.

ŚRODKI PRZECIWBÓLOWE NA RECEPTĘ

Wiele leków przeciwbólowych – w tym większe dawki leków z grupy NLPZ – jest dostępnych na receptę. Ponieważ są one silniejszymi wersjami leków NLPZ dostępnych bez recepty, często wiążą się z takim samym lub większym ryzykiem. Niektóre przykłady to Daypro, Indocin, Lodine, Naprosyn, Relafen i Voltaren.

Inhibitory Cox-2 to nowszy rodzaj leków z grupy NLPZ. Uważano, że mają one mniej działań niepożądanych ze strony żołądka i jelit niż standardowe NLPZ, ale nadal mogą powodować niektóre z tych samych problemów.

Ostatnio inhibitory Cox-2 i inne NLPZ wydawane na receptę zostały powiązane ze zwiększonym ryzykiem zawałów serca i udarów mózgu. Wszystkie te leki są obecnie opatrzone ostrzeżeniem o tym ryzyku na etykiecie.

Innym rodzajem leków przeciwbólowych wydawanych na receptę są narkotyki. Przykładami są OxyContin, Percocet i Vicodin. Leki te są stosowane wyłącznie u osób z silnym bólem przewlekłym. Na ogół nie stanowią zagrożenia dla osób z astmą. Wyjątkiem są osoby, które mają ciężki atak astmy. U tych osób leki narkotyczne mogą prowadzić do niebezpiecznego spowolnienia oddechu. Leki narkotyczne mają też inne skutki uboczne, takie jak zaparcia, zmęczenie i ryzyko uzależnienia.

Kaszel, świszczący oddech, problemy z oddychaniem? Sprawdź, jak dużo wiesz o faktach dotyczących astmy w tym quizie dla lekarzy.

Atak astmy może być wywołany przez złość.

• Prawda

• False

Atak astmy może być wywołany przez wściekłość.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Silne emocje, takie jak złość, mogą przyspieszać oddychanie i wywołać atak astmy. Śmiech, płacz, krzyk, a nawet stres czy strach również mogą być czynnikami wyzwalającymi.

Pobierz Wyniki

Jeśli Twoje dziecko ma astmę:

• Mogą z niego wyrosnąć.

• Nie powinny uprawiać sportu w szkole.

• Będą często opuszczać zajęcia szkolne.

Jeśli Twoje dziecko ma astmę:

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

U około połowy dzieci objawy astmy ustępują po osiągnięciu wieku nastoletniego, ale mogą powrócić nawet u 50% dzieci w wieku dorosłym. Gdy drogi oddechowe staną się wrażliwe na czynniki wyzwalające astmę, pozostają takie przez całe życie.

Spośród 24 milionów Amerykanów cierpiących na astmę, około 6 milionów to dzieci. Dzieci mogą prowadzić normalne, aktywne życie przy odpowiedniej opiece. Poznaj czynniki wywołujące astmę u swojego dziecka i ściśle współpracuj z lekarzem. Naucz swoje dziecko, by dbało o swoją astmę i mówiło ci, kiedy nie czuje się dobrze. Jeśli Twoje dziecko często opuszcza zajęcia szkolne, oznacza to, że prawdopodobnie potrzebuje lepszego planu leczenia.

Uzyskaj wyniki

Wiele osób cierpiących na astmę ma również alergie.

• Prawda

• False

Wiele osób cierpiących na astmę ma również alergie.

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

U około 60% osób z astmą alergie wywołują zaostrzenia. Objawy zaczynają się zwykle po wdychaniu czegoś, na co jesteś uczulony, np. kurzu, sierści zwierząt domowych, pyłków lub pleśni.

?

Ataki astmy mogą być również wywołane przez wdychanie rzeczy, na które nie jesteś uczulony, ale które podrażniają twoje drogi oddechowe – takich jak dym, aerozole domowe, opary benzyny, perfumy, a nawet zimne powietrze.

Pobierz Wyniki

Najlepiej sprawdza się inhalator o szybkim działaniu:

• Samodzielnie w przypadku częstych ataków

• Przy długotrwałym stosowaniu leków na astmę

Najlepiej sprawdza się inhalator o szybkim działaniu:

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Jeśli masz atak astmy, inhalator ratunkowy może pomóc w danej chwili. Jeśli jednak objawy występują często, konieczne może być także codzienne przyjmowanie leków, aby kontrolować zaostrzenia. Co uważa się za częste? Albo:

trzy lub więcej razy w tygodniu LUB trzy lub więcej razy w miesiącu w nocy

?

Inhalatory szybko działające nie zapobiegają atakom astmy.

Uzyskaj wyniki

Jeśli ćwiczenia fizyczne wywołują ataki astmy, należy unikać wysiłku fizycznego.

• Prawda

• False

Jeśli ćwiczenia fizyczne wywołują ataki astmy, należy unikać wysiłku fizycznego.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Ćwiczenia fizyczne są potrzebne każdemu, także osobom z astmą. Ćwiczenia fizyczne mogą wzmocnić mięśnie oddechowe. Porozmawiaj z lekarzem. Dzięki odpowiedniemu leczeniu możesz kontrolować astmę i zachować sprawność fizyczną.

?

Rozgrzej się przed ćwiczeniami i ochłoń, by uniknąć objawów. Unikaj także ćwiczeń na świeżym powietrzu w chłodne dni, gdy jest dużo pyłków lub zanieczyszczeń powietrza, albo gdy masz infekcję dróg oddechowych. Warto także porozmawiać z lekarzem, aby dowiedzieć się, czy stosowanie inhalatora przed ćwiczeniami mogłoby pomóc.

Uzyskaj wyniki

Jeśli nie świszczy, nie masz astmy. ? ?

• Prawda

• False

Jeśli nie świszczysz, nie masz astmy. ? ?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Często kaszel jest jedynym objawem astmy. Jeśli kaszlesz w nocy, podczas ćwiczeń lub jeśli kaszel nie ustępuje, może to być astma. Inne częste objawy to ucisk w klatce piersiowej, problemy z oddychaniem i świszczący oddech. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy skontaktować się z lekarzem. Im szybciej rozpoczniesz leczenie, tym mniej uszkodzisz swoje płuca.

?

Lekarz podstawowej opieki zdrowotnej zazwyczaj potrafi zdiagnozować i leczyć astmę. Konieczna może być wizyta u specjalisty, jeśli potrzebne są dodatkowe badania, jeśli miałeś atak astmy zagrażający życiu, lub jeśli potrzebujesz więcej pomocy, aby utrzymać stan pod kontrolą.

Uzyskaj wyniki

Osoby otyłe, w porównaniu z osobami bez otyłości, mają:

• Większe prawdopodobieństwo zachorowania na astmę

• Mniejsze prawdopodobieństwo zachorowania na astmę

• Taka sama szansa na zachorowanie na astmę

Osoby otyłe, w porównaniu z osobami nieotyłymi, mają:

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Otyłość może między innymi powodować zwężenie dróg oddechowych. To z kolei może prowadzić do astmy. Nadwaga może również utrudniać kontrolowanie astmy.

?

Naukowcy szukają powiązań między otyłością a stanem zapalnym. Nadmiar tłuszczu może prowadzić do stanów zapalnych w całym organizmie, w tym w płucach. Kłopoty z oddychaniem mogą również powodować, że osoby z astmą są mniej aktywne fizycznie.

Pobierz wyniki

Częstym czynnikiem wywołującym atak astmy jest:

• Ból głowy

• Zakażenie zatok

• Stopa atlety

Częstym czynnikiem wywołującym atak astmy jest:

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Przeziębienie, grypa lub infekcja zatok podrażniają drogi oddechowe, co może wywołać objawy astmy. Refluks kwaśny i alergia na niektóre leki również mogą wywołać atak.

Uzyskaj wyniki

Aby uniknąć zaostrzenia astmy, powinieneś:

• Co roku zaszczep się przeciw grypie

• Często myj ręce

• Oba

Aby uniknąć zaostrzeń astmy, powinieneś:

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

Grypa i przeziębienie mogą znacznie pogorszyć stan astmy. Masz też większe szanse na wystąpienie problemów spowodowanych przez grypę. Dlatego jeśli masz astmę, pamiętaj o szczepieniach przeciwko grypie i myj często ręce. Zachowaj też szczególną ostrożność w pobliżu osób chorych.

Uzyskaj wyniki

Twój wynik:

09 Podziel się swoim wynikiem: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze 0% Udostępnij swój wynik: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze

Wyniki:

Quiz powtórkowy Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest Email

Czy Twoje objawy astmy są poważne? Oceń i obserwuj objawy astmy za pomocą tego pokazu slajdów dla lepszej kontroli astmy.

1/9

Ataki astmy rzadko zdarzają się bez ostrzeżenia. Przed jego wystąpieniem możesz:

• Nie czuć głodu?

• Czujesz się zmęczony lub masz problemy z zasypianiem?

• Często kaszleć

• Zmniejszona tolerancja wysiłku fizycznego

• Masz ciemne kręgi pod oczami?

• Kaszel i uczucie osłabienia lub zmęczenia podczas wysiłku fizycznego

Rozpoznaj te oznaki, a możesz uchronić się przed nagłym wystąpieniem astmy.

Kaszel, który nie ustępuje

2/9

Objawy ataku astmy mogą się zmieniać z każdym atakiem. Raz możesz mieć niewielki lub żaden kaszel przed atakiem. Następnym razem może pojawić się kaszel, którego nie można się pozbyć, zwłaszcza w nocy.

Kaszel astmatyczny jest zwykle suchy i świszczący. Jeśli kaszel nie ustępuje po ustąpieniu innych objawów przeziębienia, może to wskazywać na astmę.

Unikaj przyjmowania leków na kaszel, aby poczuć się lepiej. To nie pomoże na astmę.

Wymierne zmiany w oddychaniu

3/9

Przepływomierz szczytowy może dać znać, czy zbliża się atak. Upewnij się, że zawsze znasz liczbę, która odzwierciedla twój najlepszy oddech.

• Jeśli miernik przepływu szczytowego pokazuje wartości pomiędzy 50% a 80% twojego najlepszego oddechu, prawdopodobnie rozpoczął się atak astmy.

• Liczba poniżej 50% oznacza stan zagrożenia. Należy użyć inhalatora ratunkowego i natychmiast wezwać pomoc.

• Zadzwoń pod numer 911, jeśli masz problemy z chodzeniem lub mówieniem z powodu braku tchu lub jeśli Twoje usta są niebieskie lub szare. W oczekiwaniu na pomoc należy skorzystać z inhalatora ratunkowego.

?

Postępuj zgodnie z planem działania w przypadku astmy

4/9

Plan działania mówi o tym, jak postępować w przypadku wystąpienia objawów ataku astmy.

• Na podstawie danych dotyczących szczytowego przepływu wydechowego lekarz może określić, jakie leki należy przyjmować i kiedy. Ważne jest, aby postępować zgodnie z instrukcjami lekarza i przyjmować leki dokładnie tak, jak zalecił lekarz.

• Jeśli po zastosowaniu się do planu leczenia objawy nadal się nasilają, należy skontaktować się z lekarzem. Plan powinien zawierać także instrukcje postępowania w nagłych wypadkach.

?

Kłopoty z oddychaniem

5/9

Podczas ataku astmy mięśnie wokół dróg oddechowych napinają się, a wyściółka dróg oddechowych puchnie.

• Drogi oddechowe wytwarzają zbyt dużo śluzu, który może zablokować przewody powietrzne w płucach.

• Powietrze zostaje uwięzione w płucach i trudno jest oddychać.

Pierwszym zauważalnym objawem może być świszczący oddech. Jednak w miarę nasilania się ataku, będziesz odczuwać coraz większy ucisk w klatce piersiowej i duszność. W końcu możesz mieć wrażenie, że nie jesteś w stanie zaczerpnąć powietrza.

Zmiany postawy ciała

6/9

Gdy ktoś ma problemy z oddychaniem, może pochylać się do przodu, mówić pojedynczymi słowami zamiast zdaniami i być bardzo niespokojny.

W miarę pogłębiania się problemu może się pochylać, podpierając rękami górną część ciała. Jest to tak zwana pozycja trójnoga.

Wciąganie klatki piersiowej i szyi

7/9

Kiedy trudno jest oddychać, tkanka w klatce piersiowej i szyi może zapadać się z każdym oddechem. Nazywa się to retrakcją.

Wciąganie oznacza, że do płuc nie dociera wystarczająca ilość powietrza. Jest to oznaka nagłego wypadku medycznego. Należy natychmiast zadzwonić pod numer 911 lub skontaktować się z lekarzem.

U dzieci inne oznaki pogarszającego się oddychania to:

• Słaby apetyt

• Uczucie zmęczenia

• Nie tak aktywny jak zwykle

Niebieskie usta lub paznokcie

8/9

Niebieskie lub szare usta lub paznokcie to znak, że we krwi jest za mało tlenu. Stan ten nazywany jest sinicą.

W takim przypadku należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną. Jak najszybciej zadzwoń pod numer 911.

Inne objawy nagłych przypadków astmy

9/9

Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast zwrócić się o pomoc:

• Problemy z mówieniem

• Nie można wykonać wydechu lub wdechu

• Krótki oddech

• Uczucie niepokoju lub paniki

• Kaszel, który nie ustępuje

• Blada, spocona twarz

Ten pokaz slajdów przedstawia objawy astmy i możliwości jej leczenia, a także najczęstsze przyczyny astmy i co może wywołać atak astmy.

1/22

Astma jest długotrwałym problemem związanym z przewodami doprowadzającymi powietrze do płuc, który może utrudniać oddychanie. Drogi oddechowe zwężają się do tego stopnia, że powietrze nie może się swobodnie przemieszczać. Może to powodować poważny świszczący oddech i duszności, znane jako ataki astmy. Nie ma na to lekarstwa, ale większość osób potrafi kontrolować objawy choroby. Większość dzieci z astmą w końcu z niej wyrasta.

Wzrasta liczba zachorowań na astmę

2/22

Od kilkudziesięciu lat w Stanach Zjednoczonych stale rośnie liczba osób cierpiących na astmę. Niektórzy badacze sugerują, że jest to spowodowane lepszą higieną: Teoria głosi, że mniejsza liczba infekcji w dzieciństwie prowadzi do słabo rozwiniętego układu odpornościowego, co oznacza większe ryzyko zachorowania na astmę. Może to być również spowodowane tym, że używamy więcej środków czyszczących w domu, jesteśmy bardziej narażeni na zanieczyszczenie powietrza lub na działanie większej ilości toksycznych substancji w środowisku.

Kto choruje na astmę?

3/22

Zazwyczaj rozwija się w dzieciństwie, ale może wystąpić w każdym wieku. Ludzie, którzy mają alergie lub rodzice czy bliscy członkowie rodziny chorujący na astmę są bardziej narażeni na zachorowanie. Na astmę choruje więcej chłopców niż dziewcząt, ale częściej występuje ona u kobiet niż u mężczyzn.

Astma zawodowa

4/22

Niektóre rodzaje pracy mogą zwiększać ryzyko zachorowania na astmę w wieku dorosłym, np. praca w fabryce lub w innym miejscu, w którym regularnie przebywa się w pobliżu i wdycha chemikalia lub pył.

Palenie

5/22

Wiele badań wskazuje, że nastolatki i dorośli, którzy palą, są bardziej narażeni na zachorowanie na astmę. Istnieją mocne dowody na to, że bierne palenie również odgrywa tu pewną rolę. Dzieci, które przebywają w otoczeniu osób palących, mają większe szanse na zachorowanie na astmę we wczesnym okresie życia.

Związek z nadwagą?

6/22

CDC stwierdziło, że 4 na 10 dorosłych z astmą jest otyłych, podczas gdy mniej niż 3 na 10 dorosłych bez astmy jest otyłych.

Co wywołuje atak astmy?

7/22

Niektóre czynniki wywołujące astmę mogą pogorszyć stan zapalny w drogach oddechowych. Obrzęk powoduje, że przestrzeń wewnątrz zmniejsza się. Jednocześnie organizm może wytwarzać dodatkową ilość śluzu, który zatyka drogi oddechowe. Powietrze z trudem dostaje się do płuc i wydostaje się z nich, co powoduje świszczący oddech i trudności w oddychaniu.

Objawy ataku astmy

8/22

Może brakować Ci tchu, możesz sapać, czuć ucisk lub słyszeć świst w klatce piersiowej. Możesz nie być w stanie powstrzymać kaszlu lub świszczącego oddechu.

Ciężki atak astmy może zagrażać życiu, jeśli nie zastosuje się leków, aby temu zaradzić.

Kiedy należy zadzwonić pod numer 911

9/22

Jeśli brakuje Ci tchu, aby chodzić lub mówić, masz sine usta lub paznokcie, a użycie inhalatora ratunkowego nie pomaga, oznacza to, że Twój organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu. Konieczne będzie leczenie ratunkowe, które pomoże udrożnić drogi oddechowe i przywrócić poziom tlenu. Leczenie jest także konieczne, jeśli masz plan leczenia astmy i jesteś w czerwonym kolorze.

Wczesne sygnały ostrzegawcze

10/22

Czasami astma powoduje mniej dramatyczne objawy. Możesz często kaszleć (zwłaszcza w nocy), mieć problemy ze snem, czuć się wyczerpany bez powodu lub może brakować ci tchu. Nie zatrzyma to twojego dnia, ale może być sygnałem, że zbliża się prawdziwy atak astmy.

Diagnoza

11/22

Badanie płuc, zwane spirometrią, mierzy ilość powietrza, jaką pacjent jest w stanie wdychać i wydychać. Wyniki pomogą lekarzowi zdecydować, czy masz astmę i jak ciężka jest jej postać. Lekarz może również zasugerować przeprowadzenie testów alergicznych, aby ustalić, co wywołuje u ciebie astmę.

Alergie

12/22

Do czynników, które mogą wywołać atak astmy należą: pleśń, roztocza, karaluchy, pyłki drzew, trawy i kwiatów oraz pokarmy takie jak orzeszki ziemne, jaja i ryby.

Jeśli pyłki są jednym z czynników wyzwalających, prawdopodobnie zauważysz, że objawy astmy nasilają się co roku o tej samej porze.

Zwierzęta domowe

13/22

Problemem jest sierść – martwe komórki skóry Twojego zwierzęcia, które gromadzą się na ubraniach, meblach i ścianach. Kiedy je wdychasz, mogą wywołać atak astmy w ciągu zaledwie 15 minut.

Osoby z alergią na koty reagują na białko zawarte w ich ślinie, skórze i moczu. Białko to gromadzi się w powietrzu lub na powierzchniach i może wywoływać ataki astmy u niektórych osób z astmą.

Zanieczyszczenie powietrza

14/22

Zanieczyszczenie powietrza na zewnątrz i wewnątrz budynków może pogarszać objawy astmy. Najczęstszymi sprawcami są smog, dym papierosowy, opary farb i lakier do włosów. Nie wywołują one reakcji alergicznej, ale podrażniają drogi oddechowe. Są one znane jako niealergiczne czynniki wyzwalające astmę.

Ćwiczenie

15/22

Chociaż ćwiczenia fizyczne są korzystne dla zdrowia, u wielu osób mogą wywołać objawy choroby. Nazywa się to czasem astmą wysiłkową. Na szczęście astmę można kontrolować, aby nie musieć rezygnować z treningów, uprawiania sportu czy innych zajęć, które sprawiają nam przyjemność.

Pogoda

16/22

Pogoda może pogorszyć objawy astmy. Gdy temperatura spada, prawdopodobieństwo wystąpienia ataku może wzrosnąć. Bardzo wilgotne lub bardzo suche powietrze również może być czynnikiem wyzwalającym.

Plan działania w przypadku astmy

17/22

Większość osób cierpiących na astmę jest w stanie poradzić sobie z chorobą i pozbyć się większości jej objawów. Kluczem jest współpraca z lekarzem w celu opracowania strategii leczenia, zwanej planem działania w przypadku astmy. Powinien on określać czynniki wyzwalające objawy, zawierać listę codziennych leków i opisywać, co robić w przypadku zaostrzenia choroby. W razie potrzeby można przeglądać plan i wprowadzać do niego zmiany.

Unikaj czynników wyzwalających

18/22

Jest to pierwszy krok do opanowania astmy. Być może będziesz musiał pozostać w domu, gdy wskaźnik smogu jest wysoki, lub kupić specjalną pościel do walki z roztoczami kurzu. Najskuteczniejszym sposobem walki z alergenami w domu jest usunięcie ich źródeł i miejsc, w których się gromadzą. Mogą to być zwierzęta domowe, dywany i meble tapicerowane. Odkurzaj regularnie i używaj odkurzacza z filtrem HEPA.

Zastrzyki dla alergików

19/22

Jeśli nie możesz uniknąć niektórych alergenów wywołujących ataki astmy, zastrzyki zmniejszają wrażliwość na konkretne z nich, co może złagodzić objawy i zmniejszyć częstotliwość ataków. Alergolog może pomóc ci dowiedzieć się, które zastrzyki mogą być dla ciebie skuteczne.

Długotrwałe przyjmowanie leków

20/22

Dla osoby chorej na astmę jest praktycznie niemożliwe, aby przez cały czas unikać wszystkich czynników wywołujących chorobę. Wiele osób musi codziennie przyjmować leki, aby zapobiec atakom astmy. Najbardziej powszechne są leki zwane kortykosteroidami, które wdycha się bezpośrednio do płuc. Ich działanie polega na zmniejszeniu stanu zapalnego w drogach oddechowych, dzięki czemu stają się one mniej wrażliwe na alergeny i substancje drażniące znajdujące się w powietrzu.

Szybka ulga w przypadku ataków astmy

21/22

Nawet przy długotrwałym stosowaniu leków, objawy astmy czasami się nasilają. W inhalatorach ratunkowych zazwyczaj znajdują się leki zwane krótko działającymi beta2-agonistami. Szybko rozluźniają one napięte mięśnie wokół dróg oddechowych, dzięki czemu powietrze może wpływać i wypływać z płuc. Leki te działają w przypadku większości ataków astmy, więc nie musisz iść do szpitala.

Miernik przepływu szczytowego

22/22

Do urządzenia tego należy dmuchać, a ono mierzy, jak dobrze powietrze wydostaje się z płuc. Lekarz prawdopodobnie będzie chciał, abyś używał tego urządzenia jako części planu leczenia astmy, aby sprawdzić, jak dobrze kontrolowana jest astma. Zmiana wyniku pomiaru przepływu szczytowego może ostrzec, że wkrótce może dojść do ataku astmy.

Lekarze stosują następujące metody leczenia astmy eozynofilowej. Dowiedz się, czego możesz się spodziewać po leczeniu.

W przypadku astmy eozynofilowej liczba eozynofilów – białych krwinek zwalczających choroby – we krwi, tkance płucnej i śluzie wykrztuszanym z dróg oddechowych jest wyższa niż normalnie. Celem leczenia jest poprawa i kontrola objawów astmy.

W zależności od stanu zdrowia, lekarz może zastosować jedną z tych metod leczenia, aby zapobiec atakom astmy i ułatwić oddychanie.

Kortykosteroidy

Są to leki podtrzymujące, co oznacza, że pomagają w utrzymaniu prawidłowego oddechu i zapobiegają przejęciu kontroli nad objawami astmy. Ich zadaniem jest powstrzymanie pewnych komórek w płucach i drogach oddechowych przed uwalnianiem substancji chemicznych, które wywołują ataki astmy.

Wziewne kortykosteroidy są generalnie bezpieczne i powinny być stosowane codziennie. Mogą być stosowane z innym inhalatorem zwanym długo działającym beta agonistą (LABA). Ilość leku wchłanianego do krwiobiegu jest niewielka. Lekarze zalecają jednak płukanie jamy ustnej po ich zastosowaniu, ponieważ obecność sterydów w jamie ustnej może prowadzić do pleśniawek, czyli grzybicy jamy ustnej.

Jednak wersje wziewne mogą nie działać dobrze w przypadku astmy eozynofilowej, dlatego konieczne może być przyjmowanie kortykosteroidów w tabletkach. Mają one więcej skutków ubocznych niż leki wziewne.

Inhalatory szybko działające

Leki te, zwane także lekami rozszerzającymi oskrzela lub lekami ratunkowymi, szybko udrażniają obrzęknięte drogi oddechowe i można je stosować razem z kortykosteroidami wziewnymi. W zależności od rodzaju leku przepisanego przez lekarza, działania niepożądane mogą obejmować suchość w ustach, kołatanie serca lub nerwowość.

Leki modyfikujące stężenie leukotrienów

Niektóre substancje chemiczne w układzie odpornościowym, które wywołują objawy astmy, nazywane są leukotrienami. Eozynofile uwielbiają łączyć się z leukotrienami i wywoływać stan zapalny w górnych i dolnych drogach oddechowych.

Leki zwane leukotrienami modyfikującymi – takie jak montelukast (Singulair), zafirlukast (Accolate) i zileuton (Zyflo) – łagodzą działanie leukotrienów i zmniejszają objawy astmy. Rzadko się to zdarza, ale u niektórych osób po przyjęciu tych leków może wystąpić niepokój i lęk. Jeśli tak się stanie, należy poinformować o tym lekarza.

Leki biologiczne

Leki te są wytwarzane w laboratorium w taki sposób, aby działały jak ludzkie przeciwciała. W przeciwieństwie do inhalatorów czy tabletek, otrzymuje się je w postaci zastrzyków lub infuzji dożylnej. Ich zadaniem jest blokowanie substancji chemicznych, które wywołują stan zapalny w płucach. Działania niepożądane obejmują bolesność w miejscu wstrzyknięcia. Rzadko, ale u niektórych osób może wystąpić ciężka reakcja alergiczna zwana anafilaksją.

Leki te to:

• Benralizumab (Fasenra)

• Dupilumab (Dupixent)

• Mepolizumab (Nucala)

• Reslizumab (Cinqair)

Termoplastyka oskrzeli

W przeciwieństwie do leków na receptę, termoplastyka oskrzeli jest procedurą, która jest badana pod kątem leczenia astmy eozynofilowej. Lekarz może ją zalecić, jeśli inne metody nie pozwoliły na opanowanie objawów. Specjalista chorób płuc używa specjalnej sondy i ciepła termicznego, aby zmniejszyć napięcie mięśni gładkich w drogach oddechowych. Dzięki temu mięśnie nie zwężają się podczas ataku astmy. Aby uzyskać jak najwięcej korzyści, termoplastyka oskrzeli może wymagać kilku zabiegów w ciągu kilku tygodni.

Skorzystaj z poniższych wskazówek, aby być o krok przed atakami astmy eozynofilowej.

Bycie o krok do przodu zaczyna się od poznania czynników wyzwalających ataki.

Może to być choroba, np. przeziębienie, infekcja zatok lub refluks żołądka. Mogą to być także leki, np. aspiryna, lub żywność, np. orzeszki ziemne lub skorupiaki. Dym jest czynnikiem wyzwalającym – nawet dym z palonych liści. Podobnie jest z ptakami, kotami, psami, roztoczami, karaluchami i pleśnią.

Środowisko może być czynnikiem wyzwalającym w sposób, który nie przychodzi do głowy. Powszechnym czynnikiem wyzwalającym jest trawa, ale burze, zanieczyszczenie powietrza, zmiany pór roku lub temperatur również mogą wywołać epizod choroby. Do innych czynników należą:

• Ćwiczenia. Nadal można ćwiczyć, ale należy skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia najlepszego dla siebie rodzaju aktywności.

• Uczucia, takie jak intensywny śmiech lub płacz, krzyk

• Zapachy, np. środków czystości, świec, odświeżaczy powietrza

Po zidentyfikowaniu problemów, następnym krokiem jest znalezienie sposobów na ich rozwiązanie.

Porady dotyczące codziennego stylu życia

Chociaż nie da się uniknąć wszystkich zaostrzeń, można zrobić wiele, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo ich wystąpienia. Oprócz przyjmowania leków, poniższe kroki mogą pomóc w unikaniu rzeczy, które mogą wywołać zaostrzenie.

Osiągnij zdrową wagę i regularnie ćwicz, co wzmocni Twoje płuca.

Upewnij się, że co roku masz szczepionkę przeciw grypie, ponieważ astma eozynofilowa sprawia, że jesteś bardziej podatny na powikłania po grypie. ?

Prowadź dziennik żywieniowy, który pomoże ci zidentyfikować produkty, które wywołują ataki astmy. Wtedy będziesz mógł ich unikać.

Jeśli palisz, porozmawiaj z lekarzem o najlepszym sposobie na rzucenie palenia. Pomoże to całemu twojemu organizmowi, a także astmie.

Masz zwierzęta domowe? Upewnij się, że są regularnie kąpane i trzymaj je z dala od swojej sypialni.

Ogranicz narażenie na działanie pleśni, pyłków i roztoczy, używając klimatyzatora i zamykając okna. Wymieniaj też na czas filtr w klimatyzatorze.

Jeśli pogoda cię zniechęca, staraj się załatwiać sprawy przed najgorętszą częścią dnia, zwłaszcza latem. Zapoznaj się z aplikacjami, które pomagają zmierzyć jakość powietrza na podstawie kodu pocztowego.

Wykorzystaj swój plan

Przechytrz epizody astmy eozynofilowej, prowadząc codzienny dziennik astmy. Jest on częścią planu działania w przypadku astmy, który tworzysz wspólnie z lekarzem, aby wiedzieć, co robić w razie ataku.

Plany działania w przypadku astmy są oznaczone kolorami, tak jak światła stopu:

• Zielony oznacza, że dobrze sobie radzisz.

• Kolor żółty oznacza, że masz problemy z oddychaniem.

• Czerwony oznacza, że konieczne jest podjęcie poważnych działań.

Kiedy używasz przepływomierza szczytowego do mierzenia swojej zdolności do wypuszczania powietrza z płuc, możesz zapisać swoje najlepsze wyniki w każdej kategorii i zobaczyć, jak się zmieniają w czasie zaostrzenia.

Twój plan działania w przypadku astmy powinien również uwzględniać:

• Jakich objawów należy szukać

• Jakie leki stosować na każdym poziomie i w jakich ilościach

• Kontakt w nagłych wypadkach

• Nazwisko i numer telefonu lekarza

Na każdą wizytę u lekarza przynieś swój plan i dzienniczek astmy. Jest on przydatny, ponieważ zawiera zapisy odczytów przepływu szczytowego, objawów, przyjmowanych leków i czynników wyzwalających.

Pomoże ci to również skupić się na tym, co jest normalne, a co nie. Celem jest unikanie wszelkich objawów astmy, od łagodnego kaszlu i świszczącego oddechu do pełnoobjawowego ataku astmy. Jeśli zauważysz, że kaszlesz lub świszczący oddech występuje u ciebie codziennie, powiedz o tym lekarzowi podczas następnej wizyty. Choć może ci się to wydawać normalne, może to pokazać lekarzowi, czy twoje leki działają, czy nie.

Przestrzegaj zaleceń lekarskich

Ważne jest, aby wiedzieć, co się przyjmuje, jakie ma działanie, kiedy i jak często. Nawet jeśli astma ci nie dokucza, zażywaj leki zgodnie z zaleceniami do czasu następnej wizyty. To najlepszy sposób, aby utrzymać drożność dróg oddechowych.

Masz pytania? Zauważyłeś czynniki wyzwalające? Zaobserwowałeś efekty uboczne leków? Rób notatki zawierające dni, godziny i szczegóły, a następnie podziel się nimi z lekarzem podczas następnej wizyty.

Jeśli myślisz, że możesz mieć astmę eozynofilową, będziesz potrzebował pomocy lekarza, aby się upewnić. Dowiedz się, czego możesz się spodziewać po wizycie u lekarza, jakie badania mogą być potrzebne i jak możesz się do nich przygotować.

Aby jak najlepiej wykorzystać wizytę u lekarza, warto wiedzieć, czego można się spodziewać i jak się przygotować.

Lekarze, z którymi możesz się spotkać

Istnieją trzy główne rodzaje lekarzy, z którymi możesz się spotkać:

• Alergolog, który zajmuje się leczeniem astmy i alergii

• Immunolog, który zajmuje się problemami z układem odpornościowym, w tym alergiami

• Pulmonolog, który zajmuje się leczeniem chorób płuc

Pulmonolodzy często leczą astmę eozynofilową, ponieważ często nie jest ona związana z alergiami. Warto jednak wiedzieć, czy u pacjenta występują alergie i jak mogą one wpływać na leczenie, dlatego alergolog lub immunolog może odegrać istotną rolę.

Pytania dotyczące objawów i historii zdrowia

Lekarz prawdopodobnie zacznie od zadawania pytań, takich jak:

• Jakie są Twoje objawy? Od jak dawna je masz i jak bardzo się nasilają?

• Czy coś wywołuje u Ciebie objawy?

• Czy kiedykolwiek miałeś/aś atak astmy po zażyciu leków przeciwbólowych takich jak aspiryna, ibuprofen lub naproksen?

• Czy ktoś jeszcze w Twojej rodzinie ma astmę?

• Czy masz jakieś alergie?

• Czy próbowałeś/łaś używać inhalatora? Czy to pomogło?

• Czy często brakuje Ci tchu? Czy pogarsza się to podczas wysiłku fizycznego?

• Czy palisz papierosy?

• Czy kiedykolwiek miałeś pracę, w której mogłeś wdychać szkodliwe substancje chemiczne?

• Czy znalazłeś coś, co pomaga ci w objawach?

Badanie lekarskie

Po zapoznaniu się z objawami lekarz może przeprowadzić badanie fizykalne, aby sprawdzić oddech i poszukać schorzeń często występujących u osób z astmą eozynofilową, w tym:

• Obrzęk nosa i zatok

• Narośla w nosie i zatokach, zwane polipami nosa

• Zakażenia ucha środkowego

Testy na obecność eozynofili

Następnie lekarz może zmierzyć poziom eozynofilów. Jest to ważny element układanki pozwalający ustalić, czy masz astmę eozynofilową. Istnieją trzy główne testy, które można wykonać, a każdy z nich ma swoje zalety.

• Test indukcji plwociny. W tym przypadku pacjent wykasłuje próbkę śluzu, którą lekarz wysyła do badania. Ma on kilka zalet. Po pierwsze, próbkę można oddać bezpośrednio w gabinecie lekarskim. Metoda ta była także wykorzystywana w wielu badaniach i okazała się być dokładna w potwierdzaniu, że pacjent ma astmę eozynofilową. Wadą tego rozwiązania jest to, że uzyskanie wyników może trochę potrwać i nie wszystkie laboratoria mogą je wykonać.

• Badanie krwi. W przypadku tego badania lekarz pobiera próbkę krwi, aby zmierzyć poziom eozynofilów we krwi. Zaletą tego badania jest to, że może je wykonać prawie każde laboratorium i jest to opcja tańsza. Wadą jest to, że poziom eozynofilów we krwi nie powie ci na pewno, że masz astmę eozynofilową. Jest to przydatne, ale nie jest tak miarodajne jak test indukcji plwociny.

• Biopsja oskrzeli. Badanie to jest znacznie bardziej skomplikowane niż pozostałe. Pacjent będzie spał, a lekarz wprowadzi do nosa lub gardła rurkę zwaną bronchoskopem, a następnie wprowadzi ją do płuc w celu pobrania próbki tkanki lub płynu. Jest to bardzo dokładna metoda, ale nie tak łatwa jak dwie pozostałe.

Test oddechowy. Służy do pomiaru frakcji wydychanego tlenku azotu (FeNO) w oddechu. Wyższe poziomy są związane z większym zapaleniem eozynofilowym.

\

Jak przygotować się do wizyty

Aby przygotować się do wizyty u lekarza, pomocne może być prowadzenie dziennika wszystkich objawów, nawet tych, które nie wydają się związane z astmą. Możesz zapisywać:

• Objawy i stopień ich nasilenia

• Data i godzina wystąpienia objawów

• Cokolwiek, co mogło wywołać objawy

Pozwoli to uniknąć konieczności przypominania sobie wszystkiego na miejscu w gabinecie lekarskim. Dzięki temu nie zapomnisz o żadnych ważnych szczegółach.

Warto również sporządzić listę innych chorób, na które cierpisz, a także wszystkich leków, ziół, witamin i suplementów, które regularnie zażywasz.

Na koniec warto zapisać kilka pytań do lekarza, np:

• Jakie badania będą potrzebne?

• Jak dokładne są te testy?

• W jaki sposób można stwierdzić, czy na pewno mam astmę eozynofilową?

• Co mogę zrobić, aby uniknąć ataków astmy?

• W jaki sposób będziecie kontrolować moją astmę?

• Jak mam stosować lek, który mi podałeś?

• Jak często będę musiał się z Panem/Panią spotykać?

• Czy coś innego może być przyczyną moich objawów?

• Czy będę musiał/musiała korzystać również z usług innych lekarzy?

• Gdzie mogę szukać informacji, aby dowiedzieć się więcej?

Czasami osobom cierpiącym na astmę eozynofilową mówi się, że cierpią na inną chorobę, zwaną przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), która jest powszechna u osób palących papierosy. Jeśli powiedziano ci, że masz POChP, zapytaj, skąd możesz wiedzieć, że to POChP, a nie astma.