Lekarz mówi ci.

Jeśli jesteś jednym z milionów Amerykanów cierpiących na astmę alergiczną, leczenie może pomóc ci prowadzić pełne i aktywne życie. Dowiedz się więcej od lekarza.

Inhalatory ratunkowe (krótko działające bronchodilatory)

Leki te działają szybko i zwykle są pierwszymi, które lekarz daje ci do stosowania w przypadku ataku astmy. Każdy chory na astmę powinien mieć krótko działający lek rozszerzający oskrzela.

Często nazywane są one inhalatorami ratunkowymi, ponieważ znajdują się w małym inhalatorze, który nosi się przy sobie i wciąga w razie wystąpienia objawów. Ich działanie utrzymuje się przez 4-6 godzin.

Ich działanie polega na otwieraniu lub rozszerzaniu dróg oddechowych w płucach. Leki ratunkowe obejmują albuterol (Proair, Proventil, Ventolin), lewalbuterol (Xopenex) i pirbuterol (Maxair).

Kortykosteroidy wziewne

Jeśli lekarz uzna, że zbyt często używasz inhalatora ratunkowego, oznacza to, że astma nie jest pod kontrolą. Może być konieczne codzienne przyjmowanie leków, takich jak steroidy wziewne.

Leki te są wdychane przez przenośne urządzenie. Hamują one stan zapalny w drogach oddechowych płuc.

Nazywane są one lekami kontrolującymi, ponieważ pomagają kontrolować astmę przez dłuższy czas. Leki te mogą pomóc w lepszym funkcjonowaniu płuc po kolejnych atakach astmy. Prawdopodobnie nie będziesz też tak często potrzebował inhalatora ratunkowego.

Długo działające leki rozszerzające oskrzela

Długotrwale działające leki rozszerzające oskrzela to kolejny rodzaj leków kontrolujących. Działają one podobnie jak inhalatory ratunkowe, ale ich działanie utrzymuje się dłużej, zwykle około 12 godzin. Stosuje się je regularnie, dwa razy dziennie.

Należy je stosować wyłącznie razem z wziewnymi steroidami, nigdy jako jedyny lek kontrolujący przebieg astmy.

Leki przeciw leukotrienowe

Montelukast (Singulair), zafirlukast (Accolate) i zileuton (Zyflo) to leki, które pomagają w długotrwałej kontroli astmy.

Leki te hamują działanie cząsteczek zwanych leukotrienami, które wywołują stan zapalny w drogach oddechowych.

Kortykosteroidy doustne

Prednizon to steroid stosowany często przez osoby, którym inhalator ratunkowy nie pomaga wystarczająco w przypadku ciężkiego ataku astmy. Zazwyczaj przyjmuje się go w postaci tabletek. Jego działanie polega na zmniejszeniu stanu zapalnego, który powoduje poważne objawy.

Sterydy należy stosować tylko wtedy, gdy są potrzebne, ponieważ przyjmowanie dużych dawek przez dłuższy czas może powodować poważne skutki uboczne.

Leczenie przeciwciałami

Omalizumab (Xolair) jest zwykle przeznaczony dla osób z ciężką astmą, która nie ustępuje i nie jest kontrolowana za pomocą innych metod leczenia. Uniemożliwia on komórkom w organizmie rozpoczęcie procesu zapalnego i sprawia, że pacjent jest mniej wrażliwy na czynniki wyzwalające.

Podaje się go w postaci zastrzyku co 2 lub 4 tygodnie w gabinecie lekarskim, ponieważ może wystąpić na niego silna reakcja alergiczna. Nie wywołuje on często innych skutków ubocznych, ale jest drogi.

Mepolizumab (Nucala) to nowy lek biologiczny do wstrzykiwań, który zwalcza komórki krwi wywołujące ataki astmy. Ograniczając działanie interleukiny 5 (IL-5), lek Nucala pomaga zmniejszyć liczbę ciężkich ataków astmy, a także może pomóc pacjentowi w rzadszym przyjmowaniu innych leków na astmę.

Immunoterapia

Niektóre osoby z łagodną lub umiarkowaną astmą alergiczną decydują się na otrzymywanie zastrzyków alergicznych od lekarza. Nazywa się to immunoterapią.

Zastrzyki alergiczne zawierają niewielkie ilości substancji, na którą jesteś uczulony. Po podaniu zastrzyku organizm przyzwyczaja się do obecności tych substancji i reaguje na nie słabiej. Zastrzyki alergiczne nie tylko mogą poprawić objawy astmy, ale czasem mogą zapobiec jej zaostrzeniu.

Ponadto, FDA zatwierdziła trzy tabletki pod język, które można stosować w domu. Tabletki wydawane na receptę, zwane Grastek, Oralair i Ragwitek, leczą katar sienny i działają tak samo jak zastrzyki. Ich celem jest zwiększenie tolerancji pacjenta na czynniki wywołujące alergię. Leki te muszą być jednak stosowane z zachowaniem ostrożności. Wszystkie trzy mają ostrzeżenie w czarnej ramce o możliwości wystąpienia zagrażających życiu reakcji alergicznych, dlatego nie powinny być podawane pacjentom z ciężką, niestabilną lub niekontrolowaną astmą.

Terapie alternatywne

Chociaż niski poziom witaminy D jest powiązany z ciężką astmą, żadne badania nie wykazały, że suplementy witaminy D mogą poprawić stan astmy. Żadne badania nie wykazały też, że akupunktura lub zabiegi chiropraktyka pomagają w astmie alergicznej.

Astma może drastycznie zmienić Twoje codzienne życie, jeśli nie jest kontrolowana. Dowiedz się, jak wpływa na organizm i jak sprawdzić, czy leczenie przynosi efekty.

Jeśli tak się nie stanie, długotrwałe skutki i komplikacje mogą wpłynąć na Twoje zdrowie i codzienne życie.

Co się dzieje, gdy astma nie jest kontrolowana?

Jeśli twoja astma jest łagodna lub umiarkowana, ale nie jest pod kontrolą, możesz:

• mieć uczucie, że coś zaciska się w klatce piersiowej

• Kaszel

• Trudno jest oddychać

• Podczas wdechu i wydechu wydaje świszczący dźwięk (świszczący oddech)

U dzieci nieopanowana astma może spowolnić wzrost lub opóźnić dojrzewanie.

U niektórych osób płuca zmieniają się, gdy przewody doprowadzające i odprowadzające powietrze są stale obrzęknięte. Drogi oddechowe stają się węższe, w płucach pojawiają się blizny i trudno jest oddychać. Nazywa się to remodelingiem dróg oddechowych. Lekarze muszą dowiedzieć się więcej na temat tego stanu. Wiedzą jednak, że leki często powstrzymują opuchliznę. Przebudowa dróg oddechowych może sprawić, że leki na astmę staną się mniej skuteczne, dlatego ważne jest, aby jak najszybciej rozpocząć leczenie astmy.

Płuca są również podatne na infekcje, takie jak zapalenie płuc. Z wiekiem mogą też nie funkcjonować tak dobrze. Pewna utrata sprawności płuc jest normalnym zjawiskiem w starszym wieku, ale nieleczona astma może przyspieszyć ten proces. Jeśli w wieku dorosłym masz problemy z oddychaniem, poinformuj o tym lekarza. Lekarz może stwierdzić, czy są one spowodowane starzeniem się, astmą, czy czymś innym.

Astma niekontrolowana a astma ciężka

Jeśli objawy utrzymują się nawet po przyjęciu leków, może to oznaczać, że cierpisz na inną odmianę astmy, zwaną astmą ciężką. W takim przypadku objawy mogą występować każdego dnia. Może to wpłynąć na Twoje życie na wiele sposobów. Możesz:

• mieć trudności z wykonywaniem obowiązków w pracy lub w szkole

• Konieczność wzięcia wolnego od pracy lub szkoły

• Ciągłe budzenie się i brak możliwości spokojnego snu

• Odczuwanie stresu, depresji lub niepokoju

Poważne ataki astmy mogą spowodować, że trafisz do szpitala – ciężkie objawy astmy mogą prowadzić do dwóch lub więcej wizyt na pogotowiu/ w szpitalu w ciągu roku.

Konieczne będzie przyjmowanie kortykosteroidów, aby opanować objawy. Jeśli astma jest ciężka, mogą wystąpić efekty uboczne leków, które są przyjmowane w celu jej kontroli.

Przejęcie kontroli nad astmą

Jeśli podejrzewasz u siebie astmę, powiedz o tym lekarzowi. Jeśli masz już postawioną diagnozę, szukaj oznak, że leczenie nie przynosi rezultatów lub że astma się pogarsza.

Niektóre choroby, takie jak przeziębienie, mogą od czasu do czasu powodować zaostrzenie choroby, ale nie powinno się to zdarzać często. Jeśli przyjmujesz regularne leki, ale częściej niż dwa razy w tygodniu stosujesz terapię szybkodziałającą, może to oznaczać, że astma jest ciężka lub nie jest pod kontrolą.

Poinformuj lekarza, jeśli masz którykolwiek z tych objawów. Lekarz może zmienić leki, które stosujesz. Może także zasugerować zmianę stylu życia lub zalecić wizytę u specjalisty. Zmiany te powinny przynieść ulgę.

Jeśli masz astmę, możesz mieć również problemy z ciśnieniem krwi. Dowiedz się, jak te dwa schorzenia – i leki na nie – mogą wpływać na siebie nawzajem.

Ale to nie jedyny sposób, w jaki te dwa schorzenia są ze sobą powiązane. Leki, które przyjmujesz na każdą z tych przypadłości, czasem zaburzają opiekę nad drugą.

W jaki sposób schorzenia się przenikają

Ciśnienie krwi jest ważnym elementem astmy.

Astma może powodować wysokie ciśnienie krwi. Ale zazwyczaj nie jest to spowodowane silnym atakiem astmy. W przypadku mniej intensywnych ataków ciśnienie krwi może wzrosnąć, ponieważ płuca nie są w stanie wciągnąć wystarczającej ilości powietrza. Serce pompuje szybciej, aby dostarczyć wystarczającą ilość tlenu do reszty ciała, więc w rezultacie ciśnienie krwi wzrasta.

Rola leczenia

Ważne jest, aby wiedzieć, dlaczego leki na nadciśnienie i astmę nie zawsze działają razem. Jeśli wiesz, czego ty i twój lekarz powinniście unikać, może to pomóc ci poczuć się lepiej.

Niektóre leki stosowane w celu obniżenia wysokiego ciśnienia krwi mogą powodować zaostrzenie objawów astmy.

Beta-blokery obniżają ciśnienie krwi, ponieważ powodują, że serce bije wolniej i z mniejszą siłą. Otwierają one także tętnice i żyły, aby ułatwić przepływ krwi.

Beta-blokery mogą pogarszać przebieg astmy. Jeśli nie są stosowane prawidłowo, mogą powodować problemy w drogach oddechowych i sprawić, że leczenie astmy będzie mniej skuteczne.

Do leków, z którymi może się to zdarzyć należą:

• Acebutolol (Sectral)

• Atenolol (Tenormin)

• Betaksolol (Kerlone)

• Bisoprolol (Zebeta, Ziac)

• Karteolol (Cartrol)

• Metoprolol (Lopressor, Toprol-XL)

• Nadolol (Corgard)

• Penbutolol (Levatol)

• Pindolol (Visken)

• Propranolol (Inderal)

• Solotol (Betapace)

• Timolol (Blocadren)

Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) są powszechnie stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi. Pomagają one organizmowi wytwarzać mniejszą ilość angiotensyny, substancji chemicznej, która powoduje zwężenie tętnic.

Inhibitory ACE obniżają ciśnienie krwi po tym, jak naczynia krwionośne otwierają się i rozkurczają.

Jeśli stosujesz te leki, gdy masz astmę, mogą one powodować silny kaszel. Nie ma to wpływu na płuca, ale wiele osób myli to z objawami astmy.

W rzadkich przypadkach inhibitory ACE utrudniają przepływ powietrza przez organizm pacjenta z astmą.

Przykłady inhibitorów ACE to:

• Benazepril (Lotensin)

• Kaptopril (Capoten)

• Enalapryl (Vasotec)

• Fosinopril (Monopril)

• Lisinopril (Prinivel, Zestril)

• Moexipril (Univasc)

• Perindopril (Aceon)

• Chinapryl (Accupril)

• Ramipryl (Altace)

• Trandolapryl (Mavik)

Niektóre leki stosowane w leczeniu astmy mogą również wpływać na ciśnienie krwi:

Kortykosteroidy to rodzaj leku stosowanego w inhalatorach dla osób z astmą, zwłaszcza jeśli jest ona poważna. Mogą one złagodzić stan zapalny, który utrudnia oddychanie.

Możliwym skutkiem ubocznym stosowania kortykosteroidów jest wysokie ciśnienie krwi.

Przykłady kortykosteroidów to:

• Kortyzon (Cortone)

• Hydrokortyzon (Kortyzol)

• Prednizon (Deltasone)

Jeśli stosujesz kortykosteroidy w leczeniu astmy, lekarz powinien sprawdzić, czy ciśnienie krwi nie jest zbyt wysokie.

Beta-2 agoniści pomagają rozluźnić i otworzyć drogi oddechowe. Można je wdychać, zażywać w postaci tabletek lub syropu na astmę. Można je także wstrzykiwać lub zamienić z płynu w mgiełkę do inhalacji.

W rzadkich przypadkach leki te mogą podnosić ciśnienie krwi.

Do przykładów agonistów beta-2 należą:

• Salbutamol (Albuterol)

• Salmeterol (Serevent Diskus)

• Formoterol (Perforomist)

• Vilanterol (Breo Ellipta)

Jeśli przyjmujesz którykolwiek z tych leków, a masz astmę i wysokie ciśnienie krwi, upewnij się, że lekarz wie, że masz obie te choroby. Być może będzie on mógł zmienić lek lub jego dawkę.

Ciąża może pogorszyć, polepszyć lub zmienić przebieg astmy. Dowiedz się więcej o tym, jak utrzymać ją pod kontrolą dla zdrowia Twojego i Twojego dziecka.

Jeśli masz ciężką astmę, jest bardziej prawdopodobne, że jej stan się pogorszy. Możesz to odczuć w pierwszym i trzecim trymestrze ciąży.

Jeśli objawy ulegną zmianie, lekarz powinien o tym wiedzieć. Pozwoli to na dostosowanie leków przez cały okres ciąży. Lekarz może również monitorować stan płuc.

Leczenie astmy zapewnia zdrowie Tobie i Twojemu dziecku. Jeśli masz problemy z oddychaniem, dziecku trudno jest dostarczyć tlen, którego potrzebuje. Jest to szczególnie ważne, ponieważ istnieje związek między atakami astmy w pierwszym trymestrze ciąży a wadami wrodzonymi.

Zwracaj uwagę na takie objawy jak:

• trudności z łapaniem oddechu

• Świszczący oddech, który może brzmieć jak gwizdanie

• Uczucie napięcia w klatce piersiowej

• Kaszel

Astma pod kontrolą

Przyjmowanie jakichkolwiek leków w ciąży wiąże się z ryzykiem. Lekarze uważają, że w przypadku kobiet z astmą korzyści przeważają nad zagrożeniami. Kontrolowanie stanu zdrowia może zmniejszyć ryzyko wystąpienia takich problemów, jak przedwczesny poród i poród, masa urodzeniowa poniżej 5,5 kg, cukrzyca ciążowa i stan przedrzucawkowy – komplikacje w czasie ciąży powodujące wysokie ciśnienie krwi i inne objawy.

Budesonid jest sterydem wziewnym stosowanym codziennie, który jest bezpieczniejszy dla kobiet w ciąży. Albuterol jest krótko działającym lekiem, który pozwala szybko pozbyć się objawów i wiąże się z niewielkim ryzykiem.

Montelukast (Singulair) i zafirlukast (Accolate) są również bezpieczniejszymi lekami do stałej kontroli astmy. Nie powinnaś rozpoczynać stosowania omalizumabu (Xolair), ale możesz go kontynuować, jeśli stosowałaś go przed zajściem w ciążę.

Jeśli przed zajściem w ciążę przyjmowałaś zastrzyki przeciw alergii, możesz je kontynuować, ale poinformuj alergologa, że jesteś w ciąży. Nie powinnaś zaczynać ich stosowania, jeśli jesteś w ciąży.

Leki sterydowe przyjmowane doustnie powinny być stosowane tylko w przypadku ciężkich ataków astmy, a nie w codziennym leczeniu. Przed ich zażyciem zawsze skonsultuj się z lekarzem. Mogą one powodować niską masę urodzeniową dziecka i przedwczesny poród.

Palenie papierosów może wywołać astmę i jest niebezpieczne dla dziecka. Jeśli jesteś w ciąży lub chcesz zajść w ciążę, powinnaś rzucić palenie.

Możliwe komplikacje

Astma może zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia problemów w czasie ciąży, takich jak:

• Oderwanie łożyska (łożysko odrywa się od ściany macicy)

• Stan przedrzucawkowy

• Łożysko przedwczesne (łożysko przykrywa całość lub część szyjki macicy)

• Krwotok położniczy (nadmierne krwawienie przed lub po porodzie)

• Spontaniczna aborcja

• Zatorowość płucna (zatkanie tętnicy płucnej)

• Cukrzyca ciążowa

• Wirusowe zakażenia układu oddechowego

• Przedwczesny poród, niska masa urodzeniowa i cesarskie cięcie, zwłaszcza jeśli masz ciężką lub niekontrolowaną astmę

Może również wystąpić nieżyt nosa, który powoduje katar, duszność w nosie i może powodować kichanie. Przyczyną nieżytu nosa są często przeziębienia, a kobiety w ciąży chorujące na astmę mogą być bardziej narażone na zachorowanie.

Jeśli cierpisz na chorobę refluksową przełyku (gastroesophageal reflux disease – GERD), może być ona bardziej intensywna w ciąży. Aby poczuć się lepiej, staraj się ograniczyć wielkość posiłków i unikaj pokarmów powodujących zgagę. Po jedzeniu nie kładź się, dopóki nie miną co najmniej 3 godziny. Kiedy już to zrobisz, spróbuj podnieść wezgłowie łóżka.

Nieżyt nosa i choroba refluksowa przełyku mogą utrudniać kontrolowanie astmy. Podobnie jak zapalenie zatok, które jest bardziej prawdopodobne, gdy jesteś przeziębiony.

Zachowaj zdrowie

Prawdopodobieństwo wystąpienia ataku astmy jest większe w tygodniach od 24 do 36 ciąży. Możesz im zapobiec w każdym momencie ciąży, biorąc leki i trzymając się z dala od czynników wywołujących.

Staraj się unikać czynników wyzwalających astmę w powietrzu. Takie rzeczy jak silne zapachy farb i perfum, zanieczyszczenie powietrza, dym i zimne powietrze mogą podrażniać twoje płuca. Ważne jest także, by w pierwszym trymestrze unikać zanieczyszczeń komunikacyjnych. Mogą one powodować przedwczesny poród i stan przedrzucawkowy.

Alergeny, takie jak sierść zwierząt domowych, roztocza, karaluchy i pleśnie również mogą wywoływać objawy. Unikanie ich może również pomóc w alergicznym nieżycie nosa. Należy również uważać na infekcje, takie jak przeziębienie i grypa.

Aktywność fizyczna nie powinna być czynnikiem wyzwalającym, jeśli leki na astmę działają. Jeśli jednak ćwiczenia powodują objawy, należy porozmawiać z lekarzem.

Poród i poród

Bardzo niewiele kobiet ma objawy astmy podczas porodu. Możesz wspólnie z lekarzem opracować plan porodu. Możesz także zapytać go o karmienie piersią podczas przyjmowania leków. Jeśli masz trudności z oddychaniem podczas porodu, ćwiczenia oddychania przez brzuch mogą pomóc Ci się uspokoić.

Dziecko może być bardziej narażone na astmę niż Ty, ale w grę wchodzą także inne czynniki.

Lekarz udziela wskazówek, jak rozpoznać czynniki wyzwalające astmę i kontrolować objawy.

Jeśli twoja astma nie jest pod kontrolą z dnia na dzień, oto kilka rzeczy, które możesz zrobić, by jej pomóc.

Poznaj czynniki wyzwalające i unikaj ich

Zwracaj uwagę na to, kiedy i gdzie występują objawy takie jak świszczący oddech i kaszel. Jeśli uda ci się ustalić, co wywołuje zaostrzenia astmy, być może uda ci się ich uniknąć.

Do najczęstszych czynników wyzwalających astmę należą: zimne powietrze, wysiłek fizyczny, wdychane alergeny, takie jak pyłki i sierść zwierząt domowych, a także przeziębienia i zapalenia oskrzeli. .

Silne zapachy również mogą powodować ataki astmy, dlatego warto unikać perfum, lakieru do włosów, talku i dymu papierosowego. Jeśli jesteś palaczem, rzuć nałóg – zapytaj swojego lekarza, jak może ci pomóc w rzuceniu palenia. Jeśli w Twoim domu ktoś jeszcze pali, poproś go, aby również rzucił palenie. Nawet jeśli palą tylko na zewnątrz, to i tak wnoszą zapach i chemikalia do środka na swoich ubraniach i włosach.

Chociaż jedzenie i napoje nie są częstym czynnikiem wywołującym astmę, niektóre z nich mogą zawierać związki zwane siarczynami – np. piwo, wino, ziemniaki, suszone owoce i krewetki – które mogą pogorszyć stan astmy u niektórych osób. Podobnie jest z niektórymi lekami, takimi jak aspiryna i inne leki przeciwbólowe, a także z lekami na receptę, takimi jak niektóre leki na nadciśnienie (beta-blokery lub inhibitory ACE). Jeśli zażywasz te leki i uważasz, że wpływają one na astmę, zapytaj lekarza, czy możesz spróbować innych rozwiązań.

Ruszaj się

Niektóre rodzaje ćwiczeń mogą być trudniejsze w przypadku astmy, ale to nie znaczy, że treningi nie są dla ciebie dobre. Regularna aktywność fizyczna ma kluczowe znaczenie dla ogólnego stanu zdrowia, w tym płuc. Jedno z ostatnich badań wykazało, że osoby z astmą, które ćwiczyły przez 30 minut dziennie, miały dwa i pół razy większe szanse na kontrolowanie objawów w porównaniu z osobami, które w ogóle nie ćwiczyły.

Jeśli intensywne bieganie lub treningi są dla ciebie zbyt trudne, spróbuj wędrówek, jazdy na rowerze lub jogi. Pływanie może być świetnym sportem dla osób z astmą, ponieważ ciepłe, wilgotne powietrze w większości basenów zazwyczaj nie wywołuje objawów.

Dzieci z astmą także powinny ćwiczyć i uprawiać sport. Upewnij się tylko, że dziecko przyjmuje leki zgodnie z zaleceniami i ma zawsze w pobliżu inhalator, który szybko łagodzi objawy.

Leczenie innych schorzeń

Astma może dawać się we znaki i być bardziej niebezpieczna, gdy masz do czynienia z innymi problemami zdrowotnymi. Choroby takie jak przeziębienie i grypa, infekcje zatok, refluks czy bezdech senny utrudniają leczenie astmy. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o leczeniu wszystkich objawów, niezależnie od tego, czy są one związane bezpośrednio z astmą, czy nie.

Objawy mogą być również wywoływane przez alergie, takie jak sierść zwierząt domowych lub pyłki roślin. Jeśli nie możesz ich uniknąć, możesz poddać się leczeniu alergii zwanemu immunoterapią – poprzez zastrzyki lub tabletki pod język – aby nie dokuczały ci tak bardzo.

Nawet stres i niepokój mogą pogorszyć stan astmy. Jeśli przeżywasz trudny okres, zapytaj lekarza o zdrowe sposoby radzenia sobie z emocjami. Na początek staraj się unikać stresujących sytuacji, korzystaj ze wsparcia przyjaciół i rodziny oraz wykonuj ćwiczenia relaksacyjne, takie jak medytacja. Jeśli to nie pomaga, warto pomyśleć o rozmowie ze specjalistą z zakresu zdrowia psychicznego.

Utrzymuj dom w czystości

W każdym domu są roztocza, czyli małe owady, które żyją w meblach, pościeli i dywanach. Ale jeśli Ty lub Twoje dziecko macie astmę, wdychanie tych insektów może pogorszyć objawy. Nie możesz się ich całkowicie pozbyć, ale możesz znacznie zmniejszyć ich liczbę, wprowadzając kilka zmian w swoim domu.

Pierz poduszkę co tydzień w gorącej wodzie – o temperaturze co najmniej 130 stopni F – aby zabić roztocza. (Możesz również użyć zimnej lub ciepłej wody z wybielaczem). Co tydzień pierz również prześcieradła i koce, a także wszelkie wypchane zabawki, z którymi śpi Twoje dziecko. Używaj osuszacza powietrza lub klimatyzatora, aby utrzymać wilgotność w domu na poziomie od 30% do 50%, a z sypialni usuń dywan.

Regularne odkurzanie może pomóc w utrzymaniu roztoczy w ryzach – ale jeśli masz astmę, możesz poprosić kogoś innego, aby robił to za Ciebie. Odkurzacz wznieca małe cząsteczki, które mogą podrażniać płuca, więc jeśli to możliwe, trzymaj się z dala od domu podczas odkurzania i przez krótki czas po nim. Jeżeli musisz samodzielnie sprzątać, załóż maskę przeciwpyłową i upewnij się, że odkurzacz jest wyposażony w filtr HEPA lub worek z mikrofiltrem.

Zwracaj uwagę na powietrze

Zimne, suche powietrze może podrażniać płuca. Wychodząc na zewnątrz w zimowe dni, należy zakryć nos i usta szalikiem. Jeśli kaszlesz lub sapiesz podczas ćwiczeń na mrozie, zamiast tego idź na siłownię lub spróbuj poćwiczyć na sali.

W sezonie alergicznym należy śledzić poziom pyłków i pozostać w domu, gdy jest on najwyższy. Na stronach internetowych, takich jak AirNow.gov, można przez cały rok śledzić jakość lokalnego powietrza. W dniach, w których poziom ozonu lub zanieczyszczeń jest niezdrowy dla osób z chorobami płuc, warto spędzać jak najmniej czasu na świeżym powietrzu.

Kiedy osoby z nadwrażliwością na aspirynę przyjmują lek, mogą wystąpić u nich poważne problemy z astmą i zatokami. Może to być choroba AERD i często jest uleczalna.

AERD jest to skrajna nadwrażliwość na lek z grupy NLPZ, nazywany przez lekarzy NLPZ. Jest to skrót od niesteroidowych leków przeciwzapalnych. AERD powoduje problemy z oddychaniem, takie jak astma. Może to również oznaczać częste problemy z zatokami i polipami nosa.

Wśród osób z astmą nie jest to rzadkość. Około 9% wszystkich dorosłych z astmą i około 30% dorosłych z astmą i polipami nosa ma AERD, znane również jako triada Samtersa.

Przyczyny

AERD zwykle pojawia się nagle. Zwykle po raz pierwszy dotyka ludzi w wieku od 20 do 50 lat. Lekarze nie zawsze wiedzą, co wywołuje AERD lub dlaczego niektórzy ludzie zapadają na tę chorobę.

Leki z grupy NLPZ i aspiryna blokują enzym zwany COX1, który wywołuje ból i stan zapalny. Jeśli cierpisz na AERD, to działanie blokujące może przynieść odwrotne skutki. Twój organizm może wytwarzać zbyt dużo substancji zwanych leukotrienami. A to z kolei może wywołać problemy z oddychaniem podobne do reakcji alergicznych.

Naukowcy nie wiedzą, dlaczego aspiryna powoduje u niektórych osób wysoki poziom leukotrienów. Ale jeśli kiedykolwiek byłeś palaczem, może to oznaczać, że jesteś w grupie ryzyka zachorowania na AERD. Podobnie jest w przypadku, gdy w dzieciństwie byłeś narażony na bierne palenie.

Objawy

Przyjmowanie aspiryny lub leków z grupy NLPZ w jakiejkolwiek postaci może szybko wywołać objawy, w tym atak astmy. Nawet jeśli po odkryciu nadwrażliwości na aspirynę pacjent unika tych leków, to i tak przez resztę życia może mieć problemy z oddychaniem i nosem.

AERD może powodować objawy problemów z górnymi drogami oddechowymi, takie jak:

• Przekrwienie błony śluzowej nosa i uczucie duszności w nosie

• Nawracające polipy nosa

• Zaczerwienione i łzawiące oczy

• Ból głowy

• Ból zatok

Ból zatok

• Kichanie

W przebiegu AERD pojawiają się również objawy niewydolności dolnych dróg oddechowych i astmy. Należą do nich:

• Kaszel

• Kaszel

• Ucisk w klatce piersiowej

W przebiegu AERD pacjent może również odczuwać nietypowe zmęczenie i zawroty głowy. Czasami mogą również wystąpić skurcze brzucha i nudności.

W poważnych przypadkach mogą wystąpić liczne infekcje zatok, a nawet utrata węchu. Powikłania mogą być jeszcze większe, jeśli pacjent cierpi na AERD i pije alkohol. U około 75% osób z AERD po spożyciu alkoholu pojawiają się łagodne lub umiarkowane problemy z układem oddechowym. Nawet wypicie mniej niż jednej porcji alkoholu może wywołać reakcję.

Diagnoza

Aby sprawdzić, czy masz AERD, nie można wykonać badania krwi. Zamiast tego lekarz może sprawdzić, czy nie występuje triada Samtersa, która obejmuje astmę, polipy nosa i reakcję układu oddechowego po przyjęciu leków z grupy NLPZ. Jeśli u pacjenta występują te trzy czynniki, lekarz może zdiagnozować AERD.

Jeśli lekarz chce potwierdzić, że reakcja jest spowodowana aspiryną lub NLPZ, pacjent może podjąć próbę aspirynową. Podczas obserwacji przez lekarza (na wypadek wystąpienia skrajnej reakcji) pacjent połyka aspirynę lub lek z grupy NLPZ albo wdycha aerozol do nosa zawierający lek z grupy NLPZ, w stopniowo zwiększanych dawkach.

Jeśli masz astmę, która nie jest pod kontrolą lub niedawno przeszedłeś infekcję dróg oddechowych (np. przeziębienie lub grypę), nie powinieneś podejmować wyzwania związanego z aspiryną. Kobiety w ciąży oraz osoby z chorobami serca, wątroby lub nerek również powinny unikać tego testu.

Leczenie

Chociaż nie ma lekarstwa na AERD, istnieją sposoby radzenia sobie z nią.

Lekarz może przepisać steroidy wziewne, które należy przyjmować codziennie w celu leczenia astmy. Steroidowe spraye donosowe lub steroidowe płukanki do zatok mogą złagodzić objawy nosowe. Lekarz może wstrzyknąć steroidy do polipów, aby pomóc w ich zmniejszeniu lub usunięciu.

Niektóre osoby cierpiące na AERD mogą ostatecznie być w stanie bezpiecznie przyjmować leki z grupy NLPZ dzięki procesowi zwanemu odczulaniem na aspirynę. Podczas obserwacji przez lekarza pacjent zaczyna przyjmować małą dawkę aspiryny. Każdego dnia lekarz będzie podawał nieco większą dawkę, aż do wystąpienia objawów. Następnie pacjent będzie otrzymywał taką dawkę codziennie, aż do ustąpienia reakcji. Wówczas lekarz ponownie zwiększy dawkę. Jeśli wystąpi reakcja, pacjent pozostanie na tej dawce do czasu, aż będzie mógł ją łatwo znieść. Wtedy proces rozpoczyna się od nowa.

Odczulanie na aspirynę działa u prawie 9 na 10 osób. Mogą one wtedy przyjmować NLPZ bez wywoływania objawów AERD.

Życie z AERD

Polipy nosa mogą wpływać na zmysły węchu i smaku. Jest to jedna z największych dolegliwości u osób cierpiących na AERD. Czasami usuwanie polipów i utrzymywanie drożności dróg nosowych może pomóc w przywróceniu zmysłu węchu. Można także spróbować doprawić jedzenie, aby było bardziej aromatyczne.

Osoby, które nie przeszły odczulania na aspirynę, powinny unikać wszystkich rodzajów NLPZ, w tym aspiryny o małej dawce (dziecięcej). Jeśli lekarz zaleci codzienne przyjmowanie małej dawki aspiryny w celu zapobiegania zawałowi serca, należy zapytać, czy można spróbować odczulania na aspirynę.

Acetaminofen nie jest lekiem z grupy NLPZ, więc jeśli pacjent przyjmuje go w przypadku gorączki i bólu, nie wywoła on AERD. Pamiętaj, aby poinformować lekarza o chorobie AERD, zwłaszcza w przypadku konieczności wykonania zabiegu, aby nie stosować leków z grupy NLPZ na ból.

Nawet po zaprzestaniu przyjmowania aspiryny lub leków z grupy NLPZ mogą wystąpić objawy podobne do AERD. Dzieje się tak dlatego, że pacjent może być podatny na alergie lub inne problemy z układem oddechowym, które rozwinęłyby się, nawet gdyby pacjent nigdy nie połknął aspiryny. Mimo to ważne jest, aby nie przyjmować leków z grupy NLPZ, gdyż może to spowodować znaczne pogorszenie problemu, który leży u podstaw choroby, np. astmy lub infekcji zatok.

Istnieje już wiele metod leczenia astmy, a naukowcy znaleźli inne sposoby, by pomóc chorym na tę chorobę. Dowiedz się, jakie są nowsze metody leczenia i jakie są plany na przyszłość.

Istnieje kilka nowszych rodzajów leczenia, które można stosować w przypadku niektórych rodzajów astmy. Jeśli używasz inhalatora i nadal masz problemy z astmą, terapia biologiczna jest skierowana do różnych części ciała, aby pomóc ci lepiej oddychać. Lekarz poda ci zastrzyk, który będzie dla ciebie najlepszy.

Leki biologiczne na astmę

Leki biologiczne mogą pomóc w leczeniu niektórych rodzajów astmy.

• Benralizumab (Fasenra). Lek ten można również stosować u pacjentów z astmą eozynofilową. Przez pierwsze trzy dawki leku będziesz otrzymywać zastrzyk raz na 4 tygodnie, a następnie raz na 8 tygodni. Po szczepieniu może wystąpić ból głowy lub gardła.

• Dupilumab (Dupixent). Lek ten jest również stosowany w przypadku trudnej do opanowania astmy eozynofilowej. Szczepionkę należy podawać raz na dwa tygodnie. Lekarz wykona pierwsze trzy zastrzyki, aby pokazać Ci, jak bezpiecznie je wykonać, a następnie będziesz kontynuować leczenie w domu. Po zakończeniu leczenia może wystąpić ból gardła, przejściowe zaczerwienienie lub ból, a także podwyższony poziom eozynofilów.

• Mepolizumab (Nucala). Lek ten jest przeznaczony do leczenia astmy eozynofilowej, która powoduje zapalenie płuc wywołane przez pewne białe krwinki. Lek ten zmniejszy ilość tych białych krwinek w organizmie. Lekarz będzie podawał go w postaci zastrzyku co 4 tygodnie. Działania niepożądane obejmują bóle głowy, reakcje skórne, ból szyi, zmęczenie i osłabienie.

• Omalizumab (Xolair). Lek ten jest najlepszy w przypadku ciężkiej astmy i całorocznych alergii. Pomoże Ci on w walce z kurzem, sierścią zwierząt domowych lub innymi popularnymi alergenami. Lek podaje się w jednym lub dwóch zastrzykach, co 2 do 4 tygodni, w zależności od zapotrzebowania. Może wystąpić kilka skutków ubocznych, takich jak bóle stawów i mięśni, zmęczenie i niewielka reakcja skórna.

• Reslizumab (Cinqair). Może on leczyć astmę eozynofilową. Lekarz poda ci ten lek przez kroplówkę, co trwa około 20 do 50 minut. Lek będzie podawany raz na 4 tygodnie. Najczęstsze skutki uboczne to ból gardła i bóle mięśni.

Po podaniu leku biologicznego lekarz może poprosić pacjenta o poczekanie w gabinecie lekarskim, aby upewnić się, że nie wystąpi reakcja na lek. Rzadko, ale czasami może wystąpić ciężka reakcja alergiczna po zastosowaniu tego rodzaju leczenia.

Przyszłe leczenie astmy

Lekarze badali lek o nazwie fevipiprant w nadziei, że pewnego dnia będzie on mógł bezpiecznie leczyć astmę. Fevipiprant, przyjmowany doustnie, będzie mógł pomóc w leczeniu astmy łagodnej lub ciężkiej.

Nie ma ustalonej daty, kiedy fevipiprant będzie gotowy do użycia. Jest on jednak w końcowej fazie badań.

Różnice między nowszymi a starszymi lekami na astmę

Długotrwałe leczenie kontrolne pomaga uniknąć zaostrzenia astmy. Powinny być one stosowane nawet wtedy, gdy nie występują objawy astmy.

Leki szybko działające są stosowane tylko wtedy, gdy ich potrzebujesz. Nazywa się je metodami ratunkowymi, ponieważ łagodzą lub zatrzymują objawy ataku astmy. Nie należy ich zażywać codziennie i należy poinformować lekarza, jeśli pacjent odczuwa potrzebę zażycia większej ilości leków ratunkowych niż zalecana.

Nowsze, wstrzykiwane leki biologiczne należy stosować tylko wtedy, gdy inne metody leczenia astmy nie są wystarczające. Jeśli zaczniesz przyjmować leki biologiczne, ważne jest, abyś nadal przyjmował wszystkie inne leki na astmę, które są stosowane długotrwale lub szybko, chyba że lekarz zaleci ci ich odstawienie. Kontroluj astmę i zapytaj lekarza, czy po rozpoczęciu stosowania leków biologicznych nadal powinieneś przyjmować określone leki.