Lekarz mówi ci.

Czy marihuana jest bezpieczna w przypadku migotania przedsionków? Dowiedz się, co mówią eksperci.

Zastanawiasz się, czy marihuana może mieć łagodzący wpływ na migotanie przedsionków? Badania wykazują, że medyczna marihuana może pomóc w łagodzeniu objawów niektórych schorzeń, takich jak stwardnienie rozsiane, padaczka czy HIV/AIDS.

Jednak w przypadku migotania przedsionków efekty są bardziej zróżnicowane.

Trochę dobrego, więcej złego

Jak mówi dr Uma Srivatsa, profesor kliniczny medycyny w UC Davis Health, wszystko zależy od tego, do czego się ją stosuje. Jeśli lek jest stosowany w celu uśmierzenia bólu, może to być korzystne, ponieważ ból może wywoływać migotanie przedsionków.

Z drugiej strony, jak twierdzi, niskie stężenie marihuany włącza reakcję „walcz lub uciekaj”, czyli reakcję na stres. Oznacza to, że istnieje większe prawdopodobieństwo, że przyspieszone, nieregularne bicie serca ulegnie pogorszeniu. W rzeczywistości, marihuana może podnosić tętno nawet przez 3 godziny po jej zażyciu. Zwiększa również prawdopodobieństwo wystąpienia udaru i chorób serca. Jest to istotne, ponieważ w przypadku migotania przedsionków ryzyko wystąpienia udaru jest już pięciokrotnie wyższe niż u osób bez tego schorzenia.

Marihuana rozluźnia również naczynia krwionośne, co obniża ciśnienie krwi. Srivatsa twierdzi, że może to wywołać reakcję serca, która jest niekorzystna dla migotania przedsionków. Gdy ciśnienie krwi spada, tętno może wzrosnąć. Dotyczy to zwłaszcza osób starszych, które mają inne problemy z sercem.

Kolejnym trudnym elementem układanki jest to, ile marihuany można zażywać.

Ważne jest, aby zrozumieć, że zalegalizowaliśmy marihuanę bez znajomości efektów dawki – mówi Srivatsa. Wiemy na przykład, jaki jest dopuszczalny poziom alkoholu we krwi. Ale nie wiemy, jaki jest dopuszczalny limit dla marihuany.

„Jak określić, co sprawia, że jesteś na haju, a co że jesteś spokojny?

Olujimi A. Ajijola, MD, PhD, kardiolog z UCLA Health w Los Angeles, twierdzi, że przytłaczający wpływ marihuany na serce jest szkodliwy.

Odradzamy ją z punktu widzenia układu sercowo-naczyniowego – mówi. Zdecydowanie przestrzegałbym przed jej stosowaniem osoby z migotaniem przedsionków.

Co wykazały badania

Większość badań łączących marihuanę z problemami sercowymi, takimi jak zawał serca i udar mózgu, opiera się na osobach palących. Dym zawiera czynniki rakotwórcze i inne substancje drażniące, które czynią go szkodliwym.

Nie ma jeszcze tak wielu badań dotyczących wpływu tetrahydrokannabinolu (THC) lub kannabidiolu (CBD), dwóch aktywnych składników marihuany, na serce. Ajijola twierdzi, że prawdopodobnie dlatego nie ma jeszcze oficjalnych wytycznych American College of Cardiology lub American Heart Association dotyczących stosowania marihuany.

Jest jednak pewien, że takie wytyczne się pojawią.

Jak mówi Ajijola, ludzie będą to badać. Myślę, że wytyczne nie pojawią się, dopóki nie będzie wystarczającej liczby danych, które sugerowałyby taki czy inny sposób postępowania, lub dopóki wystarczająca liczba osób nie poprosi towarzystwa o wydanie oświadczenia”.

Jedno jest jednak pewne: palenie – niezależnie od jego rodzaju – jest szkodliwe dla zdrowia serca.

Jak mówi Ajijola, każdy rodzaj palenia wiąże się z czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego. Palenie marihuany niesie ze sobą wiele takich samych zagrożeń dla zdrowia układu sercowo-naczyniowego jak palenie tytoniu.

Jedno z ostatnich badań zdawało się sugerować, że marihuana może faktycznie zmniejszać ryzyko migotania przedsionków. Jednak Srivatsa

mówi, że ważne jest, aby przyjrzeć się bliżej uczestnikom badania i temu, w jaki sposób badacze uzyskali wyniki. Nie sądzę, abyśmy mogli uogólniać to badanie na wszystkie populacje” – mówi.

Ajijola zgadza się z tym.

To bardzo specyficzne badanie, które dotyczyło osób, które właśnie przeszły zawał serca w szpitalu” – mówi. Osoby używające marihuany były młodsze, w większości mężczyźni i nie mieli typowych czynników ryzyka, które powodują zawały serca.

Po zawale czuli się lepiej, ale Ajijola twierdzi, że to prawdopodobnie dlatego, że mieli mniej czynników ryzyka wystąpienia problemów z sercem.

Myślę, że używanie marihuany pomaga zidentyfikować osoby z mniejszymi czynnikami ryzyka i osoby młodsze.

Migotanie przedsionków to stan, w którym serce bije zbyt szybko. Leki beta-adrenolityczne są dobrym sposobem na spowolnienie rytmu serca.

Beta-blokery mogą:

• Spowolnić rytm serca.

• Pomagają sercu bić z mniejszą siłą.

• Otwarcie tętnic w celu poprawy przepływu krwi.

Niektóre leki działają lepiej na serce, podczas gdy inne działają lepiej zarówno na serce, jak i na naczynia krwionośne. W zależności od stanu zdrowia, lekarz może przepisać beta-bloker, który będzie działał najlepiej.

Jak przyjmować beta-blokery

Beta-blokery spowalniają sygnały elektryczne w sercu i zwalniają rytm serca oraz jego zdolność do pompowania krwi, dlatego ważne jest, aby dokładnie przestrzegać zaleceń lekarza. Większość leków przyjmuje się doustnie, jeden do dwóch razy dziennie.

• Leki należy przyjmować o tej samej porze każdego dnia.

• Należy przestrzegać harmonogramu i nie pomijać leków. Jeśli jednak pominiesz dawkę, zażyj ją od razu, chyba że minęło ponad 6 godzin.

• Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

• Nie należy nagle odstawiać leków. Odstawienie leków może zwiększyć ryzyko wystąpienia zawału serca.

W przypadku wątpliwości lub zamiaru zaprzestania przyjmowania leków należy najpierw skonsultować się z lekarzem.

Przykłady beta-blokerów

Chociaż nazwy marek mogą się różnić, łatwo jest wyróżnić beta-blokery. Wszystkie z nich mają nazwy generyczne leków zakończone literą lol.

• Acebutolol (Sectral)

• Atenolol (Tenormin)

• Betaksolol (Kerlone)

• Fumaran bisoprololu (Zebeta)

• Chlorowodorek karteololu (Cartrol)

• Winian metoprololu (Lopressor)

• Bursztynian metoprololu (Toprol-XL)

• Nadolol (Corgard)

• Siarczan penbutololu (Levatol)

• Pindolol (Visken)

• Chlorowodorek propranololu (Inderal)

• Chlorowodorek sotalolu (Betapace)

• Maleinian tymololu (Blocadren)

Skutki uboczne stosowania beta-blokerów

Mogą wystąpić działania niepożądane, w tym:

• Zimne dłonie i stopy

• Zmęczenie

• Depresja

• Przyrost masy ciała

• Kłopoty z zasypianiem

• Zaburzenia erekcji

Do poważniejszych działań niepożądanych należą:

• Trudności w oddychaniu

• Światłowstręt lub zawroty głowy

• Wolne bicie serca, które spada poniżej 50 uderzeń na minutę

• Opuchlizna rąk, stóp lub nóg

Jeśli wystąpi którekolwiek z tych poważniejszych działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Ponieważ beta-blokery mają za zadanie spowolnić pracę serca, istnieje większe prawdopodobieństwo, że będziesz odczuwać zmęczenie. Należy zachować ostrożność i nie przesadzać z ćwiczeniami. Urządzenie rejestrujące tętno w postaci uderzeń na minutę może pomóc w śledzeniu wszelkich istotnych zmian w rytmie serca.

O czym należy pamiętać przed przyjęciem beta-blokerów

Beta-blokery nie działają u każdego. Mogą one również powodować krótkotrwałe zmiany w organizmie. Mogą one obejmować takie rzeczy, jak spadek poziomu dobrego cholesterolu (HDL) lub wzrost trójglicerydów – rodzaju tłuszczu we krwi.

Lekarz może nie przepisać ich pacjentowi, który ma astmę. Jest bardziej prawdopodobne, że spowodują one wystąpienie objawów astmy lub, w niektórych przypadkach, wywołają ciężki atak.

W przypadku osób chorych na cukrzycę, beta-blokery mogą tłumić lub ukrywać objawy niskiego poziomu cukru we krwi, takie jak szybkie bicie serca. Jeśli pacjent choruje na cukrzycę i musi przyjmować beta-blokery, najlepiej, aby lekarz regularnie kontrolował poziom cukru we krwi. Lekarz może również w razie potrzeby zmienić dawki leków przeciwcukrzycowych.

Beta-blokery mogą również wchodzić w interakcje z innymi lekami. Dotyczy to wszystkich leków dostępnych bez recepty lub wydawanych na receptę. Przed rozpoczęciem leczenia beta-blokerami należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

Jeśli przyjmujesz beta-blokery i planujesz zajść w ciążę lub już zaszłaś w ciążę, jak najszybciej porozmawiaj z lekarzem. Konieczne jest przeprowadzenie większej ilości badań na temat wpływu tych leków na ciążę i nienarodzone dziecko. Możliwe, że lekarz zasugeruje zmianę leku.

Leki mogą pomóc w przywróceniu prawidłowego rytmu serca. Dowiedz się, jakie leki może przepisać lekarz w celu leczenia migotania przedsionków.

Dowiedz się, jakie leki może przepisać lekarz w celu leczenia migotania przedsionków. Leki te przyniosą największe korzyści, jeśli będziesz je przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza i farmaceuty.

Jak pomagają leki

W przypadku migotania przedsionków nieprawidłowe sygnały elektryczne powodują drżenie lub trzepotanie serca. Może ono również bić zbyt szybko. Uczucie to jest czasami nazywane kołataniem serca.

Migotanie przedsionków uniemożliwia prawidłowy przepływ krwi z górnych komór serca (zwanych przedsionkami) do dolnych (komór). Krew może gromadzić się w przedsionkach i tworzyć grudki zwane skrzepami. Jeśli jeden z nich dotrze do mózgu, może spowodować udar.

Leki działają na kilka różnych sposobów. Mogą one:

• Zapobiegać zakrzepom krwi. Leki tego typu zmniejszają ryzyko wystąpienia udaru.

• Spowolnienie akcji serca. Niektóre leki zmniejszają liczbę skurczów komór serca w każdej minucie. Zwolniony rytm daje im wystarczająco dużo czasu na wypełnienie się krwią przed wypompowaniem jej do organizmu.

• Regulacja rytmu serca. Inne leki pomagają przedsionkom i komorom serca współpracować ze sobą w celu lepszego pompowania krwi.

Leki rozrzedzające krew zapobiegające zakrzepom i udarom mózgu

Leki rozrzedzające krew pomagają zapobiegać zakrzepom krwi. Zakrzepy krwi mogą przenosić się do innych części ciała i powodować poważne problemy medyczne, takie jak udar mózgu. Leki rozrzedzające krew nie rozpuszczą skrzepu krwi. Jednak z czasem zakrzep może rozpuścić się samoistnie. Leki rozrzedzające krew mogą również zapobiegać tworzeniu się lub powiększaniu innych zakrzepów. Mogą one zmniejszyć ryzyko wystąpienia udaru o 50% do 70%.

Istnieją inne leki rozrzedzające krew, które mogą być podawane w szpitalu, a nawet w domu przez krótki czas. Są to powszechnie stosowane leki rozrzedzające krew, które mogą być podawane w szpitalu przez żyłę (IV) lub tuż pod skórę:

• Dalteparyna (Fragmin)

• Sól sodowa enoksaparyny (Lovenox)

• Heparyna

Inne leki rozrzedzające krew są dostępne w postaci tabletek, które należy przyjmować codziennie. Przykłady takich leków to:

• Apiksaban (Eliquis)

• Aspiryna

• Betrixaban (Bevyxxa)

• Klopidogrel (Plavix)

• Dabigatran (Pradaxa)

• Rivaroxaban (Xarelto)

• Warfaryna (Coumadin, Jantoven)

Wszystkie te leki mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia krwawienia. Należy zachować szczególną ostrożność podczas uprawiania sportu lub wykonywania czynności, które mogą spowodować zranienie się i krwawienie.

Środki ostrożności: Leki rozrzedzające krew mogą zwiększać ryzyko powstawania siniaków lub nadmiernego krwawienia. Jeśli na przykład przyjmujesz warfarynę, co miesiąc będziesz zgłaszać się do lekarza na badanie krwi, aby upewnić się, że lek działa i że przyjmujesz odpowiednią dawkę.

• Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli:

  • Wystąpi jakiekolwiek nietypowe krwawienie lub zasinienie.

  • Uległeś jakiemukolwiek wypadkowi.

  • Często znajdujesz siniaki lub pęcherze z krwią.

  • Czujesz się chory, słaby, mdły lub masz zawroty głowy.

  • Myślisz, że jesteś w ciąży.

  • Zauważyłeś czerwone, ciemnobrązowe lub czarne kupy lub siusiu.

  • Obfitsze miesiączki.

  • Krwawienie z dziąseł.

  • Silny ból głowy lub brzucha, który nie chce ustąpić.

  • Wyglądasz blado (objawy anemii).

  • Kaszel lub wymioty krwią (która może wyglądać jak fusy z kawy).

  • Masz gorączkę lub choroba się nasila.

  • Pojawia się nietypowy ból lub obrzęk.

  • Masz trudności z oddychaniem.

• Dawkę leku należy przyjmować zgodnie z zaleceniami. Staraj się przyjmować ją o tej samej porze każdego dnia, np. wczesnym wieczorem (np. między godziną 17 a 18). Warfarynę można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia.

• W przypadku zapomnienia dawki leku nie należy przyjmować dodatkowej dawki, aby ją uzupełnić. Należy zapytać lekarza, jak należy postąpić.

• Zapytaj lekarza o różnice w przypadku zamiany jednego rodzaju leku rozrzedzającego krew na inny.

• Należy poinformować innych lekarzy oraz stomatologa o przyjmowaniu jednego z tych leków, jeśli planowany jest zabieg, który może spowodować krwawienie.

• Jeśli przyjmujesz warfarynę, poinformuj o tym każdego lekarza, który chce ci przepisać nowy lek. Niektóre leki i witaminy zmieniają sposób jej działania w organizmie.

Leki rozrzedzające krew to nie to samo, co leki zapobiegające tworzeniu się skrzepów, które można otrzymać w szpitalu w przypadku udaru lub zawału serca. Leki przeciwzakrzepowe, zwane również fibrynolitykami lub trombolitykami, działają poprzez rozpuszczanie istniejących skrzepów krwi. ????

Beta-blokery spowalniające akcję serca

Jedna z grup leków na migotanie przedsionków zmienia sygnały elektryczne w sercu w celu spowolnienia rytmu serca. Leki te nie zawsze rozwiązują problem nieprawidłowego rytmu serca, ale mogą poprawić samopoczucie.

Beta-blokery są rodzajem leków na ciśnienie krwi. Niektóre z nich to:

• Atenolol (Tenormin)

• Bisoprolol (Zebeta, Ziac)

• Karwedilol (Coreg)

• Metoprolol (Lopressor, Toprol)

• Propranolol (Inderal, Innopran)

• Timolol (Blocadren, Istalol)

Efekty uboczne stosowania beta-blokerów mogą obejmować:

• Uczucie zmęczenia

• Zimne dłonie i stopy

• Osłabienie i zawroty głowy

• Suchość w ustach, oczach i skórze

Środki ostrożności: Beta-blokery nie działają u wszystkich:

• Jeśli masz astmę, poinformuj o tym lekarza. Mogą one powodować poważne ataki astmy.

• Jeśli chorujesz na cukrzycę, pamiętaj, że mogą one blokować objawy niskiego poziomu cukru we krwi, takie jak szybkie bicie serca. Często sprawdzaj poziom cukru we krwi.

• Mogą one podnieść poziom trójglicerydów i obniżyć poziom dobrego cholesterolu, ale są to zmiany krótkoterminowe.

• Nie należy nagle przerywać przyjmowania beta-blokera – może to zwiększyć ryzyko wystąpienia zawału serca lub innych problemów.

Blokery kanału wapniowego spowalniające akcję serca

Jest to kolejny rodzaj leków na ciśnienie krwi. Rozluźniają one naczynia krwionośne w sercu i zwalniają rytm serca. Przykładami są:

• Diltiazem (Cardizem, Dilacor)

• Werapamil (Calan, Calan SR, Covera-HS, Isoptin SR, Verelan)

Niektóre z możliwych działań niepożądanych blokerów kanału wapniowego:

• Uczucie zmęczenia

• Zaczerwienienie skóry

• Opuchlizna brzucha, kostek lub stóp

• Zgaga

Środki ostrożności: Nie należy spożywać grejpfrutów i soku grejpfrutowego, jeśli pacjent przyjmuje leki blokujące kanały wapniowe. Mogą one zmieniać sposób działania tych leków.

Digoksyna (Digox, Lanoxin) w celu kontroli częstości akcji serca

Lek ten wzmacnia skurcze mięśnia sercowego i oddziałuje na układ elektryczny serca w celu spowolnienia tempa przepływu sygnałów z przedsionków do komór. Dwie popularne marki to Lanoxicaps i Lanoxin. Digoksyna należy do grupy leków z grupy naparstnicy.

Zazwyczaj lek ten przyjmuje się raz na dobę. Staraj się przyjmować go o tej samej porze każdego dnia. Należy przestrzegać zaleceń podanych na etykiecie dotyczących częstotliwości przyjmowania leku. Czas pomiędzy kolejnymi dawkami oraz długość przyjmowania leku zależy od stanu zdrowia pacjenta.

Podczas przyjmowania digoksyny lekarz może zalecić codzienne sprawdzanie tętna. Poinformuje Cię, jak szybki powinien być Twój puls. Jeśli jest wolniejszy, porozmawiaj z lekarzem o przyjmowaniu digoksyny danego dnia.

Należy przestrzegać wszystkich terminów wizyt u lekarza, aby mógł on śledzić reakcję pacjenta na lek.

Digoksyna może powodować senność. Nie należy prowadzić samochodu ani obsługiwać maszyn, dopóki nie dowiesz się, jak ten lek na Ciebie wpływa.

Jeśli wystąpi którekolwiek z tych działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem:

• Nudności i wymioty

• Biegunka

• Ból brzucha

• Utrata apetytu

• Wolne lub szybkie bicie serca

• Dezorientacja

• Zmiany w widzeniu, takie jak:

  • Błyski lub migotanie światła

  • Wrażliwość na światło

  • Widzenie rzeczy większych lub mniejszych niż są w rzeczywistości

  • Rozmycie

  • Zmiany kolorów (zwłaszcza żółty lub zielony odcień widzenia)

  • Półmrok lub obwódki na przedmiotach

• Senność

• Ból głowy

• Depresja

• Zmęczenie

Może to oznaczać, że należy zmienić dawkę leku. Po ustaleniu z lekarzem właściwej dawki zazwyczaj nie występują działania niepożądane, o ile digoksyna jest przyjmowana dokładnie według zaleceń.

Blokery kanałów w celu kontroli rytmu serca

Leki te kontrolują rytm serca poprzez spowolnienie przepływu sygnałów elektrycznych przez serce. Ten rodzaj leczenia nazywany jest kardiowersją farmakologiczną lub czasami kardiowersją chemiczną.

Lekarz może zalecić jeden z tych leków, jeśli same leki kontrolujące częstość akcji serca nie pomogły pacjentowi. Leki regulujące rytm serca działają najlepiej, jeśli migotanie przedsionków pojawiło się niedawno. Dostępne są następujące opcje:

Blokery kanałów sodowych, które spowalniają zdolność serca do przewodzenia prądu:

• flekainid (Tambocor)

• Prokainamid (Procanbid)

• Propafenon (Rythmol)

• Chinidyna

Blokery kanałów potasowych, które spowalniają sygnały elektryczne powodujące migotanie przedsionków:

• Amiodaron (Cordarone, Nexterone, Pacerone),

• Dofetilid (Tikosyn)

• Sotalol (Betapace, Sorine, Sotylize)

Działania niepożądane tych leków mogą obejmować zarówno niewyraźne widzenie i suchość w ustach, jak i spowolnienie rytmu serca.

Przed rozpoczęciem stosowania jednego z tych leków przez kilka tygodni konieczne może być przyjmowanie leku rozrzedzającego krew, aby zapobiec powstawaniu skrzepów.

Leki są jedną z opcji leczenia migotania przedsionków. Jeśli nie działają lub nie można znieść ich skutków ubocznych, istnieją inne możliwości, w tym zabieg chirurgiczny. Wszystkie opcje należy omówić z lekarzem.

Czy kiedykolwiek czułeś, że Twoje serce zaczyna bić szybciej? Dowiedz się, co możesz zrobić, gdy bicie Twojego serca odbiega od normy.

Gdy serce bije zbyt szybko, zbyt wolno lub nieregularnie, mówi się o arytmii.

Przeskakiwanie uderzeń

Jeśli kiedykolwiek zdarzyło Ci się, że Twoje serce zaczęło bić szybciej, masz tak zwane kołatanie serca. Możesz mieć wrażenie, że Twoje serce bije, wali lub trzepocze. Możesz też po prostu nie czuć się dobrze.

Palpitację należy traktować jako czkawkę serca. Bije zgodnie z planem, a potem? czkawka! Krótka przerwa i wszystko wraca do normy. Do czasu, aż się nie powtórzy.

Na szczęście dla większości ludzi czkawka zdarza się tylko raz na jakiś czas. Ale inni ludzie mogą mieć dziesiątki nieprzyjemnych palpitacji każdego dnia. Niektóre z nich mogą być tak silne, że przypominają zawał serca.

Przyczyny

Palpitacje serca mogą występować bez powodu. W innych przypadkach są one wywoływane przez określone czynniki, w tym niektóre z poniższych:

• Stres i niepokój

• Ataki paniki

• Palenie tytoniu i nikotyna

• Niski poziom cukru we krwi

• Niski poziom potasu

• Gorączka

• Niektóre narkotyki lub leki stosowane w celach rekreacyjnych

• Suplementy diety, takie jak żeń-szeń i efedra

• Ćwiczenie

• Zbyt dużo? kofeiny

Co robić

Nie zawsze można się przygotować na palpitacje serca. Aby jednak im zapobiec, można spróbować prostych zmian w stylu życia, takich jak:

• Unikanie kofeiny

• Wystarczająca ilość snu

• Unikanie lub ograniczenie spożywania alkoholu

• Rzucenie palenia

• Powstrzymanie się od leków pobudzających, w tym leków na przeziębienie zawierających pseudoefedrynę

• Znajdowanie sposobów na relaks i radzenie sobie ze stresem

Jeśli wydaje Ci się, że masz atak, spróbuj następujących sposobów, aby przywrócić normalne bicie serca:

• Głęboko oddychaj. Pomoże Ci to zrelaksować się do czasu, aż palpitacje miną.

• Spryskaj twarz zimną wodą. Stymuluje to nerw, który kontroluje rytm serca.

• Nie należy wpadać w panikę. Stres i niepokój mogą pogorszyć kołatanie serca.

Kiedy należy wezwać lekarza

Jeśli brakuje Ci tchu, masz zawroty głowy, bóle w klatce piersiowej lub mdlejesz, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Mogą to być objawy poważnej choroby serca.

Co robić, gdy serce przyspiesza?

Normalne serce wykonuje średnio od 60 do 100 uderzeń na minutę. Jeśli serce bije szybciej, mamy do czynienia z tachykardią.

Kiedy serce przyspiesza, oznacza to, że pracuje zbyt intensywnie. Nie ma wystarczająco dużo czasu, aby napełnić się krwią i przepompować ją do reszty ciała. Może wystąpić kołatanie serca lub ból w klatce piersiowej. Możesz także odczuwać zawroty głowy lub omdlenia.

Przyczyny

Jeśli cierpisz na choroby serca lub niektóre rodzaje chorób płuc, prawdopodobieństwo wystąpienia tachykardii może być większe niż normalnie. Jeśli urodziłeś się z nieprawidłową strukturą serca, jest to tzw. wada wrodzona serca, która również może zwiększyć prawdopodobieństwo jej wystąpienia.

Inne czynniki, takie jak gorączka, odwodnienie lub picie zbyt dużej ilości kofeiny, również mogą powodować przyspieszenie akcji serca.

Jak spowolnić akcję serca

Jeśli przyspieszenie akcji serca jest zbyt częste lub trwa zbyt długo, lekarz może zaproponować leczenie. W międzyczasie lekarz może zalecić następujące sposoby na spowolnienie akcji serca:

• Ograniczenie spożycia kawy lub alkoholu.

• Rzuć palenie.

• Więcej odpoczywaj.

• Zamknij oczy i delikatnie naciskaj na gałki oczne.

• Zaciśnij nozdrza i wdmuchuj powietrze przez nos – technika ta nazywana jest manewrem Valsalvy.

Kiedy należy wezwać lekarza

Jeśli zemdlejesz, masz problemy z oddychaniem lub ból w klatce piersiowej trwa dłużej niż kilka minut, natychmiast porozmawiaj z lekarzem lub zadzwoń pod numer 911.

Gdy tętno spada

Czasami serce bije wolniej niż 60 uderzeń na minutę. Jest to tzw. bradykardia. U niektórych osób, takich jak sportowcy i zdrowi, młodzi dorośli, taka częstość akcji serca może być normalna. W przypadku innych osób może to być spowodowane tym, że mózg i inne narządy nie otrzymują wystarczającej ilości tlenu do prawidłowego funkcjonowania.

W takim przypadku pacjent może odczuwać omdlenia, zawroty głowy, osłabienie lub brak tchu. Mogą także występować bóle w klatce piersiowej, problemy z pamięcią lub łatwo się męczyć.

Przyczyny

Bradykardia jest spowodowana problemem z układem elektrycznym serca. Serce po prostu nie otrzymuje sygnału do prawidłowego bicia. Może to nastąpić z kilku lub wszystkich poniższych powodów:

• Uszkodzenie tkanki serca z powodu wieku lub zawału serca

• Wysokie ciśnienie krwi

• Wrodzone wady serca, które są obecne od urodzenia

• Niedoczynna tarczyca

• Zaburzenia snu

• Zaburzenia zapalne, takie jak toczeń

• Leki na problemy z sercem, nadciśnienie lub choroby psychiczne

Jak naprawić sygnały

Nie ma domowych sposobów leczenia spowolnionego bicia serca. Lekarz prawdopodobnie będzie musiał usunąć przyczynę spowolnienia, aby złagodzić objawy i zwiększyć częstość akcji serca, tak aby organizm otrzymywał potrzebną mu krew. Leczenie może obejmować leki lub wszczepienie rozrusznika serca.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem

W przypadku omdlenia, trudności z oddychaniem lub bólu w klatce piersiowej trwającego dłużej niż kilka minut należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską lub zadzwonić pod numer 911.

Migotanie przedsionków może nie dawać żadnych objawów. Dowiedz się, co robić, jeśli jesteś w grupie ryzyka i dlaczego podjęcie leczenia jest tak ważne.

Migotanie przedsionków może jednak występować nawet o tym nie wiedząc. Niektórzy ludzie nie mają żadnych objawów. Można wtedy usłyszeć, że jest to tzw. ciche migotanie przedsionków.

Dlaczego diagnoza migotania przedsionków ma znaczenie

W przypadku tego częstego rodzaju nieregularnego rytmu serca górne komory serca nie kurczą się normalnie. Mogą tworzyć się zakrzepy, które następnie mogą przedostać się do mózgu i spowodować udar.

Lekarz może wykryć objawy migotania przedsionków podczas regularnego badania fizykalnego. Badania takie jak elektrokardiogram (EKG lub EKG) śledzą sygnały elektryczne wysyłane przez serce w trakcie jego bicia. Te i inne badania są wykorzystywane do diagnozowania migotania przedsionków.

U niektórych osób migotanie przedsionków może ustąpić samoistnie. U innych jednak konieczne będzie leczenie zapobiegające zakrzepom krwi i udarom.

Jakie są objawy?

Migotanie przedsionków ma wiele możliwych objawów. Niektóre z nich są tak subtelne, że mogą być mylące. Może się wydawać, że zmęczenie lub brak tchu wynikają z podeszłego wieku. A może po prostu nie czujesz się sobą.

Każdy z tych objawów może wskazywać na migotanie przedsionków:

• Zmęczenie lub brak energii

• Bicie serca, które przyspiesza, uderza lub trzepocze

• Szybki lub nierówny puls

• Duszność

• Częściej muszę sikać

• Zawroty głowy, omdlenia lub światłowstręt

• Pocenie się

• Słabość

• Ból, ucisk lub napięcie w klatce piersiowej

Czy jesteś w grupie podwyższonego ryzyka wystąpienia migotania przedsionków?

Niezależnie od tego, czy wystąpią jakiekolwiek objawy, prawdopodobieństwo wystąpienia migotania przedsionków może być większe w przypadku występowania któregokolwiek z wymienionych czynników ryzyka:

• Starszy wiek

• Wysokie ciśnienie krwi

• Otyłość

• Migotanie przedsionków w wywiadzie rodzinnym

• Alkoholizm, intensywne lub jednorazowe picie alkoholu

• Inne choroby serca, takie jak choroby serca, problemy z zastawką serca lub niewydolność serca

• Wcześniejsze operacje serca

• Cukrzyca

• Problemy z tarczycą

• Przewlekła choroba nerek

• Choroba płuc

• Bezdech senny

Co może się stać, jeśli migotanie przedsionków nie jest leczone?

Migotanie przedsionków jest ryzykowne, nawet jeśli pojawia się i znika, lub jeśli nie występują żadne objawy. Nieleczone migotanie przedsionków może prowadzić do zakrzepów krwi, które mogą być przyczyną udaru. Szanse na wystąpienie udaru są takie same jak u osoby, u której występują objawy.

Szybkie bicie serca w migotaniu przedsionków może osłabić mięsień sercowy. Może to prowadzić do niewydolności serca. Oznacza to, że serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi do narządów. Niewydolność serca powoduje silne zmęczenie, osłabienie i gromadzenie się płynów w nogach i stopach.

Leczenie migotania przedsionków może pomóc w wyciszeniu szybkiego lub nieregularnego bicia serca. Może to pomóc w zapobieganiu zakrzepom krwi i obniżyć ryzyko udaru.

Nowe narzędzia do sprawdzania oznak migotania przedsionków

W celu zdiagnozowania migotania przedsionków lekarz bada częstość akcji serca i rytm serca. Konieczne może być noszenie monitora pracy serca przez kilka dni, tygodni lub przez cały czas, aby śledzić aktywność serca.

Czy można samodzielnie monitorować częstość akcji serca lub rytm serca? Niektóre nowsze urządzenia, które można nosić na nadgarstku lub włożyć do kieszeni, mogą ostrzegać pacjenta i lekarza o możliwym migotaniu przedsionków:

Urządzenia do śledzenia rytmu serca. Niektóre gadżety noszone na nadgarstku, takie jak bransoletka lub smartwatch, mogą śledzić tętno i rytm serca za pomocą monitora umieszczonego przy skórze. Urządzenia do śledzenia rytmu serca noszone na nadgarstku nie zawsze są dokładne i nie wykrywają migotania przedsionków. Lepszym urządzeniem monitorującym do noszenia jest plaster naklejany na skórę klatki piersiowej. Rejestruje on dokładnie tętno przez kilka dni lub tygodni.

Zegarki z czujnikiem serca. Inna aplikacja do smartwatcha śledzi tętno i rytm serca za pomocą błysku światła na skórze nadgarstka. Wykrywa to zmiany w przepływie krwi. Jeśli aplikacja wyczuje, że rytm serca jest nieprawidłowy, ostrzega o konieczności wykonania szybkiego EKG poprzez przyłożenie palca do elektrody w zegarku. Aplikacja ostrzeże Cię, że możesz mieć migotanie przedsionków i musisz powiadomić o tym lekarza.

Co należy zrobić, jeśli podejrzewasz migotanie przedsionków?

W przypadku wystąpienia objawów mogących świadczyć o migotaniu przedsionków, zwłaszcza jeśli występują czynniki ryzyka, należy umówić się na wizytę u lekarza. Lekarz może zdiagnozować migotanie przedsionków i zalecić odpowiednie leczenie.

Jeśli odczuwasz ból lub ucisk w klatce piersiowej, może to być zawał serca. Nie należy zwlekać z powiadomieniem lekarza podczas następnej wizyty. Należy natychmiast zadzwonić pod numer 911 lub udać się na pogotowie.

Lekarz wyjaśnia przyczyny i czynniki wyzwalające migotanie przedsionków (AFib), stan, w którym rytm serca jest zakłócony.

Migotanie przedsionków (AFib) to najczęstszy problem związany z rytmem lub częstością bicia serca. Podstawową przyczyną migotania przedsionków są niezorganizowane sygnały, które powodują, że dwie górne komory serca (przedsionki) kurczą się bardzo szybko i niezsynchronizowanie. Kurczą się one tak szybko, że ściany serca drżą, czyli dochodzi do fibrylacji.

Uszkodzenie układu elektrycznego serca może być przyczyną migotania przedsionków. Uszkodzenie to jest często skutkiem innych chorób serca. Jednak w co najmniej 1 na 10 przypadków migotania przedsionków mogą występować inne czynniki. Czasami lekarze nie są w stanie określić przyczyny migotania przedsionków.

Nawet po zdiagnozowaniu tego schorzenia można kontrolować migotanie przedsionków i unikać epizodów, jeśli wie się, co je wywołuje.

Najczęstsze przyczyny migotania przedsionków

Do czynników, które najczęściej prowadzą do migotania przedsionków należą:

• Wiek

• Geny

• Choroby serca

• Zespół chorego węzła zatokowego

• Zawał serca

• Wysokie ciśnienie krwi

• Choroby płuc, takie jak przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) lub rozedma płuc, lub skrzep krwi w płucach (zatorowość płucna)

• Nadczynność tarczycy (nadczynność tarczycy)

• Otyłość, cukrzyca i zespół metaboliczny

• Bezdech senny

• Zakażenia wywołane przez wirusy

?

W jaki sposób różne czynniki ryzyka prowadzą do migotania przedsionków?

Wiek: Prawdopodobieństwo wystąpienia migotania przedsionków wzrasta wraz z wiekiem, zwłaszcza po 60. roku życia. Częściowo wynika to z większego prawdopodobieństwa wystąpienia chorób serca i innych schorzeń, które mogą powodować migotanie przedsionków.

Geny: Migotanie przedsionków jest schorzeniem dziedzicznym. Oznacza to, że część przyczyn leży w genach przekazanych przez rodziców w chwili urodzenia. Jeśli ktoś z bliskiej rodziny chorował lub choruje na migotanie przedsionków, ryzyko jest większe także dla Ciebie.

Choroby serca: Ponieważ migotanie przedsionków jest problemem związanym z sercem, nie jest zaskakujące, że inne choroby serca zwiększają prawdopodobieństwo jego wystąpienia, w tym:

• Choroba wieńcowa

• Choroba zastawek serca

• Reumatyczna choroba serca

• Niewydolność serca

• Osłabienie mięśnia sercowego (kardiomiopatia)

• Wady wrodzone serca

• Zapalona błona lub worek wokół serca (zapalenie osierdzia)

Zespół chorego węzła zatokowego: To nie jest to samo, co zatoki w głowie. Węzeł zatokowy to grupa komórek, które kontrolują bicie serca. Należy go traktować jako naturalny rozrusznik serca. Problemy z nim związane, które mogą prowadzić do migotania przedsionków, obejmują:

• Nieprawidłowe działanie sygnałów elektrycznych serca.

• Tętno na przemian szybkie i wolne.

Zawał serca: Zablokowanie tętnicy doprowadzającej krew do przedsionków może spowodować uszkodzenie tkanki przedsionków i doprowadzić do migotania przedsionków. Ale nie jest odwrotnie. Migotanie przedsionków nie powoduje zawałów serca.

Operacje serca: Migotanie przedsionków jest najczęstszym powikłaniem. Zdarza się u 2 lub 3 na 10 osób po operacji serca.

Wysokie ciśnienie krwi: jest to najczęstsze schorzenie związane z migotaniem przedsionków. Może ono powodować powiększanie się przedsionków (górnych komór serca), co utrudnia pracę serca.

Choroby płuc: Zalicza się do nich przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP), rozedmę płuc lub zakrzep krwi w płucach (zatorowość płucna). Zwłaszcza POChP często towarzyszy wysokie ciśnienie krwi, choroby serca, problemy z komorą serca i inne problemy odgrywające rolę w migotaniu przedsionków, takie jak:

• Niski poziom tlenu we krwi i wysoki poziom dwutlenku węgla

• Palenie papierosów

• Dysfunkcja autonomiczna serca – autonomiczny układ nerwowy kontroluje bicie serca. W chorobach płuc może on zostać rozregulowany.

• Leki wziewne, które zwiększają częstość akcji serca

Nadczynność tarczycy (nadczynność tarczycy): Przyspiesza wszystko w organizmie, w tym serce.

Otyłość, cukrzyca i zespół metaboliczny: Choroby te nie tylko często wiążą się z nadciśnieniem, ale mogą również utrudniać opróżnianie serca. Powodują też inne zmiany fizyczne, które zwiększają ryzyko wystąpienia migotania przedsionków.

Bezdech senny: Za każdym razem, gdy budzisz się z powodu braku tlenu, wywierasz mechaniczny nacisk na serce i powodujesz zmiany chemiczne w jego wnętrzu. Ponadto, z czasem bezdech senny może prowadzić do takich schorzeń jak nadciśnienie tętnicze i otyłość, które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia migotania przedsionków.

Infekcje wywołane przez wirusy: Powstały stan zapalny może powodować zmiany w sercu.

Leki: Badania sugerują, że osoby przyjmujące duże dawki sterydów – być może z powodu astmy lub innych schorzeń – mogą być bardziej narażone na wystąpienie migotania przedsionków. Jeśli prawdopodobieństwo wystąpienia migotania przedsionków jest większe, leczenie to może wywołać epizod. Podobnie jest z dostępnymi bez recepty lekami na przeziębienie zawierającymi kofeinę lub inne składniki, które przyspieszają bicie serca.

Alkohol: U niektórych osób wyzwoleniem migotania przedsionków jest nadmierne spożycie alkoholu. U innych jednak nawet niewielka ilość może wywołać migotanie przedsionków.

Środki pobudzające: Kofeina, papierosy i inne substancje, które pobudzają organizm, mogą wywołać migotanie przedsionków. Kofeina prawdopodobnie będzie miała większy wpływ na pacjenta, który zazwyczaj jej nie pije.

Stres i zmartwienia: Jeśli jesteś pod dużą presją lub czujesz się zmęczony, może to wywołać epizod migotania przedsionków lub pogorszyć objawy.

Czy można zapobiegać migotaniu przedsionków?

Na niektóre czynniki ryzyka migotania przedsionków, takie jak wiek i uwarunkowania genetyczne, nie ma się wpływu. Jednak zdrowy styl życia może pomóc w zapobieganiu migotaniu przedsionków i innym chorobom serca. Oto kilka kroków, które możesz podjąć:

• Rzucić palenie

• Kontroluj swoje ciśnienie krwi

• Utrzymuj zdrową wagę. (Pomaga to również chronić przed bezdechem sennym, inną przyczyną migotania przedsionków).

• Stosowanie zdrowej dla serca diety, bogatej w pokarmy roślinne i ubogiej w tłuszcze nasycone

• Regularnie uprawiaj ćwiczenia fizyczne. Zapytaj swojego lekarza, jaka ilość ćwiczeń jest dla Ciebie odpowiednia.

Dowiedz się, co może wpłynąć na rokowanie w przypadku migotania przedsionków (AFib).

Nie każdy chce znać swoje rokowania. Najlepszą osobą, która może o to zapytać, jest lekarz prowadzący leczenie migotania przedsionków. Lekarz będzie regularnie kontrolował stan serca, aby sprawdzić, czy jest ono zdrowe i jakiego rodzaju leczenia potrzebuje pacjent.

Nieleczone migotanie przedsionków może zwiększyć ryzyko wystąpienia takich problemów, jak zawał serca, udar mózgu i niewydolność serca, co może skrócić oczekiwaną długość życia. Leczenie i zmiana stylu życia mogą jednak pomóc w zapobieganiu tym problemom i kontrolowaniu ryzyka.

Co jest ryzykowne w migotaniu przedsionków?

Migotanie przedsionków może nie powodować żadnych objawów. Mogą jednak wystąpić takie objawy, jak przyspieszone lub urywane bicie serca, ból w klatce piersiowej lub zawroty głowy, które często są związane ze zmniejszeniem ilości krwi pompowanej przez serce. Objawy te mogą ustąpić samoistnie lub ulec poprawie po zażyciu leków. Epizody te mogą występować częściej, a objawy mogą trwać dłużej.

Migotanie przedsionków może z czasem stać się bardziej uporczywe. Może to prowadzić do takich zagrożeń, jak:

• Nieprawidłowy rytm serca. Samo w sobie może nie zagrażać życiu. Jednak nieleczone mogą powodować poważne komplikacje.

• Skrzepy krwi. Gdy serce nie bije wystarczająco mocno, krew zwalnia i gromadzi się. W zgromadzonej krwi tworzą się grudki zwane skrzepami. Skrzepy krwi mogą zablokować przepływ krwi do narządów. Zablokowanie dopływu krwi do mózgu może spowodować udar. Prawdopodobieństwo wystąpienia udaru jest około cztery razy większe u osób z migotaniem przedsionków niż u osób bez tego schorzenia.

• Niewydolność serca. Z czasem serce może stać się tak słabe, że nie będzie w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby organizmu. Jest to tak zwana niewydolność serca.

Rokowanie w migotaniu przedsionków: Czynniki, które mają znaczenie

Na rokowanie w przypadku migotania przedsionków ma wpływ wiele czynników, w tym wiek, stan zdrowia i przyjmowane leki.

Wiek. Ryzyko wystąpienia migotania przedsionków wzrasta wraz z wiekiem. Osoby powyżej 65 roku życia są bardziej narażone na inne problemy zdrowotne osłabiające serce.

Twoja płeć. Kobiety rzadziej zapadają na migotanie przedsionków niż mężczyźni, ale są bardziej narażone na powikłania, takie jak zawał serca czy udar.

Rodzaj migotania przedsionków. Lekarze dzielą migotanie przedsionków na różne typy w zależności od częstotliwości występowania objawów.

• Napadowe migotanie przedsionków to epizody objawów, które pojawiają się i znikają, i często ustępują bez leczenia.

• Przetrwałe migotanie przedsionków to stały, nieprawidłowy rytm serca, który nie ulega poprawie, dopóki nie zostanie poddany leczeniu.

• Stałe migotanie przedsionków to nieprawidłowy rytm serca, który nie ustępuje.

Trwałe i stałe migotanie przedsionków jest bardziej narażone na powikłania niż napadowe migotanie przedsionków.

Twój stan zdrowia. Jeśli cierpisz na schorzenia takie jak cukrzyca, otyłość lub nadciśnienie tętnicze, wyniki leczenia mogą być gorsze niż w przypadku osób, które nie mają innych problemów zdrowotnych.

Poziom CRP. Białko C-reaktywne (CRP) jest oznaką stanu zapalnego w organizmie. Wysoki poziom CRP może również zwiększać ryzyko zawału serca, udaru mózgu i przedwczesnej śmierci. Lekarz może sprawdzić poziom CRP za pomocą badania krwi.

Czy palisz papierosy. Palenie zwęża naczynia krwionośne i powoduje, że serce pracuje ciężej.

Jakie leczenie jest stosowane. Leki kontrolujące rytm serca i leki rozrzedzające krew, zapobiegające powstawaniu zakrzepów, mogą pomóc w uniknięciu powikłań migotania przedsionków. Te metody leczenia mogą poprawić rokowanie. Statyny obniżające poziom cholesterolu i leki obniżające ciśnienie krwi również mogą pomóc w osiągnięciu lepszych wyników.

Jak migotanie przedsionków wpływa na rokowanie?

Migotanie przedsionków zwiększa ryzyko wczesnej śmierci. Niewydolność serca i udar mózgu to dwie główne przyczyny śmierci u osób z migotaniem przedsionków. Jednak dzięki ulepszonym metodom leczenia ogólna liczba zgonów z powodu migotania przedsionków spadła.

Nie istnieją statystyki dotyczące długości życia osób z migotaniem przedsionków. Aby uzyskać spersonalizowaną prognozę, należy zapytać lekarza, czego można się spodziewać oraz jakie metody leczenia i zmiany stylu życia mogą pomóc. Ćwiczenia fizyczne, utrata masy ciała, zdrowe odżywianie oraz leczenie, takie jak leki rozrzedzające krew i obniżające ciśnienie krwi, mogą pomóc w dłuższym – i lepszym – życiu z migotaniem przedsionków.

Migotanie przedsionków nie musi zakłócać Twojego życia. Dowiedz się, jak radzić sobie z objawami migotania przedsionków i zachować zdrowe serce.

Objawy takie jak zmęczenie, duszności i szybkie bicie serca mogą utrudniać poruszanie się i wykonywanie codziennych czynności. Może być konieczne dostosowanie rutynowych zajęć z powodu objawów lub leków przyjmowanych w celu ich leczenia.

Oto kilka prostych zmian, które możesz wprowadzić i dobrych nawyków, które możesz praktykować, aby chronić swoje serce i czuć się jak najlepiej:

Mądrze się odżywiaj

Dieta bogata w owoce, warzywa, produkty pełnoziarniste i chude białko to zawsze dobry pomysł. Poniżej znajduje się kilka innych wskazówek dotyczących diety dla osób z migotaniem przedsionków:

• Przejdź na zdrowszą dietę o niskiej zawartości soli i tłuszczu. Unikaj tłuszczów nasyconych, tłuszczów trans i soli, aby kontrolować ciśnienie krwi i poziom cholesterolu. Pomoże to również chronić naczynia krwionośne.

• Ograniczaj kofeinę. Uważaj na ilość napojów gazowanych, kawy, herbaty, napojów energetycznych i czekolady. Mogą one powodować przyspieszenie akcji serca.

• Ogranicz spożycie alkoholu. Za zgodą lekarza wypicie jednego lub dwóch drinków może być bezpieczne. Jednak duże ilości mogą wywołać migotanie przedsionków. Jeśli przyjmujesz leki rozrzedzające krew, alkohol może spowodować nadmierne krwawienie.

• Osoby, które przyjmują leki rozrzedzające krew, takie jak warfaryna (Coumadin, Jantoven), powinny uważać na produkty bogate w witaminę K, takie jak brokuły, szpinak czy sałata.

Twój organizm wykorzystuje witaminę K, aby pomóc w tworzeniu się skrzepów krwi. Coumadin zapobiega tworzeniu się skrzepów krwi. Spożywanie dużej lub małej ilości tej witaminy może mieć wpływ na skuteczność działania leku. Staraj się spożywać mniej więcej taką samą ilość pokarmów bogatych w witaminę K każdego dnia.

Bądź bardziej aktywny

W przypadku migotania przedsionków nadal można ćwiczyć. Pozostanie aktywnym pomoże kontrolować wagę, poprawi jakość snu i wzmocni serce. Przed rozpoczęciem jakiegokolwiek nowego programu ćwiczeń fizycznych należy skontaktować się z lekarzem, aby upewnić się, że aktywność fizyczna jest dla pacjenta bezpieczna.

Należy zapytać lekarza, jak postępować w przypadku migotania przedsionków podczas ćwiczeń. Jeśli podczas ćwiczeń serce wypadnie z rytmu, należy je zatrzymać i odpocząć.

Kontroluj swoją wagę

Zbyt duża masa ciała zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia migotania przedsionków. Zwiększa to również prawdopodobieństwo nawrotu migotania przedsionków po zabiegu, takim jak ablacja.

Jeśli lekarz lub dietetyk stwierdził u Ciebie otyłość, postaraj się zrzucić przynajmniej 10% masy ciała za pomocą diety i ćwiczeń fizycznych, aby kontrolować swój stan.

Rzuć palenie

Nikotyna zawarta w papierosach może pogorszyć ten stan. Palenie uszkadza również naczynia krwionośne i zwiększa ryzyko chorób serca i zawału.

Należy poprosić lekarza o zalecenie metody rzucenia palenia, takiej jak leki lub nikotynowe środki zastępcze.

Kontroluj stres

Stres może wywoływać epizody migotania przedsionków. Jeśli czujesz się niespokojny, wypróbuj poniższe techniki relaksacyjne:

• Głębokie oddychanie

• Ćwiczenie

• Masaż

• Medytacja

• Joga

Jeśli stres przytłacza cię, zgłoś się do terapeuty lub poszukaj pomocy w grupie wsparcia.

Dbaj o odpowiednią ilość snu

Dorośli potrzebują od 7 do 9 godzin snu na dobę. Około połowa osób z migotaniem przedsionków nie śpi dobrze, ponieważ ich oddech zatrzymuje się raz po raz w ciągu nocy – jest to stan zwany bezdechem sennym.

Jeśli chrapiesz lub masz wrażenie, że nigdy nie udaje Ci się dobrze wypocząć w nocy, zgłoś się do lekarza w celu postawienia diagnozy.

Postępuj zgodnie z planem leczenia

Lekarz przepisze leki lub inne metody leczenia w celu kontroli rytmu serca i zapobiegania zakrzepom krwi. Leki należy przyjmować zgodnie z zaleceniami. Nie należy zmieniać dawki ani przerywać stosowania leku bez uprzedniej konsultacji z lekarzem.

Leki i suplementy

Niektóre leki, takie jak leki na kaszel i przeziębienie, zawierają substancje pobudzające, które mogą powodować szybsze bicie serca. Inne leki i suplementy przyjmowane przez pacjenta mogą wchodzić w niekorzystne interakcje z lekami na migotanie przedsionków.

Przed zastosowaniem każdego nowego leku – nawet kupionego w aptece bez recepty – należy poinformować lekarza i farmaceutę.

Jak żyć z częstoskurczem nadkomorowym? Lekarz oferuje porady dotyczące diety i stylu życia, które pomogą Ci lepiej radzić sobie z chorobą.

Częstoskurcz SVT może wystąpić nawet wtedy, gdy pacjent nie jest zestresowany lub nie wykonuje intensywnych ćwiczeń fizycznych. Gdy serce bije zbyt szybko, nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi. W wyniku tego zaburzenia, które ma swój początek w górnych komorach serca, pacjent może odczuwać zmęczenie, brak tchu lub zawroty głowy.

Lekarz może przepisać leki i inne metody leczenia, aby przywrócić prawidłowy rytm serca. Istnieje jednak wiele pozytywnych rzeczy, które można zrobić, aby utrzymać prawidłowy rytm serca.

Jedz żywność, która jest dla Ciebie dobra

Dobrze zbilansowana dieta zawierająca pełne ziarna, owoce, warzywa i chude białko jest zawsze rozsądna. W przypadku SVT możesz potrzebować jeszcze większej uwagi na to, co jesz, zwłaszcza jeśli masz nadwagę lub inne choroby serca.

Zapytaj swojego lekarza, ile kalorii powinieneś przyjmować każdego dnia, aby utrzymać swoją obecną wagę lub zrzucić kilka kilogramów. Zbyt duża masa ciała dodatkowo obciąża serce.

Niektóre produkty spożywcze mogą wywołać SVT, podczas gdy inne są pełne minerałów, które pomagają utrzymać serce w rytmie. Na swojej liście umieść potas i magnez.

Potas znajdziesz w takich produktach jak:

• Morele

• Banany

• Kantalupy i melony spadziowe

• Fasola Lima

• Pomarańcze

• Groch

• Mleko odtłuszczone i niskotłuszczowe

• Szpinak

• Słodkie ziemniaki

• Pomidory

Pomidory

• Jogurt

Wszystkie te produkty spożywcze są bogate w magnez:

• Migdały

• Awokado

• Czarna fasola

• Ryż brązowy

• Orzeszki ziemne i nerkowce

• Szpinak

Należy również ograniczyć spożywanie pokarmów i napojów, które mogą powodować szybsze bicie serca. Należą do nich:

• Alkohol

• Kofeina zawarta w kawie, czekoladzie, niektórych napojach gazowanych i herbatach

• Pikantne produkty spożywcze

• Bardzo zimne napoje

Ćwicz bezpiecznie

U niektórych osób szybki bieg lub inny ciężki wysiłek fizyczny może wywołać napad SVT. Nie należy jednak zaprzestawać ćwiczeń. Jest to ważny sposób na utrzymanie serca w dobrej kondycji. Należy tylko ostrożniej podchodzić do ćwiczeń fizycznych.

Skonsultuj się z lekarzem, aby ustalić, jak dużo i jakie rodzaje ćwiczeń są dla Ciebie najbezpieczniejsze. Być może konieczne będzie wykonanie testu wysiłkowego, aby ustalić, ile aktywności jesteś w stanie wytrzymać.

Każdy nowy program ćwiczeń należy rozpoczynać powoli. Więcej czasu i wysiłku można zwiększyć dopiero wtedy, gdy serce będzie na to gotowe. Należy nauczyć się sprawdzać puls podczas ćwiczeń i zapytać lekarza, co robić w przypadku przyspieszonego bicia serca.

Stres

Bardzo napięty dzień może spowodować przyspieszenie tętna. Możesz spróbować następujących rzeczy, które pomogą Ci się zrelaksować:

• Medytuj przez 5 do 10 minut w ciągu dnia. Usiądź w cichym miejscu, zamknij oczy i głęboko oddychaj.

• Weź udział w zajęciach jogi.

• Zrelaksuj się w ciepłej kąpieli lub posłuchaj kojącej muzyki.

• Wykonaj masaż.

Self-Care

Leczenie rozpoczyna się od lekarza, ale na nim się nie kończy. Ty także jesteś ważną częścią zespołu opieki zdrowotnej.

Aby odgrywać tę rolę, musisz wiedzieć dużo o swojej chorobie i sposobach radzenia sobie z nią. Poczytaj na ten temat i poproś lekarza o omówienie wszystkich niezrozumiałych kwestii.

Dowiedz się, co wywołuje napady SVT. Prowadź pamiętnik, który pomoże Ci określić czynniki wywołujące. Zapisuj, kiedy serce wypada z rytmu i co w tym czasie robisz.

Unikaj:

• Papierosów i innych rodzajów tytoniu

• Pigułki dietetyczne

• Tabletki energetyczne

• Suplementy ziołowe

• Nielegalne narkotyki, takie jak kokaina i metamfetamina (krystaliczna metamfetamina)

• Leki na przeziębienie i kaszel dostępne bez recepty

Zarządzaj swoimi lekami

Lekarze mogą zlecić stosowanie leków zwanych beta-blokerami lub blokerami kanału wapniowego. Mogą one pomóc w utrzymaniu prawidłowego tempa pracy serca. Leki te działają najlepiej, gdy są przyjmowane zgodnie z zaleceniami – zazwyczaj codziennie.

W razie jakichkolwiek pytań dotyczących działań niepożądanych należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Nie należy pomijać żadnej dawki ani przerywać stosowania leku bez uprzedniej konsultacji z lekarzem. Należy również zapytać, czy lek może wchodzić w interakcje z innymi przyjmowanymi lekami.

Lekarz powinien wyznaczyć regularne wizyty kontrolne. Należy przestrzegać tych wizyt, aby plan leczenia był realizowany zgodnie z założeniami.

Nadmiar kilogramów może zwiększać ryzyko wystąpienia nieprawidłowego rytmu serca zwanego migotaniem przedsionków. Dobra wiadomość: Utrata wagi może pomóc w pokonaniu tego schorzenia.

Oto informacje, które powinieneś wiedzieć, niezależnie od tego, czy jesteś zagrożony migotaniem przedsionków, czy chcesz poprawić swój stan zdrowia.

Jaki jest związek między wagą a migotaniem przedsionków

Około 5,6 miliona Amerykanów ma migotanie przedsionków. Jeśli jesteś jednym z nich, Twoje serce nie otrzymuje odpowiednich sygnałów elektrycznych, które informują je, kiedy ma się kurczyć lub rozkurczać. W rezultacie górne komory serca nie mogą bić w normalnym rytmie, a serce nie może pompować krwi tak dobrze, jak powinno.

Migotanie przedsionków może powodować osłabienie, duszności i kołatanie serca, czyli uczucie, jakby serce przestawało bić. Może to być uczucie trzepotania, przyspieszonego bicia lub uderzania. Migotanie przedsionków zwiększa również prawdopodobieństwo wystąpienia poważniejszych problemów zdrowotnych, takich jak udar, choroby nerek i niewydolność serca.

Osoby otyłe – co oznacza, że ich wskaźnik masy ciała (BMI) wynosi 30 lub więcej – są dwukrotnie bardziej narażone na migotanie przedsionków.

Można jednak odwrócić sytuację. Utrata zbędnych kilogramów może mieć znaczenie. W jednym z badań osoby otyłe, które zrzuciły co najmniej 10% masy ciała, miały 6 razy większe szanse na to, że już nigdy nie będą miały tego nieprawidłowego rytmu serca.

Dlaczego waga ma znaczenie

Nadmiar tkanki tłuszczowej, zwłaszcza w okolicy talii, ma bezpośredni wpływ na serce. Z czasem może uszkodzić lewą komorę serca (jej główną komorę pompującą), uniemożliwiając jej napełnianie się w niezbędnym stopniu pomiędzy kolejnymi uderzeniami serca.

Nadwaga powoduje również zmiany elektryczne i chemiczne w sercu. Może też zwiększać ilość stanów zapalnych w organizmie. Ponadto, osoby otyłe są bardziej narażone na inne problemy zdrowotne, takie jak nadciśnienie, choroba wieńcowa (CAD), bezdech senny i cukrzyca. Każdy z tych czynników jest związany z podwyższonym ryzykiem migotania przedsionków.

Im wyższy wskaźnik BMI, tym większe prawdopodobieństwo wystąpienia migotania przedsionków.

Co może pomóc?

Czasami lekarze mogą leczyć migotanie przedsionków za pomocą leków, które przywracają rytm serca. Jeśli nie można przyjmować leków lub nie przynoszą one rezultatów, można skorzystać z zabiegu chirurgicznego.

Ablacja serca jest często stosowanym sposobem leczenia migotania przedsionków. Podczas tego zabiegu lekarz wprowadza długą rurkę zwaną cewnikiem przez naczynia krwionośne do serca. Następnie za pomocą fal radiowych, ciepła lub bardzo niskiej temperatury niszczy uszkodzoną tkankę, która jest przyczyną migotania przedsionków.

Chociaż ablacja eliminuje konieczność długotrwałego stosowania leków lub implantu chirurgicznego w celu skorygowania rytmu serca, jest mniej prawdopodobne, że będzie dobrym rozwiązaniem w przypadku otyłości. Prawdopodobieństwo powrotu migotania przedsionków po zabiegu jest większe niż w przypadku osoby z prawidłowym wskaźnikiem BMI. Nawet niewielki wzrost wskaźnika BMI może zwiększyć te szanse. Jeśli wskaźnik BMI wynosi ponad 40, istnieje również większe prawdopodobieństwo wystąpienia skutków ubocznych ablacji serca.

Co zatem najlepiej zrobić, jeśli jesteś osobą otyłą i istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia migotania przedsionków? Eksperci uważają, że odpowiedzią jest utrata wagi.

Osiągnięcie zdrowego wskaźnika BMI pomoże również w opanowaniu innych problemów zdrowotnych, takich jak ciśnienie krwi, bezdech senny, cukrzyca i hiperlipidemia (wysoki poziom cholesterolu). Gdy te problemy zostaną opanowane, serce również powinno pracować lepiej.

Sposoby na utratę wagi

Jedz mniej, więcej się ruszaj. Zmniejsz ilość spożywanych kalorii i napojów. Zwiększ ilość ćwiczeń fizycznych. Lekarz może powiedzieć, jak to zrobić bezpiecznie.

Skup się na zdrowej żywności. Świeża, pełnowartościowa żywność, taka jak owoce, warzywa i pełne ziarna, dostarcza organizmowi potrzebnych składników odżywczych bez dodatkowych kalorii.

Zacznij od małych celów. Wybieraj cele, które są jasne i łatwe do osiągnięcia – jest bardziej prawdopodobne, że będziesz się ich trzymać. Oto dobry przykład: Powiedz, że w tym tygodniu ugotujesz zdrową kolację i dwa razy w tygodniu zrezygnujesz z fast foodów.

Śledź swoje postępy. Zapisuj swoje posiłki, licz kroki i często sprawdzaj swoje postępy w rozmowach z przyjacielem lub doradcą.

Bądź cierpliwy. Utrata wagi trwa miesiące, a czasem lata, a nie dni. Należy dążyć do zmiany stylu życia, którą można utrzymać przez dłuższy czas, a nie do gwałtownej diety, po której czujesz się pozbawiony energii.

Porozmawiaj z lekarzem. Jeśli jesteś otyły, do zrzucenia zbędnych kilogramów może być potrzebne coś więcej niż dieta i ćwiczenia. Chirurgia bariatryczna (która zmniejsza żołądek lub wprowadza zmiany w jelicie cienkim) może również pomóc Twojemu sercu. Lekarz poinformuje Cię, czy jest to opcja dla Ciebie.