Lekarz mówi ci.

Czy Twoje serce czasem nie bije? Może to być napadowe migotanie przedsionków. Dowiedz się od ekspertów doktora, co powinieneś wiedzieć o tym schorzeniu.

Może się to zdarzać kilka razy w roku lub codziennie. Często staje się stanem trwałym, wymagającym regularnego leczenia.

Objawy

Możesz odczuwać:

• kołatanie serca – trzepotanie w klatce piersiowej lub szybkie bicie serca

• ból lub ucisk w klatce piersiowej

• Dezorientacja

• Słaby lub pozbawiony energii

• Zawroty głowy

• Brak tchu

• Jakbyś częściej musiał sikać

• Jakby trudno było ćwiczyć

• Zmęczenie

Możesz odczuwać ból lub ucisk w klatce piersiowej. W takim przypadku należy natychmiast zadzwonić pod numer 911. Może to być zawał serca.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Lekarze nie zawsze wiedzą, co powoduje napadowe migotanie przedsionków. Często dzieje się tak, ponieważ takie czynniki jak choroba wieńcowa lub wysokie ciśnienie krwi uszkadzają serce. Jeśli uszkodzenie to dotyczy części serca wysyłającej impulsy elektryczne, które kontrolują bicie serca, impulsy te mogą przychodzić zbyt szybko lub w niewłaściwym czasie.

Prawdopodobieństwo wystąpienia napadowego migotania przedsionków wzrasta z wiekiem. Prawdopodobieństwo to wzrasta również w przypadku:

• Cukrzyca

• Problemy z tarczycą

• Bezdech senny

• Choroba zwana zapaleniem osierdzia, która występuje, gdy obszar wokół serca ulega zapaleniu.

Osoby, które wypijają kilka drinków alkoholowych na raz, czasami mają napadowe migotanie przedsionków. Lekarze nie wiedzą, dlaczego tak się dzieje. Nazywa się to czasem „zespołem serca wakacyjnego”, ponieważ po raz pierwszy zauważono to po weekendach lub świętach, kiedy wiele osób pije więcej.

Diagnoza

Jeśli lekarz uzna, że pacjent cierpi na migotanie przedsionków, przeprowadzi badanie i zada pytania dotyczące historii choroby i rodziny. Zapyta także o objawy oraz o to, czy pacjent pali papierosy, pije kofeinę lub alkohol.

Mogą zostać wykonane niektóre z następujących badań:

• Elektrokardiogram, znany również jako EKG, który rejestruje rytm serca, częstość akcji serca i impulsy elektryczne

• Echokardiogram, w którym do uzyskania obrazu serca wykorzystuje się fale dźwiękowe

• Badanie rentgenowskie w celu wykrycia oznak problemów z sercem

• Badania krwi w celu wykrycia objawów innych chorób, które mogą powodować migotanie komór

• Test wysiłkowy, podczas którego lekarze sprawdzają wydolność serca po wysiłku fizycznym

• monitor holterowski – urządzenie noszone na ciele, które mierzy i rejestruje aktywność serca przez dzień lub dwa

• Monitor zdarzeń, przenośne urządzenie EKG, które mierzy aktywność serca przez kilka tygodni lub kilka miesięcy.

Leczenie

Istnieje kilka możliwości kontrolowania migotania przedsionków, a nawet całkowitego jego zatrzymania.

Leki

Jeśli problem wynika z takich chorób, jak nadczynność tarczycy lub wysokie ciśnienie krwi, lekarz poda leki kontrolujące te problemy.

Ogólnie rzecz biorąc, lekarz będzie starał się utrzymać rytm serca na stałym poziomie i zapobiegać takim problemom, jak zakrzepy krwi.

Kontrola rytmu serca: Najczęstszym sposobem leczenia migotania przedsionków jest stosowanie leków regulujących rytm serca. Większość osób przyjmuje lek o nazwie digoksyna (Lanoxin).

Pacjent może potrzebować innych leków. Niektóre z nich nazywane są beta-blokerami. One również spowalniają rytm serca. Przykładami są:

• Atenolol (Tenormin)

• Bisoprolol (Zebeta, Ziac)

• Karwedilol (Coreg)

• Metoprolol (Lopressor, Toprol)

• Nadolol (Alti-Nadolol, Corgard, Corzide)

• Propranolol (Hemangeol, Inderal)

• Tymolol (Betimol, Istalol)

Inne leki są znane jako blokery kanału wapniowego. Zwalniają one częstość akcji serca i łagodzą skurcze:

• Diltiazem (Cardizem, Dilacor)

• Werapamil (Calan, Covera,?Isoptin, Verelan),

Kontrola rytmu serca: Gdy lekarz uzyska kontrolę nad rytmem serca, poda leki przywracające normalny rytm. Może to być kardiowersja chemiczna. Do leków stosowanych w tym procesie należą:

Blokery kanałów sodowych, które spowalniają zdolność serca do przewodzenia prądu:

• flekainid (Tambocor)

• Propafenon (Rythmol)

• Chinidyna

Blokery kanałów potasowych, które spowalniają sygnały elektryczne powodujące migotanie przedsionków:

• Amiodaron (Cordarone, Nexterone, Pacerone)

• Dofetilid (Tikosyn)

• Sotalol (Betapace, Sorine, Sotylize)

Można je otrzymać w gabinecie lekarskim lub w szpitalu. Lekarz będzie monitorował pacjenta, aby upewnić się, że lek działa.

Zakrzepy krwi i zapobieganie udarom: Leki te rozrzedzają krew, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia tych stanów. Mogą one jednak powodować łatwiejsze krwawienie, dlatego może być konieczne ograniczenie niektórych czynności, które mogą prowadzić do urazów. Do najczęstszych należą:

• Apiksaban (Eliquis)

• Aspiryna

• Klopidogrel (Plavix)

• Dabigatran (Pradaxa)

• Enoksaparyna (Lovenox)

• Heparyna

• Rivaroxaban (Xarelto)

• Warfaryna (Jantoven)

Chirurgia i inne procedury

Jeśli leki nie pozwalają na opanowanie migotania przedsionków, lekarz może zalecić jedną z poniższych metod:

Kardiowersja elektryczna: Lekarz zastosuje wstrząs elektryczny, aby uregulować rytm serca. Używa do tego celu łopatek lub przykleja do klatki piersiowej plastry zwane elektrodami.

Najpierw pacjent otrzymuje leki, które powodują zasypianie. Następnie lekarz umieści elektrody na klatce piersiowej, a czasem na plecach. Dzięki nim pacjent doznaje łagodnego wstrząsu elektrycznego, który przywraca prawidłowy rytm serca.

Większość osób potrzebuje tylko jednego wstrząsu. Ponieważ pacjent jest uspokojony, prawdopodobnie nie pamięta, że został poddany wstrząsowi. Zazwyczaj pacjent może wrócić do domu jeszcze tego samego dnia.

Skóra może być podrażniona w miejscu dotknięcia łopatkami. Lekarz może zalecić stosowanie balsamu łagodzącego ból lub swędzenie.

Ablacja serca: Istnieją dwie główne opcje:

Ablacja cewnikowa, zwana także ablacją prądem o częstotliwości radiowej lub ablacją żył płucnych, nie jest zabiegiem chirurgicznym i jest mniej inwazyjną z tych dwóch opcji. Lekarz wprowadza cienką, elastyczną rurkę do naczynia krwionośnego w nodze lub na szyi. Następnie prowadzi ją do serca. Po dotarciu do obszaru, który jest przyczyną arytmii, wysyła sygnały elektryczne niszczące te komórki. Wyleczona tkanka pomaga przywrócić regularne bicie serca. Istnieją dwa główne typy:

• Ablacja prądem o częstotliwości radiowej: Lekarz używa cewników do wysyłania energii o częstotliwości radiowej (podobnej do ciepła mikrofalowego), która tworzy okrągłe blizny wokół każdej żyły lub grupy żył.

• Krioablacja: Pojedynczy cewnik wysyła balonik zakończony substancją, która zamraża tkanki, powodując powstanie blizny.

Ablacja chirurgiczna polega na nacięciu klatki piersiowej. Istnieją trzy jej rodzaje:

Procedura Maze: Zazwyczaj wykonuje się ją w trakcie operacji na otwartym sercu z powodu innego problemu, np. wszczepienia by-passów lub wymiany zastawki. Chirurg wykonuje małe nacięcia w górnej części serca. Są one zszywane razem, tworząc labirynt z tkanki bliznowatej, która zatrzymuje nieprawidłowe sygnały.

Mini labirynt:? Większość osób z migotaniem przedsionków nie wymaga operacji na otwartym sercu. W tym celu stosuje się tę małoinwazyjną opcję. Lekarz wykonuje kilka małych nacięć między żebrami i za pomocą kamery prowadzi cewniki do krioablacji lub ablacji prądem o częstotliwości radiowej. Niektóre szpitale oferują operacje wspomagane przez roboty, które wykonują mniejsze nacięcia i zapewniają większą precyzję. Lekarz wprowadzi do klatki piersiowej kamerę wideo lub maleńkiego robota. Będzie on kierował tworzeniem tkanki bliznowatej, która może pomóc w utrzymaniu prawidłowego rytmu serca.

Procedura konwergentna: Jest to zabieg łączący ablację cewnikową z mini labiryntem. Lekarz stosuje ablację prądem o częstotliwości radiowej w żyle płucnej, a chirurg wykonuje małe cięcie pod mostkiem, aby zastosować energię o częstotliwości radiowej na zewnątrz serca.

Ablacja węzła AV: Zabieg ten może być wykonany, jeśli:

• Nie reagujesz na leki

• Nie możesz przyjmować leków z powodu skutków ubocznych

• Nie jesteś dobrym kandydatem do zabiegu, który może cię wyleczyć?

Lekarz wprowadzi cewnik do żyły w pachwinie i przesunie go w kierunku węzła AV – nerwu, który przewodzi impulsy elektryczne między górną i dolną komorą serca. Przez cewnik zostanie wysłana energia o częstotliwości radiowej, która zniszczy węzeł AV. Powoduje to zatrzymanie sygnałów prowadzących do migotania przedsionków.

Następnie w klatce piersiowej zostanie wszczepiony stymulator serca. To urządzenie elektroniczne znajduje się pod skórą w górnej części klatki piersiowej. Jest ono połączone z jednym lub dwoma przewodami, które są wprowadzane przez żyłę i umieszczane w sercu. Dostarcza ono bezbolesne impulsy elektryczne, które powodują bicie serca.

Zmiany stylu życia

Lekarz może również zalecić podjęcie kilku prostych kroków, które pomogą utrzymać serce w zdrowiu:

• Zmień swoją dietę: Jedz zdrową dla serca żywność o niskiej zawartości soli. Postaw na owoce, warzywa i produkty pełnoziarniste.

• Więcej ruchu: Większa aktywność fizyczna wzmacnia serce

Należy również wprowadzić inne zmiany, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia chorób serca:

• Rzuć palenie

• Utrzymywać zdrową wagę lub starać się ją osiągnąć

• Kontroluj swoje ciśnienie krwi

• Kontroluj poziom cholesterolu

• Pij alkohol z umiarem

• Przestrzegać terminów wizyt u lekarza

?

Lekarz wyjaśnia ten rzadki, ale poważny problem z sercem.

Zespół Brugadów jest jedną z najczęstszych przyczyn nagłych zgonów związanych z sercem u ludzi, którzy poza tym są młodzi i zdrowi. Choroba dotyka około 5 na 10 000 osób na całym świecie. Najczęściej występuje u osób pochodzenia japońskiego i południowoazjatyckiego, a także znacznie częściej u mężczyzn.

Objawy

Zgłoś się do lekarza, jeśli:

• Trudności z oddychaniem

• Omdlenia

• Nieregularne bicie serca

• Napady

Jeśli cierpisz na zespół Brugadów, wysoka gorączka może wywołać te objawy lub je pogorszyć.

Przyczyny

Choroba może występować rodzinnie. U około 30% osób cierpiących na tę chorobę występuje problem z genem, który pomaga sercu utrzymać prawidłowy rytm. Jeśli u kogoś w rodzinie występuje ta choroba, warto skontaktować się z lekarzem, aby dowiedzieć się, czy Ty również jesteś w grupie ryzyka.

W innych przypadkach lekarze nie wiedzą, co powoduje tę chorobę. Niektóre możliwości obejmują:

• Zażywanie kokainy

• Wysoki poziom wapnia we krwi

• Leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, depresji lub bólu w klatce piersiowej

• Bardzo wysokie lub bardzo niskie stężenie potasu

?

Diagnoza

Jeśli lekarz uzna, że pacjent może cierpieć na zespół Brugadów, zaleci przeprowadzenie badania fizykalnego oraz kilku innych testów:

• Elektrokardiogram (EKG lub EKG): Badanie to rejestruje aktywność elektryczną serca, co pozwala stwierdzić, czy występują problemy z jego rytmem. Technik umieści na klatce piersiowej elektrody (małe plamki z przewodami), które rejestrują sygnały elektryczne z serca. Możliwe jest również zażywanie leków – zwykle podawanych przez kroplówkę – które pomogą zidentyfikować pewien wzorzec spowodowany przez zespół Brugadów.

• Badania elektrofizjologiczne (EPS): Jeśli EKG wykaże, że pacjent ma zespół Brugadów, badanie to może pomóc lekarzowi ustalić, skąd bierze się arytmia i zrozumieć, jak ją leczyć. Pacjentowi zostaną podane leki, które spowodują senność. Następnie lekarz wprowadzi giętką rurkę (tzw. cewnik) przez żyłę w pachwinie do serca. Przez cewnik przesyłane są sygnały elektryczne, które rejestrują, co dzieje się w różnych obszarach.

• Badania genetyczne: Próbka krwi jest badana w celu sprawdzenia, czy u pacjenta występuje gen, który może być przyczyną choroby.

?

Leczenie

W przypadku zdiagnozowania zespołu, lekarz prawdopodobnie zaleci wszczepienie niewielkiego urządzenia o nazwie wszczepialny kardiowerter-defibrylator (ICD), podobnego do rozrusznika serca. Monitoruje ono rytm serca. Jeśli wykryje nietypowe bicie serca, wysyła impuls elektryczny, aby je skorygować. Celem jest wybicie serca z niebezpiecznego rytmu, który może spowodować nagłą śmierć sercową.

Lekarz wprowadzi elastyczny przewód, zwany elektrodą, do głównej żyły w pobliżu obojczyka i poprowadzi go do serca. Końce elektrody są mocowane do dolnych komór serca. Pozostałe końce podłącza się do generatora wstrząsów. Lekarz wszczepi tę część urządzenia pod skórę tuż poniżej obojczyka. Konieczne może być pozostanie w szpitalu przez 1 lub 2 dni.

W leczeniu zespołu Brugadów czasami stosuje się leki. Lekarz może przepisać chinidynę, która pomaga w utrzymaniu prawidłowego rytmu serca. Niektóre osoby z wszczepionym ICD również przyjmują leki.

Konieczne są regularne badania kontrolne, aby upewnić się, że nie ma potrzeby wprowadzania zmian w leczeniu. Lekarz sprawdzi także, czy nie pojawiły się nowe problemy, które mogłyby wpłynąć na pracę serca.

Jeśli cierpisz na chorobę, która powoduje przyspieszenie akcji serca, manewr wagalny może pomóc w jej spowolnieniu. Lekarz wyjaśnia, jak to działa i co możesz zrobić w domu.

SVT

SVT występuje, gdy sygnały elektryczne w przedsionkach serca nie są zsynchronizowane. Zakłóca to sygnały z węzła sercowo-przedsionkowego (SA), który jest naturalnym stymulatorem serca. Przedwczesne uderzenia w przedsionkach przyspieszają akcję serca.

Jak działają manewry waginalne? Mówiąc najprościej, wpływają one na nerw błędny, długi nerw biegnący od mózgu do brzucha. Nerw ten wysyła sygnały do węzła przedsionkowo-komorowego – zespołu komórek w dolnej części prawej górnej komory serca, który pomaga kontrolować bicie serca. Należy o nim myśleć jak o elektrycznej stacji przekaźnikowej. Odbiera on sygnały z węzła sino-przedsionkowego i spowalnia je przed przekazaniem do dolnych komór. Rezultat: wolniejsza praca serca.

Te proste kroki mogą natychmiast spowolnić pracę serca.

Rodzaje manewrów wagalnych

Ostrożnie

Chociaż manewry waginalne mogą wydawać się łatwe, wiążą się z ryzykiem. I nie są bezpieczne dla wszystkich. Należy je wykonywać tylko wtedy, gdy lekarz wyjaśni, kiedy i jak.

Masaż tętnicy szyjnej może być przyczyną udaru, zwłaszcza jeśli jesteś starszy lub miałeś udar w ciągu ostatnich 3 miesięcy. Może to być również bardziej ryzykowne w przypadku dzieci. Dlatego jego wykonanie najlepiej powierzyć lekarzowi.

Manewr Valsalvy może w niezdrowy sposób obciążać serce. Może także podnieść ciśnienie krwi. Jeśli cierpisz na chorobę wieńcową, wrodzoną wadę serca lub inne schorzenia serca, lekarz może zalecić, abyś nie wykonywał tego manewru.

Jeśli czasami występują u Ciebie epizody tachykardii, porozmawiaj z lekarzem o wszystkich możliwościach leczenia.

Kiedy należy wezwać pogotowie ratunkowe

Gdy lekarz nauczy cię, jak wykonywać manewr wagalny, zapytaj, jak długo należy go wykonywać przed przerwaniem. Należy również wiedzieć, kiedy należy przerwać i zadzwonić po pogotowie. Dla wielu osób z częstoskurczem odczekanie 30 minut może być wystarczające.

Często szybkie tętno ustępuje samoistnie. Jeśli jednak lekarz zasugeruje, aby nauczyć się jednego lub kilku manewrów wagalnych w celu spowolnienia akcji serca, być może uda się skrócić czas niepokojącego uczucia, jakie towarzyszy przyspieszonej akcji serca.

Dowiedz się więcej o 3 podstawowych typach migotania przedsionków: napadowym, utrwalonym i utrwalonym migotaniu przedsionków.

Napadowe migotanie przedsionków (atrial fibrillation)

Jest to epizod migotania przedsionków, który trwa krócej niż tydzień. Może być odczuwalny przez kilka minut lub kilka dni. W przypadku tego typu migotania przedsionków leczenie może nie być konieczne, ale należy zgłosić się do lekarza.

Można spotkać się z nazwą „zespół wakacyjnego serca”. Dotyczy to migotania przedsionków występującego po intensywnym piciu alkoholu. Jeśli serce nie jest przyzwyczajone do takiej aktywności, może dojść do migotania przedsionków. Zdarza się to również pod wpływem silnego stresu.

Uporczywe migotanie przedsionków

Zazwyczaj trwa to dłużej niż tydzień. Może ustąpić samoistnie lub może być konieczne zastosowanie leków lub leczenia w celu jego powstrzymania. Trwałe migotanie przedsionków zwykle zaczyna się jako krótkotrwałe migotanie przedsionków (napadowe migotanie przedsionków).

Prawdopodobieństwo wystąpienia przetrwałego migotania przedsionków jest większe, jeśli:

• Starszy wiek

• Nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, choroba wieńcowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) lub wady zastawek serca

• Były palacz

Lekarze mogą stosować leki w leczeniu tego typu migotania przedsionków. Jeśli nie przyniosą one oczekiwanych rezultatów, mogą zastosować prąd o niskim napięciu w celu przywrócenia normalnego rytmu serca. Zabieg ten nazywa się kardiowersją elektryczną. Lekarze zwykle wykonują tę procedurę w szpitalu, podając środki uspokajające, dzięki czemu pacjent nic nie czuje. Po zakończeniu zabiegu pacjent może wrócić do domu, ale ktoś inny będzie musiał go odwieźć.

Długotrwałe utrzymujące się migotanie przedsionków

Oznacza to, że migotanie przedsionków trwa dłużej niż rok i nie ustępuje. Leki i leczenie, takie jak kardiowersja elektryczna, mogą nie powstrzymać migotania przedsionków. Lekarze mogą zastosować inny rodzaj leczenia, taki jak ablacja (polegająca na spalaniu pewnych obszarów układu elektrycznego serca), aby przywrócić prawidłowy rytm serca.

Trwałe (przewlekłe) migotanie przedsionków

Nie można go skorygować za pomocą leczenia. Jeśli cierpisz na ten typ migotania przedsionków, lekarz zadecyduje, czy potrzebujesz długotrwałego przyjmowania leków w celu kontrolowania rytmu serca i zmniejszenia ryzyka wystąpienia udaru.

Zastawkowe i niezastawkowe migotanie przedsionków

Zarówno zastawkowe, jak i niezastawkowe migotanie przedsionków może powodować zlepianie się krwi w sercu, co zwiększa ryzyko powikłań, takich jak zakrzepy krwi i udary. Lekarz przepisze rodzaj leku, który pomoże zmniejszyć ryzyko wystąpienia udaru.

Zastawkowe migotanie przedsionków

Przyczyną migotania przedsionków jest problem z zastawką serca. Może to być sztuczna zastawka serca, zwężenie zastawki (gdy jedna z zastawek serca ulega usztywnieniu) lub niedomykalność (zastawka nie zamyka się prawidłowo, co powoduje, że część krwi przepływa w niewłaściwy sposób).Szansa na wystąpienie zastawkowego migotania przedsionków wzrasta w przypadku choroby zastawki mitralnej lub sztucznej zastawki serca.

Niezastawkowe migotanie przedsionków

Jest to migotanie przedsionków, które nie jest spowodowane problemem z zastawką serca. Jest ono spowodowane innymi czynnikami, takimi jak wysokie ciśnienie krwi lub nadczynność tarczycy. Lekarze nie zawsze wiedzą, jaka jest tego przyczyna.

Prawdopodobieństwo wystąpienia niezastawkowego migotania przedsionków jest większe, jeśli:

• Jesteś starszy

• Mają wysokie ciśnienie krwi od wielu lat

• Chorować na serce

• Pić duże ilości alkoholu

• mieć w rodzinie osobę z migotaniem przedsionków

• Występowanie bezdechu sennego

Migotanie przedsionków o ostrym początku

To szybkie, chaotyczne bicie serca, które szybko się pojawia i szybko ustępuje. Zwykle ustępuje samoistnie w ciągu 24 do 48 godzin. Przyczyny to wiek, choroby układu krążenia, nadużywanie alkoholu, cukrzyca i choroby płuc.

Pooperacyjne migotanie przedsionków

Jest to najczęstsze powikłanie zabiegów kardiochirurgicznych. Zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia niewydolności serca i zawału mózgu, czyli uszkodzenia mózgu w wyniku zablokowania przepływu krwi w mózgu przez skrzep krwi.

Lekarze dysponują wieloma metodami leczenia migotania przedsionków, niezależnie od jego rodzaju. W przypadku wystąpienia objawów należy skontaktować się z lekarzem, aby omówić najlepsze dla siebie rozwiązanie.

Lekarz wyjaśnia przyczyny, objawy i leczenie migotania przedsionków z szybką reakcją komorową, stanu, który zmienia rytm bicia serca.

Jeśli sygnały elektryczne w sercu nie działają prawidłowo, może to prowadzić do zbyt szybkiego bicia serca. Ten nieprawidłowy rytm serca lekarze nazywają migotaniem przedsionków, w skrócie AFib. U większości osób wadliwe sygnały mają swój początek w dwóch górnych komorach serca, zwanych przedsionkami.

W czasie migotania przedsionków dwie górne komory serca (przedsionki) biją chaotycznie i nieregularnie, nie koordynując pracy dwóch dolnych komór serca (komór).

Niekiedy błędnie działające sygnały mogą również powodować zbyt szybkie bicie dwóch dolnych komór serca, zwanych komorami. Jest to szczególny rodzaj migotania przedsionków zwany migotaniem przedsionków z szybką reakcją komór.

Objawy migotania przedsionków z szybką reakcją komór

Możesz odczuwać:

• Jakby Twoje serce biło zbyt szybko

• Ból w klatce piersiowej

• Zawroty głowy

• Słaby

• Krótki oddech

• Zmęczenie

• Słaby

Co powoduje migotanie przedsionków z RVR?

Sygnały elektryczne sprawiają, że serce bije w skoordynowany sposób. Najpierw przedsionki zaciskają się lub kurczą. Następnie sygnał wędruje do komór dolnych. Komory ściskają się i wypompowują krew do płuc i organizmu.

W migotaniu przedsionków sygnały te nie są wysyłane prawidłowo. Zamiast się kurczyć, przedsionki drżą. Drżenia są zbyt słabe, aby wysłać wystarczającą ilość krwi do komór. W migotaniu przedsionków z szybką reakcją komór, komory również biją zbyt szybko. Uderzenia te są zbyt słabe, aby wypchnąć z serca wystarczającą ilość krwi do płuc i organizmu.

Jakie są objawy migotania przedsionków z zespołem RVR?

Normalne bicie serca wynosi od 60 do 100 uderzeń na minutę (BPM). W AFib z RVR częstość akcji serca może przekraczać 100 BPM.

Jakie są czynniki ryzyka migotania przedsionków?

Jesteś bardziej narażony na wystąpienie migotania przedsionków, jeśli masz:

• choroby serca

• Niewydolność serca

• Choroba zastawek

• Miałeś atak serca lub operację serca

Jakie są komplikacje?

Każdy rodzaj migotania przedsionków może prowadzić do udaru mózgu lub niewydolności serca. Jeśli nie podejmiesz leczenia, z czasem stan ten może doprowadzić do uszkodzenia mięśnia sercowego i niewydolności serca.

Właściwe leczenie pozwoli jednak opanować objawy i przywrócić zdrowy rytm serca.

Jak leczy się migotanie przedsionków z RVR?

Leczenie krótkoterminowe zależy od ogólnego stanu pacjenta. Jeśli stan pacjenta nie jest stabilny, prawdopodobnie otrzyma on:

• Leki zwane beta-blokerami. Regulują one rytm pracy serca. Lekarz poda je pacjentowi do żyły (tzw. dożylnie), jeśli u pacjenta występuje migotanie przedsionków z RVR. Najczęściej stosowanymi lekami są:

  • Esmolol (Brevibloc)

  • Metoprolol (Lopressor, Toprol)

  • Propranolol (Inderal, Innopran)

• Można też spróbować blokerów kanału wapniowego. Zwalniają one rytm serca i zmniejszają siłę skurczów:

  • Diltiazem (Cardizem, Dilacor)

  • Werapamil (Calan, Calan SR, Covera-HS, Isoptin SR, Verelan)

• Jeśli żaden z tych leków nie zadziała, można spróbować digoksyny (Lanoxin, Digitek), która jest jednym z częściej stosowanych leków w przypadku regularnego migotania przedsionków.

Celem lekarza jest uzyskanie wystarczająco stabilnego stanu pacjenta, aby mógł on:

• Kardiowersja elektryczna: Lekarz podaje sercu wstrząs, aby przywrócić rytm serca. W tym celu lekarz używa łopatek lub nakleja na klatkę piersiową elektrody.

  • Najpierw otrzymasz leki, które ułatwią Ci zasypianie. Następnie lekarz umieści elektrody na klatce piersiowej, a czasem na plecach. W ten sposób wywołuje się łagodne wstrząsy elektryczne, które przywracają normalny rytm serca.

  • Większość ludzi potrzebuje tylko jednego zastrzyku. Ponieważ jesteś w stanie uspokojenia, prawdopodobnie nie pamiętasz, że byłeś we wstrząsie. Zazwyczaj jeszcze tego samego dnia można wrócić do domu.

  • Skóra może być podrażniona w miejscu dotknięcia przez łopatki. Lekarz może zalecić stosowanie balsamu, który złagodzi ból lub swędzenie.

Jeśli stan pacjenta jest bardziej stabilny, wystarczy podać leki regulujące rytm serca, a lekarz może później zdecydować, czy konieczna jest kardiowersja.

Po uzyskaniu kontroli rytmu serca lekarz może zaproponować długoterminowe leczenie szerszą gamą beta-blokerów:

• Atenolol (Tenormin)

• Bisoprolol (Zebeta, Ziac)

• Karwedilol (Coreg)

• Esmolol (Brevibloc)

• Labetalol (Normodyne, Trandate)

• Metoprolol (Lopressor, Toprol)

• Nadolol (Corgard)

• Pindolol (Visken)

• Tymolol (Betimol, Istalol)

Można też spróbować jednego z blokerów kanału wapniowego – diltiazemu lub werapamilu.

Czy potrafisz odgadnąć, ile razy w ciągu życia bije Twoje serce? Doktor dzieli się odpowiedzią i innymi zaskakującymi faktami na temat serca.

Jeśli masz wrażenie, że Twoje serce od czasu do czasu przerywa bicie, być może masz dodatkowe uderzenia serca. Jednym ze stanów powodujących takie dodatkowe bicie jest przedwczesne skurcze przedsionków.

Jeśli tak się dzieje, a następnie pojawia się trzepotanie lub przeskakiwanie uderzeń, może to być przedwczesny skurcz przedsionków (PAC). Można również usłyszeć, że są to przedwczesne skurcze przedsionków lub ektopowe skurcze przedsionków.

Występują one często i w większości przypadków nie wymagają leczenia.

Co się dzieje

Serce składa się z czterech komór. Dwie górne komory to przedsionki. Jeśli układ elektryczny serca wyzwoli przedwczesne lub dodatkowe pobudzenie w przedsionkach, wynikiem tego jest przedwczesny skurcz przedsionków.

Podobny stan – przedwczesny skurcz komorowy (PVC) – rozpoczyna się w dolnych komorach serca, zwanych komorami.

Jeśli serce przestaje pracować w normalnym rytmie, lekarze nazywają to arytmią. Istnieje wiele różnych rodzajów arytmii, w tym PAC.

Objawy

W przypadku wystąpienia PAC można zauważyć:

• trzepotanie w klatce piersiowej

• Zmęczenie po wysiłku fizycznym

• Duszność lub ból w klatce piersiowej

• Światłowstręt lub zawroty głowy

Przyczyny

Lekarze nie zawsze znają przyczynę. Jednak poniższe czynniki mogą zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia PAC:

• Ciąża

• Wysokie ciśnienie krwi, choroby serca lub nadczynność tarczycy

• Stres lub zmęczenie

• Kofeina

• Alkohol

• Palenie tytoniu

• Leki na przeziębienie lub katar sienny

• Lek na astmę

• Odwodnienie

Zazwyczaj przedwczesne skurcze przedsionków nie mają wyraźnej przyczyny i nie stanowią zagrożenia dla zdrowia. W większości przypadków przedwczesne skurcze przedsionków nie są oznaką choroby serca i występują naturalnie.

Jednak u niektórych osób, u których występują przedwczesne skurcze przedsionków, występują powiązane z nimi choroby serca, takie jak:

• Kardiomiopatia (osłabienie mięśnia sercowego)

• Choroba wieńcowa (złogi tłuszczowe w naczyniach krwionośnych)

Jeśli lekarz stwierdzi, że u pacjenta występuje schorzenie związane z przedwczesnym biciem serca, wspólnie opracujecie plan leczenia.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem

Jeśli PAC występują pojedynczo lub sporadycznie, zazwyczaj nie ma potrzeby korzystania z pomocy lekarskiej.

Jeśli jednak PAC występują często lub są bardzo uciążliwe, należy skontaktować się z lekarzem. W zależności od objawów lekarz może zlecić jedno lub więcej z poniższych badań:

Elektrokardiogram, lub

. Badanie to wykaże, czy u pacjenta występuje arytmia.

Monitor holterowski. Jest to przenośna wersja EKG, którą należy nosić przez 1 lub 2 dni. Rejestruje on całą aktywność elektryczną serca, którą lekarz może przeanalizować.

. Badanie to polega na podłączeniu pacjenta do aparatu EKG podczas wykonywania czynności fizycznych, takich jak bieganie, chodzenie na bieżni lub jazda na rowerze stacjonarnym.

Echokardiogram. Badanie to wykorzystuje fale dźwiękowe do oceny pracy zastawek i mięśni serca.

Leczenie

Jeśli wyniki badań wykażą, że pacjent ma inne problemy związane z sercem, lekarz zaleci odpowiedni plan leczenia. Jednak w większości przypadków PAC nie wymaga leczenia.

Jeśli objawy są nasilone lub uciążliwe, leczenie może obejmować:

. Obniżenie poziomu stresu, rzucenie palenia, ograniczenie spożycia kofeiny oraz leczenie innych problemów zdrowotnych, takich jak bezdech senny czy wysokie ciśnienie krwi.

. Przyjmowanie leków stosowanych w celu ograniczenia lub wyeliminowania przedwczesnych uderzeń serca.

Migotanie przedsionków wpływa na sposób pompowania krwi przez serce. Może to powodować takie problemy, jak udar mózgu i niewydolność serca, ale powikłaniom tym można zapobiec.

Udar mózgu

W normalnej sytuacji, gdy serce bije, dwie górne komory – zwane przedsionkami – ściskają się i tłoczą krew do dwóch dolnych komór – zwanych komorami. W migotaniu przedsionków przedsionki nie ściskają się mocno, lecz drżą. Dlatego przepychają tylko część krwi do komór.

Oznacza to, że krew może gromadzić się w sercu. Mogą się tam również tworzyć grudki krwi zwane skrzepami.

Skrzep, który tworzy się w przedsionkach serca, może przemieszczać się do mózgu. Jeśli utknie w tętnicy, może zablokować przepływ krwi i spowodować udar.

Leki na migotanie przedsionków przywracają prawidłowy rytm serca, zapobiegają tworzeniu się skrzepów krwi i zmniejszają prawdopodobieństwo wystąpienia udaru.

Jeśli cierpisz na migotanie przedsionków (AFib), istnieje duże prawdopodobieństwo, że masz również wysokie ciśnienie krwi. W przypadku wysokiego ciśnienia krwi, krew płynie z większą siłą niż normalnie, przez co silnie naciska na ściany tętnic.

Wysokie ciśnienie krwi może prowadzić do udaru mózgu. Dlatego ważne jest, aby utrzymywać ciśnienie krwi w zdrowym zakresie, stosując odżywczą dietę, ćwiczenia fizyczne i w razie potrzeby leki.

Ocena zwana CHADS2 score może pomóc lekarzowi określić, jak bardzo prawdopodobne jest wystąpienie u Ciebie udaru mózgu – i zdecydować, czy należy zażywać leki, aby mu zapobiec. Jest to seria pytań, w których każda litera w nazwie oznacza coś, co może zwiększyć ryzyko wystąpienia udaru.

• C: Zastoinowa niewydolność serca. (Kiedy serce nie jest w stanie pompować krwi tak, jak powinno).

• H: Wysokie ciśnienie krwi.

• A: Wiek. (75 lat lub więcej).

• D: Cukrzyca.

• S: Udar mózgu. Jeśli miałeś już udar lub przemijający atak niedokrwienny (TIA) – czasami nazywany minizawałami.

Kardiomiopatia

Migotanie przedsionków powoduje, że komory serca biją szybciej, aby wypchnąć krew z serca. Zbyt szybkie bicie przez dłuższy czas może spowodować, że mięsień sercowy będzie zbyt słaby, aby pompować wystarczającą ilość krwi do organizmu. Zjawisko to nazywane jest kardiomiopatią.

Leki stosowane w migotaniu przedsionków, takie jak beta-blokery i blokery kanału wapniowego, spowalniają rytm serca. Leki te mogą pomóc w zapobieganiu kardiomiopatii.

Niewydolność serca

Migotanie przedsionków sprawia, że serce nie wypycha krwi tak dobrze, jak powinno. Po pewnym czasie wysiłek związany z pompowaniem krwi może doprowadzić do takiego osłabienia serca, że nie będzie ono w stanie wypompować tyle krwi, ile potrzebuje organizm. Jest to tak zwana niewydolność serca.

Krew może zalegać w żyłach płuc i powodować gromadzenie się tam płynu. Powoduje to objawy takie jak zmęczenie i duszności.

Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia niewydolności serca, należy przestrzegać czterech podstawowych zasad:

• Utrzymuj ciśnienie krwi w normalnym zakresie.

• Utrzymuj zdrową wagę ciała dzięki diecie i ćwiczeniom.

• Nie pal.

• Kontroluj poziom cukru we krwi, jeśli chorujesz na cukrzycę.

Zmęczenie

Twój organizm potrzebuje stałego dopływu krwi bogatej w tlen, aby mógł prawidłowo funkcjonować. Jeśli serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, odczuwasz zmęczenie. Jeśli z powodu niewydolności serca w płucach gromadzi się płyn, może to dodatkowo potęgować zmęczenie.

Aby poradzić sobie ze zmęczeniem, należy zrównoważyć swoje działania z okresami odpoczynku. Należy starać się więcej spać w nocy. Należy też jak najczęściej ćwiczyć. Połączenie ćwiczeń aerobowych, takich jak spacery i jazda na rowerze, z ćwiczeniami siłowymi może dodać Ci energii.

Innym powodem odczuwania dodatkowego zmęczenia może być bezdech senny. Ten stan, który uniemożliwia prawidłowe oddychanie podczas snu, może występować razem z migotaniem przedsionków. Lekarz może przeprowadzić badanie podczas snu, aby sprawdzić, czy u pacjenta występuje ta przypadłość. W leczeniu bezdechu sennego stosuje się aparat zwany CPAP, który przez maskę na twarz dostarcza łagodne ciśnienie powietrza, aby utrzymać drożność dróg oddechowych podczas snu.

Utrata pamięci

W badaniach osoby z migotaniem przedsionków osiągały gorsze wyniki w testach pamięci i uczenia się niż osoby bez tego schorzenia. Demencja jest również częstsza u osób z migotaniem przedsionków.

Jedną z możliwych przyczyn tego związku jest fakt, że migotanie przedsionków zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia udaru, który może uszkodzić mózg. Migotanie przedsionków może również wpływać na pamięć, ponieważ mózg nie otrzymuje wystarczającej ilości krwi.

Lekarz może zalecić przyjmowanie leków rozrzedzających krew, takich jak aspiryna i doustny antykoagulant bez witaminy K (NOAC), takich jak dabigatran (Pradaxa), rywaroksaban (Xarelto) lub apiksaban (Eliquis). Zmiany w stylu życia, które chronią serce – w tym utrzymanie prawidłowej wagi – mogą również chronić mózg.

Czy można zapobiegać powikłaniom?

Kilka zdrowych nawyków może pomóc w uniknięciu innych problemów zdrowotnych, których przyczyną może być migotanie przedsionków.

• Stosować dietę zdrową dla serca i mózgu. Ogranicz sól oraz tłuszcze nasycone i tłuszcze trans. W diecie przeważają owoce, warzywa, produkty pełnoziarniste i chude białko.

• Ćwiczyć przez większość dni w tygodniu. Poproś lekarza, aby zalecił Ci plan ćwiczeń bezpiecznych dla Twojego serca.

• Kontrolowanie ciśnienia krwi i poziomu cholesterolu za pomocą diety, ćwiczeń fizycznych i leków, jeśli są one potrzebne.

• Jeśli palisz papierosy, poproś lekarza o poradę, jak rzucić palenie.

• Ograniczyć spożywanie alkoholu i kofeiny.

Zespół posturalnej tachykardii ortostatycznej (POTS) to zaburzenie krążenia, które może powodować uczucie omdlenia i zawroty głowy. Dowiedz się więcej o objawach, przyczynach i leczeniu tego schorzenia.

Zespół posturalnej tachykardii ortostatycznej (POTS) to zaburzenie, w którym większość krwi pozostaje w dolnej części ciała podczas wstawania, a w odpowiedzi na to tętno wzrasta.

Krew zazwyczaj płynie w stałym tempie, niezależnie od tego, czy siedzisz, stoisz, leżysz, czy zwisasz do góry nogami z gałęzi drzewa na podwórku. Ale jeśli to tempo zmienia się przy zmianie pozycji, to jest to stan zwany nietolerancją ortostatyczną (OI). Jest to najczęstszy objaw POTS. Może to spowodować zawroty głowy, światłowstręt lub omdlenia.

POTS sprawia, że twoje serce bije szybciej, aby spróbować doprowadzić krew do mózgu. Twoje tętno może wzrosnąć o 30 uderzeń lub więcej na minutę po stanąć. W takim przypadku ciśnienie krwi prawdopodobnie spadnie.

Objawy POTS

POTS może wytrącić z równowagi cały organizm. Mogą wystąpić:

• Zawroty głowy lub omdlenia

• Niewyraźne widzenie

• Nudności

• Wymioty

• Ból brzucha

• Wzdęcia

• Biegunka lub zaparcia

• Silne pocenie się

• Mgła mózgowa

• Ogromne zmęczenie

• Niewyraźne widzenie

• Wyższe lub niższe ciśnienie krwi

• Szybsze lub wolniejsze bicie serca

• Ból w klatce piersiowej

• Uczucie gorąca lub zimna

• Uczucie niepokoju, zdenerwowania lub drżenia

• Drżenie lub wstrząsy

• Bóle głowy, bóle ciała lub bóle szyi

• Bezsenność

• Nietypowe zabarwienie dłoni i stóp

Bardziej prawdopodobne jest, że objawy te wystąpią podczas brania prysznica, stania w kolejce lub w sytuacji stresowej. Objawy POTS mogą występować również po jedzeniu, ponieważ jelita potrzebują więcej krwi do trawienia.

Rodzaje POTS

POTS może wystąpić z różnych powodów. Można mieć więcej niż jeden rodzaj. Niektóre z najczęstszych to:

• Neuropatyczny. Uszkodzone są drobne włókna nerwowe, które regulują przepływ krwi w kończynach i jamie brzusznej.

• Hiperadrenergiczny. Masz podwyższony poziom hormonu stresu – noradrenaliny.

• Hipowolemia. Masz niezwykle niski poziom krwi.

Przyczyny i czynniki ryzyka POTS

Kobiety w wieku od 15 do 50 lat są bardziej narażone na wystąpienie POTS. POTS może występować rodzinnie, ale naukowcy nie zidentyfikowali jednego genu, który może być związany z tym schorzeniem.

Kilka chorób i stanów wydaje się zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia POTS. Należą do nich:

• Niedokrwistość (gdy nie masz wystarczającej ilości czerwonych krwinek)

• Choroby autoimmunologiczne, takie jak zespół Sjogrensa lub toczeń

• Zespół przewlekłego zmęczenia

• Cukrzyca i prediabetes

• Ehlers-Danlos, choroba mięśni i stawów

• Choroby takie jak mononukleoza, borelioza lub zapalenie wątroby typu C

• Stwardnienie rozsiane

• Zespół klik-klak (zwany również wypadaniem płatka zastawki mitralnej)

Może również wystąpić po poważnej infekcji, ciąży lub urazie głowy.

Diagnoza POTS

Przy tak różnych objawach, POTS może być trudny do zdiagnozowania. Test pochyleniowy może być najlepszym sposobem na jego wykrycie.

Lekarz poprosi pacjenta o położenie się płasko na stole i przypięcie go pasami, aby nie upadł, gdy stół się przechyli. Stół powoli przesuwa Twoje ciało w górę, symulując wstawanie. Lekarz będzie obserwować zmiany w rytmie serca.

Niektórzy ludzie, którzy mają POTS może zemdleć podczas tego testu. Ważne jest, aby pracować z lekarzem, który jest bardzo zaznajomiony z tym warunkiem. To może być lekarz serca (kardiolog) lub lekarz, który specjalizuje się w problemach z nerwów i mięśni (specjalista nerwowo-mięśniowy).

Lekarz może zlecić także inne badania, w tym:

• Badanie moczu w celu określenia poziomu sodu i wykluczenia innych przyczyn objawów

• Badania krwi w celu sprawdzenia czynności nerek, wątroby i tarczycy oraz wykluczenia innych przyczyn

• EKG i echokardiogram, aby sprawdzić, jak dobrze pracuje serce

• Ilościowy test odruchu z aksonu sudomotorycznego (QSART) do badania nerwów kontrolujących pocenie się

• Manewr Valsava do sprawdzenia nerwów kontrolujących pracę serca. Należy wykonać silny wydech przez usta, trzymając jednocześnie zamknięty nos.

• Autonomiczny test oddechowy do pomiaru przepływu krwi i ciśnienia podczas wysiłku.

• Biopsja nerwów skórnych. Lekarz pobierze niewielką próbkę do analizy pod mikroskopem.

Leczenie POTS

Nie ma lekarstwa na POTS, ale leczenie może pomóc w łagodzeniu objawów.

• Lekarstwa. Lekarz może przepisać leki, takie jak fludrokortyzon (wraz z większą ilością soli i wody), midodrynę, fenylefrynę lub lek zwany beta-blokerem, aby pomóc w przepływie krwi.

• Pończochy uciskowe. Pomagają one w przepływie krwi z nóg do serca. Pożądane są takie, które zapewniają ucisk przez co najmniej 30-40 minut i sięgają do pasa lub przynajmniej do ud. Lekarz może przepisać Ci odpowiednią parę.

• Dieta. Kluczowe znaczenie mają sól i woda. Utrzymują one płyny w organizmie i zwiększają ilość krwi w organizmie. Pomyśl o piklach, oliwkach, orzechach i solonych rosołach. Jedz częściej mniejsze posiłki, zachowując zdrową równowagę między białkiem, warzywami, owocami i nabiałem.

• Ćwiczenie.?POTS może utrudniać aktywność fizyczną, ale nawet lekkie ćwiczenia, takie jak spacer lub prosta joga, mogą pomóc w przepływie krwi i utrzymaniu zdrowego serca.

• Styl życia.?Jeśli łatwo się męczysz, możesz nie zawsze mieć energię, aby o siebie zadbać. Dowiedz się, jak mierzyć puls i ciśnienie krwi. Zapytaj lekarza, jakie powinny być Twoje wyniki i regularnie je sprawdzaj.

• Sen. Staraj się przestrzegać harmonogramu snu. Można również podnieść wezgłowie łóżka, aby ułatwić wstawanie po położeniu się.

• Komunikacja: POTS może utrudnić wykonywanie prostych czynności, co może być frustrujące i stresujące. Grupa wsparcia lub terapeuta może pomóc w radzeniu sobie z problemami emocjonalnymi, jakie może powodować ta choroba.

Po jakim czasie można stanąć na nogi? Czy zabieg wyleczy migotanie przedsionków? Czas powrotu do zdrowia i wyniki zależą od rodzaju zabiegu, ale poniżej przedstawiono ogólne informacje.

odbywa się za pomocą cienkiej, elastycznej rurki wprowadzanej do naczynia krwionośnego w nodze lub na szyi.

Polega na nacięciu klatki piersiowej. Sposób powrotu do zdrowia i oczekiwane rezultaty zależą od rodzaju zabiegu.

Często leczenie łagodzi objawy i przywraca normalny rytm serca. Może także zmniejszyć ryzyko wystąpienia udaru i innych problemów z sercem.

Przygotuj się

W ciągu kilku dni przed zabiegiem konieczne może być odstawienie niektórych leków, w tym leków rozrzedzających krew oraz leków regulujących rytm i pracę serca. W noc poprzedzającą zabieg należy przestać jeść i pić po północy oraz myć się mydłem antybakteryjnym.

Lekarz udzieli szczegółowych instrukcji dotyczących rodzaju wykonywanej ablacji.

Rekonwalescencja

W przypadku większości zabiegów pacjent przez kilka godzin będzie odpoczywał w sali wybudzeń, a pielęgniarka będzie obserwować jego tętno i ciśnienie krwi. Pacjent musi leżeć płasko i nieruchomo, aby zapobiec krwawieniu z miejsc nacięcia skóry.

Pacjent może wrócić do domu tego samego dnia, w którym wykonano ablację cewnika, lub spędzić noc w szpitalu. W przypadku powrotu do domu należy zaplanować, że ktoś będzie Cię woził. Na początku możesz czuć się trochę obolały i zmęczony, ale wkrótce wrócisz do normalnego funkcjonowania.

W przypadku ablacji chirurgicznej zwanej mini-maze, pobyt w szpitalu trwa tylko kilka dni, a przez kilka tygodni należy zachować spokój.

Zabieg labiryntu na otwartym sercu to poważna operacja. Spędzisz dzień lub dwa na intensywnej terapii, a w szpitalu możesz pozostać nawet przez tydzień. Na początku będziesz czuł się bardzo zmęczony i będziesz odczuwał bóle w klatce piersiowej. Prawdopodobnie będziesz mógł wrócić do pracy w ciągu około 3 miesięcy, ale powrót do normalnego funkcjonowania może potrwać 6 miesięcy.

Ryzyko i komplikacje

Ablacja cewnikowa jest uważana za bezpieczną. Może jednak powodować:

• Zakażenie

• Krwawienie

• Skrzepy krwi, które dostają się do nogi, serca lub mózgu

• Uszkodzenie serca lub naczyń krwionośnych

Podczas zabiegu minisensorycznego może również dojść do zapadnięcia się płuca lub zapalenia tkanki serca.

Zabieg labiryntu na otwartym sercu jest bardziej skomplikowany, dlatego może się zdarzyć więcej rzeczy. Istnieje ryzyko, że:

• Zapalenie płuc

• Zawał serca lub udar mózgu

• Nowe zaburzenia rytmu serca

Ponieważ jest to zabieg chirurgiczny, istnieje niewielkie prawdopodobieństwo, że pacjent może umrzeć z powodu zabiegu labiryntowego.

Wyniki

Ablacja cewnikowa może nie wyleczyć migotania przedsionków, ale często łagodzi jego objawy. Jeśli migotanie przedsionków występuje od dłuższego czasu, prawdopodobnie konieczne będzie powtórzenie zabiegu w celu utrzymania prawidłowego rytmu serca. Przez kilka miesięcy po zabiegu konieczne może być także przyjmowanie leków kontrolujących rytm serca.

Większość osób poddanych zabiegowi labiryntowemu uzyskuje długotrwałą ulgę w objawach. Wiele z nich nie wymaga późniejszego przyjmowania leków regulujących rytm serca.