Lekarz mówi ci.

Serce może przestać bić z wielu powodów, od kofeiny, przez stres, po migotanie przedsionków.

Wiele osób twierdzi, że kołatanie serca jest odczuwane jako uczucie ciężkości w klatce piersiowej, głowie, a nawet na szyi. Czasami odczuwalne jest przyspieszone bicie w klatce piersiowej lub w gardle, a serce może się zatrzymać lub przeskoczyć na krótką sekundę.

Czy trzeba wezwać pogotowie?

Odpowiedź brzmi „tak”, jeśli dodatkowo występują u Ciebie duszności, silny ból w klatce piersiowej, obfite pocenie się i zawroty głowy lub masz wrażenie, że zaraz zemdlejesz. Może to być zawał serca.

Nie należy samodzielnie jechać do szpitala. Pozwól, aby przyjechała do Ciebie karetka. Ratownicy medyczni mogą rozpocząć leczenie zaraz po przyjeździe. Pomoc zostanie udzielona szybciej niż w przypadku samodzielnego udania się na ostry dyżur.

Czy musisz iść do lekarza?

Tak, jeśli Twój puls wynosi ponad 100 uderzeń na minutę, nie ćwiczyłeś i nie masz gorączki.

Tak, również jeśli:

• kołatanie serca występujące w grupach po trzy lub więcej, lub jeśli się powtarzają

• Wysoki poziom cholesterolu, cukrzyca lub wysokie ciśnienie krwi – jesteś zagrożony chorobami serca

• Nowe lub inne palpitacje

?

Możliwe przyczyny palpitacji serca

?

• Stres

• Ćwiczenie

• Kofeina

• Alkohol

• Hormony

W jaki sposób każdy z tych czynników przyczynia się do palpitacji serca?

Stres: W sytuacji stresowej organizm uwalnia hormon adrenaliny. To tymczasowo przyspiesza tętno i oddychanie, a także podnosi ciśnienie krwi. W przypadku długotrwałego stresu serce może bić szybciej niż zwykle lub wyzwolić dodatkowe uderzenia.

Ćwiczenia fizyczne: Tętno wzrasta podczas intensywnego wysiłku fizycznego. Dlatego kołatanie serca może być odczuwane przed i po ćwiczeniach, ale nie w ich trakcie – dzieje się tak dlatego, że nie zauważymy dodatkowych uderzeń serca, gdy tętno jest podwyższone. Po zaprzestaniu ćwiczeń tętno ponownie zwalnia, ale poziom adrenaliny pozostaje wysoki. To właśnie wtedy możesz poczuć, że twoje serce bije szybciej.

Może to być sygnał ostrzegawczy przed czymś poważnym. Zadzwoń pod numer 911, jeśli masz również:

• Duszność

• Ból w klatce piersiowej

• Skrajna światłowstręt

Kofeina: Lekarze nazywają ją środkiem pobudzającym. Przyspiesza bicie serca. Być może masz jej w organizmie więcej, niż myślisz. Kofeinę znajdziesz nie tylko w kawie i herbacie, ale także w..:

• Napoje kawowe, takie jak latte i cappuccino

• Napoje gazowane (nawet niektóre bezalkoholowe)

• Napoje energetyczne

• Czekolada

• Niektóre leki na przeziębienie dostępne bez recepty – często są to preparaty „nie wywołujące senności

Kofeina powoduje, że mózg uwalnia adrenalinę, a to przyspiesza tętno. Niektórzy ludzie są na nią bardziej wrażliwi niż inni. Jeśli jednak wypijesz dużo napojów zawierających kofeinę jednego dnia – a dodatkowo czujesz się zmęczony i zestresowany – możesz mieć kołatanie serca i dodatkowe, wczesne bicie.

Alkohol: Picie alkoholu zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia nieregularnego bicia serca. Picie w dużych ilościach, np. w czasie upojenia alkoholowego, może wywołać epizod, jeśli nie wystąpił on wcześniej. Wino i likier są bardziej podatne na problemy niż piwo.

Hormony: Zmiany hormonalne związane z menstruacją, ciążą i menopauzą mogą wywołać kołatanie serca.

Jak rozpoznać przyczynę?

Należy notować, co działo się przed wystąpieniem palpitacji. Przynieś te notatki ze sobą na wizytę u lekarza.

Lekarz może zasugerować wykonanie elektrokardiogramu (zwanego również EKG). Badanie to pokazuje aktywność elektryczną serca i jego rytm. Informacje te mogą pomóc lekarzowi zrozumieć, co może się dziać.

Występowanie dodatkowych, wczesnych uderzeń serca zwykle nie jest niebezpieczne, ale może być frustrujące. U niektórych osób wpływa na jakość życia. Jeśli jednak wiesz, co wywołuje ten stan, możesz podjąć kroki, aby go wyleczyć i poczuć się lepiej.

Leczenie palpitacji serca

Jeśli lekarz nie stwierdzi innej choroby serca, prawdopodobnie nie zaproponuje leczenia palpitacji serca.

Jeśli objawy lub stan wymagają leczenia, lekarz prawdopodobnie zastosuje jedną z poniższych metod:

• Leki: Leki antyarytmiczne, takie jak beta-blokery i blokery kanału wapniowego, są dobrym punktem wyjścia. Czasami leki te nie działają tak dobrze. Może być konieczne zastosowanie silniejszych leków antyarytmicznych, które działają bezpośrednio na kanały sodowe i potasowe serca.

• Ablacja cewnikowa: Lekarz wprowadzi małe druciki przez żyły nóg do serca. Wywoła to arytmię, a lekarz zidentyfikuje ten obszar i wyśle energię, która spowoduje powstanie blizny i zatrzyma nieregularne bicie.

• Kardiowersja elektryczna: Lekarz wykonuje wstrząs serca, aby przywrócić jego prawidłowy rytm.

?

Zmiany w stylu życia zapobiegające palpitacjom

Najlepszym sposobem na powstrzymanie palpitacji jest upewnienie się, że nigdy się nie pojawią:

• Obniż poziom stresu. Wypróbuj techniki relaksacyjne, takie jak medytacja, joga lub głębokie oddychanie.

• Unikaj środków pobudzających. Kofeina, nikotyna, niektóre leki na przeziębienie, a nawet napoje energetyczne mogą powodować nieregularne bicie serca.

• Nie używaj nielegalnych narkotyków. Niektóre narkotyki, takie jak kokaina i amfetamina, mogą powodować kołatanie serca.

?

Czy masz wrażenie, że Twoje serce trzepocze lub wali? To może być migotanie przedsionków. Dowiedz się, jak rozpoznać objawy migotania przedsionków, aby zapobiec powikłaniom zanim się rozpoczną.

Niektóre z tych objawów, takie jak duszność lub ból w klatce piersiowej, mogą przypominać objawy zawału serca. Jeśli nie jesteś pewien, czy masz migotanie przedsionków, czy zawał serca, skontaktuj się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym.

Co to jest migotanie przedsionków (AFib)?

W przypadku tej choroby wadliwe sygnały elektryczne powodują trzepotanie lub zbyt szybkie bicie serca. Ten nieprawidłowy rytm nie pozwala na prawidłową pracę serca. Przepływ krwi może być na tyle spowolniony, że może się ona zbierać i tworzyć skrzepy. Migotanie przedsionków zwiększa ryzyko wystąpienia udaru mózgu i innych powikłań sercowych.

Jakie są objawy migotania przedsionków?

Możesz odczuwać:

• kołatanie serca – trzepotanie w klatce piersiowej

• Ból i ucisk w klatce piersiowej

• Mylące

• Dizzy

• Słaby

• Krótki oddech

• Spocony

• Zmęczony

• Słabe

Nie każdy pacjent z migotaniem przedsionków ma przyspieszone lub przyspieszone bicie serca. Na występowanie objawów i ich nasilenie może mieć wpływ kilka czynników, w tym

• Twój wiek – osoby starsze często nie mają objawów

• Co spowodowało migotanie przedsionków

• W jakim stopniu wpływa to na zdolność serca do pompowania krwi

?

Jak się czuje migotanie przedsionków?

Podczas bicia serca możesz odczuwać trzepotanie lub drżenie w klatce piersiowej. Serce może bić szybciej niż zwykle, kołatać lub ścigać się. Uczucie to często utrzymuje się przez kilka minut. Czasami serce może nie bić.

Prawidłowe bicie serca lub to, które lekarz nazwie normalnym rytmem zatokowym, to dźwięk „lub-dub, lub-dub”. Serce kurczy się i rozkurcza, aby przemieścić krew z górnych komór (zwanych przedsionkami) do dolnych (komór) i na zewnątrz organizmu.

Jak długo trwa zabieg?

Lekarze klasyfikują migotanie przedsionków na podstawie czasu trwania objawów. W niektórych postaciach trzepotanie trwa dłużej niż w innych:

• Migotanie napadowe trwa 7 dni lub krócej

• Uporczywe migotanie przedsionków trwa dłużej niż 7 dni

• Trwałe migotanie przedsionków nie ustępuje

Jeśli migotanie przedsionków trwa przez wiele miesięcy lub lat, można dojść do momentu, w którym objawy są ledwo zauważalne. Czasami nie ustępują one samoistnie. Lekarz może być zmuszony do podjęcia leczenia w celu przywrócenia prawidłowego rytmu serca.

Kiedy należy wezwać lekarza?

Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli serce nie powróci do normalnego rytmu w ciągu kilku minut lub jeśli objawy nasilą się. W przypadku wystąpienia powyższych objawów, które mogą być oznakami zawału serca lub udaru mózgu, należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe:

• Ból lub ucisk w środkowej części klatki piersiowej trwający dłużej niż kilka minut

• Ból, który rozprzestrzenia się na szczękę, szyję, ramiona, plecy lub brzuch

• Nudności

• Zimne poty

• Opadająca twarz

• Osłabienie ramion

• Problemy z mówieniem

Lekarz wykona badania, aby sprawdzić bicie serca i impulsy elektryczne w sercu. Te i inne badania mogą wykazać, czy u pacjenta występuje migotanie przedsionków.

Jeśli masz nieregularne bicie serca, możesz zostać poddany leczeniu, które przywróci jego prawidłowy rytm.

Może być również konieczne zastosowanie zabiegów mających na celu obniżenie częstości akcji serca, a może nie być konieczne wykonywanie żadnych zabiegów. Lekarz może także zalecić leki zmniejszające ryzyko wystąpienia udaru.

Lekarz opisuje, jak warfaryna wypada w porównaniu z nowymi lekami rozrzedzającymi krew, które są przepisywane w celu zapobiegania zakrzepom krwi i udarom.

Jeszcze nie tak dawno temu, jeśli lekarz powiedział, że potrzebujesz leku rozrzedzającego krew, aby zapobiec udarowi, nie musiałeś się nad tym zbytnio zastanawiać. Warfaryna (Coumadin) była jedynym rozwiązaniem. Ale teraz już nie. Mając do wyboru cztery inne leki, będziesz musiał odrobić trochę pracy domowej, aby dowiedzieć się, co jest dla Ciebie najlepsze.

„To nie jest jeden uniwersalny wybór” – mówi dr Bruce Lindsay z Cleveland Clinic. Wiele zależy od ogólnego stanu zdrowia i stylu życia”.

Jakie są moje opcje?

Oprócz warfaryny, wspólnie z lekarzem zwrócicie uwagę na następujące nowe leki:

• Apiksaban (Eliquis)

• Dabigatran (Pradaxa)

• Edoksaban (Savaysa)

• Rivaroxaban (Xarelto)

Który z nich działa najlepiej?

Badania wykazują, że najnowsze leki działają równie dobrze jak warfaryna. Jednak próba ustalenia, jak nowe leki wypadają w porównaniu z innymi, jest nieco trudniejsza. Nie ma żadnych badań, które porównywałyby je ze sobą.

„Nie możemy uszeregować nowych leków od jednego do czterech” – mówi dr Richard Kovacs, dyrektor kliniczny Instytutu Kardiologii Krannert na Uniwersytecie Indiana. „Nie dysponujemy wystarczającą ilością danych, aby wskazać, które z nich są lepsze od innych”.

Czy nowe leki są bezpieczniejsze?

Bez względu na to, który z nich stosujesz, istnieje ryzyko wystąpienia problemów z krwawieniem. Leki rozrzedzające krew działają w ten sposób, że utrudniają tworzenie się skrzepów. Jest to dobre, gdy chcesz zapobiec udarowi mózgu, ale nie jest już tak dobre, gdy utrudnia gojenie się skaleczeń.

W przypadku nowych leków ryzyko to jest mniejsze. A ponieważ działają one szybciej niż warfaryna, problemy z krwawieniem mogą nie być tak poważne, gdy się pojawią.

W przypadku wystąpienia niebezpiecznego krwawienia podczas stosowania warfaryny, lekarze mogą zastosować „antidotum” w postaci witaminy K lub połączenia koncentratu kompleksu protrombiny (PCC) i świeżo mrożonego osocza, aby zatrzymać krwawienie. Ponadto wydano zgodę na stosowanie idarucizumabu (Praxbind) w nagłych przypadkach w celu odwrócenia działania przeciwzakrzepowego leku Pradaxa.

Jak nowe leki wpasują się w mój styl życia?

Na korzyść nowych leków przemawia wygoda. Nie trzeba wykonywać tak wielu badań krwi. W przypadku warfaryny trzeba je wykonywać co najmniej raz w miesiącu, aby upewnić się, że lek działa prawidłowo.

„Badania krwi mogą być uciążliwe” – mówi Lindsay. „Jest to czasochłonne, a nikt nie lubi być kłuty igłą”.

Z warfaryną wiąże się jeszcze jedna kwestia. Należy zwracać uwagę na to, ile witaminy K znajduje się w diecie. Jest to składnik odżywczy zawarty w wielu zielonych warzywach liściastych, który wpływa na skuteczność działania leku. Należy konsekwentnie przestrzegać ilości spożywanych posiłków”.

„Nie chodzi o to, że nie możesz jeść sałatek” – mówi Lindsay. „Jeśli zawsze jesz to samo, to jest w porządku. Ale jeśli zróżnicujesz swoją dietę, jeśli chodzi o sałatki, będzie to miało wpływ na dawkę”.

Nie stanowi to problemu w przypadku nowych leków. Witamina K nie zaburza ich działania.

Czy inne leki mogą powodować problemy?

Niektóre leki wydawane na receptę i bez recepty utrudniają działanie warfaryny. Inne sprawiają, że lek działa zbyt dobrze – i zwiększają ryzyko krwawienia.

I nie mówimy tu tylko o garstce leków, których należy unikać. „Lista leków, które mogą wchodzić w interakcje z warfaryną, jest bardzo długa, co może stanowić problem, gdy musisz przyjmować leki na inne dolegliwości” – mówi Lindsay.

Z nowymi lekami rozrzedzającymi krew sprawa nie jest tak skomplikowana. Istnieją leki, które nie współgrają ze sobą dobrze, ale nie jest ich tak dużo jak w przypadku warfaryny.

Czy powinienem przestać stosować warfarynę?

Nowe leki z rodziny leków rozrzedzających krew mają pewne zalety w porównaniu ze starymi. Nie oznacza to jednak, że powinieneś zrezygnować z recepty.

Pozostań na warfarynie, jeśli masz niewydolność nerek. To samo dotyczy osób z mechanicznymi zastawkami serca – mówi Lindsay. Nowe leki mogą nie być bezpieczne w takich sytuacjach.

Co więcej, jeśli stary lek dobrze ci służy, lekarz może nie zasugerować zmiany.

„Jeśli przyjmowałeś warfarynę, jesteś stabilny, nie masz problemów z krwawieniem i nie masz nic przeciwko wizytom w laboratorium” – mówi Kovacs – „moim zdaniem nie ma istotnego powodu do zmiany”.

Lekarz wyjaśnia, co powoduje bigeminię, rodzaj arytmii serca, i jak można ją leczyć.

PVC są powszechne i nie zawsze szkodliwe. Jeśli stan zdrowia pacjenta jest dobry, leczenie może nie być konieczne. Jeśli jednak chorujesz na serce, być może będziesz musiał przyjmować leki, aby kontrolować bigeminię. Zmiana stylu życia może także zapobiec pogorszeniu się tego nieprawidłowego rytmu serca.

Objawy

PVC to dodatkowe impulsy elektryczne. Rozpoczynają się one w jednej z dwóch dolnych komór serca. Lekarz może określić je mianem „komorowych”.

Niektórzy ludzie mówią, że mają wrażenie, jakby ich serce przyspieszało bicie lub trzepotało. Inni opisują PVC jako zbyt intensywną pracę serca lub zbyt szybkie bicie. Może się jednak zdarzyć, że pacjent w ogóle nic nie zauważy. Wiele osób nie wie, że ma bigeminię, dopóki nieprawidłowy rytm nie zostanie uwidoczniony w badaniu serca, zwanym elektrokardiogramem (EKG).

Przyczyny

Wiele różnych czynników może wywołać bigeminię. Należą do nich:

• Historia Twojej rodziny

• Infekcja w sercu lub innym miejscu w organizmie

• Rzeczy, które przyspieszają pracę serca: kofeina, nikotyna, narkotyki, takie jak kokaina, oraz niektóre leki dostępne bez recepty lub ziołowe

• Zbyt duża lub zbyt mała ilość elektrolitów (minerałów takich jak potas i sód) we krwi

• Choroba tarczycy

Niektóre choroby serca również mogą prowadzić do bigeminii. Choroba wieńcowa, w której w tętnicach odkłada się blaszka miażdżycowa i blokuje dopływ krwi do serca, może zaburzać rytm pracy serca. Podobnie jak kardiomiopatia – choroba powodująca powiększenie lub pogrubienie mięśnia sercowego.

Diagnoza

Lekarz będzie chciał ustalić, czy przyczyną bigeminii nie jest inny problem zdrowotny. Może zlecić badania sprawdzające poziom elektrolitów i pracę tarczycy.

Może również poprosić o wykonanie badania monitorującego metodą Holtera lub echokardiogramu (lekarz może nazywać to badaniem echo serca). Oba te badania służą do zebrania większej ilości informacji na temat pracy serca. Podczas badania holterowskiego pacjent będzie nosił małe urządzenie, zwykle przez dzień lub dwa. Umożliwia ono śledzenie rytmu serca. Badanie echa serca wykorzystuje fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości do uzyskania obrazu serca. Jest ono czasami nazywane ultrasonografią serca.

Lekarz może również zlecić wykonanie wysiłkowego testu obciążeniowego. Pozwoli to sprawdzić, czy aktywność fizyczna pogarsza bigeminię. Podczas testu pacjent będzie jeździł na rowerze lub biegał na bieżni, a lekarz będzie kontrolował rytm pracy serca i ciśnienie krwi.

Leczenie

Lekarz zajmie się wszystkimi problemami, takimi jak zaburzenia równowagi elektrolitowej lub nadczynność tarczycy, które mogą być przyczyną bigeminii. Jeśli jednak pacjent nie ma żadnych objawów, a jego serce pracuje prawidłowo, leczenie może nie być konieczne.

Mimo to, pewne zmiany w stylu życia mogą zapobiec pogorszeniu lub częstszemu występowaniu skurczów komorowych. Ponieważ niepokój może powodować przyspieszenie bicia serca lub jego nieprawidłowe bicie, należy znaleźć sposób na zmniejszenie stresu. Warto spróbować codziennych ćwiczeń fizycznych, medytacji, jogi lub porozmawiać o swoich uczuciach z kimś zaufanym. Należy też zadbać o odpowiednią ilość snu, aby organizm był silny. Należy również unikać kofeiny, alkoholu, palenia tytoniu i narkotyków, ponieważ mogą one nasilać skurcze komorowe. Pomocne może być zapisywanie objawów w dzienniku, aby można było wykryć inne czynniki wywołujące.

W przypadku zawrotów głowy, braku tchu lub bólu w klatce piersiowej lekarz może zalecić przyjmowanie leków blokujących receptory beta (beta-adrenergiczne). Ten rodzaj leków obniża ciśnienie krwi i powoduje wolniejsze bicie serca. Leki te są często przepisywane w przypadku arytmii i są bezpieczne. Inne leki, które może przepisać lekarz, to blokery kanału wapniowego lub leki przeciwarytmiczne, takie jak amiodaron (Cordarone, Pacerone) lub flekainid (Tambocor).

Jeśli bigeminia ma poważny wpływ na serce, może być konieczna ablacja serca. W tym celu lekarz poda pacjentowi leki, które go „uśpią”. W stanie uspokojenia lekarz wprowadzi długą, rozciągliwą rurkę zwaną cewnikiem do żyły w pachwinie, a następnie przewlecze ją do serca. Następnie lekarz użyje ciepła, lasera lub bardzo niskiej temperatury wysyłanych przez rurkę, aby zniszczyć tkankę powodującą nieprawidłowe bicie serca. Zabieg ten jest wykonywany w szpitalu, ale pacjent może wrócić do domu jeszcze tego samego dnia.

Czy Twoje tętno w spoczynku jest wolniejsze niż normalnie? Może to być zaburzenie rytmu serca zwane bradykardią. wyjaśnia lekarz.

W normalnych warunkach serce w spoczynku bije od 60 do 100 razy na minutę. Jednak w przypadku bradykardii jego częstotliwość spada do mniej niż 60 uderzeń na minutę.

Dla niektórych osób może to nie stanowić problemu. Może to być jednak wskazówka, że w sercu występują zaburzenia układu elektrycznego. Należy zgłosić się do lekarza, który stwierdzi, dlaczego serce bije wolniej i czy należy podjąć leczenie.

Podstawy dotyczące serca

Sygnały elektryczne przepływają przez cztery komory serca – dwie znajdujące się na górze, zwane przedsionkami i dwie znajdujące się poniżej – komory. Sygnały te powodują, że serce bije w stałym rytmie. Jednak impulsy nie zawsze wystrzeliwują tak, jak powinny.

Powoduje to powstawanie tzw. arytmii, czyli nieprawidłowych uderzeń serca.

Niektóre schorzenia powodują zbyt szybkie bicie serca lub jego trzepotanie. W przypadku bradykardii jest odwrotnie. Problem elektryczny powoduje spowolnienie czasu pomiędzy kolejnymi uderzeniami serca.

U pacjenta może występować po prostu wolniejsza od normalnej częstość akcji serca, która nie powoduje żadnych objawów. Aktywność elektryczna może być prawidłowa, tylko nieco wolniejsza niż u większości ludzi. W takim przypadku nie można nawet zdiagnozować tego stanu.

Nawet w przypadku bradykardii pacjent może nie zauważyć żadnych objawów ani nie wymagać leczenia. Ale nie zawsze tak jest.

Objawy

Największym problemem jest to, że serce nie radzi sobie wystarczająco dobrze z pompowaniem krwi do wszystkich narządów i tkanek, które jej potrzebują. W takiej sytuacji mogą wystąpić następujące objawy:

• światłowstręt lub zawroty głowy

• Dezorientacja lub trudności z koncentracją

• Omdlenia

• Duszność (z bólem w klatce piersiowej lub bez)

Może się również okazać, że łatwo się męczysz, nawet przy niewielkiej aktywności.

Jeśli sprawdzasz tętno i regularnie spada ono poniżej 60 uderzeń na minutę, zwróć uwagę na te objawy.

Jeśli nie masz innych objawów, prawdopodobnie nie musisz od razu zgłaszać się do lekarza. Być może dużo ćwiczysz, a wolne tętno może być oznaką sprawności fizycznej. Należy jednak poruszyć ten temat podczas następnej wizyty.

Kiedy należy zgłosić się do lekarza

Jeśli Ty lub Twoja bliska osoba zauważycie łagodne lub średnie objawy, należy szybko udać się do lekarza.

Jeśli ty lub ktoś z twoich bliskich mdleje, ma bóle w klatce piersiowej lub problemy z oddychaniem, zadzwoń pod numer 911.

Zmęczenie, problemy z koncentracją lub trudniejsze oddychanie mogą wydawać się częścią procesu starzenia się. Czasami jednak jest to coś więcej.

Pamiętaj, aby powiedzieć lekarzowi o wszystkich swoich objawach. Jeśli teraz łatwiej się męczysz niż miesiąc czy rok temu, poinformuj go o tym.

Przyczyny

Szanse na wystąpienie bradykardii wzrastają wraz z wiekiem, choć dotyczy to większości chorób serca. Przyczyny bradykardii mogą być bardzo różne u różnych osób.

Nieprawidłowy rytm może pojawić się po zawale serca lub jako efekt uboczny operacji serca. Inne rzeczy, które mogą do tego doprowadzić:

• Niektóre leki, takie jak te stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi i innych arytmii lub nieprawidłowego bicia serca

• Wada wrodzona lub problem, z którym się rodzisz

• Choroba tarczycy, zaburzenie równowagi hormonów w organizmie

• Obturacyjny bezdech senny, kiedy oddech jest wielokrotnie wstrzymywany w ciągu nocy

Diagnoza

Bradykardia może być nieco trudna do rozpoznania przez lekarzy, ponieważ nie zawsze występuje przez cały czas. Serce może wchodzić i wychodzić z wolnych rytmów.

Lekarz będzie w stanie postawić diagnozę w przypadku wystąpienia bradykardii podczas badania zwanego elektrokardiogramem. Badanie to, często nazywane EKG, jest sposobem pomiaru układu elektrycznego serca.

Jeśli tętno wydaje się prawidłowe, ale wystąpiły objawy bradykardii, lekarz może zlecić noszenie całodobowego monitora.

Lekarz zapyta o historię zdrowia pacjenta i jego rodziny, a także o wszelkie występujące u niego objawy.

Leczenie

Jeśli lekarz stwierdzi, że u pacjenta występuje bradykardia, plan leczenia będzie oparty na prawdopodobnej przyczynie problemu.

Na przykład, jeśli przyczyną jest niedoczynność tarczycy lub jej niski poziom, leczenie tego schorzenia może rozwiązać problem częstości akcji serca.

Jeśli nie ma wyraźnej przyczyny fizycznej, lekarz może zmienić leki, które mogą spowalniać pracę serca. Beta-blokery są czasami przepisywane w celu rozluźnienia mięśnia sercowego. Jeśli jednak powodują one bardzo wolne tętno, lekarz może zmniejszyć dawkę leku lub podać inny lek.

Jeśli te metody nie przynoszą rezultatów, a stan jest na tyle poważny, że zagraża mózgowi i innym narządom, może być konieczne wszczepienie rozrusznika serca.

To niewielkie urządzenie zostanie wszczepione przez chirurga do klatki piersiowej. Posiada ono cienkie, elastyczne przewody, zwane elektrodami, które biegną do serca. Przewodzą one niewielkie ładunki elektryczne, które pomagają w utrzymaniu stałego tempa pracy serca.

W przypadku wszczepienia rozrusznika serca należy słuchać zaleceń lekarza dotyczących sposobu działania urządzenia oraz wszelkich oznak, że może ono nie działać.

Tachykardia komorowa powoduje zbyt szybkie bicie serca. Dowiedz się więcej o objawach, przyczynach, czynnikach ryzyka, diagnostyce, leczeniu i zapobieganiu.

Tachykardia komorowa to niezwykle szybkie bicie serca, które rozpoczyna się w dolnej części serca, w komorach. Czasami nazywany jest VT lub V-tach.

Serce to pompa mięśniowa składająca się z czterech komór. Dwie górne komory nazywane są przedsionkami. Dwie dolne komory to komory serca. Współpracują one ze sobą w celu pompowania krwi do całego organizmu. Każdego dnia zdrowe serce bije około 100 000 razy.

Bicie serca jest kontrolowane przez sygnały elektryczne. Sygnały te przebiegają według określonego schematu. Rozpoczynają się one w węźle synaptycznym (SA). Znajduje się on w jednym z przedsionków i często nazywany jest naturalnym rozrusznikiem serca.

Sygnał ten powoduje skurcz przedsionków, dzięki czemu krew przemieszcza się do komór serca. Następnie krew przemieszcza się w dół do innej części serca, zwanej węzłem przedsionkowo-komorowym (AV). Ten z kolei nakazuje komorom serca skurcz i dalsze przemieszczanie krwi.

W przypadku częstoskurczu komorowego sygnały elektryczne w komorach serca rozchodzą się w niewłaściwy sposób. Impulsy pochodzące z węzła SA również ulegają zaburzeniu.

Normalne tętno mieści się w przedziale od 60 do 100 uderzeń na minutę. Częstoskurcz komorowy może mieć częstość 170 lub więcej uderzeń na minutę.

W takiej sytuacji górne komory serca nie mają czasu na ponowne napełnienie się i wysłanie krwi do komór. Krew nie jest więc pompowana do całego organizmu tak, jak powinna.

W niektórych przypadkach stan ten może prowadzić do migotania komór, które powoduje bardzo szybkie i nierówne bicie serca, wynoszące 300 lub więcej uderzeń na minutę. Jest to stan nagły, zagrażający życiu.

Objawy częstoskurczu komorowego

Możesz nie zauważyć żadnych objawów, zwłaszcza jeśli serce bije szybko tylko przez kilka sekund.

Częstoskurcz komorowy może powodować:

• uczucie oszołomienia lub zawroty głowy

• Ból w klatce piersiowej

• Palpitacje serca

• Duszność

• Omdlenia

• Napięcie w szyi

• Zatrzymanie akcji serca (zatrzymanie krążenia)

Kiedy należy wezwać lekarza?

Należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpiły zawroty głowy, przyspieszone bicie serca lub omdlenie.

W przypadku bólu w klatce piersiowej, trudności z oddychaniem i bardzo szybkiego tętna należy zadzwonić pod numer 911.

Tachykardia komorowa – przyczyny i czynniki ryzyka

Częstoskurcz komorowy jest bardziej prawdopodobny, jeśli jesteś starszy lub jeśli ktoś w twojej rodzinie ma problemy z rytmem serca. Inne choroby, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy lub zwiększyć prawdopodobieństwo jego wystąpienia to:

• Uszkodzenia spowodowane chorobami serca, takimi jak zawał serca, niewydolność serca, wady zastawek serca lub zapalenie mięśnia sercowego (myocarditis)

• Sarkoidoza – choroba, która powoduje rozrost tkanek w organizmie w stanie zapalnym

• Choroby przekazywane przez rodziców, takie jak zespół długiego QT lub zespół Brugadów

• Leki

• Nierówny poziom elektrolitów we krwi

• Duże spożycie alkoholu lub kofeiny

• Narkotyki rekreacyjne

Gdy lekarze nie mogą znaleźć przyczyny, mówi się o idiopatycznym częstoskurczu komorowym.

Diagnostyka częstoskurczu komorowego

Lekarz zapozna się z historią choroby i objawami. Przeprowadzi także kilka badań serca.

Pierwsze z nich, które prawdopodobnie zostanie wykonane, nosi nazwę EKG. Rejestruje ono aktywność elektryczną serca.

Lekarz może również zlecić wykonanie badań elektrofizjologicznych, które pozwolą na identyfikację obszarów problematycznych w sercu.

Tachykardia komorowa leczenie

W przypadku braku objawów lub gdy epizody trwają krócej niż 30 sekund, może nie być konieczne podejmowanie żadnych działań. W przeciwnym razie leczenie będzie zależało od przyczyny problemu.

Jeśli przyczyną VT jest lek lub kofeina, konieczne może być zaprzestanie ich przyjmowania.

Inne metody leczenia obejmują:

• Kardiowersja. Lekarz stosuje wstrząs elektryczny, aby przywrócić prawidłowy rytm serca. Jest to często stosowana metoda leczenia w nagłych wypadkach, zwłaszcza gdy częstoskurczowi komorowemu towarzyszą omdlenia lub niskie ciśnienie krwi.

• Leki zwalniające rytm serca, takie jak amiodaron (Nexterone, Pacerone), flekainid (Tambocor), lidokaina (Lidopen), propafenon (Rhythmol SR) lub sotalol (Betapace, Sotylize). Nie działają one tak dobrze jak kardiowersja i mogą powodować działania niepożądane.

• Terapia resynchronizująca serce (CRT). Lekarz wszczepia mały stymulator serca w pobliżu obojczyka. Stymulator wysyła sygnały do obu komór serca, dzięki czemu pracują one razem tak, jak powinny.

• Wszczepialny kardiowerter-defibrylator (ICD). Jest to niewielkie urządzenie umieszczane pod skórą tuż poniżej obojczyka. Można je otrzymać razem z CRT. W przypadku nierównego rytmu serca ICD wytwarza wstrząs, który przywraca jego prawidłowy rytm. Może to zapobiec wystąpieniu zagrażającego życiu problemu z częstością VT.

• Ablacja serca. Jest to zabieg nazywany również ablacją cewnikową lub ablacją prądem o częstotliwości radiowej. Lekarze wykorzystują ciepło do niszczenia nietypowej tkanki serca. Metoda ta leczy częstoskurcz komorowy i może go wyleczyć.

Choroby związane z częstoskurczem komorowym

Częstoskurcz komorowy ma swój początek w dolnych komorach serca, ale źródłem problemu może być także górna część serca.Częstoskurcz nadkomorowy (SVT) ma swój początek w przedsionkach.

Częstoskurcz SVT ma kilka postaci i jest najczęstszym zaburzeniem szybkiego bicia serca u dzieci, a także u dorosłych, którzy piją zbyt dużo kawy lub alkoholu, intensywnie palą papierosy, są pod wpływem stresu, nie śpią dobrze lub nie otrzymują wystarczającej ilości płynów.

Stan ten nie jest tak naglący jak częstoskurcz komorowy.

Zapobieganie częstoskurczowi komorowemu

Najlepszym sposobem zapobiegania częstoskurczowi komorowemu jest dbanie o zdrowie serca.

• Stosuj zdrową dietę o niskiej zawartości cholesterolu i soli.

• Ograniczenie substancji pobudzających, takich jak kofeina.

• Nie pal.

• Ćwicz regularnie i utrzymuj zdrową wagę.

• Zapytaj lekarza o leki dostępne bez recepty, które mogą wywoływać tachykardię.

• Jeśli lekarz przepisze jakiekolwiek leki nasercowe, należy je przyjmować zgodnie z zaleceniami.

• W przypadku problemów z zastawkami serca konieczna może być operacja.

?

Nawet jeśli zdiagnozowano u Ciebie częstoskurcz nadkomorowy, lekarz będzie musiał ustalić jego typ, aby opanować szybkie bicie serca.

W większości przypadków nie powoduje on żadnych poważnych problemów zdrowotnych, choć naturalne jest, że bardzo szybkie bicie serca może Cię niepokoić. Jeśli odczuwasz przyspieszone bicie serca podczas wysiłku fizycznego lub odczuwasz niepokój, koniecznie umów się na wizytę u lekarza.

Jeśli chodzi o SVT, nie ma jednej uniwersalnej odpowiedzi. W rzeczywistości jest to grupa kilku różnych chorób serca, które mają kilka wspólnych cech.

Zanim jednak poznamy wszystkie rodzaje SVT, należy najpierw dowiedzieć się, co się dzieje, gdy serce pompuje w prawidłowy sposób.

Jak powinno pracować serce?

Serce składa się z czterech komór: lewego i prawego przedsionka na górze oraz lewej i prawej komory na dole. Aby pompować krew, każda z komór musi się w odpowiednim momencie wcisnąć i wysunąć.

Aby wszystko to odbywało się we właściwym czasie, serce posiada tzw. naturalny rozrusznik – zespół komórek, które wysyłają niewielkie impulsy elektryczne do każdej komory. Jego formalna nazwa to węzeł sino-przedsionkowy. Możliwe, że lekarz nazwał go w skrócie węzłem SA.

Za każdym razem, gdy węzeł SA jest aktywowany, wysyła sygnał do lewego przedsionka i osobny sygnał w dół, w kierunku komór.

Druga grupa komórek, węzeł przedsionkowo-komorowy (AV), pomaga w przekazywaniu tych sygnałów. Jeśli sygnały są przekazywane w prawidłowy sposób, serce bije w normalnym tempie.

Czasami jednak sygnały te nie są przekazywane tak, jak powinny. Wtedy właśnie może wystąpić SVT.

Co oznacza termin „częstoskurcz nadkomorowy”?

Termin ten ma korzenie łacińskie. Nadkomorowy oznacza ponad komorami, czyli dwoma dolnymi częściami serca. Tachykardia oznacza szybką akcję serca.

Szybki rytm serca może mieć swój początek w różnych miejscach serca. Aby można było postawić diagnozę SVT, problem musi mieć swój początek w przedsionkach lub węźle AV, czyli w dwóch górnych komorach. Gdy lekarz zawęzi zakres rozpoznania, będzie mógł ustalić, jaki typ SVT występuje u pacjenta.

Częstoskurcz węzłowy nawrotny przedsionkowo-komorowy (AVNRT)

Jest to najczęstszy rodzaj częstoskurczu. Można go również usłyszeć pod nazwą częstoskurcz nawrotny węzłowy AV, w skrócie AVNRT.

W tym przypadku komórki znajdujące się w pobliżu węzła AV nie wysyłają prawidłowo impulsów elektrycznych przez serce.

Komórki te tworzą sygnał okrężny wokół węzła, zamiast po prostu przekazywać go dalej, tak jak powinny. Sygnał, który pobudza każdą komorę serca do bicia, porusza się po małym okręgu, jak samochód na torze wyścigowym. To właśnie jest przyczyną dodatkowych uderzeń serca.

Częstoskurcz przedsionkowo-komorowy nawrotny (AVRT)

Podobnie jak AVNRT, częstoskurcz ten występuje, gdy komórki w sercu wysyłają impulsy elektryczne w dodatkowym kierunku.

W normalnych warunkach każdy sygnał wysyłany przez węzeł SA zatrzymuje się po przejściu przez wszystkie komory i wywołaniu jednego uderzenia serca. Węzeł ten musi rozpocząć nowy impuls elektryczny, aby wywołać kolejne uderzenie serca.

Jednak w przypadku tego rodzaju częstoskurczu sygnał, po przebyciu drogi przez komory, wraca z powrotem do węzła AV, a nie przemieszcza się tak, jak powinien. To właśnie jest przyczyną dodatkowych uderzeń serca.

Tachykardia przedsionkowa (AT)

W normalnych warunkach węzeł SA jest jedynym miejscem, w którym może powstać nowy impuls elektryczny powodujący bicie serca. Jeśli jednak u pacjenta występuje tzw. częstoskurcz przedsionkowy (AT), dodatkowy obszar w przedsionkach wysyła impulsy elektryczne.

Jeśli impulsy wysyłane są z więcej niż jednego miejsca, mówi się o wieloogniskowym częstoskurczu przedsionkowym. Najczęściej MAT rozpoznaje się tylko u osób, które cierpią na poważną chorobę serca lub płuc. Częstoskurcz ustępuje po wyleczeniu choroby podstawowej.

Migotanie i trzepotanie przedsionków (atrial fibrillation and atrial flutter)

U pacjenta może zostać zdiagnozowane migotanie lub trzepotanie przedsionków.

W migotaniu przedsionki wysyłają wiele szybkich i przypadkowych sygnałów elektrycznych. Komory serca, zamiast pompować w sposób skoordynowany, stale drżą. Skutkiem tego może być częstość akcji serca przekraczająca 100 uderzeń na minutę.

Trzepotanie przedsionków jest podobne do migotania, ale bicie serca jest często regularne, a nie chaotyczne. Serce może jednak nadal pompować krew zbyt szybko.

Możliwe jest występowanie epizodów zarówno migotania, jak i trzepotania przedsionków.

Tachykardia jest częstym, uleczalnym schorzeniem powodującym szybkie bicie serca. Lekarz wyjaśnia, co powoduje zbyt szybkie bicie serca oraz jak lekarze diagnozują i leczą to schorzenie.

• Nadkomorowe.

  Dochodzi do niego, gdy sygnały elektryczne w górnych komorach serca są nieprawidłowo wysyłane i powodują przyspieszenie akcji serca. Serce bije tak szybko, że nie jest w stanie napełnić się krwią przed skurczem. Zmniejsza to przepływ krwi do pozostałych części ciała.

• Komora.

  Jest to szybki rytm serca, który rozpoczyna się w dolnych komorach serca. Dochodzi do niego, gdy sygnały elektryczne w tych komorach rozchodzą się w niewłaściwy sposób. Serce znów bije tak szybko, że nie jest w stanie wypełnić się krwią ani przepompować jej przez resztę ciała.

• Tachykardia zatokowa.

  Dzieje się tak, gdy naturalny stymulator serca wysyła sygnały elektryczne szybciej niż zwykle. Twój tiker bije szybko, ale tak jak powinien.

Co to powoduje?

Wiele czynników.

Wysiłek fizyczny, gorączka, strach, stres, niepokój, niektóre leki i narkotyki uliczne mogą prowadzić do tachykardii zatokowej. Może być on również wywołany przez niedokrwistość, nadczynność tarczycy, uszkodzenie w wyniku zawału serca lub niewydolności serca.

Częstoskurcz nadkomorowy najczęściej występuje u osób, które palą papierosy, piją zbyt dużo alkoholu lub spożywają duże ilości kofeiny. W niektórych przypadkach jest on związany z zawałem serca. Częściej występuje u kobiet i dzieci.

Typ komorowy jest związany z nieprawidłowym układem elektrycznym występującym od urodzenia (długi QT), problemami strukturalnymi serca, takimi jak kardiomiopatia lub choroba wieńcowa, lekami lub zaburzeniami równowagi elektrolitowej. Czasami przyczyna jest niejasna.

Objawy

Niezależnie od rodzaju tachykardii, możesz odczuwać:

• Zawroty głowy

• Światłowstręt

• Duszność

• Ból w klatce piersiowej

• Palpitacje serca

W skrajnych przypadkach może dojść do utraty przytomności lub zatrzymania akcji serca.

Czasami jednak bardzo szybkie tętno nie powoduje żadnych objawów.

Testy

Mogą one obejmować:

• Elektrokardiogram (EKG lub EKG).

  Zapisuje on aktywność elektryczną serca i pomaga lekarzowi w poszukiwaniu zjawisk, które nie wyglądają normalnie. Możliwe, że konieczne będzie noszenie monitora holterowskiego, przenośnego urządzenia, które rejestruje sygnały EKG przez 24 godziny.

• Test wysiłkowy.

  Lekarz poprosi pacjenta o chodzenie na bieżni ruchomej podczas monitorowania czynności serca.

• Obrazowanie źródła magnetycznego:

  Pomiar pól magnetycznych mięśnia sercowego i poszukiwanie słabych punktów.

Leczenie

Po otrzymaniu wyników badań lekarz zdecyduje, co jest najlepsze.

Jeśli cierpisz na tachykardię zatokową, lekarz pomoże Ci ustalić jej przyczynę i zasugeruje, jak obniżyć częstość akcji serca. Mogą to być zmiany stylu życia, takie jak złagodzenie stresu lub przyjmowanie leków obniżających gorączkę.

W przypadku częstoskurczu nadkomorowego lekarz może zalecić zmniejszenie spożycia kofeiny lub alkoholu, większą ilość snu lub rzucenie palenia.

Leczenie częstoskurczu komorowego może obejmować podawanie leków w celu zresetowania sygnałów elektrycznych serca lub ablację, czyli zabieg niszczący nieprawidłową tkankę serca, która jest przyczyną tego stanu. Lekarz może również zastosować defibrylator w celu przerwania szybkiego rytmu serca.

Szybki rytm serca nie zawsze wymaga leczenia. Czasami jednak może zagrażać życiu. Dlatego warto zadbać o bezpieczeństwo – w przypadku wystąpienia jakiegokolwiek nieregularnego rytmu serca należy natychmiast poinformować o tym lekarza.

Lekarz wyjaśnia, w jaki sposób joga może pomóc w zapobieganiu przyspieszaniu lub spowalnianiu bicia serca, co jest powszechne w przypadku migotania przedsionków (AFib).

„Rytm serca w organizmie jest kontrolowany przez komunikację między sercem a mózgiem” – mówi dr Dhanunjaya Lakkireddy. Jego badanie na temat jogi i migotania przedsionków zostało opublikowane w Journal of the American College of Cardiology.

Według niego joga ma uspokajający wpływ, który może pomóc w zapobieganiu przyspieszaniu lub spowalnianiu bicia serca, co jest powszechne w przypadku migotania przedsionków.

Łatwiejsze oddychanie

Zanim wejdziesz na matę, wybierz odpowiedni dla siebie rodzaj jogi. Andrew Tanner, główny ambasador Yoga Alliance i instruktor od 13 lat, ostrzega osoby z chorobami serca, by trzymały się z daleka od zajęć wymagających dużego wysiłku, takich jak gorąca joga czy power joga.

„Niektóre rodzaje jogi wcale nie są relaksujące” – mówi. „Powinieneś raczej zainteresować się jogą łagodną”.

Możesz zacząć od jogi typu Iyengar lub hatha. Skupiają się one na ułożeniu ciała i równowadze poprzez medytację i ćwiczenia kontrolujące oddech, które są zsynchronizowane z ruchami. Jeśli jednak to nie pomoże, sprawdź inne style, które mogą być dla Ciebie lepsze.

Jeśli masz migotanie przedsionków, Tanner sugeruje trzy ćwiczenia oddechowe, czyli pranajamę. Można je wykonywać samodzielnie.

Pomoże to spowolnić i kontrolować oddech. Umieść język za górnymi zębami. Lekko napnij mięśnie gardła, aby jak najbardziej spowolnić przepływ powietrza podczas wdechu i wydechu przez nos. Powinieneś słyszeć, jak przepływa przez nie powietrze.

Potraktuj to jako sposób na zresetowanie oddechu. Wykonaj następujące kroki:

• Połóż prawy kciuk na prawym nozdrzu, aby zablokować dopływ powietrza podczas wdechu przez lewe.

• Następnie zatkaj lewe nozdrze prawym palcem serdecznym, wyjmij kciuk i wydychaj powietrze przez prawe nozdrze.

• Trzymać lewy palec zamknięty podczas wdechu przez prawy.

• Zamknij prawą stronę i wykonaj wydech lewą.

• Wykonaj 10 do 12 serii po dwa ćwiczenia.

„To daje umysłowi coś do zrobienia w trakcie oddychania” – mówi Tanner.

Zwolnij oddech, tak jak w metodzie ujjayi, a następnie skup się na trzech częściach tułowia. Poczujesz, jak wciąga się dolna część brzucha, a następnie rozszerza się klatka piersiowa, żebra i góra przy obojczyku.

„Jest to w zasadzie masaż całego tułowia” – mówi Tanner.

Przyjmij pozę

Kiedy poczujesz się gotowy, możesz spróbować niektórych bardziej fizycznych części jogi. Aby uzyskać korzyści, potrzeba trochę czasu i konsekwentnej praktyki. Lakkireddy twierdzi, że u uczestników jego badania poprawa nastąpiła po 3 miesiącach ćwiczeń jogi co najmniej dwa razy w tygodniu.

Tanner ostrzega jednak, że wiele pozycji może być zbyt forsownych i ryzykownych, jeśli masz problemy z sercem. Porozmawiaj najpierw ze swoim lekarzem i zawsze ćwicz jogę z doświadczonym i certyfikowanym instruktorem.

Jeśli lekarz wyrazi zgodę, wypróbuj te dwie proste pozycje, które możesz wykonywać w domu.

Wykonaj poniższe czynności:

• Stań na czworakach, ręce trzymaj bezpośrednio pod ramionami, kolana bezpośrednio pod biodrami, palce stóp podkulone.

• Wdech podczas unoszenia głowy i wyginania pleców jak u krowy, brzuch kołysze się w dół.

• Następnie zrób wydech, wyginając plecy w łuk jak kot, przyciągając brzuch do żeber, opuszczając brodę do klatki piersiowej.

• Powtórz 7 do 10 razy.

Oto jak to zrobić:

• Połóż się na plecach.

• Przejdź stopami po ścianie tak, aby nogi były do niej przyciśnięte.

• Utrzymaj tę pozycję przez 2 do 5 minut.

Więcej niż krótkotrwała ulga

To wspaniałe uczucie, kiedy przyjmujesz pozy i ćwiczysz oddychanie. Ale na dłuższą metę joga poprawia także jakość życia.

„Joga z pewnością może przynieść długoterminowe korzyści osobom z migotaniem przedsionków” – mówi dr David Meyerson, kardiolog z Johns Hopkins.

„Każdy może ją uprawiać – nie jest przeznaczona tylko dla sportowców” – mówi. „Joga zmniejsza lęk, poprawia depresję i kontrolę ciśnienia krwi. Osoby uprawiające jogę rzadziej się objadają i lepiej kontrolują wagę”. Wszystkie te czynniki pomagają utrzymać migotanie przedsionków w ryzach.

„Joga wydaje się dobrze działać” – mówi Myerson.

Leczenie migotania przedsionków wymaga pracy zespołowej. lekarz przedstawia lekarzy i specjalistów, którzy pomogą utrzymać Twoje serce w zdrowiu.

Członkami zespołu mogą być dowolni spośród następujących specjalistów.

Kardiolog

Lekarz ten zajmuje się leczeniem chorób serca. Zdiagnozuje migotanie przedsionków. Pomoże także w leczeniu migotania przedsionków, przepisując leki lub zalecając zabiegi mające na celu korektę rytmu serca.

Elektrofizjolog

Migotanie przedsionków jest spowodowane wadliwymi sygnałami elektrycznymi, które powodują, że serce bije nieregularnie. Elektrofizjolog to rodzaj kardiologa specjalizującego się w diagnozowaniu i leczeniu problemów związanych z czynnością elektryczną serca.

Przeprowadza on badania w celu wykrycia nieregularnej aktywności elektrycznej serca. W celu przywrócenia prawidłowego rytmu serca lekarz może podjąć różne próby. Mogą one obejmować:

• wszczepić w klatkę piersiową rozrusznik serca, który sprawi, że serce będzie biło w normalnym rytmie. Inne urządzenie, zwane wszczepialnym kardiowerterem-defibrylatorem, może działać zarówno jako stymulator, jak i monitor. Jeśli serce bije w niebezpiecznym rytmie, defibrylator wykonuje wstrząsy.

• W celu przywrócenia prawidłowego rytmu serca należy zastosować wstrząs elektryczny o niskim napięciu za pomocą elektrod lub plastrów na klatce piersiowej.

• Blizna – tkanka w małych obszarach serca, które wysyłają nieprawidłowe sygnały elektryczne. Lekarz wprowadzi do naczyń krwionośnych cienką rurkę, przez którą będzie emitowana energia laserowa lub inna, niszcząca problematyczny obszar. Zabieg ten nazywany jest ablacją.

• Uszczelnienie małej torebki (worka) w górnej części lewej komory serca, aby zapobiec powstawaniu zakrzepów krwi. Kiedy serce wysyła szybkie i chaotyczne sygnały elektryczne, krew może zbierać się w woreczku. Tworzą się tam skrzepy. Jeśli skrzepy zostaną wypompowane z serca, mogą powodować udary. FDA zatwierdziła tę operację, zwaną zamknięciem uszka lewego przedsionka, w 2015 roku.

Kardiochirurg (kardiochirurgia)

Jeśli leki i inne metody leczenia nie są w stanie naprawić rytmu serca, konieczna może być operacja na otwartym sercu. W trakcie tej procedury chirurg wykonuje niewielkie nacięcia lub nacięcia w przedsionkach serca. Są to górne komory serca. Jest to tak zwana operacja labiryntowa. Możliwe jest także przeprowadzenie operacji w celu naprawienia uszkodzonej zastawki serca, jeśli to właśnie ona była przyczyną migotania przedsionków.

Lekarz podstawowej opieki zdrowotnej

Lekarz podstawowej opieki zdrowotnej czuwa nad ogólnym stanem zdrowia pacjenta. Może on koordynować opiekę z kardiologiem i innymi specjalistami. Może także pomóc w leczeniu innych schorzeń, na które może cierpieć pacjent z migotaniem przedsionków, i upewnić się, że stosowane razem terapie są prawidłowe. Jeśli pacjent otrzymuje leki rozrzedzające krew, lekarz podstawowej opieki zdrowotnej może monitorować ich stężenie we krwi.

Praktykujący lekarze pielęgniarze i asystenci lekarzy

Pielęgniarki i lekarze asystenci posiadają specjalistyczne wykształcenie medyczne. Pomagają oni w diagnozowaniu i leczeniu migotania przedsionków poprzez: ?

• Zadawanie pytań dotyczących objawów i historii choroby

• Zalecanie badań i leczenia migotania przedsionków

• Przepisywanie leków

• Kierowanie pacjenta do specjalistów

Zespół ratownictwa medycznego

Migotanie przedsionków samo w sobie nie jest zazwyczaj stanem nagłym. Jednak u niektórych osób migotanie przedsionków rozpoznaje się po zgłoszeniu się na izbę przyjęć z powodu kołatania serca lub bólu w klatce piersiowej. Leczenie w trybie nagłym może być konieczne w przypadku wystąpienia poważnych objawów podczas epizodu migotania przedsionków lub epizodu trwającego dłużej niż jeden dzień.

Lekarze na ostrym dyżurze mogą podać pacjentowi leki w celu kontroli częstości akcji serca lub przywrócenia jej rytmu. Czasami używają urządzenia zwanego kardiowerterem, który wysyła prąd elektryczny do serca, aby przywrócić jego prawidłowy rytm.

Fizykoterapeuta

W celu wzmocnienia mięśnia sercowego może być potrzebna fizykoterapia. Ten rodzaj specjalisty medycznego może nauczyć pacjenta ćwiczeń, które pomogą mu schudnąć, nabrać sił, obniżyć ciśnienie krwi i kontrolować inne czynniki ryzyka związane z sercem.

Terapeuta zajęciowy

Migotanie przedsionków może sprawić, że będziesz zbyt zmęczony lub osłabiony, aby wykonywać codzienne czynności. Terapeuta zajęciowy nauczy Cię różnych sposobów radzenia sobie z różnymi czynnościami, od przygotowywania posiłków, przez korzystanie z toalety, po zarządzanie finansami. Terapeuta może również zalecić zmiany w domu i biurze, które ułatwią codzienne życie.

Specjalista ds. snu

Około połowa wszystkich osób z migotaniem przedsionków cierpi również na bezdech senny. Schorzenie to powoduje zablokowanie dróg oddechowych podczas snu. Następnie mózg budzi się, aby wznowić oddychanie. Specjalista zajmujący się leczeniem zaburzeń snu może stwierdzić, czy u pacjenta występuje bezdech senny i przepisać maski lub inne urządzenia, które utrzymują drożność dróg oddechowych podczas snu.

Dietetyk

Lekarz może zalecić wprowadzenie do diety pewnych zmian korzystnych dla zdrowia serca. Na przykład, może zalecić spożywanie większej ilości owoców i warzyw oraz ograniczenie niezdrowych tłuszczów i słodyczy. Lekarz pomoże zaplanować dietę, której będzie można się trzymać. Dieta powinna również uwzględniać inne czynniki ryzyka zdrowotnego, takie jak cukrzyca lub wysoki poziom cholesterolu.

Lekarz specjalizujący się w zdrowiu psychicznym

Poważna choroba, zwłaszcza taka, która zwiększa ryzyko udaru, może być przerażająca i stresująca. Poradnictwo indywidualne lub grupowe ze strony psychologa lub doradcy może pomóc w radzeniu sobie z tymi emocjami. Często pomocne są także grupy wsparcia. ??

Pracownik socjalny lub menedżer ds.

Specjaliści ci mogą pomóc w załatwieniu niektórych finansowych i prawnych aspektów leczenia, takich jak

• Kwestie prawne związane z leczeniem

• Pokrycie kosztów leczenia przez ubezpieczenie

• Środki i opieka niezbędne do zachowania zdrowia

• Plan wypisu po zakończeniu leczenia

• Opieka długoterminowa i inne usługi, których możesz potrzebować po wypisaniu ze szpitala

Farmaceuta

Ci eksperci w dziedzinie leków mogą udzielić szczegółowych porad na temat Twoich recept, w tym:

• Jak działa lek

• Jak i kiedy należy przyjmować lek

• Jak należy go przechowywać

• Działania niepożądane, na które należy zwrócić uwagę

• W jaki sposób lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami

• Zakres ubezpieczenia na receptę