Lekarz mówi ci.

Picie alkoholu może być korzystne dla serca, ale może również zwiększać ryzyko wystąpienia migotania przedsionków (AFib) lub wywołania epizodu migotania. Więcej informacji na temat związku między alkoholem a migotaniem przedsionków można uzyskać u lekarza.

W rzeczywistości codzienne picie alkoholu może zwiększyć ryzyko wystąpienia migotania przedsionków (AFib), czyli stanu, w którym serce bije bardzo szybko i nieregularnie. Migotanie przedsionków może prowadzić do zakrzepów krwi, udarów, niewydolności serca i innych chorób serca.

W jaki sposób alkohol powoduje przyspieszenie akcji serca? Lekarze uważają, że alkohol zakłóca pracę naturalnego rozrusznika serca – sygnałów elektrycznych, które mają za zadanie utrzymywać serce w odpowiednim tempie.

Dlatego ważne jest, aby rozważyć ryzyko. Porozmawiaj z lekarzem o historii swojego zdrowia i o tym, co jest dla Ciebie najrozsądniejsze. Dowiedz się więcej o problemach zdrowotnych spowodowanych przez alkohol.

Więcej alkoholu oznacza większe ryzyko

Najnowsze badanie wykazało silny związek między piciem od jednego do trzech drinków dziennie (co lekarze uznają za umiarkowane spożycie alkoholu) a wystąpieniem migotania przedsionków.

Picie dużych ilości alkoholu, czyli więcej niż trzech drinków dziennie, jeszcze bardziej zwiększa ryzyko. I wydaje się, że ryzyko to wzrasta tym bardziej, im więcej się pije. Badania sugerują, że każdy dodatkowy drink dziennie zwiększa ryzyko o 8%.

Nie trzeba też pić regularnie. Picie w nadmiernych ilościach, czyli wypicie więcej niż pięciu drinków z rzędu, również zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia migotania przedsionków. Osoby biorące udział w tych badaniach piły wino lub mocne alkohole. Nie jest jasne, czy piwo ma taki sam wpływ.

Jaka ilość jest bezpieczna?

Należy unikać picia alkoholu, jeśli występuje u Ciebie nieprawidłowy rytm serca. Jedno z badań przeprowadzonych w Australii wykazało, że pacjenci z migotaniem przedsionków, którzy nie pili alkoholu przez okres 6 miesięcy, rzadziej mieli epizody migotania przedsionków.

Jeśli pacjent przyjmuje leki rozrzedzające krew, alkohol może zwiększyć ryzyko krwawienia. Może on również stanowić problem w przypadku przyjmowania leków zmniejszających krzepliwość krwi, takich jak acenokumarol lub warfaryna.

W przypadku migotania przedsionków (AFib) lekarz może zasugerować przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego lub innego rodzaju procedury w celu leczenia tego schorzenia. Istnieje kilka sposobów leczenia migotania przedsionków innych niż regularne przyjmowanie leków.

Kardiowersja

Zabieg kardiowersji może przywrócić normalny rytm serca. Istnieją dwa rodzaje kardiowersji:

Kardiowersja elektryczna. Lekarz podaje sercu wstrząs elektryczny za pomocą elektrod lub plastrów umieszczonych na klatce piersiowej. Wstrząs zatrzymuje serce na krótką chwilę, aby je zresetować.

Lekarz przeprowadza tę procedurę w szpitalu. Zabieg trwa tylko około 5 minut. Jednak cały proces, łącznie z powrotem do zdrowia, zajmie prawdopodobnie od 30 do 45 minut.

Przed zabiegiem lekarz usypia pacjenta za pomocą środka uspokajającego, aby nie odczuwał on wstrząsu. Przed kardiowersją lekarz może podać leki antyarytmiczne. Pomogą one w przywróceniu normalnego rytmu serca.

Kardiowersja z zastosowaniem leków. Lekarz podaje leki antyarytmiczne w celu przywrócenia rytmu serca. W zależności od stanu serca, leki te mogą być podawane do żyły (dożylnie lub dożylnie) lub w postaci tabletek, które pacjent połyka.

Procedura ta również zazwyczaj odbywa się w szpitalu. Podczas kardiowersji lekarz stale obserwuje rytm serca pacjenta. Jeśli rytm powróci do normy, lekarz zwykle podaje ten sam lub podobny lek antyarytmiczny, aby uniknąć w przyszłości epizodów migotania przedsionków.

Lekarz dołoży wszelkich starań, aby kardiowersja była bezpieczna, ale podobnie jak w przypadku innych zabiegów, istnieje pewne ryzyko.

• Skrzepy krwi. Podczas kardiowersji elektrycznej skrzepy krwi z serca mogą ulec przemieszczeniu i przedostać się do innych części ciała. Może to być przyczyną poważnych problemów, takich jak udar mózgu lub zakrzep w płucach. Przed zabiegiem lekarz sprawdzi, czy nie występują zakrzepy. Może także zalecić stosowanie leku rozrzedzającego krew przez kilka tygodni wcześniej, aby zmniejszyć ryzyko. Jeśli epizod migotania przedsionków trwał dłużej niż 48 godzin, lekarz może zalecić przyjmowanie jednego z tych leków przez co najmniej miesiąc po kardiowersji.

• Nietypowy rytm serca. Zdarza się to rzadko, ale zabieg może prowadzić do innych zaburzeń rytmu serca. Jeśli tak się stanie, zwykle dzieje się to w trakcie lub tuż po zabiegu. Lekarz może podać więcej wstrząsów elektrycznych lub dodatkowe leki, aby rozwiązać ten problem.

• Oparzenia skóry. To również zdarza się rzadko, ale może dojść do lekkiego oparzenia skóry przez elektrody.

Po zabiegu lekarz pozostawi pacjenta na sali pooperacyjnej przez około godzinę. Lekarz będzie uważnie obserwował, czy nie wystąpiły żadne komplikacje. Zazwyczaj pacjent może wrócić do domu jeszcze tego samego dnia. Jednak ktoś inny będzie musiał Cię odwieźć.

Ablacja serca

Lekarze mogą przeprowadzić tę procedurę w szpitalu w celu skorygowania nierównego rytmu serca. Działanie zabiegu polega na bliznowaceniu lub usunięciu tkanki z serca w celu zatrzymania wadliwych sygnałów elektrycznych powodowanych przez migotanie przedsionków.

Ablacja serca zwykle nie jest pierwszym wyborem leczenia migotania przedsionków. Lekarze często stosują ją, jeśli leki lub inne procedury nie przyniosły oczekiwanych rezultatów.

Ablacja serca zwykle poprawia objawy migotania przedsionków, takie jak zmęczenie i duszność. Istnieją trzy rodzaje ablacji:

Ablacja cewnikowa. Jest to najpowszechniejsza metoda ablacji serca. Lekarz wprowadza długie, cienkie rurki zwane cewnikami przez żyłę i do serca, gdzie stosuje ekstremalne ciepło lub zimno, powodując powstanie niewielkich blizn.

Po zabiegu pacjent udaje się na salę pooperacyjną, gdzie odpoczywa przez 4 do 6 godzin. Pozwoli to uniknąć krwawienia z miejsca wprowadzenia cewnika. Podczas odpoczynku lekarz kontroluje ciśnienie krwi i bicie serca.

Większość osób może wrócić do domu tego samego dnia. Konieczne jest, aby ktoś inny odwiózł pacjenta do domu. Pacjent może czuć się lekko obolały, ale nie powinno to trwać dłużej niż tydzień.

Zabieg labiryntowy. Ten rodzaj ablacji jest wykonywany przez lekarza podczas operacji na otwartym sercu. Za pomocą cięcia, ekstremalnego zimna lub częstotliwości radiowej tworzy się wzór labiryntu z tkanki bliznowatej w górnych komorach serca. Może to być dobre rozwiązanie, jeśli pacjent jest już poddawany operacji serca z innego powodu.

W przypadku tego rodzaju zabiegu pacjent jest poddawany znieczuleniu ogólnemu, a wcześniej może otrzymać środek uspokajający, który pomoże mu się zrelaksować. Zabieg labiryntowy trwa zwykle od 2 do 4 godzin, ale pacjent musi pozostać w szpitalu przez 5 do 7 dni po zabiegu.

Po zabiegu lekarz obserwuje pacjenta na oddziale intensywnej opieki medycznej (OIOM). Monitorują oni czynność serca za pomocą badania zwanego EKG i podają leki przeciwbólowe, aby zapewnić pacjentowi komfort psychiczny.

Ablacja węzła AV. Do ablacji węzła przedsionkowo-komorowego (AV) wykorzystuje się cewniki, które tworzą blizny w węźle AV. Jest to część serca, która łączy górną i dolną komorę. Po zabiegu konieczne jest stosowanie stymulatora serca w celu utrzymania regularnego rytmu serca oraz przyjmowanie leków rozrzedzających krew w celu zmniejszenia ryzyka udaru.

Ablacja węzła AV i wszczepienie stymulatora trwa około 3 godzin. Po zabiegu pacjent zwykle pozostaje w szpitalu przez 2 noce.

Po zabiegu nie powinny występować żadne poważne dolegliwości bólowe. Możesz odczuwać pewien dyskomfort w klatce piersiowej z powodu stanu zapalnego wywołanego zabiegiem, ból gardła spowodowany rurką używaną podczas znieczulenia lub krwawienie w miejscu rany. Lekarz zwraca uwagę na te działania niepożądane i w razie potrzeby leczy je.

Ryzyko związane z ablacją serca obejmuje:

• Uszkodzenie serca, naczyń krwionośnych, zastawek serca lub układu elektrycznego serca

• Skrzepy krwi w nogach lub płucach

• Krwawienie lub zakażenie

• Zawał serca lub udar mózgu

• Zwężenie żył między płucami a sercem

W rzadkich przypadkach zabiegi te mogą być śmiertelne.

Zamykanie uszka lewego przedsionka

Wyrostek robaczkowy lewego przedsionka (LAA) to niewielki obszar w lewym przedsionku serca. Krew zwykle wpływa do tego obszaru i z niego wypływa, ale migotanie przedsionków może prowadzić do powstawania tam zakrzepów. Może to być przyczyną poważnych problemów, takich jak udar mózgu. Zazwyczaj lekarz podaje leki zapobiegające powstawaniu zakrzepów. Jeśli jednak pacjent nie może stosować długotrwałych leków rozrzedzających krew, lekarz wykona zabieg zamknięcia układu LAA.

Zabieg zamknięcia uszka lewego przedsionka uszczelnia układ LAA, zapobiegając wydostawaniu się skrzepów na zewnątrz, dzięki czemu ryzyko udaru jest mniejsze i nie ma potrzeby przyjmowania leków rozrzedzających krew.

Lekarz może zamknąć układ LAA na kilka sposobów. Porozmawiają z Tobą o tym, który z nich zalecają.

Strażnik. Watchman to urządzenie w kształcie spadochronu, które lekarz umieszcza w żyle w okolicy pachwiny za pomocą cewnika. Nie będzie konieczna operacja, ale może zostać zastosowane znieczulenie ogólne, które uśpi Cię podczas zabiegu. Pacjent pozostanie w szpitalu przez noc i będzie przyjmował aspirynę i warfarynę do 45-dniowej wizyty kontrolnej.

AtriClip. Klips AtriClip jest zakładany na zewnętrzną część LAA w celu zamknięcia go u podstawy, tak aby krew nie dostawała się do środka. Lekarz wykonuje to przez małe nacięcie po lewej stronie klatki piersiowej. Przed lub po zabiegu nie trzeba przyjmować leków rozrzedzających krew.

Wtyczka Amplatzer. Lekarze stosują to urządzenie w Europie od 2008 roku, ale w Stanach Zjednoczonych jest ono nadal testowane. W trakcie zabiegu podobnego do zabiegu wszczepienia urządzenia Watchman lekarz wprowadza cewnik do żyły w pachwinie, a następnie do układu LAA, gdzie umieszcza zatyczkę.

Urządzenie LARIAT. W tej procedurze wykorzystuje się szew pętlowy wokół podstawy LAA, aby oddzielić go od reszty serca. Blokuje to możliwość przedostania się skrzepów krwi do mózgu i spowodowania udaru.

Niewiele ośrodków oferuje urządzenie LARIAT. Nie jest ono przeznaczone dla osób, które przeszły już operację kardiochirurgiczną, u których LAA jest zbyt duży lub znajduje się w nietypowym miejscu.

Zabieg zamknięcia LAA jest rzadki, ale wiąże się z ryzykiem udaru, zakrzepów krwi lub nagromadzenia płynu wokół serca.

Lekarz wyjaśnia, co dzieje się przed, w trakcie i po zabiegu ablacji cewnikowej, niechirurgicznej procedury stosowanej w leczeniu migotania przedsionków.

W celu przeprowadzenia zabiegu kardiolog (lekarz specjalizujący się w leczeniu chorób serca) nie musi nacinać klatki piersiowej. Cewnik jest długą, elastyczną rurką, którą wprowadza się do naczynia krwionośnego i prowadzi do serca. Cewnik wysyła energię do określonej części serca, która jest przyczyną nieprawidłowego rytmu serca.

Migotanie przedsionków zwykle rozpoczyna się w dwóch górnych częściach serca (zwanych przedsionkami). W takiej sytuacji normalna komunikacja między górnymi i dolnymi komorami serca zostaje zaburzona.

Jak należy przygotować się do ablacji cewnikowej?

Przed zabiegiem lekarz może zlecić wykonanie kilku badań. Dzięki nim lekarz uzyska więcej informacji na temat stanu zdrowia serca i całego organizmu. Mogą one obejmować:

• Badanie krwi

• RTG klatki piersiowej

• Tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny klatki piersiowej

• Echokardiogram

W dniu poprzedzającym ablację nie należy nic jeść ani pić po północy. Jedzenie lub napoje znajdujące się w żołądku mogą spowodować złą reakcję na znieczulenie podczas zabiegu. Może to spowodować np. wymioty, które mogą dostać się do płuc.

Czego należy się spodziewać: Ablacja cewnikowa, krok po kroku

?

Najczęściej stosowane są ablacja prądem o częstotliwości radiowej i krioablacja.

Ablacja prądem o częstotliwości radiowej a krioablacja

Ablacja prądem o częstotliwości radiowej jest stosowana od dziesięcioleci. W przypadku tej metody chirurg potrzebuje tylko około minuty, aby spowodować uszkodzenie, które prowadzi do powstania tkanki bliznowatej. Jest ona jednak mniej przydatna w miejscach o słabym ukrwieniu. A jej efekt może nie być trwały.

Krioablacja to nowsza metoda, która polega na podawaniu bardzo niskiej temperatury w celu zamrożenia problematycznych miejsc w sercu. Metoda ta jest odwracalna, co pozwala chirurgowi na przetestowanie danego obszaru w celu sprawdzenia, czy działa. Jeśli nie, można go ponownie ogrzać bez żadnych uszkodzeń. Proces ten trwa kilka minut dłużej niż ablacja prądem o częstotliwości radiowej.

Lekarz wybierze metodę ablacji w zależności od obszaru serca, który ma być poddany ablacji, oraz od tego, jak wygodna jest dla niego dana procedura.

Co dzieje się po ablacji cewnikowej?

Możliwe, że po ablacji będziesz musiał pozostać w szpitalu przez noc, aby lekarz i pielęgniarki mogli mieć na ciebie oko podczas rekonwalescencji. Po zabiegu będziesz odpoczywać w łóżku. Niektórzy pacjenci opuszczają szpital tego samego dnia, a inni wracają do domu następnego dnia rano.

Lekarz poinformuje Cię, jak dobrze przebiegł zabieg i jak dobrze powinien on wpłynąć na leczenie migotania przedsionków.

Jak wygląda powrót do zdrowia?

Po powrocie do domu:

• Przez kilka dni możesz czuć się obolały, zmęczony lub mieć dyskomfort w klatce piersiowej.

• Przez kilka dni po powrocie do zdrowia może być konieczna dłuższa niż zwykle drzemka.

• Może upłynąć kilka tygodni, zanim praca wykonana podczas zabiegu zamieni się w tkankę bliznowatą. Do czasu wytworzenia się tkanki bliznowatej serce może nie bić normalnie. Do tego czasu arytmia serca może wydawać się taka sama lub gorsza.

• Przez kilka miesięcy po zabiegu ablacji może być konieczne przyjmowanie leków rozrzedzających krew.

• Można również otrzymywać leki zobojętniające lub przeciwzapalne.

• Czasami, aby zabieg przyniósł oczekiwane rezultaty, należy go powtórzyć. Lekarz sprawdzi rytm serca w ciągu kilku dni i tygodni po zabiegu, aby przekonać się, czy będzie to konieczne.

?

Porady dotyczące odzyskiwania

Przez około tydzień po ablacji nie należy podnosić, pchać ani ciągnąć żadnych przedmiotów o wadze większej niż 10 kg. Oznacza to, że nie należy wykonywać takich czynności, jak koszenie trawnika.

• Przez około 3 tygodnie po zabiegu należy również unikać intensywnych ćwiczeń fizycznych.

• Dbaj o to, aby rany chirurgiczne były czyste i suche do czasu zagojenia.

• Możesz wziąć prysznic, ale przez pierwsze 5 dni nie używaj bardzo gorącej wody ani nie mocz się w wannie. Delikatnie osuszaj okolice rany.

• Nie używaj w tym miejscu balsamów ani kremów.

• Jeśli zauważysz jakiekolwiek objawy zakażenia w miejscu rany, takie jak gorączka, zaczerwienienie, wysoka temperatura lub obrzęk, skontaktuj się z lekarzem.

Jakie są zagrożenia?

Lekarz powinien wyjaśnić pacjentowi, jakie jest ryzyko. Do najczęściej występujących zagrożeń należą:

• Krwawienie, zakażenie lub ból w miejscu wprowadzenia cewnika do skóry

• Skrzepy krwi

• Przypadkowe uszkodzenie tkanek w organizmie

• Przypadkowe uszkodzenie serca

Na ile skuteczna jest ta procedura?

Ablacja cewnikowa pozwala pozbyć się arytmii serca, takich jak migotanie i trzepotanie przedsionków oraz częstoskurcz nadkomorowy (SVT) u większości osób. Mogą one jednak powrócić w ciągu kilku lat, zwłaszcza jeśli jesteś:

• Starsze

• Inna choroba serca

• Masz wysokie ciśnienie krwi

• Występowanie w przeszłości trudnego do leczenia migotania przedsionków

Jeśli migotanie przedsionków powróci, lekarz może podjąć leczenie farmakologiczne. Może być także konieczne przeprowadzenie drugiego zabiegu. Jeśli problemy nie ustąpią, lekarz może wszczepić stymulator serca, który będzie kontrolował sygnały elektryczne serca.

Ile to kosztuje?

Nie ma dwóch szpitali, które pobierałyby dokładnie takie same opłaty, ponieważ nie ma dwóch takich samych osób ani przypadków migotania przedsionków. Jeśli lekarz zasugeruje wykonanie ablacji cewnikowej w przypadku arytmii serca, przed umówieniem się na zabieg należy skontaktować się z firmą ubezpieczeniową w celu sprawdzenia zakresu ubezpieczenia.

W przypadku migotania przedsionków (AFib) istnieje prawdopodobieństwo, że towarzyszyć mu mogą inne, stałe (przewlekłe) schorzenia. Oto kilka problemów, o których należy pamiętać.

Poniżej przedstawiono kilka problemów związanych z migotaniem przedsionków, o których należy pamiętać.

Wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie)

Z czasem niekontrolowane wysokie ciśnienie tętnicze może zwiększyć ryzyko wystąpienia migotania przedsionków. Co więcej, choroba serca spowodowana wysokim ciśnieniem krwi, zwana chorobą nadciśnieniową, jest najczęstszą chorobą podstawową u osób cierpiących na migotanie przedsionków.

Wysokie ciśnienie tętnicze zwykle nie wywołuje objawów. Należy dowiedzieć się, jakie jest ciśnienie krwi i czy nie jest ono zbyt wysokie. Jeśli tak, lekarz omówi z pacjentem zmiany w stylu życia (takie jak odżywianie, ograniczenie ilości sodu i regularne ćwiczenia fizyczne), a być może także leki.

Choroba niedokrwienna serca

Lekarz może również nazwać to chorobą wieńcową. Oznacza to, że w tętnicach doprowadzających krew bogatą w tlen do mięśnia sercowego gromadzą się płytki miażdżycowe. Jeśli choroba wieńcowa spowoduje niewydolność serca lub zawał serca, może zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia migotania przedsionków. Jeśli jednak leczenie pozwala utrzymać chorobę serca pod kontrolą, szanse na wystąpienie migotania przedsionków są znacznie mniejsze.

Często zdarza się, że nie ma żadnych objawów choroby wieńcowej. Jeśli występują, zwykle pojawiają się one podczas wysiłku fizycznego. Niektóre z tych objawów to:

• Ból, ucisk lub dyskomfort w środkowej części klatki piersiowej

• Ból lub mrowienie w ramionach, plecach, szyi, szczęce lub brzuchu

• Duszność

W przypadku wystąpienia powyższych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Niewydolność serca

Jest to sytuacja, w której serce nie pompuje krwi tak dobrze, jak powinno. Często występuje zarówno niewydolność serca, jak i migotanie przedsionków. Wystąpienie jednego z nich może zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia drugiego. Im cięższa jest niewydolność serca, tym bardziej prawdopodobne jest wystąpienie migotania przedsionków.

Na początku pacjent może nie mieć objawów niewydolności serca. W przypadku jej nasilenia mogą wystąpić:

• odczuwać zmęczenie, osłabienie, światłowstręt lub zawroty głowy

• Mieć problemy z oddychaniem

• Szybkie bicie serca, nawet podczas odpoczynku

• Zauważenie, że stopy, kostki i nogi są spuchnięte

Choroby zastawek serca

Jest to sytuacja, w której jedna lub więcej z czterech zastawek serca nie działa tak, jak powinna. Zastawki te otwierają się i zamykają kolejno, gdy serce napełnia się krwią, a następnie pompują krew, aby zapewnić jej przepływ do i przez serce oraz z powrotem do reszty ciała. Choroba zastawek serca może odgrywać rolę w wystąpieniu migotania przedsionków.

Jeśli pacjent cierpi na wadę zastawki serca, może początkowo nie zauważać jej objawów. Jednak niektóre z nich to:

• Ból w klatce piersiowej

• Szybkie lub rzadkie bicie serca

• Problemy z oddychaniem

• Zmęczenie lub osłabienie

• Omdlenia lub uczucie oszołomienia

• Opuchlizna kostek, stóp lub brzucha

Kardiomiopatia przerostowa

Jest to sytuacja, w której mięsień sercowy ulega pogrubieniu, przez co cztery komory serca stają się mniejsze. Może to utrudnić pompowanie krwi przez serce. Jeśli nie uda się tego opanować za pomocą leczenia, może to zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia migotania przedsionków i innych problemów z sercem.

U pacjenta mogą nie występować żadne objawy kardiomiopatii przerostowej. Jeśli jednak tak się stanie, objawy ostrzegawcze mogą obejmować:

• trudności z oddychaniem, zwłaszcza podczas ćwiczeń lub leżenia

• Ból w klatce piersiowej, który może się nasilać podczas aktywności fizycznej

• Omdlenia lub uczucie, że możesz zemdleć

• Szybkie lub rzadkie bicie serca

• Spuchnięte stopy, kostki lub nogi

Wrodzona choroba serca

Jest to problem związany z budową serca, z którym pacjent się urodził. Jeśli masz wrodzoną chorobę serca, prawdopodobieństwo wystąpienia migotania przedsionków jest większe, zwłaszcza w wieku powyżej 60 lat.

Możliwe jest, że nie występują żadne objawy wrodzonej wady serca, ale do objawów można zaliczyć:

• Nieregularne bicie serca

• Niebieskawy wygląd skóry, warg i paznokci

• Problemy z oddychaniem

• Opuchnięte części ciała

Otyłość

Otyłość to wskaźnik BMI wynoszący 30 lub więcej. (BMI określa ryzyko zdrowotne na podstawie masy ciała w stosunku do wzrostu.) Może to zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia migotania przedsionków w porównaniu z osobami o prawidłowej wadze. Utrata dodatkowych kilogramów – nawet tylko 10% masy ciała – może sprawić, że objawy migotania przedsionków będą rzadsze lub bardziej nasilone.

Obturacyjny bezdech senny (OSA)

Jest to sytuacja, w której mięśnie gardła wielokrotnie rozluźniają się i blokują drogi oddechowe podczas snu, co powoduje zatrzymanie i przyspieszenie oddechu. Jest możliwe, że OSA może być przyczyną migotania przedsionków, ale potrzebne są dalsze badania.

Niektóre z objawów obturacyjnego bezdechu sennego to:

• Głośne chrapanie

• Niespokojny sen

• Budzenie się z krztuszeniem się lub oddawaniem gazów

• Uczucie senności w ciągu dnia

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa

Lekarz może używać tego terminu, mówiąc o zakrzepie w żyle głębokiej (tzw. DVT) lub o zatorowości płucnej, która występuje, gdy zakrzep przemieszcza się do płuc i blokuje tamtejszą tętnicę. To może być śmiertelne.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa może u niektórych osób stać się chorobą przewlekłą. Wiąże się ona z mniejszym prawdopodobieństwem wystąpienia migotania przedsionków, zwłaszcza w ciągu pierwszych 6 miesięcy po wystąpieniu zakrzepu.

DVT zwykle dotyka nogi lub miednicy, a czasem także ramienia. U około połowy osób nie występują objawy. Ale mogą wystąpić takie objawy, jak:

• Ból, obrzęk lub tkliwość

• Zaczerwienienie skóry

Niektóre objawy zatorowości płucnej to:

• Kłopoty z oddychaniem

• Szybkie lub nieregularne bicie serca

• Ból lub dyskomfort w klatce piersiowej, który zwykle nasila się przy głębokim wdechu lub kaszlu

• Odkrztuszanie krwi

• Uczucie oszołomienia lub omdlenia

Nadczynność tarczycy

Oznacza to, że tarczyca wytwarza zbyt dużo hormonów, które kontrolują sposób, w jaki organizm wykorzystuje energię. Może to zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia migotania przedsionków. Niektórzy eksperci zalecają, aby u wszystkich osób z migotaniem przedsionków wykonać badanie krwi w celu sprawdzenia, czy nie występuje u nich nadczynność tarczycy.

U niektórych osób nie występują objawy nadczynności tarczycy, ale do objawów można zaliczyć:

• uczucie niepokoju lub rozdrażnienia

• Kłopoty z zasypianiem

• Osłabienie, szczególnie w ramionach i udach

• Drżenie

• Częste pocenie się

• Szybkie lub niestabilne bicie serca

Cukrzyca

Cukrzyca jest związana z mniejszym ryzykiem wystąpienia migotania przedsionków, zwłaszcza jeśli nie kontroluje się poziomu cukru we krwi przez dłuższy czas. Niekontrolowana cukrzyca wiąże się z gorszymi objawami migotania przedsionków i większą liczbą wizyt w szpitalu.

Niektóre objawy cukrzycy to:

• Częste siusianie, zwłaszcza w nocy

• Ogromne pragnienie lub głód

• Utrata wagi bez podejmowania prób

• Niewyraźne widzenie

• Drętwienie lub mrowienie w dłoniach lub stopach

Przewlekła choroba nerek

Oznacza to, że nerki nie filtrują krwi tak dobrze jak kiedyś, a bez leczenia mogą w końcu przestać działać. Przewlekła choroba nerek zwiększa ryzyko wystąpienia migotania przedsionków.

Jeśli choroba się pogłębia, może wywołać takie objawy, jak:

• Opuchnięte stopy, kostki lub nogi

• Zmęczenie

• Uszkodzenie kości

Choroby płuc

Choroby płuc, zwłaszcza rozedma (uszkodzone worki powietrzne), mogą zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia migotania przedsionków.

Niektóre objawy rozedmy to:

• Duszność

• Kaszel z domieszką śluzu

• Świszczący oddech (świszczący odgłos podczas oddychania)

• Napięcie w klatce piersiowej

Zespół chorego węzła zatokowego

Lekarz może nazwać to zaburzeniem czynności węzła zatokowego. Jest to problem z układem elektrycznym serca, który może powodować zawroty głowy, ból w klatce piersiowej i omdlenia. Może to zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia migotania przedsionków.

Jeśli zespół chorego węzła zatokowego wywołuje objawy, mogą wystąpić takie objawy, jak:

• Zawroty głowy lub uczucie oszołomienia

• Omdlenie lub uczucie, że zaraz zemdlejesz

• Problemy z oddychaniem, które nasilają się podczas ćwiczeń

• Ból w klatce piersiowej, zwłaszcza podczas ćwiczeń lub w stresującym momencie

• Szybkie, silne lub rzadkie bicie serca

Lęk i depresja

Prawdopodobieństwo wystąpienia któregokolwiek z tych zaburzeń psychicznych może być większe w przypadku migotania przedsionków. Potrzeba więcej badań, aby ustalić, czy migotanie przedsionków może zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia lęku lub depresji, czy też może być odwrotnie. Ponieważ każde z tych zaburzeń psychicznych może pogorszyć objawy migotania przedsionków, szczególnie ważne jest, aby zwrócić się o pomoc do lekarza i bliskich, jeśli od pewnego czasu odczuwasz niepokój lub smutek.

Poznaj fakty na temat zabiegu labiryntowego (ablacji chirurgicznej) w migotaniu przedsionków, w tym przygotowania i powrotu do zdrowia.

Jeśli masz nieregularne bicie serca spowodowane migotaniem przedsionków (AFib), może być konieczne przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego, aby przywrócić prawidłowy rytm serca. Jest to tak zwana procedura labiryntowa lub ablacja chirurgiczna.

Zabieg ten jest zwykle stosowany przez lekarza, jeśli inne metody, takie jak leki, kardiowersja lub ablacja cewnikowa, nie przyniosły oczekiwanych rezultatów. U większości osób z migotaniem przedsionków nie jest konieczna procedura labiryntowa.

Co dzieje się podczas zabiegu Maze?

Lekarz uzyskuje dostęp do serca przez klatkę piersiową i wykonuje niewielkie nacięcia w tkance serca. Powstaną blizny. Tworzą one drogę dla prądu elektrycznego w sercu. Z czasem rytm serca się unormuje.

Rodzaje zabiegów labiryntowych

Do różnych typów zabiegów labiryntowych należą:

• Zabieg labiryntowy na otwartym sercu: Jeśli w związku z chorobą serca konieczna jest operacja wszczepienia zastawki lub bypassów, a u pacjenta występuje migotanie przedsionków, podczas operacji na otwartym sercu chirurg może wykonać zabieg labiryntowy. W celu przeprowadzenia tego zabiegu chirurg będzie musiał przełamać mostek, otworzyć klatkę piersiową i zatrzymać pracę serca. Aby utrzymać pacjenta przy życiu podczas tego zabiegu, lekarz podłączy go do respiratora. Jest to najczęstszy rodzaj ablacji chirurgicznej.

• Małoinwazyjna chirurgia labiryntowa: Ten rodzaj operacji może być przeprowadzony u wielu osób z migotaniem przedsionków. Polega ona na wykonaniu małych nacięć zwanych otworami kluczowymi, aby chirurg mógł dostać się do serca. Do wytworzenia tkanki bliznowatej na sercu zostanie użyta energia – ciepło lub zimno. Zabieg ten może być wykonywany w czasie, gdy serce nadal bije. Chirurg może użyć kamery wideo, aby ułatwić obserwację wnętrza serca podczas wykonywania nacięć i tworzenia tkanki bliznowatej.

  • Robotycznie wspomagana chirurgia labiryntowa: Jest to rodzaj minimalnie inwazyjnej chirurgii labiryntowej. Chirurg może użyć zrobotyzowanego narzędzia, aby pomóc w wykonaniu ablacji. Narzędzia te różnią się nieco od tych używanych w chirurgii małoinwazyjnej.

Jak należy się przygotować do ablacji chirurgicznej?

Przez co najmniej 2 tygodnie przed operacją serca nie należy palić papierosów. Może to spowodować problemy z oddychaniem lub zakrzepy krwi w trakcie lub po zabiegu.

W nocy przed operacją należy wziąć kąpiel lub prysznic. W dniu poprzedzającym operację nie należy spożywać posiłków po północy. Jedzenie lub napoje w żołądku mogą spowodować problemy z działaniem znieczulenia. Może to doprowadzić do wymiotów i wdychania go.

Czego należy się spodziewać przed i w trakcie zabiegu labiryntowego

W szpitalu pielęgniarka może zbadać twoją krew lub mocz, a także wykonać prześwietlenie klatki piersiowej, aby upewnić się, że nie masz żadnych infekcji lub problemów, które mogą utrudnić przeprowadzenie operacji. Przed operacją możesz otrzymać leki, które pomogą Ci się zrelaksować.

Do klatki piersiowej i pleców zostaną przymocowane elektrody elektrokardiogramu (EKG), aby śledzić bicie serca. Pacjent otrzyma znieczulenie, które uśpi go podczas zabiegu.

Po uśpieniu pacjenta lekarz podłączy go do respiratora z rurką wprowadzoną do gardła. Pomoże Ci to oddychać podczas operacji. Do gardła może zostać wprowadzona rurka, która pomoże zebrać płyn lub powietrze z żołądka podczas operacji. Do pęcherza moczowego może być również wprowadzony cewnik, aby zbierać mocz podczas operacji.

Podczas operacji chirurg wykona nacięcia w klatce piersiowej i wprowadzi narzędzia w celu wykonania małych nacięć wewnętrznych lub wykonania zmian w tkance serca. W zależności od rodzaju zabiegu labiryntowego chirurg może użyć maleńkich kamer wideo lub zrobotyzowanych ramion, aby pomóc w przeprowadzeniu operacji.

Co dzieje się po zabiegu labiryntowym?

Po operacji labiryntowej pacjent prawdopodobnie będzie musiał pozostać na oddziale intensywnej terapii w szpitalu. Po zabiegu może być konieczne pozostanie do 5 dni w zwykłej sali szpitalnej. Personel będzie tam monitorował rytm serca i przebieg rekonwalescencji.

Po operacji pacjent może przyjmować leki moczopędne. Pomagają one kontrolować poziom płynów w organizmie po operacji. Możesz także przyjmować leki rozrzedzające krew lub aspirynę, aby zapobiec powstawaniu zakrzepów.

Najdłużej trwa rekonwalescencja po operacji na otwartym sercu. Proces gojenia może trwać wiele tygodni. W przypadku małoinwazyjnego zabiegu labiryntowego powrót do zdrowia może być szybszy niż w przypadku operacji na otwartym sercu. Pacjent powinien być w stanie opuścić szpital w ciągu 2 do 4 dni. Po kilku tygodniach można powrócić do normalnej aktywności.

Przez około miesiąc po zabiegu nie należy brać bardzo gorących pryszniców. Unikaj kąpieli w wannie lub wannie z hydromasażem. Rany chirurgiczne mogą swędzieć, być zdrętwiałe lub napięte. W trakcie gojenia się ran przez kilka tygodni może wystąpić dyskomfort w klatce piersiowej. W przypadku zauważenia oznak infekcji wokół ran, takich jak zaczerwienienie, gorączka, obrzęk lub wysoka temperatura, należy skontaktować się z lekarzem.

Powrót do normalnego rytmu serca po zabiegu labiryntowym może potrwać kilka miesięcy. Lekarz będzie monitorował bicie serca, aby sprawdzić, jak sobie radzisz. Na początku pacjent będzie się z nim spotykał kilka tygodni po zabiegu. Następnie przez pierwszy rok pacjent będzie zgłaszał się na wizyty kontrolne co kilka miesięcy. Po upływie tego czasu wizyty kontrolne powinny odbywać się raz w roku.

Migotanie przedsionków może powodować zakrzepy krwi, które mogą prowadzić do udaru. Dowiedz się, jakie są objawy zakrzepów krwi, jak zapobiegać udarom i jak opiekować się osobą z migotaniem przedsionków.

Skrzepy krwi powstają zwykle w lewym przedsionku lub w górnej lewej części serca. Jeśli się stamtąd oderwą, przemieszczają się w dół do lewej komory serca. Stamtąd skrzep będzie się przemieszczał w tętnicach, które przenoszą krew z serca do innych części ciała. Jeśli masz migotanie przedsionków, najczęstszym miejscem przemieszczania się skrzepu krwi jest mózg.

Udary związane z migotaniem przedsionków są około dwukrotnie bardziej narażone na śmierć i niepełnosprawność niż udary z innych przyczyn. Dlatego ważne jest, aby znać objawy ostrzegawcze zakrzepów krwi i udarów u osób z migotaniem przedsionków.

Objawy zakrzepów krwi i udaru w przypadku migotania przedsionków

Zakrzep krwi, który może prowadzić do udaru mózgu, może wystąpić bez żadnych objawów. Jeśli jednak wystąpią objawy, mogą one obejmować:

• Bóle w klatce piersiowej

• Zawroty głowy

• Duszność

• Palpitacje serca

• Pocenie się

• Słabość

Jeśli masz migotanie przedsionków, możesz mieć objawy udaru, nie wiedząc, że masz zakrzep krwi.

Objawy udaru mogą obejmować:

• drętwienie lub osłabienie twarzy, ręki lub nogi

• Dezorientacja, problemy z mówieniem lub rozumieniem ludzi

• Kłopoty z chodzeniem

• Zawroty głowy

• Brak równowagi

• Problemy z widzeniem

• Silny ból głowy bez znanej przyczyny

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów ostrzegawczych należy działać szybko. Im dłużej będziesz zwlekać, tym gorsze mogą być skutki udaru. Jeśli wiesz, że cierpisz na migotanie przedsionków, powinieneś poinformować rodzinę i przyjaciół o objawach udaru. W ten sposób będą oni mogli pomóc, jeśli wystąpią u Ciebie objawy.

Jak zapobiegać zakrzepom krwi, które mogą być przyczyną udaru?

Aby zmniejszyć ryzyko powstania zakrzepów krwi, które mogą prowadzić do udaru, lekarz może podać pacjentowi leki rozrzedzające krew, które zapobiegają powstawaniu zakrzepów. Pacjent może również otrzymać leki wspomagające prawidłowe bicie serca. Stałe bicie serca zmniejsza prawdopodobieństwo powstania skrzepu krwi.

Jeśli leki nie działają, lekarz może zalecić wykonanie zabiegu, takiego jak kardiowersja elektryczna:

Kardiowersja elektryczna. Polega ona na wysłaniu do serca impulsu o wysokiej energii w celu uregulowania rytmu serca.

Ablacja cewnikowa. W tym procesie wykorzystuje się energię do tworzenia małych blizn w tkance serca, aby nieregularne sygnały nie wpływały na pracę serca.

Ważnym sposobem zapobiegania zakrzepom krwi i udarom w przypadku migotania przedsionków jest leczenie wszelkich innych schorzeń, które mogą mieć wpływ na migotanie przedsionków, w tym

• Wysokie ciśnienie krwi

• Choroba wieńcowa

• Problemy z tarczycą

• Cukrzyca

• Bezdech senny

• Inne problemy z sercem

Upewnij się, że Twój lekarz jest na bieżąco ze wszystkimi Twoimi dolegliwościami.

Zdrowy tryb życia może odegrać ogromną rolę w uchronieniu Cię przed zakrzepami krwi i udarami. Upewnij się, że:

Rzucić palenie. Jeśli palisz, Twoja krew może ulec zagęszczeniu, co zwiększa szanse na powstanie zakrzepu.

Ograniczać lub unikać spożywania alkoholu. Zapytaj swojego lekarza, czy jest bezpieczna ilość alkoholu, którą możesz pić.

Schudnij. Otyłość i związane z nią problemy zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia udaru.

Ćwiczenia fizyczne. Ćwiczenia fizyczne pomogą Ci schudnąć i obniżyć ciśnienie krwi. Oba te czynniki zmniejszają prawdopodobieństwo udaru.

Zdrowo się odżywiaj. Spożywaj owoce, warzywa, białko i produkty bogate w błonnik. Trzymaj się z dala od pokarmów bogatych w tłuszcz, cukier i sól. Czytaj etykiety, aby wiedzieć, co jesz.

Co robić, gdy ktoś ma udar?

Jeśli Ty lub ktoś, kogo znasz, sądzi, że ma udar, natychmiast zadzwoń pod numer 911. Należy zanotować czas, w którym wystąpiły objawy udaru. Jest to ważne, ponieważ niektóre metody leczenia działają tylko wtedy, gdy udar wystąpił w określonym czasie.

Jeśli podejrzewasz, że miałeś udar, nie kładź się spać przed podjęciem leczenia. Ludzie często czują się zmęczeni tuż po udarze. Jednak ignorowanie objawów może spowodować więcej szkód w organizmie.

Bezpośrednio po udarze nie należy jeść, pić ani przyjmować żadnych leków, ponieważ pacjent może nie być w stanie prawidłowo przełykać. Niektóre leki mogą również pogorszyć objawy.

Poczekaj, aż ratownicy medyczni zawiozą Cię do szpitala. Niebezpiecznie jest prowadzić samochód po udarze, ponieważ objawy mogą się nasilić w trakcie jazdy.

Inne rodzaje zakrzepów krwi

Większość zakrzepów krwi spowodowanych migotaniem przedsionków trafia do mózgu, ale nie wszystkie.

Jeśli skrzep krwi znajduje się w ramieniu lub nodze, najprawdopodobniej zauważysz:

• Tkliwość

• Obrzęk

• Ból

• Uczucie ciepła w okolicy skrzepu.

Jeśli skrzep znajduje się w jamie brzusznej, możesz:

• Wymiotować

• Mieć biegunkę

• Odczuwać silny ból brzucha

Jeśli uważasz, że w jakimkolwiek miejscu Twojego ciała może znajdować się skrzep krwi, jest to poważna sprawa. Dlatego tak ważna jest natychmiastowa rozmowa z lekarzem.

Lekarz sprawdza Twoją wiedzę na temat objawów, przyczyn i leczenia migotania przedsionków, czyli nieregularnego bicia serca.

Prąd elektryczny w sercu mówi mu, kiedy ma bić.

• Prawda

• False

Prąd elektryczny w sercu mówi mu, kiedy ma bić.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Zdrowe serce bije miarowo i regularnie, jak zegar. Aby wywołać bicie serca, sygnał elektryczny wędruje z górnej części serca do dolnej. Dzięki temu serce ściska się i pompuje krew.

Zakłócenie w tym układzie elektrycznym może powodować migotanie przedsionków (AFib), jeden z najczęstszych rodzajów zaburzeń rytmu serca.

W przypadku migotania przedsionków dwie górne komory serca, zwane przedsionkami, nie biją normalnie i regularnie. Zamiast tego biją zbyt szybko i drżą jak miska z żelatyną. ?

Pobierz wyniki

Czy stres powoduje migotanie przedsionków?

• Tak

• Nie

Czy stres powoduje migotanie przedsionków?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Serce może bić szybciej, gdy jest pod presją lub gdy ćwiczysz, ale jest to normalne. Uszkodzenie układu elektrycznego serca – a nie to, jak się czujesz lub co robisz – jest przyczyną migotania przedsionków.

?

Do najczęstszych przyczyn migotania przedsionków należą choroby serca i wysokie ciśnienie krwi. Pewną rolę może też odgrywać stan zapalny. Czasami lekarze nie wiedzą, dlaczego ktoś ma migotanie przedsionków.

Pobierz wyniki

Ile razy w ciągu minuty, w spoczynku, bije normalne serce?

• 60 do 100

• 110 do 150

• 160 do 200

Ile razy w ciągu minuty bije serce w stanie spoczynku?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Twoje serce to wspaniały mięsień. Pompuje krew do reszty ciała od 60 do 100 razy na minutę. Jest to normalny rytm pracy serca w spoczynku. Migotanie przedsionków może powodować, że serce bije znacznie szybciej: od 100 do 175 uderzeń na minutę.

Uzyskaj wyniki

Dowiesz się, czy masz migotanie przedsionków.

• Prawda

• False

Dowiesz się, czy masz migotanie przedsionków.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Nie zawsze można stwierdzić, czy problem dotyczy sposobu bicia serca. Wiele osób nie ma żadnych objawów. Jednak typowe objawy migotania przedsionków to trzepotanie w klatce piersiowej, uczucie, że serce bije zbyt szybko lub mocno, zawroty głowy, ból w klatce piersiowej i łatwe męczenie się podczas ćwiczeń.

Uzyskaj wyniki

Kto jest najbardziej narażony na migotanie przedsionków?

• Osoby w wieku 30 lat

• Osoby w wieku 40 lat

• Osoby powyżej 60 roku życia

Kto jest najbardziej narażony na migotanie przedsionków?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Ryzyko wystąpienia migotania przedsionków wzrasta wraz z wiekiem. Jest to szczególnie prawdziwe, jeśli masz ponad 60 lat. Z wiekiem wzrasta ryzyko chorób serca i innych problemów zdrowotnych, które mogą powodować migotanie przedsionków. Istotną rolę może odgrywać również wywiad rodzinny. Nawet jedna trzecia osób cierpiących na migotanie przedsionków ma krewnego z tą chorobą.

Pobierz wyniki

Migotanie przedsionków zwiększa szanse na:

• A udar

• Cukrzyca

• Ślepota

Migotanie przedsionków zwiększa szanse na:

Poprawnie! Odpowiedziałeś:

U osób z migotaniem przedsionków prawdopodobieństwo wystąpienia udaru jest prawie 5 razy większe. Serce tej osoby nie pompuje krwi w organizmie tak, jak powinno. Czasami krew gromadzi się w górnych komorach serca i tworzy skrzepy. Jeśli zakrzep dotrze do mózgu, może spowodować udar. Zakrzepy, które przedostaną się do innych części ciała, również mogą powodować problemy. Leczenie może pomóc w zmniejszeniu ryzyka.

Pobierz wyniki

Najlepszym badaniem pozwalającym stwierdzić, czy u pacjenta występuje migotanie przedsionków, jest:

• Test stresu

• REZONANS MAGNETYCZNY

• EKG

Najlepszym testem sprawdzającym, czy masz migotanie przedsionków jest:

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Jest ono proste i bezbolesne oraz stanowi najbardziej przydatne badanie w wykrywaniu migotania przedsionków. Elektrokardiogram (EKG lub EKG) rejestruje, jak szybko bije serce i czy bije w sposób prawidłowy. Badanie to trwa jednak tylko kilka sekund. Lekarz może poprosić pacjenta o noszenie urządzenia do dłuższego monitorowania rytmu serca.

Uzyskaj wyniki

Jaki wpływ ma spożywanie alkoholu w nadmiernych ilościach na ryzyko wystąpienia migotania przedsionków?

• Podnosi ją

• Obniża ją

• Brak

Jaki wpływ na ryzyko wystąpienia migotania przedsionków ma spożywanie alkoholu w nadmiernych ilościach?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

U niektórych osób migotanie przedsionków występuje po operacji serca lub ataku serca. Inne problemy zdrowotne – zbyt duża ilość hormonów tarczycy w organizmie, cukrzyca i choroby płuc – również mogą stanowić zagrożenie. Picie w nadmiernych ilościach może wyrządzić spustoszenie w sercu, powodując migotanie przedsionków.

Pobierz wyniki

Wstrząs elektryczny w sercu może pomóc w migotaniu przedsionków.

• Prawda

• False

Impuls elektryczny dostarczany do serca może pomóc w leczeniu migotania przedsionków.

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Może to zabrzmieć szokująco, ale w ten sposób można przywrócić normalny rytm serca. Zabieg ten nazywa się kardiowersją elektryczną. Wykorzystuje się w nim niewielki, szybki impuls prądu elektrycznego, aby pomóc sercu bić normalnie. Lekarz poda pacjentowi leki usypiające na czas przywracania prawidłowego rytmu serca.

Uzyskaj wyniki

Czy w przypadku migotania przedsionków konieczne będzie wszczepienie stymulatora serca?

• Tak

• Nie

Jeśli masz migotanie przedsionków, czy będziesz potrzebował stymulatora serca?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

U niektórych osób migotanie przedsionków można kontrolować za pomocą samych leków. Inni mogą skorzystać z zabiegów niszczących tkankę, która może być przyczyną nietypowych rytmów. W wyniku innych zabiegów w sercu powstają blizny, przez które przepływa prąd elektryczny utrzymujący rytm. Tylko w niektórych przypadkach lekarz może zdecydować o konieczności wszczepienia stymulatora serca.

Uzyskaj wyniki

Leczenie jakiego schorzenia może sprawić, że migotanie przedsionków ustąpi?

• Bezdech senny

• Gonty

• Synestezja

Leczenie jakiego schorzenia może sprawić, że migotanie przedsionków ustąpi?

Prawidłowo! Odpowiedziałeś:

Osoby cierpiące na bezdech senny przestają oddychać podczas snu. Ten niebezpieczny stan może być przyczyną migotania przedsionków. Lekarz może zlecić badanie snu, jeśli masz migotanie przedsionków, chrapiesz i masz nadwagę.

Pobierz wyniki

Twój wynik:

011 Podziel się swoim wynikiem: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze 0% Udostępnij swój wynik: Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze

Wyniki:

Quiz powtórkowy Share on Facebook Share on Twitter Share on Pinterest Email

Jak rozpoznać epizod migotania przedsionków, zawał serca lub udar mózgu? I jak można pomóc? Odpowiedzi udziela lekarz.

Aby zacząć, sporządź listę stanów zdrowia i przyjmowanych leków. W ten sposób możesz udostępnić listę pracownikom służby zdrowia w razie nagłego wypadku. Jeśli Twoja bliska osoba przyjmuje leki rozrzedzające krew, powinna nosić bransoletkę medyczną lub identyfikator informujący o tym.

Warto również wiedzieć, co dzieje się podczas epizodu migotania przedsionków, zawału serca i udaru mózgu oraz jakie są różne objawy ostrzegawcze każdego z nich.

Epizod migotania przedsionków

Epizod migotania przedsionków może oznaczać nieregularne bicie serca, powodujące jego trzepotanie, przyspieszanie, bicie lub zauważalne pomijanie uderzeń.

Bliska osoba może być bardzo zmęczona i mieć problemy z oddychaniem. Może czuć się omdlała, niespokojna lub zdezorientowana. Może również zauważyć, że jego serce trzepocze lub bije.

Skontaktować się z lekarzem. Epizody migotania przedsionków rzadko są przyczyną poważnych problemów, ale należy je zbadać.

Jeśli pacjent odczuwa dyskomfort lub jego serce bije szybko, należy zadzwonić pod numer 911 lub udać się na pogotowie. Lekarze mogą zastosować leki lub urządzenie zwane kardiowerterem, aby pomóc sercu powrócić do normalnego rytmu.

Atak serca

Zawał serca może wystąpić, gdy krew nie dopływa do narządu tak jak powinna z powodu blokady. Może to spowodować uszkodzenie tkanki i być śmiertelne.

Główne z nich to dyskomfort, ból, ucisk lub uczucie ciężkości w klatce piersiowej. Zawał serca może również powodować duszności, mdłości, dezorientację i wyczerpanie.

Ważne: Kobiety nie zawsze mają „typowe” objawy. Mogą one wymiotować, odczuwać mrowienie lub ból w plecach, ramionach, rękach lub szczęce.

W przypadku wystąpienia powyższych objawów ostrzegawczych należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe, nawet jeśli nie jest się pewnym, czy jest to zawał serca. Lepiej jest się mylić, niż czekać zbyt długo.

Operator pogotowia pozostanie z Tobą w kontakcie telefonicznym do czasu przybycia pomocy. Należy powiedzieć, że dana osoba ma migotanie przedsionków. Operator może udzielić Ci szczegółowych instrukcji na czas oczekiwania.

Udar mózgu

Udar mózgu może wystąpić, gdy skrzep krwi dostanie się do mózgu. Jest to największe ryzyko związane z migotaniem przedsionków. Twój bliski jest pięciokrotnie bardziej narażony na udar niż inni ludzie.

Zapamiętaj inicjały F.A.S.T.

• Twarz opadająca

• Osłabienie ramion

• Trudności z mową

• Czas na wezwanie pogotowia ratunkowego

Udar może również wywołać silny ból głowy, problemy z widzeniem, zawroty głowy, dezorientację, problemy z mówieniem, drętwienie lub osłabienie po jednej stronie ciała.

Zadzwoń pod numer 911. Nie czekaj, aż objawy ustąpią samoistnie. Im szybciej zostanie udzielona pomoc medyczna, tym lepiej.

Spróbuj pomóc im się położyć. Nie podawaj aspiryny. Zwracaj baczną uwagę na objawy do czasu przybycia pomocy.

Po epizodzie migotania przedsionków (AFib) może być konieczne wprowadzenie pewnych zmian przed powrotem do pracy.

Po podjęciu decyzji o powrocie do pracy, w zależności od rodzaju wykonywanej pracy, może pojawić się stres. Migotanie przedsionków może zwiększyć ryzyko udaru mózgu lub innych problemów zdrowotnych. Najlepiej omówić to ze swoim kardiologiem lub zespołem opieki zdrowotnej, aby sprawdzić, czy konieczne jest wprowadzenie jakichkolwiek zmian w codziennej rutynie. Poinformuj także szefa i współpracowników. Dzięki temu będziesz wiedział, czego się spodziewać, zwłaszcza jeśli masz bardzo stresującą pracę.

Niezależnie od tego, czy jest to praca przy biurku, czy też coś, co wymaga całodziennego przebywania na nogach, konieczne może być wprowadzenie zmian lub pamiętanie o pewnych sprawach. W ten sposób można uniknąć wszystkiego, co może spowodować atak w pracy.

Powrót do pracy

Praca może nie być możliwa w takim samym zakresie, jak przed rozpoznaniem migotania przedsionków. Aby przywrócić prawidłowy rytm nieregularnego bicia serca, ważne jest przyjmowanie leków zgodnie z zaleceniami i unikanie wszystkiego, co może powodować nadmierny stres.

Godziny pracy. Dla osoby z migotaniem przedsionków wiele godzin spędzonych w pracy może być źródłem stresu. Eksperci sugerują, aby planować projekty i spotkania w pracy z wyprzedzeniem. W ten sposób uniknie się stresu związanego z wykonywaniem wielu rzeczy w tym samym czasie w ostatniej chwili.

Rozłóż w czasie rzeczy na liście rzeczy do zrobienia, takie jak e-maile, telefony czy obowiązki klientów, i skup się na próbie zrobienia jednej rzeczy na raz. Może to pomóc w obniżeniu poziomu stresu i uniknięciu epizodu migotania przedsionków. Sprawdź, czy możliwe jest ustalenie elastycznego harmonogramu pracy lub czy istnieje możliwość pracy w domu, gdy jest ona potrzebna.

Przerwy. Po wystąpieniu migotania przedsionków ważne jest robienie 30-60-minutowych przerw każdego dnia, aby obniżyć poziom stresu.

Jeśli praca wymaga siedzenia przy biurku, należy odejść od ekranu, aby się zrelaksować. Jeśli wykonujesz pracę fizyczną, postaraj się znaleźć czas w ciągu dnia, aby usiąść i odpocząć. Pomoże to uniknąć zbyt dużego obciążenia serca. Być może trzeba będzie porozmawiać z przełożonym lub współpracownikami o tym, dlaczego przerwy są niezbędne dla zdrowia.

Oczekiwania. W miarę przyzwyczajania się do życia i pracy z migotaniem przedsionków, konieczne może być kontrolowanie oczekiwań w pracy. Może to obejmować szczerą rozmowę z kolegami i przełożonym na temat pracy, którą jesteś w stanie wykonywać. Mogą oni również zaoferować wsparcie emocjonalne, co może pomóc w lepszym radzeniu sobie z chorobą w pracy.

Jeśli nie jesteś w stanie poradzić sobie ze stresem, być może nadszedł czas, aby zmienić pracę na bardziej wykonalną w miarę radzenia sobie z migotaniem przedsionków.

Jak radzić sobie ze stresem

W przypadku migotania przedsionków nieprawidłowe bicie serca może powodować gromadzenie się krwi i tworzenie się skrzepów w sercu. Jeśli taki skrzep oderwie się i dotrze do mózgu, istnieje ryzyko wystąpienia udaru.

Aby tego uniknąć, ważne jest kontrolowanie objawów migotania przedsionków, przyjmowanie leków zgodnie z zaleceniami i utrzymywanie niskiego poziomu stresu w pracy. Jeśli jesteś w stresującej sytuacji w pracy, możesz zrobić kilka rzeczy, które pozwolą Ci zachować spokój.

Można:

• Zanim zaczniesz mówić, policz od 1 do 10

• Weź kilka głębokich oddechów, aby się uspokoić

• Odejdź na bok i idź na spacer

• Poproś o więcej czasu na realizację projektu

Kiedy należy zwrócić się o pomoc

W przypadku wystąpienia objawów migotania przedsionków w pracy, pomoc medyczna nie musi być konieczna w nagłych przypadkach, ale ważne jest, aby jak najszybciej poinformować o tym lekarza lub zgłosić się do niego, jeśli:

• nasilą się objawy migotania przedsionków, takie jak kołatanie serca lub duszność

• Migotanie przedsionków trwa ponad 24 godziny

• Częste epizody migotania przedsionków

Konieczne może być wezwanie pogotowia ratunkowego lub pomocy medycznej, jeśli:

• Masz objawy udaru, takie jak osłabienie, drętwienie lub problemy z mówieniem

• Uczucie, że zaraz zemdlejesz

• Masz zawroty głowy

• Masz ból w klatce piersiowej

• uczucie lepkości i zimne poty

• Krwawienie lub przedawkowanie leków

Zwolnienia lekarskie i niepełnosprawność

Jeśli potrzebujesz czasu wolnego na opiekę medyczną, poznaj swoje prawa jako pracownik. W większości firm, zgodnie z Family and Medical Leave Act (FMLA), możesz kwalifikować się do 12 tygodni bezpłatnego urlopu z powodu poważnego stanu zdrowia, który czyni pracownika niezdolnym do wykonywania pracy, jeśli:

• przepracował w firmie co najmniej 12 miesięcy lub 1250 godzin w ciągu ostatniego roku

• Pracować w firmie, która zatrudnia 50 lub więcej pracowników w promieniu 75 mil

Firma będzie również zobowiązana do dalszego opłacania ubezpieczenia zdrowotnego i świadczeń dodatkowych, jeśli stanowią one część wynagrodzenia. Jeśli potrzebujesz dłuższego urlopu, skontaktuj się z działem kadr swojej firmy i porozmawiaj o dostępnych opcjach.

Choć większość osób z migotaniem przedsionków radzi sobie z nim dzięki odpowiednim lekom i regularnym wizytom u lekarza, u niektórych może ono powodować długotrwałą lub stałą niepełnosprawność. Jeśli objawy migotania przedsionków są stałym problemem, pacjent może kwalifikować się do otrzymania renty inwalidzkiej z ubezpieczenia społecznego – jest to rodzaj programu rządowego, który zapewnia pomoc finansową osobom niezdolnym do pracy z powodu poważnego stanu zdrowia.

Aby zakwalifikować się do programu, objawy migotania przedsionków muszą być niekontrolowane pomimo leczenia. Należy również udowodnić, że poważne objawy migotania przedsionków występowały u pacjenta przez co najmniej rok.

Aby skutecznie ubiegać się o świadczenia, należy złożyć wniosek wraz z takimi dowodami, jak:

• Szczegółowa historia choroby

• Badanie fizykalne, które pokazuje 3 miesiące obserwacji i leczenia

• Notatka lekarska dotycząca wszystkich badań, procedur i leków

Jeśli nie jesteś pewien, jak poradzić sobie z roszczeniem, możesz zatrudnić prawnika specjalizującego się w sprawach osób niepełnosprawnych. Może on zbadać twój przypadek, aby sprawdzić, czy masz prawo do roszczenia i pomóc ci skompletować wszystkie niezbędne dokumenty.

Migotanie przedsionków powoduje nierówną i czasami szybką pracę serca. Jednak objawy mogą przypominać objawy innych schorzeń. Dowiedz się więcej o zaburzeniach, które mogą dawać podobne objawy ostrzegawcze i jak odróżnić je od migotania przedsionków.

Migotanie przedsionków zwykle daje takie objawy, jak duszność, osłabienie, zmęczenie, zawroty głowy, światłowstręt, ból w klatce piersiowej i kołatanie serca. Nie jest to jednak jedyne schorzenie, które może powodować takie objawy. Oto, co należy wiedzieć o innych problemach zdrowotnych, które mogą przypominać migotanie przedsionków.

Lęk i napady paniki

Zaburzenia lękowe mogą powodować intensywny i ciągły strach lub obawy związane z codziennymi czynnościami. Mogą także prowadzić do napadów paniki, czyli nagłych epizodów skrajnego lęku lub przerażenia. Lęk może zakłócać codzienne życie i może być trudny do opanowania.

Podobnie jak migotanie przedsionków, ataki paniki mogą powodować przyspieszoną akcję serca, duszności, ból w klatce piersiowej, zawroty głowy lub światłowstręt. Jednak w przypadku lęku i napadów paniki zazwyczaj występuje również ogólne poczucie strachu, drżenie, uderzenia gorąca, pocenie się lub poczucie nierealności.

Niskie ciśnienie krwi

Większość ludzi wie, że wysokie ciśnienie krwi jest niezdrowe, więc można by pomyśleć, że niskie ciśnienie krwi to dobra rzecz. Jeśli jednak zbytnio się obniży, może to być niebezpieczne. Ciśnienie krwi może być zbyt niskie, jeśli pierwsza liczba na odczycie jest niższa niż 90 milimetrów rtęci (mm/Hg) lub druga liczba jest niższa niż 60 mm/Hg. Zwykle właśnie wtedy zaczynają się pojawiać objawy.

Mogą wystąpić zawroty głowy, światłowstręt, uczucie dużego zmęczenia lub przyspieszony oddech. Jednak w przeciwieństwie do migotania przedsionków, niskie ciśnienie krwi zwykle powoduje również nudności, odwodnienie, problemy z koncentracją, niewyraźne widzenie, wilgotną lub zimną skórę oraz depresję.

Inne arytmie serca

Arytmia serca, czyli zaburzenia rytmu serca, występuje wtedy, gdy impulsy elektryczne odpowiedzialne za bicie serca nie działają tak, jak powinny. Mogą one powodować zbyt szybkie, zbyt wolne lub nierówne bicie serca.

Dwa najczęstsze rodzaje arytmii to:

Tachykardia. Jest to szybkie bicie serca, gdy tętno w spoczynku wynosi ponad 100 uderzeń na minutę. Migotanie przedsionków może powodować jeden z rodzajów tachykardii. Inne rodzaje częstoskurczu to trzepotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy, zespół Wolfa-Parkinsona-White’a i częstoskurcz komorowy.

Trzepotanie przedsionków przypomina migotanie przedsionków, ale w tym schorzeniu rytm serca jest lepiej zorganizowany. Może ono również powodować poważne problemy, takie jak udar mózgu.

Bradykardia. Jest to wolne bicie serca, przy czym spoczynkowa częstość akcji serca wynosi mniej niż 60 uderzeń na minutę. Do rodzajów bradykardii należą zespół chorego węzła zatokowego i blok przewodzenia.

Czasami arytmia nie daje żadnych objawów. Jeśli jednak tak się stanie, mogą to być: uczucie trzepotania w klatce piersiowej, duszność, ból w klatce piersiowej, zmęczenie, niepokój, zawroty głowy, światłowstręt, omdlenia lub pocenie się.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów należy jak najszybciej zwrócić się o pomoc lekarską. Lekarz będzie w stanie stwierdzić, czy objawy są wynikiem migotania przedsionków czy innego rodzaju arytmii.

Choroba tętnic wieńcowych

Choroba wieńcowa (CAD) występuje wtedy, gdy w ścianach tętnic odkłada się blaszka miażdżycowa. Jest to najczęstszy rodzaj choroby serca w Stanach Zjednoczonych.

Najczęstszym objawem CAD jest ból lub dyskomfort w klatce piersiowej, który może wystąpić również w przypadku migotania przedsionków. Wiele osób, które cierpią na CAD, dowiaduje się o niej po raz pierwszy po zawale serca. Do objawów zawału serca należą: osłabienie, światłowstręt, zimny pot, nudności, ból barku lub ramienia oraz duszności.

CAD może również zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia migotania przedsionków. Z czasem narastanie płytki miażdżycowej powoduje zatykanie tętnic. Jeśli jedna z nich zostanie poważnie zablokowana, może to spowodować zmniejszenie przepływu krwi do serca. W niektórych przypadkach może to nawet doprowadzić do zawału serca.

Nadczynność tarczycy

Nadczynność tarczycy, zwana również nadczynnością tarczycy, występuje wtedy, gdy gruczoł tarczycy wytwarza zbyt dużo hormonu zwanego tyroksyną. Bez leczenia może to prowadzić do wielu problemów.

Nadczynność tarczycy może mieć pewne objawy podobne do migotania przedsionków, takie jak szybkie lub nierówne bicie serca, kołatanie serca, zmęczenie lub osłabienie mięśni. Jednak w przypadku nadczynności tarczycy zwykle zauważalne są również takie objawy, jak nieplanowana utrata wagi, większy apetyt, nerwowość lub niepokój, pocenie się, zmiany w miesiączkowaniu, wrażliwość na ciepło, obrzęk u podstawy szyi (większy gruczoł tarczowy), ścieńczenie skóry i włosów, problemy ze snem, drżenie rąk i palców oraz częstsze robienie kupy.

U starszych osób dorosłych mogą nie występować żadne objawy lub mogą być one bardzo subtelne.

Zaburzenia zastawek serca

Istnieją dwa rodzaje zaburzeń zastawek serca. Pierwszy z nich, niedomykalność, występuje wtedy, gdy jedna lub więcej zastawek serca nie zamyka się do końca. Krew może płynąć do tyłu przez zastawkę, co powoduje, że w sercu jest jej za dużo.

Drugi problem, zwężenie, występuje wtedy, gdy jedna lub więcej zastawek staje się wąska. Ogranicza to przepływ krwi, przez co serce musi użyć dodatkowej siły do pompowania. Każdy z tych problemów może być przyczyną niewydolności serca.

Podobnie jak migotanie przedsionków, zaburzenia zastawek serca mogą powodować takie objawy, jak ból w klatce piersiowej, zmęczenie, kołatanie serca, duszności lub zawroty głowy. Zwykle występuje także niskie lub wysokie ciśnienie krwi, ból w nadbrzuszu lub obrzęki nóg.