Lekarz mówi ci.

Dowiedz się, jak łatwiej żyć z migotaniem przedsionków. Lekarz przedstawia sposoby radzenia sobie z nieregularnym biciem serca i utrzymania jego stanu pod kontrolą.

1/10

Dla niektórych osób nieregularne bicie serca w postaci migotania przedsionków (AFib) nigdy nie stanowi problemu. U innych może prowadzić do udaru, zawału serca lub niewydolności serca. Objawy migotania przedsionków mogą obejmować zawroty głowy, zmęczenie, osłabienie, duszności i ból w klatce piersiowej, zwłaszcza w przypadku chorób serca. Jeśli którykolwiek z tych objawów dotyczy pacjenta lub ma on wrażenie, że jego serce często „przerywa”, powinien skontaktować się z lekarzem.

Kontroluj cukrzycę i ciśnienie krwi

2/10

Osoby cierpiące na migotanie przedsionków są około pięć razy bardziej narażone na udar mózgu. Cukrzyca i wysokie ciśnienie krwi zwiększają to ryzyko jeszcze bardziej.

Jedz produkty o niskiej zawartości cukru i soli oraz kontroluj wagę, aby obniżyć poziom cukru we krwi i ciśnienie tętnicze oraz ryzyko powikłań migotania przedsionków.

Jedz zdrową dla serca dietę

3/10

Co najmniej połowa Twojego talerza powinna pochodzić z roślin, takich jak zielenina, kolorowe warzywa i owoce. Dodawaj zdrowe dla serca tłuszcze, takie jak kwasy tłuszczowe omega-3 zawarte w łososiu. Dobrym źródłem białka są chude mięsa i rośliny strączkowe. Zamiast rafinowanych węglowodanów należy wybierać pełne ziarna, ponieważ zawierają błonnik.

Dieta uboga w cukry rafinowane, tłuszcze trans i sód pomaga kontrolować poziom cukru we krwi, cholesterolu i ciśnienie krwi.

Rzuć palenie

4/10

Odłóż papierosy na dobre, aby zwiększyć szanse na zdrowsze życie. Badania wykazują, że obecni i byli palacze są bardziej narażeni na wystąpienie migotania przedsionków. Ponadto palenie zwiększa ryzyko udaru mózgu.

Pomocne mogą być plastry nikotynowe, guma lub pastylki. Leczenie medyczne w celu rzucenia palenia może podwoić szanse na skuteczne rzucenie palenia.

Zachowaj ostrożność przy stosowaniu leków rozrzedzających krew

5/10

Po zdiagnozowaniu migotania przedsionków lekarz może przepisać leki rozrzedzające krew, aby zmniejszyć ryzyko udaru. Te leki przeciwzakrzepowe mogą wchodzić w interakcje z niektórymi pokarmami, suplementami, a nawet innymi lekami. Pamiętaj, aby zapytać lekarza, co można bezpiecznie jeść, a jakich pokarmów należy unikać podczas przyjmowania leków.

Ogranicz alkohol i środki pobudzające

6/10

Dla większości osób z migotaniem przedsionków lampka wina do obiadu jest prawdopodobnie w porządku. Jednak regularne picie większych ilości wina i nadmierne spożywanie alkoholu wiąże się z zaburzeniami rytmu serca, nawet u osób ze zdrowym sercem.

Środki pobudzające – takie jak leki przeciwgrypowe z pseudoefedryną – również mogą wywołać objawy lub je pogorszyć. Sprawdź etykiety na produktach dostępnych bez recepty lub zapytaj farmaceutę.

Nie przesadzaj z kawą

7/10

W przeszłości niektórzy lekarze zalecali osobom z migotaniem przedsionków, aby nigdy nie piły kawy. Jednak najnowsze badania sugerują, że kofeina nie jest związana z częstszym występowaniem epizodów. Picie zbyt dużej ilości kofeiny może jednak podnieść ciśnienie krwi. A to może być czynnikiem wyzwalającym. Należy pamiętać o ilości wypijanej kawy, herbaty, coli i czekolady, aby zachować równowagę.

Poruszaj swoim ciałem

8/10

Regularna aktywność fizyczna może pomóc w zmniejszeniu ryzyka powikłań związanych z wszelkimi chorobami serca. Intensywne ćwiczenia mogą jednak niekiedy zakłócać przebieg migotania przedsionków. Jeśli nie jesteś do tego przyzwyczajony, zacznij powoli: Codziennie zakładaj buty i spaceruj przez pół godziny.

Lekarz może pomóc w ustaleniu, jaki rodzaj ćwiczeń jest dla Ciebie najlepszy i bezpieczny.

Wcześnie wykonuj zastrzyki

9/10

Osoby, które regularnie szczepią się przeciwko grypie i zapaleniu płuc, mają mniejsze ryzyko zawału serca. Bądź miły dla swojego serca. Zaszczep się przed nadejściem sezonu grypowego.

Uwolnij się od stresu

10/10

Stres związany z konkretnym wydarzeniem może wywołać nieregularne bicie serca. A ciągły stres często prowadzi do niezdrowych nawyków, takich jak palenie papierosów i spożywanie alkoholu – oba te czynniki są szkodliwe dla serca.

Zamiast tego spróbuj praktyki medytacyjnej, takiej jak joga, która pomoże Ci opanować napięcie i niepokój. Jedno z niewielkich badań wykazało, że może to zmniejszyć liczbę epizodów migotania przedsionków o połowę.

Przewodnik po oznakach i objawach migotania przedsionków, zaburzenia rytmu serca.

Czy masz czasem wrażenie, że Twoje serce przyspiesza lub trzepocze, nawet w stanie spoczynku? U osób ze zdrowym sercem jest to często odosobniony przypadek. Czasami jednak objawy te mogą być spowodowane arytmią lub zaburzeniem rytmu serca.

Jedną z często występujących arytmii jest migotanie przedsionków (AFib). Podczas migotania przedsionków przedsionki – mniejsze komory, które normalnie pompują krew do większych komór – drgają szybko i nieregularnie. Powoduje to, że przedsionki nie są w stanie skutecznie tłoczyć krwi do komór. Zazwyczaj skutkuje to szybkim i nieregularnym biciem serca.

W normalnych warunkach nasz własny stymulator serca bije w spoczynku z częstotliwością od 60 do 100 uderzeń na minutę. Natomiast podczas migotania przedsionków przedsionki są aktywowane w chaotycznym wzorcu elektrycznym w tempie przekraczającym 400 uderzeń na minutę – mówi dr Richard L. Page, przewodniczący wydziału medycyny na University of Wisconsin School of Medicine & Public Health w Madison.

Objawy migotania przedsionków mogą obejmować:

• kołatanie serca (uczucie przyspieszonego bicia lub trzepotania serca)

• Świadomość, że serce bije

• Ból, ucisk lub dyskomfort w klatce piersiowej

• Ból brzucha

• Duszność

• Światłowstręt

• Zmęczenie lub brak energii

• Nietolerancja wysiłku fizycznego

Migotanie przedsionków może występować sporadycznie z objawami, które pojawiają się i znikają, trwają od kilku minut do kilku godzin, a następnie samoistnie ustępują. W przypadku przewlekłego migotania przedsionków arytmia jest stale obecna.

Migotanie przedsionków jest częstsze u osób starszych

Migotanie przedsionków jest coraz częstsze u osób starszych. Około 11% osób w wieku powyżej 80 lat

cierpi na tę arytmię.

W wielu przypadkach osoby cierpiące na migotanie przedsionków nie mają żadnych objawów. Nierzadko zdarza się, że migotanie przedsionków zostaje wykryte jako przyczyna pierwszego udaru u osób starszych, mówi Page.

W przypadku zdiagnozowania migotania przedsionków istnieje większe ryzyko udaru, zwłaszcza jeśli występują takie czynniki, jak wady zastawek serca, niewydolność serca, cukrzyca i nadciśnienie. W wyniku migotania przedsionków w przedsionkach mogą tworzyć się skrzepy krwi. Może to prowadzić do udaru, gdy skrzep wydostanie się z serca i dotrze do mózgu.

Migotanie przedsionków u nastolatków

Objawy migotania przedsionków mogą występować także u nastolatków, choć nie są tak częste. Może to być pojedyncze, odosobnione zdarzenie lub objaw choroby podstawowej, jeśli epizody powtarzają się.

W przeciwieństwie do pacjentów dorosłych, rozpoznanie migotania przedsionków podczas rutynowej oceny jest niezwykle rzadkie. Pacjenci pediatryczni prawie zawsze mają objawy w postaci kołatania serca przed poważnym zdarzeniem, takim jak zatrzymanie akcji serca – mówi dr Steven Fishberger, kardiolog dziecięcy z NYU Langone Medical Center.

Page twierdzi, że u młodszych pacjentów z prawidłowym sercem, u których wystąpi pojedynczy przypadek migotania przedsionków, prawdopodobieństwo wystąpienia czynników ryzyka mogących prowadzić do udaru jest mniejsze.

Pojedynczy incydent migotania przedsionków w przypadku zdrowego serca może być wywołany przez zażycie narkotyków lub alkoholu, a nawet ćwiczenia fizyczne. Często nastolatki opisują uczucie szybkiego bicia serca, ból w klatce piersiowej i ból brzucha – mówi Fishberger.

Jeśli odczuwasz objawy migotania przedsionków, koniecznie zgłoś się do lekarza. Lekarz może stwierdzić nieregularne bicie serca, sprawdzając puls lub osłuchując serce stetoskopem. Inne badania obejmują wykonanie elektrokardiogramu (EKG lub EKG), który jest najbardziej wiarygodną metodą wykrywania i potwierdzania obecności migotania przedsionków. Jeśli migotanie przedsionków pojawia się i zanika od czasu do czasu, lekarz może poprosić o noszenie monitora lub rejestratora w celu jego wykrycia. Pacjent może zostać poproszony o noszenie monitora holterowskiego lub przenośnego monitora zdarzeń, który umożliwia lekarzowi analizowanie danych rejestrowanych przez pewien okres czasu.

Jeśli lekarz uzna, że pacjent ma migotanie przedsionków, może zlecić wykonanie badań w celu potwierdzenia diagnozy, ustalenia przyczyny migotania przedsionków i określenia najlepszego sposobu leczenia.

Jeśli lekarz uzna, że u pacjenta występuje migotanie przedsionków, pierwszą rzeczą, jaką zrobi, będzie osłuchanie serca. Być może uda się usłyszeć nieregularne bicie serca za pomocą stetoskopu. Jeśli nie, lekarz może zlecić wykonanie badań w celu potwierdzenia diagnozy, ustalenia przyczyny i najlepszego sposobu leczenia.

Czasami diagnozę migotania przedsionków stawia lekarz pierwszego kontaktu lub lekarz rodzinny. Lekarz może jednak skierować pacjenta do:

• kardiologa, lekarza specjalizującego się w chorobach i dolegliwościach serca

• Elektrofizjolog, lekarz specjalizujący się w zaburzeniach rytmu serca

?

Egzamin lekarski

Po umówieniu się na wizytę u lekarza lub specjalisty w celu sprawdzenia, czy u pacjenta może występować migotanie przedsionków, należy zapytać, czy należy się do niej odpowiednio przygotować. Na przykład przed badaniem krwi może być konieczne zastosowanie specjalnej diety.

Aby jak najlepiej wykorzystać czas spędzony z lekarzem, przygotuj się do opisania swoich objawów i czasu ich występowania. Zrób listę leków, które przyjmujesz, w tym suplementów i leków dostępnych bez recepty. Przygotuj się także na informacje dotyczące historii zdrowia Twojego i członków Twojej bliskiej rodziny.

Zanotuj wszelkie pytania do lekarza, takie jak:

• Co może być przyczyną moich objawów?

• Jakie badania będą mi potrzebne?

• Jakie są zalecane metody leczenia mojego stanu zdrowia? Czy istnieją jakieś skuteczne metody alternatywne?

• Czy muszę zmienić swój styl życia?

Podczas badania lekarz będzie zadawał szczegółowe pytania dotyczące:

• Objawy

• Nawyki zdrowotne

• Problemy zdrowotne

• Historia chorób w rodzinie

Podczas badania fizykalnego najprawdopodobniej:

• Wysłuchać rytmu i częstości bicia serca

• Zmierzyć puls i ciśnienie krwi

• Osłuchaj swoje płuca

?

Czy migotanie przedsionków jest widoczne na elektrokardiogramie (EKG)?

Tak. To proste, bezbolesne badanie jest najbardziej pomocne w diagnozowaniu migotania przedsionków. Rejestruje ono aktywność elektryczną serca. Może wykazać:

• Szybkość bicia serca

• Rytm bicia serca

• Siła i czas sygnałów elektrycznych przepływających przez serce

Lekarz lub technik umieszcza małe elektrody na różnych częściach ciała, w tym na klatce piersiowej. Odbierają one sygnały, które tworzą wzory fal na wynikach EKG. Daje to lekarzowi obraz ogólnej aktywności elektrycznej serca.

Ponieważ jednak badanie to jest szybką migawką, standardowe EKG nie zawsze pozwala wykryć migotanie przedsionków. Czasami konieczne jest zastosowanie przenośnego monitora rytmu serca, który będzie kontrolował pracę serca przez dłuższy czas.

Monitor holterowski

Urządzenie to należy trzymać przy sobie przez 24 do 48 godzin, podczas których w sposób ciągły rejestruje ono aktywność elektryczną serca. Dodatkowy czas daje większe szanse na wykrycie nieprawidłowego rytmu serca, co lekarze nazywają arytmią.

Podobnie jak w przypadku zwykłego EKG, do klatki piersiowej pacjenta zostaną przymocowane małe elektrody. Przewody łączą te elektrody z małym rejestratorem, który można przypiąć do paska, trzymać w kieszeni lub zawiesić na szyi.

Później można już robić to, co zwykle. Lekarz sprawdzi później zapisane wyniki.

Monitor zdarzeń

Działa podobnie do monitora holterowskiego, ale rejestruje aktywność serca tylko w określonych momentach, zwykle przez okres 30 dni. Może automatycznie rozpoczynać zapis, gdy wyczuje, że coś jest nie tak. Może też wymagać naciśnięcia przycisku, gdy poczujesz:

• Zawroty głowy

• Słabe

• Lekkomyślny

• Przyspieszone lub trzepoczące serce

Może być konieczne noszenie go przez miesiąc lub dłużej – tak długo, jak będzie to konieczne do wychwycenia i zarejestrowania problemów.

Przenośna telemetria serca (MCT)

Być może słyszałeś, że nazywa się to mobilnym monitorowaniem serca. To małe urządzenie nosi się 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, a ono monitoruje pracę serca podczas wykonywania codziennych czynności. Większość z nich wysyła sygnał przez Bluetooth do centrum danych, które analizuje informacje i przekazuje lekarzowi raport.

Test na stres

To jest dokładnie to, na co wygląda: Jest to test, który dodatkowo obciąża serce, aby sprawdzić, jak zareaguje ono na ciężką pracę i szybkie bicie. Podczas badania pacjent będzie podłączony do aparatu EKG, a technik będzie obserwował jego tętno i ciśnienie krwi.

Łatwym sposobem na pobudzenie serca do pracy są ćwiczenia fizyczne. Można jeździć na rowerze stacjonarnym, chodzić lub biegać na bieżni. Z tego powodu badanie to nazywane jest czasem testem na bieżni.

Jeśli Twój organizm nie jest w stanie wytrzymać intensywnego wysiłku, możesz zażyć specjalny lek, który przyspieszy bicie serca.

Echokardiogram

Badanie to wykorzystuje fale dźwiękowe i komputer do stworzenia ruchomego obrazu serca. Badanie echo daje lekarzowi informacje na temat:

• wielkości i kształcie serca

• Jak dobrze pracuje mięsień sercowy i zastawki

• W których miejscach mięsień sercowy nie kurczy się w prawidłowy sposób

Echokardiogram przezklatkowy (TTE). To badanie obrazowe daje lekarzowi obraz serca. Lekarz używa urządzenia zwanego przetwornikiem ultradźwiękowym do wysyłania i odczytywania fal dźwiękowych, które odbijają się od ścian i zastawek serca. Komputer wykorzystuje te dane do stworzenia obrazu serca. Lekarz może zobaczyć wielkość serca, jak dobrze ono pracuje, jak dobrze pracują zastawki serca oraz czy nie występują zakrzepy krwi.

Echokardiogram przezprzełykowy (TEE). To badanie obrazowe umożliwia lekarzowi uzyskanie obrazu serca. Sonda zostanie umieszczona w przełyku (przewód łączący jamę ustną z żołądkiem). Sonda przechodzi tuż za sercem. Po umieszczeniu sondy na miejscu badanie przebiega w taki sam sposób jak TTE.

Badania krwi

Badania te mogą wskazać lekarzowi, co może być przyczyną migotania przedsionków. Badania krwi mogą wykrywać infekcje, problemy z tarczycą i nerkami, objawy zawału serca i inne.

Przenośny elektrokardiogram

Można usłyszeć, że jest to ręczny aparat EKG. Może też wyglądać jak zegarek na rękę. Posiada on elektrody z tyłu, które mierzą puls na klatce piersiowej lub nadgarstku. Można go nabyć w sklepie dyskontowym, aptece lub przez Internet. Lekarz może zasugerować wykonanie takiego pomiaru, aby można było szybko odczytać, kiedy coś poczujesz. Urządzenie przechowuje w pamięci dane EKG, które lekarz może odczytać.

Śledziki fitness

Popularne smartwatche wyposażone w specjalne czujniki zwane czujnikami fotopletyzmograficznymi (lub PPG) mogą wykrywać migotanie przedsionków.

Badanie elektrofizjologiczne

Badanie elektrofizjologiczne (EPS) może pomóc lekarzowi zrozumieć, co jest przyczyną nieprawidłowego rytmu serca i ustalić najlepszy sposób jego leczenia.

Podczas tego zabiegu kardiolog wprowadza cienką, elastyczną elektrodę do naczynia krwionośnego prowadzącego do serca, zwykle w szyi lub pachwinie. Następnie za pomocą systemu obrazowania doprowadza elektrodę do serca. Po dotarciu do serca elektroda może mierzyć sygnały elektryczne serca.

Przed zabiegiem lekarz poda pacjentowi lek znieczulający, aby nie odczuwał bólu. Pacjent może również otrzymać środek uspokajający, który pomoże mu się zrelaksować. Zabieg może trwać od 1 do 4 godzin, po czym pacjent będzie odpoczywał w sali pooperacyjnej przez 4-6 godzin.

Lekarz przedstawia metody leczenia migotania przedsionków, takie jak ablacja, kardiowersja, stymulator serca oraz leki, w tym beta-blokery i antykoagulanty.

1/10

Nieregularne bicie serca powoduje, że krew nie przepływa tak dobrze, jak powinna, a w sercu mogą tworzyć się skrzepy. Jeśli jeden z nich przedostanie się do mózgu, może spowodować udar. Lekarz może zalecić stosowanie leków, ale sposób leczenia zależy od wieku pacjenta, objawów i częstotliwości ich występowania, czasu trwania migotania przedsionków, innych problemów zdrowotnych oraz tego, czy pacjent przebył już udar.

Leki rozrzedzające krew

2/10

Aby zmniejszyć ryzyko powstania zakrzepów, lekarz może przepisać silniejszy lek rozrzedzający krew, zwany antykoagulantem, zwłaszcza jeśli masz wysokie ciśnienie krwi, cukrzycę lub niewydolność serca. Najbardziej powszechnym lekiem jest warfaryna (Coumadin). Może ona zmniejszyć ryzyko udaru mózgu, ale będziesz musiał często badać swoją krew i będziesz musiał uważać, aby uniknąć skaleczeń lub innych urazów. Niektóre pokarmy mogą również osłabić skuteczność warfaryny. Jeśli konieczny jest zabieg, leczenie stomatologiczne lub operacja, może być konieczne odstawienie leku rozrzedzającego krew. Ważne jest, aby na wszelki wypadek poinformować wszystkich lekarzy o przyjmowaniu leków rozrzedzających krew.

Inne leki rozrzedzające krew

3/10

Nowsze leki przeciwzakrzepowe, w tym apiksaban (Eliquis), dabigatran (Pradaxa), edoksaban (Lixiana, Savaysa) i rywaroksaban (Xarelto) również zmniejszają ryzyko udaru. Podczas ich przyjmowania nie trzeba regularnie badać krwi. Ponadto jedzenie nie ma wpływu na skuteczność ich działania. Nadal jednak mogą wystąpić problemy z krwawieniem.

Spowolnij bicie serca

4/10

Jeśli serce bije zbyt szybko, leki mogą je spowolnić i zmniejszyć obciążenie mięśnia sercowego. Zmniejszenie częstości akcji serca poniżej 100 uderzeń na minutę może pomóc poczuć się silniejszym. W tym celu lekarze często przepisują beta-blokery lub blokery kanału wapniowego, w zależności od stanu zdrowia pacjenta.

Wyzerowanie nieregularnego rytmu serca

5/10

Niektóre osoby z migotaniem przedsionków wymagają kardiowersji elektrycznej w celu „zresetowania” rytmu serca. Lekarz, będąc w łagodnym znieczuleniu, używa plastrów lub elektrod do delikatnego wstrząsania serca.

Lekarz może chcieć najpierw wykonać badanie ultrasonograficzne, aby sprawdzić, czy w sercu nie ma skrzepów. Jeśli je masz, być może będziesz musiał przyjmować leki rozrzedzające krew przez kilka tygodni przed i po zabiegu.

Reset serca za pomocą leków antyarytmicznych

6/10

U około połowy osób, u których wykonano kardiowersję elektryczną, ponownie występuje migotanie przedsionków. Dlatego lekarze czasami przepisują leki zwane antyarytmicznymi, które pomagają utrzymać regularny rytm serca. Należy często zgłaszać się do lekarza, ponieważ leki te mogą powodować działania niepożądane, w tym zaburzenia rytmu serca.

Ablacja

7/10

Jeśli leki i leczenie elektryczne nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, lekarz może zaproponować zabieg zwany ablacją. Kardiolog, w stanie uspokojenia, wprowadzi cienką, elastyczną rurkę do dużego naczynia krwionośnego i poprowadzi ją do miejsca w sercu, w którym występuje nieprawidłowa praca serca. Następnie kardiolog zniszczy znajdującą się tam tkankę poprzez jej podgrzanie lub zamrożenie. W zależności od rodzaju ablacji może być także konieczne wszczepienie rozrusznika serca. Czasami potrzeba więcej niż jednej ablacji, aby przyniosła ona pożądany skutek, ale jeśli się powiedzie, może doprowadzić do pozbycia się migotania przedsionków.

Rozrusznik serca dla stabilnego rytmu

8/10

To małe, zasilane bateriami urządzenie umieszcza się pod skórą w okolicy obojczyka. Posiada przewody, które podłącza się do serca, aby podtrzymać jego pracę, gdy staje się zbyt wolne.

Po operacji trzeba będzie unikać ciągnięcia w tym miejscu, ale wkrótce będzie można wrócić do swoich zwykłych zajęć. Większość urządzeń elektronicznych, takich jak kuchenki mikrofalowe czy telefony, nie zakłóca pracy rozrusznika serca, ale niektóre systemy bezpieczeństwa i słuchawki mogą go zakłócać. Dowiesz się, czego należy unikać i jak sprawdzać własny puls.

Chirurgia serca

9/10

Jeśli leki i prostsze procedury nie pomogły, lub jeśli występują inne problemy z sercem, lekarz może zalecić operację zwaną zabiegiem Maze. Chirurg wykonuje precyzyjne nacięcia na powierzchni górnych komór serca i przerywa sygnały elektryczne, które zaburzają rytm serca. Czasami zabieg ten można wykonać jedynie przez niewielkie nacięcie typu „dziurka od klucza”. Jeśli operacja się powiedzie, objawy choroby powinny się zmniejszyć i pacjent będzie mógł normalnie żyć. Operacja ta jest często ostatnią opcją dla osób, u których migotanie przedsionków powoduje poważne problemy z sercem.

Zmiany stylu życia

10/10

Bez względu na sposób leczenia migotania przedsionków, codzienne nawyki mogą pomóc sercu. Stosuj zdrową dla serca dietę. Ogranicz ilość spożywanej kofeiny. (Niektórzy ludzie uważają, że kawa, napoje gazowane i herbata pogarszają ich objawy). Należy czytać etykiety leków, aby sprawdzić, czy nie zawierają one środków przeczyszczających, zwłaszcza w lekach na przeziębienie i kaszel. Ogranicz picie alkoholu do nie więcej niż 1 drinka dziennie w przypadku kobiet i 2 w przypadku mężczyzn. Regularnie uprawiaj ćwiczenia fizyczne. A jeśli palisz papierosy, rzuć je.

Jeśli objawy nasilą się, należy skontaktować się z lekarzem.

Nie ma lekarstwa na migotanie przedsionków. Jednak niektóre metody leczenia mogą sprawić, że objawy ustąpią na długi czas. Leki, zabiegi chirurgiczne i dobre nawyki zdrowotne mogą pomóc osobom z migotaniem przedsionków w długim i zdrowym życiu.

Leczenie migotania przedsionków

Migotanie przedsionków występuje w przypadku problemów z sygnałami elektrycznymi wytwarzanymi przez serce w celu kontroli jego rytmu. Lekarze stosują leki, zabiegi chirurgiczne lub inne rodzaje procedur w celu usunięcia problemu.

Kardiowersja elektryczna. W tym przypadku stosuje się wstrząsy elektryczne na zewnątrz klatki piersiowej, aby pomóc sercu w przywróceniu normalnego rytmu. Lekarze umieszczają na ciele pacjenta elektrody lub plastry, które dostarczają prąd o niskim natężeniu. (Podczas zabiegu pacjent otrzymuje leki usypiające). Jeśli migotanie przedsionków występuje od niedawna, zabieg ten może od razu przywrócić prawidłowy rytm serca. Jednak w późniejszym okresie serce może znów zacząć bić nieprawidłowo.

Leki. Różne rodzaje leków są ukierunkowane na trzy kluczowe problemy związane z migotaniem przedsionków:

• Leki przywracające prawidłowy rytm serca, zwykle amiodaron.

• Leki kontrolujące częstość akcji serca. Lekarz może podać pacjentowi leki spowalniające bicie serca, przy jednoczesnym utrzymaniu rytmu serca na tym samym poziomie. Do wyboru są leki znane jako beta-blokery, blokery kanału wapniowego lub lek o nazwie digoksyna (Digox, Lanoxin).

• Leki na zakrzepy krwi. Leki rozrzedzające krew pomogą uniknąć zakrzepów krwi, które mogą prowadzić do udaru.

W przypadku większości osób leki mogą poprawić objawy i usprawnić pracę serca. Nie pozwalają one jednak całkowicie pozbyć się migotania przedsionków. Ponadto, niektóre leki mogą powodować działania niepożądane, które sprawiają, że niektórzy ludzie chcą je odstawić. Jeśli działania niepożądane są zbyt uciążliwe, przed odstawieniem leku należy porozmawiać z lekarzem.

Ablacja prądem o częstotliwości radiowej lub ablacja cewnikowa. Podczas tej procedury lekarze niszczą część tkanki serca, która powoduje nieprawidłowy rytm migotania przedsionków. Wprowadzają oni małą rurkę lub cewnik przez naczynie krwionośne do serca. Przy użyciu energii pochodzącej z wiązek laserowych, fal radiowych lub bardzo niskiej temperatury tworzy się małe blizny. Jeśli ablacja jest skuteczna, może usunąć błędne sygnały elektryczne, które powodują objawy migotania przedsionków. Z technicznego punktu widzenia nie jest to metoda lecznicza, ale u niektórych osób może ona na długi czas powstrzymać objawy. Metoda ta jest zwykle najskuteczniejsza u osób młodszych i u osób z nawracającym migotaniem przedsionków.

Rozrusznik serca. Jeśli inne metody leczenia nie pomogły, lekarz może zalecić wszczepienie tego niewielkiego urządzenia elektrycznego w celu kontrolowania rytmu serca. Przewody ze stymulatora uwalniają sygnały elektryczne do serca, pomagając mu powrócić do normalnego rytmu i tempa. Może to być rozwiązanie w przypadku, gdy migotanie przedsionków powoduje, że rytm serca jest od czasu do czasu bardzo wolny. Lekarz może zastosować ablację wraz ze stymulatorem serca.

Zabieg labiryntowy na otwartym sercu. Lekarz może zalecić tę operację, jeśli pacjent wymaga operacji na otwartym sercu z innego powodu. Chirurg wykonuje małe nacięcia w górnej części serca i zszywa otwory. Celem jest wytworzenie tkanki bliznowatej, która zablokuje sygnały elektryczne mogące powodować migotanie przedsionków, a następnie przywróci regularne bicie serca.

Zdrowe życie z migotaniem przedsionków

Oprócz leczenia przepisanego przez lekarza, istnieje wiele sposobów dbania o serce, dzięki którym można prowadzić długie i aktywne życie z migotaniem przedsionków. Właściwe nawyki zmniejszają prawdopodobieństwo wystąpienia innych problemów zdrowotnych lub powikłań związanych z migotaniem przedsionków. Upewnij się, że:

• regularnie ćwiczyć

• Stosuj zdrową dla serca dietę

• Unikaj zbyt dużej ilości alkoholu i kofeiny

• Nie palić

• Wysypiaj się

• Utrzymuj prawidłową wagę ciała

Niektóre rodzaje problemów zdrowotnych również mogą prowadzić do wystąpienia objawów migotania przedsionków. Należy upewnić się, że kontrolowane są inne schorzenia, w tym:

• Wysokie ciśnienie krwi

• Inne problemy z sercem (takie jak zawał serca i niewydolność serca)

• Cukrzyca

• Bezdech senny

• Otyłość

• Nadczynność tarczycy

Osoby cierpiące na choroby serca powinny znaleźć sposób na opanowanie stresu, aby poczuć się lepiej i zachować zdrowie.

„To może być błędne koło” – mówi dr Mark Estes, dyrektor Cardiac Arrhythmia Center w Tufts University School of Medicine. „Stres może pogorszyć stan serca”.

Hormony, które Twój organizm wytwarza w odpowiedzi na stres, mogą odgrywać rolę w wywoływaniu stanów zapalnych w tętnicach, które mogą być niebezpieczne. Stres zwiększa również ryzyko zachorowania na cukrzycę.

Stres może nawet powodować uczucie stresu z powodu bycia zestresowanym. Prowadzi to do tego, że niektórzy ludzie próbują radzić sobie z niepokojem w niezdrowy sposób, np. pijąc zbyt dużo, objadając się lub paląc.

„Próby całkowitego zapobiegania stresowi zwykle nie przynoszą rezultatów, ponieważ życie po prostu czasem bywa stresujące” – mówi dr Gordon Tomaselli, ordynator oddziału kardiologii w Johns Hopkins University School of Medicine. Zamiast tego sugeruje znalezienie sposobów radzenia sobie z nim, gdy już się pojawi.

Ruszaj mięśniami

Eksperci są jednomyślni: ćwiczenia fizyczne to jedna z najlepszych rzeczy, jakie można zrobić w przypadku chorób serca. Ćwiczenia nie tylko poprawiają zdrowie fizyczne, ale także poprawiają nastrój i zmniejszają stres – mówi Estes.

Ile potrzebujesz? Przez 5 dni w tygodniu staraj się spędzać co najmniej 30 minut na umiarkowanie intensywnej aktywności fizycznej. Możesz wybrać się na szybki spacer, popływać, pojeździć na rowerze lub zrobić cokolwiek, co pobudzi Twoje serce. Jeśli jednak masz problemy z sercem, przed rozpoczęciem nowego treningu skonsultuj się z lekarzem.

Spróbuj aktywnej relaksacji

Mindfulness, medytacja, joga, tai chi i głębokie oddychanie to dobre opcje. „Jeśli znajdziesz sposób, który daje ci satysfakcję i obniża poziom stresu, trzymaj się go” – radzi Tomaselli.

Dotrzyj do przyjaciół i rodziny

Ludzie, których kochasz, to jedni z najlepszych pogromców stresu, jakich możesz mieć. Daj sobie chwilę wytchnienia. Po prostu dobrze się bawcie. Dziel się śmiechem i dobrym towarzystwem.

Zrób coś nowego

Stres i choroba mogą wpędzić Cię w rutynę. Wyjdź poza normę, aby zmienić swoje nastawienie.

• Odwiedź muzeum lub obejrzyj lokalną sztukę.

• Pójść do restauracji, w której jeszcze nie byłeś.

• Posłuchać innego stylu muzyki.

• Spędzaj czas na świeżym powietrzu. Poczytaj na ławce w parku.

• Weź udział w zajęciach z języka obcego.

Pomagaj innym

Kiedy czujesz się zmartwiony i źle się czujesz, pomaganie innym może odciągnąć cię od kłopotów i dodać ci otuchy.

Dbaj o odpowiednią ilość snu

Brak snu wydaje się podnosić poziom kortyzolu, hormonu stresu. Staraj się spać od 7 do 9 godzin w ciągu nocy.

Unikaj czynników wyzwalających

Odpuść sobie sytuacje i ludzi, którzy cię stresują. Spędzaj czas z tymi, dzięki którym czujesz się spokojny i szczęśliwy. Stawiaj się w sytuacjach, które cię angażują.

Poproś o pomoc

Jeśli uważasz, że stres przeszkadza Ci w życiu, porozmawiaj z kimś, z kim dobrze się czujesz, lub rozważ wizytę u terapeuty. Wypowiedzenie swoich obaw przy życzliwym uchu może pomóc w odkryciu nowych sposobów podejścia do problemów.

Po zdiagnozowaniu migotania przedsionków (AFib) Twoje życie prawdopodobnie ulegnie pewnym zmianom. Objawy mogą prowadzić do zmiany rutyny. Na początku normalne jest nawet uczucie niepokoju lub lęku. Jednak dzięki leczeniu i kilku zmianom w zdrowym stylu życia można nauczyć się radzić sobie z efektami ubocznymi migotania przedsionków.

Lekarz Basshams zaproponował dwa leki: beta-bloker, rodzaj leku, który może pomóc spowolnić rytm serca, o nazwie bursztynian metoprololu, aby zapobiec przyspieszeniu bicia serca, oraz lek przeciwarytmiczny o nazwie flekainid, aby wyrównać nieregularny rytm serca. Jednak tylko pierwszy lek zdawał się pomagać, a on nadal zmagał się z objawami.

W pewnym okresie, trwającym około 6 miesięcy, migotanie przedsionków naprawdę mnie dotknęło” – mówi. Obawiał się, że jego serce może nagle przyspieszyć w każdej chwili, a te obawy zaczęły wpływać na jego życie. Z tego powodu nie sypiałem zbyt wiele.

Po zdiagnozowaniu migotania przedsionków życie często ulega pewnym zmianom. Objawy mogą prowadzić do zmiany rutyny. Na początku normalne jest nawet uczucie niepokoju lub lęku. Jednak dzięki leczeniu i zmianom w zdrowym stylu życia można nauczyć się radzić sobie z efektami ubocznymi migotania przedsionków.

Migotanie przedsionków u każdego jest inne

Stan ten jest inny u każdej osoby. Objawy migotania przedsionków mogą być różne – mówi dr Oussama Wazni, kierownik sekcji elektrofizjologii serca w Cleveland Clinic w Ohio. Najczęściej pacjenci skarżą się na kołatanie serca, rzadkie bicie serca lub szybkie bicie serca. Innymi objawami są zmęczenie, znużenie lub spadek wytrzymałości.

Niektórzy ludzie nie zauważają żadnych objawów. Może to być jednak niebezpieczne, ponieważ osoby z migotaniem przedsionków są pięciokrotnie bardziej narażone na udar mózgu – nawet jeśli nie mają żadnych objawów. Zdiagnozowanie i leczenie migotania przedsionków może znacznie obniżyć to ryzyko.

Jak mówi Wazni, lekarze diagnozujący migotanie przedsionków zwykle szukają czynników wywołujących lub leżących u podłoża choroby. Bezdech senny, cukrzyca, wysokie ciśnienie krwi, otyłość, nadużywanie alkoholu i inne problemy związane z sercem, nerkami lub tarczycą mogą zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia migotania przedsionków.

Jeśli cierpisz na jedno z tych schorzeń, jego leczenie może również złagodzić niektóre objawy migotania przedsionków.

Porady dotyczące skutków ubocznych migotania przedsionków

W celu leczenia samego migotania przedsionków lekarz może przepisać leki, zaproponować zabieg chirurgiczny lub inną procedurę. Istnieją również pewne podstawowe czynności, które można wykonać w ramach codziennej rutyny, aby poczuć się lepiej:

• Unikaj palenia.

• Utrzymuj prawidłową wagę ciała.

• Kontroluj swój poziom stresu.

• Zapewnij sobie odpowiednią ilość aktywności fizycznej.

• Stosuj zdrową dla serca dietę (ubogą w sól, tłuszcze nasycone i trans oraz cholesterol).

• Kontroluj swój cholesterol.

• Ogranicz spożycie kofeiny i alkoholu.

• Kontroluj wysokie ciśnienie krwi.

Jednak wiele osób, które nauczyły się radzić sobie z migotaniem przedsionków, twierdzi, że równie ważne jest radzenie sobie z psychicznymi skutkami choroby.

Naucz się relaksować

W ciągu dwóch lat od postawienia diagnozy Bassham wprowadził pewne zmiany, które wzmocniły jego leczenie.

Spotkał się z chiropraktykiem, który zasugerował mu holistyczne leczenie ukierunkowane na zdrowie układu pokarmowego. Już wcześniej stosował zdrową dietę, ale Bassham zaczął śledzić, w jaki sposób konkretne produkty spożywcze wpływają na migotanie przedsionków.

Zauważył, że pewne produkty, takie jak wołowina i owies, zdają się wywoływać objawy migotania przedsionków i postanowił wyeliminować je ze swojej diety. Od tego czasu jego objawy są bardziej kontrolowane.

Bassham, który lubi utrzymywać stałą rutynę treningów, czasami zauważa, że czas spędzony na siłowni wywołuje nieprzyjemne emocje. Kiedy czuje, że jego tętno wzrasta, powraca strach przed kolejnym epizodem migotania przedsionków. Potrafi się jednak uspokoić, odmawiając modlitwę.

W trakcie swojej podróży z chorobą Bassham odkrył, że łatwiej jest mu żyć bez strachu. Sukces w walce z migotaniem przedsionków przypisuje swojej wierze. Nie chodzi o to, że migotanie przedsionków się skończyło, ale o to, że nauczyłem się z nim żyć. Nauczyłem się relaksować” – mówi. Nauczyłem się nie pozwalać, aby migotanie przedsionków miało nad nami kontrolę.

Postaw siebie na pierwszym miejscu

U Alice Hinrichss lekarz zdiagnozował migotanie przedsionków 3 lata temu, w wieku 56 lat. Nie jest w stanie dokładnie określić, kiedy dochodzi do zaostrzenia choroby, ale od czasu do czasu zauważa jej objawy: Shell czuje się bardzo zmęczona lub brakuje jej tchu po wysiłku fizycznym.

Ponieważ Hinrichs cierpi również na reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) i dziedziczną teleangiektazję krwotoczną (HHT) – zaburzenie, w którym niektóre naczynia krwionośne nie rozwijają się tak, jak powinny – nie może przyjmować leków rozrzedzających krew, które wiele osób z migotaniem przedsionków stosuje, aby zapobiec zakrzepom. Zamiast tego w jej sercu wszczepiono urządzenie Watchman. Zamyka ono obszar zwany lewym przedsionkiem i zapobiega przemieszczaniu się utworzonych skrzepów krwi do krwiobiegu. Zmniejsza to ryzyko wystąpienia udaru.

Utrzymuje również zdrowe nawyki, aby zmniejszyć ryzyko powikłań. Pracuje w sekretariacie szkoły, co sprawia, że większość dnia spędza w pozycji siedzącej. Dlatego stara się robić przerwy w pracy i spacerować.

Lekarze przypominają jej, że dobra aktywność fizyczna nie musi być intensywna. Wystarczy wstać, poruszać się lub pospacerować. Nie musi to być bieganie” – mówi Hinrichs. Należy wchodzić i schodzić po schodach lub parkować samochód z dala od drzwi, a nie tak blisko, jak się da.

Dzięki zdrowej diecie i dużej ilości ruchu, Hinrichs udało się schudnąć i opanować migotanie przedsionków.

Jednak najważniejszą umiejętnością, jaką zdobyła od momentu postawienia diagnozy, była zmiana mentalności. Zdałam sobie sprawę, że jako matka spędzam cały swój czas na upewnianiu się, że wszyscy inni są zdrowi. Często nie dbamy o siebie” – mówi Hinrichs. Moją największą zmianą jest stawianie siebie na pierwszym miejscu.

Na początku trudno jej było skupić się na swoim zdrowiu. Zdała sobie jednak sprawę, że aby dbać o rodzinę, musi nadać priorytet własnemu samopoczuciu.

Obecnie, z pomocą trójki swoich dzieci, dba o to, aby codziennie się ruszać i kontaktować się z rodziną w przypadku złego samopoczucia.

Hinrichs apeluje do wszystkich osób z migotaniem przedsionków, aby zwracały się o pomoc, gdy jej potrzebują. Jak mówi, udane życie z migotaniem przedsionków jest możliwe dzięki wysiłkowi grupowemu. Nie chodzi tylko o jednostkę. To także rodzina. Ludzie wokół ciebie. Nie będą wiedzieć, jeśli im nie powiesz. Mów o sobie.

Tak jak migotanie przedsionków wpływa na Twoje życie, tak samo wpływa na Twojego partnera, rodzinę i przyjaciół. Dowiedz się, jak rozmawiać z bliskimi o migotaniu przedsionków i jak uzyskać potrzebne wsparcie.

Choroba ma wpływ nie tylko na pacjenta, ale także na jego partnera, rodzinę i przyjaciół. Najlepszym sposobem na utrzymanie zdrowych relacji i uzyskanie potrzebnego wsparcia jest utrzymywanie otwartych linii komunikacyjnych. Jest to ważne zarówno dla nich, jak i dla Ciebie.

Jak rozmawiać o diagnozie

Objawy migotania przedsionków nie są łatwe do zauważenia. Dlatego bliscy nie zawsze rozumieją, co czuje pacjent z migotaniem przedsionków. Mogą mieć za złe, że muszą brać na siebie więcej niż tylko część obowiązków domowych. Mogą nie rozumieć, dlaczego należy ograniczyć aktywność towarzyską.

Mogą również martwić się o stan zdrowia pacjenta i o to, czy jego stan się nie pogorszy.

Rozmowa z przyjaciółmi i krewnymi na temat choroby pomoże złagodzić ich obawy. Może to także pomóc w zmniejszeniu własnego stresu. Oto kilka wskazówek, jak prowadzić takie rozmowy:

• Bądź pozytywny. Używaj zwrotów „ja” zamiast „ty”. Zamiast więc mówić: „Nie rozumiesz, przez co przechodzę”, możesz powiedzieć: „Czuję, że nie do końca rozumiesz mój stan”.

• Jeśli to możliwe, rozmawiaj twarzą w twarz. Wybierz czas i miejsce, w którym niewiele osób będzie rozpraszać uwagę.

• Poproś o pomoc bezpośrednio, gdy jej potrzebujesz.

• Jeśli mają pytania, na które nie potrafisz odpowiedzieć, zapisz je lub wpisz w telefonie, aby zadać je lekarzowi podczas następnej wizyty.

• Nie zapominaj o włączeniu dzieci do dyskusji. Wyjaśnij sytuację w prosty sposób i upewnij się, że wiedzą, że to nie jest ich wina.

Co z Twoim życiem seksualnym?

Migotanie przedsionków może wpływać na życie seksualne na kilka sposobów. Ty lub Twoja partnerka możecie obawiać się, że wysiłek związany z seksem może wywołać epizod migotania przedsionków. Choroba i niektóre przyjmowane w związku z nią leki mogą również powodować problemy z erekcją. Zmęczenie spowodowane migotaniem przedsionków może również przeszkadzać w uprawianiu seksu.

Dla większości osób leczonych z powodu migotania przedsionków seks jest nie tylko bezpieczny, ale i korzystny. Zapewnia umiarkowany wysiłek fizyczny, który pomaga wzmocnić serce. Wpływa również korzystnie na redukcję stresu i ciśnienie krwi. Ponadto, intymność wzmacnia związek i poprawia zdrowie psychiczne.

Należy jednak zachować ostrożność w przypadku nasilenia objawów migotania przedsionków. Unikaj seksu, a także innych intensywnych ćwiczeń fizycznych, jeśli masz:

• Nieprawidłowe bicie serca

• Ból w klatce piersiowej

• Duszność

Jeśli obawiasz się, że seks może spowodować problemy zdrowotne lub jeśli masz problemy z uzyskaniem lub utrzymaniem erekcji, porozmawiaj z lekarzem. Lekarz może zmienić leki lub dawkowanie albo znaleźć inne metody, które pomogą ci w osiągnięciu tego celu.

Kiedy czujecie się zmęczeni, skupcie się na przytulaniu i szukajcie mniej męczących sposobów sprawiania sobie nawzajem przyjemności.

Jak prosić o wsparcie

Nie bój się prosić bliskich o pomoc, gdy jej potrzebujesz. Nie oczekuj, że będą one wiedziały, czego potrzebujesz. Dokładnie sprecyzuj, w jaki sposób chciałbyś, aby Cię wspierali, czy to emocjonalnie, czy w praktyczny sposób.

Kiedy jesteś zmęczony, powiedz rodzinie i przyjaciołom, w czym potrzebujesz pomocy. Być może z chęcią przyjmą na siebie więcej obowiązków domowych i rodzinnych.

Być może ktoś będzie chciał chodzić z tobą na wizyty lekarskie lub pomagać ci w przestrzeganiu harmonogramu przyjmowania leków. A może szukasz kolegi do ćwiczeń.

Jednocześnie poinformuj swoich bliskich, że chcesz pozostać tak niezależny, jak to tylko możliwe. Aby czuć się jak najlepiej, trzeba pozostać aktywnym i zaangażowanym.

Twoje serce potrzebuje ćwiczeń fizycznych, nawet jeśli cierpisz na migotanie przedsionków. Kilka prostych wskazówek od lekarza może pomóc w bezpiecznym wykonywaniu ćwiczeń.

Ćwiczenia fizyczne są dobre dla serca, prawda? Ale jeśli zwiększysz częstość akcji serca, czy wywoła to nieregularny rytm migotania przedsionków (AFib)? Nie należy się zbytnio martwić. Eksperci twierdzą, że aktywność fizyczna jest zazwyczaj korzystna dla osób z migotaniem przedsionków.

Lekarze zalecają wielu osobom cierpiącym na tę chorobę serca natychmiastowe rozpoczęcie ćwiczeń. Zanim jednak zaczniesz intensywnie ćwiczyć, zapytaj kardiologa (lekarza zajmującego się leczeniem chorób serca), czy konieczne są jakieś badania.

Możliwe, że masz problemy, które wymagają najpierw leczenia. Kardiolog może zasugerować program rehabilitacji kardiologicznej. Specjaliści rehabilitacji opracowują z pacjentem indywidualny program ćwiczeń, zwracają uwagę na ewentualne problemy i pomagają ustalić, kiedy można bezpiecznie się forsować.

Po uzyskaniu zgody od lekarza, poniższe wskazówki pomogą w bezpiecznym wykonywaniu ćwiczeń. Należy również skonsultować się z lekarzem, aby dowiedzieć się, czy istnieją inne specyficzne kwestie, o których należy wiedzieć lub na które należy zwracać uwagę.

Stopniowo zwiększaj wysiłek fizyczny

W przypadku migotania przedsionków zbyt szybkie rozpoczęcie ćwiczeń – o dużej intensywności lub długotrwałych treningach – może powodować objawy. Zamiast tego należy zacząć powoli, od 5 do 10 minut spaceru dziennie. Co około tydzień należy dodać minutę lub dwie.

Ostateczny cel to 30 minut aktywności dziennie, przez 5 dni w tygodniu. Chcesz zwiększyć tętno, oddychać trochę szybciej i trochę się spocić, aby uzyskać dobry trening.

Sprawdź swój puls

Zapytaj swojego lekarza, jakie powinno być tętno podczas ćwiczeń i po ochłonięciu.

Zapytaj lekarza, co zrobić, jeśli tętno jest zbyt niskie: czy należy ćwiczyć dłużej, czy bardziej się wysilać?

Jeśli tętno jest zbyt wysokie, istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia objawów. Dowiedz się, co zrobić, aby je obniżyć.

Obserwuj objawy

Jeśli ćwiczenia powodują ból, skrajną duszność lub wyczerpanie, należy je przerwać. Przed ponownym przystąpieniem do ćwiczeń należy porozmawiać z lekarzem. Może być konieczne przeprowadzenie badań, aby upewnić się, że nie wystąpił nowy problem.

„Pomijając korzyści dla serca, po włączeniu ćwiczeń do swojego życia naprawdę poczujesz się lepiej” – mówi dr Gordon Tomaselli, ordynator kardiologii w Johns Hopkins University School of Medicine. „Regularne ćwiczenia pomagają ludziom czerpać więcej z życia”.

Wskaźnik HAS-BLED, nazwany tak od czynników ryzyka, określa szanse wystąpienia krwawienia w przypadku migotania przedsionków i przyjmowania leków rozrzedzających krew. Więcej informacji na temat skali HAS-BLED można znaleźć tutaj.

Aby zapobiec zakrzepom, lekarz może przepisać leki przeciwzakrzepowe, czyli rozrzedzające krew. Zmniejszają one ryzyko udaru, ale zwiększają ryzyko zagrażającego życiu krwawienia w żołądku, mózgu i pęcherzu moczowym.

Aby przewidzieć, jak wysokie lub niskie jest ryzyko krwawienia, lekarze stosują system punktacji zwany HAS-BLED.

Każda litera tej nazwy oznacza coś, co zwiększa Twoje szanse:

• Nadciśnienie tętnicze (wysokie ciśnienie krwi)

• Nieprawidłowa czynność nerek i wątroby

• Udar mózgu

• Krwawienie

• Niestabilny międzynarodowy współczynnik znormalizowany (Czy Twoja krew jest zbyt rzadka?)

• Osoby starsze (powyżej 65 roku życia)

• Leki (np. aspiryna) i alkohol (więcej niż osiem drinków tygodniowo)

Większość czynników ryzyka warta jest jeden punkt. Dwa punkty otrzymasz, jeśli masz problemy z funkcjonowaniem nerek lub wątroby, przyjmujesz pewne leki lub pijesz alkohol.

Co oznaczają moje wyniki?

Wynik badania HAS-BLED informuje lekarza o sposobie prowadzenia opieki nad pacjentem. Dzięki temu każdy pacjent z migotaniem przedsionków nie jest leczony w ten sam sposób.

W przypadku uzyskania wyniku 3 lub wyższego, nie ma konieczności zmiany leków, ale lekarz może chcieć się z Tobą spotkać i częściej kontrolować Twoją krew.

W przypadku niektórych osób lekarz może chcieć porozmawiać o alternatywnych lekach lub sposobach odwrócenia niektórych czynników ryzyka, takich jak obniżenie ciśnienia krwi. Nie oznacza to, że przestaniesz przyjmować leki rozrzedzające krew.