Lekarz mówi ci.

Spondylolisteza to ześlizgnięcie się kręgu, które w większości przypadków występuje u podstawy kręgosłupa. lekarz opisuje to schorzenie i wyjaśnia, jak się je leczy.

Spondylolisteza to schorzenie kręgosłupa. Dochodzi do niego, gdy jeden z kręgów przesuwa się bardziej niż powinien i wysuwa się na swoje miejsce. Dochodzi do tego zazwyczaj u podstawy kręgosłupa. Jeśli zsunięty kręg wywiera nacisk na nerw, może powodować ból w dolnej części pleców lub nóg.

Objawy spondylolistezy

Czasami osoby cierpiące na spondylolistezę nie zauważają, że coś jest nie tak. Objawy obejmują:

• Ból dolnej części pleców

• Napięcie i sztywność mięśni

• Ból w pośladkach

• Ból rozprzestrzeniający się w dół nóg (spowodowany uciskiem na korzenie nerwowe)

• Ból, który nasila się podczas aktywności

• Napięte ścięgna szyjne

• Problemy z chodzeniem lub staniem

Przyczyny i czynniki ryzyka spondylolistezy

Wyróżnia się sześć głównych typów spondylolistezy. Typ choroby zależy od jej przyczyny. Do typów tych należą:

• Spondylolisteza wrodzona. Kręg jest uszkodzony od momentu urodzenia.

• Istmatycznaspondylolisteza. Jest ona spowodowana innym schorzeniem zwanym spondylolizą. W spondylolizie złamanie lub pęknięcie cienkiej części kręgu może spowodować ześlizgnięcie się kręgu do tyłu, do przodu lub na kość znajdującą się poniżej.

• Spondylolisteza zwyrodnieniowa. Z czasem krążki, które wyściełają kręgi, wysychają i stają się cieńsze. To ścieńczenie ułatwia wysuwanie się kręgów z miejsca.

• Urazowa spondylolisteza. Uraz lub kontuzja powoduje wysunięcie się kręgu z miejsca.

• Patologiczna spondylolisteza. Powoduje ją inne schorzenie, takie jak osteoporoza lub nowotwór.

• Spondylolisteza pooperacyjna. Kręg wysuwa się z miejsca po operacji kręgosłupa.

Spondylolisteza jest bardziej prawdopodobna, jeśli:

• Jesteś sportowcem. Jest to szczególnie częste u dzieci, które uprawiają gimnastykę lub grają w piłkę nożną.

• Urodzili się z cieńszymi obszarami kręgów, które są podatne na złamania i poślizgnięcia.

• są starsze

• Mają chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa

Diagnostyka spondylolistezy

Jeśli lekarz uzna, że pacjent może mieć spondylolistezę, zapyta o objawy i wykona badania obrazowe, aby sprawdzić, czy kręg jest nie na swoim miejscu. Badania obrazowe mogą obejmować:

• Zdjęcie rentgenowskie

• Tomografia komputerowa

• Rezonans magnetyczny

Lekarz może określić stopień nasilenia spondylolistezy. Stopień niski (I lub II) jest mniej poważny i zazwyczaj nie wymaga operacji. Stopień wysoki (III i IV) jest bardziej poważny. Konieczna może być operacja, zwłaszcza jeśli odczuwasz silny ból.

Leczenie spondylolistezy

Leczenie spondylolistezy polega na wzmacnianiu mięśni brzucha i pleców poprzez fizykoterapię. Leczenie może obejmować:

• Odpoczynek

• Leki przeciwzapalne, w tym ibuprofen lub naproksen

• Zastrzyki sterydowe

• Fizykoterapia

• Łamanie

Jeśli po zastosowaniu fizykoterapii nadal odczuwasz silny ból i jesteś niepełnosprawny, rozwiązaniem może być operacja.

W przypadku zabiegu operacyjnego usuwa się kość i dysk z kręgosłupa, aby zapewnić nerwom więcej miejsca i powstrzymać ból. Ten krok nazywa się odbarczeniem kręgosłupa. Następnie należy połączyć uszkodzone kręgi, aby zapobiec ich ponownemu wyślizgiwaniu się.

Powikłania spondylolistezy

Poważna spondylolisteza prowadzi czasem do innego schorzenia, zwanego zespołem cauda equina. Jest to poważny stan, w którym dochodzi do ucisku korzeni nerwowych w dolnej części pleców, zwanej kością ogonową (cauda equina). Może to spowodować utratę czucia w nogach. Może również wpływać na pęcherz moczowy. Jest to nagły przypadek medyczny. Nieleczony zespół cauda equina może prowadzić do utraty kontroli nad pęcherzem moczowym i paraliżu.

Spondylolisteza Perspektywy

Czasami spondylolisteza powraca po raz drugi. Zdarza się to częściej, gdy spondylolisteza jest wyższego stopnia. Jeśli przeszedłeś operację z powodu spondylolistezy, najprawdopodobniej dobrze sobie poradzisz. Większość osób wraca do normalnej aktywności w ciągu kilku miesięcy od operacji. Jednak kręgosłup nie będzie już tak elastyczny jak wcześniej.

Prawie 30% z nas cierpi z powodu bólu w dolnej części pleców. Lekarz wyjaśnia jego przyczyny.

Jeśli odczuwasz ból, ważne jest, aby dowiedzieć się, dlaczego tak się dzieje.

Czy może to wynikać z mojego stylu życia?

Twoje plecy są zdane na łaskę złych nawyków, takich jak:

• Siedzenie przy biurku w pozycji leżącej

• Podnoszenie i ciągnięcie ciężkich przedmiotów raczej za pomocą pleców niż nóg

• Nadwaga

• Niewystarczająca aktywność fizyczna

• Palenie papierosów

• Noszenie wysokich obcasów

• Noszenie przeładowanego plecaka

Wszystkie te czynniki mogą prowadzić do bólu dolnej części pleców.

Czy to jest w mojej głowie?

Stres może być odczuwany w plecach – mięśnie są jakby spięte. Ból może być znacznie silniejszy, jeśli jesteś przygnębiony lub niespokojny.

Czy to z powodu czegoś, co zrobiłem?

Upadek, wypadek samochodowy, a nawet przesadzenie w weekendowej grze w podchody może spowodować problemy, które odczuwasz w dolnej części pleców, takie jak:

: W przypadku silnego uderzenia lub upadku z dużej wysokości może dojść do złamania kości pleców.

Jednoczesne podnoszenie i skręcanie lub wymachiwanie kijem golfowym może spowodować naciągnięcie lub naderwanie więzadeł, mięśni i ścięgien w plecach.

: Są to skurcze mięśni, które sprawiają ból. Zazwyczaj występują w przypadku skręcenia lub nadwyrężenia dolnej części pleców.

Czy jest to problem mechaniczny?

W wielu przypadkach ból pojawia się, gdy poszczególne części pleców – kręgosłup, stawy, tkanki, mięśnie i dyski wyściełające kości kręgosłupa (kręgi) – nie są ze sobą zsynchronizowane. Jeśli Twoje plecy nie są w pełni sprawne, lekarz powinien sprawdzić, czy:

: Kości kręgosłupa są amortyzowane przez dyski, często nazywane amortyzatorami. Kiedy ulegają one zużyciu, tkanka miękka znajdująca się między nimi zaczyna się przeciskać. Wtedy zaczynasz to odczuwać – zwłaszcza jeśli dojdzie do ich pęknięcia. Może to nastąpić w wyniku nagłego urazu lub zwykłego zużycia.

: Materiał znajdujący się wewnątrz dysku wybrzusza się, ale nie tak bardzo jak w przypadku przepukliny dysku. Często same w sobie nie powodują żadnych objawów, ale mogą powodować ból, jeśli krążek napiera na korzeń nerwowy.

: Dyski oddzielające kręgi ulegają zużyciu. Powoduje to czasami ocieranie się kości o siebie. Przyczyną jest zwykle wiek, ale winne mogą być także sport i urazy.

: Staw ten znajduje się w dolnej części kręgosłupa, po obu stronach miednicy. Przenosi on ciężar górnej części ciała na dolną. Może zacząć Ci dokuczać po doznaniu urazu, w przypadku infekcji, zapalenia stawów lub ciąży. Nieprawidłowy ruch, np. zbyt intensywne poruszanie stawem, może również powodować długotrwały ból.

: Jeśli masz ponad 60 lat, istnieje duże prawdopodobieństwo, że to właśnie ta dolegliwość jest przyczyną. Z wiekiem kanał kręgowy zwęża się. Zmiana ta może powodować ucisk na nerwy biegnące przez kręgosłup. Wówczas ramiona i nogi zaczynają drętwieć.

Dochodzi do niego, gdy pęknięty dysk naciska na korzenie nerwowe w kręgosłupie. Może to być przyczyną twojego bólu, jeśli ostatnio kontrola nad pęcherzem i jelitami była dla ciebie problemem.

: Jest to ucisk nerwu w szyi, zwykle spowodowany przez ostrogę kostną lub przepuklinę dysku.

Może to być przyczyną ostrego bólu w dolnej części pleców lub w biodrze. Dzieje się tak, gdy przepuklina dysku uciska na nerwy w dolnej części kręgosłupa.

Powoduje to sztywność, obrzęk i stan zapalny w stawach. Jeśli lekarz wspomina o zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa, mówi o rodzaju zapalnego zapalenia stawów, które dotyka stawów i więzadeł wzdłuż kręgosłupa.

: Jest to sytuacja, w której chrząstki i kości zaczynają się niszczyć i pojawia się stan zapalny.

Jeśli ją masz, to najprawdopodobniej się z nią urodziłeś. Związane z nim dolegliwości bólowe zaczynają się zwykle mniej więcej w średnim wieku.

Jeśli lekarz o tym wspomni, oznacza to, że kość w kręgosłupie, prawdopodobnie w dolnej części pleców, uległa przemieszczeniu. Można to zobaczyć na zdjęciu rentgenowskim lub rezonansie magnetycznym.

Zwężenie kanału kręgowego:?Jest to zwężenie kanału kręgowego, które powoduje ucisk na rdzeń kręgowy lub korzenie nerwowe. Zwykle jest to spowodowane zapaleniem stawów lub naroślą kostną powstałą w wyniku zużycia.

Czy winne mogą być moje dolegliwości zdrowotne?

Ból dolnej części pleców może być również spowodowany innymi czynnikami występującymi w organizmie.

Jeśli istnieje ryzyko pęknięcia naczynia krwionośnego, które doprowadza krew do brzucha, miednicy i nóg, możesz odczuwać nagły ból w dolnej części pleców.

Cały ten ciężar z przodu może stanowić prawdziwe obciążenie dla pleców.

Zwykle nie mają początku w plecach, ale są częścią rozprzestrzeniania się nowotworu w kręgosłupie, który rozpoczął się w innym miejscu ciała.

Zapalenie kości, krążka międzykręgowego i septyczne zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych to rzadkie infekcje, które atakują kości, dyski i stawy kręgosłupa. Każda z nich może powodować ból w dolnej części pleców. Zakażenia nerek również mogą być przyczyną dolegliwości pleców.

Ból w dolnej części pleców może być również spowodowany takimi czynnikami jak:

• Kamienie nerkowe

• Endometrioza – nagromadzenie tkanki macicznej poza macicą

• Fibromialgia, choroba powodująca rozległy ból mięśni

Lekarz analizuje przyczyny nocnego bólu pleców i związane z nim objawy, które powinny skłonić Cię do skontaktowania się z lekarzem.

W Stanach Zjednoczonych aż 80% populacji doświadcza jakiejś formy bólu w dolnej części pleców w pewnym okresie swojego życia. Jest to drugi najczęstszy powód, dla którego ludzie zgłaszają się do lekarza. Jednak choć ból pleców może być wyniszczający, w większości przypadków można sobie z nim poradzić, a osoby, które odpowiednio wypoczywają i wykonują właściwe ćwiczenia, często zauważają poprawę w ciągu kilku tygodni.

Jednak w przypadku nocnego bólu pleców ludzie nie mogą odpocząć tak, jak tego potrzebują, ponieważ nie mogą pozbyć się bólu.

Co to jest nocny ból pleców?

Większość osób cierpiących na ból pleców jest w stanie dostosować sposób spania tak, aby złagodzić ból odczuwany w ciągu dnia. Jednak w przypadku nocnego bólu pleców – zwanego również nocnym bólem pleców – ból nie ustępuje po położeniu się do łóżka, bez względu na to, jakie zmiany wprowadzono. W niektórych przypadkach ból wręcz się nasila. A u innych ból zaczyna się dopiero po położeniu się.

Osoba może przejść przez cały dzień praktycznie bez bólu. Ale w nocy może się okazać, że prawie niemożliwe jest przespanie całej nocy.

Co jest przyczyną bólu nocnego?

Podobnie jak w przypadku zwykłego bólu pleców, przyczyna nocnego bólu pleców nie zawsze jest jasna. Ból pleców może być spowodowany, między innymi, przez którąkolwiek z poniższych przyczyn:

• Problemy ze sposobem poruszania się kręgosłupa lub inne problemy mechaniczne, z których najczęstszym jest zwyrodnienie dysków. Krążki to tkanka znajdująca się między kręgami, która działa jak amortyzator; z wiekiem krążki mogą się rozpadać.

• Urazy, takie jak zwichnięcia lub złamania, lub poważniejsze urazy, takie jak upadek lub wypadek samochodowy.

• Choroby i stany chorobowe, takie jak skolioza, czyli skrzywienie kręgosłupa, lub stenoza kręgosłupa, czyli zwężenie kręgosłupa. Kamica nerkowa, ciąża, endometrioza, niektóre nowotwory i różne formy zapalenia stawów mogą prowadzić do bólu pleców.

Duża liczba uczestników brytyjskiego badania cierpiała na zwyrodnienie dysku.

Czasami przyczyny bólu pleców mogą nie zostać ustalone.

Czy nocny ból pleców może być oznaką czegoś poważnego?

W wytycznych dotyczących wykrywania poważnych problemów zdrowotnych kręgosłupa wymieniono szereg „czerwonych flag”, wśród których znajduje się nocny ból pleców.

Nocne bóle pleców mogą być objawem nowotworów kręgosłupa. Może to być guz pierwotny, czyli taki, który powstał w kręgosłupie, lub guz przerzutowy, czyli taki, który powstał w wyniku nowotworu, który rozpoczął się w innym miejscu ciała, a następnie rozprzestrzenił się na kręgosłup.

Nocne bóle pleców są również objawem zakażenia kości kręgosłupa (zapalenie kości i szpiku) oraz zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (ZZSK) – schorzenia, które może powodować utrwalenie i unieruchomienie kręgosłupa.

Inne „czerwone flagi” obejmują:

• Ból pleców, który rozprzestrzenia się na jedną lub obie nogi

• Osłabienie, drętwienie lub mrowienie w nogach

• Nowe problemy z kontrolą jelit lub pęcherza moczowego

• Ból lub pulsowanie w nadbrzuszu

• Gorączka

• Miejsca ciepłe w dotyku

• Niewyjaśniona utrata wagi

• Historia choroby nowotworowej

• Osłabiony układ odpornościowy w wywiadzie

• Uraz w wywiadzie

Jeśli jeden lub więcej z tych objawów towarzyszy bólowi pleców – zwłaszcza jeśli w przeszłości występował u Ciebie rak – natychmiast zgłoś się do lekarza. Ważne jest również, aby skontaktować się z lekarzem, jeśli ból pleców jest wynikiem niedawnego urazu.

Należy pamiętać, że rzadko zdarza się, aby nocny ból pleców był spowodowany guzem, infekcją lub chorobą Alzheimera.

Nadwyrężenie szyi, czyli smagnięcie biczem, występuje, gdy nagła siła rozciąga i rozrywa mięśnie i ścięgna szyi. Dowiedz się więcej od lekarza na temat objawów i leczenia tego schorzenia.

Nadwyrężenie szyi dotyka wielu sportowców amatorów i profesjonalistów. Osoby uprawiające sporty kontaktowe, takie jak piłka nożna, są szczególnie podatne na nadwyrężenie szyi.

Nadwyrężenia szyi są często mylone ze zwichnięciami szyi. Są one nieco inne. Nadwyrężenia szyi są spowodowane uszkodzeniem mięśnia lub ścięgien, pasm tkanki łączących mięśnie z kośćmi. Skręcenia szyi są spowodowane rozerwaniem więzadeł – tkanek, które łączą kości ze sobą.

Jednak różnice między tymi skręceniami i nadwyrężeniami prawdopodobnie nie mają dla Ciebie większego znaczenia. Przyczyny, objawy i leczenie skręceń i nadwyrężeń szyi są zazwyczaj takie same.

Jakie są objawy uderzenia bicza?

Ból spowodowany uderzeniem bicza jest często trudny do zignorowania. Objawy mogą obejmować:

• Ból, zmniejszenie zakresu ruchu i napięcie mięśni szyi. Mięśnie mogą sprawiać wrażenie twardych lub spiętych.

• Ból podczas kołysania głową z boku na bok lub do przodu i do tyłu.

• Ból lub sztywność przy poruszaniu głową w celu spojrzenia przez każde ramię.

• Czułość.

• Bóle głowy u podstawy czaszki, promieniujące w kierunku czoła.

Czasami ból spowodowany nadwyrężeniem szyi pojawia się natychmiast. W innych przypadkach może minąć kilka godzin lub dni, zanim szyja zacznie boleć.

Uderzenie, które powoduje nadwyrężenie szyi, może czasem spowodować również wstrząs mózgu. Ponieważ wstrząśnienie mózgu może być poważne, należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Potrzebujesz pomocy medycznej w nagłych wypadkach, jeśli ból głowy nasila się lub nie ustępuje, masz osłabienie lub problemy z mówieniem, jesteś zdezorientowany, masz zawroty głowy, nudności, nadmierną senność lub jesteś nieprzytomny.

Aby zdiagnozować nadwyrężenie szyi, lekarz przeprowadzi dokładne badanie. Może być również konieczne wykonanie zdjęć rentgenowskich, tomografii komputerowej (TK) i innych badań w celu wykluczenia innych problemów.

Jak leczyć uderzenie bicza?

Oto dobra wiadomość: z upływem czasu uraz biczowy powinien ulec samoistnemu wyleczeniu. Aby ułatwić powrót do zdrowia, należy:

• Lód na szyję

  aby zmniejszyć ból i obrzęk jak najszybciej po urazie. Lód należy przykładać na 15 minut co 3-4 godziny przez 2-3 dni. Lód należy zawinąć w cienki ręcznik lub ściereczkę, aby nie uszkodzić skóry.

• Przyjmowanie środków przeciwbólowych lub innych leków,

  jeśli tak zalecił lekarz. Leki takie jak acetaminofen (Tylenol) lub niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen (Advil, Motrin) lub naproksen (Aleve), pomagają w zwalczaniu bólu. Leki te mogą jednak wywoływać skutki uboczne. Nie należy ich stosować regularnie, chyba że lekarz zaleci ich regularne stosowanie. Skonsultuj się z lekarzem przed ich zażyciem, jeśli przyjmujesz inne leki lub masz jakiekolwiek problemy zdrowotne. Jeśli leki dostępne bez recepty nie działają, konieczne może być zastosowanie leków przeciwbólowych i rozluźniających mięśnie dostępnych na receptę.

• Stosować usztywnienie szyi lub obrożę

  w celu zapewnienia dodatkowego wsparcia, jeśli zaleci to lekarz. Nie są one jednak zalecane do długotrwałego stosowania, ponieważ mogą osłabić mięśnie szyi.

• Zastosuj wilgotne ciepło na szyi – ale dopiero po 2-3 dniach oblodzenia.

  Ogrzewanie szyi należy stosować dopiero po ustąpieniu początkowego obrzęku. Można użyć ciepłych, mokrych ręczników lub wziąć ciepłą kąpiel.

• Inne metody leczenia,

  takie jak ultradźwięki i masaż, mogą również pomóc.

?

Kiedy poczuję się lepiej po urazie biczowym?

Czas powrotu do zdrowia zależy od tego, jak poważny jest uraz biczowy. Większość przypadków ustępuje w ciągu kilku dni. Jednak w przypadku innych urazów szyi gojenie może trwać tygodnie lub dłużej. Pamiętaj, że każdy leczy się w innym tempie.

Po ustąpieniu ostrych objawów nadwyrężenia szyi lekarz prawdopodobnie zaleci rozpoczęcie rehabilitacji. Dzięki niej mięśnie szyi staną się silniejsze i bardziej elastyczne. Pomoże to zarówno w powrocie do zdrowia, jak i zmniejszy prawdopodobieństwo ponownego nadwyrężenia szyi w przyszłości.

Można zacząć od delikatnych ćwiczeń rozciągających, a w miarę poprawy stanu zdrowia wykonywać coraz więcej ćwiczeń. Nie należy jednak rozpoczynać ćwiczeń bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

W żadnym wypadku nie należy się spieszyć. Osoby uprawiające sporty kontaktowe muszą szczególnie uważać, aby przed ponownym przystąpieniem do gry były w pełni wyleczone. Lekarz zezwoli na wznowienie aktywności, gdy pacjent będzie na to gotowy. Nie należy podejmować prób powrotu do poprzedniego poziomu aktywności fizycznej, dopóki nie będzie to możliwe:

• Spojrzeć przez oba ramiona bez bólu lub sztywności

• Kołysanie głową do przodu i do tyłu bez bólu i sztywności

• Kołysanie głową z boku na bok bez bólu lub sztywności

Jeśli zaczniesz się forsować przed wyleczeniem nadwyrężenia szyi, może to doprowadzić do przewlekłego bólu szyi i trwałych uszkodzeń ciała.

Jak mogę zapobiegać uderzeniom bicza?

Oczywiście niewiele można zrobić, aby zapobiec urazowi biczowemu spowodowanemu wypadkiem. Są jednak rzeczy, które można zrobić, aby zwiększyć swoje szanse:

• Wykonuj ćwiczenia wzmacniające, aby mięśnie szyi były silne i gibkie, zwłaszcza jeśli już wcześniej cierpiałeś na nadwyrężenie szyi.

• Osoby, które siedzą w tej samej pozycji przez cały dzień, np. pracownicy biurowi, powinny robić regularne przerwy w celu rozciągnięcia i ćwiczenia szyi.

Dowiedz się więcej od lekarza na temat roli chiropraktyka w leczeniu bólu pleców.

Co to jest opieka chiropraktyczna?

Chiropraktycy stosują ręczne manipulacje kręgosłupa i inne alternatywne metody leczenia. Teoria głosi, że prawidłowe ustawienie struktury mięśniowo-szkieletowej ciała, a zwłaszcza kręgosłupa, umożliwia organizmowi samoleczenie bez operacji lub leków. Manipulację stosuje się w celu przywrócenia ruchomości stawów ograniczonej przez uraz tkanek spowodowany zdarzeniem traumatycznym, takim jak upadek, lub powtarzającym się stresem, takim jak siedzenie bez odpowiedniego podparcia pleców.

Leczenie chiropraktyczne jest stosowane przede wszystkim jako alternatywa w łagodzeniu bólu mięśni, stawów, kości i tkanki łącznej, takiej jak chrząstki, więzadła i ścięgna. Czasami jest ono stosowane w połączeniu z konwencjonalnym leczeniem medycznym.

Inicjały „DC” oznaczają chiropraktyka, którego wykształcenie obejmuje zwykle studia licencjackie oraz cztery lata studiów chiropraktycznych.

Na czym polega chiropraktyczne leczenie bólu pleców?

Kręgarz najpierw zbiera wywiad lekarski, przeprowadza badanie fizykalne i może wykorzystać testy laboratoryjne lub badania diagnostyczne, aby ustalić, czy leczenie jest odpowiednie dla bólu pleców.

Plan leczenia może obejmować jedno lub więcej ręcznych nastawień, w których lekarz manipuluje stawami, używając kontrolowanej, nagłej siły w celu poprawy zakresu i jakości ruchu. Wielu chiropraktyków włącza do planu leczenia także poradnictwo żywieniowe oraz ćwiczenia/rehabilitację. Celem leczenia chiropraktycznego jest przywrócenie funkcji i zapobieganie urazom, a także łagodzenie bólu pleców.

Jakie są korzyści i zagrożenia związane z opieką chiropraktyczną?

Manipulacje kręgosłupa i chiropraktyka są powszechnie uważane za bezpieczne i skuteczne metody leczenia ostrego bólu pleców, czyli takiego rodzaju nagłego urazu, który powstaje w wyniku przesunięcia mebli lub uderzenia. Ostry ból pleców, który jest bardziej powszechny niż ból przewlekły, trwa nie dłużej niż sześć tygodni i zazwyczaj ustępuje samoistnie.

Badania wykazały, że chiropraktyka jest również pomocna w leczeniu bólu szyi i głowy. Ponadto choroba zwyrodnieniowa stawów i fibromialgia mogą reagować na umiarkowany ucisk stosowany zarówno przez kręgarzy, jak i osoby wykonujące masaż tkanek głębokich.

Badania nie potwierdziły skuteczności proloterapii lub skleroterapii przeciwbólowej, stosowanej przez niektórych kręgarzy, osteopatów i lekarzy medycyny w leczeniu przewlekłego bólu pleców, czyli takiego rodzaju bólu, który może pojawić się nagle lub stopniowo i trwa dłużej niż trzy miesiące. Terapia polega na wstrzykiwaniu wody z cukrem lub środka znieczulającego w celu wzmocnienia więzadeł w plecach.

Manipulacji kręgosłupa nie powinny poddawać się osoby cierpiące na osteoporozę, ucisk rdzenia kręgowego, zapalne zapalenie stawów lub przyjmujące leki rozrzedzające krew. Ponadto pacjenci z chorobą nowotworową w wywiadzie powinni uzyskać zgodę lekarza przed poddaniem się manipulacji kręgosłupa.

Wszelkie leczenie opiera się na dokładnej diagnozie bólu pleców. Kręgarz powinien być dobrze poinformowany o historii medycznej pacjenta, w tym o aktualnych stanach chorobowych, przyjmowanych lekach, przebytych urazach i operacjach oraz czynnikach związanych ze stylem życia. Chociaż rzadko, zdarzały się przypadki, w których leczenie pogorszyło stan przepukliny lub wypadniętego dysku, a także przypadki, w których manipulacja szyi spowodowała uszkodzenie rdzenia kręgowego. Dla bezpieczeństwa, zawsze skonsultuj się z lekarzem, aby upewnić się, że Twój stan zdrowia może skorzystać z chiropraktyki lub innych metod uśmierzania bólu.

Lekarz wyjaśnia zastosowanie przezskórnej elektrycznej stymulacji nerwów – lub TENS – do uśmierzania bólu pleców.

TENS jest zwykle wykonywany za pomocą jednostki TENS, małego urządzenia zasilanego bateriami. Urządzenie można przypiąć do paska i podłączyć do dwóch elektrod. Elektrody przenoszą prąd elektryczny z urządzenia TENS na skórę.

Jak TENS może pomóc w bólu pleców

Niewiele jest badań potwierdzających, jak – lub czy w ogóle – TENS naprawdę działa. Jego stosowanie datuje się na lata sześćdziesiąte XX wieku, kiedy to wprowadzono teorię kontroli bramkowej bólu. Zgodnie z tą teorią, stymulowanie nerwów zamyka mechanizm „bramki” w rdzeniu kręgowym, co może pomóc wyeliminować odczuwanie bólu. Podczas zabiegu TENS na ból pleców elektrody umieszcza się na skórze w miejscu bólu pleców. Powoduje to powstawanie impulsów elektrycznych, które przemieszczają się wzdłuż włókien nerwowych i wywołują uczucie mrowienia. Ulga w bólu zwykle pojawia się natychmiast i ustępuje wkrótce po zakończeniu leczenia.

Inna teoria głosi, że stymulowanie nerwów może pomóc organizmowi w wytwarzaniu naturalnych środków przeciwbólowych zwanych endorfinami.

Badania naukowe nie potwierdziły jednak w większości przypadków stosowania samego TENS w leczeniu bólu pleców. W jednym z przeglądów czterech badań porównujących TENS z placebo, sprzeczne dowody utrudniały określenie, czy TENS jest korzystny w zmniejszaniu intensywności bólu pleców.

Stosowanie TENS

TENS, jeśli jest prawidłowo stosowany, jest generalnie bezpieczny. Jeśli uważasz, że chciałbyś wypróbować TENS w leczeniu bólu pleców, porozmawiaj z lekarzem. Technika ta działa w różny sposób u różnych osób i nie jest przeznaczona dla wszystkich. Lekarz może odradzić stosowanie TENS, jeśli pacjent ma rozrusznik serca lub jest w pierwszych tygodniach ciąży.

Przed rozpoczęciem terapii TENS lekarz lub fizykoterapeuta powinien pokazać, jak używać urządzenia TENS. Należy dokładnie stosować się do instrukcji i przestrzegać następujących środków ostrożności:

• Stosuj TENS tylko w celach zleconych przez lekarza. Należy poinformować lekarza o zmianach w stanie zdrowia.

• Nie należy pozostawiać elektrod na miejscu przez dłuższy okres czasu bez sprawdzenia i oczyszczenia skóry pod nimi.

• Jeśli pod elektrodami pojawi się wysypka lub oparzenie, trwające dłużej niż sześć godzin, należy zaprzestać stosowania TENS. Należy również skontaktować się z lekarzem lub fizykoterapeutą.

• Nie należy umieszczać elektrod na uszkodzonej lub podrażnionej skórze.

• Nie należy prowadzić pojazdów podczas stosowania urządzenia TENS.

• Nie należy używać urządzenia pod prysznicem lub w wannie.

• Nie należy używać urządzenia TENS z poduszkami grzewczymi lub zimnymi okładami.

• Nie należy stosować TENS podczas snu.

Jeśli cierpisz na ból pleców, lekarz rozważy, czy w ramach leczenia konieczne jest podanie zastrzyku sterydowego lub innych zastrzyków.

Należy pamiętać, że zastrzyki te pomagają niektórym osobom, ale nie u wszystkich przynoszą taką samą ulgę.

Co leczą

Zastrzyki do pleców mogą pomóc w leczeniu dwóch głównych problemów związanych z bólem pleców:

Zapalenie lub uszkodzenie nerwu, zwykle w szyi lub dolnej części pleców. Lekarze nazywają to radikulopatią. Problem powstaje w miejscu, w którym nerw wychodzi z kręgosłupa. W przypadku radikulopatii ostry ból rozchodzi się od dolnej części pleców do jednej lub obu nóg albo od szyi do ramienia. Przepuklina dysku może być przyczyną radikulopatii.

Zwężenie kręgosłupa, co oznacza, że kręgosłup uległ zwężeniu. Może do tego dojść z powodu ucisku przepukliny dysku na kręgosłup, ostróg kostnych wbijających się w tę przestrzeń lub, rzadziej, z powodu ucisku guza na kręgosłup. Stenoza kręgosłupa uciska nerwy znajdujące się w jego wnętrzu. Powoduje to zwykle ból w pośladku lub nodze. Może, ale nie musi, występować również ból pleców. Ból spowodowany stenozą kręgosłupa może nasilać się podczas aktywności fizycznej, a ustępować po pochyleniu się do przodu.

Lekarze stosują zastrzyki także w przypadku innych rodzajów bólu pleców. Czasami stosują je także w celu ustalenia przyczyny bólu.

Zastrzyki można wstrzykiwać w okolicę uszkodzonych lub zmienionych zapalnie nerwów. Istnieje kilka rodzajów zastrzyków, w tym:

• Zewnątrzoponowe

• Blokada nerwu

• Dyskografia

Wstrzyknięcia blokujące nerwy

Podczas blokady nerwu lekarz wstrzykuje w okolicę nerwu lek znieczulający. Najczęściej stosowanym środkiem znieczulającym jest lidokaina.

Po wstrzyknięciu blokady nerwu szybko wystąpi drętwienie i niemal całkowite zniesienie bólu. Znieczulenie ustępuje po kilku godzinach.

Dyskografia

Niektórzy lekarze stosują zastrzyki blokujące nerwy w celu zdiagnozowania przyczyny bólu pleców. Jeśli lekarz zastosuje taką metodę, pacjent zostanie zapytany, który zastrzyk powoduje ustąpienie bólu pleców. Ten nerw może zostać wybrany do wykonania zastrzyku zewnątrzoponowego zawierającego zarówno lek steroidowy, jak i znieczulający. Lekarz może też zdecydować o zastosowaniu innego leczenia.

Zastrzyki zewnątrzoponowe

Epidural oznacza „wokół rdzenia kręgowego”. Zastrzyki te zawierają lek steroidowy, zwany też kortykosteroidem, i zazwyczaj także lek znieczulający. Nie wiadomo jeszcze, jak skuteczne są te zastrzyki. Ich działanie wydaje się być krótkotrwałe i przynoszą niewielką ulgę w bólu. Nie są to więc leki, które można stosować w przypadku długotrwałego bólu pleców. A jeśli ból pleców pojawił się nagle, lekarz prawdopodobnie najpierw rozważy inne metody leczenia.

Skutki uboczne

Łagodna bolesność lub ból w miejscu podania zastrzyku w przypadku bólu pleców jest częstym zjawiskiem. Mogą również wystąpić bóle głowy, nudności i wymioty.

Rzadko, ale zastrzyki mogą powodować krwawienie lub zakażenie. Ryzyko i korzyści oraz inne możliwości należy omówić z lekarzem.