Lekarz mówi ci.

Lekarz wyjaśnia, w jaki sposób fizykoterapia i chiropraktyka mogą złagodzić ból szyi spowodowany chorobą dysku szyjnego.

Podczas wizyty u fizykoterapeuty lub chiropraktyka należy najpierw poddać się kompleksowej ocenie. Ocenią oni, jak dobrze możesz poruszać szyją. Możesz zostać zapytany o takie objawy, jak ból w szyi lub między łopatkami, ból promieniujący w dół ramienia do dłoni lub palców, drętwienie lub mrowienie w barku lub ramieniu. Sprawdzona zostanie siła, odruchy i inne potencjalne źródła bólu. Terapeuta lub chiropraktyk oceni także funkcjonowanie stawów w obrębie szyi i pleców, aby zidentyfikować ograniczenia lub dysfunkcje, które mogą przyczyniać się do powstawania bólu.

Rozciągnij, wzmocnij i wyprostuj się

Istnieje kilka rodzajów manipulacji i ćwiczeń, które fizykoterapeuta lub chiropraktyk może zastosować w celu zmniejszenia sztywności, wzmocnienia i przywrócenia prawidłowej funkcji szyi. Przed przystąpieniem do ćwiczeń można zastosować takie zabiegi, jak stosowanie zimna lub ciepła, masaż tkanek głębokich, stymulację elektryczną i ultradźwięki.

Podczas fizykoterapii będziesz wykonywać szereg ćwiczeń mających na celu rozciągnięcie i wzmocnienie mięśni podtrzymujących szyję. Nauczysz się także, jak poprawić swoją postawę i zakres ruchu. Aby pomóc Ci w nauce prawidłowej postawy, fizykoterapeuta może poprosić Cię o stanie przed lustrem podczas ćwiczeń, abyś mógł zobaczyć swoje błędy i je skorygować.

Chiropraktycy stosują niektóre z tych samych technik, co fizykoterapeuci. Delikatne nastawianie może pomóc przywrócić prawidłowe funkcjonowanie szyi i złagodzić ból. Podobnie jak w przypadku fizykoterapii, chiropraktycy manipulują stawami szyi i klatki piersiowej w celu zmniejszenia sztywności, poprawy ruchomości i zwiększenia zakresu ruchu. Zabiegi te mogą być nieodpowiednie i potencjalnie ryzykowne dla osób z problemami naczyniowymi w obrębie szyi, takimi jak zwężenie tętnicy szyjnej lub zaawansowana choroba zwyrodnieniowa stawów.

Przed przystąpieniem do leczenia fizykoterapeuta, chiropraktyk lub lekarz powinien określić, czy u pacjenta istnieje ryzyko dalszych urazów w wyniku manipulacji.

Trakcja szyi w przypadku choroby krążka szyjnego

Jedną z technik stosowanych przez fizykoterapeutów i chiropraktyków w celu uśmierzenia bólu i usprawnienia ruchu jest trakcja szyjna. Trakcja delikatnie rozciąga szyję, otwierając przestrzenie między kręgami szyjnymi i tymczasowo zmniejszając nacisk na uszkodzone dyski. Trakcja szyi może być wykonywana w sposób ciągły lub przerywany, na przemian z krótkimi okresami ciągnięcia i odpoczynku.

Trakcję kręgosłupa szyjnego można również wykonywać w domu. Istnieją systemy krążków, które można przymocować do drzwi lub urządzenia, które umożliwiają wykonywanie trakcji w odcinku szyjnym w pozycji leżącej. Ważne jest, aby w przypadku samodzielnego wykonywania trakcji szyjnej najpierw skonsultować się z fizykoterapeutą lub kręgarzem, aby upewnić się, że kupiono odpowiedni sprzęt i nauczono się go prawidłowo ustawiać.

Poduszki i kołnierze szyjne w chorobie dyskowej kręgosłupa szyjnego

Poduszki szyjne mają na celu częściowe unieruchomienie szyi podczas snu. Nie ma jednak badań potwierdzających skuteczność poduszek szyjnych. Warto poprosić fizykoterapeutę lub chiropraktyka o rekomendację.

Miękkie kołnierze szyjne nie tyle stabilizują szyję, ile przypominają o konieczności stosowania prawidłowej postawy i technik ruchu. Sztywne kołnierze szyjne unieruchamiają szyję, ale są niewygodne przy długotrwałym stosowaniu.

Niektórzy ludzie uważają, że terapie alternatywne są dobrym rozwiązaniem w przypadku bólu dolnego odcinka kręgosłupa.

Alternatywne metody leczenia bólu w dolnej części pleców

Ból pleców zapędził cię w kozi róg? Alternatywne metody leczenia mogą pomóc Ci złagodzić ból. Część 4 z czteroczęściowej serii.

Gina Shaw Redakcja: Brunilda Nazario, MD Od lekarza Archiwum

Czy plecy dokuczają Ci od miesięcy – lub lat – a Ty i Twój lekarz nie jesteście w stanie ustalić, dlaczego tak się dzieje? Nie jesteś sam. Według National Institutes of Health (Narodowy Instytut Zdrowia) ból pleców jest najczęstszą przyczyną niepełnosprawności związanej z wykonywaną pracą w Ameryce, a koszty jego leczenia wynoszą około 50 miliardów dolarów rocznie. Około 80% Amerykanów doświadcza bólu pleców w pewnym okresie swojego życia. Jednak większości przypadków bólu pleców nie da się powiązać z konkretną, możliwą do określenia przyczyną.

„Jest to ogromny problem, który dotyczy zarówno konwencjonalnych, jak i alternatywnych metod leczenia bólu pleców” – mówi dr Daniel C. Cherkin, starszy badacz w Group Health Cooperative’s Center for Health Studies (CHS) w Seattle. „W przypadku tej ogromnej grupy ludzi, którzy cierpią na tak zwany niespecyficzny ból pleców, nie można przypisać mu konkretnej przyczyny”.

Ten problem skłania wielu cierpiących na ból pleców do poszukiwania „alternatywnych” metod leczenia – od masażu i akupunktury po terapie wykorzystujące ciało i ćwiczenia fizyczne, takie jak joga i tai chi. Na przykład, badania pokazują, że ból pleców jest przyczyną 20% wizyt u masażystów i 14% wizyt u akupunkturzystów – zauważa Cherkin. Ale czy którakolwiek z tych opcji jest skuteczna?

W wielu przypadkach naukowa ława przysięgłych nie jest jeszcze rozstrzygnięta. Niedawny przegląd kilkudziesięciu badań dotyczących masażu, akupunktury i manipulacji kręgosłupa (chiropraktyka) jako metod leczenia bólu w dolnej części pleców, prowadzony przez Cherkina, wykazał pewne dowody wskazujące na skuteczność masażu i manipulacji kręgosłupa, ale mniej wiadomo na temat akupunktury.

„Badania, które przejrzeliśmy wykazały, że masaż jest skuteczny w łagodzeniu objawów i zwiększaniu funkcjonalności u osób z uporczywym bólem pleców” – wyjaśnia Cherkin. „Manipulacje kręgosłupa przynoszą niewielkie korzyści kliniczne w przypadku bólu pleców – mniej więcej takie same jak konwencjonalne metody leczenia, takie jak leki przeciwbólowe dostępne bez recepty i różne rodzaje fizykoterapii”.

Na podstawie dotychczasowych badań skuteczność akupunktury pozostaje niejasna, ale nowe, duże badanie rozpoczęte niedawno w Group Health Cooperative ma na celu udzielenie odpowiedzi na niektóre z tych pytań. Do badania, które będzie prowadzone przez cztery lata, włączono prawie 700 osób cierpiących na bóle pleców.

Mocniejsze plecy

„Na podstawie literatury naukowej można stwierdzić, że najbardziej przewidywalnym sposobem rozwiązywania problemów z plecami jest zwiększanie siły” – mówi dr Vert Mooney, dyrektor U.S. Spine and Sport w San Diego. „Istnieją dobre dowody na to, że w przypadku przewlekłego bólu pleców mięśnie wokół kręgosłupa stają się zahamowane, a najbardziej racjonalnym sposobem leczenia jest stopniowy program wzmacniający”.

Jak mówi Mooney, taki program najlepiej jest realizować przy użyciu skalibrowanego sprzętu, który pozwala osobie z bólem dolnej części pleców stopniowo zwiększać ilość wykonywanych ćwiczeń wzmacniających, dzięki czemu można mierzyć wydajność i postępy. „W przypadku ćwiczeń typu kalistenicznego bardzo trudno jest zwiększyć ilość wykonywanych ćwiczeń, tak aby zrobić wystarczająco dużo, aby stymulować naprawę, ale nie na tyle, aby zwiększyć ból” – mówi.

Kręgarz z Florydy, Thomas Hyde, DC, podkreśla znaczenie „stabilności rdzenia” w każdym programie ćwiczeń mającym na celu wzmocnienie pleców i złagodzenie przewlekłego bólu.

„Lubię na przykład używać piłki szwajcarskiej” – mówi. „Na bardzo wczesnym etapie osoba może jedynie siedzieć na piłce, ucząc się podstaw tak zwanej propriocepcji, czyli poczucia równowagi i ułożenia stawów. „Następnie można przejść do unoszenia nóg i innych różnych pozycji na piłce, a także do używania ciężarków lub tubingów w celu wykonywania ćwiczeń siłowych na piłce. Z biegiem czasu pacjent powinien zauważyć poprawę równowagi i dolegliwości związanych z kręgosłupem, a jest to metoda stosunkowo niedroga.”

Jak twierdzi Cherkin z GHC, inne rodzaje ćwiczeń, takie jak joga, pilates i tai chi, dopiero zaczynają być badane jako metody leczenia bólu pleców. Wstępne wyniki badań nad jogą w leczeniu bólu pleców, przeprowadzonych w GHC, „wyglądają obiecująco” – informuje.

Umysł i ciało

Przewlekły ból pleców może nie wynikać wyłącznie z umysłu, ale dla niektórych osób to właśnie w nim może leżeć odpowiedź na jego pokonanie. „Wiele metod leczenia bólu w dolnej części pleców opartych na podejściu umysł-ciało okazało się skutecznych” – mówi dr Andrew Block, adiunkt kliniczny psychiatrii w University of Texas Southwest Medical Center w Dallas i dyrektor Well-Being Group, centrum leczenia kręgosłupa w Plano w Teksasie. Główne metody to tak zwane „strategie samoregulacji”: hipnoza, biofeedback i ćwiczenia relaksacyjne. Mają one na celu promowanie rozluźnienia mięśni i kontroli bólu, zmniejszając ilość energii zużywanej na utrzymywanie mięśni w napięciu i dając pacjentowi poczucie kontroli nad sytuacją – coś, co ma się wrażenie, że utracił w przypadku bólu przewlekłego.”

Często, mówi Block, obrazem, który wykorzystuje, aby pomóc pacjentowi kontrolować ból, jest obraz elektryczności. „Widziałem się dzisiaj z pacjentem i rozmawialiśmy o sygnałach bólowych biegnących w górę kręgosłupa jak przewody elektryczne. Kiedy pacjent odczuwa ból, widzi, że przewody te świecą” – wyjaśnia. „Wchodząc w stan relaksu i hipnozy, widzą, że blask się zmniejsza, wyobrażają sobie, że nie płynie on tak intensywnie lub szybko, co pozwala im wyciszyć ból”.

Czasami nie chodzi o pozbycie się bólu, ale o radzenie sobie z nim za pomocą innych metod psychologicznych. Należą one do kategorii „interwencji poznawczo-behawioralnej”. Zajmujemy się myślami, które towarzyszą bólowi pleców, i pomagamy pacjentowi zmienić sposób postrzegania sytuacji, tak aby mógł sobie z nią lepiej radzić” – mówi Block. „Najważniejsze, co radzę pacjentom, to przestać postrzegać ból jako stan, który można wyleczyć, a zacząć postrzegać go jako stan życia, który wymaga od nich dostosowania się i funkcjonowania w najlepszy możliwy sposób. Ważne jest, aby wykorzystać własną siłę do przezwyciężenia tego, co wpływa na nasze życie”.

Ostatecznie, mówi Cherkin z GHC, wybór alternatywnej metody leczenia bólu pleców jest sprawą bardzo indywidualną. „Nie sądzę, aby którakolwiek z tych metod okazała się niebezpieczna w przypadku bólu pleców” – mówi. „Tak naprawdę wszystko sprowadza się do tego, co działa na danego pacjenta i czego warto spróbować. Jasne jest, że nie ma jednej metody leczenia, która byłaby skuteczna dla wszystkich”.

Opublikowano 16 sierpnia 2004 r.

Ból pleców jest prawdopodobnie najważniejszym powodem wizyt w gabinetach lekarskich, dni nieobecności w pracy, inwalidztwa i sporów sądowych,"mówi dr Gary Starkman, neurolog z Nowego Jorku, który specjalizuje się w leczeniu bólu.

Susan, 38 lat, pracuje w Nowym Jorku jako publicystka, co jest dla niej bardzo stresujące. Jest również predysponowana do problemów z kręgosłupem, ponieważ urodziła się z koślawością bioder. „Muszę siedzieć przez długi czas [w pracy], więc robię się bardzo, bardzo sztywna” – mówi lekarzowi.

Stephen, 43 lata, z Montrealu, ma problemy w pracy i w domu. Siedem miesięcy temu założył nową firmę i w tym samym tygodniu wziął ślub. Cierpi na wiele dolegliwości, które dotykają ludzi pracujących przez cały dzień przy komputerze, w tym bóle pleców, nadgarstków i ramion.

Susan i Stephen są członkami stale rosnącego klubu, do którego nie chcesz dołączyć – zestresowanych pracowników umysłowych, którzy odkrywają, że ich wymagająca praca może stać się prawdziwym bólem pleców.

Stres szuka najsłabszych ogniw

„Ból pleców jest prawdopodobnie najważniejszą przyczyną wizyt w gabinetach lekarskich, dni nieobecności w pracy, inwalidztwa i procesów sądowych” – mówi dr Gary Starkman, neurolog z Nowego Jorku, specjalizujący się w leczeniu bólu.

Eksperci są zgodni, że ból jest zwykle spowodowany przez wiele różnych czynników działających jednocześnie. Często czynnik fizyczny, taki jak podnoszenie ciężarów lub zbyt długie siedzenie, łączy się ze stresem, a rezultatem jest ból pleców. Nie są natomiast zgodni co do tego, w jakim stopniu stres psychiczny może sam w sobie powodować ból pleców.

„Stres może pojawić się wszędzie tam, gdzie osoba ma słabe ogniwo, niezależnie od tego, czy są to bóle pleców, szyi, głowy czy inne” – mówi dr Rick Delamarter, dyrektor medyczny Spine Institute w St. John’s Hospital w Santa Monica i profesor kliniczny chirurgii ortopedycznej na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles. „Jeśli dana osoba ma skłonności do problemów z plecami lub szyją, stres może łatwo doprowadzić do ich ujawnienia się lub nasilenia”.

Według specjalisty rehabilitacji fizycznej, dr Michaela Saffira, przewodniczącego komisji ds. odszkodowań pracowniczych w Connecticut State Medical Society, „Ludzie mogą mieć napięcia i skurcze mięśni z powodu samego stresu psychicznego, ale zazwyczaj są one samoograniczające się. Weź Advil i trochę się porozciągaj, a to ustąpi”.

John E. Sarno, MD, ma zupełnie inne zdanie.

„Moim zdaniem czynniki psychologiczne są zdecydowanie dominującą przyczyną fizycznych objawów bólu w miejscu pracy” – mówi Sarno, profesor klinicznej medycyny rehabilitacyjnej i lekarz prowadzący w Rusk Institute of Rehabilitation Medicine w New York University School of Medicine oraz autor książek Healing Back Pain i The Mindbody Prescription.

„Wszystkie życiowe presje można uznać za stresujące” – mówi. „Ludzka psychika jest tak skonstruowana, że w naszych nieświadomych umysłach nie lubimy stresu. W konsekwencji mamy tendencję do rozwijania w sobie ogromnej ilości wewnętrznego gniewu, aż do furii. Powodem, dla którego u ludzi pojawiają się objawy fizyczne [jest chęć odwrócenia uwagi od tej wściekłości]. Czynności fizyczne, które ludzie wykonują [np. długotrwałe siedzenie lub stanie] nie są tak naprawdę przyczyną bólu. Mózg po prostu korzysta z tych zjawisk fizycznych, aby uruchomić proces bólowy. Mózg wywołuje ból poprzez nieznaczne zmniejszenie przepływu krwi [do mięśnia, nerwu lub ścięgna].

Catherine A. Heaney, PhD, jest współautorką jednego z niewielu badań, w którym analizowano związek między stresem a ryzykiem wystąpienia urazu kręgosłupa. Wraz z kolegami 25 mężczyzn i kobiet wypełniło kwestionariusze osobowości, a następnie podnosiło pudła w warunkach stresowych (np. po krzyku przełożonego) lub niestresowych.

Stres związany z krzykiem sprawił, że niektórzy uczestnicy częściej podnosili pudełka w sposób, który szczególnie obciążał plecy. Osoby najbardziej podatne na takie reakcje w obliczu stresu miały osobowość introwertyczną i intuicyjną. Badania te zostały opublikowane w numerze czasopisma „Spine” z grudnia 2000 roku.

„Nasze badanie pokazuje, że stres psychospołeczny wpływa na sposób, w jaki ludzie poruszają się podczas wykonywania swoich zadań zawodowych” – mówi Heaney, profesor nadzwyczajny zdrowia publicznego na Uniwersytecie Stanowym Ohio w Columbus. „U niektórych osób zwiększa on obciążenie kręgosłupa, co ostatecznie może zwiększyć ryzyko wystąpienia bólu dolnego odcinka kręgosłupa”.

Co zjada Twoje plecy?

Jak rozpoznać, czy ból pleców jest spowodowany czynnikami fizycznymi czy psychologicznymi? Wielu ekspertów twierdzi, że jest w stanie rozróżnić te dwa czynniki.

„Typowa skarga dotyczy silnego bólu pleców, ale głównie od poniedziałku do piątku” – mówi dr Federico P. Girardi. „W weekend pacjenci odczuwają ulgę, mimo że mogą siedzieć cały dzień i oglądać telewizję”.

To znak, że główną przyczyną bólu jest stres związany z pracą, mówi Girardi, chirurg ortopeda z Spine Care Institute of the Hospital for Special Surgery w Weill Medical College of Cornell University w Nowym Jorku.

W celu ustalenia przyczyny bólu pleców lekarze wykorzystują także badanie fizykalne, wywiad z pacjentem oraz takie narzędzia, jak zdjęcia rentgenowskie i rezonans magnetyczny.

Zapobieganie bólowi pleców

Jak zatem wygląda sytuacja zwykłego człowieka, który chce uniknąć bólu pleców?

Po pierwsze, podstawy. Pewnie już to słyszałeś, ale warto to powtórzyć: Każdy, kto musi siedzieć w pracy przez dłuższy czas, powinien starać się trzymać obie stopy na podłodze, z kolanami nieco wyżej niż biodrami – mówi Archie A. Culbreth, DC, dyrektor Culbreth Chiropractic Clinic w Savannah w stanie Gaja i prezes Georgia Chiropractic Association.

Jak mówi, nie zaszkodzi od czasu do czasu skrzyżować nogi lub położyć stopy na stołku czy podpórce pod nogi. Należy siedzieć mocno opierając się o oparcie krzesła. Pomocne mogą być również krzesła z wbudowanym podparciem lędźwiowym lub specjalną poduszką. Wstawaj, ruszaj się i rozciągaj raz lub dwa razy na godzinę.

„Siedzenie wywiera 11 razy większy nacisk na dolną część pleców niż stanie, chodzenie lub leżenie” – mówi.

Jeżeli w pracy musisz stać przez dłuższy czas, oprzyj jedną nogę na czymś, np. na niskim taborecie, i na zmianę podnoś tę nogę. Często zmieniaj pozycję. Unikaj zginania się i skręcania w talii, zwłaszcza skręcania, ponieważ może to spowodować uszkodzenie dysków w plecach. Jeżeli musisz podnosić ciężkie przedmioty, zginaj je w kolanach, zachowując proste plecy. Podczas podnoszenia przedmiotów należy trzymać je jak najbliżej ciała.

Utrzymanie dobrego stanu zdrowia pomaga zmniejszyć ryzyko wystąpienia bólu pleców spowodowanego stresem lub jakąkolwiek inną przyczyną. Oznacza to regularne wykonywanie ćwiczeń mięśni pleców i brzucha, niepalenie papierosów i utrzymywanie wagi w zdrowym zakresie. Rozciągaj się przed każdą aktywnością fizyczną. Z wiekiem wzrasta ryzyko wystąpienia urazów pleców, dlatego mężczyźni po 45. lub 50. roku życia powinni szczególnie dbać o kondycję fizyczną.

„Nadwaga i brak kondycji to najważniejsza przyczyna dolegliwości pleców” – mówi Delamarter. „Większość problemów z plecami i szyją, które pojawiają się pod wpływem stresu, jest spowodowana brakiem kondycji. … Bardzo rzadko zdarza się, aby pacjent, który robi 200 przysiadów dziennie, przychodził do gabinetu lekarskiego ze skargą na ból pleców.”

Zwalczanie stresu

Jeśli stres jest głównym czynnikiem przyczyniającym się do powstawania bólu, należy zmniejszyć napięcie w swoim życiu. Często nie da się uniknąć stresu w pracy, więc trzeba znaleźć sposób, aby nie dać się mu opanować.

„Jeśli chodzi o stres psychologiczny, pomocna może być każda forma terapii relaksacyjnej, którą czujesz się dobrze” – mówi Girardi. „[Można też] spróbować poświęcić czas na przebywanie na świeżym powietrzu, słuchanie muzyki lub zajęcia rekreacyjne regularnie, a nie tylko raz na kilka miesięcy”.

W przypadku silnego stresu może być potrzebna pomoc specjalisty. Pomocni mogą być zarówno specjaliści od leczenia bólu, jak i specjaliści od zdrowia psychicznego, np. psychologowie lub psychiatrzy.

Regularne ćwiczenia fizyczne są bardzo ważne dla zachowania zdrowia pleców, nie tylko dlatego, że utrzymują mięśnie w dobrej kondycji, a plecy są dobrze podparte, ale także dlatego, że są świetnym środkiem odstresowującym.

Stephen mówi, że jego ból pleców prawie zniknął, gdy regularnie biega i podnosi ciężary. „Myślę, że ćwiczenia pomagają, ponieważ są dobre dla moich pleców, a także dlatego, że obniżają poziom stresu” – mówi.

Podobnie Susan odkryła, że jednym z najlepszych sposobów radzenia sobie z bólem pleców jest pływanie trzy mile tygodniowo.

A wszyscy pracodawcy powinni wziąć pod uwagę rady Heaneya, by w miejscu pracy nie narażać się na stres.

„Musimy zwracać uwagę na czynniki organizacji pracy, które mogą powodować stres psychospołeczny, takie jak presja czasu, konieczność bardzo intensywnej koncentracji przez długi czas czy konflikty interpersonalne” – mówi Heaney. „Sugeruję, aby każdy pracodawca przyjrzał się, jakie czynniki stresogenne w jego organizacji powodują u ludzi cierpienie psychiczne. Jeśli te czynniki można zredukować, nie tylko pracownicy będą szczęśliwsi i będą mieli lepsze morale, ale także prawdopodobnie zmniejszy się ryzyko wystąpienia bólu pleców.”

Leczenie bólu pleców

Co zrobić, jeśli czytasz ten artykuł zbyt późno i już cierpisz na osłabiający ból pleców?

Nie cierp w milczeniu. Im szybciej ból zostanie zdiagnozowany i poddany leczeniu, tym większe prawdopodobieństwo, że terapia będzie skuteczna.

Innym ważnym powodem, dla którego warto zgłosić się do lekarza z bólem pleców, zwłaszcza w wieku powyżej 45 lat, jest to, że w rzadkich przypadkach ból może być objawem poważnej choroby. Należą do nich guzy nowotworowe kręgosłupa, infekcje i postępujące choroby zapalne.

Istnieje wiele osób, które twierdzą, że mogą pomóc w walce z bólem pleców, w tym lekarze ogólni, neurolodzy, chirurdzy, kręgarze i fizykoterapeuci. Jak wybrać odpowiedniego dla siebie?

Warto zacząć od eksperta w dziedzinie leczenia bólu, takiego jak Gary Starkman. Chociaż Starkman jest specjalistą w dziedzinie neurologii, jego specjalnością jest zapobieganie, diagnozowanie i leczenie bólu wszelkiego rodzaju. Ktoś taki jak on może pomóc Ci zdecydować, jakiego rodzaju leczenia możesz potrzebować lub do jakich innych specjalistów chciałbyś się udać. Decyzje te często zależą od przyczyny bólu lub rodzaju urazu.

Poniżej znajduje się tylko przykład dostępnych opcji. Dobry specjalista od bólu prawdopodobnie zastosuje więcej niż jedną metodę:

Czasami łagodny ból pleców ustępuje samoistnie bez leczenia.

Oznacza to zastanowienie się nad czynnościami, które wykonujemy z ciałem przez cały dzień, takimi jak zbyt długie siedzenie lub stanie oraz niewłaściwe podnoszenie ciężarów. Wszystkie czynności, które należy wykonać, aby zapobiec bólowi pleców, są podwójnie ważne dla osób już odczuwających ból.

Jeśli ból jest związany ze stresem, terapeuta może pomóc w jego identyfikacji i radzeniu sobie z nim. Sarno uważa, że dogłębne zrozumienie psychologicznych przyczyn bólu pleców, a także tego, dlaczego mózg przekształca stres w ból, może w znacznym stopniu przyczynić się do złagodzenia dolegliwości.

Obejmuje ona wykonywanie ćwiczeń i rozciąganie, które pomagają zapobiegać i leczyć ból pleców. Można je wykonywać z pomocą fizykoterapeuty lub w domu, po uprzednim nauczeniu się, jak prawidłowo je wykonywać. Kontynuowanie rozciągania i ćwiczeń fizycznych w celu utrzymania pleców w dobrej kondycji, nawet gdy poczujesz się lepiej, może zapobiec kolejnym urazom kręgosłupa.

Czy już samo to słowo nie sprawia, że czujesz się lepiej? Ostatnie badania wykazały, że jest to jedna z najskuteczniejszych metod leczenia przewlekłego bólu w dolnej części pleców.

Chiropraktycy są przekonani, że wykonywane przez nich nastawienia kręgosłupa są najlepszą metodą leczenia bólu pleców. „[Manipulacje kręgosłupa], czyli używanie rąk do wywierania siły na plecy lub nastawiania kręgosłupa, są pomocne w pierwszym miesiącu występowania objawów bólu w dolnej części pleców. Jest to sprawdzona metoda leczenia, która działa” – mówi Culbreth.

Może to być zarówno okazjonalne przyjmowanie Advilu lub aspiryny, jak i wstrzykiwanie środków zwiotczających bezpośrednio do obolałych mięśni lub stałe podawanie leków przeciwbólowych do kręgosłupa za pomocą pompy.

Nawet chirurdzy ortopedzi Girardi i Delamarter twierdzą, że operacja powinna być stosowana tylko w ostateczności. Nie zawsze jest ona skuteczna, a jeśli zostanie zastosowana niewłaściwie, może pogłębić problemy.

Ból pleców występuje we wszystkich odmianach, ale rwa kulszowa może być łatwa do rozpoznania. Jest to ból rozpoczynający się w nerwie kulszowym, który biegnie od dolnej części pleców do stóp.

Na niektóre rodzaje bólu pleców pomagają leki dostępne bez recepty, ale inne można wyleczyć jedynie silnymi lekami lub operacją.

Czasami trudno jest określić źródło bólu pleców, ale innym razem można je łatwo zlokalizować. Rwa kulszowa jest jedną z tych dolegliwości, które są dość łatwe do zidentyfikowania. Domowe sposoby mogą działać szybko, więc może nawet nie będziesz musiał wzywać lekarza.

Jak działa rwa kulszowa

Rwa kulszowa zwykle zaczyna się od przepukliny dysku w odcinku lędźwiowym (dolnym) kręgosłupa. Kręgi (kości tworzące kręgosłup) są oddzielone i amortyzowane przez płaskie, elastyczne, okrągłe krążki tkanki łącznej. Kiedy dysk ulega zużyciu – czy to z powodu urazu, czy po prostu lat użytkowania – jego miękki środek może zacząć wypychać się z twardego pierścienia zewnętrznego.

W przypadku przepukliny dysku może on uciskać nerwy znajdujące się w jego pobliżu. Może to powodować silny ból, jeśli jest to nerw kulszowy.

Nerw kulszowy jest najdłuższym nerwem w organizmie. Zaczyna się w dolnej części pleców i rozdziela się, by przebiegać przez biodra, pośladki, nogi i stopy po obu stronach. Ostrogi kostne i stenoza kręgosłupa (zwężenie) również mogą uciskać nerw kulszowy w dolnej części pleców. W takiej sytuacji może to powodować wiele problemów na całej długości nerwu.

Najbardziej charakterystycznym objawem rwy kulszowej jest ból, który promieniuje z dolnej części pleców do tyłu lub na boki albo do nóg. Może on przybierać postać od lekkiego bólu do ostrego, silnego bólu. Może również wystąpić drętwienie, mrowienie i osłabienie nogi lub stopy.

Czynniki ryzyka

Wiek. Większość osób cierpiących na rwę kulszową jest w wieku od 30 do 50 lat.

Waga. Dodatkowe kilogramy mogą wywierać nacisk na kręgosłup, co oznacza, że osoby z nadwagą i kobiety w ciąży mają większe szanse na wystąpienie przepukliny dysku.

Cukrzyca może powodować uszkodzenie nerwów.

Twoja praca. Podnoszenie dużych ciężarów lub długotrwałe przebywanie w pozycji siedzącej może spowodować uszkodzenie dysku.

Leczenie

U większości osób cierpiących na rwę kulszową poprawa następuje w ciągu kilku tygodni, bez konieczności przeprowadzania operacji. Leki przeciwbólowe dostępne bez recepty, takie jak ibuprofen (Advil) i sól sodowa naproksenu (Aleve), mogą pomóc w uśmierzeniu bólu, ale powinny być rozwiązaniem krótkoterminowym.

Lekarz może również zalecić przykładanie zimnych okładów do dolnej części pleców przez kilka dni, a następnie przejście na ciepłe okłady przez kilka kolejnych dni. Istnieje również wiele ćwiczeń rozciągających, które mogą przynieść ulgę w bólu dolnego odcinka kręgosłupa i rwie kulszowej.

Gdy cierpisz na rwę kulszową, pierwszym odruchem może być odpoczynek i odpoczynek, ale tak naprawdę ważniejszy jest ruch. Jeśli będziesz siedzieć nieruchomo, nerw w tym miejscu będzie nadal podrażniany. Pozostawanie w ruchu zmniejszy stan zapalny.

Jeśli domowe sposoby nie przyniosą oczekiwanych rezultatów, lekarz prawdopodobnie przepisze silniejsze leki, takie jak środki przeciwzapalne lub rozluźniające mięśnie. Można także spróbować zastrzyków sterydowych, fizykoterapii, akupunktury lub leczenia chiropraktycznego.

Jeśli ból trwa dłużej niż 3 miesiące, być może nadszedł czas na operację. Natychmiast zgłoś się do lekarza, jeśli rwa kulszowa powoduje silny ból i osłabienie, drętwienie oraz utratę funkcji pęcherza lub jelit.

Sposób radzenia sobie ze skoliozą zależy od tego, jak poważne jest skrzywienie kręgosłupa. Leczenie może obejmować obserwację, ortezę lub operację. Lekarz poinformuje Cię, czego możesz się spodziewać po każdej z tych metod.

Sposób postępowania zależy od wieku pacjenta, rodzaju skoliozy, wielkości skrzywienia kręgosłupa i innych chorób. W przypadku dzieci lekarz weźmie pod uwagę, o ile zwiększy się prawdopodobieństwo wzrostu pacjenta.

Uwzględni także wszelkie objawy, które mogą być spowodowane dużym skrzywieniem kręgosłupa, takie jak ból, ograniczenie funkcji ciała i problemy z oddychaniem. Twoje leczenie skoliozy będzie należeć do jednej z trzech kategorii:

?

• Obserwacja

• Opcje nieoperacyjne, takie jak orteza

• Operacja

Obserwacja

Łagodne skrzywienia, jak te występujące w 90% przypadków skoliozy, zwykle nie wymagają leczenia.

Jeśli u Twojego dziecka występuje to schorzenie, lekarz rodzinny może zalecić obserwację. U niektórych dzieci występuje skolioza idiopatyczna, co oznacza, że lekarze nie wiedzą, co ją spowodowało. Zwykle dzieje się to w środku okresu przyspieszonego wzrostu, w wieku od 10 do 18 lat.

Lekarze będą obserwować dzieci, u których kręgosłup jest wygięty pod kątem mniejszym niż 20 stopni.

W miarę jak ciało dziecka zmienia się w okresie dojrzewania, skrzywienie może pozostać bez zmian lub ulec pogorszeniu.

Opaska na plecy

Jeżeli skrzywienie kręgosłupa u dziecka wynosi od 20 do 40 stopni, lekarz może zalecić noszenie ortez na plecy, aby powstrzymać jego postęp w miarę wzrostu. Jednak orteza nie może skorygować skrzywienia.

Aparat może być wykonany z twardego plastiku. Mogą one być sztywne lub elastyczne i łatwo się przesuwać. Rodzaj aparatu, którego potrzebuje dziecko, zależy od stopnia skrzywienia i miejsca, w którym się znajduje. Dziecko może nosić aparat od 16 do 23 godzin dziennie, aż do zakończenia wzrostu. Celem jest kontrolowanie skrzywienia, aby nie wymagało ono operacji.

Operacja

W przypadku skrzywień pomiędzy 45 a 50 stopniem należy się spodziewać, że będą się one pogłębiać i mogą nawet wpływać na pracę płuc. W takich przypadkach lekarz może zalecić operację zespolenia kręgosłupa, która, jak wykazano, powstrzymuje pogłębianie się skrzywień.

Podczas tej operacji małe kości kręgosłupa, które są wygięte, zostaną zespolone. W miarę gojenia się pleców dziecka kręgi te będą tworzyć jedną prostą kość. Ponieważ wzrost w tym obszarze kręgosłupa został zatrzymany, krzywizna nie powinna się już zmieniać.

Operacja będzie wymagała przeszczepu kości i może trwać od 4 do 8 godzin. Chirurg dziecięcy pomoże Ci zdecydować, kiedy dziecko powinno wrócić do szkoły po operacji.

Leczenie skoliozy zwyrodnieniowej

Jeśli jesteś osobą dorosłą ze skoliozą zwyrodnieniową, lekarz może zalecić fizykoterapię, rozciąganie i ćwiczenia, które pomogą Ci zwiększyć siłę. Leki dostępne bez recepty i krótkotrwałe stosowanie ortez mogą pomóc w uśmierzeniu bólu. Jeśli dokuczają Ci nogi, tymczasową ulgę może przynieść zastrzyk zewnątrzoponowy lub blokada nerwów.

Skolioza zwyrodnieniowa może być przyczyną bólu pleców lub nóg. Może to obniżyć jakość Twojego życia. Jeśli leczenie nieoperacyjne nie pomogło, być może nadszedł czas na operację.

Operacja może poprawić równowagę kręgosłupa i zmniejszyć nacisk nerwów na kręgosłup, co pomaga w zwalczaniu bólu. Kości kręgosłupa mogą zostać zespolone w celu skorygowania jego ułożenia.

Po operacji kręgosłupa należy poświęcić dużo czasu na powrót do zdrowia, odbyć wiele wizyt kontrolnych u lekarza oraz skorzystać z zabiegów fizykoterapeutycznych. Przed operacją porozmawiaj z rodziną i przyjaciółmi o tym, jakiego rodzaju wsparcia będziesz potrzebować w trakcie powrotu do zdrowia. Niektórzy ludzie decydują się na pobyt w domu opieki lub ośrodku rehabilitacyjnym przez pewien czas po operacji.

Czy inne metody leczenia są skuteczne?

Aby pomóc skoliozie, można rozważyć leczenie chiropraktyczne, suplementy diety lub stymulację elektryczną. Należy jednak pamiętać, że żaden z tych sposobów nie jest w stanie powstrzymać zmian w krzywiznach kręgosłupa.

Chociaż ćwiczenia fizyczne nie mają bezpośredniego wpływu na skoliozę, ważne jest, aby zachować sprawność fizyczną i zdrową wagę w każdym wieku. Takie aktywności, jak bieganie, spacery i gra w piłkę nożną, mogą pomóc w utrzymaniu mocnych kości. Jest to szczególnie ważne, jeśli z wiekiem musisz zmagać się ze skoliozą.

Czy odczuwasz ból pleców? Jedną z możliwych przyczyn może być stenoza kręgosłupa, w której dochodzi do zwężenia kanału kręgowego. Dowiedz się o możliwych metodach leczenia tego schorzenia.

Stenoza kręgosłupa to zwężenie kanału kręgowego, które dotyka głównie osoby w wieku 50 lat i starsze. Nie można jej wyleczyć, ale są rzeczy, które można zrobić samemu, pod kierunkiem lekarza, aby cieszyć się aktywnym życiem.

Niektóre z najlepszych sposobów leczenia powikłań i bólu związanego ze zwężeniem kręgosłupa są jednocześnie najprostsze.

Większość lekarzy sugeruje, aby zacząć od ćwiczeń fizycznych i leków dostępnych bez recepty, zanim zacznie się myśleć o czymś bardziej skomplikowanym, np. o operacji.

Fizykoterapia w zwężeniu kręgosłupa

Program fizykoterapii może w znacznym stopniu przyczynić się do złagodzenia objawów, a także może pomóc w:

• Elastyczność

• Równowaga

• Wytrzymałość

W jednym z badań wykazano, że formalny program fizykoterapii był równie skuteczny w poprawie codziennego funkcjonowania, jak zabieg chirurgiczny. W badaniu tym ludzie wykonywali skłony, pochylenia miednicy, przysiady w pozycji stojącej i inne ćwiczenia.

Ćwiczenia na stenozę kręgosłupa

Ćwiczenia fizyczne, wraz z dobrymi nawykami żywieniowymi, mogą pomóc w odchudzaniu osób z nadwagą. Pozwoli to odciążyć kręgosłup. Nawet jeśli zdecydujesz się na operację, ćwiczenia po niej mogą przyspieszyć powrót do zdrowia. Należy jednak zacząć powoli. Porozmawiaj ze swoim lekarzem lub fizykoterapeutą o ćwiczeniach, które mogą Ci pomóc:

• Zwiększenie elastyczności: Ćwiczenia rozciągające mogą pomóc w zwalczaniu bólu i ułatwić trzymanie i poruszanie szyją i kręgosłupem w zdrowszy sposób.

• Wzmocnij mięśnie: Seria ćwiczeń zwanych treningiem stabilizacyjnym może pomóc wzmocnić mięśnie podtrzymujące szyję i zapewnić im lepszą równowagę. Podobnie jak rozciąganie, są to proste ćwiczenia, które można wykonywać w domu bez specjalnego sprzętu.

• Zwiększ swoją sprawność fizyczną: Ćwiczenia aerobowe, czyli takie, które przyspieszają tętno i oddech, uwalniają substancje chemiczne zwane endorfinami, które mogą uśmierzać ból. Przykładami ćwiczeń aerobowych są jazda na rowerze lub pływanie.

Nie ma jednego właściwego sposobu wykonywania ćwiczeń w tym schorzeniu – i nie należy przesadzać. Warto zapytać lekarza lub fizykoterapeutę o różne pomysły.

Czasami można nosić gorsety lub szelki wokół brzucha, aby ułatwić sobie ćwiczenia. Jeśli jednak nosisz je zbyt często, mogą one przynieść odwrotny skutek i spowodować osłabienie mięśni. Zapytaj o to swojego lekarza.

Leki na stenozę kręgosłupa

Zwężenie kręgosłupa jest powszechnie leczone za pomocą leków, zarówno tych dostępnych bez recepty, jak i na receptę.

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) zmniejszają ból i stan zapalny. Przykładami leków z grupy NLPZ dostępnych bez recepty są aspiryna, naproksen (Aleve) i ibuprofen (Advil, Motrin).

• Leki przeciwbólowe pomagają złagodzić ból, ale nie wpływają na stan zapalny. Acetaminofen (Tylenol) jest powszechnie stosowanym lekiem przeciwbólowym w przypadku zwężenia kręgosłupa.

• Leki przeciwdepresyjne. Niektóre ich rodzaje mogą pomóc w zwalczaniu bólu przewlekłego. Najbardziej rozpowszechniona jest amitryptylina.

• Leki przeciwpadaczkowe. Lekarz może je przepisać, aby pomóc w zwalczaniu bólu spowodowanego uszkodzeniem nerwów.

Jeśli żaden z tych leków nie pomaga, lekarz może przepisać coś silniejszego, np. opiaty. Leki te mogą przynieść krótkotrwałą ulgę w bólu, ale w dłuższym okresie czasu mogą być niebezpieczne, ponieważ mogą uzależniać i powodować inne skutki zdrowotne.

Działania niepożądane leków na stenozę kręgosłupa

Wszystkie leki, nawet te, które wydawane są bez recepty, mogą powodować skutki uboczne. Zbyt wiele leków z grupy NLPZ może powodować wrzody i inne problemy żołądkowe, a także, zwłaszcza u osób starszych, może zwiększać ryzyko zawału serca i udaru mózgu. Mogą one również wchodzić w interakcje z innymi lekami.

Leki przeciwdepresyjne mogą powodować senność, dlatego najlepiej przyjmować je przed snem. Inne możliwe skutki uboczne to niewyraźne widzenie, zaparcia, suchość w ustach, światłowstręt, problemy z siusianiem, przyrost lub utrata wagi, pocenie się i problemy z aktywnością seksualną.

Leki przeciwpadaczkowe również mogą powodować działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy lub dezorientacja, obrzęki stóp i nóg lub problemy z nerkami. Nie jest jednak prawdopodobne, aby wystąpiły one przy stosowaniu mniejszych dawek. W niektórych przypadkach leki te mogą wywoływać u ludzi sporadyczne myśli samobójcze. Jeśli tak się stanie, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Zawsze skonsultuj się z lekarzem przed zażyciem jakichkolwiek leków, nawet tych, które nie wymagają recepty.

Zastrzyki na zwężenie kręgosłupa

Niektóre zastrzyki mają takie samo działanie jak wiele leków. W przypadku stenozy kręgosłupa lekarze stosują dwa podstawowe rodzaje zastrzyków:

• Kortykosteroidy można wstrzykiwać bezpośrednio w okolicę rdzenia kręgowego. Nazywa się to wstrzyknięciem zewnątrzoponowym. Podobnie jak leki z grupy NLPZ, sterydy działają na stan zapalny i ból. Zastrzyk jest wykonywany przez anestezjologa lub innego specjalistę.

• Blokady nerwów to środki znieczulające wstrzykiwane w pobliżu uszkodzonych nerwów. Każdy reaguje inaczej na takie zastrzyki. Ulga może być odczuwalna przez długi czas, przez krótki okres lub wcale.

Zabieg dekompresji w zwężeniu kręgosłupa

Zabieg ten, zwany przezskórną obrazową dekompresją lędźwiową (PILD), polega na usunięciu części więzadła, które stało się grubsze. Dzięki temu więzadło nie narusza korzenia nerwowego i zwalnia miejsce w kanale kręgowym.

Do zabiegu PILD nie trzeba być w stanie uśpienia, więc może to być opcja dla osób, które nie mogą być poddane operacji z powodu innych problemów medycznych.

Alternatywne metody leczenia stenozy kręgosłupa

Dwie najczęściej stosowane terapie alternatywne to akupunktura i chiropraktyka.

Akupunktura: Jest to tradycyjna chińska metoda leczenia, polegająca na wkłuwaniu maleńkich, elastycznych igieł lub wywieraniu nacisku na określone części ciała w celu złagodzenia bólu.

Opieka chiropraktyczna: Chiropraktycy próbują nastawić kręgosłup, aby zmniejszyć ból i usprawnić ruch. Niektórzy stosują również trakcję, która polega na rozsuwaniu kości, aby zrobić więcej miejsca dla nerwów. Mimo że nie ma na to wielu dowodów naukowych, niektórzy twierdzą, że trakcja im pomaga.

Korzystne efekty może przynieść także joga, tai chi (starożytna chińska metoda ćwiczeń) lub masaż.

Operacja zwężenia kręgosłupa

Jeżeli powyższe metody leczenia nie przynoszą rezultatów, lekarz może zasugerować leczenie operacyjne, zwłaszcza jeżeli:

• odczuwasz silny ból

• Masz problemy z chodzeniem

• Nie możesz kontrolować swojego pęcherza

W rzeczywistości lekarz może zalecić najpierw operację, jeśli masz poważne objawy. Podobnie jak inne metody leczenia, operacja nie jest lekarstwem, ale może pomóc w łagodzeniu bólu i poprawie funkcjonowania.

Lekarz może porozmawiać z pacjentem o tych rodzajach zabiegów:

• Laminektomia. Jest to najczęstszy rodzaj zabiegu. Lekarz usuwa kość, ostrogi i więzadła, które uciskają nerwy.

• Laminotomia. Lekarz wykonuje mały otwór w tylnej części chorego kręgu, zwany laminą. Otwór powinien być na tyle duży, aby zmniejszyć ucisk w tym obszarze.

• Laminoplastyka. Zabieg ten polega na wytworzeniu przestrzeni w kanale kręgowym w szyi. Na laminie umieszcza się metalowy zawias, który wypełnia lukę w otwartym obszarze.

• Discektomia. Zabieg ten polega na usunięciu uszkodzonej części wybrzuszonego lub przepuklinowego dysku w celu zmniejszenia nacisku na nerwy lub rdzeń kręgowy. Zabieg ten może być wykonany przez nacięcie w kręgosłupie lub szyi, co umożliwia lekarzowi bezpośrednie dotarcie do dysku, lub za pomocą mniejszych nacięć i drobnych narzędzi.

• Łączenie kręgów. Lekarze czasami wykonują tę metodę razem z laminektomią. Polega ona na połączeniu kręgów w celu zmniejszenia ruchomości w obrębie kręgosłupa.

• Foraminotomia. Lekarz rozszerza tę część kręgu, w której korzenie nerwowe rozgałęziają się do reszty ciała.

• Chirurgia minimalnie inwazyjna. W ten sposób usuwa się fragmenty blaszki lub dysku w sposób, który nie uszkadza zdrowej tkanki i nie zwiększa prawdopodobieństwa wystąpienia konieczności wykonania zespolenia kręgosłupa.

Rekonwalescencja może trwać od kilku dni do 3 miesięcy. Operacja pomaga wielu osobom, ale wiąże się z pewnym ryzykiem, takim jak zakrzepy krwi.

Lekarz wyjaśnia objawy, przyczyny i sposoby leczenia bólu stawu krzyżowo-biodrowego.

Co to jest staw SI?

Jego pełna nazwa to staw krzyżowo-biodrowy. W dolnej części pleców znajdują się dwa takie stawy i są one umiejscowione po obu stronach kręgosłupa. Ich głównym zadaniem jest przenoszenie ciężaru górnej części ciała podczas stania lub chodzenia i przenoszenie tego ciężaru na nogi.

Jak odczuwany jest ból?

Może to być ból tępy lub ostry. Zaczyna się w stawie SI, ale może przesuwać się na pośladki, uda, pachwiny lub górną część pleców.

Czasami ból jest odczuwalny w pozycji stojącej, a w wielu przypadkach tylko po jednej stronie dolnej części pleców. Możesz zauważyć, że ból jest bardziej dokuczliwy rano i ustępuje w ciągu dnia.

Jest to częstsze niż mogłoby się wydawać. Około 15%-30% osób, które odczuwają tego rodzaju ból, ma problem ze stawem SI.

Dlaczego tak się dzieje?

Ból zaczyna się, gdy w stawie SI dochodzi do stanu zapalnego. Istnieje kilka powodów, dla których może do tego dojść. Do urazu może dojść podczas uprawiania sportu lub w wyniku upadku. Problem ten może również pojawić się w wyniku wykonywania czynności, które regularnie obciążają ten obszar, takich jak jogging.

Czy podczas chodzenia stawia Pan/Pani nierówne kroki, ponieważ jedna z Pana/Pani nóg jest dłuższa od drugiej? Może to być przyczyną bólu stawu SI.

Czasami ból pojawia się w wyniku uszkodzenia więzadeł, które utrzymują staw SI razem, co może powodować nieprawidłową ruchomość stawu.

Problem ten może być spowodowany chorobą zwyrodnieniową stawów. Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa, zwana zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa, może spowodować uszkodzenie stawu SI. Ból pojawia się również, gdy z wiekiem chrząstka pokrywająca staw SI ulega powolnemu zużyciu.

Ból stawu SI może również pojawić się, jeśli pacjentka jest w ciąży. Twój organizm uwalnia hormony, które powodują rozluźnienie stawów i zwiększają ich ruchomość, co prowadzi do zmian w sposobie poruszania się stawów.

Jak mogę uzyskać ulgę?

Istnieje wiele możliwości leczenia. Pierwszym krokiem jest po prostu zaprzestanie czynności, które powodują ból. Lekarz zaleci Ci zrezygnowanie z uprawiania sportów, które powodują zapalenie stawu. Może on również przepisać leki przeciwbólowe.

Oto kilka innych sposobów na poprawę samopoczucia:

Ćwiczenia mogą zwiększyć siłę i elastyczność. Nauczysz się korygować wszelkie nawyki, które mogłeś nabyć, próbując uniknąć bólu, takie jak chodzenie z utykaniem lub przechylanie się na jedną stronę. Terapeuta może zastosować ultradźwięki, leczenie ciepłem i zimnem, masaż i rozciąganie.

Możesz otrzymać zastrzyk z kortyzonu w celu zmniejszenia stanu zapalnego w stawie. Jeśli to nie pomoże, lekarz może znieczulić nerwy wokół stawu SI, aby przynieść pacjentowi ulgę.

Lekarz może również wstrzyknąć do stawu roztwór składników naturalnych, takich jak sól fizjologiczna, oraz leki znieczulające. Można usłyszeć, że nazywa to „proloterapią”. Uważa się, że pomaga ona w zacieśnieniu luźnych więzadeł, jeśli to właśnie one są przyczyną problemu ze stawem SI.

Regulacje wykonywane przez chiropraktyka mogą pomóc w uśmierzeniu bólu. Stosuje on techniki, które poruszają mięśniami i stawami.

Lekarz może użyć igły w celu trwałego uszkodzenia nerwu, który przesyła sygnały bólowe ze stawu SI do mózgu. Może również zamrozić go za pomocą zastrzyku, choć ta technika nie jest często stosowana.

Co zrobić, jeśli nie odczuwam żadnej ulgi?

Zabiegi te zwykle zmniejszają stan zapalny i ból w stawie. Jednak w rzadkich przypadkach, jeśli dolegliwości bólowe nie ustępują, lekarz może zalecić leczenie operacyjne. W operacji zwanej zespoleniem stawu SI, chirurg wykorzystuje trzpienie i implanty, aby połączyć kości w pobliżu stawu.

Lekarz udziela praktycznych wskazówek, jak żyć z bólem w dolnej części pleców.

Nie jest to łatwe, ale możesz być proaktywny, jeśli chodzi o radzenie sobie z bólem w dolnej części pleców. Zanim podejmiesz kroki w celu złagodzenia bólu, warto poznać przyczyny i objawy bólu pleców.

Przyczyny bólu w dolnej części pleców

Wiele czynników może przyczynić się do powstania bólu w dolnej części pleców – od napiętych mięśni po nadwyrężone nerwy. Ostry uraz – na przykład podniesienie i skręcenie ciężkiego ładunku – może prowadzić do bólu w dolnej części pleców. Ponadto, wraz z upływem czasu, starzenie się organizmu powoduje zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, które zaczynają się już w wieku 30 lat lub wcześniej. Oto krótki przegląd czynników wywołujących ból w dolnej części pleców:

• Nadużywanie

  mięśni i więzadeł, spowodowane wyczynowym meczem tenisowym lub ambitnym dniem spędzonym w ogrodzie

• Uszkodzenie dysku,

  rozerwanie lub inne uszkodzenie „amortyzatorów” między kośćmi kręgosłupa (kręgów)

• Zwyrodnienie dysku,

  zużycie, kurczenie się i zapadanie się dysków, które może być coraz częstsze wraz z wiekiem

• Zwyrodnieniowa spondylolisteza,

  zmiany w strukturach kręgosłupa, które umożliwiają zsunięcie się kręgu do przodu w stosunku do następnego kręgu

• Stenoza kręgosłupa,

  zwężenie przestrzeni wokół rdzenia kręgowego, które powoduje ucisk na korzenie nerwowe

• Skolioza,

  nieprawidłowe wygięcie kręgosłupa, które u niektórych osób może powodować ból

Objawy bólu dolnego odcinka kręgosłupa

Objawy bólu dolnego odcinka kręgosłupa są bardzo zróżnicowane u poszczególnych osób. Są one różne w zależności od przyczyny bólu. Ból może być tępy lub ostry. Może pojawiać się i znikać. W zależności od jego źródła, ból może się nasilać podczas stania, siedzenia, schylania się lub chodzenia. Ból może nawet obejmować pośladek lub nogę. Wraz z tym strzelającym bólem może pojawić się uczucie drętwienia, mrowienia lub osłabienia w dole nogi. Objawy te, zwane rwą kulszową, mogą być częstym skutkiem przepukliny dysku w dolnej części pleców, w której dysk wybrzusza się w kierunku kanału kręgowego.

Ból dolnej części pleców: co można zrobić

Jeśli jakiś ruch lub ćwiczenie powoduje ból, należy się zatrzymać i zwrócić na to uwagę. Przedyskutuj z lekarzem lub innym pracownikiem służby zdrowia, jakie ruchy są dla Ciebie bezpieczne. Poniżej podajemy kilka wskazówek, co możesz zrobić, aby chronić swoje plecy:

W większości przypadków po ostrym urazie najlepiej nie pozostawać w łóżku dłużej niż dzień lub dwa. Jeśli pozostaniesz w łóżku dłużej, mięśnie zaczną tracić siłę i zdolność do podtrzymywania pleców. Pozostań tak aktywny, jak to tylko możliwe, i nadal słuchaj sygnałów wysyłanych przez organizm.

W jakich pozycjach przebywasz przez większość dnia? Czy w pracy lub w domu robisz wszystko, co w Twojej mocy, aby chronić dolny odcinek kręgosłupa poprzez prawidłową postawę? Słyszałeś to już wcześniej, ale warto to powtórzyć: Dobra postawa ma kluczowe znaczenie. Siadaj lub stój z wyprostowanymi plecami; wyobraź sobie linię biegnącą od uszu przez biodra. Spróbuj złapać się za głowę, gdy się garbisz.

Oto kilka innych rzeczy, o których warto pamiętać:

• W przypadku silnego bólu pleców należy jak najrzadziej siedzieć i prowadzić samochód. Unikaj siadania na miękkich, niskich kanapach.

• Upewnij się, że powierzchnia robocza znajduje się na wygodnej dla Ciebie wysokości.

• Korzystaj z krzesła z dobrym podparciem lędźwi lub użyj poduszki albo zwiniętego ręcznika jako podparcia. Ustaw krzesło na wysokości odpowiedniej do wykonywanego zadania. Stopy należy oprzeć na niskim stołku.

• Podczas wstawania z pozycji siedzącej należy przesunąć się na krawędź siedzenia, ustawić stopy bezpośrednio pod sobą i stanąć. Unikaj zginania się w pasie.

• Podczas jazdy samochodem upewnij się, że masz dobre podparcie lędźwi. Ustaw fotel w taki sposób, aby plecy były wygięte w łuk, a biodra znajdowały się niżej niż kolana.

• Przy wysiadaniu z samochodu podeprzyj się plecami: Rozstaw obie nogi, nie skręcaj. Podczas długich podróży drogowych rób regularne przerwy na kilkuminutowy spacer.

Często zmieniaj pozycję. Na przykład, jeżeli pracujesz przy biurku, co godzinę wstawaj, poruszaj się i rozciągaj. Delikatnie wygnij plecy. Potrzebujesz przypomnienia o ruchu? Ustaw alarm w telefonie lub komputerze. Podczas wykonywania takich czynności, jak sprzątanie, pielenie czy odkurzanie, pamiętaj, aby w miarę możliwości utrzymywać łuk w dolnej części pleców.

Niezależnie od tego, czy podnosisz dziecko, czy torbę z zakupami, skorzystaj z tych wskazówek.

• Zaplanuj podnoszenie i nie spiesz się.

• Zbliż się do ładunku i sprawdź jego wagę przed podniesieniem. Jeżeli wydaje Ci się, że jest zbyt niewygodny lub ciężki, nie podnoś go. Gdy kasjerka zapyta, czy chcesz pomóc w dotarciu do samochodu, przełknij dumę i powiedz „tak”. Albo przynajmniej poproś kasjerkę, aby zapakowała mniej do każdej torby.

• Rozstaw stopy na szerokość ramion, napnij mięśnie brzucha, złap mocno i podnoś się za nogi, a nie za plecy. Jak to zrobić? Zegnij nogi w kolanach, a nie w talii. Dzięki temu pracę wykonują nogi, a nie dolna część pleców. Mięśnie nóg są większe i silniejsze niż mięśnie dolnej części pleców.

• Podczas podnoszenia utrzymuj głowę w jednej linii z plecami, nie skręcaj i nie szarp. Nie podnoś dziecka na biodrze! Kieruj palce stóp w stronę, w którą się poruszasz. Następnie wykonaj obrót. Podczas ruchu trzymaj przedmiot tak blisko ciała, jak to tylko możliwe. W ten sposób odciążysz plecy.

• Umieszczając dziecko w foteliku samochodowym, nie sięgaj spoza samochodu. Przykucnij i podejdź jak najbliżej do fotelika. Jeśli dziecko jest wystarczająco duże, poproś je, aby weszło do fotelika.

Wydaje Ci się, że palenie nie ma wiele wspólnego z Twoimi plecami? Możesz się zdziwić. Palenie może przyczynić się do zmniejszenia przepływu krwi do kręgosłupa i spowodować jego szybsze starzenie się, co zwiększa ryzyko wystąpienia bólu w dolnej części pleców.

Utrzymywanie prawidłowej wagi ciała odciąża dolną część pleców. Ponadto spożywanie odpowiedniej ilości wapnia i witaminy D wspomaga wytrzymałość kości.

Leczenie bólu dolnego odcinka kręgosłupa

Sposób leczenia zależy od przyczyny bólu w dolnej części pleców.

Lekarz może zalecić tymczasowe stosowanie leków w celu złagodzenia bólu. Mogą to być leki dostępne bez recepty, takie jak acetaminofen lub niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak aspiryna, ibuprofen lub naproksen. Czasami do leczenia bólu mogą zostać przepisane silniejsze leki. Jeśli ból jest silny lub długotrwały, konieczne może być zastosowanie sterydów doustnych lub wstrzykiwanych.

W wielu przypadkach ulgę może przynieść fizykoterapia lub chiropraktyka. Te ukierunkowane metody leczenia mogą obejmować:

• Lód lub ciepło

• Masaż

• Ultradźwięki lub stymulacja elektryczna

• Specjalny program ćwiczeń rozciągających i wzmacniających

• Manipulacje kręgosłupa

Lekarz, fizykoterapeuta lub inny pracownik służby zdrowia może pomóc w doborze bezpiecznego programu ćwiczeń pleców. W zależności od stanu zdrowia lub przyczyny bólu pleców, niektóre ćwiczenia lub aktywności mogą nie być dla Ciebie bezpieczne. Dla wielu osób delikatne ćwiczenia aerobowe o niewielkim wpływie na kręgosłup, takie jak chodzenie lub pływanie przez około 30 minut dziennie, mogą pomóc w utrzymaniu silnych i elastycznych mięśni. Często są one łączone ze specjalnymi ćwiczeniami mającymi na celu wzmocnienie mięśni podtrzymujących plecy.

W niektórych przypadkach, gdy ból pleców nie ustępuje po zastosowaniu metod niechirurgicznych, rozwiązaniem może być zabieg chirurgiczny.

Dowiedz się, jakie są możliwości leczenia bólu pleców. Zrozum, w jaki sposób lekarz stawia diagnozę i przeprowadza badania, aby pomóc Ci poczuć się lepiej i móc znowu się poruszać.

Możliwości leczenia zależą od tego, gdzie występuje ból i czy jest on ostry – ostry i nagły, spowodowany czymś konkretnym – czy przewlekły – trwający dłużej niż 6 miesięcy, być może utrzymujący się po wyleczeniu urazu lub choroby.

Diagnoza i badania

O ile z powodu urazu pacjent nie może się w ogóle poruszać, lekarz prawdopodobnie sprawdzi zakres jego ruchów, działanie nerwów oraz uciśnie plecy, aby zlokalizować problematyczny obszar. Możliwe, że zostaną wykonane badania krwi i moczu, aby wykluczyć inne problemy, takie jak infekcja lub kamica nerkowa.

Lekarze zazwyczaj stosują badania obrazowe w celu sprawdzenia, czy ból nie ustępuje, czy nie został on spowodowany uderzeniem w plecy, czy nie masz gorączki, czy też nie masz problemów z nerwami, takich jak słabe lub zdrętwiałe ręce lub nogi:

• Zdjęcia rentgenowskie pomagają zlokalizować złamane kości lub inne problemy z kręgosłupem. Czasami mogą pomóc w wykryciu problemów z tkanką łączną.

• Rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa mogą pokazać lekarzowi, co dzieje się z uszkodzeniami tkanek miękkich, np. przepukliną dysku.

• Elektromiogram (EMG) pomaga znaleźć uszkodzenia nerwów i mięśni.

Nie zawsze jednak istnieje bezpośredni związek między wynikami tych badań a tym, jak bardzo boli.

Badań obrazowych zazwyczaj nie wykonuje się, gdy ból pleców pojawia się po raz pierwszy lub gdy plecy bolą, ponieważ przesadziłeś z wysiłkiem fizycznym. Większość bólów pleców ma swój początek w plecach, a nie w samym kręgosłupie. Ponieważ często jest on związany z mięśniami pleców, jego konkretnej przyczyny często nie można ustalić za pomocą badań obrazowych.

Diagnoza pomoże lekarzowi zdecydować, co należy zrobić w następnej kolejności.

Leczenie w domu

Podstawowym sposobem złagodzenia dolegliwości związanych z nadwyrężeniem lub drobnym urazem jest zachowanie ostrożności przez 24 do 72 godzin. Zastosuj okład z lodu i lek przeciwbólowy dostępny bez recepty, taki jak acetaminofen, aspiryna, ibuprofen lub naproksen. Po ustąpieniu stanu zapalnego można zastosować poduszkę grzewczą lub okład, które pomogą ukoić mięśnie i tkankę łączną.

Jeśli cierpisz na przewlekły ból pleców, śpij na średnio twardym materacu. Bardziej komfortowe może być spanie z poduszką między kolanami w pozycji leżącej na jednym boku. Niektórzy lekarze zalecają leżenie na plecach z poduszką pod kolanami.

Kilka innych wskazówek, które warto wypróbować:

Utrzymuj prawidłową postawę ciała. Rób to przez cały dzień. Wsłuchuj się w głos swojego ciała. Jeśli czujesz się obolały lub sztywny, zmień postawę i mechanikę ciała.

Siedź prosto. To lepsze samopoczucie i najmniejsze obciążenie dla pleców. Jeśli czujesz się sztywny, wygnij plecy pięć do dziesięciu razy. Dotyczy to także prowadzenia samochodu.

Rób przerwy. Jeśli zajmujesz się swoim hobby, takim jak pikowanie, szycie czy scrapbooking, nie patrz w dół przez długi czas bez przerwy. Co około 20 minut zmieniaj pozycję i rozciągaj się w przeciwnym kierunku. Podczas prac w ogrodzie lub sprzątania należy uklęknąć lub przykucnąć.

Regularnie się rozciągaj. Prowadzi to do uzyskania dobrej postawy, którą można utrzymywać bez większego wysiłku. Wypróbuj poniższe ćwiczenia rozciągające w domu lub przy biurku:

• Wałki na ramionach, do tyłu, 10 razy

• Ściskanie łopatki, 10 razy

• Wciągnięcie podbródka, 10 razy

• Wciągnij podbródek i powoli odchyl głowę do tyłu, 10 razy

• Przekręć głowę nad ramionami, 10 razy w każdą stronę

• Stojąc, zgięcie grzbietowe, 10 razy

?

Ćwiczenia i fizykoterapia

Odpoczynek w łóżku, który dawniej był zalecany przez lekarzy w przypadku bólu pleców, może przynieść więcej szkody niż pożytku. Może spowolnić powrót do zdrowia i spowodować nowe problemy.

W przypadku ostrego bólu, w ciągu kilku dni powinieneś być w stanie rozpocząć normalną, lekką aktywność, np. chodzenie. Następnie należy stopniowo zwiększać poziom ćwiczeń do normalnego poziomu.

Wzmocnienie mięśni brzucha i pleców pomaga ustabilizować kręgosłup. Ćwiczenia pilates rozwijają te mięśnie. Możesz zapobiec dalszym urazom pleców, ucząc się – i wykonując – delikatnych ćwiczeń rozciągających i właściwego sposobu podnoszenia przedmiotów.

Ćwiczenia w wodzie są szczególnie bezpieczne dla obolałych pleców. Woda podtrzymuje część ciężaru ciała, dzięki czemu jest wygodniejsza, a ponadto stawia delikatny opór, co zwiększa siłę. Terapia wodna może zwiększyć elastyczność i zmniejszyć ból w przypadku przewlekłych problemów z dolnym odcinkiem kręgosłupa.

Joga może pomóc w zwiększeniu elastyczności, siły i poczucia równowagi. Jest dobra do łagodzenia stresu, co również pomaga w radzeniu sobie z bólem.

Fizykoterapia (PT) koncentruje się na leczeniu lub zapobieganiu urazom lub niepełnosprawności. Terapia pomaga złagodzić ból, wspomóc gojenie oraz przywrócić funkcje i ruch.

Plan leczenia może obejmować wizyty u specjalisty zwanego fizykoterapeutą. Skupiają się oni na łagodzeniu bólu za pomocą terapii pasywnej lub aktywnej. Przykłady pasywnej terapii fizycznej obejmują:

• Terapie manualne

• Okłady z ciepła lub lodu

• Stymulacja elektryczna

• Ultradźwięki

• Igłowanie na sucho

• Cupping

Przykłady aktywnej fizykoterapii obejmują:

• Ćwiczenia oparte na ruchu, w tym rozciąganie i ćwiczenia zakresu ruchu

• Specyficzne ćwiczenia wzmacniające

• Ćwiczenia przeciwbólowe

• Ćwiczenia aerobowe o małej intensywności

Należy pamiętać, że każda osoba może inaczej zareagować na terapię. Ludzie mają różne typy ciał, różne wzorce ruchowe i różne nawyki. Fizykoterapeuci i ich przeszkolony personel mogą próbować korygować niewłaściwe nawyki i wzorce ruchowe.

Leki

Pomocne mogą być leki przeciwbólowe dostępne bez recepty, takie jak Tylenol, aspiryna lub leki z grupy NLPZ, takie jak ibuprofen i naproksen. Jeśli masz trudności z przetrwaniem normalnego dnia, lekarz może przepisać silniejsze leki przeciwbólowe lub rozluźniające mięśnie. Należy jednak zachować ostrożność. Niektóre z tych leków na receptę mogą wywoływać senność. Możesz także uzależnić się od hydrokodonu/acetaminofenu (Vicodin), oksykodonu/acetaminofenu (Percocet) lub innych leków zawierających opioidy.

Lek przeciwdepresyjny duloksetyna (Cymbalta) może pomóc w leczeniu zapalenia stawów i przewlekłego bólu dolnej części pleców. Lekarze czasami przepisują leki przeciwdepresyjne i przeciwdrgawkowe w przypadku bólu związanego z podrażnieniem nerwów. Sterydy, które się połyka, zwykle nie są zalecane w przypadku ostrego bólu dolnego odcinka kręgosłupa.

Jeśli lekarz pierwszego kontaktu nie jest w stanie pomóc w opanowaniu bólu, może skierować pacjenta do specjalisty zajmującego się leczeniem kręgosłupa lub specjalisty zajmującego się leczeniem bólu, który może wstrzyknąć steroidy lub inne leki bezpośrednio do pleców, aby pomóc w opanowaniu bólu.

Zastrzyki i zabiegi wykonywane w obrębie kręgosłupa często przynoszą tylko chwilową ulgę. Mogą być jednak pomocne w diagnostyce strukturalnych przyczyn bólu oraz w rehabilitacji fizycznej, gdy inne metody zawiodą. Zastrzyki są kosztowne i mają potencjalne działania niepożądane, które należy szczegółowo omówić przed rozpoczęciem leczenia. Często specjalista leczenia bólu lub specjalista leczenia kręgosłupa korzysta również z rehabilitacji i poradnictwa prowadzonego przez personel nielekarski, taki jak terapeuci, doradcy i edukatorzy pacjentów.

Chiropraktyka i osteopatia

Manipulacje kręgosłupa mogą być skuteczne w przypadku ostrego bólu pleców, ale mogą nie być tak skuteczne w przypadku przewlekłego bólu pleców.

Uregulowanie kręgosłupa wkrótce po urazie może zapobiec przewlekłym problemom w późniejszym okresie.

Osteopaci często łączą terapię farmakologiczną z manipulacją lub trakcją kręgosłupa, a następnie z fizykoterapią i ćwiczeniami.

Akupunktura

Ta starożytna chińska praktyka lecznicza może przynieść ulgę osobom cierpiącym na przewlekły ból w dolnej części pleców. Delikatne wprowadzanie cienkich, suchych igieł w skórę w określonych punktach może spowodować uwolnienie endorfin, naturalnych środków przeciwbólowych organizmu, lub może zmienić skład chemiczny mózgu, dzięki czemu zwiększy się tolerancja na ból. Należy je stosować razem z innymi metodami leczenia.

Stymulacja nerwów

Zabiegi te są przeznaczone do leczenia długotrwałych bólów pleców i uszkodzeń nerwów.

Ablacja prądem o częstotliwości radiowej stymuluje określone nerwy, zmniejszając ich wrażliwość na ból. Może również spowodować zniszczenie nerwu, aby zapobiec dalszemu bólowi.

TENS, czyli przezskórna elektryczna stymulacja nerwów, może pomóc w zablokowaniu sygnałów bólowych lub pobudzić organizm do wytwarzania endorfin. Małe urządzenie zasilane bateriami wysyła sygnał przez elektrody przyklejone do skóry, co powoduje uczucie mrowienia.

Elektrotermalna terapia śróddyskowa (IDET)

Krążki międzykręgowe pełnią rolę poduszek między kręgami. Czasami dyski mogą ulec uszkodzeniu i powodować ból. W metodzie IDET wykorzystuje się ciepło do modyfikacji włókien nerwowych krążka międzykręgowego i niszczenia receptorów bólowych w tym obszarze. W tej procedurze przez nacięcie w dysku wprowadza się przewód zwany cewnikiem elektrotermicznym. Przez przewód przepływa prąd elektryczny, który podgrzewa niewielką zewnętrzną część dysku do temperatury 90 stopni C. Zabieg IDET jest wykonywany w warunkach ambulatoryjnych, gdy pacjent jest przytomny i znajduje się w znieczuleniu miejscowym.

Pierwsze badania wykazały, że u niektórych osób ulga w bólu może utrzymywać się przez 6 miesięcy lub dłużej. Potrzebne są jednak dalsze badania porównujące tę metodę leczenia ze standardowymi terapiami i zabiegami chirurgicznymi, a także z placebo.

Nukleoplastyka dyskopatii z wykorzystaniem częstotliwości radiowej

Radiofrekwencyjna nukleoplastyka jądra miażdżystego dysku to nowsza procedura, w której do rozbicia niewielkiej części centralnego materiału dysku wykorzystuje się sondę o częstotliwości radiowej zamiast drutu grzewczego. W rezultacie dochodzi do częściowego odbarczenia dysku, co może pomóc w złagodzeniu bólu spowodowanego uciskiem wybrzuszonych dysków na pobliskie korzenie nerwów rdzeniowych.

Poradnictwo

Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) może często zmniejszyć ból pleców, zmienić sposób myślenia o poziomie bólu i niepełnosprawności, a nawet zmniejszyć depresję. Ludzie są w stanie przyjmować mniej leków, a jednocześnie poprawić swoje samopoczucie.

Jeśli ból w dolnej części pleców jest związany z napięciem lub skurczem mięśni, biofeedback może pomóc w wyćwiczeniu mięśni, aby lepiej reagowały na stres i ruch. Może to zmniejszyć intensywność bólu i potrzebę stosowania leków.

Operacja

W przypadku większości przewlekłych bólów pleców jest to ostateczność. Operacja może być konieczna w przypadku przepukliny krążka międzykręgowego lub ucisku nerwu z rdzenia kręgowego.

Rhizotomia – chirurgiczne przecięcie nerwu – powstrzymuje go przed wysyłaniem sygnałów bólowych do mózgu. Operacja może usunąć objawy spowodowane przez bardzo uszkodzone nerwy i powierzchnie trące w stawie kręgosłupa, ale nie rozwiązuje innych problemów, takich jak przepuklina krążka międzykręgowego.

Istnieją również opcje leczenia chirurgicznego dostępne dla osób z bólem przewlekłym, który jest oporny na leczenie. Należą do nich sympatektomia, wszczepialne systemy podawania leków do kręgosłupa oraz wszczepialne systemy stymulacji rdzenia kręgowego.

Pokaz slajdów na temat bólu pleców autorstwa lekarza pozwala poznać prawdę o przyczynach i sposobach leczenia bólu pleców.

1/11

Może to być ostre ukłucie. Może być tępym bólem. Prędzej czy później 8 na 10 z nas będzie odczuwać ból pleców. A mity na temat bólu pleców są niemal równie powszechne. Wyjaśnijmy, co jeszcze słyszałeś.

Mit: Zawsze siedź prosto

2/11

Złe jest pochylanie się. Ale długotrwałe siedzenie w pozycji wyprostowanej i nieruchomej może być również obciążające dla kręgosłupa. Rób przerwy kilka razy dziennie: Odchyl się do tyłu na krześle, stopy oprzyj na podłodze i pozwól plecom lekko się wygiąć. Jeszcze lepiej: Spróbuj stać przez część dnia, np. podczas rozmowy telefonicznej lub czytania.

Mit: Nie podnoś ciężkich rzeczy

3/11

Niekoniecznie chodzi o to, ile podnosisz, ale jak to robisz. Ustaw się bezpośrednio przed przedmiotem. Przykucnij blisko niego, z wyprostowanymi plecami i głową do góry. Stań, używając nóg do wypchnięcia ciężaru w górę, a ramion do utrzymania go blisko środka ciała. Nie skręcać ani nie zginać ciała, bo można uszkodzić kręgosłup. (Oczywiście nie należy podnosić niczego, co może być dla nas zbyt ciężkie).

Mit: Najlepszym lekarstwem jest odpoczynek w łóżku

4/11

Tak, odpoczynek może pomóc w przypadku niedawnego urazu lub nadwyrężenia, które powodują ból pleców. Jednak dzień lub dwa spędzone w łóżku mogą w rzeczywistości pogorszyć sytuację.

Mit: Ból jest spowodowany urazem

5/11

Zwyrodnienie dysku, choroby, infekcje, a nawet choroby dziedziczne mogą powodować bóle pleców.

Fakt: więcej kilogramów, więcej bólu

6/11

Dbanie o kondycję fizyczną pomaga zapobiegać bólom pleców. Jak można się domyślić, dodatkowe kilogramy obciążają kręgosłup. Ból pleców jest najczęstszy u osób, które nie są w formie, a zwłaszcza u weekendowych wojowników, którzy po całym tygodniu siedzenia mocno się forsują.

Mit: Chudy znaczy wolny od bólu

7/11

Ból pleców może dopaść każdego. Osoby zbyt szczupłe, np. cierpiące na zaburzenia odżywiania, takie jak anoreksja, mogą mieć ubytki kostne. Są one bardziej narażone na złamania kości i zmiażdżenia kręgów.

Mit: Ćwiczenie jest szkodliwe dla bólu pleców

8/11

To bardzo ważny mit. Regularne ćwiczenia zapobiegają bólom pleców. Lekarze mogą zalecić ćwiczenia osobom, które niedawno doznały urazu dolnej części pleców. Zazwyczaj zaczynają od łagodnych ruchów i stopniowo zwiększają ich intensywność. Po ustąpieniu bezpośredniego bólu, plan ćwiczeń może pomóc w zapobieganiu jego nawrotom.

Fakt: Chiropraktyka może pomóc

9/11

Wytyczne American College of Physicians i American Pain Society zalecają, aby pacjenci i lekarze rozważyli inne opcje o udowodnionych korzyściach w przypadku bólu w dolnej części pleców. Należą do nich manipulacje kręgosłupa i terapia masażem.

Fakt: Akupunktura może złagodzić ból

10/11

Te same organizacje twierdzą, że akupunktura, joga, progresywna relaksacja i terapia poznawczo-behawioralna mogą być pomocne w przypadkach, w których standardowa samoopieka nie przynosi ulgi.

Mit: Twardsze materace są lepsze

11/11

W hiszpańskich badaniach osoby cierpiące na ogólny ból pleców, które spały na średnio twardym materacu, odczuwały mniejszy ból i mogły się lepiej poruszać niż osoby, które spały na twardym materacu. Wybierz materac w oparciu o swoje nawyki związane ze snem, a także przyczynę bólu pleców.