Lekarz mówi ci.

Ćwiczenia fizyczne mogą pomóc w pokonaniu choroby zwyrodnieniowej dysku. Dowiedz się, jak zacząć i jak ćwiczenia mogą złagodzić ból.

Mimo że dyski kręgosłupa są z zewnątrz twarde, ich wnętrze jest miękkie i plastyczne, w większości zbudowane z wody. Z czasem codzienne zużycie może spowodować, że dyski kręgosłupa stracą swój pierwotny kształt, tak jak opona, która stopniowo traci powietrze. W miarę spłaszczania się ich amortyzacji kręgi mogą boleśnie ocierać się o siebie. Takie zużywanie się kręgosłupa jest podstawą choroby zwyrodnieniowej dysku.

Osoby cierpiące na chorobę zwyrodnieniową dysku nie są osamotnione – istnieją sposoby, aby złagodzić ten stan dzięki ćwiczeniom. Ćwiczenia należy zaczynać powoli i wykonywać tylko te, które są dla nas wygodne. Słuchaj swojego ciała i przerwij ćwiczenia, jeśli poczujesz ból. ?

Ćwiczenia pomocne w chorobie zwyrodnieniowej krążka międzykręgowego

Celem tych ćwiczeń jest łagodzenie dyskomfortu często związanego z chorobą zwyrodnieniową dysku. Ćwiczenia te dotyczą głównie dolnej części pleców, bioder i górnej części nóg i mają na celu zmniejszenie nacisku na kręgi.

Rozciąganie ścięgien szyjnych

To ćwiczenie pomaga ścięgnom, dużym mięśniom znajdującym się w tylnej części uda. ?

Krok 1: Umieść stopę na podwyższeniu, np. na krześle lub stopniu schodów. Trzymaj plecy prosto.

Krok 2: Stopniowo zginaj tułów w kierunku uniesionej stopy, aż poczujesz rozciąganie.

Krok 3: Utrzymaj tę pozycję przez co najmniej 30 sekund, a następnie zmień pozycję na drugą stopę.

Możesz powtórzyć to ćwiczenie trzy razy.

Rozciąganie kota

Jest to kolejne stosunkowo proste ćwiczenie, które ma na celu odciążenie bioder i kręgosłupa.

Krok 1: Połóż się na dłoniach i kolanach, ręce poniżej barków, a kolana poniżej bioder.

Krok 2: Teraz delikatnie wygnij plecy, opuszczając szyję w dół w kierunku klatki piersiowej, na tyle, na ile jest to wygodne. Wytrzymaj 30 sekund.

Krok 3: Odwróć ten ruch, unosząc szyję w kierunku sufitu i wyginając plecy w przeciwnym kierunku. Wytrzymaj 30 sekund.

Ćwiczenie to można powtarzać od trzech do pięciu razy dziennie.

Rozciąganie pleców

Jest to uniwersalne ćwiczenie na plecy, które pomoże rozluźnić napięte mięśnie i z czasem zmniejszyć ból.

Krok 1: Połóż się na brzuchu z tułowiem uniesionym do góry i rękami wyciągniętymi na zewnątrz.

Krok 2: Trzymając dłonie oparte o podłoże, zacznij unosić szyję i tułów wyżej, aż poczujesz rozciąganie w dolnej części pleców i mięśniach brzucha.

Krok 3: Utrzymaj tę pozycję przez co najmniej 30 sekund, a następnie rozluźnij się.

Powtarzaj to mało intensywne rozciąganie w ciągu dnia, jeśli zajdzie taka potrzeba.

Rozciąganie od kolan do klatki piersiowej

To ćwiczenie pracuje nad mięśniami dolnej części pleców i zmniejsza napięcie w kręgosłupie, jednocześnie pracując nad ścięgnami i biodrami.

Krok 1: Połóż się płasko na plecach z wyciągniętymi rękami i nogami.

Krok 2: Teraz ostrożnie podnieś prawe kolano do góry i w kierunku klatki piersiowej. Drugą nogę trzymaj prosto.

Krok 3: Chwyć uniesione kolano obiema rękami i delikatnie przyciągnij je wyżej w kierunku klatki piersiowej. Wytrzymaj tak przez 30 sekund, zwolnij i powtórz czynność dla drugiej nogi.

Możesz powtarzać to ćwiczenie do trzech razy dziennie.

Rozciąganie ptasiego psa

To ćwiczenie pomaga na biodra, uda i dolną część pleców. Można je wykonywać, leżąc na miękkiej powierzchni, np. na macie lub dywanie.

Krok 1: Połóż się na czworakach, kierując dłonie pod ramiona, a kolana wyprostuj pod biodrami.

Krok 2: Wyciągnij prawe ramię na zewnątrz.

Krok 3: Stopniowo wysuwaj również przeciwległą lewą nogę. Napnij rdzeń i przytrzymaj przez 8 sekund.

Powtórz to ćwiczenie dla obu stron ciała co najmniej trzy razy.

Uwagi dotyczące bezpieczeństwa

Łatwo jest przesadzić z ćwiczeniami na chorobę zwyrodnieniową dysku. Nie spiesz się z rozpoczęciem ćwiczeń. Nie należy przeforsowywać się zbyt mocno i nie rozszerzać zakresu ruchu poza to, co jest wygodne.

Jeśli odczuwasz ból, zmniejsz intensywność ćwiczeń, aż znajdziesz odpowiedni dla siebie sposób. Jeśli po tych ćwiczeniach wystąpi długotrwały dyskomfort, porozmawiaj z lekarzem.

Planujesz operację kręgosłupa? Z pewnością masz wiele pytań. lekarz zna na nie odpowiedzi.

1/13

Czas powrotu do zdrowia zależy od wielu czynników, począwszy od ogólnego stanu zdrowia, poprzez stopień nasilenia objawów występujących przed operacją, a skończywszy na rodzaju przeprowadzonego zabiegu. Fuzja kręgosłupa łączy ze sobą dwa dyski. Proces gojenia się kręgosłupa może trwać od 6 miesięcy do roku. Laminektomia lub discektomia polega na usunięciu fragmentu tkanki z okolicy kręgosłupa. Stan pacjenta może się poprawić w ciągu 12 tygodni. Niezależnie od tego, który z zabiegów został wykonany, opieka nad kręgosłupem po operacji przebiega zwykle według tych samych ogólnych zasad.

Post-Op: Budzenie się po operacji

2/13

Po operacji pielęgniarka będzie Cię obserwować do czasu wybudzenia. W plecach zostanie umieszczona rurka do odprowadzania płynu z rany. Inna rurka, zwana kroplówką, będzie umieszczona w ramieniu. Dostarcza ona leki przeciwbólowe, płyny i antybiotyki. Rurkę zwaną cewnikiem podłącza się do miejsca, w którym normalnie mocz opuszcza organizm, dzięki czemu nie musisz chodzić do łazienki. Pończochy lub owijki elektroniczne ściskają łydki, aby poruszyć krew, dzięki czemu nie dochodzi do zakrzepów.

Pierwsze 24 godziny po operacji

3/13

Po kilku godzinach rekonwalescencji pacjent zostanie przeniesiony do zwykłej sali szpitalnej. Możliwe, że będziesz miał pompę przeciwbólową, dzięki której będziesz mógł nacisnąć przycisk i uzyskać ulgę w razie potrzeby. Pielęgniarka nauczy Cię ćwiczeń oddechowych przy użyciu spirometru. Ćwiczenia te należy wykonywać codziennie w miarę powrotu do zdrowia. Leki przeciwbólowe i znieczulenie mogą spowolnić oddychanie. Może to spowodować zatkanie dróg oddechowych i wywołać infekcje. Terapeuta fizyczny i zajęciowy porozmawia z Tobą o ćwiczeniach i ruchu.

Pobyt w szpitalu: Rozpoczęcie rehabilitacji

4/13

Pobyt w szpitalu może trwać od 1 do 3 dni, a w przypadku zabiegu zespolenia kręgosłupa – dłużej. Ważny jest odpoczynek. Lekarze chcą jednak, abyś jak najszybciej wstał z łóżka. Większość osób rozpoczyna terapię fizyczną w ciągu 24 godzin. Jeśli masz ortezę na plecy, nauczysz się ją zakładać i zdejmować. Ćwiczenia zakresu ruchu pomogą wzmocnić ręce i nogi. Następnie pacjent przenosi się z łóżka na krzesło. W końcu zaczniesz używać chodzika. Chodzenie jest dobrą terapią zarówno w przypadku operacji górnego, jak i dolnego odcinka kręgosłupa.

Powrót do domu: Kontynuacja rehabilitacji

5/13

Po wyjściu ze szpitala będziesz musiał nadal wykonywać ćwiczenia wzmacniające kręgosłup. Lekarz poinformuje Cię, jak często powinieneś chodzić na ćwiczenia. Na początku może to być kilka dni w tygodniu. Podstawowym ćwiczeniem jest chodzenie. Im więcej będziesz chodzić, tym szybciej wyzdrowiejesz. Terapeuta pokaże, jak to robić bezpiecznie. Większość pacjentów, którzy korzystają z rehabilitacji, rezygnuje z chodzika już kilka dni po operacji i może poruszać się o lasce.

W domu: siedzenie

6/13

Po ćwiczeniach może kusić, by usiąść w miękkim, wygodnym fotelu i przez kilka godzin oglądać telewizję, ale nie rób tego. Zamiast tego wybierz stabilne krzesło z podłokietnikami. Zależy Ci na prawidłowej postawie, dzięki której plecy będą proste. Co jakiś czas zmieniaj pozycje. Uważaj jednak, aby nie skręcić kręgosłupa. Siedząc, poruszaj kostkami w górę i w dół, aby poprawić krążenie krwi w nogach. Po 30-45 minutach należy wstać z krzesła. Można pójść na krótki spacer lub uciąć sobie krótką drzemkę.

W domu: spanie

7/13

Sen jest kluczową częścią procesu zdrowienia. Aby chronić kręgosłup, należy jednak przyjmować odpowiednie pozycje podczas snu. Jeśli śpisz na plecach, podłóż poduszkę pod głowę i kolana. Jeśli śpisz na boku, jedną poduszkę umieść pod głową, a drugą między kolanami. Po wstaniu z łóżka zrób „rulonik”. Zegnij kolana, przetocz się na bok, a następnie podeprzyj się rękami. Codziennie rób sobie drzemki przed obiadem lub kolacją. Pomagają one organizmowi się leczyć.

W domu: Kontrola bólu

8/13

Po wyjściu ze szpitala otrzymałeś receptę na narkotyczne leki przeciwbólowe. Zażywaj je zgodnie z zaleceniami, zanim ból stanie się silny. Możesz je zażywać co najmniej 45 minut przed sesją fizykoterapii, aby zapobiec dyskomfortowi. Niektórzy ludzie przyjmują leki przez kilka tygodni. Lekarze zalecają odstawienie leku w ciągu 3 miesięcy od operacji. Unikaj ibuprofenu, aspiryny i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) przez 3 do 6 miesięcy po operacji kręgosłupa. Mogą one spowalniać proces gojenia.

W domu: Pielęgnacja ran

9/13

Ważne jest, aby utrzymywać ranę pleców w czystości i suchości. Do pomocy może być potrzebna bliska osoba. Poproś ją o sprawdzenie, czy nie występują oznaki zakażenia, takie jak zaczerwienienie lub drenaż. Jeżeli lekarz nie zalecił inaczej, na szwy lub zszywki należy nałożyć lekki kawałek gazy. Do zabezpieczenia użyj taśmy papierowej. Lekarz lub pielęgniarka usunie szwy lub zszywki w ciągu 10-14 dni. W zależności od ubezpieczenia może to być wykonane w domu lub w gabinecie świadczeniodawcy.

W domu: Higiena osobista

10/13

Przez kilka dni po operacji należy utrzymywać miejsce operowane w suchości. Pielęgniarka poinformuje Cię, kiedy możesz wziąć prysznic. Kąpiel jest zwykle przez pewien czas zabroniona. Należy korzystać z krzesełka lub stołka pod prysznicem. Nie chcesz się poślizgnąć i jeszcze bardziej uszkodzić kręgosłupa. Inne wskazówki: Kup podwyższoną deskę klozetową. Dzięki temu wchodzenie i schodzenie z toalety będzie łatwiejsze i bezpieczniejsze. Elastyczne sznurowadła, wsuwane buty i uchwyty ułatwiające wciąganie skarpetek ułatwiają ubieranie się.

W domu: powrót do aktywności

11/13

Po kilku tygodniach zaczniesz się czuć lepiej. Przez co najmniej 6 tygodni stosuj się do poniższych wskazówek dotyczących bezpiecznego kręgosłupa. Nie podnoś niczego cięższego niż galon mleka. Pozwól, by zakupy lub pranie nosił Twój partner lub dzieci. Do podnoszenia rzeczy z podłogi używaj chwytaka z długą rączką. Nie skręcaj i nie zginaj pleców. Myślisz, że to oznacza, że seks jest zabroniony? Wcale nie musi. Zapytaj swojego lekarza, kiedy jest to bezpieczne i które pozycje powodują mniejsze obciążenie pleców.

Powrót na drogę i do pracy

12/13

Prowadzenie pojazdu wymaga skręcenia kręgosłupa w celu sprawdzenia lusterek i martwego pola. Nie należy tego robić zbyt szybko po operacji. Musisz odstawić leki przeciwbólowe i uzyskać zgodę lekarza. Wielu pacjentów zaczyna to robić po około 3 tygodniach od operacji. Czas powrotu do pracy zależy od rodzaju operacji i rodzaju wykonywanej pracy. Pełny powrót do zdrowia może potrwać nawet 2-3 miesiące. W miarę powrotu do zdrowia należy kontaktować się z pracodawcą i informować go o swoich postępach.

Opieka pooperacyjna

13/13

Ponowna wizyta u lekarza odbędzie się około 4 do 6 tygodni po operacji, a następnie co kilka miesięcy do 2 lat. Możliwe jest wykonanie badań obrazowych, takich jak zdjęcia rentgenowskie lub rezonans magnetyczny, aby sprawdzić, jak przebiega proces gojenia się pleców. Jeśli nie wróciłeś jeszcze do pracy, zapytaj lekarza, czy jest coś, co może poprawić Twój komfort w przyszłości. Na przykład, jeśli przez cały dzień siedzisz przy biurku, możesz potrzebować krzesła, które się obraca, aby chronić kręgosłup przed szkodliwymi skręceniami.

Ćwiczenia mogą pomóc w zmniejszeniu bólu i zwiększeniu elastyczności. Dowiedz się, jakie ćwiczenia są najlepsze w przypadku radikulopatii lędźwiowej, jak zacząć wzmacniać mięśnie brzucha i zwiększać elastyczność, a także jakie są ich modyfikacje.

Typowymi objawami są osłabienie, ból, drętwienie lub mrowienie. Radikulopatia lędźwiowa, nazywana przez niektórych rwą kulszową, jest często przyczyną bólu w dolnej części pleców, pośladków i nóg.

Ćwiczenia wzmacniające rdzeń lub zwiększające elastyczność mogą pomóc w zmniejszeniu bólu i poprawie mobilności.

Ćwiczenia pomocne w radikulopatii lędźwiowej

W większości przypadków leczenie zapalenia nerwu kulszowego za pomocą ćwiczeń jest wystarczające, choć zdarzają się wyjątki. Porozmawiaj z lekarzem, aby dobrać odpowiednią terapię do swoich potrzeb.

Najlepsze ćwiczenia w przypadku radikulopatii lędźwiowej koncentrują się na przywróceniu zdolności do poruszania się i na wzmocnieniu mięśni brzucha. Nieprawidłowy ruch może przynieść więcej szkody niż pożytku. Oprócz zapewnienia właściwej formy, istotne jest budowanie wytrzymałości.

Wiele ćwiczeń koncentruje się wokół stawów biodrowych i mięśni brzucha. Zacznij od sześciu poniższych ćwiczeń:

Rozciąganie mięśnia zginacza biodra

Ćwiczenia na ból dolnej części pleców często zaczynają się od bioder. Aby zwiększyć rotację i mobilność, zastosuj rozciąganie zginaczy bioder.

To ćwiczenie pomaga biodrom obracać się bardziej efektywnie, zwiększając elastyczność i ułatwiając poruszanie się. ?

Krok 1: Uklęknij z jednym kolanem na macie.

Krok 2: Unieś ramię po tej samej stronie co kolano, które jest oparte na ziemi (kolano tylne).

Krok 3: Przesuń uniesione ramię do tyłu. To powinno sprawić, że biodra przesuną się do przodu, a plecy wydłużą.

Krok 4: Utrzymaj tę pozycję przez 20-30 sekund.

Ćwiczenie należy powtórzyć trzy razy.

Rozciąganie mięśnia czworogłowego

To ćwiczenie ma na celu poprawę elastyczności odcinka lędźwiowego.

Krok 1: Połóż się twarzą w dół.

Krok 2: Po stronie, która jest najbardziej dotknięta radikulopatią lędźwiową, przymocuj ręcznik lub taśmę terapeutyczną do stopy. Za pomocą ręcznika/taśmy przyciągnij piętę do tyłka. ?

Krok 3: Utrzymaj tę pozycję przez 1 minutę.

Możesz powtórzyć to ćwiczenie trzy razy.

Przyciągnij kolana do klatki piersiowejJest to prosty ruch, który rozciąga dolną część pleców i może pomóc przy spondylolistezie (schorzeniu dotykającym dolne kręgi kręgosłupa).

Krok 1: Połóż się w pozycji leżącej z ugiętymi kolanami.

Krok 2: Przyciągnij kolana (oba) do klatki piersiowej.

Krok 3: Utrzymaj je w tej pozycji przez około 5-10 sekund.

Krok 4: Zrób przerwę.

Powtarzaj to ćwiczenie 5-10 razy dziennie.

Piesek do góry

Piesek do góry nogami to popularna pozycja w jodze, która zapewnia głębokie rozciągnięcie klatki piersiowej i pomaga budować mięśnie rdzenia.

Krok 1: Połóż się płasko na macie, twarzą w dół.

Krok 2: Unieś lekko głowę. Połóż dłonie pod ramionami, dłońmi do dołu.

Krok 3: Skieruj palce stóp.

Krok 4: Wykonaj wydech.

Krok 5: Unieś ciało i nogi z ziemi, naciskając przez ręce i czubki stóp.

Krok 6: Upewnij się, że Twoja szyja jest długa i rozluźniona, a także zaangażuj uda tak, aby były napięte podczas utrzymywania pozycji psa do góry i kontynuuj oddychanie.

Krok 7: Wykonując ćwiczenie plank, zacznij od 15-sekundowych przerw i powoli, w miarę wzmacniania się rdzenia, wydłużaj je do 30 sekund.

Pozycję psa do góry wykonuj raz dziennie. Często zaczynamy dzień od tej popularnej pozycji jogi, która pomaga rozgrzać mięśnie pleców.

Skurcze (Curl-ups)

Ćwiczenie to izoluje mięśnie brzucha. Wzmocnienie mięśni brzucha może pomóc w zmniejszeniu bólu rwy kulszowej.

Krok 1: Połóż się na plecach.

Krok 2: Zegnij kolana, ustawiając je pod kątem 90 stopni.

Krok 3: Sprawdź, czy Twoje stopy znajdują się w odległości około jednej stopy od ciała i są płasko ułożone na podłodze.

Krok 4: Połóż dłonie na ramionach, skrzyżowane nad sobą.

Krok 5: Przyciągnij do siebie mięśnie brzucha, napinając je.

Krok 6: Unieś łopatki do góry i odsuń je od podłogi.

Krok 7: Głowa i ramiona powinny być w jednej linii. Nie kładź głowy w dół w kierunku klatki piersiowej.

Krok 8: Pozostań w tej pozycji przez 1-2 sekundy.

Krok 9: Delikatnie opuść się z powrotem na podłogę.

Wykonuj 8-12 powtórzeń dziennie, aby wzmocnić mięśnie.

Uwagi dotyczące bezpieczeństwa

Aby zapobiec dalszym urazom związanym z radikulopatią lędźwiową, lekarz może skierować pacjenta do fizykoterapeuty, aby upewnić się, że pozycja ciała jest prawidłowa.

W przypadku adikulopatii (ucisku nerwu w kręgosłupie) ważne jest, aby ograniczyć lub zmienić wszystkie czynności, które nasilają ból. W razie potrzeby należy stosować lód i ciepło, aby zmniejszyć ból.

Jakie są powody, dla których może być potrzebna operacja pleców? Lekarz zna odpowiedzi.

Bolą Cię plecy? Nie jesteś sam. Ból pleców, który po prostu nie chce ustąpić, jest najczęstszym rodzajem bólu przewlekłego w Stanach Zjednoczonych. Decyzję taką możesz podjąć tylko Ty i Twój lekarz, ale warto pamiętać o kilku sprawach.

Większość bólów pleców nie wymaga operacji

Istnieje duże prawdopodobieństwo, że możesz złagodzić ból pleców bez konieczności poddawania się operacji laserowej. Pomocne mogą być lód, ciepło, zastrzyki w kręgosłup, fizykoterapia i niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen. Badania wykazują, że regularne ćwiczenia również łagodzą ból pleców i mogą zapobiegać jego nawrotom.

O ile pacjent nie doznał poważnego urazu rdzenia kręgowego, chirurg zaleci operację kręgosłupa tylko wtedy, gdy wcześniej wypróbowano inne metody leczenia – mówi dr Ronald A. Lehman Jr, dyrektor oddziału chirurgii zwyrodnieniowej i małoinwazyjnej kręgosłupa w Columbia Orthopedics w Nowym Jorku.

Przyczyny, dla których może być potrzebna operacja kręgosłupa

Lekarz może zalecić Ci wizytę u ortopedy, jeśli:

• Wypadnięty dysk, którego stan nie poprawia się samoistnie

• Ostrogi kostne w kręgosłupie (często spowodowane zapaleniem stawów), które uciskają na rdzeń kręgowy

• Choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa, taka jak stenoza (zwężenie kostnego kanału ochronnego wokół rdzenia kręgowego), powodująca skutki uboczne, takie jak osłabienie

• Osłabienie lub drętwienie rąk i nóg

• Problemy z chodzeniem lub używaniem rąk

• Utrata kontroli nad pęcherzem lub jelitami z powodu problemów z nerwami w plecach

• Infekcja kręgosłupa lub wysoka gorączka z bólem pleców – może to być oznaką infekcji kręgosłupa

• Złamana lub zwichnięta kość w plecach

• Guz na rdzeniu kręgowym

Pamiętaj, że rozmowa z chirurgiem nie oznacza zgody na operację. Jest to raczej szansa, aby dowiedzieć się więcej na temat dostępnych opcji.

Chirurdzy często decydują, że ludzie nie potrzebują operacji, mówi Lehman. Na przykład, mogę zalecić wypróbowanie [innej metody leczenia], takiej jak zastrzyki do kręgosłupa i fizykoterapia. Mogę też zalecić wykonanie badań obrazowych w celu postawienia diagnozy i wyjaśnienia, czy operacja może pomóc.

Jeśli konieczna jest operacja, liczy się czas

W większości przypadków operacja pleców nie musi być wykonywana w pośpiechu.

Lehman często zaleca pacjentom z przepukliną (lub wypadnięciem) dysku albo z chorobami zwyrodnieniowymi kręgosłupa, których stan powoli się pogarsza, aby odczekali 6 tygodni przed operacją. Daje mu to szansę sprawdzenia, czy organizm pacjenta sam się wyleczy. Pozwoli to także sprawdzić, czy bardziej zachowawcze metody leczenia, takie jak zastrzyki do kręgosłupa i fizykoterapia, mogą pomóc.?????????????????

Istnieją jednak pewne powody, dla których operacja może być konieczna wcześniej niż później, a nawet natychmiast. Jeśli cierpisz na silny, nieustający ból i objawy neurologiczne, takie jak opadanie stopy, lub masz poważny problem, taki jak uszkodzenie rdzenia kręgowego, chirurg może nie chcieć długo czekać – mówi Lehman. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, czy w którymkolwiek momencie potrzebujesz operacji, zasięgnij drugiej opinii, mówi. ????????????????

Decyzja o operacji jest zawsze podejmowana wspólnie przez pacjenta i chirurga. Należy pamiętać, że jeśli lekarz zaleci operację, a pacjent będzie ją odkładał, może to spowodować więcej problemów.

Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, gdy rdzeń kręgowy jest uciskany przez chorobę zwyrodnieniową – mówi dr Federico Girardi, ortopeda zajmujący się leczeniem kręgosłupa w Hospital for Special Surgery w Nowym Jorku. Rdzeń kręgowy zbudowany jest z nerwów, które do prawidłowego funkcjonowania potrzebują tlenu i składników odżywczych. Zbyt mały przepływ krwi do kręgosłupa przez dłuższy czas może przyczynić się do uszkodzenia nerwów i problemów, takich jak osłabienie – mówi.???????????????

Niezależnie od tego, czy poddasz się operacji, czy nie, zdrowy tryb życia może zmniejszyć ryzyko wystąpienia bólu pleców w przyszłości. Jeśli utrzymujesz prawidłową masę ciała, regularnie ćwiczysz, stosujesz zdrową dietę i nie palisz papierosów, pomożesz swojemu kręgosłupowi i otaczającym go tkankom zachować zdrowie.

Ból dolnej części pleców: lekarz wyjaśnia, jak naprawić uszkodzony dysk.

Około 80% Amerykanów w pewnym momencie odczuwa ból w dolnej części pleców. Zazwyczaj jest on krótkotrwały, ale jeśli utrzymuje się przez kilka tygodni lub miesięcy, można się zastanawiać, czy operacja mogłaby pomóc.

Ból w dolnej części pleców ma wiele przyczyn. Często jest on związany z jednym lub kilkoma gumowymi krążkami, które normalnie wyściełają kręgi w kręgosłupie. Kilka rzeczy może pójść nie tak. Dyski mogą ulec uszkodzeniu (lekarz może stwierdzić, że Twój uległ zwyrodnieniu), przez co nie są już w stanie zapewnić odpowiedniego podparcia i amortyzacji.

Dysk, który wysuwa się z miejsca, nazywany jest przepukliną. Jest to również częste zjawisko. W takim przypadku dysk może uciskać na nerw kulszowy. Może to powodować ból, który zaczyna się w dolnej części pleców lub pośladków i rozprzestrzenia się aż do nogi.

„Dyski mają zewnętrzną twardą powłokę i miękką galaretkę w środku, a jeśli dojdzie do niewielkiego pęknięcia, galaretowaty materiał może zacząć wypychać się na zewnątrz i uderzyć w nerw” – mówi Sheeraz Qureshi, MD, dyrektor stypendium w dziedzinie kręgosłupa w The Spine Hospital at Mount Sinai w Nowym Jorku.

Dobra wiadomość jest taka, że u większości osób problemy z dyskami ustępują bez operacji. Leki przeciwzapalne, fizykoterapia i zastrzyki sterydowe mogą wiele zmienić. Pomaga też trochę odpoczynku i cierpliwości.

„Około 80%-85% pacjentów z przepukliną dysku z czasem wraca do zdrowia” – mówi dr Carlos A. Bagley, dyrektor Neurological Surgery Spine Program na University of Texas Southwestern Medical Center w Dallas.

Nie jesteś jednym z tych szczęśliwców? Czytaj dalej.

Kto potrzebuje operacji?

Większość ludzi tego nie robi. Jeśli jednak przez 6-12 tygodni próbowałeś innych rozwiązań, warto się nad tym zastanowić. Możesz go potrzebować wcześniej, jeśli:

• Ból jest silny.

• Twoje mięśnie są tak słabe, że masz problemy z poruszaniem się.

• Tracisz kontrolę nad pęcherzem lub jelitami, ponieważ wybrzuszony dysk uciska na nerw.

Lekarz pierwszego kontaktu prawdopodobnie zleci wykonanie badań obrazowych, takich jak zdjęcia rentgenowskie, rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa. Pozwolą one lepiej zrozumieć, co jest przyczyną bólu. Pomogą także upewnić się, że w organizmie nie dzieje się nic innego, co wymagałoby pomocy medycznej.

Jakie są rodzaje operacji?

Istnieje więcej niż jeden sposób na rozwiązanie problemu z dyskiem. Specyfika operacji zależy od tego, co tak naprawdę jest nie tak z dyskami.

Zabieg ten nazywany jest mikrodiscektomią. Chirurg usuwa tę część dysku, która uciska na nerw. Można to zrobić na dwa sposoby. W tradycyjnej metodzie lekarz wykonuje calowe cięcie i odłącza mięśnie po jednej stronie pleców. Dzięki temu uzyskuje się dostęp do pokrywy kostnej, w której znajduje się uszkodzony nerw. Następnie lekarz może wyciąć fragmenty dysku, które uderzają w ten nerw.

Nowsza opcja wymaga znacznie mniejszego nacięcia. Lekarz może ją określić mianem minimalnie inwazyjnej. Zamiast przecinać mięsień, lekarz używa specjalnych narzędzi zwanych rozszerzaczami, które umożliwiają dotarcie do nerwu. „Główną zaletą jest to, że nie trzeba rozdzielać i ponownie łączyć mięśni pleców” – mówi Qureshi.

Jeśli masz 60 lat lub więcej i masz problem z dyskiem, istnieje duże prawdopodobieństwo, że uległ on zużyciu. Może również wystąpić zapalenie stawów w stawach czołowych kręgosłupa. Może to powodować zwężenie wolnych przestrzeni w kręgosłupie (lekarz nazwie to stenozą). Powoduje to ucisk na nerwy, które znajdują się w tych kostnych kanałach. Rozwiązaniem chirurgicznym jest usunięcie wszelkich ostróg kostnych i poszerzenie kanału. Chirurg może również umieścić rozpórki między kręgami lub zespolić ich część w celu zapewnienia większej stabilności kręgosłupa. Takie postępowanie nazywa się zespoleniem kręgosłupa.

Inną możliwością jest wymiana dysku kręgowego, ale nie jest ona tak popularna jak kiedyś. Niektóre firmy ubezpieczeniowe nie pokrywają kosztów tej operacji z powodu wątpliwości, czy jest ona skuteczna, czy nie – mówi Qureshi. Najlepiej sprawdza się, gdy dyski ulegają uszkodzeniu wcześnie, np. w wieku 20 lub 30 lat, a nie po 60. roku życia.

Czego należy się spodziewać

Mikrodiscektomia jest zwykle zabiegiem ambulatoryjnym, więc pacjent prawdopodobnie wróci do domu tego samego dnia. Jeśli konieczna jest operacja zespolenia lub wymiany kręgosłupa, pacjent prawdopodobnie spędzi w szpitalu jedną lub dwie noce.

Żadna operacja nie jest pozbawiona ryzyka, ale wszystkie te zabiegi uważa się za bezpieczne, o ile pacjent jest wystarczająco zdrowy, aby poddać się znieczuleniu. Jednym z możliwych powikłań jest „ból głowy spowodowany przeciekiem rdzeniowym”, który może wystąpić, jeśli błona otaczająca rdzeń kręgowy zostanie przebita i dojdzie do wycieku płynu. Nie jest to jednak nic poważnego i można to łatwo wyleczyć – mówi Bagley.

Operacja dysku kręgowego również przynosi dobre rezultaty, choć wyniki zależą od tego, jak poważny jest problem. Jak mówi Qureshi, w przypadku prawdziwej przepukliny dysku nie będzie już nigdy całkowicie normalnego stanu po operacji. Zabieg pozwoli jednak odciążyć nerw i złagodzić ból. Dziewięćdziesiąt osiem procent pacjentów nigdy nie będzie potrzebowało kolejnej operacji w tym samym miejscu” – mówi.

Większość osób, które przeszły operację dysku lędźwiowego, musi po zabiegu poddać się fizykoterapii. Zakres tej terapii zależy od danej osoby. Powrót do zdrowia po mikrodiscektomii jest dość szybki: pacjent powinien chodzić już po kilku dniach, choć przez pierwsze 4 do 6 tygodni należy zachować umiar (nie wykonywać gwałtownych ćwiczeń), aby uniknąć urazów” – mówi Bagley.

Bagley lubi też wysyłać pacjentów na „powrót do szkoły”. Nauczysz się, jak prawidłowo się zginać i podnosić, oraz będziesz wykonywać ćwiczenia wzmacniające rdzeń. Jak mówi Bagley, jeśli wrócisz do robienia tych samych rzeczy, które robiłeś przed operacją, istnieje większe prawdopodobieństwo, że ponownie uszkodzisz kręgosłup.

W przypadku zabiegu zespolenia kręgosłupa lub wymiany dysku, pacjent prawdopodobnie będzie wymagał nieco dłuższej fizykoterapii, ponieważ w większym stopniu zmienia się sposób funkcjonowania jego organizmu – mówi Qureshi. Powrót do normalnego poziomu aktywności może nastąpić w ciągu 2-3 miesięcy.

Kiedy boli Cię szyja, wiesz o tym. Ale co wywołało ten ból? Dowiedz się więcej o przyczynach i sposobach ich leczenia.

1/21

Szyja pracuje 24 godziny na dobę przez 7 dni w tygodniu, co w ciągu całego życia daje się we znaki. Czasami boli, a wiele rzeczy może powodować taki ból. Możesz jednak zrobić kilka rzeczy, aby poczuć się lepiej.

Nietypowa pozycja podczas snu

2/21

Jeśli dokucza Ci ból karku, wiesz o tym od razu po przebudzeniu. Być może zasnąłeś na krześle lub używałeś innej poduszki. Jest to skutek spania w dziwnej pozycji, która obciąża szyję. Jest to dość powszechne i zazwyczaj nie jest poważne.

Leczenie nietypowej pozycji podczas snu

3/21

Jeśli obudzisz się ze skurczem, wystarczy trochę odpoczynku i lek przeciwbólowy bez recepty, aby poczuć się lepiej. Aby nie nabawić się kolejnego, warto spać na plecach i upewnić się, że poduszka jest ułożona we właściwym miejscu.

Nadwyrężenie szyi

4/21

Jeśli robisz coś, czego zwykle nie robisz, na przykład patrzysz w niebo podczas pokazu lotniczego lub przenosisz ciężar na ramiona, po pewnym czasie może zacząć boleć Cię kark. Mięśnie nie są przyzwyczajone do pracy w ten sposób.

Leczenie nadwyrężenia szyi

5/21

Nie trzymaj głowy w nietypowych pozycjach, jeśli nie musisz. Jeżeli musisz, staraj się często robić przerwy i poruszać szyją w innych kierunkach, aby rozluźnić mięśnie. Jeśli odczuwasz ból, odpoczynek i leki dostępne bez recepty mogą pomóc. Jeśli po kilku dniach nadal boli lub jeśli nie możesz poruszać szyją tak, jak wcześniej, zgłoś się do lekarza.

Syndrom szyi tekstowej

6/21

Jest to kolejna forma nadwyrężenia szyi, która naprawdę występuje. Zbyt wiele godzin spędzonych nad smartfonem może nadwyrężyć mięśnie i ścięgna. Zbyt długie przebywanie w pozycji pochylonej nad czymkolwiek – w tym nad komputerem lub stołem warsztatowym – może spowodować to samo.

Leczenie szyi tekstowej

7/21

Nie pochylaj się do przodu. Na przykład, trzymaj telefon wyżej, gdy na niego patrzysz. Jeśli praca wymaga od Ciebie pochylania się, rób przerwy i staraj się rozciągnąć i wygiąć plecy. Regularne ćwiczenia wzmocnią cię i uelastycznią, co pomoże chronić szyję.

Stinger

8/21

Dzieje się tak, gdy uderzysz w nerwy w szyi lub ramieniu, np. podczas uprawiania sportów kontaktowych. Coś, co można porównać do porażenia prądem, przeszywa ramię, rękę i bark. Zazwyczaj trwa to tylko kilka sekund, ale może utrzymywać się przez kilka dni.

Leczenie użądlenia

9/21

Prawdopodobnie wyzdrowiejesz bez leczenia, ale jeśli użądlenia pojawiają się często lub utrzymują się przez dłuższy czas, skontaktuj się z lekarzem. Dotyczy to zwłaszcza drętwienia i mrowienia lub użądlenia w obu rękach. Lekarz może zasugerować ćwiczenia na stawy i mięśnie lub zalecić zabieg chirurgiczny w celu pozbycia się tkanki bliznowatej, która może uszkodzić nerwy.

Whiplash

10/21

Do urazu może dojść w wyniku uderzenia tępym narzędziem od tyłu – najczęściej w wyniku uderzenia samochodem. Głowa zostaje gwałtownie przesunięta do przodu, a następnie cofnięta, jak bicz. Oprócz bólu szyi mogą wystąpić bóle głowy, które zaczynają się u podstawy czaszki, oraz mrowienie, drętwienie lub ból w górnej części pleców lub ramion.

Postępowanie w przypadku uderzenia biczem

11/21

Lekarz może zalecić stosowanie leków, które pomogą uśmierzyć ból. Może również zalecić ćwiczenia, które pomogą mięśniom. Większość ludzi wraca do zdrowia w ciągu kilku miesięcy.

Przepuklina dysku twardego

12/21

Miękkie krążki między małymi kośćmi kręgosłupa mogą pękać i wydzielać galaretowatą substancję, która uciska na nerwy w szyi. Powoduje to ból, który może przenosić się na ramiona lub w dół pleców.

Leczenie przepukliny krążka międzykręgowego

13/21

Ciepłe i zimne okłady mogą pomóc w zmniejszeniu obrzęku i poprawić samopoczucie. Pomocne mogą być również leki przeciwbólowe oraz ćwiczenia wzmacniające i rozciągające mięśnie. Jeśli po kilku miesiącach ból nie ustępuje, lekarz może zalecić operację.

Stenoza kręgosłupa

14/21

Do zwężenia dochodzi, gdy przestrzenie w kręgosłupie zwężają się, co może powodować ucisk na nerwy i kości biegnące od części kręgosłupa znajdującej się w szyi, przez barki, ramiona, aż po nogi. Przyczyną może być zapalenie stawów, nowotwory, choroby dziedziczne (genetyczne) i inne schorzenia, a prawdopodobieństwo ich wystąpienia wzrasta po 50. roku życia.

Leczenie stenozy kręgosłupa

15/21

Można stosować leki dostępne bez recepty, które pomagają w zwalczaniu zapalenia i bólu, ale jeśli nie przyniosą one oczekiwanych rezultatów, lekarz może zalecić stosowanie silniejszych leków. Konieczna może być także fizykoterapia lub odpoczynek przez pewien czas od szyi. Jeśli ból jest silny lub trudno jest się poruszać, lekarz może zalecić operację w celu odciążenia kręgosłupa.

Ostrogi kostne

16/21

Są to małe, twarde narośla, które tworzą się na małych kościach tworzących kręgosłup. Często pojawiają się one z wiekiem. Mogą one zwężać przestrzeń wokół rdzenia kręgowego i uciskać rdzeń kręgowy lub nerwy wokół niego. Możesz ich w ogóle nie zauważyć lub odczuwać sztywność karku z tępym bólem, który rozchodzi się wzdłuż ramion. Mogą one również powodować bóle głowy.

Leczenie ostróg kostnych

17/21

Jeśli boli, lekarz może zalecić stosowanie leków przeciwbólowych dostępnych bez recepty. Jeśli ostrogi ograniczają zakres ruchu lub uciskają na nerwy, może być konieczna operacja ich usunięcia.

Guz kręgosłupa

18/21

W większości przypadków ten rodzaj guza pochodzi z innej części ciała do kręgosłupa, gdzie uciska na nerw i powoduje ból. Może się on jednak również rozpocząć w szyi. Możesz odczuwać osłabienie lub drętwienie rąk lub nóg. Mogą one mieć charakter nowotworowy, dlatego w przypadku wystąpienia takich objawów należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza.

Leczenie guza rdzenia kręgowego

19/21

Chirurg może być zmuszony do wycięcia całego guza lub jego części, aby zmniejszyć nacisk na nerwy. Jeśli guz jest nowotworowy, może zalecić radioterapię lub chemioterapię w celu zniszczenia pozostałych komórek nowotworowych.

Choroba zwyrodnieniowa dysku

20/21

Z wiekiem przypominające piankę dyski między kręgami mogą stać się suche i mniej gąbczaste. Może to spowodować ich pęknięcie lub rozszczepienie i wyciek wewnętrznej galarety. Mogą się one goić i tworzyć tkankę bliznowatą, która jest słabsza niż normalna tkanka. Przestrzeń między kręgami może się zmniejszyć i zmienić sposób, w jaki kręgosłup jest do siebie dopasowany, co powoduje ból i może prowadzić do zapalenia stawów.

Leczenie choroby zwyrodnieniowej dysku

21/21

Pomocna może być zmiana stylu życia. Sposób siedzenia i spania, a także to, na czym siedzisz i śpisz, mogą mieć znaczenie. Pomocne mogą być także leki. Jeśli jednak przypadek jest poważny, lekarz może zalecić operację.

Dowiedz się, czym jest wsteczne zwyrodnienie kręgosłupa lędźwiowego, jakie są jego objawy, przyczyny i inne.

Przeczytaj, aby dowiedzieć się więcej o objawach wstecznego zwyrodnienia kręgosłupa lędźwiowego, przyczynach tego stanu, sposobach jego leczenia i zapobiegania mu.

Co to jest retroliza lędźwiowa?

Retroliza lędźwiowa to sytuacja, w której części kręgosłupa, zwane kręgami, przesuwają się względem siebie do tyłu. Powoduje to silny nacisk na kręgi i różne części kręgosłupa, powodując ból nóg i pleców.

Różni się ona od spondylolistezy, w której kręg przesuwa się do przodu.?

Retrolistazy w odcinku lędźwiowym są na ogół rzadkie, ale badania sugerują, że retrolistazy występują nawet u 30% osób z przewlekłym bólem w dolnej części pleców. Jest ona również związana z innymi schorzeniami kręgosłupa, takimi jak zwyrodnienie dysku.

Objawy

Większość osób z retrolistezą lędźwiową jest bezobjawowa, co oznacza, że nie odczuwa żadnych dolegliwości. Jednakże u innych osób mogą wystąpić bóle nóg i pleców.

Retroliza lędźwiowa może również wystąpić u Ciebie, jeśli masz następujące objawy:

• Niemożność swobodnego poruszania się

• Zmiany w postawie ciała

• Zmiany zakresu ruchu, w zależności od tego, jak bardzo zmienił się Twój kręg

• Ból lub drętwienie w biodrach, udach, nogach lub pośladkach

• Wybrzuszone krążki międzykręgowe

Prawdopodobieństwo wystąpienia retroliozy lędźwiowej jest większe u osób, które już wcześniej cierpiały na choroby zwyrodnieniowe kręgosłupa.

Co powoduje retrolistezę lędźwiową?

Retroliza lędźwiowa może wystąpić u dzieci jako wada wrodzona. W takim przypadku zazwyczaj dochodzi do niej pomiędzy kością krzyżową, która jest kością trójkątną znajdującą się pomiędzy piątym kręgiem a kością ogonową, a piątym kręgiem.

U osób dorosłych schorzenie to występuje zwykle między czwartym a piątym kręgiem w wyniku chorób zwyrodnieniowych, takich jak zapalenie stawów. U dorosłych retrolista lędźwiowa może również wystąpić z powodu:

• Urazy, które powodują niestabilność łączących tkanek miękkich, takich jak dyski, mięśnie, ścięgna i więzadła

• Zakażenia kości i krwi

• Złamania stresowe

• Złamania traumatyczne

• Niedobory żywieniowe?

Im dłużej choroba pozostaje nieleczona, tym bardziej się pogarsza. W końcu może stać się nieodwracalne.

W związku z tym, jeśli odczuwasz ból nóg lub pleców, musisz natychmiast skontaktować się z lekarzem w celu postawienia właściwej diagnozy. Badanie rentgenowskie lub rezonans magnetyczny potwierdzą, czy u pacjenta występuje to schorzenie. W przypadku retrolizy lędźwiowej należy natychmiast podjąć leczenie.

Leczenie i profilaktyka

Retrolistezę lędźwiową można leczyć i zapobiegać jej poprzez ćwiczenia, noszenie ortez lub gorsetu, zmianę diety i fizykoterapię.

Ćwiczenia. Głównym sposobem leczenia i zapobiegania wstecznemu zwyrodnieniu kręgosłupa lędźwiowego są ćwiczenia. Wzmacniając mięśnie brzucha i lędźwi, można poprawić postawę ciała, co pomoże złagodzić ból i naprawić uszkodzone tkanki. Głównym celem tych ćwiczeń jest zapobieganie dalszym uszkodzeniom kręgosłupa.

Ćwiczenia poprawiają też samopoczucie, zwiększając poziom endorfin, co zmniejsza depresję i niepokój.

Oto kilka ćwiczeń, które możesz wykonywać, aby wzmocnić mięśnie brzucha:

• Spacer to nie tylko najprostsze ćwiczenie, ale także najbardziej korzystne dla dolnej części pleców.

• Ćwiczenia rozciągające mogą poprawić siłę i wytrzymałość mięśni kręgosłupa i bioder, a także zwiększyć zdolność kręgosłupa do ruchu.

• Ćwiczenia rdzenia pozwolą odciążyć kręgosłup. Zwłaszcza pochylanie miednicy pozwoli ci wzmocnić plecy i brzuch bez obciążania kręgosłupa.

• Wałki na dolnej części pleców pozwalają rozciągnąć dolną część pleców. Nie są one jednak zalecane, jeśli retroliza lędźwiowa spowodowała już umiarkowane lub poważne uszkodzenia dolnego odcinka kręgosłupa.

Noszenie usztywnienia lub gorsetu. Aby zapobiec pogorszeniu się stanu retrolizy lędźwiowej, konieczne może być noszenie ortez lub gorsetów, które pomogą w naprawie uszkodzonych tkanek kręgosłupa. Orteza będzie noszona do czasu wzmocnienia mięśni brzucha poprzez ćwiczenia. Wówczas będzie można utrzymać prawidłową postawę bez gorsetu.

Zmiana diety. Dodając do diety więcej aminokwasów, białka, witaminy C, cynku, miedzi, manganu i glukozaminy, można zapobiec retrolistezie lędźwiowej.

Jeśli już cierpisz na tę chorobę, zmiana diety pozwoli naprawić niektóre uszkodzenia tkanki kręgosłupa. Należy także pić więcej wody i przyjmować suplementy mineralne.

Ponadto utrata wagi i rzucenie palenia pomogą zapobiec dalszym uszkodzeniom i pogorszeniu stanu kręgosłupa.

Fizykoterapia. Fizykoterapia może zapobiegać temu schorzeniu i leczyć je, wzmacniając kręgosłup i zapobiegając jego dalszemu pogarszaniu się.

Ćwiczenia mobilności i elastyczności ułatwią poruszanie kręgosłupem i poprawią odżywianie dysków. W połączeniu z ćwiczeniami brzucha, fizykoterapia wzmocni więzadła, mięśnie i kości oraz zwiększy zdolność chrząstki stawowej do wchłaniania składników odżywczych. Dzięki temu prawdopodobieństwo wystąpienia retrolizy lędźwiowej jest mniejsze, a proces powrotu do zdrowia szybszy i łagodniejszy dla osób cierpiących na tę chorobę.

Zdiagnozowano u Ciebie rwę kulszową – co teraz? Istnieje wiele skutecznych metod leczenia rwy kulszowej, które rzadko wymagają operacji.

Rwa kulszowa powoduje ból i dyskomfort, ale istnieje wiele skutecznych metod jej leczenia. Większość osób cierpiących na rwę kulszową nie wymaga operacji, a u około połowy z nich stan zdrowia poprawia się w ciągu 6 tygodni, przy zastosowaniu jedynie odpoczynku i leków.

Co zatem należy zrobić, gdy lekarz zdiagnozuje rwę kulszową?

Opcje nieoperacyjne

Większość osób cierpiących na rwę kulszową odczuwa poprawę po kilku tygodniach dzięki domowym sposobom leczenia. Jeśli ból jest dość łagodny i nie przeszkadza w wykonywaniu codziennych czynności, lekarz zaleci najpierw wypróbowanie kombinacji tych podstawowych rozwiązań.

Fizykoterapia. Fizykoterapeuta może opracować dla Ciebie rutynę ćwiczeń i rozciągania, a także pomóc w poprawieniu postawy, aby zmniejszyć nacisk na nerw kulszowy.

Rozciąganie. Możesz złagodzić ból rwy kulszowej, wykonując ćwiczenia rozciągające dolną część pleców.

Ćwiczenia. Stan zapalny może ulec poprawie, gdy jesteś w ruchu, dlatego dobrym pomysłem mogą być krótkie spacery. Twój fizykoterapeuta może upewnić się, że forma ćwiczeń jest prawidłowa, abyś nie nabawił się kolejnych urazów.

Ograniczony odpoczynek w łóżku. Trzy dni odpoczynku zazwyczaj wystarczą, przy czym ważne jest, aby leżeć na twardym materacu lub na podłodze. Po tym czasie najlepiej wrócić do normalnej aktywności.

Ciepłe i zimne okłady. Kilka razy dziennie przykładaj każdy z nich na kilka minut do dolnej części pleców. Najpierw przez kilka dni należy stosować zimne, a następnie ciepłe okłady.

Terapie alternatywne. Wiele osób uważa, że terapie alternatywne, takie jak joga, masaż, biofeedback i akupunktura, pomagają w leczeniu rwy kulszowej.

Leki. Pierwszą opcją powinny być leki przeciwbólowe dostępne bez recepty. Acetaminofen i NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne), takie jak aspiryna, ibuprofen i naproksen, są bardzo pomocne, ale nie należy ich stosować przez dłuższy czas bez konsultacji z lekarzem.

Jeśli leki dostępne bez recepty nie pomagają, lekarz może przepisać silniejsze leki zwiotczające mięśnie lub przeciwzapalne. Czasami skuteczne są także trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, takie jak amitryptylina (Elavil), oraz leki przeciwpadaczkowe. Zastrzyki sterydowe bezpośrednio do podrażnionego nerwu również mogą przynieść ograniczoną ulgę.

Operacja

Gdy wszystko inne zawiedzie, operacja jest ostatnią deską ratunku dla około 5% do 10% osób cierpiących na rwę kulszową. Jeśli masz łagodniejszą rwę kulszową, ale po 3 miesiącach odpoczynku, rozciągania i przyjmowania leków nadal odczuwasz ból, prawdopodobnie lekarz będzie musiał porozmawiać z Tobą o operacji.

W rzadkich przypadkach rwa kulszowa może powodować zespół cauda equine, czyli stan, w którym tracisz kontrolę nad jelitami i pęcherzem. Jest to sytuacja wymagająca natychmiastowej operacji.

Dwie główne opcje chirurgiczne w przypadku rwy kulszowej to dysmektomia i laminektomia.

Dyssektomia. Podczas tego zabiegu chirurg usuwa wszystko, co uciska nerw kulszowy – przepuklinę dysku, ostrogę kostną lub coś innego. Celem jest usunięcie tylko tego fragmentu, który faktycznie powoduje rwę kulszową, ale czasami chirurdzy muszą usunąć cały dysk, aby rozwiązać problem. Do zabiegu dysmektomii stosuje się znieczulenie ogólne i pacjent może być w stanie wrócić do domu tego samego dnia.

Laminektomia. Lamina jest częścią pierścienia kostnego, który pokrywa rdzeń kręgowy. Podczas zabiegu laminektomii chirurg usuwa blaszkę i wszelkie tkanki uciskające na nerw, który powoduje ból. Pacjent otrzyma znieczulenie ogólne, co oznacza, że nie będzie przytomny w trakcie operacji, która może trwać do 2 godzin. Pacjent zostanie wypisany ze szpitala tego samego lub następnego dnia z zaleceniem rozpoczęcia chodzenia następnego dnia po powrocie do domu.

Co to jest fuzja kręgosłupa? Dlaczego jest ona potrzebna? Lekarz zna odpowiedzi na te pytania.

Dlaczego potrzebna jest operacja

Jeśli leki, fizykoterapia i inne metody leczenia (np. zastrzyki sterydowe) nie pomogły w przypadku bólu pleców, operacja może być dobrym rozwiązaniem. Lekarze zazwyczaj zalecają ją tylko wtedy, gdy dokładnie wiedzą, co jest przyczyną problemu.

Fuzja kręgosłupa może pomóc poczuć się lepiej, jeśli ból pleców jest spowodowany przez:

• Choroba zwyrodnieniowa dysku (przestrzeń między dyskami zwęża się; czasami ocierają się one o siebie)

• Złamanie (złamanie kości kręgosłupa)

• Skolioza – kręgosłup wygina się nieprawidłowo w jedną stronę

• Stenoza kręgosłupa (zwężenie kanału kręgowego)

• Spondylolisteza (przesunięcie dysku kręgosłupa do przodu)

• Guzy lub zakażenie kręgosłupa

Jak się przygotować

W tygodniu poprzedzającym operację można wykonać badania krwi i zdjęcia rentgenowskie kręgosłupa, jeśli nie były one wykonywane w ostatnim czasie.

Zespół opieki zdrowotnej omówi szczegóły zabiegu. Nie bój się zadawać pytań, jeśli czegoś nie rozumiesz. Twój chirurg chce, abyś był przygotowany.

Oto kilka rzeczy, o których warto pomyśleć w dniach poprzedzających operację:

• Należy dowiedzieć się, kiedy należy przybyć do centrum chirurgii. Będziesz potrzebował kogoś, kto Cię odwiezie i odwiezie do domu.

• Należy sporządzić listę leków, które można lub nie można przyjmować w dniach poprzedzających operację. Niektóre leki, takie jak aspiryna lub inne leki przeciwzapalne, mogą być niebezpieczne. Nigdy nie należy przerywać przyjmowania jakichkolwiek leków bez zgody lekarza.

• Przed zabiegiem dowiedz się, czy możesz coś zjeść lub wypić.

• Przygotuj swój dom. Potrzebne będą podwyższone deski klozetowe, krzesła pod prysznic, wsuwane buty, podpórki i inne pomoce.

Jak przeprowadza się operację?

Operację zespolenia kręgosłupa można wykonać na dwa sposoby.

• Przednie międzytrzonowe zespolenie lędźwiowe: Lekarz wchodzi przez brzuch

• Zespolenie tylne: Lekarz przeprowadza zabieg od tyłu

Po wykonaniu nacięcia przesuwa mięśnie i struktury na bok, aby obejrzeć kręgosłup. Usunięty zostaje staw lub stawy pomiędzy uszkodzonymi lub bolesnymi dyskami.

Do połączenia dysków i uniemożliwienia ich przemieszczania się można użyć śrub, prętów lub fragmentów kości (zwanych przeszczepami) pobranych z innej części ciała. Przeszczep kostny pochodzący z własnego ciała jest zwykle pobierany z biodra lub miednicy. Kość pochodząca od innej osoby nazywana jest przeszczepem od dawcy. Niektórzy lekarze zamiast tego umieszczają w kręgosłupie substancję zwaną białkiem morfogenetycznym kości. Pomaga ona stymulować wzrost kości.

Operacja może trwać kilka godzin.

Czy mogą wystąpić komplikacje?

Każdy zabieg chirurgiczny wiąże się z pewnym ryzykiem. W przypadku tego typu zabiegów są one związane z tym ryzykiem:

• Krwawienie

• Skrzepy krwi

• Zakażenie

• Ból

• Ryzyko związane ze znieczuleniem

Inne potencjalne problemy obejmują:

• Uszkodzenie nerwów: Zdrętwienie i mrowienie w nodze. Może dojść do utraty możliwości ruchu, ale zdarza się to rzadko.

• Pseudoartroza: Czasami zabieg zespolenia nie udaje się. Po kilku miesiącach ból pleców może powrócić.

• Powikłania związane z przeszczepem kości od dawcy, takie jak zakażenie lub odrzucenie tkanki.

Możesz zapobiec niektórym z tych problemów, zwracając uwagę na objawy ostrzegawcze infekcji. Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli:

• Duży obrzęk, zaczerwienienie lub wyciek z rany

• Gorączka powyżej 100 stopni F

• Nasilenie bólu

• Wstrząsające dreszcze

Rekonwalescencja po zabiegu zespolenia kręgosłupa

Po operacji pacjent będzie przebywał w szpitalu przez kilka dni. Długość tego okresu zależy od wielu czynników, takich jak ogólny poziom sprawności fizycznej i ewentualne inne schorzenia. Większość osób przebywa w szpitalu 4 dni. Możliwe, że wyjdziesz wcześniej lub będziesz musiał zostać około tygodnia.

W tym czasie będziesz podłączony do maszyn monitorujących pracę serca i sprawdzających, czy Twój organizm funkcjonuje prawidłowo. Będziesz mieć także podłączonych wiele rur:

• Jedna z nich, zwana kroplówką, umieszczona jest w ramieniu i służy do podawania płynów, antybiotyków, a czasem także leków przeciwbólowych.

• Niektóre osoby otrzymują leki przeciwbólowe przez rurkę umieszczoną w plecach. Jest to tzw. cewnik zewnątrzoponowy.

• Inna rurka, zwana również cewnikiem, łączy się z miejscem, w którym normalnie mocz opuszcza organizm. Będziesz go miał przez kilka pierwszych dni, aby nie musieć wstawać, aby pójść do toalety. Może Ci się to wydawać nieprzyjemne, a nawet możesz tego nie odczuwać. Ważne jest jednak, abyś nie ruszał się z miejsca, aby plecy mogły się zagoić.

Podczas pobytu w szpitalu pacjent będzie miał kontakt z terapeutami fizycznymi i zajęciowymi, którzy nauczą go, jak wstawać z łóżka, siadać na krześle i ponownie chodzić. Zanim lekarz wyśle Cię do domu, zrobisz zdjęcia rentgenowskie kręgosłupa, aby upewnić się, że fuzja przebiega prawidłowo. Po około 10 dniach pacjent wróci do domu w celu usunięcia szwów. Po tym czasie pacjent będzie miał kolejne wizyty kontrolne, zwykle za około 4 do 6 tygodni, 6 miesięcy, 12 miesięcy i 24 miesiące.

Powrót do zdrowia po operacji kręgosłupa wymaga zaangażowania i pracy. Całkowite wyleczenie pleców może potrwać od 6 miesięcy do roku. Po wyjściu ze szpitala konieczne jest kontynuowanie terapii ruchowej. Lekarz poinformuje Cię, jak często powinieneś chodzić na ćwiczenia. Aby chronić kręgosłup w trakcie powrotu do zdrowia, przez pierwsze 6 miesięcy należy stosować się do poniższych wskazówek: Unikaj skręcania, zginania i podnoszenia ciężkich przedmiotów – nic więcej niż galon mleka! Śmiało – zostaw zmywanie naczyń i pranie swojemu partnerowi lub dzieciom.

Czy z bólem pleców należy zgłosić się do lekarza? Lekarz wyjaśnia, jakie są ich przyczyny i kiedy przeczekanie nie jest najlepszym rozwiązaniem.

W przypadku 80% dorosłych, którzy doświadczają go w pewnym momencie swojego życia, leczenie polega często na stosowaniu leków przeciwbólowych dostępnych bez recepty, okładów z lodu i odpoczynku.

Jednak mimo że większość bólów pleców ustępuje samoistnie, zdarzają się sytuacje, w których wytrzymywanie w domu nie jest dobrym pomysłem. Jeśli ból należy do którejś z poniższych kategorii, należy umówić się na wizytę u lekarza:

• Silny, przewlekły ból: Jeśli ból pleców trwa dłużej niż 3 miesiące, lekarze nazywają go przewlekłym. Umów się na wizytę, aby lekarz mógł sprawdzić, czy przyczyną nie są urazy lub choroby.

• Ból promieniujący: Nadwyrężenia i skręcenia dolnego odcinka kręgosłupa, rwa kulszowa i przepuklina dysku mogą powodować promieniowanie bólu pleców – przenoszenie się go na inne części ciała. Jeśli powoduje on ból, drętwienie lub mrowienie w pośladku, genitaliach, nogach, stopach, rękach lub dłoniach, zgłoś się do lekarza. Będzie on w stanie ustalić przyczynę i poda Ci coś, co złagodzi objawy.

• Ograniczony zakres ruchu: Czy masz problemy ze schylaniem się w celu zawiązania butów lub sięganiem nad głowę? Ból pleców i ograniczony zakres ruchów mogą być oznaką choroby przewlekłej, takiej jak choroba zwyrodnieniowa stawów.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli w przeszłości występowały u ciebie choroby nowotworowe lub problemy z układem odpornościowym, lub jeśli:

• Uraz lub wypadek: Urazy sportowe, wypadki samochodowe lub upadki powodujące ból pleców wymagają natychmiastowej pomocy lekarskiej. Nawet jeśli zdarzenie wydaje się niegroźne, mogło spowodować poważniejszy problem, taki jak złamanie lub przepuklina dysku. Pozwól, aby zbadał Cię lekarz, aby wykluczyć ewentualne skutki uboczne.

• Gorączka: Jeżeli masz wysoką gorączkę i odczuwasz ból pleców, potraktuj to poważnie. Może to być oznaką infekcji kręgosłupa, która wymaga pilnej pomocy medycznej.

• Utrata kontroli nad pęcherzem lub jelitami: Jeśli cierpisz na ból pleców i nagle nie możesz kontrolować swojego pęcherza lub jelit, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Może to być oznaką kilku rzeczy, takich jak guzy kręgosłupa lub zespół cauda equina, rzadki, ale poważny stan spowodowany silnym uciskiem korzeni nerwowych w kręgosłupie. Może to również sygnalizować stenozę lędźwiową, która powoduje ucisk nerwów w dolnej części pleców.

• Nowe lub nasilające się osłabienie ruchowe, czasami z drętwieniem lub mrowieniem: Może to być oznaką ucisku rdzenia kręgowego.

• Niewyjaśniona utrata wagi: Jeśli bolą cię plecy i tracisz na wadze – 10 lub więcej kilogramów – ale nie wiesz dlaczego, natychmiast zgłoś się do lekarza. Może to być oznaką poważniejszego problemu medycznego.

• Ból, który budzi cię w środku nocy: może być oznaką zwyrodnienia dysku, skręcenia lub czegoś poważniejszego, np. guza.

?