Lekarz mówi ci.

Według szwajcarskich badań opublikowanych w grudniowym numerze czasopisma „Spine” mało intensywny aerobik może zmniejszyć przewlekły ból dolnej części pleców równie skutecznie jak fizykoterapia lub program ćwiczeń z wykorzystaniem podnoszenia ciężarów i maszyn do ćwiczeń.

Ćwiczenia pomagają zmniejszyć ból dolnej części pleców

Elizabeth Tracey, MS Z archiwum lekarza

4 stycznia 2000 r. (Baltimore) – Aerobik o małej intensywności może zmniejszyć przewlekły ból dolnego odcinka kręgosłupa równie skutecznie jak fizykoterapia lub program ćwiczeń polegający na podnoszeniu ciężarów i korzystaniu z maszyn do ćwiczeń – wynika z badań szwajcarskich opublikowanych w grudniowym numerze czasopisma „Spine”. „Głównym wnioskiem z obecnego badania było to, że trzy zastosowane metody leczenia okazały się równie skuteczne w zmniejszaniu intensywności bólu, częstotliwości jego występowania i niepełnosprawności w wykonywaniu codziennych czynności życiowych bezpośrednio po terapii” – donoszą badacze z Schulthess Clinic i Uniwersytetu Zurich-Irchel w Zurychu (Szwajcaria).

„Zarówno osobiście, jak i w leczeniu moich pacjentów, uważam, że ćwiczenia fizyczne są istotnym czynnikiem w [łagodzeniu] bólu w dolnej części pleców” – mówi dr Charles Edwards. „Ponieważ autorzy wykazali porównywalne wyniki różnych terapii ruchowych, uważam, że jest to znaczący wkład w literaturę wspierającą ćwiczenia w leczeniu bólu pleców”. Według Edwardsa, który jest profesorem chirurgii na University of Maryland School of Medicine w Baltimore, wyniki badania są również informacją dla pracowników służby zdrowia, że koszty, czas i uciążliwość związane z niektórymi metodami leczenia muszą być uzasadnione poprzez wykazanie ich wyższości.

Główna autorka badania, dr Anne F. Mannion, i współpracownicy przydzielili 132 pacjentów z przewlekłym bólem dolnego odcinka kręgosłupa do jednej z trzech grup terapeutycznych: tradycyjnej fizjoterapii obejmującej indywidualne półgodzinne sesje z fizykoterapeutą; programu David Back Clinic, do którego pacjenci uczęszczali w grupach dwu- lub trzyosobowych i przez około godzinę używali ciężarków; oraz 1-godzinnej sesji mało intensywnego aerobiku. Wszyscy pacjenci byli zobowiązani do uczęszczania na terapię dwa razy w tygodniu przez 3 miesiące.

Poziom bólu był oceniany na początku badania i po 3 miesiącach terapii. Badacze stwierdzili, że terapia znacząco zmniejszyła zarówno największe, jak i średnie natężenie bólu po terapii w porównaniu z wartościami sprzed terapii. Nie stwierdzono istotnych różnic pomiędzy trzema grupami terapeutycznymi. Średnia odpowiedź zgłoszona przez pacjentów objętych badaniem wyniosła 3,6 w skali od 1 do 5 (1=dużo gorzej, 3=zmiana, 5=dużo lepiej). Uczestnicy badania stwierdzili również, że po terapii odczuwali ból znacznie rzadziej niż przed nią.

„Wydaje mi się, że ćwiczenia przeciwdziałają błędnemu kołu zmniejszonej aktywności prowadzącej do osłabienia i sztywności, a następnie zmniejszonej produkcji endorfin i zwiększonej wrażliwości na ból” – mówi doktor Edwards. „Myślę, że jest to prawdziwy wzorzec fizyczny, który się rozwija, a ćwiczenia pomagają zachować normalną fizjologię”.

Ważne informacje:

• W leczeniu pacjentów z przewlekłym bólem w dolnej części pleców aerobik o małej aktywności jest tak samo skuteczny jak fizykoterapia lub program podnoszenia ciężarów i ćwiczenia na maszynach.

• Po 3 miesiącach terapii pacjenci we wszystkich trzech grupach odnotowali znaczne zmniejszenie dolegliwości bólowych.

• Naukowcy twierdzą, że ćwiczenia przerywają cykl zmniejszonej aktywności, który prowadzi do osłabienia, sztywności i zwiększonej wrażliwości na ból.

Przestrzegaj tych pięciu prostych zasad, aby chronić plecy podczas wykonywania prac domowych.

Proste prace domowe mogą stać się kłopotliwe dla osób z uporczywym bólem pleców. Przestrzeganie kilku ogólnych zasad może jednak pomóc zminimalizować ryzyko urazów i zachować zdrowe plecy.

• Podnoszenie.

  Unikaj zginania się w tył lub skręcania podczas podnoszenia przedmiotów. Zamiast tego trzymaj przedmiot blisko ciała, z dobrym podparciem i rozstawionymi nogami. Następnie należy zgiąć nogi w kolanach, podnieść i obrócić całe ciało od stóp, aby przenieść przedmiot i nie obciążać pleców.

  ?

• Buduj siłę, gdy stoisz.

  Spróbuj stanąć na jednej nodze podczas zmywania naczyń lub mycia zębów. Pomoże to w budowaniu siły mięśni rdzenia dolnej części pleców i brzucha. W razie potrzeby ustabilizuj się na umywalce i co 30 sekund zmieniaj pozycję nóg.

  ?

• Zmień swoją pozycję.

  Podczas długotrwałego stania, np. podczas gotowania lub sprzątania, poszerz postawę lub zmień pozycję, aby uniknąć wielokrotnego obciążania tych samych mięśni.

  ?

• Podczas odkurzania stój dumnie.

  Podczas odkurzania unikaj schylania się i popychania. Zamiast tego stój wyprostowany z lekko wypiętą klatką piersiową, w stylu wojskowym, a do poruszania się do przodu i do tyłu używaj raczej nóg niż pleców.

  ?

• Trzymaj wagę blisko siebie.

  Podnosząc przedmioty, sięgaj z jak najmniejszej odległości. Ciężar należy trzymać jak najbliżej ciała. Na przykład, zamiast sięgać na tylne siedzenie po niemowlę, wyjdź z samochodu, usiądź obok dziecka na tylnym siedzeniu, przybliż je do siebie, a następnie wyjdź z samochodu.

Czy odczuwasz ból w dole nogi, biegnący od dolnej części pleców lub od tyłu? Być może jeden z dysków oddzielających kości kręgosłupa uciska na nerw. Dowiedz się, co jest przyczyną takiego stanu i jak sobie z nim radzić.

1/12

Kości kręgosłupa, zwane kręgami, są oddzielone od siebie gumowymi krążkami. Jeśli jeden z nich ulegnie rozerwaniu, mamy do czynienia z „pękniętym” dyskiem. Jeśli galaretowata substancja znajdująca się w środku wycieka i naciska na pobliski nerw, mamy do czynienia z „przepukliną” dysku.

Co jest przyczyną?

2/12

Często trudno jest dokładnie określić, co powoduje pęknięcie dysku. Może to być na przykład podniesienie czegoś ciężkiego i nadwyrężenie pleców. Może do tego doprowadzić zwykły, niezręczny obrót lub skręt, a nawet upadek lub nagłe uderzenie w ciało. Czasami jest to po prostu proces starzenia się. Z wiekiem dyski tracą wodę, przez co nie są już tak elastyczne i mogą łatwiej ulegać uszkodzeniom.

Jakie są objawy?

3/12

Może pojawić się ostry ból, który rozchodzi się od tylnej części nogi w dół. Noga lub stopa mogą być słabe, zdrętwiałe lub mrowieć. W przypadku szyi przepuklina dysku może powodować ból, mrowienie i drętwienie w dole ramienia oraz w mięśniach pomiędzy szyją a ramionami.

Kto na to choruje?

4/12

Jesteś bardziej narażony na uszkodzenie dysku, jeśli dużo podnosisz, pchasz, zginasz lub wykonujesz ciągle ten sam ruch. Pomyśl o pracownikach magazynu lub doręczycielach. Siedzenie przez cały dzień w tej samej pozycji, co ma miejsce w przypadku wielu pracowników biurowych, również może być przyczyną uszkodzenia dysku. Choroba występuje częściej po przekroczeniu wieku średniego, u osób z nadwagą lub palących. Niektórzy ludzie dziedziczą po rodzicach geny, które prowadzą do problemów z dyskiem.

Jak jest diagnozowana?

5/12

Lekarz zada szczegółowe pytania na temat objawów i sprawdzi odruchy oraz siłę mięśni. Może pocierać, dotykać lub nakłuwać skórę, aby sprawdzić, jak dobrze pacjent czuje. Konieczne może być także wykonanie badań obrazowych, takich jak zdjęcie rentgenowskie, tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny.

Jakie leki są pomocne?

6/12

Możesz zacząć od leków dostępnych bez recepty, które zmniejszają obrzęk i ból, takich jak ibuprofen i naproksen. Jeśli ból jest bardzo silny, lekarz może przepisać silniejsze leki, takie jak środki narkotyczne, przeciwdrgawkowe i rozluźniające mięśnie. Aby ograniczyć stan zapalny wokół przepukliny krążka międzykręgowego, konieczne może być doustne przyjmowanie leków steroidowych. Lekarz może również wstrzyknąć steroidy do pleców, aby zmniejszyć obrzęk w okolicy dysku.

Leczenie zimnem i ciepłem

7/12

Na początku spróbuj zastosować okład z lodu, aby zmniejszyć ból i obrzęk, ale nie stosuj go dłużej niż przez 20 minut. W ciągu kilku dni, po ustąpieniu skurczów mięśni, można zastosować delikatne ciepło w celu złagodzenia bólu.

Fizykoterapia

8/12

Jeśli po kilku tygodniach nadal boli Cię kręgosłup, lekarz może wysłać Cię do terapeuty, który pokaże Ci zestaw ćwiczeń zmniejszających nacisk na nerw. Często pomagają one wzmocnić mięśnie pleców i brzucha. Najlepiej, aby specjalista poinstruował Cię, jak prawidłowo wykonywać te ćwiczenia, aby nie doprowadzić do ponownego urazu lub pogorszenia objawów.

Chirurgia

9/12

Większość ludzi nie potrzebuje operacji, ale jeśli po 6 tygodniach innych metod leczenia nadal odczuwasz silny ból, drętwienie, masz problemy z chodzeniem lub problemy z pęcherzem, może to być czas, aby rozważyć taką operację. Chirurg może usunąć część dysku w miejscu, gdzie uciska on na nerwy. W przypadku szyi chirurg może wyjąć cały dysk i zastąpić go kością, a czasem metalową płytką dla wsparcia.

Powikłania

10/12

Tuż za linią talii kręgosłup dzieli się na grupę korzeni nerwowych zwaną kością ogonową (cauda equina). W rzadkich przypadkach przepuklina dysku może uciskać to skupisko. Możesz stracić kontrolę nad oddawaniem moczu i stolca oraz możesz potrzebować natychmiastowej operacji, aby zapobiec trwałym uszkodzeniom, takim jak osłabienie lub paraliż. Jeśli zauważysz u siebie te objawy lub jeśli stracisz czucie w stopach, nogach lub okolicach genitaliów, natychmiast udaj się na pogotowie.

Jak zapobiegać problemom

11/12

Nie ma gwarancji, ale są rzeczy, które można zrobić, aby utrzymać dyski w dobrym stanie. Warto utrzymywać zdrową wagę, aby nie obciążać kręgosłupa. Staraj się unikać wykonywania ciągle tych samych ruchów. Jeśli przez cały dzień siedzisz, staraj się wstawać przynajmniej co około godzinę i ruszać się, aby odciążyć kręgosłup.

Dobra postawa

12/12

Utrzymywanie wyprostowanych pleców, zwłaszcza podczas długiego siedzenia, zmniejsza nacisk na kręgosłup i dyski. Podnosząc ciężkie przedmioty, należy używać głównie mięśni nóg, a nie pleców. Jeśli nie jesteś pewien, jak dokładnie to robić, lekarz lub fizykoterapeuta może Ci pomóc.

Ten układ małych kości wzdłuż środkowej części pleców pełni kluczową rolę w podtrzymywaniu i kontrolowaniu Twojego ciała. Co się dzieje, gdy coś jest nie tak z Twoim kręgosłupem?

1/16

Czy cieszysz się, że możesz stać lub siedzieć w pozycji wyprostowanej? Podziękuj swojemu kręgosłupowi – układowi małych kości, zwanych kręgami, wzdłuż środkowej części pleców, od siedzenia do szyi. Podtrzymuje on głowę, ramiona i górną część ciała. Kręgosłup odgrywa jeszcze jedną kluczową rolę: Kręgi tworzą tunel dla rdzenia kręgowego. Jest to zespół nerwów, które łączą mózg z większością ciała.

Ślizgający się dysk

2/16

Pomiędzy poszczególnymi kręgami znajduje się poduszka zwana dyskiem, dzięki której kręgi nie ocierają się o siebie. Z wiekiem dyski zaczynają się wysuszać. W przypadku zbyt dużego obciążenia pleców dysk może ulec rozerwaniu lub pęknięciu. Lekarze nazywają to przepukliną dysku. Możesz tego nie zauważyć. Może jednak boleć Cię ręka lub noga, możesz odczuwać drętwienie lub mrowienie. Zwykle pomagają ćwiczenia i środki przeciwbólowe. Jeśli nie, konieczna może być operacja.

Spondyloza szyjna

3/16

Jest to wynik stopniowego rozpadu kręgosłupa szyjnego wraz z wiekiem. Może dojść do wypadnięcia dysku lub wyrastania w kręgu dodatkowej kości, zwanej ostrogą, w celu zwiększenia wytrzymałości. Więzadła łączące kręgi mogą stać się sztywne i napięte. Niezależnie od przyczyny, szyja może boleć lub być trudniejsza do poruszania. Jeśli dyski lub kręgi uciskają nerwy i korzenie nerwowe, może dojść do ich trwałego uszkodzenia.

Choroba zwyrodnieniowa stawów

4/16

Na każdym końcu kręgów znajduje się śliska tkanka, która pomaga kręgosłupowi zginać się bez tarcia. Jeśli chrząstka staje się szorstka lub zużywa się, kręgi zaczynają ocierać się o siebie, co powoduje ból lub sztywność pleców. Kobiety częściej niż mężczyźni zapadają na chorobę zwyrodnieniową stawów kręgosłupa, a stan ten pogarsza się z czasem. Lekarz nie jest w stanie odwrócić tego procesu. Jednak leki przeciwbólowe, terapia i ćwiczenia pomagają złagodzić objawy.

Stenoza kręgosłupa

5/16

W kręgosłupie znajdują się przestrzenie dla rdzenia kręgowego i nerwów, które się od niego odgałęziają. Gdy przestrzenie te kurczą się, kości mogą uciskać na nerwy. Możesz nawet tego nie zauważyć, ale w przypadku uszkodzenia nerwów możesz odczuwać ból, mrowienie, drętwienie lub osłabienie mięśni. Najczęstszą przyczyną stenozy kręgosłupa jest choroba zwyrodnieniowa stawów. W ciężkich przypadkach chirurg wykonuje operację i robi więcej miejsca dla nerwów.

Rwa kulszowa

6/16

Jeśli ból rozchodzi się od dolnej części pleców, poprzez pupę, aż do nogi, winowajcą może być nerw kulszowy. Przepuklina dysku, ostroga kostna lub inny problem z kręgosłupem może go uciskać. Lekarze nazywają to rwą kulszową. Zwykle dotyczy ona tylko jednej strony ciała. Gorące okłady, zimne okłady, rozciąganie i środki przeciwbólowe mogą pomóc poczuć się lepiej, ale może być potrzebny lekarz, który usunie przyczynę.

Guz

7/16

Czasami rak rozprzestrzenia się z miejsca, w którym się rozpoczął, tworząc nową narośl w kręgosłupie. Prawdopodobieństwo rozprzestrzenienia się w tym miejscu jest większe w przypadku raka płuc, piersi, prostaty i kości. Kilka schorzeń nienowotworowych również może spowodować powstanie guza kręgosłupa. Mogą boleć cię plecy, a ból może rozprzestrzeniać się na całe ciało. Ręce lub nogi mogą być bezwładne lub słabe. Część ciała może być nawet sparaliżowana. Lekarz może zalecić operację, naświetlania lub chemioterapię.

Skolioza

8/16

Skolioza to jedno ze schorzeń, które może spowodować skrzywienie kręgosłupa. Najczęściej występuje u dzieci w okresie wzrostu przed okresem dojrzewania i powoduje wygięcie kręgosłupa na boki. Jeśli Twoje dziecko ma skoliozę, jego ramiona mogą być nierówne lub jedna łopatka może wystawać bardziej niż druga. Nikt nie wie, co jest tego przyczyną. Skolioza może się pogłębiać i powodować problemy, ale aparat ortopedyczny może pomóc w zapobieżeniu temu i konieczności przeprowadzenia operacji korygującej.

Kifoza

9/16

Schorzenie to powoduje wygięcie kręgosłupa do przodu. Dochodzi do niego zazwyczaj w wyniku pęknięcia lub ścierania się kręgów. Najczęściej cierpią na nią starsze kobiety, ale może ona również dotyczyć dzieci, których kręgosłupy rozwijają się nieprawidłowo. Może to powodować ból i inne problemy, a w ciężkich przypadkach powoduje wygięcie całego ciała. W zależności od stopnia skrzywienia kręgosłupa, leczenie może obejmować leki przeciwbólowe, ćwiczenia lub operację.

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa

10/16

Ten rodzaj zapalenia stawów zazwyczaj zaczyna się od sztywności i bólu dolnej części pleców i bioder, zwłaszcza rano. Z czasem może rozprzestrzenić się na kręgosłup, inne stawy i narządy. Kręgi i kości w klatce żebrowej mogą ulec stopieniu, co może powodować pochylenie głowy. Młodzi mężczyźni chorują na tę chorobę częściej niż kobiety, a choroba może występować rodzinnie. Wczesne leczenie za pomocą ćwiczeń i leków pomaga spowolnić postęp choroby.

Uszkodzenie rdzenia kręgowego

11/16

Do urazu dochodzi najczęściej w wyniku wypadku (np. upadku, wypadku samochodowego, wypadku sportowego) lub postrzału z broni palnej. W większości przypadków rdzeń kręgowy zostaje uszkodzony lub odcięta zostaje część jego dopływu krwi. Może to uniemożliwić mózgowi kontrolowanie części ciała, co może być bardzo poważne. Im wyżej na kręgosłupie, tym więcej części ciała jest dotkniętych urazem. Szanse na wyzdrowienie zależą od stopnia uszkodzenia.

Złamany kark lub plecy

12/16

Wypadki i urazy mogą również prowadzić do złamania kości. W przypadku złamania jednego z siedmiu najwyższych kręgów, tuż pod czaszką, mamy do czynienia ze złamaniem szyi, natomiast w przypadku złamania kręgosłupa, położonego dalej, mamy do czynienia ze złamaniem kręgosłupa. Utrata kości spowodowana wiekiem może również osłabić kręgosłup i może dojść do złamania, które będzie postępować powoli, w miarę upływu czasu. W takim przypadku pomocna może okazać się orteza lub operacja. Złamany kręg może także uszkodzić rdzeń kręgowy.

Spondylolisteza

13/16

Kręgi mogą przesuwać się na boki, tak że nie pokrywają się z kręgami znajdującymi się nad nimi i pod nimi. Spondylolisteza jest jedną z głównych przyczyn bólu dolnej części pleców. Dochodzi do niego w miarę starzenia się organizmu, ale może również wystąpić u młodych ludzi uprawiających sporty obciążające dolną część pleców, takie jak piłka nożna, gimnastyka czy podnoszenie ciężarów. Odpoczynek powinien pomóc. Jeśli ból nie ustępuje, konieczna może być operacja.

Zespół cieśni nadgarstka (Cauda Equina)

14/16

Nerwy wychodzące z kręgosłupa w dolnej części pleców pomagają mózgowi kontrolować pracę nóg i narządów w miednicy. Przepuklina dysku, złamanie lub inne schorzenie może uciskać tę grupę nerwów, zwaną kością ogonową, powodując tę rzadką, ale niebezpieczną dolegliwość. Potrzebujesz natychmiastowej operacji, aby przywrócić wszelkie utraty czucia, ruchu lub kontroli nad pęcherzem i jelitami.

Syringomielia

15/16

W rzadkich przypadkach w rdzeniu kręgowym może powstać mały, wypełniony płynem worek zwany torbielą. Może się to zdarzyć, gdy tkanka mózgowa wepchnie się z czaszki do rdzenia kręgowego, albo w wyniku urazu lub guza. Syringomielia może nie powodować żadnych problemów. Jeśli jednak torbiel będzie się powiększać, może dojść do uszkodzenia rdzenia kręgowego, co może spowodować konieczność przeprowadzenia operacji.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem

16/16

Jeśli masz szczęście, schorzenie kręgosłupa nie powoduje żadnych zauważalnych zmian. Jeśli jednak poczujesz, że coś jest nie tak, zwróć na to uwagę. Zadzwoń natychmiast, jeśli masz słabe lub zdrętwiałe ręce lub nogi albo nagle nie możesz utrzymać moczu lub kupy. Skonsultuj się z lekarzem, jeśli chorowałeś na raka lub jeśli ból nie pojawia się po ciężkiej pracy, nie ustępuje, boli bardziej w nocy lub nasila się.

Kifoza jest schorzeniem kręgosłupa polegającym na nieprawidłowym wygięciu górnej części pleców do przodu. Dowiedz się, jakie są przyczyny kifozy, jej objawy, kiedy należy ją leczyć i wiele więcej.

Kifoza to schorzenie, w którym górna część kręgosłupa ulega nadmiernemu wygięciu, przez co plecy stają się bardziej okrągłe niż zwykle. Sprawia to, że człowiek wygląda na spuszczonego lub przygarbionego. Nazywa się ją czasem okrągłym kręgosłupem, a w poważnych przypadkach garbem.

Kręgosłup składa się z 33 kości zwanych kręgami. Lekkie wygięcie kręgosłupa pomaga zachować równowagę i równowagę w pozycji pionowej.

Normalnie kręgosłup wygina się pod kątem od 20 do 45 stopni. W przypadku kifozy, krzywizna jest większa – ponad 50 stopni.

W większości przypadków kifoza nie powoduje żadnych problemów i nie trzeba jej leczyć. Czasami nie jest nawet zauważalna. W rzadkich przypadkach skrzywienie może być na tyle poważne, że może powodować ból lub wpływać na oddychanie.

Jeśli skrzywienie pogłębia się, boli lub sprawia, że nie czujesz się komfortowo ze swoim wyglądem, lekarz może to naprawić. Rodzaj leczenia zależy od wieku, rodzaju kifozy i jej wpływu na pacjenta.

?

Rodzaje kifozy

Kifoza występuje w kilku różnych rodzajach. Najczęstsze z nich to:

Kifoza posturalna. Ten typ kifozy pojawia się zwykle w okresie nastoletnim, kiedy dzieci przyjmują postawę pochyloną. Skrzywienie zanika, gdy dzieci stoją prosto. Kifoza posturalna zazwyczaj nie pogarsza się i nie powoduje problemów.

Kifoza związana z wiekiem. Z wiekiem kości kręgosłupa mogą się osłabiać na skutek osteoporozy, choroby zwyrodnieniowej dysku lub niewielkich złamań. Powoduje to wysklepioną sylwetkę.

Kifoza pourazowa. Złamania kręgosłupa mogą uszkodzić kręgi i spowodować skrzywienie kręgosłupa.

Kifoza Scheuermanna. Normalne kręgi są prostokątne. W tym typie kifozy są one jednak klinowate. Ten nietypowy kształt powoduje, że kości są do siebie przyciśnięte, co powoduje wygięcie kręgosłupa do przodu. Kifoza Scheuermanna zaczyna się zwykle w wieku nastoletnim i z czasem się pogłębia.

Kifoza wrodzona. Ten typ kifozy występuje, gdy kręgosłup dziecka nie kształtuje się normalnie w łonie matki. Skrzywienie pogłębia się w miarę wzrostu dziecka.

Objawy kifozy

Objawy zależą od rodzaju kifozy, którą masz. Kifoza posturalna może nie powodować żadnych objawów, poza lekkim zaokrągleniem pleców podczas pochylania się.

Poważniejsze postacie powodują widoczne zaokrąglenie lub garb w plecach, wraz z takimi objawami jak:

• Ból pleców

• Sztywność kręgosłupa

• Zaokrąglone ramiona

• Ramiona o różnej wysokości

• Osłabienie, drętwienie lub mrowienie w nogach

• Napięte ścięgna podudzia (mięśnie z tyłu ud)

• Problemy z oddychaniem lub przełykaniem

• Trudności z chodzeniem

Przyczyny kifozy

Prawdopodobieństwo wystąpienia kifozy wzrasta wraz z wiekiem. Zużycie może osłabić kości kręgosłupa do tego stopnia, że ulegną one pęknięciu lub skróceniu. Kifoza wynikająca ze złej postawy lub wady wrodzonej dotyczy głównie dzieci i nastolatków.

Do schorzeń, które mogą powodować kifozę należą:

• Osteoporoza

• Złamania kręgosłupa

• Obkurczanie się krążków międzykręgowych, które wyściełają kręgi

• Problem z rozwojem kości kręgosłupa w łonie matki

• Choroba Scheuermanna – schorzenie kręgosłupa występujące u dzieci.

• Nowotwór kręgosłupa

• Zaburzenia, które dotyczą tkanki łącznej, w tym zespół Ehlersa-Danlosa i zespół Marfana.

Diagnoza kifozy

Badania przesiewowe w kierunku skoliozy w szkole często ujawniają kifozę u dzieci. Aby potwierdzić diagnozę, lekarz poprosi Ciebie lub Twoje dziecko o pochylenie się do przodu, a następnie poszuka krzywizny pleców.

Dzięki zdjęciu rentgenowskiemu lekarz może dokładniej obejrzeć kości kręgosłupa i sprawdzić stopień skrzywienia. Badanie to wykaże wszelkie zmiany w kręgach, w tym złamania. Badanie MRI może wykazać, czy jakieś narośla nie uciskają na nerwy kręgosłupa.

Jeśli u pacjenta występują objawy takie jak osłabienie, drętwienie lub mrowienie, lekarz może przeprowadzić badanie neurologiczne, aby sprawdzić odruchy i siłę mięśni. W przypadku takich objawów, jak problemy z oddychaniem, lekarz może wykonać badanie czynności płuc, aby sprawdzić, jak dobrze pracują płuca.

Leczenie kifozy

Ty lub Twoje dziecko możecie nie potrzebować leczenia w przypadku łagodnego skrzywienia, które nie powoduje objawów. Lekarz powinien sprawdzać skrzywienie z biegiem czasu za pomocą badań i zdjęć rentgenowskich, aby upewnić się, że nie ulega ono pogorszeniu.

Jeśli skrzywienie jest duże lub powoduje ból, pomocna może okazać się fizykoterapia. Terapeuta nauczy Cię ćwiczeń poprawiających postawę i wzmacniających mięśnie brzucha, które podtrzymują kręgosłup.

Dzieci z kifozą Scheuermanna mogą otrzymać ortezę, którą będą nosić przez kilka godzin każdego dnia. Może ona wyprostować krzywiznę u dziecka, które wciąż rośnie. U dorosłych orteza nie skoryguje kifozy, ale może pomóc w łagodzeniu bólu.

Można spróbować zastosować dostępny bez recepty niesteroidowy przeciwzapalny lek przeciwbólowy (NLPZ), taki jak ibuprofen lub aspiryna.

Chirurgia może również zmniejszyć skrzywienie i zapobiec jego pogłębianiu się zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Może to być możliwe, jeśli u Ciebie lub Twojego dziecka występuje:

• Silny ból pleców, który nie ustępuje po zastosowaniu innych metod leczenia

• Wrodzona kifoza

• Kifoza Scheuermanna, która powoduje skrzywienie o więcej niż 75 stopni

• Poważne powikłania

Fuzja kręgosłupa jest najczęściej stosowaną przez lekarzy operacją. Podczas tego zabiegu chirurg ustawia kości kręgosłupa w jednej linii i łączy je ze sobą, aby uniemożliwić ich przemieszczanie się. Przestrzenie między kręgami wypełnia się małymi kawałkami kości. Metalowe śruby, płytki lub pręty utrzymują kręgosłup w miejscu podczas gojenia.

Powikłania kifozy

Bez leczenia kifoza będzie się z czasem pogłębiać. Może to prowadzić do poważnych powikłań, w tym:

• Problemy z płucami, układem pokarmowym i sercem: Poważne skrzywienie kręgosłupa może uciskać narządy znajdujące się w klatce piersiowej i jamie brzusznej. Może to utrudniać oddychanie, powodować refluks żołądka lub problemy z przełykaniem. Może nawet wpływać na pracę serca.

• Uszkodzenie nerwów: Jeśli kręgi nie są ułożone w prawidłowy sposób, mogą uciskać nerwy biegnące wzdłuż kręgosłupa. Może to powodować drętwienie, osłabienie lub mrowienie w nogach i stopach, utratę równowagi, a nawet utratę kontroli nad pęcherzem i jelitami.

• Ograniczenia fizyczne: Poważna kifoza może utrudniać chodzenie, kładzenie się lub wstawanie z krzesła. Możesz nie być w stanie normalnie siedzieć lub odchylać głowy, aby spojrzeć w górę.

• Problemy emocjonalne: Zwłaszcza młodzi ludzie mogą mieć problemy z obrazem własnego ciała.

Perspektywy kifozy

Łagodna kifoza nie powinna mieć żadnego wpływu na życie. Poważna kifoza może powodować zniekształcenia, ból i problemy z oddychaniem, ale można ją skorygować poprzez operację. Po rozpoczęciu leczenia należy regularnie zgłaszać się do lekarza w celu sprawdzenia, czy w kręgosłupie nie zachodzą zmiany.

Ludzie ze skoliozą mają kręgosłup, który wygina się na boki. Czy ten problem z plecami jest spowodowany złą postawą? Lekarz wyjaśnia, co to jest i jakie są tego przyczyny. .

Skolioza to boczne skrzywienie kręgosłupa (kręgosłupa). Często pojawia się po raz pierwszy w wieku dziecięcym lub nastoletnim.

Kąt skrzywienia może być mały, duży lub gdzieś pomiędzy. Jednak wszystko, co na zdjęciu rentgenowskim mierzy więcej niż 10 stopni, jest uważane za skoliozę. Lekarze mogą używać liter „C” i „S” do opisania skrzywienia.

Oznaki i symptomy skoliozy

Jeśli masz skoliozę, możesz się nieco pochylać, gdy stoisz. Może również wystąpić:

• Widoczne skrzywienie kręgosłupa

• Nierówne ramiona, talia lub biodra

• Jedna łopatka wydaje się większa

• Żebra wystające bardziej po jednej stronie ciała niż po drugiej

Oprócz widocznych objawów, skolioza może prowadzić do:

• Bólu dolnej części pleców

• Sztywność pleców

• Ból i drętwienie nóg (na skutek zaciśnięcia nerwów)

• Zmęczenie spowodowane napięciem mięśni

Diagnoza skoliozy

Aby sprawdzić, czy u pacjenta nie występuje skolioza, lekarz może najpierw poprosić go o pochylenie się w pasie, aby mógł stwierdzić, czy jego kręgosłup jest wygięty. Pediatrzy często przeprowadzają tego rodzaju badanie u dzieci.

Jeśli Twój kręgosłup wygląda na wygięty, lekarz prawdopodobnie wykona zdjęcie rentgenowskie, aby sprawdzić, czy jest to skolioza. Lekarz może również wykonać rezonans magnetyczny, aby wykluczyć takie rzeczy, jak guz, który może być przyczyną skrzywienia kręgosłupa.

Rodzaje skoliozy

Skolioza idiopatyczna to skolioza bez znanej przyczyny. Aż w 80% przypadków lekarze nie znajdują dokładnej przyczyny skrzywienia kręgosłupa.

Skolioza wrodzona pojawia się, gdy kręgosłup dziecka rozwija się przed urodzeniem. Problemy z małymi kośćmi w plecach, zwanymi kręgami, mogą powodować skrzywienie kręgosłupa. Kręgi mogą być niekompletne lub nie dzielić się prawidłowo. Lekarze mogą wykryć to rzadkie schorzenie już po urodzeniu dziecka. Mogą też stwierdzić ją dopiero w wieku nastoletnim.

Skolioza nerwowo-mięśniowa jest spowodowana zaburzeniami takimi jak rozszczep kręgosłupa, porażenie mózgowe lub uszkodzenie rdzenia kręgowego. Choroby te czasami powodują uszkodzenie mięśni, które nie podtrzymują prawidłowo kręgosłupa. Może to powodować skrzywienie pleców.

Skolioza zwyrodnieniowa występuje u osób dorosłych. Zwykle rozwija się w dolnej części pleców, ponieważ z wiekiem dyski i stawy kręgosłupa zaczynają się zużywać.

Przyczyny skoliozy i czynniki ryzyka

Niektóre rodzaje skolioz mają wyraźne przyczyny. Lekarze dzielą te skrzywienia na dwie kategorie – strukturalne i niestrukturalne.

W skoliozie niestrukturalnej kręgosłup funkcjonuje normalnie, ale wygląda na skrzywiony. Dzieje się tak z wielu powodów, takich jak posiadanie jednej nogi dłuższej od drugiej, skurcze mięśni i stany zapalne, takie jak zapalenie wyrostka robaczkowego. Gdy te problemy są leczone, skolioza często ustępuje.

W skoliozie strukturalnej krzywizna kręgosłupa jest sztywna i nie można jej odwrócić.

Przyczyny obejmują:

• Mózgowe porażenie dziecięce

• Dystrofia mięśniowa

• Wady wrodzone

• Zakażenia

• Nowotwory

• Choroby genetyczne, takie jak zespół Marfana i zespół Downa

W przypadku skoliozy idiopatycznej czynnikami ryzyka mogą być wywiad rodzinny i uwarunkowania genetyczne. Jeśli u Ciebie lub jednego z Twoich dzieci występuje ta choroba, upewnij się, że pozostałe dzieci są regularnie badane.

Skolioza ujawnia się najczęściej w okresie wzrostu, zwykle w wieku od 10 do 15 lat. U mniej więcej takiej samej liczby chłopców i dziewczynek rozpoznaje się skoliozę idiopatyczną niewielkiego stopnia. Jednak prawdopodobieństwo pogorszenia się krzywizny u dziewczynek jest 10 razy większe i mogą one wymagać leczenia.

Skolioza zdiagnozowana w okresie nastoletnim może utrzymywać się w wieku dorosłym. Im bardziej wygięty jest kręgosłup, tym większe prawdopodobieństwo, że z czasem będzie się on pogarszał. Jeśli w przeszłości miałeś skoliozę, lekarz powinien regularnie kontrolować stan twoich pleców.

Leczenie skoliozy

W przypadku łagodnej skoliozy leczenie może nie być konieczne. Zamiast tego lekarz może obserwować pacjenta i co pewien czas wykonywać zdjęcia rentgenowskie, aby sprawdzić, czy stan się nie pogarsza. Niektóre dzieci wyrastają ze skoliozy.

Jeśli Ty lub Twoje dziecko potrzebujecie leczenia, lekarz może zaproponować:

• Aparat ortodontyczny. U dzieci, które wciąż rosną, noszenie aparatu ortopedycznego wokół tułowia może zapobiec pogłębianiu się skrzywienia. Zazwyczaj są one wykonane z tworzywa sztucznego. Wiele dzieci nosi je przez 24 godziny na dobę. Nie widać ich pod ubraniem i nie przeszkadzają w wykonywaniu codziennych czynności.

• Operacja zespolenia kręgosłupa. Podczas tej operacji lekarz umieszcza kawałki kości lub podobnego materiału pomiędzy kośćmi kręgosłupa. Do utrzymania kości na miejscu do czasu ich zrośnięcia się lub zespolenia stosuje się sprzęt komputerowy. Operacja może zmniejszyć skrzywienie kręgosłupa i zapobiec jego pogłębieniu.

• Operacja zrostu kręgosłupa i żeber. Operacja ta jest wykonywana w celu skorygowania poważniejszych skolioz u dzieci, które nadal rosną. Lekarz przymocowuje pręty do kręgosłupa lub żeber za pomocą sprzętu. W miarę wzrostu dziecka lekarz dostosowuje długość prętów.

Zapobieganie skoliozie

Nie ma sposobu, aby zapobiec skoliozie. Należy więc zapomnieć o plotkach, które być może słyszeliśmy, jakoby urazy sportowe w dzieciństwie powodowały skoliozę.

Podobnie, jeśli Twoje dzieci uczęszczają do szkoły, możesz być zaniepokojony ciężarem noszonych przez nie podręczników. Ciężkie plecaki mogą powodować bóle pleców, ramion i szyi, ale nie prowadzą do skoliozy.

A co z nieprawidłową postawą ciała? Sposób, w jaki dana osoba stoi lub siedzi, nie ma wpływu na ryzyko wystąpienia skoliozy. Jednak krzywy kręgosłup może powodować zauważalne pochylenie. Jeśli Twoje dziecko nie jest w stanie stać w pozycji wyprostowanej, poproś lekarza, aby obejrzał jego kręgosłup.

Lekarz wyjaśnia, w jaki sposób lekarze diagnozują ból pleców oraz jakie testy i badania są przez nich stosowane.

Ponieważ przyczyną bólu pleców może być wiele różnych schorzeń, w ramach badania lekarz przeprowadzi dokładny wywiad lekarski. Niektóre z pytań mogą wydawać się nieistotne dla pacjenta. Jednak są one ważne dla lekarza przy ustalaniu źródła bólu.Lekarz zada najpierw pytania dotyczące początku bólu. (Czy podnosząc ciężki przedmiot, poczułeś natychmiastowy ból? Czy ból pojawiał się stopniowo?) Będzie chciał wiedzieć, co powoduje nasilenie lub pogorszenie bólu. Zapytają, czy ból występował już wcześniej.

Lekarz zapyta także o przebyte ostatnio choroby i ich objawy, takie jak kaszel, gorączka, trudności w oddawaniu moczu lub choroby żołądka. Jeśli jesteś kobietą, lekarz będzie chciał wiedzieć o krwawieniu z pochwy, skurczach lub upławach. Ból pochodzący z miednicy jest często odczuwany w plecach.

Następnie lekarz przeprowadzi dokładne badanie fizykalne. Będzie zwracał uwagę na oznaki uszkodzenia nerwów podczas chodzenia na piętach, palcach i podeszwach stóp. Lekarz może zbadać odruchy za pomocą młotka odruchowego. Zwykle wykonuje się to przy kolanie i za kostką. Leżąc płasko na plecach, pacjent jest proszony o podnoszenie jednej nogi na raz, zarówno z pomocą lekarza, jak i bez niej. Ma to na celu sprawdzenie siły nerwów i mięśni oraz ocenę obecności napięcia nerwu kulszowego. Lekarz może zbadać czucie za pomocą szpilki, spinacza do papieru, złamanego języczka lub innego ostrego przedmiotu, aby ocenić ewentualną utratę czucia w nogach.

W zależności od tego, co lekarz podejrzewa, że jest nie tak, może wykonać badanie jamy brzusznej, badanie miednicy lub badanie odbytnicy. W trakcie tych badań poszukuje się chorób, które mogą powodować ból pleców. Najniżej położone nerwy w rdzeniu kręgowym obsługują obszar czuciowy i mięśnie odbytu, a uszkodzenie tych nerwów może spowodować niemożność kontrolowania oddawania moczu i stolca. Z tego powodu konieczne może być wykonanie badania odbytnicy, aby upewnić się, że nie doszło do uszkodzenia nerwów.

Lekarze mogą wykonać kilka badań, aby „zajrzeć do wnętrza pacjenta” i dowiedzieć się, co może być przyczyną bólu. Żaden pojedynczy test nie jest doskonały i nie pozwala w 100% stwierdzić braku lub obecności choroby.

Jeśli nie ma żadnych „czerwonych flag”, nie ma większego powodu do wykonywania badań obrazowych w ciągu pierwszych 4-6 tygodni ostrego bólu pleców. Ponieważ u około 90% osób poprawa następuje w ciągu 30 dni od wystąpienia bólu, większość lekarzy nie zleca badań w ramach wstępnej oceny ostrego, niepowikłanego bólu pleców.

Zwykłe zdjęcia rentgenowskie nie są na ogół uznawane za przydatne w ocenie bólu pleców, zwłaszcza w ciągu pierwszych 30 dni. W przypadku braku czerwonych sygnałów odradza się ich wykonywanie. Może być ono potrzebne w przypadku znacznego urazu, łagodnego urazu u osób powyżej 50. roku życia, osteoporozy lub długotrwałego stosowania steroidów.

Mielogram to badanie rentgenowskie, w którym barwnik radiotopowy wstrzykiwany jest bezpośrednio do kanału kręgowego. Od czasu skanowania za pomocą rezonansu magnetycznego jego zastosowanie znacznie się zmniejszyło i obecnie badanie to wykonuje się zwykle razem z tomografią komputerową. Nawet wtedy wykonuje się je tylko w szczególnych sytuacjach, gdy planowana jest operacja.

Rezonans magnetyczny jest bardzo skomplikowanym badaniem i jest bardzo kosztowny. W badaniu tym nie wykorzystuje się promieniowania rentgenowskiego, lecz bardzo silne magnesy do tworzenia obrazów. Odradza się jego rutynowe wykonywanie w przypadku ostrego bólu pleców, chyba że występuje stan, który może wymagać natychmiastowej operacji, jak w przypadku zespołu cauda equina lub gdy obecne są czerwone flagi sugerujące zakażenie kanału kręgowego, zakażenie kości, guz lub złamanie. Po 12 tygodniach od wystąpienia objawów można rozważyć wykonanie rezonansu magnetycznego w celu wykluczenia poważniejszych problemów.

Rezonans magnetyczny nie jest wolny od problemów. W wielu badaniach MRI wykonywanych u osób bez bólu pleców stwierdza się wybrzuszenie dysków. Takie wyniki mogą prowadzić do niepotrzebnego leczenia.

Elektromiogram lub EMG to badanie polegające na wprowadzeniu do mięśni bardzo małych igieł. Następnie monitorowana jest aktywność elektryczna. Jego stosowanie jest zwykle zarezerwowane dla bardziej przewlekłych bólów oraz do przewidywania poziomu uszkodzenia korzeni nerwowych. Badanie to może również pomóc lekarzowi w rozróżnieniu między chorobą korzeni nerwowych a chorobą mięśni.

Dowiedz się od lekarza, jakie są objawy bólu pleców po siedzeniu i kiedy należy skontaktować się z lekarzem.

Większość ludzi doświadczyła w swoim życiu bólu pleców. Przyczyn bólu pleców jest wiele; niektóre z nich powstają na skutek złych nawyków popełnianych przez całe życie. Inne przyczyny bólu pleców to wypadki, naciągnięcia mięśni i urazy sportowe. Mimo że przyczyny mogą być różne, najczęściej występują te same objawy.

?

Objawy bólu pleców mogą obejmować:

• Utrzymujący się ból lub sztywność w dowolnym miejscu wzdłuż kręgosłupa, od podstawy szyi do kości ogonowej

• Ostry, zlokalizowany ból w szyi, górnej części pleców lub dolnej części pleców – zwłaszcza po podnoszeniu ciężkich przedmiotów lub wykonywaniu innych forsownych czynności (ból w górnej części pleców może być również oznaką zawału serca lub innych stanów zagrażających życiu).

• Przewlekły ból w środkowej lub dolnej części pleców, zwłaszcza po dłuższym siedzeniu lub staniu

• Ból pleców, który promieniuje od dolnej części pleców do pośladków, w dół tylnej części uda, do łydki i palców u stóp

• Niemożność stania prosto bez odczuwania bólu lub skurczów mięśni w dolnej części pleców

Zgłoś się do lekarza w związku z bólem pleców, jeśli:

• Odczuwasz drętwienie, mrowienie lub osłabienie w pachwinie, ramionach lub nogach; może to oznaczać uszkodzenie rdzenia kręgowego. Należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską.

• Ból pleców rozciąga się w dół wzdłuż tylnej części nogi; może to być rwa kulszowa.

• Ból nasila się podczas kaszlu lub pochylania się do przodu w talii; może to być oznaką przepukliny dysku.

• Bólowi towarzyszy gorączka, pieczenie przy oddawaniu moczu lub częste i/lub pilne oddawanie moczu. Możesz mieć infekcję.

• Zaczynasz mieć problemy z kontrolowaniem jelit lub pęcherza; niezwłocznie zwróć się o pomoc lekarską.

Inne „czerwone flagi”, które mogą wskazywać na poważny problem z bólem pleców to:

• Historia choroby nowotworowej

• Niezamierzona utrata wagi

• Przyjmowałeś sterydy lub leki osłabiające układ odpornościowy

• Urazy w przeszłości

• Ból, który się nasila i nie ustępuje po odpoczynku

• Ból trwający dłużej niż miesiąc

• Ból nocny

• Brak reakcji na wcześniejsze metody leczenia bólu pleców

• Zażywanie narkotyków dożylnie w przeszłości

Pokaz slajdów na temat bólu w dolnej części pleców wyjaśnia najczęstsze przyczyny bólu w dolnej części pleców i co można zrobić, aby go złagodzić.

1/24

Niski odcinek pleców, zwany również odcinkiem lędźwiowym, to część pleców, która zaczyna się poniżej żeber. W pewnym momencie życia prawie każdy odczuwa ból w dolnej części pleców. Na szczęście często ustępuje on samoistnie. Jeśli jednak tak się nie dzieje, lekarz może pomóc, stosując kilka skutecznych metod leczenia.

Objawy bólu w dolnej części pleców

2/24

Mogą one przybierać postać od tępego bólu do uczucia kłucia lub strzelania. Ból może utrudniać poruszanie się lub stanie w pozycji wyprostowanej. Ból, który pojawia się nagle, jest ostry. Może wystąpić podczas uprawiania sportu lub podnoszenia ciężkich przedmiotów. Ból trwający dłużej niż 3 miesiące jest uważany za przewlekły. Jeśli ból nie ustępuje w ciągu 72 godzin, należy skonsultować się z lekarzem.

Objawy wymagające pilnej pomocy lekarskiej

3/24

Jeśli po upadku lub urazie odczuwasz ból pleców, zawsze zgłoś się do specjalisty. To samo dotyczy sytuacji, gdy bólowi pleców towarzyszą problemy z kontrolowaniem jelit lub pęcherza, osłabienie nóg, gorączka, ból podczas kaszlu lub sikania.

Nadwyrężenie mięśni lub rwa kulszowa?

4/24

Nadwyrężenie mięśni jest często przyczyną bólu pleców spowodowanego dźwiganiem ciężarów lub intensywnymi ćwiczeniami fizycznymi. Czasami jednak przyczyną są małe, wypełnione galaretą krążki, których zadaniem jest ochrona przestrzeni między kręgami. Gdy jeden z tych dysków ulegnie wybrzuszeniu lub pęknięciu, może uciskać na nerw. Jeśli jest to nerw kulszowy, ból biegnie od pośladka w dół jednej nogi. Jest to rwa kulszowa.

Winowajca bólu pleców: Twoja praca

5/24

Jeśli Twoja praca polega na podnoszeniu, ciągnięciu lub innych czynnościach powodujących skręcenie kręgosłupa, może to przyczynić się do bólu pleców. Jednak siedzenie przy biurku przez cały dzień niesie ze sobą pewne ryzyko, zwłaszcza jeśli krzesło jest niewygodne lub masz tendencję do pochylania się.

Winowajca bólu pleców: Twoja torba

6/24

Mimo że torebkę, plecak lub teczkę możesz nosić przewieszoną przez ramię, to właśnie dolna część pleców podtrzymuje górną część ciała – w tym także wszelkie dodatkowe ciężary, które nosisz. Dlatego przepełniona torba może nadwyrężyć dolną część pleców, zwłaszcza jeśli nosisz ją dzień po dniu. Jeśli musisz nosić ciężki ładunek, rozważ zamianę torby na teczkę na kółkach.

Winowajca bólu pleców: Twój trening

7/24

Nadmierna aktywność fizyczna na siłowni lub polu golfowym jest jedną z najczęstszych przyczyn nadmiernego napięcia mięśni prowadzącego do bólu pleców. Jesteś szczególnie narażony, jeśli w ciągu tygodnia jesteś mało aktywny, a w weekendy spędzasz wiele godzin na siłowni lub boisku do softballu.

Winowajca bólu pleców: postawa ciała

8/24

Mamy miały rację, kiedy mówiły: „Stój prosto!”. Plecy najlepiej utrzymują ciężar, gdy się nie garbisz. Oznacza to siedzenie z dobrym podparciem lędźwiowym dolnej części pleców, z ramionami odchylonymi do tyłu, ze stopami opartymi na niskim stołku. W pozycji stojącej ciężar ciała powinien być równomiernie rozłożony na obu stopach.

Sprawca bólu pleców: przepuklina krążka międzykręgowego

9/24

Kręgi kręgosłupa są amortyzowane przez żelowe dyski, które ulegają zużyciu w wyniku starzenia się lub urazów. Osłabiony dysk może pęknąć lub wybrzuszyć się, powodując ucisk na korzenie nerwów rdzeniowych. Jest to tzw. przepuklina dysku, która może powodować silny ból.

Winowajca bólu pleców: choroby przewlekłe

10/24

Kilka przewlekłych schorzeń może prowadzić do bólu pleców.

• Stenoza kręgosłupa to zwężenie przestrzeni wokół rdzenia kręgowego, które może powodować ucisk na nerwy rdzeniowe.

• Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa powoduje zapalenie stawów kręgosłupa, a niekiedy także barków, bioder, żeber i innych części ciała. Powoduje ono przewlekły ból i sztywność pleców. W ciężkich przypadkach dochodzi do zrastania się kręgów kręgosłupa.

• Fibromialgia powoduje rozległe bóle mięśni, w tym bóle pleców.

?

Kto jest narażony na ból pleców?

11/24

Większość ludzi odczuwa ból pleców po raz pierwszy w wieku 30 lat. Prawdopodobieństwo wystąpienia kolejnych ataków wzrasta wraz z wiekiem. Do innych przyczyn bólu pleców należą:

• Nadwaga

• Siedzący tryb życia

• Podnoszenie ciężkich przedmiotów w pracy

Diagnozowanie bólu dolnego odcinka kręgosłupa

12/24

Aby pomóc lekarzowi w rozpoznaniu źródła bólu w dolnej części pleców, należy dokładnie opisać rodzaj bólu, kiedy się pojawił, objawy towarzyszące oraz wszelkie przewlekłe schorzenia w wywiadzie. Lekarz prawdopodobnie nie będzie musiał zlecać zdjęć rentgenowskich, tomografii komputerowej ani rezonansu magnetycznego przed rozpoczęciem leczenia.

Domowa opieka w przypadku bólu pleców

13/24

Ból pleców spowodowany naciągnięciem mięśni zwykle ustępuje samoistnie, ale można podjąć kroki, aby poprawić swój komfort. Poduszka grzewcza lub ciepła kąpiel mogą przynieść tymczasową ulgę w bólu.

Debata na temat odpoczynku w łóżku

14/24

Gdy boli Cię kręgosłup, możesz nie mieć ochoty wstawać z łóżka. Jeśli jednak problem polega na nadwyrężeniu mięśni, lekarze zalecają jak najszybszy powrót do normalnej aktywności. Badania sugerują, że dłuższy niż dzień lub dwa odpoczynek w łóżku może w rzeczywistości nasilić ból, a także zmniejszyć napięcie i elastyczność mięśni.

Joga

15/24

Jeśli ból pleców nie ustąpi w ciągu 3 miesięcy, istnieją dowody na to, że joga może pomóc. W jednym z badań osoby, które przez 12 tygodni uczestniczyły w zajęciach jogi, odczuwały mniejszy ból pleców niż osoby, które otrzymały książkę o bólu pleców. Korzyści utrzymywały się przez kilka miesięcy. Upewnij się tylko, że otrzymasz fachowy instruktaż, żeby nie zrobić sobie krzywdy.

Manipulacje kręgosłupa

16/24

Chiropraktycy i niektórzy lekarze osteopaci mogą próbować poruszać stawami kręgosłupa w celu leczenia bólu w dolnej części pleców. Naciskają oni rękami na kości i otaczające je tkanki. Takie leczenie nie jest odpowiednie dla wszystkich, dlatego pamiętaj, aby powiedzieć swojemu lekarzowi o wszystkich swoich objawach i problemach zdrowotnych.

Masaż Terapia

17/24

Masaż może złagodzić przewlekły ból w dolnej części pleców, zwłaszcza w połączeniu z ćwiczeniami i rozciąganiem. Naukowcy zauważyli, że pacjenci, którzy wykonywali wszystkie trzy czynności, mogli łatwiej się poruszać i odczuwali mniejszy ból krótko- i długoterminowy.

Akupunktura

18/24

Czy akupunktura może leczyć ból pleców? W przypadku osób z krótkotrwałym bólem pleców dowody są niejednoznaczne. Badania wykazały, że osoby te odniosły takie same korzyści z akupunktury pozorowanej, jak z akupunktury prawdziwej. Jednak w innych badaniach u osób z przewlekłym lub długotrwałym bólem pleców stwierdzono poprawę po zastosowaniu zabiegów akupunktury.

Leki

19/24

Łagodny ból pleców często ustępuje po zastosowaniu leków przeciwbólowych dostępnych bez recepty, takich jak acetaminofen, ibuprofen lub naproksen. W przypadku bólów mięśni pomocne mogą być kremy przeciwbólowe. W przypadku silnego lub przewlekłego bólu lekarz może zalecić stosowanie leków na receptę.

Zastrzyki

20/24

Jeśli prostsze metody leczenia i leki nie pomagają, lekarz może zalecić wstrzyknięcie zastrzyków w plecy. Jedna z procedur, zwana blokadą korzeni nerwowych, jest skierowana na podrażnione nerwy. Zastrzyki przeciw bólowi pleców zawierają zwykle leki steroidowe.

Chirurgia

21/24

Jeśli długotrwały ból pleców utrudnia codzienne funkcjonowanie, a inne metody leczenia nie przyniosły ulgi, pacjent może być wskazany do leczenia operacyjnego. W zależności od przyczyny bólu chirurg może usunąć przepuklinę dysku, poszerzyć przestrzeń wokół rdzenia kręgowego i/lub zespolić ze sobą dwa kręgi kręgosłupa.

Fizykoterapia

22/24

Jeśli ból pleców spowodował długotrwałą bezczynność, program rehabilitacyjny może pomóc wzmocnić mięśnie i wrócić do codziennych zajęć. Fizykoterapeuta poprowadzi Cię przez ćwiczenia rozciągające, siłowe i mało intensywne ćwiczenia cardio, które pomogą Ci osiągnąć sprawność fizyczną bez obciążania kręgosłupa.

Wzmacnianie pleców

23/24

Trening siłowy może pomóc dolnej części pleców. W ćwiczeniach zgięcia zginamy się do przodu, aby rozciągnąć i wzmocnić mięśnie pleców i bioder. W ćwiczeniach rozciągających zginamy się do tyłu, aby rozwinąć mięśnie podtrzymujące kręgosłup. Jeśli cierpisz na bóle pleców, porozmawiaj z lekarzem lub fizykoterapeutą o bezpiecznych dla Ciebie ćwiczeniach. ?

Zapobieganie bólowi dolnej części pleców

24/24

Nie ma pewnego sposobu zapobiegania bólom pleców w starszym wieku, ale istnieją kroki, które można podjąć, aby zmniejszyć ryzyko ich wystąpienia:

• Utrzymuj prawidłową wagę ciała.

• Ćwicz regularnie.

• Podnoś się za pomocą nóg, a nie pleców.

• Upewnij się, że pozycja na stanowisku pracy nie przyczynia się do powstawania dolegliwości.