Lekarz mówi ci.

Nie lubisz brać tabletek antykoncepcyjnych? Zastrzyk antykoncepcyjny Depo-Provera może być dla ciebie dobrą alternatywą. Dowiedz się więcej o zaletach, wadach i skuteczności zastrzyku Depo-Provera u lekarza.

Depo-Provera to metoda kontroli urodzeń, którą kobiety mogą otrzymać w postaci zastrzyku. Można usłyszeć, że ludzie nazywają ją zastrzykiem antykoncepcyjnym lub zastrzykiem antykoncepcyjnym. Jest to hormon wyprodukowany przez człowieka, medroksyprogesteron, który jest podobny do naturalnego żeńskiego hormonu progesteronu.

Zastrzyk wykonuje się w ramię lub pośladek. Działa on przez okres 12-14 tygodni. Aby uzyskać pełną ochronę, należy podawać go co 12 tygodni…

Jak skuteczna jest Depo-Provera?

Szczepionka Depo-Provera jest w 99% skuteczna w zapobieganiu ciąży, jeśli stosujesz ją co 3 miesiące, zgodnie z zaleceniami. Ponieważ jednak nie zawsze jest to możliwe, typowa skuteczność wynosi około 94%. Oznacza to, że na każde 100 kobiet, które otrzymają zastrzyk, około 6 zajdzie w przypadkową ciążę.

Oto jak to wygląda w porównaniu z innymi rodzajami odwracalnych (nietrwałych) metod kontroli urodzeń:

• Implanty hormonalne: 99,9% skuteczności

• Wkładka domaciczna z lewonorgestrelem (LNG IUD): 99,9%-99,6% skuteczności

• Wkładka wewnątrzmaciczna z miedzi: 99,2% skuteczności

• Pigułka antykoncepcyjna: 93% skuteczności

• Plastry antykoncepcyjne: 93% skuteczności

• Pierścień dopochwowy: 93% skuteczności

• Prezerwatywa męska: 87% skuteczności

• Diafragma: 83% skuteczności

• Gąbka: 86% skuteczności u kobiet, które nigdy nie rodziły, 73% skuteczności u tych, które rodziły

• Prezerwatywa dla kobiet: 79% skuteczności

• Środek plemnikobójczy: 79% skuteczności

Depo-Provera zaczyna działać jako środek antykoncepcyjny od razu, jeśli otrzymasz go w ciągu pierwszych 5 dni miesiączki.

Jeśli spóźnisz się o więcej niż 2 tygodnie z podaniem zastrzyku, istnieje większe prawdopodobieństwo zajścia w ciążę. Dla bezpieczeństwa należy stosować inną metodę kontroli urodzeń.

Jak działa zastrzyk Depo-Provera?

Hormon ten działa na przysadkę mózgową, powodując, że jajniki przestają wysyłać jajeczka. Bez jajeczek nie można zajść w ciążę. Zmienia on również wyściółkę macicy i śluz w szyjce macicy. Utrudnia to plemnikom dotarcie do jajeczek, które mogą zostać uwolnione.

Skutki uboczne zastrzyku Depo-Provera

Podczas przyjmowania preparatu Depo-Provera mogą wystąpić takie działania niepożądane, jak:

• Nierównomierne miesiączki lub całkowity brak miesiączki

• Bóle głowy

• Nerwowość

• Depresja

• Zawroty głowy

• Trądzik

• Zmiany apetytu

• Przyrost masy ciała

• Niechciane owłosienie na twarzy i ciele

• Wypadanie włosów

• Utrata gęstości mineralnej kości

• Ból brzucha

• Wzdęcia

• Przełomowe krwawienie

• Zmęczenie

• Mniejsze zainteresowanie seksem

• Słabość

Najczęstszym działaniem niepożądanym są zmiany w cyklu miesiączkowym. Po roku stosowania leku około 50% kobiet przestaje miesiączkować. Jeśli tak się stanie, miesiączka powinna powrócić po zaprzestaniu przyjmowania zastrzyków.

Długotrwałe stosowanie leku Depo-Provera może spowodować utratę gęstości mineralnej kości, co zwiększa prawdopodobieństwo zachorowania na osteoporozę. Szanse są większe, jeśli przyjmowałaś zastrzyki przez okres dłuższy niż 2 lata, zwłaszcza jeśli osteoporoza występuje w twojej rodzinie, jeśli dużo pijesz, palisz lub masz inne czynniki ryzyka tej choroby.

Odstawienie leku Depo-Provera

Kilka kobiet zgłaszało objawy grypopodobne i nietypowe krwawienia po odstawieniu leku Depo-Provera, ale nie ma wielu badań potwierdzających związek tych zjawisk. Inne kobiety zgłaszają objawy podobne do znanych działań niepożądanych.

Kto nie powinien przyjmować zastrzyku Depo-Provera?

Dla większości kobiet jest on w porządku. Ale nie powinnaś go brać, jeśli:

• Krwawienie z pochwy bez wyraźnej przyczyny

• Choroba wątroby

• Rak piersi

• Zakrzepy krwi

Lekarz będzie ostrożny z podawaniem leku w przypadku nastolatków lub osób, które:

• Cukrzyca

• Występowanie depresji w przeszłości

• Zawał serca lub udar mózgu w wywiadzie

• Osteoporoza lub wysokie ryzyko jej wystąpienia

?

Czy mogę zajść w ciążę po zaprzestaniu stosowania Depo-Provera?

W ciążę można zajść już po 3 do 4 miesiącach od ostatniego zastrzyku. Jednak niektóre kobiety potrzebują kilku miesięcy, aby zajść w ciążę po zaprzestaniu stosowania tego rodzaju antykoncepcji. Ramy czasowe nie wydają się być związane z długością okresu przyjmowania zastrzyków.

Korzyści wynikające z zastosowania zastrzyku Depo-Provera

Oprócz zapobiegania ciąży, korzyści ze stosowania zastrzyku Depo-Provera obejmują:

• Nie trzeba pamiętać o codziennym przyjmowaniu preparatu ani o stosowaniu go przed stosunkiem płciowym.

• Nie musisz przerywać seksu, aby się zabezpieczyć, ani polegać na ryzykownej metodzie, takiej jak odstawienie.

• Zapewnia długotrwałą ochronę pod warunkiem, że szczepienia wykonywane są co 3 miesiące.

• Jest bardzo skuteczna.

• Kontrola urodzeń bez konieczności przyjmowania estrogenów.

• Może sprawić, że miesiączka będzie lżejsza i mniej bolesna. Może nawet zatrzymać miesiączkę.

• Może zmniejszyć prawdopodobieństwo zachorowania na raka endometrium.

Wady zastrzyku Depo-Provera

• Regularne wizyty u lekarza w celu wykonania zastrzyków mogą być uciążliwe.

• Jeśli planujesz zajść w ciążę, musisz przerwać przyjmowanie leku Depo-Provera na kilka miesięcy przed planowanym terminem. Zajście w ciążę może trwać do 10 miesięcy po zaprzestaniu stosowania leku.

• Nie chroni przed chorobami przenoszonymi drogą płciową (STD). Aby uprawiać bezpieczniejszy seks, używaj prezerwatywy.

Koszt zastrzyku Depo-Provera

Zastrzyki mogą być bezpłatne lub kosztować do 150 dolarów za sztukę, w zależności od ubezpieczenia. Zastrzyki mogą być tańsze w klinikach planowania rodziny.

Dowiedz się, jakie działania niepożądane związane z wkładką wewnątrzmaciczną są najczęstsze. Dowiedz się, co robić, jeśli masz problem z wkładką wewnątrzmaciczną.

Wkładki wewnątrzmaciczne są również bardzo bezpieczne. U niektórych kobiet występują efekty uboczne, ale zazwyczaj są one łagodne. Poważne problemy związane ze stosowaniem wkładek wewnątrzmacicznych zdarzają się rzadko.

Skutki uboczne stosowania tej metody antykoncepcyjnej mogą być różne dla każdego. Zależą one od rodzaju wkładki wewnątrzmacicznej i historii medycznej pacjentki.

Nie da się przewidzieć, jak Twój organizm zareaguje na wkładkę wewnątrzmaciczną. Jeśli wystąpią jakiekolwiek problemy, ważne jest, aby poinformować o nich lekarza.

Skurcze

W ciągu pierwszych kilku dni po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej należy spodziewać się skurczów przypominających skurcze menstruacyjne. Łagodne skurcze są normalne. Jeżeli ból staje się intensywny, należy skontaktować się z lekarzem.

Omdlenia

Niektóre kobiety odczuwają zawroty głowy zaraz po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej przez lekarza. U niektórych może dojść do omdlenia.

Aby uniknąć omdlenia, należy położyć się do czasu poprawy samopoczucia, a następnie bardzo powoli wstawać.

Nieregularne lub obfite miesiączki

Po założeniu urządzenia miesiączki ulegną zmianie. Wkładki hormonalne (Kyleena, Liletta, Mirena i Skyla) często sprawiają, że miesiączki stają się lżejsze i krótsze. Czasami całkowicie zatrzymują miesiączkę.

Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna (ParaGard) może powodować obfitsze miesiączki przez kilka pierwszych miesięcy.

U niektórych kobiet występuje plamienie lub krwawienie pomiędzy miesiączkami. Cykl może powrócić do normy w ciągu 6 miesięcy po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej.

Torbiele jajników

U około 1 na 10 kobiet w ciągu pierwszego roku po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej w jajnikach pojawią się torbiele wypełnione płynem. Cysty zwykle ustępują samoistnie w ciągu 3 miesięcy.

Większość torbieli na jajnikach jest nieszkodliwa i nie powoduje żadnych objawów. Niektóre z nich mogą jednak powodować wzdęcia, obrzęki lub ból w dolnej części brzucha. Ból może stać się nagły lub silny, jeśli torbiel pęknie. Jeśli zauważysz u siebie takie objawy, porozmawiaj z lekarzem.

Ciąża

Szanse na zajście w ciążę podczas stosowania wkładki wewnątrzmacicznej są bardzo małe – około 1%. Jeśli jednak tak się stanie, może to być niebezpieczne. Zwiększa ona ryzyko dla:

• Poronienia

• Zakażenie

• Wczesny poród i poród

Jeśli chcesz utrzymać ciążę, konieczne będzie usunięcie wkładki wewnątrzmacicznej. Wyjęcie wkładki wewnątrzmacicznej w czasie ciąży wiąże się z pewnym ryzykiem. Zapytaj swojego lekarza o dostępne opcje.

Ciąża pozamaciczna

Jest to sytuacja, w której zapłodniona komórka jajowa zagnieżdża się poza macicą. Ciąża nie może przetrwać i może być niebezpieczna dla zdrowia.

Zajście w ciążę podczas stosowania wkładki wewnątrzmacicznej zwiększa nieco ryzyko wystąpienia ciąży pozamacicznej. Każdego roku zdarza się to tylko u 1 na 1000 kobiet, które mają założoną wkładkę wewnątrzmaciczną. Może to być nieco bardziej prawdopodobne, jeśli w przeszłości miałaś ciążę pozamaciczną, infekcję miednicy lub operację na jajowodach.

Jeśli zauważysz ból brzucha lub krwawienie z pochwy, natychmiast poinformuj o tym lekarza. Mogą to być objawy ciąży pozamacicznej.

Infekcja

Wkładka wewnątrzmaciczna nieznacznie zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia infekcji macicy, jajowodów lub jajników, zwanej chorobą zapalną miednicy (PID). Bakterie wywołujące PID mogą przedostać się do Twojego organizmu po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej.

Największe prawdopodobieństwo zakażenia występuje w ciągu pierwszych 20 dni po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej. Posiadanie więcej niż jednego partnera seksualnego zwiększa szanse na wystąpienie tego działania niepożądanego.

Ważne jest, aby szybko podjąć leczenie PID, aby uniknąć poważnych problemów. Należy poinformować lekarza, jeśli wystąpią takie objawy jak:

• Ból brzucha

• Bolesny seks

• Śmierdząca wydzielina z pochwy

• Dreszcze

• Gorączka

• Obfite krwawienie

Lekarz przepisze antybiotyki w celu leczenia PID.

Perforacja

W rzadkich przypadkach wkładka wewnątrzmaciczna może przebić się przez ścianę macicy podczas zakładania jej przez lekarza. W takim przypadku konieczne będzie jej usunięcie.

Wydalenie

Jest to sytuacja, w której wkładka wewnątrzmaciczna wypada z macicy. Zdarza się to u około 3% kobiet. Ryzyko jest nieco wyższe u kobiet, które już wcześniej były w ciąży.

Wypadnięcie wkładki powoduje objawy takie jak krwawienie i ból, ale niektóre kobiety nie odczuwają żadnych dolegliwości.

Jeśli uważasz, że Twoja wkładka wewnątrzmaciczna wypadła, nie próbuj wkładać jej z powrotem samodzielnie. Skonsultuj się z lekarzem, aby sprawdzić, czy zaleci on wymianę wkładki lub czy istnieje inna forma antykoncepcji, która lepiej sprawdzi się w Twoim przypadku. Do tego czasu używaj prezerwatywy lub innej zapasowej metody kontroli urodzeń.

Hormonalne pigułki antykoncepcyjne prawie zawsze skutecznie zapobiegają ciąży – pod warunkiem, że nie pomijasz dawek i zażywasz je zgodnie z harmonogramem. Oto jak to zrobić.

Jest to również jeden z najbardziej niezawodnych sposobów na uniknięcie nieplanowanej ciąży. Hormonalne tabletki antykoncepcyjne blokują ciążę w 99,7% przypadków, co oznacza, że tylko 3 na 1000 kobiet zajdą w ciążę w danym roku. Ale to tylko wtedy, gdy nigdy nie pominiesz żadnej dawki i za każdym razem będziesz przyjmować pigułki w sposób prawidłowy. W przeciwnym razie szanse na przypadkową ciążę wzrastają do 90 na 1000 kobiet.

Kto może je zażywać

Jeśli lekarz ma pewność, że pacjentka nie jest jeszcze w ciąży, zazwyczaj można stosować pigułki w dowolnym momencie i w dowolnym wieku. Jeśli zbliżasz się do menopauzy, zapytaj lekarza, czy nie byłoby lepiej zastosować minipigułkę, która zawiera jeden hormon zamiast dwóch i w mniejszej ilości.

Pigułka może nie być odpowiednia dla Ciebie, jeśli:

• Masz wysokie ciśnienie krwi, które nie jest dobrze kontrolowane

• Mają powyżej 35 lat i palą papierosy

• W przeszłości przebyły udar, chorobę serca, problemy z krążeniem lub raka piersi

• Rozpoczęcie karmienia piersią w ciągu ostatniego miesiąca

• Występowanie migrenowych bólów głowy z aurą

• Występowanie powikłań związanych z cukrzycą, takich jak nefropatia, retinopatia lub neuropatia

• Niedawno przebyty zabieg chirurgiczny

• Chorował na wątrobę

• Masz niewyjaśnione krwawienia z macicy

Dowiedz się więcej o pigułce i innych środkach antykoncepcyjnych, które są odpowiednie dla Ciebie.

Jak zacząć

Zanim lekarz wypisze receptę, zmierzy ciśnienie krwi i sprawdzi, czy nie masz chorób przenoszonych drogą płciową, jeśli wcześniej uprawiałeś seks. Może, ale nie musi, być konieczne pełne badanie ginekologiczne.

Istnieje kilka sposobów na rozpoczęcie przyjmowania pigułek:

Początek w pierwszym dniu. Pierwszą pigułkę należy przyjąć w dniu wystąpienia miesiączki. Tabletka od razu zapewnia ochronę przed ciążą, więc nie jest konieczne stosowanie dodatkowego środka antykoncepcyjnego.

Szybki start. Należy od razu zażyć pierwszą tabletkę z opakowania. Jest to opcja, jeśli lekarz potwierdził, że nie jesteś jeszcze w ciąży (choć test ciążowy może nie dać pozytywnego wyniku na wczesnym etapie ciąży). Hormony zawarte w pigułkach potrzebują czasu, aby nagromadzić się w organizmie. Dlatego przez 7 dni będziesz potrzebować dodatkowej antykoncepcji, np. prezerwatywy. Ta metoda nie jest zalecana.

Rozpoczęcie przyjmowania tabletek w niedzielę. Wiele opakowań tabletek jest tak skonstruowanych, aby ich przyjmowanie rozpoczynało się w tym dniu. Pierwszą pigułkę przyjmuje się w pierwszą niedzielę po rozpoczęciu miesiączkowania. W przypadku uprawiania seksu należy przez 7 dni stosować drugą metodę kontroli urodzeń.

Rodzaje opakowań pigułek

Większość kobiet otrzymuje tabletki w opakowaniach zawierających 21 lub 28 tabletek. Można również kupić opakowania zawierające 91 tabletek lub 365 tabletek. W przypadku tych rodzajów tabletek miesiączki mogą być rzadsze lub krwawienia mogą być znacznie rzadsze.

Pigułki 21-dniowe. Przez 21 dni należy przyjmować jedną tabletkę o tej samej porze każdego dnia, a następnie odczekać 7 dni przed rozpoczęciem nowego opakowania. W ciągu tych 7 dni wystąpi miesiączka.

Tabletki 28-dniowe. Należy przyjmować jedną tabletkę o tej samej porze każdego dnia przez 28 dni. Pierwsze 21-26 tabletek (w zależności od marki) zawiera hormony: estrogen i progestynę. Pozostałe tabletki są zazwyczaj nieaktywne lub pozorowane. Miesiączka wystąpi w ciągu ostatnich 4-7 dni.

Pigułki 91-dniowe. Przyjmuje się jedną tabletkę o tej samej porze każdego dnia przez 84 dni. Ostatnie 7 tabletek zawiera wyłącznie estrogen lub jest nieaktywnych. Miesiączka wystąpi w ciągu ostatnich 7 dni.

Tabletki na 365 dni. Należy przyjmować jedną tabletkę o tej samej porze każdego dnia przez cały rok. Miesiączka może się zmniejszyć lub całkowicie ustąpić.

Jak stosować tabletkę

Tabletkę należy przyjmować codziennie o tej samej porze. Jest to szczególnie ważne w przypadku stosowania minipigułki zawierającej wyłącznie progestynę, która ma mniejszy margines błędu niż zwykłe pigułki zawierające zarówno estrogen, jak i progestynę. Pomocne może być ustawienie alarmu w telefonie lub zawieszenie kalendarza na lodówce, aby o tym przypominać. Po zakończeniu opakowania (łącznie z pigułkami zastępczymi) należy następnego dnia zażyć pierwszą tabletkę z nowego opakowania.

Niektóre leki, w tym antybiotyk rifampina i ziele dziurawca, mogą wchodzić w interakcje z tabletkami antykoncepcyjnymi. Dlatego należy stosować zapasowe środki antykoncepcyjne.

Pominięte dawki

Tabletki antykoncepcyjne bardzo dobrze zapobiegają niezamierzonej ciąży. Zależy to jednak od przestrzegania harmonogramu przyjmowania tabletek, aby utrzymać poziom hormonów na poziomie, który jest niezbędny do zablokowania poczęcia.

Jeśli od czasu przyjęcia ostatniej tabletki minęło mniej niż 48 godzin:

• Należy natychmiast przyjąć opóźnioną lub pominiętą dawkę.

• Pozostałe tabletki z opakowania należy przyjmować zgodnie z regularnym harmonogramem, nawet jeśli konieczne jest przyjęcie dwóch tabletek tego samego dnia.

Jeśli od ostatniej dawki upłynęło więcej niż 48 godzin:

• Należy jak najszybciej zażyć ostatnią pominiętą tabletkę i wyrzucić wszystkie pozostałe.

• Pozostałe tabletki z opakowania należy przyjmować zgodnie z regularnym harmonogramem, nawet jeśli trzeba przyjąć dwie tabletki razem, aby wrócić do normalnego trybu życia.

• Należy stosować antykoncepcję awaryjną (np. prezerwatywy) lub nie uprawiać seksu do czasu przyjmowania tabletek zawierających hormony przez 7 kolejnych dni.

• Jeśli pominięto ostatni tydzień przyjmowania tabletek zawierających hormony w opakowaniu (dni 15-21 w opakowaniu 28-dniowym):

  • Należy skończyć przyjmowanie tabletek zawierających hormony, wyrzucić tabletki bez hormonów i następnego dnia rozpocząć nowe opakowanie.

  • Jeżeli nie można od razu rozpocząć nowego opakowania, należy stosować antykoncepcję zastępczą lub nie uprawiać seksu do czasu przyjmowania tabletek zawierających hormony przez 7 dni z rzędu.

W przypadku pominięcia tabletek w pierwszym tygodniu opakowania i odbycia stosunku płciowego bez zabezpieczenia w ciągu 5 dni poprzedzających, należy skonsultować się z lekarzem w sprawie konieczności zastosowania antykoncepcji awaryjnej. Przeczytaj więcej o tym, co zrobić, jeśli zapomnisz przyjąć tabletkę antykoncepcyjną.

Jak rzucić palenie

Pigułki antykoncepcyjne można odstawić w dowolnym momencie, choć zaleca się odstawienie ich po zakończeniu opakowania. Prawdopodobnie w ciągu 2 tygodni ponownie zaczniesz mieć owulację i będziesz mogła starać się o dziecko. Więcej informacji na temat bezpiecznego zaprzestania stosowania środków antykoncepcyjnych.

Czy powinnaś stopniowo zmniejszać dawkę hormonalnych środków antykoncepcyjnych, czy zrezygnować z nich całkowicie? Dowiedz się, jak bezpiecznie odstawić środki antykoncepcyjne, dlaczego możesz chcieć je odstawić i czego się spodziewać.

Jednak najbezpieczniejszy sposób odstawienia tabletek zależy od rodzaju stosowanej antykoncepcji. Zazwyczaj można to łatwo zrobić samodzielnie. Niektóre metody mogą jednak wymagać wizyty u lekarza.

Jak rzucić palenie

Bez względu na rodzaj stosowanego środka antykoncepcyjnego, warto najpierw porozmawiać z lekarzem. W ten sposób można uzyskać poradę, dowiedzieć się o możliwych skutkach ubocznych, zrozumieć, jak szybko można zajść w ciążę oraz jakie są możliwości, jeśli nie chce się zajść w ciążę.

Pigułka. Jest to najpopularniejszy wybór wśród kobiet, które obecnie stosują antykoncepcję. Pigułki można odstawić w dowolnym momencie – nie trzeba kończyć opakowania. Cykl miesiączkowy może ulec zaburzeniu, ale miesiączka powinna wrócić w ciągu 3 miesięcy.

Minipigułka. Zawiera ona wyłącznie progestynę, a nie jak zwykle estrogen i progestynę. Minipigułkę można odstawić, kiedy tylko się chce. W zapobieganiu ciąży działa ona nieco słabiej niż pigułka złożona. Dlatego jeśli chcesz uniknąć zajścia w ciążę, musisz zastosować inną formę zabezpieczenia.

Implanty. Ta tubka wielkości wykałaczki jest długo działającym środkiem antykoncepcyjnym. Zazwyczaj wystarcza na 3 lata. W każdej chwili może zostać usunięta przez lekarza lub pielęgniarkę. Płodność powinna szybko powrócić.

Plastry. Te samoprzylepne kwadraciki przykleja się na skórę i uwalniają one estrogen i progestynę. Jeśli chcesz zaprzestać ich stosowania, po prostu odklej plaster samodzielnie. Aby uniknąć zajścia w ciążę, należy natychmiast zastosować inną metodę kontroli urodzeń.

WKŁADKA WEWNĄTRZMACICZNA (IUD). Wkładka wewnątrzmaciczna (IUD) jest umieszczana w macicy przez pochwę. Może ona uniemożliwić zajście w ciążę przez wiele lat. Lekarz lub pielęgniarka mogą ją usunąć w ciągu kilku minut. Jeśli starasz się o dziecko, powinnaś być w stanie zajść w ciążę od razu.

Diafragma. Ten kubeczek w kształcie kopuły fizycznie blokuje przedostawanie się plemników do macicy. Wkłada się ją za każdym razem, gdy uprawia się seks. Nawet jeśli nie chcesz już stosować diafragmy jako środka antykoncepcyjnego, pozostaw ją w macicy przez co najmniej 6 godzin po ostatnim stosunku.

Pierścień dopochwowy. Ten elastyczny plastik wkłada się do pochwy, podobnie jak tampon. Zawiera on te same dwa hormony, co pigułka. Zazwyczaj pozostawia się go na 3 tygodnie, a następnie wyjmuje na tydzień. Stosowanie pierścienia można przerwać w dowolnym momencie cyklu miesiączkowego. Jeśli nie planujesz zajść w ciążę, od razu zastosuj inną formę kontroli urodzeń.

Zastrzyk antykoncepcyjny. Nie powinnaś polegać na zastrzyku przez ponad 2 lata bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Można z niego jednak zrezygnować, kiedy tylko zechcesz. Ponieważ zastrzyk należy przyjmować od lekarza co około 3 miesiące, aby zaprzestać stosowania tego rodzaju antykoncepcji, można po prostu przestać go przyjmować. Należy zapytać lekarza, czy potrzebny jest zapasowy środek antykoncepcyjny. Przez pewien czas możesz być zabezpieczona, ponieważ efekty zastrzyku mogą utrzymywać się do 9 miesięcy.

Dlaczego możesz chcieć przestać

To Ty decydujesz o swojej płodności. Czasami pacjentka może chcieć lub musi zrezygnować z dotychczas stosowanych środków antykoncepcyjnych ze względów zdrowotnych lub osobistych.

Występują u Ciebie skutki uboczne. Hormonalna kontrola urodzeń może mieć różny wpływ na każdego z nas. U niektórych kobiet występują wahania nastroju, zmiany wagi, bóle głowy lub mdłości. Należy zapytać lekarza, czy przejście na inną metodę może złagodzić skutki uboczne.

Chcesz mieć dziecko. Odstawienie środków antykoncepcyjnych jest pierwszym krokiem do rozpoczęcia planowania rodziny. Należy albo od razu przestać, albo udać się do lekarza w celu usunięcia implantu lub urządzenia. Może on również pomóc w opracowaniu planu zajścia w ciążę.

Masz obawy dotyczące zdrowia. Hormonalna kontrola urodzeń czasami nie współgra dobrze z innymi lekami. Mogą one również zwiększać ryzyko zawału serca lub raka piersi i szyjki macicy.

Nie uprawiasz często seksu. Pamiętanie o codziennym przyjmowaniu tabletek lub regularnych wizytach u lekarza po nowe recepty lub zastrzyki wymaga wysiłku. Jeśli nie jesteś bardzo aktywna seksualnie, może to być zbyt dużym kłopotem. Może się okazać, że będzie to wygodniejsze – i zapewni lepszą ochronę przed chorobami wenerycznymi – jeśli podczas każdego stosunku będziesz stosować metodę barierową, taką jak prezerwatywa lub kapturek na szyjkę macicy ze środkiem plemnikobójczym.

Kiedy należy zgłosić się do lekarza

Zazwyczaj odstawienie hormonalnych środków antykoncepcyjnych nie powoduje żadnych poważnych skutków ubocznych. Jeśli jednak miesiączka nie pojawi się ponownie po około 4-8 tygodniach, lekarz powinien sprawdzić, czy nie występują jakieś problemy.

Naturalne planowanie rodziny nie wymaga stosowania pigułek ani urządzeń. Dowiedz się wszystkiego o tych metodach.

Dzięki tym metodom można śledzić swoją płodność, czyli to, kiedy jest największe prawdopodobieństwo zajścia w ciążę.

Jak to działa?

Zazwyczaj jajniki uwalniają jajeczko mniej więcej w tym samym czasie każdego miesiąca. Nazywa się to owulacją. Jajo przemieszcza się jajowodami w kierunku macicy. Niezapłodnione jajeczko może przeżyć do 24 godzin.

Płodność ma miejsce przez około 6 dni każdego miesiąca: 5 przed owulacją i w dniu owulacji. W naturalnym planowaniu rodziny stosuje się różne metody, aby określić te dni płodności.

Rodzaje

Naturalne planowanie rodziny można stosować w celu kontrolowania ciąży na kilka sposobów:

Metoda rytmu. Jest to jeden z najstarszych sposobów naturalnego planowania rodziny, który opiera się po prostu na kalendarzu. Normalny cykl miesiączkowy trwa od 28 do 32 dni. Owulacja występuje zwykle około 14. dnia. Należy więc unikać seksu bez zabezpieczenia w dniach od 8 do 19, ponieważ wtedy właśnie jesteś najbardziej płodna. Zapytaj swojego lekarza, jak najlepiej stosować metodę rytmiczną.

Metoda rytmiczna nie sprawdza się w przypadku wszystkich par. Osoby, które mają regularne cykle miesiączkowe i bardzo uważają na to, kiedy uprawiają seks, zazwyczaj uważają ją za skuteczną. Jeśli tak nie jest, nie będzie to najlepsze podejście do kontroli urodzeń.

Metoda śluzu szyjkowego lub owulacji. W tym przypadku śledzi się śluz wytwarzany przez szyjkę macicy. W czasie owulacji śluz jest przejrzysty, rozciągliwy i wilgotny, jak białko surowego jajka. Zapisuj, jak wygląda Twój śluz każdego dnia, abyś wiedziała, kiedy masz owulację.

Metoda podstawowej temperatury ciała (BBT). Podczas owulacji Twoja temperatura może wzrosnąć od 0,5 do 1 stopnia i utrzymywać się na tym poziomie aż do następnej miesiączki. W przypadku tej metody temperaturę mierzy się przed wstaniem z łóżka każdego ranka, zanim cokolwiek zjesz lub wypijesz.

BBT sama w sobie nie jest dobrym sposobem zapobiegania ciąży, ponieważ wykresy temperatury informują o tym, kiedy doszło już do owulacji.

Metoda symptotermiczna. W tej metodzie łączy się kilka metod, zwykle BBT i śluz szyjkowy. Użycie więcej niż jednej metody może dać ci lepsze pojęcie o tym, co dzieje się w twoim organizmie.

Jak skuteczna jest ta metoda?

Naturalne planowanie rodziny nie jest tak skuteczne jak inne metody kontroli urodzeń. Według CDC odsetek niepowodzeń wynosi 24%. Oznacza to, że około 1 na 4 osoby stosujące naturalne planowanie rodziny zajdzie w ciążę.

Aby stosować naturalne planowanie rodziny, trzeba być ostrożnym, sumiennym i mieć dużo samokontroli. Aby odnieść sukces, trzeba całkowicie przestrzegać instrukcji.

Korzyści

Naturalne planowanie rodziny jest bezpłatne. Nie ma skutków ubocznych. Można je przerwać w dowolnym momencie i nie będzie ono miało wpływu na organizm. Jest też zgodne z większością zaleceń religijnych.

Aplikacje mogą pomóc w śledzeniu swojej płodności, co może ułatwić sprawę.

Po opanowaniu tej metody nie trzeba już chodzić do lekarza po leki uzupełniające lub na wizyty kontrolne.

Ryzyko

Naturalne planowanie rodziny wymaga kontrolowania swojego ciała i przestrzegania harmonogramu. Może ono nie być odpowiednie dla Ciebie, jeśli masz nieregularne miesiączki lub jeśli karmisz piersią.

Jeśli masz pytania dotyczące tych metod lub chcesz się dowiedzieć, czy naturalne planowanie rodziny może być dla Ciebie odpowiednie, porozmawiaj z lekarzem lub ginekologiem.

Ponadto metoda rytmiczna i inne formy naturalnego planowania rodziny nie chronią przed chorobami przenoszonymi drogą płciową (STD). Prezerwatywa dla mężczyzn zapewnia najlepszą ochronę przed większością chorób przenoszonych drogą płciową.

Tak, możesz zajść w ciążę, nawet jeśli stosujesz środki antykoncepcyjne. Poniżej znajdziesz informacje na temat skuteczności najbardziej powszechnych rodzajów antykoncepcji oraz tego, jak zmniejszyć swoje szanse na nieudaną ciążę.

Jednak w około 5% przypadków kobiety stosujące niezawodne metody kontroli urodzeń zachodzą w ciążę niespodziewanie. Dzieje się tak dlatego, że choć wszystkie te metody mają doskonały wskaźnik stosowania, typowy wskaźnik stosowania jest znacznie niższy. Życie codzienne może być tak gorączkowe, że łatwo zapomnieć o wzięciu pigułki, wymianie plastra w wyznaczonym terminie, a nawet o zastrzyku antykoncepcyjnym.

Poniżej przedstawiamy skuteczność najpopularniejszych metod antykoncepcyjnych oraz sposoby zmniejszenia ryzyka zajścia w ciążę z zaskoczenia.

Pigułka antykoncepcyjna

Doustne środki antykoncepcyjne zawierają hormony, które hamują owulację. Jeśli stosuje się je prawidłowo, są doskonałym sposobem zapobiegania ciąży, a ich skuteczność wynosi 99,7%. W rzeczywistości jednak wiele kobiet zapomina o codziennym zażywaniu tabletek, więc ich skuteczność wynosi zaledwie 91%. Inne powody, dla których tabletki mogą nie działać, to:

• Wymioty lub biegunka trwająca dłużej niż 48 godzin.

• Przyjmujesz antybiotyk ryfampinę, lek przeciwgrzybiczy gryzeofulwinę, niektóre leki przeciwpadaczkowe lub ziołowy suplement diety – dziurawiec zwyczajny.

• Jesteś otyła. Niektóre badania sugerują, że tabletki antykoncepcyjne nie działają tak dobrze u kobiet z dużą nadwagą.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych problemów, należy porozmawiać z lekarzem o stosowaniu prezerwatyw jako metody awaryjnej lub całkowicie przestawić się na inną metodę kontroli urodzeń.

W przypadku pominięcia dawki należy przyjąć ją tak szybko, jak to możliwe. Jeśli pominęłaś więcej niż dwie tabletki, przyjmij je tak szybko, jak tylko sobie przypomnisz, i kontynuuj codzienne przyjmowanie tabletek, stosując przez następny tydzień rezerwową metodę kontroli urodzeń, np. prezerwatywy. Jeśli stosujesz minipigułkę lub pigułkę zawierającą tylko progestynę, przyjmuj ją codziennie w ciągu tych samych 3 godzin (na przykład, jeśli zwykle przyjmujesz pigułkę o 7 rano, a pewnego dnia po 10 rano, istnieje większe prawdopodobieństwo zajścia w ciążę).

Plastry i pierścienie

Działają one podobnie jak tabletki antykoncepcyjne. Wkłada się pierścień do pochwy (Annovera,?NuvaRing) lub umieszcza plaster na brzuchu, ramieniu, pośladkach lub plecach (Ortho Evra). Podobnie jak pigułki, skuteczność tych metod wynosi ponad 99%, jeśli są one przyjmowane dokładnie tak, jak należy. Jeśli jednak ich nie stosujesz, ich skuteczność wynosi tylko 91%. Mogą one zawieść, ponieważ:

• Nie zakładasz nowego plastra na czas co miesiąc lub plaster znajduje się poza pochwą przez ponad 2 dni w ciągu tygodni, w których musisz go nosić. Plaster nie spełni swojego zadania, jeśli odpadnie lub jeśli nie założysz nowego we właściwym czasie co tydzień.

• Przyjmujesz pewne leki. Te same leki i suplementy, które sprawiają, że pigułka jest mniej niezawodna, wpływają również w ten sam sposób na pierścień i plaster.

• Masz nadwagę. Badania wykazały, że plaster nie działa tak dobrze w przypadku kobiet, które ważą ponad 200 funtów.

Jeśli podczas stosowania jednej z tych metod dojdzie do jej wypadnięcia lub zapomnisz ją wymienić na czas, włóż ją ponownie lub wymień w ciągu 48 godzin. (Jeśli minęło więcej niż 2 dni, użyj zapasowej metody przez następne 7 dni).

Zastrzyk antykoncepcyjny

Depo-Provera, czyli zastrzyk antykoncepcyjny, otrzymuje się co 3 miesiące. Zawiera on hormon progestynę, która hamuje owulację. Przy prawidłowym stosowaniu jego skuteczność wynosi 99,8%. Czasami ludzie zapominają o terminowym otrzymaniu zastrzyku.

Ważne jest, aby wykonać kolejny zastrzyk w ciągu 10 do 15 tygodni od ostatniego. Jeśli będziesz zwlekać dłużej, przez tydzień będziesz musiała stosować dodatkową metodę kontroli urodzeń.

Implant antykoncepcyjny

Jest to cienki pręcik wielkości zapałki, który lekarz umieszcza w ramieniu. Uwalnia on hormony, które zapobiegają ciąży przez okres do 3 lat. Jest on praktycznie niezawodny, ponieważ znajduje się już w organizmie i nie trzeba pamiętać o jego zażywaniu ani właściwym sposobie stosowania. W rezultacie skuteczność zarówno typowego, jak i idealnego stosowania wynosi ponad 99,9%.

Jeśli masz implant od 3 lat i nadal nie chcesz zajść w ciążę, musisz go wymienić. W przeciwnym razie może się to skończyć niespodziewanym maleństwem.

Wkładki wewnątrzmaciczne

Wkładki wewnątrzmaciczne (IUDS) – zakładane przez lekarza do pochwy – uniemożliwiają plemnikom dotarcie do komórki jajowej. Są one skuteczne w ponad 99,2%, niezależnie od tego, czy stosujesz je prawidłowo, czy nie. W przeciwieństwie do innych form kontroli urodzeń, nie można zapomnieć o ich zażyciu lub użyć ich w niewłaściwy sposób. Po jej założeniu jesteś chroniona przed ciążą przez okres od 3 do 10 lat. Istnieją dwa rodzaje wkładek wewnątrzmacicznych: miedziane (ParaGard) i hormonalne (Kyleena, Liletta, Mirena i Skyla).

Jeśli zajdziesz w ciążę, to zwykle dlatego, że wkładka wewnątrzmaciczna częściowo lub całkowicie wysunęła się z macicy.

W takim przypadku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Istnieje większe ryzyko wystąpienia zagrażających życiu powikłań, takich jak ciąża pozamaciczna, w której jajeczko zagnieżdża się poza macicą. W takim przypadku należy się przebadać. Nawet jeśli ciąża jest we właściwym miejscu (w macicy), lekarz będzie musiał podjąć próbę usunięcia wkładki wewnątrzmacicznej, ponieważ pozostawienie jej na miejscu może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem poronienia.

Antykoncepcja dopochwowa

Antykoncepcja dopochwowa jest wprowadzana do pochwy przed stosunkiem, aby stworzyć środowisko nieprzyjazne dla plemników i uniemożliwić im dotarcie do komórki jajowej w celu zapłodnienia. Dostępne są one w różnych formach, takich jak pianka, galaretka, tabletka, krem, czopek lub rozpuszczalna folia.

Zwykle podczas stosunku płciowego poziom PH w pochwie podnosi się, aby umożliwić plemnikom przedostanie się do kanału rodnego. Środki plemnikobójcze zawierają substancje chemiczne, które zabijają plemniki przed ich podróżą. Nowy, dostępny na receptę, niehormonalny żel o nazwie Phexxi utrzymuje PH pochwy na normalnie kwaśnym poziomie, co powoduje, że plemniki giną, nie mogąc ruszyć w drogę.

Każda z tych metod musi być zastosowana przed stosunkiem płciowym i musi mieć czas, aby wywołać pożądany efekt w pochwie (zwykle 15 minut). Przy prawidłowym stosowaniu środki plemnikobójcze są skuteczne w 70-80%, ale działają lepiej w połączeniu z prezerwatywą lub diafragmą. Skuteczność środka Phexxi wynosi 86% przy prawidłowym stosowaniu.

Metody barierowe

Barierowe metody kontroli urodzeń, takie jak diafragma, kapturek szyjki macicy czy prezerwatywa, fizycznie blokują przedostanie się plemników do macicy. Są one znacznie mniej niezawodne niż hormonalne metody kontroli urodzeń – na przykład prezerwatywa dla mężczyzn jest skuteczna w 98% w przypadku idealnego użycia, ale tylko w 82% w pozostałych przypadkach. Oznacza to, że 18 kobiet, które regularnie używają prezerwatywy ze swoim partnerem, zajdzie w ciążę w ciągu roku. Prezerwatywy często pękają lub nie są zakładane prawidłowo.

Metody te działają lepiej, jeśli stosuje się je w połączeniu ze środkiem plemnikobójczym – rodzajem środka antykoncepcyjnego zawierającym substancje chemiczne, które uniemożliwiają plemnikom dotarcie do komórki jajowej.

Metody zwiększające świadomość płodności (FAM)

Metody te, zwane także naturalnym planowaniem rodziny lub metodą rytmu, pomagają śledzić cykl miesiączkowy, dzięki czemu wiadomo, kiedy występuje owulacja. Aby to zrobić, należy codziennie mierzyć temperaturę, sprawdzać śluz szyjkowy lub zapisywać cykl w kalendarzu. Jeśli zastosujesz przynajmniej jedną z tych metod i będziesz jej dokładnie przestrzegać, prawdopodobieństwo zajścia w ciążę będzie mniejsze niż 5%. Może to być jednak trudne dla większości kobiet, dlatego typowy wskaźnik skuteczności oscyluje wokół 76%.

Jeśli stosujesz kilka metod FAM razem, prawdopodobieństwo, że zadziałają, jest większe. Jednak nadal nie jest to dobre rozwiązanie dla osób, które mają nieregularne cykle miesiączkowe.

Wczesne objawy ciąży

Jeśli nie pojawi się miesiączka, należy wykonać test ciążowy, aby upewnić się, że nie jest się w ciąży. Inne objawy to zmęczenie, wzdęcia, częste siusianie, złe samopoczucie, mdłości oraz wrażliwe, nabrzmiałe piersi. Większość testów ciążowych jest pozytywna przed utratą pierwszej miesiączki, ale jeśli tak się nie stanie, należy udać się do lekarza, jeśli spóźnia się ona o ponad tydzień lub dwa, aby wykluczyć inne choroby i upewnić się, że nie jest się w ciąży.

Czasami tabletki antykoncepcyjne mogą zmienić twój popęd płciowy. Dowiedz się, jak możesz odzyskać swój popęd.

Czasami pigułki mogą zmienić twój popęd płciowy. Istnieją sposoby, aby przywrócić go na właściwe tory, jeśli wiesz, co się dzieje.

Pigułka a niskie T

Większość pigułek antykoncepcyjnych zawiera hormony żeńskie: estrogen i progestynę. Często są one nazywane tabletkami złożonymi. Rodzaje i ilości hormonów są różne, ale wszystkie one wpływają na sposób funkcjonowania organizmu.

Wiele pigułek złożonych obniża poziom testosteronu. Jest to hormon, który sprawia, że masz ochotę na seks. Prawdopodobnie myślisz o testosteronie jako o hormonie męskim. Kobiety też go mają, tylko nie w tak dużym stopniu. Większość kobiet, które przyjmują pigułki, nadal wytwarza wystarczającą ilość testosteronu, aby mieć zdrowe życie miłosne. Ale jeśli na początku jego poziom jest niski, twój popęd seksualny może się pogorszyć.

To coś więcej niż tylko hormony

Seks to nie tylko hormony. Liczy się osoba, miejsce i czas.

Jeśli po prostu tego nie czujesz, zastanów się nad swoim związkiem. Żadna para nie jest idealna, ale przez większość czasu powinno być dobrze.

Czy Twój partner Cię szanuje?

Czy jesteście wobec siebie otwarci i szczerzy?

A może często się kłócicie?

Czy kłócicie się o pieniądze?

Stres, złość i niepokój mogą naprawdę zepsuć nastrój. Jeszcze większy zabójca nastroju? Obraz własnego ciała. Jeśli nie lubisz tego, jak wyglądasz, może być ci trudno rozebrać się lub cieszyć się seksem.

Jak odzyskać dobre samopoczucie

Jeśli ostatnio nie jesteś w najlepszym nastroju, możesz wprowadzić kilka zmian w stylu życia, które pomogą Ci przywrócić pociąg na właściwe tory:

Naucz się kochać rośliny. Tłuszcz nasycony, czyli to, co wycieka z twojego hamburgera, może podnosić poziom cholesterolu. Im jest on wyższy, tym niższy jest twój popęd seksualny. Wybieraj białka pochodzenia roślinnego, takie jak orzechy i fasola lub chudy kurczak i ryby.

Pożegnaj się z jedzeniem śmieciowym. Jedzenie śmieciowe, pełne cukru i złych tłuszczów, sprawia, że jesteś senny i wzdęty. Nie tak chciałabyś wyglądać i czuć się w sypialni.

Pomyśl o cynku. Ten minerał zwiększa poziom testosteronu u mężczyzn i kobiet. Szukaj go w:

• Migdały

• Pestki dyni

• Kurczak

• Skorupiaki

Obejmij ciemną czekoladę. Jest dla Ciebie lepsza niż inne słodycze. Upewnij się, że zawiera co najmniej 70% ciemnej czekolady i ma niską zawartość cukru.

Może działać w drugą stronę

Nie wszyscy, którzy przyjmują pigułki, tracą zainteresowanie seksem. Niektóre kobiety czują się nawet bardziej seksowne niż zwykle.

Może to jednak nie są hormony. Być może czujesz się teraz swobodniejsza, ponieważ nie martwisz się o zajście w ciążę. Możesz też czuć się zdrowsza, bo masz lżejsze miesiączki lub w ogóle ich nie masz.

Porozmawiaj z lekarzem

Kobiety często odczuwają zmianę pożądania w miarę upływu czasu. Jeśli jednak po przyjęciu pigułek zauważysz duże zmiany – zwłaszcza takie, których nie lubisz – powiedz o tym lekarzowi. Winne mogą być inne czynniki, takie jak:

• Problemy z tarczycą

• Cukrzyca

• Otyłość

• Depresja

Jeśli lekarz stwierdzi, że jesteś zdrowy, być może nadszedł czas, aby przejść na tabletki, które nie obniżają poziomu testosteronu. W zwiększeniu poziomu testosteronu może pomóc także suplement o nazwie DHEA. Możesz też wypróbować metodę kontroli urodzeń, która nie wykorzystuje hormonów, np:

• Wkładki wewnątrzmaciczne (IUD)

• Czepki na szyjkę macicy

• Diafragmy

Podwiązanie jajowodów, czyli zabieg ten ma wiele zalet i wad. Jest to również zabieg trwały i trudny do odwrócenia, co stanowi zarówno zaletę, jak i wadę.

Słowo „tubal” odnosi się do jajowodów, a „ligation” oznacza ich podwiązanie. Jajowody to cienkie rurki, które łączą każdy z jajników z macicą – są one drogami przepływu niezapłodnionych jajeczek. Podwiązanie jajowodów polega na operacji przecięcia lub zablokowania jajowodów. W ten sposób jajeczka uwalniane w każdym cyklu przez jajniki nie będą mogły się spotkać i zostać zapłodnione przez plemniki.

Zalety podwiązania jajowodów

Jest trwała. Jest to duży plus, jeśli nie chcesz mieć dzieci lub nie chcesz mieć ich więcej.

Działa. Tylko jedna na 200 kobiet zachodzi w ciążę po zabiegu podwiązania jajowodów. To mniej niż 1%.

Nie ma wpływu na hormony. Nie zmienia miesiączki ani nie wywołuje menopauzy. Nie powoduje też skutków ubocznych, które wywołują tabletki antykoncepcyjne, takich jak wahania nastroju, przyrost masy ciała czy bóle głowy, ani skutków ubocznych, które czasami wywołuje wkładka wewnątrzmaciczna, takich jak skurcze, obfitsze miesiączki czy plamienia.

Nie musisz pamiętać o żadnych czynnościach. Nie musisz zakładać diafragmy, brać pigułek, używać prezerwatywy ani liczyć dni w kalendarzu, aby uniknąć ciąży. Dzięki temu możesz czuć się bardziej zrelaksowana podczas uprawiania seksu.

Może to zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka jajnika. Naukowcy nie są pewni, dlaczego tak się dzieje, ale badania wykazały, że podwiązanie jajowodów może znacznie zmniejszyć ryzyko wystąpienia tego rodzaju nowotworu u kobiety.

Jeśli ciąża stanowiłaby dla ciebie ryzyko zdrowotne albo jeśli ty lub twój partner cierpicie na chorobę genetyczną, której przekazanie dziecku byłoby ryzykowne, podwiązanie jajowodów może być dla ciebie dobrym rozwiązaniem.

Wady podwiązania jajowodów

Jest trwała. Chociaż czasami można ją odwrócić za pomocą operacji, nie zawsze jest to możliwe. Tylko około połowa kobiet, które poddają się zabiegowi, jest w stanie zajść w ciążę. Jeżeli nie jesteś pewna, że nigdy nie zajdziesz w ciążę, zabieg podwiązania jajowodów nie jest dla ciebie odpowiedni.

Nie chroni przed chorobami przenoszonymi drogą płciową. Będziesz musiała używać prezerwatyw, aby zapobiec chorobom przenoszonym drogą płciową, w tym HIV.

Ciąża. Jest to rzadkie, ale podwiązanie jajowodów może się nie udać. Jeśli jajowody nie zostaną całkowicie zamknięte, możesz zajść w ciążę.

Może to doprowadzić do ciąży pozamacicznej. Jeśli zajdziesz w ciążę, prawdopodobieństwo zajścia w ciążę tego typu jest większe, ponieważ ciąża występuje w innym miejscu niż macica, zazwyczaj w jednym z jajowodów. Ciąża pozamaciczna może spowodować pęknięcie jajowodu. Może to prowadzić do silnego krwawienia. Aby to naprawić, konieczna będzie natychmiastowa operacja.

Operacja wiąże się z ryzykiem. Problemy zdarzają się bardzo rzadko, ale ten rodzaj operacji może spowodować krwawienie lub uszkodzenie jelit, pęcherza moczowego lub głównych naczyń krwionośnych.

Po zabiegu podwiązania jajowodów może dojść do gwałtownego spadku poziomu estrogenów i progesteronu. Często dyskutuje się o tym, czy może to nastąpić, ale określa się to mianem zespołu po podwiązaniu jajowodów (PTLS – post-tubal ligation syndrome). Objawy są bardzo podobne do menopauzy: uderzenia gorąca, nocne poty, suchość pochwy, wahania nastroju, problemy ze snem, mniejszy popęd płciowy i nieregularne miesiączki. Mogą też występować obfite i bolesne miesiączki.

Cięcie pooperacyjne może ulec zakażeniu lub może wystąpić reakcja na znieczulenie. Istnieje również niewielkie prawdopodobieństwo utrzymywania się bólu brzucha.

Ryzyko wystąpienia tego typu problemów jest większe, jeśli masz nadwagę, byłaś wcześniej operowana w tym samym miejscu, masz cukrzycę, choroby płuc lub chorobę zapalną miednicy.

Poparzenia jelit lub skóry są również możliwe, jeśli chirurg użyje prądu elektrycznego do zamknięcia jajowodów.

Co dzieje się podczas zabiegu podwiązania jajowodów?

Zabieg podwiązania jajowodów zostanie przeprowadzony w szpitalu lub w ambulatorium. Lekarz poda Ci leki na sen, abyś nie czuła niczego podczas zabiegu.

Chirurg wykona jedno lub dwa małe nacięcia w brzuchu, a następnie napełni go gazem. W jedno cięcie włoży długie, cienkie urządzenie podobne do teleskopu (tzw. laparoskop), aby zajrzeć do Twojego brzucha. W drugie cięcie włoży narzędzia, aby przeciąć, uszczelnić, opasać, zacisnąć lub podwiązać jajowody.

Następnie chirurg zaszyje nacięcia na Twoim brzuchu. Kilka godzin później możesz wrócić do domu, aby odpocząć.

Powrót do zdrowia po zabiegu podwiązania jajowodów

Po kilku godzinach od zabiegu można już wrócić do domu.

Miejsca nacięć (nacięcia) mogą być nieco niewygodne. Może również wystąpić ból lub skurcze w brzuchu, zmęczenie, łagodne krwawienie z pochwy, zawroty głowy lub ból gardła spowodowane znieczuleniem.

Jeśli chirurg użył gazu do nadmuchania brzucha w celu wykonania zabiegu podwiązania jajowodów, może wystąpić wzdęcie. Może to powodować ból brzucha lub ramion. Powinno to ustąpić w ciągu kilku dni.

Po upływie 48 godzin od zabiegu podwiązania jajowodów nie należy kąpać się ani brać prysznica. Przez co najmniej tydzień nie wolno trzeć ani szorować miejsc nacięcia. Po kąpieli lub prysznicu należy dokładnie osuszyć skórę.

Kilka dni po zabiegu podwiązania jajowodów powinnaś być w stanie wrócić do swoich normalnych zajęć. Nie wolno jednak podnosić żadnych ciężkich przedmiotów, dopóki lekarz nie stwierdzi, że jest to bezpieczne.

Jak szybko mogę uprawiać seks po zabiegu podwiązania jajowodów?

Powinnaś móc uprawiać seks tydzień po zabiegu podwiązania jajowodów.

Po zabiegu nie musisz stosować dodatkowej formy antykoncepcji, ale nie uchroni cię ona przed chorobami przenoszonymi drogą płciową. Używanie prezerwatywy podczas stosunku pomoże zapobiec chorobom przenoszonym drogą płciową.

Koszt podwiązania jajowodów

Koszt zabiegu podwiązania może być różny w zależności od miejsca zamieszkania, lekarza i ubezpieczenia. Średni koszt wynosi od 1 500 do 6 000 dolarów.

Inne metody kontroli urodzeń

Nawet 20% kobiet, które poddały się zabiegowi podwiązania jajowodów, żałuje, że tego nie zrobiły, dlatego ważne jest, aby rozważyć wszystkie możliwości. Kobiety poniżej 30 roku życia są bardziej skłonne do późniejszej zmiany zdania.

Jeśli nie jesteś pewien, możesz rozważyć te długoterminowe opcje kontroli urodzeń:

Wazektomia. Jeśli jesteś w stałym związku, Twój mąż lub partner może być skłonny poddać się temu zabiegowi, który zapobiega przedostawaniu się plemników do jego nasienia. Jest to zabieg bezpieczniejszy niż podwiązanie jajowodów i można go przeprowadzić, gdy mąż jest przytomny.

WKŁADKA WEWNĄTRZMACICZNA. Lekarz umieszcza to małe plastikowe urządzenie w kształcie litery T w macicy. Może ona pozostać na miejscu od 3 do 10 lat. Wkładki wewnątrzmaciczne są w ponad 99% skuteczne w zapobieganiu ciąży.

Implant. Lekarz umieszcza plastikowy pręcik wielkości zapałki pod skórą górnej części ramienia. Wydziela on hormon progestynę i może pozostać na miejscu przez okres do 3 lat.

Czy można założyć miedzianą wkładkę wewnątrzmaciczną jako antykoncepcję awaryjną? Jak to działa? Jakie są jej zalety i wady?

Jak działa wkładka wewnątrzmaciczna z miedzi?

Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna to małe urządzenie w kształcie litery T, wykonane z miedzi lub elastycznego plastiku owiniętego miedzią. Lekarz umieszcza ją wewnątrz macicy, aby zapobiec ciąży. Jej działanie polega na uniemożliwieniu plemnikom dotarcia do komórki jajowej.

Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna różni się od wkładki hormonalnej, która uwalnia hormon progestynę, aby zapobiec ciąży.

Obecnie w Stanach Zjednoczonych dostępny jest tylko jeden rodzaj miedzianej wkładki wewnątrzmacicznej. Nazywa się ona ParaGard.

Jak dobrze sprawdza się jako antykoncepcja awaryjna?

Wkładki wewnątrzmaciczne z miedzi są bardzo skuteczną formą antykoncepcji awaryjnej – mówi Lisa Holloway, pielęgniarka z Waszyngtonu, specjalizująca się w zdrowiu kobiet. Jej skuteczność w zapobieganiu ciąży jest bliska 100%. Pigułki antykoncepcyjne, które są drugą opcją antykoncepcji awaryjnej, mają około 90% skuteczności.

Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna może być stosowana jako antykoncepcja awaryjna do 5 dni po odbyciu stosunku bez zabezpieczenia, aby zapobiec zapłodnieniu. Można ją stosować dłużej niż 5 dni, jeśli wiadomo, kiedy miałaś ostatnią owulację i czy nastąpiła ona w ciągu 5 dni od owulacji.

Stosowanie miedzianej wkładki wewnątrzmacicznej w ramach antykoncepcji awaryjnej nie jest tożsame z aborcją, która kończy istniejącą ciążę. Wkładka miedziana zapobiega zajściu w ciążę. Jeśli jesteś już w ciąży, nie działa.

Wkładka miedziana działa szybko i może również zapobiec zajściu w ciążę w późniejszym okresie. Badania sugerują, że kobiety, którym założono miedzianą wkładkę wewnątrzmaciczną w ramach antykoncepcji awaryjnej, są bardziej skłonne do zachowania jej i stosowania jako długoterminowej kontroli urodzeń. W związku z tym prawdopodobieństwo zajścia w ciążę w pierwszym roku po zastosowaniu metody awaryjnej jest mniejsze niż w przypadku kobiet, które wybierają tabletki antykoncepcji awaryjnej.

Jak założyć miedzianą wkładkę wewnątrzmaciczną

Aby uzyskać miedzianą wkładkę wewnątrzmaciczną, należy uzyskać receptę. Aby umówić się na wizytę, należy zadzwonić do lekarza lub do poradni planowania rodziny. Lekarz wprowadzi wkładkę przez pochwę do macicy.

Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna jest także długoterminową formą kontroli urodzeń. Po jej założeniu można ją utrzymywać w celu zapobiegania ciąży przez okres do 10-12 lat. W każdej chwili można ją usunąć. Jeśli chcesz zajść w ciążę, możesz rozpocząć starania zaraz po jej wyjęciu.

Usuwanie go po zastosowaniu antykoncepcji awaryjnej

Jeśli nie chcesz stosować miedzianej wkładki wewnątrzmacicznej przez dłuższy czas, możesz ją usunąć, kiedy będziesz gotowa. Lekarz wyjmie ją w swoim gabinecie. W trakcie i po zabiegu może wystąpić lekkie krwawienie i skurcze.

Wyjęcie wkładki wewnątrzmacicznej zaraz po zastosowaniu antykoncepcji awaryjnej powoduje utratę niektórych korzyści wynikających z jej działania. Koszt wkładki jest taki sam, niezależnie od tego, czy jest ona stosowana przez 1 miesiąc czy przez 10 lat. Po jej wyjęciu nie ma już ochrony przed ciążą. Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna jest łatwa do usunięcia, ale nie jest opłacalna – mówi dr Tara Scott, ginekolog funkcjonalny z Akron w stanie Ohio.

Jeśli planujesz założyć, a następnie wyjąć wkładkę wewnątrzmaciczną, musisz zaplanować, jaką metodę antykoncepcyjną będziesz stosować po jej wyjęciu – radzi Holloway.

Plusy i minusy

Stosowanie miedzianej wkładki wewnątrzmacicznej przynosi wiele korzyści, między innymi:

• Jest to najskuteczniejsza forma antykoncepcji.

• Można ją stosować jako antykoncepcję awaryjną, jeśli zostanie założona w ciągu 5 dni od odbycia stosunku płciowego bez zabezpieczenia.

• Jest to również bardzo skuteczna forma długoterminowej kontroli urodzeń. Można ją stosować w celu uniknięcia zajścia w ciążę nawet przez 10-12 lat od momentu jej zastosowania.

• Jeśli jednak zmienisz zdanie i zechcesz zajść w ciążę, możesz rozpocząć starania zaraz po wyjęciu wkładki.

• Działa dobrze nawet w przypadku nadwagi, co nie zawsze jest prawdą w przypadku tabletek antykoncepcji awaryjnej.

Istnieją również wady stosowania miedzianej wkładki wewnątrzmacicznej, takie jak:

• Potrzebna jest recepta. Niektóre tabletki antykoncepcji awaryjnej można kupić bez recepty.

• Założenie wkładki może być niewygodne, zwłaszcza jeśli nigdy nie miałaś dzieci.

• Może to spowodować zmiany w przebiegu miesiączki. Mogą one trwać dłużej lub przepływy mogą być bardziej obfite. Nie powinnaś stosować miedzianej wkładki wewnątrzmacicznej jako metody antykoncepcyjnej, jeśli masz stały problem z bolesnymi i obfitymi miesiączkami, mówi Holloway.

• Mogą one wywoływać inne skutki uboczne, takie jak nasilenie lęku, mówi Scott.

Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna nie chroni przed chorobami przenoszonymi drogą płciową, w tym przed HIV.

Każdy człowiek jest inny, a przy podejmowaniu decyzji o awaryjnej kontroli urodzeń należy wziąć pod uwagę pewne kwestie. Porozmawiaj z lekarzem o swoich możliwościach. Zachęcam wszystkie kobiety, które rozważają tę opcję, aby przedyskutowały, jaka metoda antykoncepcji awaryjnej jest dla nich najlepsza” – mówi Holloway.

Czy rozważasz podwiązanie jajowodów w celu kontroli urodzeń? Lekarz wyjaśnia, na czym polega zabieg podwiązania jajowodów, jaka jest jego skuteczność i czy można go odwrócić, jeśli później zmienisz zdanie.

Celem zabiegu jest uniemożliwienie jajeczkowania w drodze z jajników do macicy, co uniemożliwia zajście w ciążę.

Co dzieje się podczas zabiegu?

Zabieg podwiązania jajowodów można wykonać w szpitalu lub w ambulatoryjnej klinice chirurgicznej. Otrzymasz znieczulenie, więc nie będziesz nic czuła.

Chirurg wykona jedno lub dwa małe nacięcia w brzuchu i może wpompować gaz, aby go nadmuchać, co umożliwi lepszy wgląd do środka. Użyje długiego, cienkiego urządzenia podobnego do małego teleskopu (tzw. laparoskopu), aby przeciąć, uszczelnić, opasać, zacisnąć lub podwiązać jajowody. Następnie lekarz zszyje nacięcia i po kilku godzinach możesz wrócić do domu.

Jaka jest jego skuteczność?

Zabieg podwiązania jajowodów jest prawie w 100% skuteczny, ale nie do końca. Istnieje niewielkie ryzyko zajścia w ciążę po zabiegu podwiązania. Może się to zdarzyć, jeśli jajowody zrosną się, co zdarza się bardzo rzadko. Odsetek niepowodzeń wynosi 0,5%.

Jak wygląda powrót do zdrowia?

Przez kilka dni po zabiegu może występować ból brzucha. Jeśli lekarz zastosował gaz w brzuchu, może to również powodować bóle ramion. Możesz także odczuwać zmęczenie, zawroty głowy lub wzdęcia.

Zespół medyczny omówi z pacjentem sposób radzenia sobie z tymi skutkami ubocznymi oraz termin powrotu do normalnej aktywności, który zwykle przypada w ciągu kilku dni. Lekarz może zalecić unikanie seksu przez około tydzień i podnoszenia ciężkich przedmiotów przez kilka tygodni. Skaleczenia należy utrzymywać w stanie suchym przez co najmniej 48 godzin.

Jakie są zagrożenia?

Jak każdy zabieg, podwiązanie jajowodów może wiązać się z pewnym ryzykiem. Należą do nich:

• Krwawienie

• Zakażenie

• Uszkodzenie innych narządów lub głównych naczyń krwionośnych

• Efekty uboczne spowodowane znieczuleniem

• Zapłodnione jajo, które zagnieżdża się poza macicą (ciąża ektopowa)

Komplikacje mogą być bardziej prawdopodobne, jeśli:

• Wcześniejsza operacja brzucha

• Otyłość

• Cukrzyca

• Choroba zapalna miednicy (PID)

• Choroba płuc

Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli po zabiegu wystąpi którykolwiek z poniższych problemów:

• Temperatura powyżej 100,4 F

• Omdlenie

• Wymioty lub mdłości

• Zaczerwienienie lub obrzęk wokół rany

• Silny ból, który nie ustępuje

• Krwawienie przez opatrunek

• Nieprzyjemnie pachnąca wydzielina z rany

Ile to kosztuje?

W zależności od miejsca pobytu i rodzaju zabiegu, koszt podwiązania może wynosić od 1500 do 6000 dolarów. Zazwyczaj jest on pokrywany przez ubezpieczenie.

Czy mogę zdjąć rurki, jeśli zmienię zdanie?

W niektórych przypadkach możliwe jest odwrócenie zabiegu podwiązania jajowodów. Jest to jednak poważna operacja, która wymaga kilkudniowego pobytu w szpitalu.

Istnieje duże prawdopodobieństwo, że nie uda się jej odwrócić. Zależy to od tego, jaką metodą wykonano u Ciebie zabieg podwiązania jajowodów, jak dawno temu to nastąpiło i czy Twoje jajowody są zbyt uszkodzone, aby go cofnąć.

Odwrócenie zabiegu podwiązania jajowodów zwiększa ryzyko ciąży pozamacicznej.

Czy podwiązanie jajowodów chroni przed chorobami wenerycznymi?

Nie. Zabieg ten ma na celu jedynie zapobieganie ciąży. Prezerwatywy męskie zapewniają najlepszą ochronę przed większością chorób przenoszonych drogą płciową (STD), w tym przed HIV.