Lekarz mówi ci.

Gąbka antykoncepcyjna, zwana również gąbką Today, to małe urządzenie w kształcie pączka, pokryte środkiem plemnikobójczym. Dowiedz się więcej o tym, jak używać gąbki, jaka jest jej skuteczność, jakie są korzyści i zagrożenia oraz gdzie można ją znaleźć.

Gąbka antykoncepcyjna to małe urządzenie w kształcie pączka z wgłębieniem w środku. Wykonana jest z pianki poliuretanowej pokrytej środkiem plemnikobójczym – substancją chemiczną, która zabija plemniki. Kobiety wkładają ją do pochwy przed stosunkiem płciowym, aby uniemożliwić plemnikom mężczyzny przedostanie się do macicy i zajście w ciążę.

Można usłyszeć, że nazywa się ją gąbką antykoncepcyjną lub gąbką Today, od jedynej marki zatwierdzonej przez FDA.

Jak używać gąbki antykoncepcyjnej

Gąbkę można założyć do 24 godzin przed stosunkiem płciowym. Aby to zrobić:

Gąbka musi pozostać na miejscu przez co najmniej 6 godzin po odbyciu stosunku. Nie pozostawiaj jej jednak na miejscu dłużej niż 30 godzin.

Aby ją wyjąć, delikatnie pociągnij za pasek. Pomocne może być przyciśnięcie jej mięśniami pochwy. Jeśli są one zbyt ciasne, aby je wyjąć, odczekaj kilka minut i spróbuj ponownie.

Sprawdź, czy gąbka nie jest rozdarta i czy żadne jej kawałki nie pozostały w pochwie. Następnie wyrzuć ją do kosza.

Skuteczność gąbki antykoncepcyjnej

Na 100 kobiet, które nigdy nie rodziły i które stosują gąbkę w ciągu roku, około 14 zajdzie w ciążę. Oznacza to, że jej skuteczność wynosi 86%.

Ponieważ poród może rozciągnąć pochwę i szyjkę macicy, gąbka nie przylega tak dokładnie do ciała kobiet, które urodziły dziecko. Około 27 ze 100 kobiet zajdzie w ciążę podczas stosowania gąbki, co oznacza skuteczność na poziomie 73%.

Dla porównania, skuteczność prezerwatyw dla mężczyzn wynosi 87%, a skuteczność pigułek antykoncepcyjnych – 93%.

Czy gąbka chroni przed chorobami przenoszonymi drogą płciową?

Nie. Prezerwatywa dla mężczyzn jest najlepszym sposobem ochrony przed chorobami przenoszonymi drogą płciową, takimi jak HIV.

Jak działa gąbka antykoncepcyjna?

Gąbka chroni przed ciążą na trzy sposoby:

• Środek plemnikobójczy zabija komórki plemników przez 24 godziny. W tym czasie można uprawiać seks bez konieczności użycia większej ilości środka plemnikobójczego.

• Jego zadaniem jest zatrzymanie i wchłonięcie nasienia, zanim będzie ono miało szansę przedostać się do szyjki macicy, która łączy pochwę z macicą.

• Działa ona jako fizyczna bariera pomiędzy plemnikami a szyjką macicy.

Zalety gąbki antykoncepcyjnej

Niektóre kobiety wolą gąbkę, ponieważ:

• Można ją kupić bez recepty.

• Nie zawiera żadnych hormonów.

• Nie wpływa na karmienie piersią.

• Można uprawiać seks więcej niż raz w ciągu 24 godzin bez konieczności jego wymiany.

• Twój partner nie musi być zaangażowany w używanie tego urządzenia.

Ryzyko związane z gąbką antykoncepcyjną

Wady gąbki antykoncepcyjnej obejmują:

• Może być trudna do usunięcia.

• Nadal możesz zachorować na chorobę weneryczną.

• Niektóre kobiety odczuwają pieczenie lub mają reakcję alergiczną.

• Spermicyd może podrażniać narządy płciowe, zwiększając ryzyko zakażenia wirusem HIV.

• Pozostawienie gąbki na miejscu przez zbyt długi czas może prowadzić do zespołu wstrząsu toksycznego (TSS).

Wybierz inną metodę kontroli urodzeń, jeśli masz okres lub jeśli niedawno urodziłaś, poroniłaś lub dokonałaś aborcji. Nie powinnaś również używać gąbki, jeśli często zapadasz na infekcje dróg moczowych lub jeśli już wcześniej miałaś TSS.

Gdzie można kupić gąbkę antykoncepcyjną

Gąbkę można kupić bez recepty w większości aptek i przychodni.

Istnieje wiele rodzajów środków antykoncepcyjnych, ale jak dobrze działają poszczególne z nich? Odpowiedź zależy od tego, jak je stosujesz.

Skuteczność niektórych metod kontroli urodzeń zależy częściowo od tego, jak starannie je stosujesz. Na przykład, jeśli codziennie zażywasz tabletki antykoncepcyjne dokładnie o tej samej porze i nigdy ich nie pomijasz (co eksperci nazywają idealnym stosowaniem), Twoja szansa na zajście w ciążę w danym roku wynosi około 1%.

Jednak większość ludzi nie stosuje tabletek antykoncepcyjnych idealnie za każdym razem. Mogą one czasem zapomnieć o jej zastosowaniu lub mieć problemy z jej prawidłowym użyciem. Specjaliści nazywają to typowym stosowaniem. Dla osób stosujących tabletki antykoncepcyjne typowe stosowanie oznacza, że szansa zajścia w ciążę wynosi 9% w danym roku.

Oto jak różne formy kontroli urodzeń wypadają pod względem skuteczności w oparciu o typowe stosowanie.

Najskuteczniejsze

Podwiązanie jajowodów: Zabieg ten, nazywany przez niektórych podwiązaniem jajowodów, polega na zamknięciu jajowodów, co uniemożliwia jajeczku przedostanie się do macicy i uniemożliwia plemnikom dotarcie do niego. Jest to bardzo skuteczna forma kontroli urodzeń. Szanse na zajście w ciążę po podwiązaniu jajowodów wynoszą mniej niż 1 na 100.

Wazektomia: Ten niewielki zabieg chirurgiczny polega na wycięciu części przewodów (zwanych nasieniowodami), przez które plemniki wydostają się z organizmu. W wyniku tego mężczyzna podczas stosunku płciowego produkuje nasienie, w którym nie ma plemników. Jądra nadal produkują plemniki, które są następnie wchłaniane przez organizm. Po wazektomii prawdopodobieństwo zajścia w ciążę wynosi mniej niż 1 na 100.

Wszczepialny pręt: Po umieszczeniu przez lekarza pręcika wielkości wykałaczki (Nexplanon) pod skórą ramienia, zwykle w ciągu pierwszych 5 dni miesiączki, zabieg jest zakończony. Urządzenie codziennie uwalnia wystarczającą ilość hormonu progestyny, aby zapobiec ciąży przez 3 lata. Szansa zajścia w ciążę jest mniejsza niż 1 na 100.

Spirala miedziana: Wkładka wewnątrzmaciczna (IUD) to małe urządzenie w kształcie litery T, które umieszcza się wewnątrz macicy. Wkładka z miedzią (ParaGard) zaczyna działać natychmiast, aby chronić przed ciążą. Jej skuteczność wynosi 99% (mniej niż 1 na 100 osób, które mają taką wkładkę, zachodzi w ciążę w ciągu roku) i w niewielkim stopniu zmienia ona naturalny cykl hormonalny.

Hormonalna wkładka wewnątrzmaciczna: Niektóre wkładki wewnątrzmaciczne (Kyleena, Liletta, Mirena, Skyla) zawierają hormony, które są uwalniane w macicy, aby zapobiec ciąży. Wkładka hormonalna zaczyna działać po około 7 dniach od założenia. Mniej niż 1 na 100 osób rocznie zachodzi w ciążę stosując ten rodzaj antykoncepcji. Lekarz może usunąć wkładkę wewnątrzmaciczną (miedzianą lub hormonalną) w dowolnym momencie, jeśli pacjentka zdecyduje, że chce zajść w ciążę.

Skuteczne

Zastrzyk (Depo-Provera): Lekarz wstrzykuje hormony progesteronowe w ciągu pierwszych 5 do 7 dni od wystąpienia normalnej miesiączki. Jeden zastrzyk przyjmuje się co 3 miesiące. Idealne zastosowanie zastrzyku oznacza, że każdy kolejny zastrzyk otrzymasz dokładnie w 13 tygodniu, co powinno dać Ci mniej niż 1 na 100 szans na zajście w ciążę w ciągu następnego roku. Ponieważ jednak niektóre osoby czekają dłużej z otrzymaniem kolejnej dawki, przy typowym stosowaniu ryzyko zajścia w ciążę w danym roku wynosi około 6 na 100.

Pigułka: Ta kombinacja dawek estrogenu i progesteronu jest powszechnie stosowaną formą kontroli urodzeń. Przy typowym stosowaniu około 9 na 100 osób zajdzie w ciążę w danym roku. Przy idealnym stosowaniu (przyjmowanie pigułki o tej samej porze każdego dnia) tylko 1 na 100 osób zajdzie w ciążę w danym roku. W przypadku rzadziej stosowanej minipigułki idealne stosowanie oznacza, że należy ją przyjmować niemal dokładnie o tej samej porze (w ciągu godziny lub dłużej) każdego dnia.

Plaster: Jest to cienki kawałek przezroczystego materiału, który przykleja się do ramienia, łopatki lub podbrzusza i który dostarcza kombinacji estrogenu i progesteronu. Zmienia się go co tydzień. Przy typowym stosowaniu ryzyko zajścia w ciążę w danym roku wynosi około 9 na 100. Idealne stosowanie, które zmniejsza to ryzyko do 1 na 100, oznacza, że zmieniasz go dokładnie o tej samej porze każdego tygodnia i upewniasz się, że nie poluzuje się ani nie odpadnie.

Pierścień dopochwowy: To urządzenie w kształcie pierścienia (NuvaRing) umieszcza się w pochwie, gdzie uwalnia hormony (progestynę i estrogen), które powstrzymują jajniki przed uwalnianiem jajeczek i w ten sposób zapobiegają ciąży. Pierścień ma pozostawać w organizmie przez 3 tygodnie, po czym należy go wymienić. Szansa na zajście w ciążę wynosi około 9 na 100 przy typowym stosowaniu.

Częściowo skuteczne

Metody barierowe: Te opcje, w tym prezerwatywy, diafragmy (Koromex, Ortho-Diaphragm), gąbki (Today Sponge) i kapturki na szyjkę macicy (FemCap), fizycznie blokują plemnikom dostęp do komórki jajowej. W przypadku niektórych z tych metod dodaje się środek plemnikobójczy w postaci kremu, żelu lub pianki, aby dodatkowo pomóc w zatrzymaniu plemników. W przypadku prezerwatyw zakładanych do pochwy skuteczność jest różna – 12-24 na 100 osób zachodzi w ciążę rocznie – w zależności od rodzaju prezerwatywy, sposobu jej użycia i tego, czy wcześniej rodziłaś (w przypadku gąbki). W przypadku prezerwatyw zakładanych na penisa, w ciągu roku w ciążę zajdzie około 18 na 100 osób. Dzieje się tak dlatego, że mogą one pęknąć lub zsunąć się podczas stosunku.

Wycofanie: Metoda ta polega na wyciągnięciu penisa z pochwy tuż przed wytryskiem. (Działa ona do pewnego stopnia, ale nie tak dobrze jak inne metody kontroli urodzeń. Częścią problemu jest to, że może być trudno wyczuć czas wytrysku. Ponadto sperma może wydostać się z penisa nawet przed wytryskiem. Około 22 na 100 osób (1 na 5 par), które stosują metodę odstawienia, zajdzie w ciążę w danym roku.

Naturalne Planowanie Rodziny: Metoda ta, zwana czasem metodą rytmu, polega na tym, że ty i twój partner ustalacie dni, w których prawdopodobieństwo zajścia w ciążę jest najmniejsze. Unikajcie seksu w dniach tuż przed i po owulacji, która zwykle przypada mniej więcej w tym samym czasie każdego miesiąca. Możesz dowiedzieć się, czy masz owulację, licząc dni od miesiączki, mierząc temperaturę ciała lub sprawdzając śluz z szyjki macicy pod kątem oznak owulacji. Około 24 na 100 (1 na 4) osób stosujących tę metodę zajdzie w ciążę w danym roku.

Kontrola narodzin nie jest obowiązkiem wyłącznie kobiet. Oto, co mogą zrobić mężczyźni, aby uniknąć nieplanowanej ciąży.

Dlaczego warto rozważyć męskie środki antykoncepcyjne? Po pierwsze, pigułka nie jest niezawodna. Twój partner może nie być w stanie przyjmować pigułek ze względu na skutki uboczne. Może też nie stosować żadnych form antykoncepcji.

Ponadto to kobiety ponoszą większość odpowiedzialności i kosztów związanych z kontrolą urodzeń, a kobiece metody są zwykle droższe niż te przeznaczone dla mężczyzn. Jeśli chcesz odgrywać bardziej równorzędną rolę, porozmawiaj ze swoim partnerem o tym, jak najlepiej to zrobić.

Prezerwatywy

Prezerwatywy mogą zablokować poczęcie nawet w 98% przypadków. Chronią one również przed chorobami przenoszonymi drogą płciową, takimi jak opryszczka i chlamydia. Nie jest to prawdą w przypadku żadnej innej metody.

Jeśli jednak nie założysz prezerwatywy we właściwy sposób podczas każdego stosunku, szanse na przypadkową ciążę mogą być zaskakująco wysokie. Według niektórych szacunków wynosi ono prawie 1 na 5.

Aby mieć pewność, że prezerwatywa spełni swoje zadanie, należy:

Używać wyłącznie prezerwatyw lateksowych lub poliuretanowych, które przechowywane są w chłodnym i suchym miejscu. Prezerwatywy wykonane ze skóry jagnięcej lub innych materiałów mogą nie chronić przed HIV i innymi wirusami.

Unikaj noszenia prezerwatyw w portfelu, gdzie ciepło i tarcie mogą je uszkodzić.

Sprawdzaj datę ważności na opakowaniu, aby upewnić się, że prezerwatywa nie jest zbyt stara. Używaj środków nawilżających na bazie wody lub silikonu. Prawdopodobieństwo pęknięcia prezerwatywy jest mniejsze niż w przypadku tych zawierających olej. Ważne jest także przestrzeganie poniższych zasad przy zakładaniu i zdejmowaniu prezerwatywy:

Wazektomia

Wazektomia jest znana również jako sterylizacja mężczyzn. Chirurg przecina i zamyka przewody, przez które plemniki przechodzą, aby dotrzeć do jąder. Jest to najskuteczniejsza metoda kontroli urodzeń dla mężczyzn. Tylko około 15 na 10 000 par zachodzi w ciążę w ciągu roku po zabiegu.

Po wazektomii potrzeba około 3 miesięcy, aby nasienie stało się wolne od plemników.

Korzyści:

• Jest to prostsze, tańsze i skuteczniejsze niż sterylizacja kobiet.

• Tego samego dnia po zabiegu można wrócić do domu.

• Nie zmienia to odczuć związanych z seksem lub wytryskiem ani u Ciebie, ani u Twojej partnerki.

• Twoje nasienie nie wygląda, nie pachnie i nie jest odczuwane inaczej.

Wady:

• Wazektomia jest prawie na stałe. Prawdopodobnie już nigdy nie będziesz mógł mieć dzieci. Można próbować cofnąć wazektomię za pomocą innego zabiegu, ale nie zawsze się to udaje.

• Nadal będziesz musiał nosić prezerwatywę, aby chronić się przed chorobami wenerycznymi.

• Jak w przypadku każdego zabiegu chirurgicznego, istnieje niewielkie prawdopodobieństwo wystąpienia obrzęku, krwawienia, zakażeń i innych powikłań. Są one jednak rzadkie i zazwyczaj nie są poważne.

Stosunek zewnętrzny

Termin ten obejmuje wszystkie różne rodzaje seksu lub gry wstępnej, w których penis nie wchodzi do pochwy partnerki. Stosunek pozamałżeński może oznaczać:

• Całowanie

• Pieszczoty

• Masturbacja

• Nabijanie na sucho (np. szlifowanie)

• Seks oralny lub analny

Tak długo, jak trzymasz penisa i nasienie z dala od pochwy partnerki, nie może dojść do zapłodnienia. Oczywistym minusem jest jednak to, że nie możesz uprawiać seksu waginalnego. Ponadto jeśli uprawiasz seks oralny lub analny, nadal możesz zarazić się chorobą weneryczną.

Wycofanie się (Pulling Out)

Po łacinie nazywa się to coitus interruptus. Wycofanie jest jedną z najstarszych i najprostszych form kontroli urodzeń, ale jedną z najmniej skutecznych. Polega na wyciągnięciu penisa z pochwy przed wytryskiem.

Metoda wyciągania ma kilka zalet. Nie ma skutków ubocznych i nic nie kosztuje. A naga pochwa nie zakłóca wrażeń seksualnych.

Ale metoda ta działa tylko wtedy, gdy robisz to dobrze. Oznacza to, że musisz się wyrwać wystarczająco wcześnie, aby nasienie nie dostało się do pochwy partnerki ani do środka. Musisz to zrobić w odpowiednim momencie i wystarczająco szybko. Może to być trudne do wykonania, zwłaszcza jeśli jesteś młody i nie uprawiałeś zbyt wiele seksu.

Dlatego właśnie sama metoda wyrywania jest skuteczna tylko w 78% przypadków. Zatem w danym roku 22 na 100 par, które polegają na tej metodzie kontroli urodzeń, zajdą w ciążę.

Metoda odstawienia nie chroni też przed chorobami wenerycznymi.

Minipill: Wszystko, co musisz wiedzieć o przyjmowaniu tabletek antykoncepcyjnych zawierających wyłącznie progestyny.

Zwykłe pigułki antykoncepcyjne zawierają progestynę i drugi żeński hormon zwany estrogenem. Są one znane jako złożone pigułki antykoncepcyjne. Minipigułka zawiera mniejszą dawkę progestyny. A ponieważ nie zawiera estrogenu, minipigułka może mieć mniej skutków ubocznych.

Jak działa

Minipigułka zapobiega ciąży na kilka sposobów. Zagęszcza śluz w szyjce macicy. Utrudnia to plemnikom dotarcie do komórki jajowej. Powoduje również ścieńczenie wyściółki macicy. Pomaga to zapobiec zagnieżdżeniu się zapłodnionego jaja. Podobnie jak zwykłe tabletki antykoncepcyjne, tabletki te zapobiegają owulacji. Jest to moment, w którym jajnik uwalnia komórkę jajową. Jednak minipigułka nie blokuje jajeczek tak dobrze, jak pigułki złożone. W związku z tym jego skuteczność w zapobieganiu ciąży jest nieco mniejsza.

Dlaczego warto go zażywać

Możesz zdecydować się na minipigułkę, jeśli:

karmisz piersią. W przypadku stosowania estrogenów w skojarzonych tabletkach antykoncepcyjnych możesz nie wytwarzać tak dużo mleka. Lekarz może zalecić stosowanie minipigułki, jeśli planujesz karmić dziecko piersią.

Masz powyżej 35 lat i palisz papierosy, masz wysokie ciśnienie krwi lub zakrzepy krwi w wywiadzie. Minipigułka może być dla Ciebie bezpieczniejsza niż złożone tabletki antykoncepcyjne.

Chcesz uniknąć stosowania estrogenu. Hormon ten może wchodzić w interakcje z innymi przyjmowanymi przez Ciebie lekami. Estrogen może również powodować u niektórych kobiet bóle brzucha lub bóle głowy.

Masz zapalenie skóry. Minipigułka może pomóc w leczeniu tego schorzenia skóry. Zapalenie skóry powoduje zaczerwienienie, obrzęk i bolesność skóry. Może to być związane z cyklem miesiączkowym.

Kto powinien unikać stosowania leku Minipill?

Minipigułka nie jest odpowiednia dla każdej kobiety. Lekarz może zalecić unikanie go, jeśli:

• raka piersi lub miał go wcześniej

• Choroba wątroby

• Przeszedł operację odchudzającą

• Problemy z przyjmowaniem tabletek o tej samej porze każdego dnia

• Krwawienie z macicy i nie wiem dlaczego

• Przyjmowanie leków na schorzenia takie jak gruźlica, HIV lub AIDS, lub napady drgawek

Jak przyjmować

Minipigułka jest dostępna w opakowaniu zawierającym 28 tabletek. W przeciwieństwie do złożonych tabletek antykoncepcyjnych, nie zawiera szeregu tabletek nieaktywnych lub placebo. Ważne jest, aby przyjmować minipigułkę codziennie i o tej samej porze każdego dnia. Twój organizm szybciej oczyszcza się z progestyny niż z hormonów zawartych w złożonych tabletkach antykoncepcyjnych. Jeśli minipigułka zostanie zażyta ponad 3 godziny po zwykłej porze, może nie działać tak dobrze, aby zapobiec ciąży. W przypadku pominięcia tego 3-godzinnego okresu, należy użyć prezerwatywy lub nie uprawiać seksu przez następne 2 dni.

Jeśli zapomnisz zażyć tabletkę, zażyj ją, gdy tylko sobie o tym przypomnisz. Może to oznaczać przyjęcie dwóch tabletek w ciągu jednego dnia. Zażyj je w odstępie kilku godzin. Następną tabletkę należy zażyć o zwykłej porze.

Przy pierwszym rozpoczęciu stosowania leku minipill należy go zażyć w ciągu 5 dni od rozpoczęcia miesiączki. Działanie minipigułki wymaga czasu. W pierwszym tygodniu po rozpoczęciu przyjmowania minipigułki należy zawsze używać prezerwatywy podczas stosunku płciowego.

Zagrożenia i działania niepożądane

Zajście w ciążę podczas stosowania minipigułki może spowodować problemy. Istnieje większe prawdopodobieństwo zajścia w ciążę pozamaciczną. Jest to sytuacja, w której zapłodnione jajo zagnieżdża się poza macicą, np. w jajowodzie. Ciąża nie będzie mogła być kontynuowana i może być konieczna operacja usunięcia płodu.

Możliwe działania niepożądane minipigułki obejmują:

• Trądzik

• Nudności

• Zmęczenie

• Bóle głowy

Bóle głowy

• Depresja

• Niższy popęd płciowy

• Wrażliwe piersi

• Cysty na jajnikach

• Przyrost lub utrata masy ciała

• Krwawienie między miesiączkami

• Pominięte miesiączki

• Wahania nastroju

• Zawroty głowy

• Przerzedzenie włosów

Tabletka minipill nie chroni przed zakażeniami przenoszonymi drogą płciową. Aby zmniejszyć ryzyko zachorowania, należy zawsze stosować prezerwatywy.

Wkładki wewnątrzmaciczne i implanty są bardzo bezpieczne i skuteczne w kontroli urodzeń. Istnieją jednak pewne kluczowe różnice w sposobie ich działania. Dowiedz się, jak się je otrzymuje, jak długo działają i jakie są skutki uboczne.

Nazywa się je długo działającymi, odwracalnymi środkami antykoncepcyjnymi (LARC). Te metody typu „dopasuj i zapomnij” działają przez wiele lat, a po ich założeniu nie trzeba robić nic więcej, aby zapobiec ciąży.

Jakie są ich podobieństwa

Zarówno wkładki wewnątrzmaciczne, jak i implanty są bardzo skuteczne – w pierwszym roku ich stosowania szansa zajścia w ciążę wynosi mniej niż 1 na 100. Dla porównania, prawie 10 na 100 kobiet zachodzi w ciążę w pierwszym roku stosowania tabletek antykoncepcyjnych.

Implanty i wkładki wewnątrzmaciczne są podobne do siebie także pod innymi względami. Ich zakładanie i zdejmowanie wymaga udziału lekarza lub pielęgniarki – nie możesz tego zrobić sama. Obie metody są odwracalne – można zajść w ciążę zaraz po ich usunięciu. Na początku są one droższe niż inne metody kontroli urodzeń, ale z czasem koszt ten się wyrównuje.

Ponadto żadna z tych metod nie zapobiega chorobom przenoszonym drogą płciową (STD).

Jak wypadają w porównaniu

Wkładka wewnątrzmaciczna to niewielkie urządzenie w kształcie litery T, które umieszcza się wewnątrz macicy. Istnieją dwa rodzaje: hormonalna i miedziana.

Wkładka hormonalna uwalnia do organizmu hormon progestynę. Zapobiega ona zajściu w ciążę, ponieważ sprawia, że śluz w kanale szyjki macicy jest zbyt gęsty, aby mogły przedostać się przez niego plemniki, powstrzymuje jajniki przed uwalnianiem jajeczek oraz zapobiega przyczepieniu się zapłodnionego jajeczka do wyściółki macicy. Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna jest owinięta cienkim drutem miedzianym, który jest toksyczny dla plemników. Uniemożliwia ona także zagnieżdżenie się zapłodnionego jajeczka w macicy.

Implant hormonalny to maleńka rurka wielkości zapałki, którą umieszcza się pod skórą ramienia. Uwalnia on niewielką ilość progestyny, która powstrzymuje jajniki przed uwalnianiem jajeczek i sprawia, że śluz w szyjce macicy jest zbyt gęsty, aby plemniki mogły się przez niego przedostać.

Jak długo działają?

Hormonalna wkładka wewnątrzmaciczna działa od 3 do 5 lat, w zależności od marki. Wkładka miedziana działa do 10 lat. Implant działa do 3 lat.

Jak szybko zaczynają działać?

Wkładki wewnątrzmaciczne miedziane zaczynają działać zaraz po założeniu. Wkładki hormonalne działają od razu, jeśli założono je w ciągu pierwszych 7 dni miesiączki. W przeciwnym razie może upłynąć do 7 dni, zanim zaczniesz zapobiegać ciąży.

Implant działa od razu, jeśli zostanie założony w ciągu pierwszych 5 dni miesiączki. Jeśli implant zostanie założony po tym czasie, konieczne będzie stosowanie prezerwatyw przez co najmniej 7 dni, aby uniknąć zajścia w ciążę.

Jak się je zakłada?

Zanim założysz wkładkę domaciczną, lekarz wykona badania na obecność chorób wenerycznych. Założenie wkładki, gdy masz chorobę weneryczną, może spowodować zapalenie narządów miednicy, poważną infekcję. Twój lekarz może również zbadać cię, aby upewnić się, że nie jesteś w ciąży.

Pielęgniarka lub lekarz użyją specjalnego narzędzia, aby umieścić wkładkę wewnątrzmaciczną przez otwór w twojej szyjce macicy. Zabieg ten trwa zazwyczaj tylko kilka minut. Możesz odczuwać skurcze, ale tylko przez minutę lub dwie. Do wkładki dołączone są sznurki, za pomocą których lekarz może ją później usunąć.

Aby wszczepić implant do ramienia, lekarz najpierw wstrzyknie lek, który znieczuli miejsce, w którym ma się on znaleźć. Następnie za pomocą specjalnego urządzenia umieści implant pod skórą. Trwa to tylko kilka minut i nie wymaga zakładania szwów. Lekarz poinformuje także, jak należy dbać o skórę w tym miejscu w ciągu kilku dni po wszczepieniu implantu.

Zazwyczaj implantu nie widać pod skórą, ale można go wyczuć palcami. Miejsce to może być obolałe przez kilka dni i mogą pojawić się siniaki.

Skutki uboczne

Po założeniu wkładki hormonalnej skurcze mogą być mniej bolesne, a miesiączka lżejsza. Mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak nieregularne miesiączki i plamienia między miesiączkami, ale zwykle ustępują one po 3-6 miesiącach. Wkładki miedziane mogą powodować obfite krwawienia, skurcze i krwawienia między miesiączkami.

Implanty mogą sprawić, że miesiączka będzie bardzo lekka lub ustąpi, a także złagodzić skurcze i ból. Najczęstszym skutkiem ubocznym jest plamienie w ciągu pierwszych 6 do 12 miesięcy. Inne działania niepożądane, takie jak bóle głowy, przyrost masy ciała i zmiany nastroju, mogą wystąpić, ale nie są zbyt częste.

Obfite krwawienie nie jest normalne w przypadku implantu. Jeśli tak się stanie, należy kontrolować liczbę używanych podpasek lub tamponów i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Bezpieczeństwo

Prawie wszystkie kobiety mogą bezpiecznie stosować wkładki wewnątrzmaciczne i implanty, w tym nastolatki i kobiety, które nie rodziły. Jednak niektóre schorzenia sprawiają, że stosowanie wkładek wewnątrzmacicznych i implantów nie jest bezpieczne.

Nie stosuj żadnego z tych rodzajów wkładek, jeśli:

• Masz krwawienia z pochwy, gdy nie masz miesiączki

• Choroba nowotworowa szyjki macicy lub macicy

• mieć AIDS

• Są w ciąży lub chcą zajść w ciążę

• Mają raka piersi

• Mają nowotwory wątroby

• Choroby wątroby

• Zwiększone ryzyko wystąpienia chorób przenoszonych drogą płciową (STD)/zapalenia narządów miednicy (PID)

• Nieprawidłowa anatomia macicy

Nie należy stosować implantu hormonalnego, jeśli:

• Jesteś w ciąży

• Chorują na wątrobę

• Miałeś raka piersi

• Masz krwawienie z pochwy, które nie jest miesiączką

Jakie problemy mogą wystąpić?

Problemy po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej są bardzo rzadkie, ale mogą się zdarzyć. Wkładka wewnątrzmaciczna może przebić się przez ścianę macicy. Jeśli stanie się to podczas zakładania wkładki, lekarz może to od razu naprawić. Jeśli jednak nie zostanie to od razu naprawione, wkładka może uszkodzić pobliskie narządy, w związku z czym konieczne będzie jej wyjęcie.

W rzadkich przypadkach pacjentka może zajść w ciążę podczas stosowania wkładki wewnątrzmacicznej. Istnieje większe prawdopodobieństwo zajścia w ciążę pozamaciczną, kiedy to dziecko rozwija się poza macicą. Jest to nagły przypadek medyczny. Jeśli odczuwasz ostry lub skurczowy ból w dole brzucha, który trwa dłużej niż kilka minut, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem.

Wkładka wewnątrzmaciczna może wypaść sama, a Ty możesz tego nie poczuć. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli:

• Nie czuje się nitek wkładki wewnątrzmacicznej

• Wyczuwalność wkładki wewnątrz szyjki macicy

• Płyn lub nieprzyjemny zapach wydobywający się z pochwy

• Masz uporczywy ból

Czasami implant może przemieścić się wewnątrz ramienia lub zacząć wypadać, zazwyczaj w pierwszym miesiącu po wszczepieniu. Jeśli zauważysz, że implant wychodzi, natychmiast zacznij stosować inną metodę kontroli urodzeń i jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem.

Jak się je usuwa?

W zależności od rodzaju wkładki, należy zgłosić się do lekarza w celu jej usunięcia w odpowiednim czasie (od 3 do 5 lat w przypadku wkładek hormonalnych i 10 lat w przypadku wkładek miedzianych).

Jeśli masz implant, umów się na wizytę po 3 latach, aby lekarz usunął implant.

Po usunięciu wkładki wewnątrzmacicznej lub implantu możesz w tym czasie założyć nową, jeśli chcesz.

Porównanie kosztów

Może się zdarzyć, że nie będziesz musiała płacić za żadną z nich. Kliniki planowania rodziny zazwyczaj zapewniają implant, wkładkę wewnątrzmaciczną lub inną formę bezpiecznej kontroli urodzeń za niewielką lub zerową opłatą.

Twoja firma ubezpieczeniowa może pokryć część lub całość kosztów kontroli urodzeń, choć może to nie obejmować opcji implantu lub wkładki wewnątrzmacicznej. Aby się upewnić, zadzwoń do swojego ubezpieczyciela.

Jeśli płacisz sama, spodziewaj się około 1000 dolarów za implant oraz kilkuset dolarów za jego założenie. Raz wszczepiony implant może działać nawet do 5 lat. Usunięcie implantu może być również płatne i kosztować kilkaset dolarów.

Wkładka wewnątrzmaciczna może kosztować nawet 1300 dolarów, w zależności od jej rodzaju. Ponieważ oba rodzaje mogą działać przez wiele lat, koszt jest mniej więcej taki sam jak w przypadku metod, które przyjmuje się lub zmienia częściej, takich jak pigułka czy pierścień.

Jak rozmawiać z lekarzem o środkach antykoncepcyjnych, aby mieć pewność, że otrzymujesz taki rodzaj środków, jakiego potrzebujesz.

Podczas wizyty należy omówić kilka spraw. Będziesz chciała dowiedzieć się, jaki rodzaj antykoncepcji jest dla Ciebie odpowiedni i jakie skutki uboczne może powodować. Najpierw jednak musisz rozpocząć rozmowę.

Jak poruszyć temat kontroli urodzeń

Rozmowy o seksie i kontroli urodzeń mogą być trudne, nawet z lekarzem. Wybierz lekarza, do którego masz największe zaufanie, aby kontrolował twoją kontrolę urodzeń – może to być lekarz pierwszego kontaktu, ginekolog-położnik lub lekarz z miejscowej przychodni zdrowia. W niektórych stanach wymagana jest zgoda rodziców na stosowanie antykoncepcji, jeśli masz mniej niż 18 lat.

Jeśli nie czujesz się komfortowo rozmawiając o seksie, pamiętaj, że Twoja wizyta jest poufna. Wszystko, co powiesz, zostanie przekazane tylko tobie i twojemu lekarzowi.

Rozmowa będzie łatwiejsza, jeśli przyjdziesz na wizytę przygotowana. Zapoznaj się z wszystkimi dostępnymi metodami kontroli urodzeń. Zastanów się, jakie są Twoje cele.

Przynieś ze sobą listę pytań, które możesz zadać lekarzowi:

• Jakie są moje możliwości kontroli urodzeń?

• Jaka jest skuteczność każdej z nich?

• Jakie są możliwe zagrożenia lub skutki uboczne?

• Który z nich zalecasz dla mnie?

• Które metody chronią mnie przed chorobami wenerycznymi?

Wybór właściwej metody

Dostępnych jest kilka różnych metod kontroli urodzeń, w tym:

• Metody hormonalne, takie jak pigułka, implant, plaster (Xulane), pierścień (NuvaRing) lub zastrzyk (Depo-Provera)

• Miedziane i hormonalne wkładki wewnątrzmaciczne (IUD)

• Metody barierowe, takie jak prezerwatywa, diafragma i gąbka antykoncepcyjna

Wybór można zawęzić, zastanawiając się nad swoimi potrzebami i odpowiadając na poniższe pytania:

Czy masz więcej niż jednego partnera seksualnego? Prezerwatywa żeńska lub męska ochroni Cię przed chorobami przenoszonymi drogą płciową (STD), a także przed ciążą.

Czy chcesz stosować metodę, o której nie musisz myśleć? Jeśli nie chcesz kłopotać się codziennym przyjmowaniem pigułki, zakładaniem prezerwatywy lub diafragmy przy każdym stosunku płciowym albo cotygodniową wymianą plastra, wybierz metodę długo działającą, taką jak wkładka wewnątrzmaciczna lub implant. Będą one chronić Cię przez 3-10 lat przy bardzo niewielkim wysiłku z Twojej strony.

Czy obawiasz się ciąży? Wkładka wewnątrzmaciczna i implant są skuteczne w ponad 99%.

Czy chcesz uprawiać seks bez przerwy? Nie wybieraj metody, którą trzeba zakładać lub wkładać tuż przed stosunkiem, jak prezerwatywa lub gąbka.

Czy chcesz zajść w ciążę w najbliższej przyszłości? Pigułka, plaster, pierścień i prezerwatywa działają krótko i są łatwo odwracalne.

Czy cierpisz na jakąś chorobę? Tabletki antykoncepcyjne są również pomocne w leczeniu obfitych miesiączek, endometriozy, zespołu policystycznych jajników (PCOS) i innych schorzeń.

Porozmawiaj o skutkach ubocznych i ryzyku

Każdy rodzaj kontroli urodzeń ma swoje własne skutki uboczne i ryzyko. Ogólnie rzecz biorąc, metody hormonalne, takie jak pigułki i plastry, mogą powodować mdłości, bóle głowy, bolesność piersi i plamienia między miesiączkami. Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna może powodować cięższe i bardziej bolesne miesiączki. Zastrzyk może osłabić kości.

Niektóre rodzaje antykoncepcji mogą być ryzykowne, jeśli pacjentka cierpi na pewne schorzenia. Hormonalne metody kontroli urodzeń, takie jak pigułka, plaster i pierścień, mogą powodować zakrzepy krwi u kobiet, które palą papierosy, są w wieku powyżej 35 lat lub miały w przeszłości zakrzepy krwi i udar mózgu. Lekarze nie zalecają wkładek wewnątrzmacicznych kobietom z infekcjami miednicy lub uczulonym na miedź (w przypadku wkładek miedzianych).

Omów swój stan zdrowia z lekarzem, aby znaleźć najbezpieczniejszą dla siebie metodę kontroli urodzeń.

Na co mogę sobie pozwolić?

Ceny różnią się w zależności od rodzaju środków antykoncepcyjnych, które wybierzesz. Cena pigułki antykoncepcyjnej może wynosić od 15 do 50 dolarów miesięcznie. Wkładka wewnątrzmaciczna (IUD) może kosztować od 1300 do 1500 dolarów, ale będzie działać przez kilka lat.

Zgodnie z ustawą Affordable Care Act większość planów ubezpieczeń zdrowotnych jest zobowiązana do pokrycia pełnego kosztu środków antykoncepcyjnych. Niektóre plany mogą nie obejmować wszystkich marek.

Jeśli nie masz ubezpieczenia lub Twoje ubezpieczenie nie pokrywa kosztów Twojej metody antykoncepcyjnej, Medicaid lub inne programy rządowe mogą Ci pomóc.

FDA zmieniła przepisy dotyczące sprzedaży niektórych rodzajów antykoncepcji awaryjnej w aptekach. Zanim wejdziesz do apteki, dowiedz się więcej o dostępnych produktach.

Antykoncepcja awaryjna jest bezpieczna, działa dobrze i powinna być dostępna dla każdego, kto jej potrzebuje.

Trzeba jednak wiedzieć, gdzie ją znaleźć. FDA zmieniła zasady sprzedaży niektórych rodzajów antykoncepcji awaryjnej w aptekach. Zanim wejdziesz do apteki, dowiedz się więcej o dostępnych środkach.

Jak mogę uzyskać antykoncepcję awaryjną?

Istnieje kilka wersji antykoncepcji awaryjnej. Sposób ich otrzymywania dzieli się na trzy kategorie.

Ten lek powinien znajdować się w dziale planowania rodziny w Twojej aptece, razem z prezerwatywami. Jest dostępny w postaci pojedynczej tabletki. Każdy powinien móc go kupić bez recepty. Jednak Twoja apteka może jeszcze nie sprzedawać go w ten sposób. Przewidujemy, że proces ten będzie przebiegał stopniowo i mamy nadzieję, że wkrótce będzie on szerzej dostępny – mówi Denise Bradley, wiceprezes ds. komunikacji korporacyjnej w firmie Teva Pharmaceuticals, która produkuje Plan B One-Step.

• My Way i Next Choice Jedna dawka.

  Są to generyczne wersje leku zawartego w Planie B One-Step, lewonorgestrelu. Są one dostępne w postaci pojedynczej tabletki. Oba powinny być dostępne w dziale planowania rodziny, ale aby je kupić, należy okazać dowód tożsamości. Jeśli nie masz ukończonych 17 lat, będziesz potrzebować recepty.

• Podwójna dawka generycznego lewonorgestrelu.

  Podwójna dawka oznacza, że są to dwie tabletki zamiast jednej. W pozostałych przypadkach są to takie same tabletki jak w przypadku dawki pojedynczej. Co ciekawe, lewonorgestrel w podwójnej dawce nadal znajduje się za ladą apteki, a nie w korytarzu. Dlaczego? Na takie rozwiązanie zezwala FDA. Również w tym przypadku osoby poniżej 17 roku życia muszą mieć receptę.

• Tabletki złożone.

  Jest to nazwa oznaczająca przyjmowanie większej dawki zwykłych tabletek antykoncepcyjnych. Niezależnie od wieku, potrzebna jest recepta. Nie należy przyjmować dodatkowych dawek regularnych tabletek antykoncepcyjnych bez porozumienia z lekarzem.

• Ella

  . Bez względu na wiek potrzebna jest recepta na Ellę.

• IUD

  . Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna T, małe urządzenie umieszczane w macicy, również wymaga recepty. Lekarz będzie musiał założyć ją za pacjentkę. Ponadto badania wykazały, że Plan B One-Step zaczyna tracić skuteczność u kobiet ważących ponad 165 funtów i nie jest zalecany dla osób powyżej tej wagi. W tej grupie sugerowaną metodą antykoncepcji awaryjnej jest miedziana wkładka wewnątrzmaciczna.

Czy moja apteka będzie sprzedawać antykoncepcję awaryjną?

W dzisiejszych czasach powinnaś mieć możliwość wejścia do apteki i kupienia jakiejś formy antykoncepcji awaryjnej. Jednak nie zawsze tak się dzieje. Dlaczego?

• Ostatnie zmiany wprowadzone przez FDA.

  W 2013 r. FDA zniosła ograniczenia wiekowe dla produktu Plan B One-Step. Zgodnie z prawem każdy może go teraz kupić. Może jednak upłynąć trochę czasu, zanim każda apteka będzie go sprzedawać w ten sposób. Obecnie apteka może nadal prosić o okazanie dokumentu tożsamości potwierdzającego ukończenie 17 roku życia. Zadzwoń, aby upewnić się, że będziesz mógł kupić wybrany lek.

• Zamieszanie wśród pracowników.

  „Wielu pracowników nadal nie wie, co jest legalne, a co nie” – mówi Kelly Cleland, MPH, badaczka z Biura Badań Populacyjnych na Uniwersytecie Princeton. Ankiety pokazują, że niektórzy pracownicy aptek nie stosują się do wytycznych. Mogą mieć przestarzałe poglądy na temat ograniczeń. Niektórzy z nich mogą uważać, że na lek dostępny bez recepty potrzebna jest recepta lub sądzić, że istnieje ograniczenie wiekowe dla danego leku, podczas gdy tak nie jest.

• Prawo państwowe.

  W niektórych stanach mogą obowiązywać przepisy ograniczające możliwość zakupu antykoncepcji awaryjnej. Na przykład w Oklahomie niedawno uchwalono prawo uniemożliwiające osobom poniżej 17 roku życia zakup Plan B One-Step bez recepty.

Wskazówki dotyczące zakupu antykoncepcji awaryjnej

• Zadzwoń z wyprzedzeniem.

  Warto to powtórzyć: Nie trać czasu, idąc do apteki, w której nie ma danej tabletki – mówi Cleland. Rozmawiając z personelem, zapytaj także o wszelkie ograniczenia, aby mieć pewność, że możesz ją otrzymać.

• Sprawdź ceny.

  Rozejrzenie się po okolicy może przynieść oszczędności. W jednej z ankiet stwierdzono, że średni koszt planu B One-Step w aptece wynosi 48 USD, przy czym cena waha się od 32 do 65 USD. Leki generyczne nie są dużo tańsze, średnio około 42 USD. Tabletki mogą być tańsze w ośrodkach zdrowia kobiet, uniwersyteckich ośrodkach zdrowia, wydziałach zdrowia i szpitalach.

• Rozważ możliwość uzyskania recepty.

  Umawianie się na wizyty u lekarza może być uciążliwe. Posiadanie recepty może jednak ułatwić uzyskanie antykoncepcji awaryjnej. Nie musisz się martwić o ograniczenia wiekowe.

• Zadzwoń do swojego ubezpieczyciela.

  Dowiedz się, czy ubezpieczenie obejmuje antykoncepcję awaryjną. Jeśli tak, powinnaś mieć możliwość otrzymania pigułek na receptę taniej lub za darmo. Aby otrzymać receptę, należy udać się do lekarza. Eksperci w dziedzinie opieki zdrowotnej nie są pewni, w jaki sposób nowa ustawa o opiece zdrowotnej, zwana Affordable Care Act, zmieni pokrycie ubezpieczeniowe na antykoncepcję awaryjną. Twój plan ubezpieczeniowy może nie obejmować wszystkich opcji. Sprawdź to w swoim towarzystwie ubezpieczeniowym.

• Poznaj swoje prawa.

  Możesz spotkać się z pracownikami apteki, którzy powiedzą, że nie możesz otrzymać antykoncepcji awaryjnej, mimo że zgodnie z prawem możesz. W razie problemów nie czuj się zakłopotana i nie poddawaj się. Idź gdzie indziej. Możesz również uzyskać poradę pod numerem infolinii antykoncepcji awaryjnej 888-NOT-2-LATE, obsługiwanej przez Uniwersytet Princeton.

Plany ubezpieczeń zdrowotnych zazwyczaj pokrywają koszty leków takich jak Viagra, ale nie pigułek antykoncepcyjnych.

Pokrycie kosztów kontroli urodzeń

Dlaczego jedna z kobiet złożyła pozew.

Przegląd medyczny: Craig H. Kliger, MD Z archiwum lekarza

4 września 2000 r. — Kiedy farmaceutka z Seattle, Jennifer Erickson, wróciła do pracy pod koniec lipca, dzień po wniesieniu głośnego pozwu przeciwko swojemu pracodawcy, firmie Bartell Drug Co. „Wszystkie przybijały sobie piątki i mówiły 'Brawo, dziewczyno! „mówi ze śmiechem Erickson. Klienci jej dziękowali. Obcy ludzie, którzy rozpoznali ją z wywiadów w lokalnych i krajowych mediach, zatrzymywali ją na ulicy.

Dlaczego więc ta 26-latka pozywa swojego pracodawcę – i otrzymuje tyle uwagi i wsparcia od swoich współpracowników i klientów? Erickson walczy z jedną z najdłużej istniejących nierówności w medycynie. Uważa ona, że to źle, iż plany ubezpieczeń zdrowotnych oferowane przez tak wiele firm w całym kraju obejmują leki takie jak Viagra dla mężczyzn, ale nie obejmują tabletek antykoncepcyjnych i innych środków antykoncepcyjnych. Jej zdaniem zmiany w tym zakresie są już dawno spóźnione.

Aby spróbować zlikwidować tę różnicę między płciami, Erickson zgłosiła się jako główny powód w pozwie zbiorowym złożonym w zeszłym miesiącu przez organizację Planned Parenthood – pierwszej sprawie, w której starano się zmusić pracodawcę do włączenia środków antykoncepcyjnych do planu zdrowotnego. Chociaż pozew dotyczy tylko firmy Bartell, może on utorować drogę do podobnych pozwów przeciwko każdej firmie w Stanach Zjednoczonych, która zapewnia swoim pracownikom podobne pokrycie kosztów leków na receptę, ale nie obejmuje nimi środków antykoncepcyjnych.

„Problem ten dotyczy milionów kobiet w całym kraju” – mówi Sylvia A. Law, profesor prawa na Uniwersytecie Nowojorskim. „Jednak po raz pierwszy sprawa została poruszona w sądzie – a to już najwyższy czas”. Law była pierwszą osobą, która w artykule opublikowanym w 1998 r. w Washington Law Review stwierdziła, że wykluczenie środków antykoncepcyjnych z pokrycia kosztów leczenia na receptę nielegalnie dyskryminuje kobiety zgodnie z tytułem VII federalnej ustawy o prawach obywatelskich.

Według Instytutu Alana Guttmachera, grupy badawczej działającej na rzecz poszerzenia dostępu do usług planowania rodziny, trzy czwarte amerykańskich kobiet w wieku rozrodczym korzysta z planów ubezpieczeniowych finansowanych przez pracodawcę. Jednak połowa wszystkich dużych grupowych planów ubezpieczeniowych nie obejmuje żadnej formy antykoncepcji na receptę, a tylko jedna trzecia obejmuje pigułkę. Większość funduszy HMO pokrywa koszty antykoncepcji doustnej, ale tylko około 40% pokrywa koszty wszystkich pięciu metod antykoncepcji dostępnych w tym kraju na receptę, zatwierdzonych przez FDA.

Pozew Erickson ma na celu pomoc kobietom pracującym, takim jak ona – tym, które nie są ani na tyle bogate, by bez trudu samodzielnie opłacać środki antykoncepcyjne, ani na tyle biedne, by kwalifikować się do pomocy ze strony rządu. I chociaż młoda mężatka dopiero zaczyna działać, rola bojownika o prawa kobiet wydaje się jej przychodzić całkiem naturalnie. „Jestem bardzo otwartą i otwartą osobą” – mówi Erickson. „Łatwo mi powiedzieć: 'To jest złe, napraw to'”.

Bartell nie złożył jeszcze odpowiedzi na pozew, ale w oświadczeniu prasowym firma broniła swojej polityki jako „zgodnej z prawem i niedyskryminującej”, zauważając, że „żaden program świadczeń medycznych nie pokrywa wszystkich możliwych kosztów”. Przedstawiciele firmy nie rozmawiali z Erickson na temat pozwu. Mówi ona, że jej środowisko pracy pozostało przyjazne.

Erickson, która dorastała w Lafayette w stanie Indiana, przeprowadziła się do Seattle w 1999 roku. Pracuje w firmie Bartell od 18 miesięcy i niedawno została awansowana na kierownika apteki. Mówi, że uwielbia swoją pracę i uważa firmę Bartell – która prowadzi sieć 45 aptek w stanie Waszyngton – za postępowe miejsce pracy. Nie cierpi jednak mówić klientom, że ich plany zdrowotne nie obejmują środków antykoncepcyjnych, których potrzebują. Jeszcze bardziej nie lubi patrzeć, jak się gniewnie odwracają.

„Jedna z kobiet powiedziała mi ostatnio: 'W tym miesiącu muszę opłacić czynsz, mam pięcioro dzieci do wykarmienia, nie stać mnie na zapłacenie za pigułki antykoncepcyjne'” – opowiada Erickson. „Chciałam jej powiedzieć: 'Nie wychodź bez nich!’. Czuję się tak źle”.

Ale wysiłki Erickson nie mają na celu jedynie pomagania innym. Ze względu na fakt, że program ubezpieczeniowy jej własnej firmy nie obejmuje środków antykoncepcyjnych, Erickson – która twierdzi, że nie jest gotowa na posiadanie dzieci – musi płacić 360 dolarów rocznie z własnej kieszeni za tabletki antykoncepcyjne.

Chociaż stać ją na taki wydatek, uważa, że jest to niesprawiedliwe. A w przeszłości zdarzało się, że nie mogła. Jak wiele kobiet, zwracała się o pomoc do Planned Parenthood, gdzie była stałą klientką i gorącym zwolennikiem. Więc kiedy przedstawiciele lokalnego oddziału powiedzieli, że pomogą jej złożyć skargę przeciwko Bartellowi w Equal Employment Opportunity Commission w grudniu zeszłego roku, nie wahała się.

Powstały w wyniku tego procesu pozew stał się głośny dzięki przełomowej strategii prawnej. Zarzuca się w nim, że firma, której plan ubezpieczeniowy obejmuje większość leków na receptę, ale nie obejmuje środków antykoncepcyjnych, narusza federalne prawo o dyskryminacji, ponieważ tylko kobiety używają środków antykoncepcyjnych na receptę.

Zwolennicy planowania rodziny argumentują, że wyłączenie środków antykoncepcyjnych z pokrycia recept jest nie tylko dyskryminujące, ale także krótkowzroczne z ekonomicznego punktu widzenia. Środki antykoncepcyjne są o wiele tańsze niż koszty ciąży lub aborcji. W 1996 roku Amerykańskie Stowarzyszenie Ubezpieczeń Zdrowotnych (Health Insurance Association of America) oszacowało, że pokrycie kosztów kontroli urodzeń dla członków planów grupowych kosztowałoby około 16 dolarów na osobę. Porównaj to ze średnim kosztem aborcji: 316 dolarów.

„Usługi dla mężczyzn są pokrywane znacznie szybciej niż usługi dla kobiet” – mówi Judith DeSarno, prezes i dyrektor generalny Krajowego Stowarzyszenia na rzecz Planowania Rodziny i Zdrowia Reprodukcyjnego. Dopiero 25 lat temu firmy ubezpieczeniowe zgodziły się na pokrycie kosztów opieki prenatalnej. „Istnieje tu bardzo wyraźny wzór” – mówi. „Jest to oszukiwanie kobiet w kwestii ich zdrowia”.

Ostatnie ogólnokrajowe badanie wykazało, że dwie trzecie Amerykanów chce, aby ubezpieczyciele pokrywali koszty antykoncepcji. Obecnie 13 stanów przyjęło przepisy wymagające od planów zdrowotnych płacenia za środki antykoncepcyjne, jeśli obejmują one leki na receptę zawierające środki antykoncepcyjne, a 21 stanów rozważa wprowadzenie takich przepisów. Ustawodawstwo federalne utknęło w Kongresie w martwym punkcie od 1997 roku.

Roberta Riley, prawnik Planned Parenthood, która wniosła pozew, twierdzi, że przepisy stanowe nie mają zastosowania do firm samoubezpieczających się, takich jak Bartell, które same pokrywają koszty leczenia swoich pracowników. Ponieważ firmy samoubezpieczające się stanowią połowę wszystkich ubezpieczeń zdrowotnych finansowanych przez pracodawcę, pozostawia to dużą lukę. I to, jak mówi Riley, był jeden z powodów, dla których Planned Parenthood zdecydowało, że nadszedł czas, aby wystąpić do sądu.

Zanim jednak doszło do złożenia pozwu, obrońcy potrzebowali powoda, który byłby skłonny zaryzykować walkę ze swoim pracodawcą. Znaleźli go w osobie Jennifer Erickson.

„Jennifer jest niczym Rosa Parks; ma poczucie idealizmu i altruizmu” – mówi Riley. „To bardzo inteligentna młoda kobieta, myśląca osoba. Bez wątpienia jej doświadczenia z odrzucaniem kobiet zwiększyły jej świadomość i zmotywowały do tego, by wstać i coś z tym zrobić.”

To, co również sprawiło, że jest idealnym powodem, to fakt, że „nie jest niezadowolona, nie ma nic do zarzucenia swojemu pracodawcy w żadnej innej sprawie”, mówi Riley. „Chce kontynuować swoją karierę w Bartell Drugs, ale chce też, aby firma ta oferowała antykoncepcję i chce zmiany prawa, aby wszystkie firmy również to robiły”.

„Trudno znaleźć kobietę, która sprzeciwiłaby się swojemu szefowi za 30 dolarów miesięcznie – tyle kosztują tabletki antykoncepcyjne – i ryzykowałaby swoją pracę dla zasady” – mówi Law.

Jennifer Erickson po prostu odrzuca zalew pochwał. „Krok naprzód nie jest tak trudny, jak myślałam” – mówi. „Kiedy się w coś naprawdę wierzy, łatwo jest to zrobić”.

Loren Stein, dziennikarka z Palo Alto w Kalifornii, specjalizuje się w tematyce zdrowotnej i prawnej. Jej prace ukazywały się m.in. w California Lawyer, Hippocrates, L.A. Weekly i The Christian Science Monitor.

Dzięki zmianom konstrukcyjnym i niedawnym deklaracjom grup lekarskich, że są one bezpieczne dla wszystkich grup wiekowych, wkładki wewnątrzmaciczne szybko zyskują na popularności.

Obecnie, dzięki zmianom konstrukcyjnym i niedawnym deklaracjom grup lekarskich, że są one bezpieczne dla osób w każdym wieku, wkładki wewnątrzmaciczne szybko zyskują na popularności – obecnie stosuje je 14% kobiet w wieku studenckim. Inne formy długo działającej antykoncepcji odwracalnej (LARC) również powoli zyskują na popularności – 9% stosuje implanty, a 3% – zastrzyki.

Jak mówi Joanne Brown, pielęgniarka z University of Kentucky Health Service, w przypadku tych metod po prostu się je zakłada i zapomina.

Antykoncepcja doustna, wciąż najpopularniejsza metoda poza prezerwatywami, również została udoskonalona, ponieważ niższy poziom hormonów prowadzi do zmniejszenia skutków ubocznych.

Wybór idealnej dla siebie metody zależy od historii chorób w rodzinie, terminu zajścia w ciążę, budżetu i innych czynników. Poniżej znajduje się przegląd dostępnych opcji:

Wkładki wewnątrzmaciczne

Podczas krótkiej wizyty w gabinecie lekarskim pracownik służby zdrowia wprowadza urządzenie do macicy, gdzie pozostaje ono na stałe. Niektóre z nich zapobiegają ciąży poprzez wydzielanie hormonu progestyny, który zagęszcza śluz w szyjce macicy, utrudniając plemnikom dostęp do niej, oraz rozrzedza wyściółkę macicy, przez co jajeczko nie może się zagnieździć. Inne nie zawierają hormonów i są wykonane z miedzi, która utrudnia ruchy plemników.

Plusy: Ich skuteczność sięga 99%, działają od 3 do 10 lat, nie trzeba pamiętać o codziennej pigułce, a dla osób obawiających się przyjmowania hormonów opcja miedziana jest dobrym rozwiązaniem – mówi Brown. Te z progestyną mogą również zmniejszyć ból związany ze skurczami menstruacyjnymi.

Na co warto zwrócić uwagę: Wbrew powszechnemu przekonaniu wkładki wewnątrzmaciczne nie powodują zapalenia narządów miednicy. Mogą jednak pogorszyć skutki infekcji przenoszonych drogą płciową, jeśli już je masz w momencie zakładania wkładki, dlatego wcześniej się przebadaj, mówi Brown.

Wkładki miedziane mogą powodować obfitsze krwawienia i skurcze, więc osoby, które już teraz mają trudne miesiączki, mogą rozważyć inną opcję.

Wkładki zawierające progestynę mogą wywoływać skutki uboczne, takie jak brak miesiączki lub plamienia między miesiączkami. Zakładanie wkładki może boleć, a w rzadkich przypadkach mogą wystąpić komplikacje. Koszt około 1000 dolarów może być wysoki dla osób nieposiadających ubezpieczenia lub tych, które (ze względu na prywatność) nie chcą korzystać z planu swoich rodziców.

Implanty

Pracownik służby zdrowia umieszcza pod skórą ramienia pręcik wielkości zapałki, który wydziela progestynę i zatrzymuje owulację.

Plusy: skuteczność do 98%, okres działania do 3 lat, złagodzenie skurczów miesiączkowych i całkowite zatrzymanie miesiączki. Zakładanie wkładki nie jest tak niewygodne jak w przypadku wkładki wewnątrzmacicznej, a udoskonalenia konstrukcyjne sprawiły, że łatwiej ją usunąć niż kiedyś.

Sprawy do rozważenia: Często występują nieregularne krwawienia lub nieprzewidywalne plamienia. Inne zgłaszane efekty uboczne to problemy trawienne, bóle głowy, ból piersi, przyrost masy ciała i trądzik.

Zastrzyki

Pracownik służby zdrowia podaje co 3 miesiące zastrzyk przypominający progesteron w ramię lub pośladek, aby zapobiec ciąży. (Zastrzyk można również zrobić sobie samemu).

Plusy: Nie trzeba pamiętać o codziennych czynnościach i nie ma ryzyka, że zastrzyk zostanie użyty w niewłaściwy sposób.

Na co należy zwrócić uwagę: Antykoncepcja iniekcyjna jest związana z utratą gęstości kości, dlatego należy upewnić się, że dostarczasz wystarczającą ilość wapnia. Badania wykazują również, że może ona prowadzić do przyrostu masy ciała – 1 na 4 osoby stosujące ją przybiera 5% lub więcej wagi wyjściowej w ciągu pierwszych 6 miesięcy stosowania. (Dla 140-kilogramowej kobiety oznacza to 7 funtów). W przypadku stosowania antykoncepcji w zastrzykach mogą wystąpić bóle głowy, dlatego nie zaleca się tej opcji w przypadku podatności na migrenę.

Antykoncepcja doustna

W pigułce stosuje się progestynę i estrogen lub samą progestynę, aby zapobiec ciąży, głównie poprzez zapobieganie owulacji. Istnieją dosłownie dziesiątki odmian pigułek, a nowsze opcje zostały opracowane tak, aby umożliwić lżejsze miesiączki, miesiączki kwartalne lub brak miesiączki. Dzisiejsze pigułki zawierają znacznie mniej estrogenu niż wcześniejsze wersje lub nie zawierają go wcale, dzięki czemu mają mniej skutków ubocznych, takich jak wahania nastroju i przyrost wagi.

Plusy: Dla tych, którzy mają ubezpieczenie, są one często bezpłatne. Dla tych, które nie mają ubezpieczenia, pigułki można kupić za mniej niż 10 dolarów w niektórych ośrodkach zdrowia i w ramach rabatów w niektórych aptekach. Skuteczność wynosi 97%, jeśli jest stosowana bez zarzutu, jest niezawodna i może regulować miesiączkę, łagodzić skurcze i zwalczać trądzik.

Na co należy zwrócić uwagę: Największym ryzykiem związanym ze stosowaniem pigułek antykoncepcyjnych, które prawdopodobnie wiąże się z estrogenami, jest ryzyko powstania skrzepu krwi lub zakrzepicy żył głębokich – mówi Brown. Nie zaleca się ich przyjmowania osobom z wysokim ciśnieniem krwi lub migrenami ze zmianami widzenia. Ponadto, aby lek był w pełni skuteczny, należy go przyjmować codziennie o tej samej porze.

A co z przyrostem wagi? To głównie miejska legenda, mówi Brown, choć wczesne wersje pigułek zwiększały apetyt i prowadziły do łagodnego wzrostu wagi.

Inne formy: Plaster hormonalny i pierścień dopochwowy działają w podobny sposób jak pigułka, a ich skuteczność jest podobna. Plusy: Trzeba tylko pamiętać o cotygodniowej wymianie plastra i comiesięcznej wymianie pierścienia. Wady: Plaster zawiera większe stężenie hormonów, więc istnieje obawa, że skutki uboczne mogą być większe – mówi Brown.

Prezerwatywy

Prezerwatywę umieszcza się na penisie (prezerwatywy dla mężczyzn) lub wewnątrz pochwy (prezerwatywy dla kobiet). Tworzy ona barierę, blokując plemniki i płyny.

Plusy: prezerwatywa nie zawiera hormonów, nie wymaga recepty, jest tania i chroni przed chorobami wenerycznymi, w tym przed HIV – mówi Brown. Z tego ostatniego powodu idealnie nadaje się do stosowania z innymi formami kontroli urodzeń: Prezerwatywy są skuteczne w 98%, jeśli są stosowane prawidłowo, ale często są używane nieprawidłowo. Mężczyźni często czekają zbyt długo z założeniem prezerwatywy, nie zostawiają zbiornika na jej końcu, nie używają lubrykantu (przez co prezerwatywa pęka) lub zbyt długo czekają z jej zdjęciem, przez co wypada ona wewnątrz – mówi Brown. Przy niewłaściwym użyciu ich skuteczność w zapobieganiu ciąży wynosi około 85%.

Inne opcje

Należą do nich: krem zabijający plemniki (środek plemnikobójczy), który można wprowadzić do pochwy przed stosunkiem za pomocą gąbki lub folii (skuteczność około 71%); diafragma, którą wkłada się do pochwy, aby uniemożliwić plemnikom przedostanie się do środka (skuteczność od 92% do 96% przy prawidłowym stosowaniu); lub pigułki antykoncepcji awaryjnej, które można zażyć w ciągu 5 dni po odbyciu stosunku bez zabezpieczenia, aby zapobiec ciąży. Antykoncepcja awaryjna jest idealna w przypadku pominięcia pigułki lub pęknięcia prezerwatywy. Jako antykoncepcję awaryjną można także stosować miedzianą wkładkę wewnątrzmaciczną, jeśli zostanie ona założona w ciągu 5 dni od niezabezpieczonego stosunku.

Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj bieżący numer Doctor Magazine.