Lekarz mówi ci.

Lekarz wyjaśnia związek między pigułkami antykoncepcyjnymi a rakiem piersi i jajnika.

?

W przypadku większości kobiet, zwłaszcza młodych, eksperci twierdzą, że korzyści płynące ze stosowania pigułek antykoncepcyjnych znacznie przewyższają ryzyko. Oto jednak kilka często zadawanych pytań i odpowiedzi na temat kontrowersji.

Czy przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych zwiększa ryzyko zachorowania na raka piersi?

Może. Badania, w których analizowano stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych jako czynnik ryzyka zachorowania na raka piersi, przyniosły sprzeczne wyniki. Niektórzy badacze uważają, że może to wynikać z faktu, że poziom hormonów w pigułkach antykoncepcyjnych zmienił się od czasu pierwszych badań nad nimi. Wczesne pigułki antykoncepcyjne zawierały znacznie wyższe stężenie hormonów niż dzisiejsze pigułki o niskiej dawce i stwarzały większe ryzyko.

Badacze skandynawscy odnotowali wzrost zachorowań na raka piersi w grupie kobiet, które obecnie lub w przeszłości przyjmowały tabletki antykoncepcyjne. Dłuższe stosowanie pigułek wydawało się zwiększać to ryzyko. Podobne badania wykazały, że po 10 latach lub więcej od zaprzestania stosowania tabletek antykoncepcyjnych ryzyko zachorowania na raka piersi powróciło do poziomu, jaki występowałby, gdyby kobiety nigdy nie stosowały tabletek antykoncepcyjnych.

Jednak inne renomowane badanie przeprowadzone w latach 1994-1998 przez Women’s Contraceptive and Reproductive Experience (Women’s CARE) nie wykazało zwiększonego ryzyka zachorowania na raka piersi u obecnych lub byłych użytkowniczek tabletek antykoncepcyjnych.

Ogólnie rzecz biorąc, w większości badań nie stwierdzono ogólnie zwiększonego ryzyka zachorowania na raka piersi w związku ze stosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych.

W mojej rodzinie występowały przypadki raka piersi. Czy powinnam brać tabletki antykoncepcyjne?

Może. Badanie opublikowane w Journal of the American Medical Association wykazało, że u kobiet, u których w rodzinie występowała silna historia raka piersi, ryzyko zachorowania na raka piersi może być nawet 11-krotnie wyższe, jeśli kiedykolwiek przyjmowały one pigułki antykoncepcyjne. Eksperci zastrzegają jednak, że w badaniu wzięły udział głównie kobiety, które stosowały pigułki antykoncepcyjne przed 1975 r., kiedy to zawierały one znacznie wyższe stężenia hormonów estrogenu i progestyny niż dzisiejsze pigułki o niższej dawce.

Osoby, u których w rodzinie występowały przypadki raka piersi związane z mutacjami w genach BRCA, powinny zachować ostrożność przed stosowaniem tabletek antykoncepcyjnych. Rodziny o zwiększonym ryzyku zachorowania na raka piersi, które są nosicielkami mutacji w tych genach, mogą dodatkowo zwiększyć ryzyko zachorowania na raka piersi poprzez przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych. Ostatnie badania wykazały, że przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych nie zwiększa ryzyka u kobiet, które są nosicielkami nieprawidłowej formy genu BRCA2, ale zwiększa je u tych, które mają zmieniony gen BRCA1.

Oceniając ryzyko i korzyści wynikające ze stosowania tabletek antykoncepcyjnych, kobiety powinny omówić z lekarzem historię występowania raka w ich rodzinie.

Czy ryzyko zachorowania na raka piersi związane z przyjmowaniem tabletek antykoncepcyjnych zależy od wieku?

Tak, według najnowszych badań. Badanie przeprowadzone na ponad 100 000 kobiet sugeruje, że zwiększone ryzyko zachorowania na raka piersi związane ze stosowaniem tabletek antykoncepcyjnych jest największe u kobiet starszych. W badaniu stwierdzono, że ryzyko zachorowania na raka piersi było największe wśród kobiet w wieku 45 lat i starszych, które nadal stosowały pigułki antykoncepcyjne. W tej grupie kobiet prawdopodobieństwo zachorowania na raka piersi było prawie półtora raza większe niż u kobiet, które nigdy nie stosowały pigułek.

?

Eksperci ostrzegają jednak, że wiele z tych kobiet używało starszych pigułek antykoncepcyjnych, które zawierały większe dawki hormonów. Uważa się, że dzisiejsze pigułki antykoncepcyjne o niższej dawce zmniejszają to ryzyko.

Czy tabletki antykoncepcyjne zmniejszają ryzyko wystąpienia innych nowotworów?

Tak. Ochronne działanie pigułek antykoncepcyjnych w odniesieniu do raka jajnika zostało dobrze udokumentowane. Ryzyko zachorowania na raka jajnika zmniejsza się aż o 30%-50% u kobiet przyjmujących tabletki antykoncepcyjne przez co najmniej trzy lata. Nowe badania wykazują, że już sześciomiesięczne stosowanie tabletek może radykalnie zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka jajnika, a efekt ochronny wzrasta wraz z długością okresu ich przyjmowania.

Zaobserwowano również zmniejszoną częstość występowania raka endometrium.

Nowe badanie sugeruje, że doustne środki antykoncepcyjne mogą również zmniejszać ryzyko zachorowania na raka jelita grubego. Europejskie badanie wykazało, że kobiety, które kiedykolwiek stosowały tabletki antykoncepcyjne, były o około 20% mniej narażone na rozwój raka jelita grubego niż kobiety, które nigdy nie stosowały tych tabletek. Zmniejszone ryzyko było duże, nawet jeśli kobieta stosowała pigułki niedawno.

?

?

Istnieje kilka oczywistych powodów, dla których mężczyźni mogliby chcieć bardziej zaangażować się w podejmowanie decyzji dotyczących zdrowia reprodukcyjnego. W tym artykule przedstawiono rolę mężczyzn w wyborze opcji antykoncepcyjnych.

Dlaczego mężczyźni nie są bardziej zaangażowani?

Deb Levine, MA Z archiwum lekarza

To zabawne: Wszyscy wiemy, że do poczęcia dziecka potrzebny jest zarówno plemnik, jak i komórka jajowa. Jednak w rzeczywistości większość obowiązków związanych z antykoncepcją i ciążą – kluczowymi elementami zdrowia reprodukcyjnego – spoczywa na kobietach.

Dlaczego mężczyźni nie są bardziej zaangażowani?

Według badania przeprowadzonego przez Kaiser Family Foundation „Rola mężczyzn w zapobieganiu ciąży”, zarówno mężczyźni, jak i kobiety zgodzili się, że kobiety czują się bardziej odpowiedzialne za dzieci, które rodzą, niż mężczyźni. Zarówno mężczyźni, jak i kobiety stwierdzili również, że kobiety mają większy wpływ na decyzję pary o posiadaniu dziecka.

Co najmniej jedna trzecia badanych mężczyzn i 35% kobiet stwierdziło, że mężczyźni czują się dziś pominięci, jeśli chodzi o kontrolę urodzeń i antykoncepcję. Ponad połowa mężczyzn stwierdziła, że nie wie zbyt wiele o możliwościach antykoncepcji, a jeden na pięciu przyznał, że wie na ten temat niewiele lub nic.

Dlaczego mężczyźni mogą chcieć się zaangażować

Istnieje kilka oczywistych powodów, dla których mężczyźni mogą chcieć bardziej zaangażować się w podejmowanie decyzji dotyczących zdrowia reprodukcyjnego. Pierwszym z nich jest fakt, że jeśli jego partnerka zajdzie w ciążę, to on będzie ojcem – rola ta wiąże się z ojcowskimi obowiązkami i odpowiedzialnością.

Innym powodem jest to, że w wielu kulturach, mimo iż oczekuje się od kobiet podejmowania tego rodzaju decyzji, mogą one nie mieć wystarczających informacji ani kontroli nad ostatecznym wynikiem. Edukacja mężczyzn może mieć szczególnie istotne znaczenie dla zapobiegania niezamierzonym ciążom i poprawy zdrowia reprodukcyjnego.

Mężczyźni nie są traktowani jako integralna część opieki nad zdrowiem reprodukcyjnym. Ponieważ usługi nie są dostosowane do potrzeb mężczyzn, mężczyźni nie są skłonni brać odpowiedzialności za wybór środków antykoncepcyjnych przez siebie lub swoją partnerkę.

Wreszcie, ponieważ prezerwatywy dla mężczyzn są najlepszą (poza abstynencją) formą zapobiegania chorobom przenoszonym drogą płciową, mężczyźni są zachęcani do aktywnego uczestnictwa w działaniach na rzecz własnego zdrowia seksualnego i reprodukcyjnego.

Usługi reprodukcyjne skierowane do mężczyzn

Poradnie zdrowia seksualnego, gabinety położnicze, szpitale i usługi związane z planowaniem rodziny tradycyjnie koncentrują się na kobietach. Główne przeszkody we włączaniu mężczyzn w usługi z zakresu zdrowia reprodukcyjnego są następujące:

• Ograniczone fundusze na usługi dla mężczyzn

• Przewaga kobiet wśród personelu

• Negatywne nastawienie personelu

• Brak szkoleń personelu w zakresie zaspokajania potrzeb mężczyzn

Z innego punktu widzenia nie ma oczywistego powodu, dla którego mężczyźni mieliby odwiedzać kliniki planowania rodziny. Kobiety trafiają do systemu opieki zdrowotnej z powodu potrzeby otrzymania recepty na środki antykoncepcyjne. Metody antykoncepcyjne stosowane przez mężczyzn to prezerwatywy i wazektomia. Prezerwatywy są dostępne bez recepty w wielu sklepach; tylko niewielka liczba mężczyzn poddaje się wazektomii, i to tylko raz.

Przyszłość

Większość mężczyzn i kobiet twierdzi, że mężczyźni powinni odgrywać większą rolę w wyborze i stosowaniu antykoncepcji. Według badania Kaiser Family Foundation dwie trzecie mężczyzn stwierdziło, że byliby skłonni zażywać pigułki antykoncepcyjne dla mężczyzn; 43% przyjęłoby zastrzyki Depo-Provera, a 36% – Norplant, gdyby były one dostępne dla mężczyzn. Depo-Provera i Norplant to rozwiązania antykoncepcyjne dostępne dla kobiet, które są skuteczne przez kilka miesięcy.

Podczas gdy naukowcy są zajęci pracą nad „męską pigułką”, mężczyźni nadal mogą aktywnie dbać o zdrowie reprodukcyjne. Strony internetowe poświęcone kontroli urodzeń i antykoncepcji, jak również inne książki dostępne w księgarniach, mogą również odegrać rolę w edukacji mężczyzn na temat kontroli urodzeń.

Oczywiście, zawsze pozostaje jeszcze komunikacja. Mężczyźni: nadszedł czas, abyście to wy rozpoczęli rozmowy ze swoimi partnerkami na temat zdrowia reprodukcyjnego. Z pewnością zostanie ona powitana ciepłym uściskiem.

Najnowsze pigułki antykoncepcyjne hamują cykle menstruacyjne kobiet. Ale czy to rozsądne?

Powiedzmy sobie szczerze, wiele kobiet boi się miesiączki. Poświęć więc chwilę, aby to sobie wyobrazić: Co by się stało, gdybyś mogła zażywać tabletki antykoncepcyjne, które zmniejszyłyby liczbę miesiączek z 13 do 4 w ciągu roku? Co by się stało, gdybyś mogła zaplanować ważne wydarzenia w swoim życiu – wakacje, ślub, spotkania rodzinne – na okres wiosenny, letni lub jesienny?

Firmy farmaceutyczne i wielu lekarzy stawiają na to, że kobiety chętnie skorzystają z tej szansy. Pierwsza z tych tak zwanych ciągłych pigułek antykoncepcyjnych, Seasonale firmy Barr Laboratories, trafi na rynek jesienią tego roku. Prawdopodobnie wkrótce pojawią się kolejne. Badania ankietowe wykazały, że wiele kobiet jest entuzjastycznie nastawionych do pomysłu rzadszych miesiączek. Naukowcy z wielu instytucji już teraz badają pigułkę, dzięki której miesiączka występowałaby tylko raz w roku. Jednak kilku ginekologów obawia się, że takie pigułki mogą zwiększyć poziom hormonów w organizmie kobiety, co może mieć nieprzewidziane konsekwencje zdrowotne.

Prawda jest taka, że niektóre kobiety stosują pigułki antykoncepcyjne, aby zahamować miesiączkę od dziesięcioleci. Wystarczy kupić trzy dodatkowe opakowania pigułek rocznie i co miesiąc zastępować je pigułkami placebo. Jednak wiele kobiet nie wie o tej możliwości. Z pewnością nie jest ona reklamowana. A ubezpieczyciele zazwyczaj nie płacą za dodatkowe pigułki. W rezultacie pigułki antykoncepcyjne o działaniu ciągłym mogą stworzyć nowy, ogromny popyt.

Czy to bezpieczne?

Czy wyłączenie cyklu na tak długi czas jest bezpieczne? Wielu lekarzy twierdzi, że tak. W rzeczywistości doustne środki antykoncepcyjne zostały pierwotnie zaprojektowane jako model z ciągłym cyklem hormonalnym, ale „tydzień placebo” został wprowadzony z „czysto kulturowych powodów”, mówi dr Carolyn Westhoff, profesor położnictwa i ginekologii na Uniwersytecie Columbia. „Uważano, że kobiety uznają za uspokajające to, że miesiączka pojawia się co miesiąc. Tydzień wolnego został wprowadzony nie ze względów biologicznych, ale po to, aby kobiety i lekarze czuli się bardziej komfortowo”. W rzeczywistości, jak twierdzi autorka, całkowita dawka hormonów w nowej pigułce Seasonale jest niższa niż w najpopularniejszym obecnie na rynku doustnym środku antykoncepcyjnym Ortho Tri-Cyclen.

Mitchell Creinin, MD, jest badaczem zajmującym się pigułką jednoroczną i zgadza się z tym stwierdzeniem. Pomysł, że kobieta „musi” mieć okres, to folklor. Krew nie gromadzi się w środku i nie ma to nic wspólnego z oczyszczaniem organizmu ani udowadnianiem, że jest się normalnym” – mówi Creinin, dyrektor ds. planowania rodziny na oddziale położnictwa i ginekologii w Szpitalu Magee-Women’s Uniwersytetu w Pittsburgu. „Nie ma żadnego biologicznego uzasadnienia, że tygodniowa przerwa w ciąży chroni przed czymkolwiek. Na przełomie wieków średnia liczba miesiączek w roku wynosiła jedną lub dwie, ponieważ kobiety częściej karmiły piersią lub zachodziły w ciążę.”

Jak dotąd, twierdzą badacze, najczęstszą wadą ciągłej kontroli urodzeń jest to, że u niektórych kobiet występują nieprzewidywalne okresy krwawień międzymiesiączkowych. „Kobiety będą reagować na ten schemat indywidualnie” – mówi Westhoff. „Niektóre kobiety zareagują bardzo dobrze, nie będą miały żadnych krwawień międzymiesiączkowych. Inne będą miały więcej plamień i niektóre z nich prawdopodobnie będą chciały powrócić do pierwotnej metody i wiedzieć, kiedy będą krwawić. Dlatego chcemy, aby dostępnych było wiele opcji. Żadna metoda kontroli urodzeń nie będzie idealna dla wszystkich”.

Czy potrzebujemy więcej badań?

Inni lekarze zalecają jednak ostrożność. Twierdzą oni, że ciągła kontrola urodzeń może zwiększyć ilość estrogenu i progesteronu przyjmowanego przez niektóre kobiety w ciągu całego życia. Efekty zdrowotne tego eksperymentu z wygodą mogą być znane dopiero za wiele lat. W końcu miliony kobiet w okresie menopauzy stosowały hormonalną terapię zastępczą (HRT) przez dziesięciolecia, zanim ryzyko stało się oczywiste.

„Jeśli spojrzeć na normalną fizjologię cyklu miesiączkowego, to takie elementy jak piersi i wątroba potrzebują przerwy od ciągłego wysokiego poziomu estrogenów, a w tym czasie następuje przerwa w cyklu miesiączkowym” – mówi dr Jerilynn Prior, profesor endokrynologii na Uniwersytecie Kolumbii Brytyjskiej. „Ludzie, którzy promują tę metodę, mówią: 'Cóż, wiele lat temu kobiety nie miesiączkowały tak często jak teraz’, ale to nie to samo”. W dawnych czasach kobiety nie miesiączkowały tak często, ponieważ były w ciąży lub karmiły piersią, przez co ich poziom estrogenu w ciągu całego życia był niższy niż obecnie.

Koleżanka Priora, dr Christine Hitchcock, zajmuje się badaniem cykli miesiączkowych i owulacji. Martwi się ona, że nie wiemy również, czy ciągłe stosowanie środków antykoncepcyjnych może wpływać na płodność. „Stosowanie tabletek antykoncepcyjnych o przedłużonym działaniu hamuje działanie złożonego, skomplikowanego systemu hormonalnego” – mówi. „Nie ma długoterminowych danych, które pokazałyby, czy zmiana harmonogramu kontroli urodzeń ma wpływ na to, jak szybko wracają miesiączki po ich odstawieniu, czy w ogóle wracają i na poziom płodności”.

Czy kobiety powinny mieć prawo wyboru?

Westhoff twierdzi, że takie obawy nie znajdują potwierdzenia w badaniach. „Przeprowadzono wiele badań, zarówno tych dotyczących Seasonale, jak i innych rodzajów ciągłych kuracji, które uwzględniają czas potrzebny na cykl i zajście w ciążę, i odpowiedź brzmi: nie ma zauważalnego opóźnienia” – mówi. „Nie mam kryształowej kuli, ale ze wszystkich danych, którymi dysponujemy do tej pory, wynika, że cykl powraca do normy przy stosowaniu ciągłej antykoncepcji, tak samo jak w przypadku regularnych doustnych środków antykoncepcyjnych”.

W rzeczywistości, National Women’s Health Network, grupa działająca na rzecz zdrowia kobiet, która była jednym z najwcześniejszych krytyków hormonalnej terapii zastępczej, nie widzi istotnych zastrzeżeń do Seasonale. „Oczywiście, mamy o wiele więcej danych na temat zwykłych tabletek. Nasze obawy są jednak nieco mniejsze, ponieważ są to te same syntetyczne hormony, które kobiety przyjmują od wielu dziesięcioleci w ramach doustnej antykoncepcji” – mówi dyrektor ds. programu i polityki Amy Allina.

Sieć wzywa twórców Seasonale i podobnych preparatów do zwrócenia uwagi na sposób promowania nowej pigułki. „Słyszeliśmy, że niektórzy ludzie mówią, że tak częste miesiączkowanie jest nienaturalne, że to nie jest dla ciebie dobre i że lepsze jest tłumienie miesiączki” – mówi Allina. „Jesteśmy przekonani, że to zły przekaz dla kobiet. Pomijając niewielką grupę kobiet, które naprawdę mają problemy medyczne związane z miesiączką, jest to kwestia preferencji i wygody. Jesteśmy za wygodą dla kobiet, dla których tłumienie miesiączki jest atrakcyjne, ale powinny one otrzymywać informacje, które pomogą im dokonać wyboru na tej podstawie”.

Po czteroletniej przerwie gąbka antykoncepcyjna ma powrócić do łask.

Gwiazda powraca: Ulubiona forma kontroli urodzeń Elaine Benes powraca do łask

Z archiwum lekarza

Po czteroletniej przerwie ten mały, okrągły, różowy kawałek pianki, który zwrócił na siebie uwagę widzów w sitcomie „Seinfeld”, ma powrócić. Gąbka Today, której produkcji zaprzestano w 1995 roku, może powrócić na półki sklepowe jesienią tego roku dzięki firmie Allendale Pharmaceuticals z Allendale w stanie New Jersey.

Kiedy aparaty stały się rzadkie, a w końcu niedostępne, wielu wielbicieli gąbek było oburzonych. Legenda głosi, że zaczęli oni gromadzić urządzenia, tak jak robiła to Elaine, koleżanka Jerry’ego Seinfelda w programie telewizyjnym. W rzeczywistości Elaine ważyła „wartość gąbki” potencjalnych kochanków, aby określić, czy przespanie się z nimi jest warte oddania jednej z jej upragnionych gąbek.

Stary ulubieniec

W latach 1983-1995 gąbkę stosowało 6,4 miliona kobiet, co stanowiło najpopularniejszą metodę kontroli urodzeń dostępną bez recepty. Zaprzestano jej stosowania, gdy pierwotny producent, firma American Home Products, nie zdecydował się na poniesienie znacznych kosztów, aby dostosować wyposażenie fabryki do standardów Federalnej Agencji ds. Gąbka nie została wycofana z rynku ze względu na brak bezpieczeństwa lub skuteczności, jak sugerowały niektóre plotki. W rzeczywistości FDA nigdy nie wycofała jej aprobaty. Teraz, gdy Allendale jest właścicielem sprzętu i praw, firma ma nadzieję, że gąbka znów stanie się powszechnie dostępna.

„Byłem zdumiony przyjęciem” – mówi Gene Detroyer, dyrektor generalny Allendale, odnosząc się do reakcji kobiet na ewentualne ponowne wprowadzenie gąbki do sprzedaży. Otrzymał on mnóstwo wiadomości e-mail od kobiet, które nie mogą się doczekać, aby dostać gąbki w swoje ręce. „Wiedziałem, że zostanie to dobrze przyjęte dzięki przeprowadzonym przez nas grupom fokusowym, ale to przeszło moje najśmielsze oczekiwania” – zauważa.

Skąd taka popularność?

Gąbka daje kobietom kolejny wybór w zakresie kontroli urodzeń. „Jeśli chodzi o zdrowie seksualne, dobrze jest mieć wybór” – mówi dr Sandor Gardos, seksuolog z San Francisco.

Opcji, zwłaszcza tych dostępnych bez recepty, jest niewiele. Poza środkami plemnikobójczymi i prezerwatywami dla kobiet, gąbka jest jedyną dostępną bez recepty alternatywą dla kobiet.

Gąbka, w przeciwieństwie do pigułki, najpopularniejszej metody na receptę, ma niewiele skutków ubocznych i można ją zastosować w każdej chwili. Przed użyciem należy ją jednak zwilżyć wodą. Gąbka o średnicy 1,75 cala i grubości 1,50 cala jest pokryta zabijającym plemniki nonoxynolem-9, a na jej środku znajduje się wgłębienie, które pasuje do szyjki macicy. Pętla przypominająca wstążkę ułatwia wyjmowanie urządzenia – może to być kłopotliwe dla niektórych użytkowników.

Według dr Davida Archera, położnika/ginekologa ze Szkoły Medycznej Wschodniej Wirginii w Norfolk w Wirginii, skuteczność gąbki wynika przede wszystkim z zawartości nonoxynolu-9. Niektórzy uważają, że gąbka działa również jako bariera, nie pozwalając plemnikom przedostać się do szyjki macicy, jednak Archer twierdzi, że nie przeprowadzono badań potwierdzających to przypuszczenie.

Zalety gąbki to m.in:

• Obowiązuje natychmiast.

• Nie jest konieczna wizyta u lekarza.

• Trwa przez 24 godziny.

• Jeden rozmiar dla wszystkich.

• Jest jednorazowego użytku.

• Ma niewiele skutków ubocznych.

Gąbka jest szczególnie pomocna dla kobiet, które nie mogą przyjmować hormonalnych środków antykoncepcyjnych, takich jak pigułki, lub dla tych, które są wrażliwe na lateks. „Sądzę, że gąbka znajdzie również zastosowanie u kobiet, które chcą stosować barierę antykoncepcyjną, a wolą jednorazową i dyskretną” – mówi Archer.

Wady

Podobnie jak w przypadku większości środków antykoncepcyjnych, gąbka ma pewne wady. Po pierwsze, kobiety wrażliwe na nonoxynol-9 nie mogą jej stosować. Ponadto zakładanie urządzenia może być kłopotliwe, a prawidłowe założenie jest kluczem do jego skuteczności. Ponieważ do nabycia gąbki nie jest wymagana wizyta u lekarza, kobiety nie mają okazji, aby specjalista medyczny pokazał im, jak należy ją prawidłowo stosować.

Według Susan Tew, rzeczniczki Instytutu Alana Guttmachera, który zajmuje się badaniem skuteczności metod kontroli urodzeń, wskaźnik nieskuteczności gąbki wynosi około 20%, głównie z powodu nieprawidłowego stosowania. W przypadku prezerwatywy męskiej odsetek niepowodzeń wynosi 12%, a w przypadku środków plemnikobójczych – około 21%.

Inną wadą jest to, że gąbka w niewielkim stopniu lub wcale nie chroni przed chorobami przenoszonymi drogą płciową. Jeśli kobieta nie jest pewna, że jej partner nie jest chory, powinna stosować prezerwatywy w połączeniu z gąbką.

Nie nowe, ale ulepszone

Nowa gąbka będzie dokładnie taka sama jak oryginalna, z kilkoma utylitarnymi ulepszeniami, takimi jak bardziej przejrzyste instrukcje i bezpłatny numer telefonu, pod którym można uzyskać odpowiedzi na pytania. „W połączeniu z prezerwatywą jest to świetne podwójne uderzenie” – mówi Gardos – „i doskonała metoda awaryjna w przypadku pęknięcia prezerwatywy”.

To nie jest sposób, w jaki babcia praktykowała kontrolę urodzeń. Ale czy to działa?

Nowoczesny Rytm

Bezpieczne dni seksu

Sarah Yang Recenzja medyczna: Craig H. Kliger, MD Z archiwum lekarza

1 stycznia 2001 r. – Nathan i Kathy Sendan zaczynają każdy dzień od długopisu, papieru i cyfrowego termometru. Małżeństwo z El Sobrante w Kalifornii skrupulatnie zapisuje podstawową temperaturę ciała Kathy, zanim jeszcze pomyśli o wypiciu porannej kawy. Następnie łączą odczyty temperatury z innymi danymi fizjologicznymi, aby śledzić cykl płodności Kathy i w efekcie określić czas uprawiania seksu.

Tak wygląda rutyna u tych, którzy stosują naturalne planowanie rodziny – metodę, która rezygnuje z hormonów, prezerwatyw i innych sztucznych form kontroli urodzeń. Jest to jedyna forma antykoncepcji zatwierdzona przez Kościół katolicki, ale wielu jej zwolenników dostrzega rosnące zainteresowanie nią także wśród niekatolików.

Dr Joseph Stanford, profesor medycyny rodzinnej i prewencyjnej na Uniwersytecie w Utah i były przewodniczący Amerykańskiej Akademii Naturalnego Planowania Rodziny, szacuje, że aż 40% osób praktykujących tę technikę to niekatolicy. Naturalne planowanie rodziny „stanowi alternatywę, dzięki której nie trzeba zaburzać swojej fizjologii – jest się bardziej zestrojonym ze swoim ciałem i nie ma żadnych skutków ubocznych” – mówi Stanford.

„To już nie jest tylko sprawa katolików” – mówi Patrick Homan, dyrektor terenowy na region zachodni Couple to Couple League, instytutu z siedzibą w Ohio, którego 1 351 nauczycieli prowadzi zajęcia z naturalnego planowania rodziny. „Nasze liczby rosną od pięciu czy sześciu lat”.

Sendanowie rzeczywiście nie są katolikami, ale wybrali naturalne planowanie rodziny z powodu niezadowolenia z pigułki. „Spodobała mi się idea niewprowadzania chemikaliów do mojego ciała” – mówi Kathy Sendan.

Wspomina, że przez trzy lata przyjmowania doustnych środków antykoncepcyjnych była „cały czas zrzędliwa”. Miała też bardziej konkretne obawy dotyczące zdrowia: „Mam padaczkę i [lek przeciwpadaczkowy] mógł sprawić, że tabletki antykoncepcyjne były mniej skuteczne” – mówi.

Liczby pozostają niewielkie

Z pewnością liczba osób decydujących się na naturalne planowanie rodziny jest nadal niewielka. Według badania przeprowadzonego w 1995 roku przez National Center for Health Statistics (Krajowe Centrum Statystyki Zdrowia), tylko 1,5% kobiet w wieku 15-44 lat zgłosiło stosowanie okresowej abstynencji jako metody antykoncepcji. Jest to mniej niż 17,3% kobiet stosujących pigułkę, najpopularniejszą formę odwracalnej antykoncepcji. Najpopularniejszą metodą była sterylizacja kobiet (17,8%), a następnie prezerwatywa (13,1%). Zwolennicy naturalnego planowania rodziny twierdzą, że ich wysiłki są hamowane przez piętno „starej” metody rytmu kalendarzowego, która opierała się na założeniu, że owulacja występuje 14 dnia 28-dniowego cyklu i powodowała liczne „niespodziewane” ciąże.

W rzeczywistości cykle miesiączkowe mogą się różnić u różnych kobiet, a u wielu kobiet nawet z miesiąca na miesiąc. Stres lub choroba mogą na przykład zakłócić nawet najbardziej regularne cykle. Taką nieodłączną zmienność wykazano niedawno w badaniu 221 zdrowych kobiet, opublikowanym w British Medical Journal w listopadzie 2000 roku. Stosując codzienne badania moczu w celu sprawdzenia hormonalnych dowodów owulacji, naukowcy z Narodowego Instytutu Nauk o Zdrowiu Środowiskowym (National Institute of Environmental Health Sciences) odkryli, że chociaż wytyczne kliniczne zakładają, iż przeciętna kobieta jest płodna między 10 a 17 dniem cyklu miesiączkowego, to jednak tylko u 30% badanych kobiet okno płodności mieściło się całkowicie w tym okresie. Nawet kobiety z podobno regularnymi cyklami miały 10% szans na bycie płodnymi „w dowolnym dniu cyklu pomiędzy 6 a 21 dniem” – piszą badacze.

„Zaskakujący był dla nas fakt, że dni płodne pojawiały się nie tylko na początku cyklu, ale także późno, kiedy kobieta myśli, że jest pod koniec cyklu” – mówi dr Allen J. Wilcox, szef epidemiologii w NIEHS i główny autor badania. „Po prostu podajemy liczby dotyczące czegoś, co ludzie wcześniej przeczuwali”.

Badacze zwracają również uwagę na fakt, że większość kobiet biorących udział w badaniu była w wieku od 25 do 35 lat. Nastolatki i kobiety zbliżające się do menopauzy mają zwykle jeszcze bardziej nieprzewidywalne cykle.

To nie jest zgadywanka

Homan nazywa metodę rytmu kalendarzowego „zgadywanką, czystą i prostą”, ale podkreśla, że naturalne planowanie rodziny to coś więcej niż tylko liczenie dni. Bardziej nowoczesne odmiany opierają się na objawach fizjologicznych, takich jak zmiany wydzieliny szyjki macicy, temperatury ciała, położenia szyjki macicy lub – w przypadku metody sympto-termicznej – kombinacji wszystkich trzech czynników, aby zasygnalizować, czy kobieta jest płodna. „Nowoczesne naturalne planowanie rodziny nie stara się niczego przewidywać” – mówi. „Jest to metoda 'To, co widzisz, jest tym, czym jesteś'”.

Według niego, używając tych wskaźników, kobieta powinna być w stanie określić, kiedy znajduje się w fazie przedowulacyjnej, płodnej lub poowulacyjnej swojego cyklu. Pary starające się uniknąć ciąży mogą powstrzymać się od współżycia w fazie płodnej lub stosować inne formy zabezpieczenia.

Jak twierdzi Stanford z University of Utah, prawidłowo przeprowadzony zabieg może być bardzo skuteczny. Stanford jest współautorem badania przeprowadzonego na 1876 parach stosujących metodę naturalnego planowania rodziny, która opierała się na zmianach w śluzie szyjkowym w celu określenia płodności. Badanie, opublikowane w numerze Journal of Reproductive Medicine z czerwca 1998 r., wykazało imponującą skuteczność tej techniki w zapobieganiu ciąży na poziomie 96%, w porównaniu z prezerwatywami i diafragmami, choć wciąż mniejszą niż w przypadku pigułki czy sterylizacji.

Dlaczego więc więcej osób nie korzysta z metody kontroli urodzeń, która jest bezpłatna, bezpieczna i skuteczna?

Po pierwsze, naturalne planowanie rodziny nie jest szeroko propagowane wśród pracowników służby zdrowia – mówi dr Ron Gronsky, profesor nauk o materiałach na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. „Praktykującemu lekarzowi o wiele łatwiej jest przepisać [pigułkę] niż dyskutować i doradzać” – mówi Gronsky, który wraz z żoną Andreą uczy inne pary naturalnego planowania rodziny.

Andrea Gronsky wspomina, że dwie dekady temu informacje na temat naturalnego planowania rodziny były jeszcze rzadsze. Kiedy braliśmy ślub po raz pierwszy, nie wiedzieliśmy, jak to zrobić” – mówi – „ponieważ trudno było znaleźć wskazówki. Mówi, że po urodzeniu pierwszego dziecka stosowała karmienie piersią, które może powstrzymać owulację i menstruację, jako formę antykoncepcji. Wkrótce potem państwo Grońscy, którzy oboje są katolikami, przeszli na sympto-termiczną metodę planowania rodziny, którą stosują od 26 lat.

Nie dla wszystkich

Ale Gronscy przyznają też, że naturalne planowanie rodziny nie jest dla wszystkich. Metoda ta, jak twierdzą, najlepiej sprawdza się w przypadku stabilnych, monogamicznych par, a wśród osób, które szkolą, ograniczają się do par zaręczonych lub małżeństw.

Naturalne planowanie rodziny „wymaga również więcej wysiłku” – mówi Lindy Pasos, dyrektor ds. rozwoju w Planned Parenthood Mar Monte w Nevadzie. „Nasze stanowisko jest takie, że jesteśmy zachwyceni, że ludzie stosują planowanie rodziny i myślą o tym, kiedy chcą mieć dzieci”. Mówi jednak, że codzienne sprawdzanie objawów fizjologicznych wymaga dyscypliny i większego zaangażowania, niż wiele osób jest skłonnych podjąć.

Niektórym może być również trudno poradzić sobie z siedmio- lub dziesięciodniowym okresem abstynencji, kiedy kobieta jest płodna. „Spontaniczność seksualna w tym kraju jest bardzo ważna” – mówi Pasos. „Wiele osób nie chce cały czas myśleć o kontroli urodzeń”.

A ponieważ ta metoda nie chroni przed chorobami przenoszonymi drogą płciową (w przeciwieństwie np. do prezerwatyw), nie jest akceptowana przez osoby mające wielu partnerów seksualnych.

Mimo to wielu zwolenników naturalnego planowania rodziny uważa, że łatwo jest przestrzegać rutyny, gdy już się do niej przyzwyczai. „Codzienne pomiary są naprawdę łatwe” – mówi Beth, doktorantka na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Ona i jej mąż, Peter, który prosił o nieujawnianie nazwiska, zaczęli stosować naturalne planowanie rodziny rok temu. „Część dotycząca temperatury to bułka z masłem”.

Co najlepsze, jak mówi, zyskała większą kontrolę nad swoim zdrowiem i stała się najlepszym ekspertem swojego ciała. „Jestem dumna z tego, jak dużo wiem o swoim ciele” – mówi Beth. „Zauważam zmiany, które zachodzą w moim organizmie każdego miesiąca. Znam swój cykl płodności. Czuję się bardziej w kontakcie z moim ciałem”.

Potrzeby w zakresie kontroli urodzeń mogą się zmienić, gdy przekroczysz 40. i 50. rok życia. Dowiedz się, jakie masz możliwości i kiedy możesz przestać stosować środki antykoncepcyjne.

Będziesz wiedziała, że jesteś w pełni w okresie menopauzy, jeśli nie będziesz miała miesiączki przez 12 miesięcy z rzędu. Oznacza to całkowity brak miesiączki, nawet sporadyczne krwawienia. Nieregularne miesiączki są częstym zjawiskiem w okresie menopauzy. Dlatego nawet jeśli rzadko dostajesz miesiączkę, nadal istnieje prawdopodobieństwo, że możesz zajść w ciążę, jeśli nie stosujesz antykoncepcji.

Dla niektórych pozytywny wynik testu ciążowego jest radosną niespodzianką. Nie jest to jednak pozbawione ryzyka. Prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań związanych z ciążą wzrasta wraz z wiekiem. Należą do nich cukrzyca ciążowa i wysokie ciśnienie krwi.

Jeśli nie chcesz zajść w ciążę i nie przeszłaś jeszcze menopauzy, istnieje wiele opcji kontroli urodzeń, które można dostosować do Twojego stanu zdrowia i stylu życia.

Zmieniające się potrzeby w zakresie kontroli urodzeń

Metoda kontroli urodzeń, którą stosowałaś w wieku 20 lub 30 lat, może nie być najlepszym rozwiązaniem w wieku 40 i 50 lat. Twoje ciało się zmieniło. Prawdopodobnie zmieniło się także Twoje życie. Teraz nadszedł czas, aby wspólnie z lekarzem przeanalizować możliwości antykoncepcyjne.

Jeśli nie uprawiasz często seksu, być może zechcesz zrezygnować z codziennej lub długotrwałej antykoncepcji i zamiast tego stosować prezerwatywy lub diafragmy. Należy pamiętać, że są one mniej skuteczne niż pigułka lub metody długo działające.

Nie wszystkie kobiety w wieku 40 lub 50 lat muszą zmieniać środki antykoncepcyjne, na których polegały przez lata. Być może będziesz mogła pozostać przy swojej zaufanej pigułce, plastrze lub pierścieniu aż do menopauzy. Podczas rozmowy na temat dostępnych opcji lekarz weźmie pod uwagę twoją wagę, palenie tytoniu, ciśnienie krwi i historię choroby.

Regulacja urodzeń bez estrogenów

Jeśli u pacjentki występują pewne schorzenia, takie jak rak piersi lub zakrzepy krwi w wywiadzie, lekarz może zaproponować stosowanie środków antykoncepcyjnych niezawierających hormonów. Niektóre rodzaje nowotworów są wrażliwe na hormony i rozwijają się w ich obecności. Należą do nich niektóre nowotwory piersi, jajnika, endometrium, płuc i wątroby.

Środki antykoncepcyjne zawierające estrogeny mogą również zwiększać ryzyko chorób serca i zakrzepów krwi. Palacze w wieku powyżej 35 lat również nie powinni przyjmować tabletek antykoncepcyjnych zawierających estrogeny. Dla tych kobiet dobrym rozwiązaniem może być antykoncepcja bez hormonów lub tylko z progestyną.

Te opcje kontroli urodzeń, zawierające estrogeny lub nie zawierające hormonów, są odwracalne, jeśli później zdecydujesz, że chcesz zajść w ciążę:

• Wkładki wewnątrzmaciczne z lewonorgestrelem. „Wkładka wewnątrzmaciczna” to skrót od „intrauterine device” (urządzenie wewnątrzmaciczne). Jest to plastikowy element w kształcie litery T, który lekarz umieszcza w macicy. Wkładka wewnątrzmaciczna z hormonem lewonorgestrelem może sprawić, że obfite miesiączki będą rzadsze i wystarcza na 3 do 5 lat.

• Wkładki wewnątrzmaciczne z miedzi. Nie zawierają one żadnych hormonów. Zamiast tego wykorzystują miedziany drucik, który jest toksyczny dla plemników i może zapobiegać ciąży nawet przez 10 lat.

• Implant antykoncepcyjny. Lekarz umieszcza elastyczny pręcik wielkości zapałki pod skórą ramienia. Zawiera on pewną formę hormonu progestyny i może zapobiegać ciąży przez okres do 3 lat.

• Minipill. Ta pigułka zawierająca wyłącznie progestyny nie wiąże się z ryzykiem nadciśnienia ani chorób serca. Nie jest ona jednak tak skuteczna jak zwykła pigułka czy wkładka wewnątrzmaciczna.

• Zastrzyk antykoncepcyjny. Ten zastrzyk zawierający wyłącznie progestyny otrzymasz od lekarza co 13 tygodni. Może on również chronić przed chorobą zapalną miednicy i zmniejszyć ból miednicy spowodowany endometriozą.

?

Trwała kontrola urodzeń

Operacja jest opcją dla mężczyzn lub kobiet. Odwrócenie zabiegu może okazać się nieskuteczne, dlatego należy myśleć o tej metodzie jako o metodzie trwałej. Jest to więc dobre rozwiązanie, jeśli jesteś pewna, że nigdy nie będziesz chciała mieć dzieci, lub jeśli już zakończyłaś tworzenie rodziny.

Podwiązanie jajowodów (Tubal ligation) – zabieg ten może być znany pod bardziej swobodną nazwą „podwiązanie jajowodów”. Podstawy:

• Uszczelnia oba jajowody, aby plemniki nie mogły się przez nie przedostać.

• Może zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka jajnika (zwłaszcza w przypadku usunięcia jajowodów).

• Można je wykonać w dowolnym momencie, także po porodzie pochwowym lub cięciu cesarskim.

Wazektomia. Istnieje także potoczne określenie tego zabiegu. Być może słyszałeś, że nazywa się ją „strzyżeniem” (ang. getting snipped). Podstawy:

• Uszczelnia przewody przenoszące plemniki.

• Zabieg wykonywany jest w warunkach ambulatoryjnych.

• Jest to zabieg mniej inwazyjny i tańszy niż podwiązanie jajowodów.

?

Antykoncepcja awaryjna

Jeśli uprawiasz seks bez zabezpieczenia przed menopauzą, antykoncepcja awaryjna może sprawić, że Twoja komórka jajowa nie zostanie zapłodniona. Do wyboru są następujące opcje:

• Plan B One-Step. Pigułkę tę można kupić bez recepty. Nie powoduje ona poronienia ani w żaden inny sposób nie wpływa na przebieg ciąży. Należy ją zażyć w ciągu 72 godzin od odbycia stosunku płciowego bez zabezpieczenia.

• Ella. Ten skuteczniejszy niż Plan B lek, wydawany wyłącznie na receptę, można przyjąć w ciągu 5 dni od odbycia stosunku płciowego bez zabezpieczenia.

• Wkładka wewnątrzmaciczna miedziana. Musi ona zostać założona przez pracownika służby zdrowia w ciągu 5 dni od niezabezpieczonego stosunku płciowego. Jest to nie tylko najskuteczniejsza z trzech wymienionych opcji, ale około 80% kobiet utrzymuje ją jako metodę kontroli urodzeń przez okres do 10 lat.

?

Pytania do lekarza

Aby dowiedzieć się więcej o możliwościach kontroli urodzeń, zapytaj lekarza:?

• Jakie metody kontroli urodzeń powinnam rozważyć, biorąc pod uwagę mój wiek i etap życia?

• Czy na te formy antykoncepcji potrzebuję recepty lekarskiej?

• Jakie są zagrożenia i korzyści związane z hormonami antykoncepcyjnymi zawartymi w pigułkach, plastrach lub zastrzykach?

• Jakie są zagrożenia i korzyści związane z wkładkami wewnątrzmacicznymi?

• Jak działają metody barierowe kontroli urodzeń? Jaka jest ich skuteczność?

Jeśli masz problemy z kontrolą urodzeń, możesz zapytać swojego lekarza:

• Czy moje problemy mogą być związane z rodzajem stosowanej przeze mnie antykoncepcji?

• Jakie inne metody kontroli urodzeń mogą być dla mnie lepsze?

?

Kobiety mają dziś do wyboru wiele nowych i łatwych sposobów kontroli urodzeń. Po prostu wybierz swoje preferencje!

Kontrola urodzeń nie Twojej matki

Kobiety mają dziś do wyboru wiele nowych i łatwych sposobów kontroli urodzeń. Po prostu wybierz swoje preferencje!

Przegląd medyczny: Charlotte E. Grayson Mathis, MD Z archiwum lekarza

Czytając pewnego dnia popularny magazyn dla kobiet, ze zdumieniem odkryłam, że to, co wyglądało jak jedna z tych próbek makijażu typu peel-off, wcale nie było próbką makijażu. Był to „plaster” – nowa forma antykoncepcji, którą nakleja się na skórę raz w tygodniu. Oczywiście próbka z magazynu nie zawierała kombinacji estrogenu i progestyny, którą uwalnia prawdziwy plaster – chodziło tylko o zademonstrowanie, jak cienka i niezauważalna jest prawdziwa rzecz. Kilka stron później znalazłam reklamę NuvaRing, hormonalnego środka antykoncepcyjnego do stosowania we wkładkach. Po dziesięcioleciach, kiedy w dziedzinie środków antykoncepcyjnych dla kobiet nie było prawie żadnych ekscytujących nowości, nagle zaczęły pojawiać się nowe, obiecujące metody kontroli urodzeń. „To naprawdę bezprecedensowe. To był rewolucyjny rok” – mówi Stephanie B. Tiel, M.D., instruktor kliniczny położnictwa i ginekologii w Columbia University College of Physicians and Surgeons w Nowym Jorku. „Obecnie na rynku dostępne są cztery nowe metody antykoncepcji zatwierdzone przez FDA”. Tiel nazywa te nowe opcje „najlepszym rozwiązaniem z obu światów” – mają one możliwość szybkiego odwrócenia działania pigułki w przypadku zajścia w ciążę, ale są to systemy o dłuższym działaniu, które nie wymagają od zapracowanych kobiet pamiętania o codziennym stosowaniu ich o tej samej porze.

Pierwsza na rynku pojawiła się Mirena, wkładka wewnątrzmaciczna (IUD), która jest stosowana w Europie od ponad dziesięciu lat. Mirena uwalnia lewonorgestrel, hormon powszechnie występujący w pigułce, aby stworzyć „nieprzyjazne środowisko macicy” i zapobiec ciąży. Mirena, zakładana (i usuwana) przez lekarza, działa do pięciu lat, a odsetek niepowodzeń wynosi mniej niż 1%. „Nie trzeba się nad tym zastanawiać. Jak już jest założona, to już jest” – mówi Tiel. „Jest tak samo skuteczna jak podwiązanie jajowodów, tyle że jest odwracalna”. Kolejny duży plus: Mirena oznacza lżejsze miesiączki dla większości kobiet. W rzeczywistości, około 20% użytkowniczek Mireny w ogóle nie miesiączkuje. „Jest to całkowicie normalne. Hormon zawarty w wkładce domacicznej rozrzedza wyściółkę [macicy], dzięki czemu nadal występuje owulacja, ale nie ma krwawienia” – wyjaśnia Tiel. Większość z pozostałych 80% doświadcza 1-2 dni bardzo lekkiego krwawienia – to ogromna ulga, jeśli zwykle masz problemy z miesiączkowaniem. Niektóre kobiety unikają wkładek wewnątrzmacicznych z powodu obaw przed infekcjami i niepłodnością. Problemy te były jednak ograniczone w przypadku Dalkon Shield, która posiadała pleciony sznurek, którego lekarz musiał użyć podczas wyjmowania urządzenia. Splot ten umożliwiał rozwój bakterii, w przeciwieństwie do pojedynczych nitek używanych do usuwania Mireny (oraz innej obecnie stosowanej wkładki wewnątrzmacicznej – miedzianej). Jak w przypadku każdej metody antykoncepcyjnej, istnieją pewne wady. Mirena musi być zakładana i usuwana przez lekarza – jest to prosty, bezbolesny zabieg, ale nie jest to zadanie dla majsterkowiczów. Jest też droga – kosztuje około 360 dolarów za urządzenie plus opłaty za wizytę u lekarza, jeśli ubezpieczenie jej nie pokrywa (niektóre plany pokrywają). W ślad za Mireną poszła Lunelle, comiesięczny zastrzyk hormonalny. W przeciwieństwie do Depo-Provera, w przypadku Lunelle kobiety nadal miesiączkują, a każda nowa dawka jest przyjmowana w ciągu dziesięciu dni. Innymi słowy, jeśli ostatnią dawkę Lunelle otrzymałaś 10 października, następną możesz otrzymać w dowolnym momencie od 5 do 15 listopada, bez osłabienia jej skuteczności. Skuteczność Lunelle, na poziomie 98-99%, jest równoważna skuteczności pigułki antykoncepcyjnej, jeżeli kobieta dobrze się do niej stosuje – a ponieważ zastrzyk trzeba brać tylko raz w miesiącu, skuteczność powinna być większa niż w przypadku pigułki przyjmowanej raz dziennie. Wady? Niektóre kobiety nie lubią zastrzyków, a comiesięczne wizyty u lekarza mogą być uciążliwe.

Tiel przewiduje, że Ortho Evra, plaster antykoncepcyjny, będzie cieszył się ogromną popularnością. Dzięki zastosowaniu tych samych hormonów, które są zawarte w najpopularniejszej tabletce antykoncepcyjnej Ortho Tri Cyclen, plaster można nakleić w dowolnym miejscu na ciele – na pośladkach, w dolnej części pleców, na brzuchu – z wyjątkiem miejsca bezpośrednio na piersi. „Jest dyskretny. Ludzie nie muszą go widzieć, jeśli jest pod bielizną” – mówi. Plaster zmienia się raz w tygodniu i ma taki sam profil skutków ubocznych jak pigułka. Podstawowa różnica: wskaźniki stosowania plastrów są znacznie wyższe niż w przypadku pigułek, zwłaszcza u młodszych kobiet. Na przykład nastolatki stosują pigułki tylko przez 67% czasu, ale w przypadku plastra stosują je skutecznie przez 88% czasu. Plaster czasami się odkleja – około 3% czasu – i użytkowniczki muszą sprawdzać raz dziennie, czy jest on nadal mocno przyklejony. Wreszcie, istnieje NuvaRing, mały, elastyczny, przezroczysty pierścień wielkości srebrnej dolarówki, który kobieta zakłada bezpośrednio do pochwy. Wymienia się go co trzy tygodnie, a ponieważ nie jest to metoda barierowa, lecz działa poprzez uwalnianie hormonów, nie musi być precyzyjnie umieszczony, aby był skuteczny. „Tak długo, jak długo znajduje się w pochwie i wywiera wpływ za pomocą hormonów, jest w porządku” – mówi dr Tiel. „Wystarczy go ścisnąć i wsunąć, i nie czuć go, gdy tam jest”. Podobnie jak w przypadku pigułki, wskaźnik ciąż w przypadku NuvaRing wynosi mniej niż 1%. NuvaRing, OrthoEvra i Lunelle mają również takie same przeciwwskazania jak pigułka – na przykład u palaczek (zwłaszcza tych po 35. roku życia) występuje zwiększone ryzyko zakrzepów krwi, a kobietom, które mają zakrzepy krwi, niektóre nowotwory lub przebyły w przeszłości zawał serca lub udar mózgu, odradza się stosowanie tych metod. Tiel nie sądzi, aby nowe opcje, choć ekscytujące, zastąpiły pigułkę. „Pigułka prawdopodobnie nadal będzie podstawowym środkiem antykoncepcyjnym dla kobiet. Chodzi o to, że niektóre kobiety będą lepiej radziły sobie z pierścieniem, inne z plastrem i tak dalej” – mówi. „Każdy powinien mieć jak największe szanse na osiągnięcie maksymalnego sukcesu w stosowaniu antykoncepcji”. Pierwotnie opublikowano 31 października 2002 roku.

Lekarz wyjaśnia, czy ryzyko chorób serca i zakrzepów krwi wzrasta w przypadku stosowania środków antykoncepcyjnych zawierających hormony estrogen i progestynę, takich jak pigułka lub inne metody, takie jak zastrzyki, wkładki wewnątrzmaciczne i plastry.

W jaki sposób może zwiększać ryzyko chorób serca?

Być może lekarz określił pigułkę jako „hormonalną” metodę kontroli urodzeń. Jak sama nazwa wskazuje, zawiera ona hormony, w tym estrogen i progestynę. Istnieją inne metody zapobiegania ciąży, które również zawierają hormony, takie jak zastrzyki, wkładki wewnątrzmaciczne, plastry, implantowane pod skórę urządzenie o nazwie Nexplanon oraz pierścień dopochwowy.

Badania wykazują, że hormony zawarte w tych rodzajach środków antykoncepcyjnych mogą wpływać na serce na wiele sposobów. Mogą one na przykład podnosić ciśnienie krwi. Jeśli więc przyjmujesz tabletki antykoncepcyjne, co 6 miesięcy badaj swoje ciśnienie krwi, aby upewnić się, że pozostaje ono w zdrowym zakresie. Jeśli masz już wysokie ciśnienie krwi, porozmawiaj z lekarzem, aby sprawdzić, czy inny sposób zapobiegania ciąży nie byłby dla Ciebie lepszy.

Kobiety, które przyjmują niektóre pigułki antykoncepcyjne, mogą zauważyć zmiany w poziomie niektórych tłuszczów we krwi, które odgrywają rolę w chorobach serca. Na przykład poziom „dobrego” cholesterolu HDL może się obniżyć. Jednocześnie może wzrosnąć poziom trójglicerydów i „złego” cholesterolu LDL. Może to powodować stopniowe odkładanie się w tętnicach substancji tłuszczowej zwanej płytką miażdżycową. Z czasem może to ograniczyć lub zablokować dopływ krwi do serca i spowodować zawał serca lub ból w klatce piersiowej zwany dławicą piersiową.

Estrogen zawarty w tabletkach antykoncepcyjnych może również zwiększać ryzyko powstawania zakrzepów krwi.

Szanse na wystąpienie chorób serca i innych powikłań są większe, jeśli:

• Jesteś starszy niż 35 lat

• Mają wysokie ciśnienie krwi, cukrzycę lub wysoki poziom cholesterolu

• Palić papierosy

• Czy kiedykolwiek miałeś udar mózgu, zawał serca lub zakrzepy krwi

• Migreny z aurą

Jak zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia problemów

Nawet jeśli znajdujesz się w jednej z sytuacji zwiększających ryzyko chorób serca, nadal możesz stosować hormonalną metodę kontroli urodzeń. Najważniejszą rzeczą, jaką możesz zrobić, jest rozmowa z lekarzem. Pomoże Ci on rozważyć wady i zalety różnych opcji.

Na przykład badania wykazują, że kobiety cierpiące na takie schorzenia, jak nadciśnienie czy cukrzyca, mogą bezpiecznie stosować tabletki antykoncepcyjne, o ile są one dobrze kontrolowane.

Jeśli masz ponad 35 lat, jesteś zdrowa i nie palisz, możesz nadal stosować hormonalne środki antykoncepcyjne.

Nie powinnaś stosować antykoncepcji z estrogenami, jeśli kiedykolwiek miałaś zakrzepy krwi, udar lub chorobę serca. Zamiast tego należy zapoznać się z metodami, które zawierają tylko progestynę. Należą do nich zastrzyki, rodzaj pigułki antykoncepcyjnej zwanej minipigułką, Nexplanon i wkładki wewnątrzmaciczne.

Kobiety z wrodzoną wadą serca mogą stosować większość form antykoncepcji. Badania sugerują, że najbezpieczniejsze dla Ciebie mogą być opcje zawierające wyłącznie progestyny oraz wkładki wewnątrzmaciczne. Zasięgnij porady lekarza.

Bez względu na wiek, jeśli stosujesz tabletki antykoncepcyjne, nie pal papierosów. Takie połączenie zwiększa ryzyko zakrzepów krwi i chorób serca.

Dowiedz się, co się stanie, gdy założysz wkładkę wewnątrzmaciczną i co musisz wiedzieć, gdy już będzie założona.

Zakładanie wkładki wewnątrzmacicznej jest szybkim zabiegiem, który wykonuje się w gabinecie lekarskim lub w klinice. Wiedza o tym, czego możesz się spodziewać, pomoże Ci się przygotować i zmniejszyć ewentualne obawy.

Jak się przygotować?

Zjedz wcześniej lekki posiłek lub przekąskę, aby nie mieć zawrotów głowy. Wypij też trochę wody. Przed założeniem wkładki będziesz musiała oddać próbkę moczu, aby lekarz mógł się upewnić, że nie jesteś w ciąży.

Zapytaj lekarza, czy przed wizytą powinnaś zażyć lek przeciwbólowy, taki jak ibuprofen lub acetaminofen. Może to zapobiec skurczom podczas zabiegu.

Co dzieje się podczas zakładania wkładki wewnątrzmacicznej?

Pacjentka położy się na stole do badań z nogami uniesionymi do góry. Lekarz delikatnie wprowadzi wziernik do pochwy, aby ją rozszerzyć. Przy użyciu specjalnych narzędzi lekarz:

• Sprawdzić wielkość i położenie macicy.

• Oczyścić szyjkę macicy i pochwę płynem antyseptycznym.

• Sprawdź, czy nie masz problemów z macicą.

• Ustawić szyjkę macicy w jednej linii z macicą.

Wkładki wewnątrzmaciczne mają kształt litery T, z jednym ramieniem po obu stronach. Lekarz odchyla ramiona i umieszcza wkładkę w rurce z aplikatorem, a następnie wprowadza rurkę przez szyjkę macicy do macicy. Gdy wkładka znajdzie się na swoim miejscu, ramiona zostaną zwolnione, a lekarz usunie rurkę z aplikatorem.

Wkładki wewnątrzmaciczne mają u dołu sznureczek, który zwisa w dół do szyjki macicy i pochwy. Lekarz przycina ten sznurek tak, aby do pochwy zwisał tylko około centymetr lub dwa.

Jak długo trwa zabieg?

Zakładanie wkładki wewnątrzmacicznej trwa od 5 do 15 minut. Po zabiegu pacjentka może pozostać w gabinecie lekarskim przez kilka minut, aby upewnić się, że czuje się dobrze.

Jakie to uczucie?

Podczas zakładania wkładki domacicznej przez lekarza możesz odczuwać skurcze. Niektóre osoby mają zawroty głowy lub mdleją, kiedy próbują wstać. Połóż się, aż poczujesz się na tyle dobrze, że będziesz mogła wstać, a następnie powoli wstań.

Jak należy dbać o siebie po zabiegu?

Po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej mogą wystąpić skurcze i plamienia. Łagodne skurcze i krwawienia mogą trwać od 3 do 6 miesięcy. Aby złagodzić dyskomfort, należy zażyć lek przeciwbólowy dostępny bez recepty, taki jak ibuprofen lub acetaminofen. Można również położyć na brzuchu poduszkę grzewczą lub butelkę z gorącą wodą.

Jeśli masz miedzianą wkładkę wewnątrzmaciczną (ParaGard), przez kilka miesięcy Twoje miesiączki mogą być obfitsze niż zwykle.

W ciągu pierwszych 3 miesięcy należy raz w miesiącu sprawdzać, czy nadal wyczuwalny jest sznurek wychodzący z szyjki macicy. Aby znaleźć nitkę, należy umyć ręce i włożyć palec do pochwy. Twarde miejsce u góry to szyjka macicy. Sznurek powinien wystawać 1-2 cale od szyjki macicy.

Jeśli struna jest krótsza lub dłuższa niż zwykle, wkładka mogła się przesunąć. Skontaktuj się z lekarzem i użyj prezerwatywy lub innej zapasowej metody antykoncepcyjnej, aby zapobiec ciąży.

Kiedy mogę ponownie uprawiać seks?

Musisz odczekać co najmniej 24 godziny. W tym czasie nie należy wkładać do pochwy żadnych przedmiotów, w tym tamponów ani wkładek dousznych. Po upływie doby możesz ponownie uprawiać seks. Niektórzy lekarze zalecają, aby odczekać dłużej, dlatego należy zapytać lekarza o jego zalecenia.

Kiedy wkładka zacznie działać?

Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna (ParaGard) zaczyna działać natychmiast, niezależnie od tego, kiedy ją założono. Wkładki hormonalne (Kyleena, Liletta, Mirena, Skyla) zaczynają działać po około 7 dniach, chyba że została założona w czasie miesiączki. W takim przypadku zacznie ona działać od razu.

Jak długo moja wkładka będzie mnie chronić?

To zależy od rodzaju i marki wkładki wewnątrzmacicznej, którą masz. Wkładki hormonalne działają przez 3 do 6 lat. Wkładki miedziane chronią przed ciążą przez okres do 10 lat.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem?

Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli:

• Nie czujesz nitki lub wydaje Ci się, że wkładka przesunęła się w inne miejsce.

• Myślisz, że możesz być w ciąży.

• Wystąpiło silniejsze niż zwykle krwawienie z pochwy.

• Masz dreszcze lub gorączkę powyżej 101 stopni.

• Zawroty głowy lub uczucie, że możesz zemdleć.

• Odczuwasz ostry ból w brzuchu lub miednicy.

• Z pochwy wydobywa się wydzielina o nieprzyjemnym zapachu.

• Silne bóle głowy lub migreny.

• Masz bóle podczas stosunku.

Lekarz wyjaśnia różne procedury sterylizacji dla kobiet i mężczyzn.

Kontrola urodzeń, podobnie jak sterylizacja, jest sposobem zapobiegania ciąży przez mężczyzn i kobiety. Istnieje wiele różnych metod kontroli urodzeń; niektóre z nich chronią również przed chorobami przenoszonymi drogą płciową (STD).

Sterylizacja jest trwałą formą kontroli urodzeń, która jest niezwykle skuteczna w zapobieganiu ciąży. Jest jednak trudna do odwrócenia w przypadku zmiany zdania i nie chroni przed chorobami wenerycznymi. Sterylizacji można poddać zarówno mężczyzn, jak i kobiety. W przypadku kobiet wykonuje się podwiązanie jajowodów, a w przypadku mężczyzn – wazektomię.

Co to jest podwiązanie jajowodów?

Podwiązanie jajowodów jest zabiegiem chirurgicznym stosowanym jako metoda kontroli urodzeń u kobiet. Podczas tego zabiegu jajowody są podwiązywane, zaciskane, przecinane, opasywane lub zamykane. Zapobiega to przemieszczaniu się komórki jajowej z jajnika przez jajowód, gdzie mogłaby spotkać się z plemnikiem, a także uniemożliwia plemnikom przemieszczanie się w górę jajowodu w celu spotkania z komórką jajową, co zapobiega ciąży.

Szacuje się, że co roku zabiegowi podwiązania jajowodów poddaje się około 700 000 Amerykanek, co czyni go najbardziej rozpowszechnioną formą antykoncepcji w USA.

Jak wykonuje się zabieg podwiązania jajowodów?

Zabieg podwiązania jajowodów wykonywany jest w szpitalu lub w ambulatorium podczas znieczulenia (uśpienia). W brzuchu wykonuje się jedno lub dwa małe nacięcia, a następnie wprowadza się urządzenie podobne do małego teleskopu (tzw. laparoskop). Za pomocą instrumentów wprowadzanych przez laparoskop jajowody są przecinane, podwiązywane, zaciskane, opasywane lub zamykane. Następnie nacięcia skóry są zamykane szwami. Pacjentka może wrócić do domu w ciągu kilku godzin po zabiegu. Podwiązanie jajowodów może być również wykonane bezpośrednio po porodzie przez małe nacięcie w okolicy pępka lub podczas cesarskiego cięcia.

Jaka jest skuteczność zabiegu podwiązania jajowodów?

Podwiązanie rurki nie jest w 100% skuteczne w zapobieganiu ciąży. Istnieje niewielkie ryzyko zajścia w ciążę po zabiegu podwiązania.

Czy zabieg tubalizacji chroni przed chorobami wenerycznymi?

Nie. Sterylizacja nie chroni przed chorobami wenerycznymi, w tym przed HIV (wirusem wywołującym AIDS). Prezerwatywy dla mężczyzn zapewniają najlepszą ochronę przed większością chorób wenerycznych.

Co to jest wazektomia?

Wazektomia, czyli sterylizacja męska, jest prostym, trwałym zabiegiem sterylizacji u mężczyzn. Jest on na ogół bezpieczniejszy i mniej bolesny niż sterylizacja u kobiet. Operacja, zwykle wykonywana w gabinecie lekarskim, wymaga przecięcia i uszczelnienia lub zablokowania nasieniowodów – przewodów w męskim układzie rozrodczym, które przenoszą plemniki. Wazektomia uniemożliwia transport plemników z jąder. Operacja ta nie ma wpływu na zdolność mężczyzny do osiągania orgazmu ani na ejakulację. Nadal będzie występował płynny wytrysk, ale nie będzie w nim plemników.

Jak skuteczna jest wazektomia?

Z wyjątkiem rzadkich przypadków, procedura ta jest prawie w 100% skuteczna.

Czy wazektomia chroni przed chorobami wenerycznymi?

Nie. Wazektomia nie chroni przed chorobami wenerycznymi, w tym przed HIV (wirusem wywołującym AIDS). Prezerwatywy dla mężczyzn zapewniają najlepszą ochronę przed większością chorób wenerycznych.

Jak wykonuje się wazektomię?

Zabieg wazektomii jest zwykle wykonywany w gabinecie chirurga, gdy mężczyzna jest przytomny, ale jest stosunkowo bezbolesny, ponieważ stosuje się znieczulenie miejscowe. Małe nacięcie jest wykonywane w górnej części moszny, pod penisem. Przewody (nasieniowody) przenoszące plemniki są odcinane i przecinane, wypalane lub blokowane za pomocą klipsów chirurgicznych. Nacięcie skóry jest zamykane szwami. Pacjent może natychmiast wrócić do domu.

Niektórzy lekarze stosują technikę niechirurgiczną. W przypadku wazektomii „bezskalpelowej” lekarz wyczuwa nasieniowód pod skórą moszny i przytrzymuje go w miejscu za pomocą małego zacisku. Następnie za pomocą specjalnego narzędzia wykonuje się maleńkie nakłucie skóry i rozciąga otwór, aby można było przeciąć i podwiązać nasieniowód. Do zamknięcia nakłuć nie są potrzebne żadne szwy, które szybko goją się same.

Co dzieje się po wazektomii?

Po zabiegu wazektomii przez kilka dni będziesz prawdopodobnie odczuwał ból. Należy odpoczywać przez co najmniej jeden dzień. Całkowite wyzdrowienie może jednak nastąpić w czasie krótszym niż tydzień. Wielu mężczyzn poddaje się zabiegowi w piątek i wraca do pracy w poniedziałek.

Czy istnieją skutki uboczne wazektomii?

Chociaż mogą wystąpić powikłania wazektomii, takie jak obrzęk, zasinienie, zapalenie i zakażenie, są one stosunkowo rzadkie i prawie nigdy nie są poważne. Niemniej jednak mężczyźni, u których w dowolnym momencie wystąpią takie objawy, powinni poinformować o nich swojego lekarza.

Kiedy mężczyzna może ponownie uprawiać seks po wazektomii?

Można wznowić aktywność seksualną w ciągu kilku dni po wazektomii, ale należy stosować środki antykoncepcyjne do czasu, gdy badanie wykaże, że nasienie jest wolne od plemników. Na ogół badanie to wykonuje się po 10-20 wytryskach po wazektomii. Jeśli plemniki są nadal obecne w nasieniu, pacjent zostanie poproszony o powtórzenie badania w późniejszym terminie. Po stwierdzeniu braku plemników w ejakulacie można zaprzestać stosowania innych form antykoncepcji. Szanse na zajście w ciążę nie są jednak zerowe. Ze względu na proces znany jako spontaniczna rekanalizacja (ponowne połączenie się kanalików), po wazektomii może dojść do ciąży, choć zdarza się to bardzo rzadko.

Jakie są wady wazektomii?

Główną wadą wazektomii jest jej trwałość, chociaż jest ona również uważana za jej główną zaletę. Sam zabieg jest prosty, ale jego odwrócenie jest trudne, kosztowne i może się nie udać. Możliwe jest jednak przechowywanie nasienia w banku spermy, aby zachować możliwość zajścia w ciążę w przyszłości. Jest to jednak kosztowne, a plemniki w przechowywanym nasieniu nie zawsze pozostają żywotne (zdolne do wywołania ciąży).

Z tych wszystkich powodów lekarze zalecają, aby wazektomia była wykonywana tylko przez mężczyzn, którzy są gotowi zaakceptować fakt, że nie będą już w stanie być ojcami dziecka. Decyzja ta powinna być rozważona wraz z innymi opcjami antykoncepcyjnymi i omówiona z profesjonalnym doradcą. Mężczyźni, którzy są żonaci lub w poważnych związkach, powinni również omówić tę kwestię ze swoimi partnerkami.

Chociaż wazektomia jest niezwykle skutecznym sposobem zapobiegania ciąży, nie chroni przed AIDS ani innymi chorobami wenerycznymi. W związku z tym ważne jest, aby mężczyźni poddani wazektomii nadal używali prezerwatyw, najlepiej lateksowych, które zapewniają znaczną ochronę przed rozprzestrzenianiem się chorób.

Inną wadą jest reakcja immunologiczna na spermę, która występuje u niektórych mężczyzn po wazektomii, choć obecne dowody wskazują, że reakcje te nie są szkodliwe.

Czy wazektomia ma wpływ na seksualność?

Nie. Wazektomia nie wpływa na produkcję ani uwalnianie testosteronu, męskiego hormonu odpowiedzialnego za popęd płciowy, brodę, głęboki głos i inne męskie cechy. Operacja nie ma również wpływu na seksualność. Erekcje, szczytowanie i ilość ejakulatu pozostają bez zmian.

Czasami mężczyzna może doświadczać trudności seksualnych po wazektomii, ale prawie zawsze mają one podłoże emocjonalne i zazwyczaj można je złagodzić dzięki poradnictwu. Częściej mężczyźni, którzy poddali się zabiegowi, oraz ich partnerki stwierdzają, że seks jest bardziej spontaniczny i przyjemny, gdy pozbyli się obaw związanych z przypadkową ciążą.

Czy wazektomia zwiększa ryzyko raka prostaty u mężczyzny?

W niektórych badaniach pojawiły się pytania dotyczące związku między wazektomią a rakiem prostaty. Najbardziej aktualne badania wykazują, że wazektomia nie zwiększa ryzyka rozwoju raka gruczołu krokowego u mężczyzny i że obawy te nie powinny być powodem unikania zabiegu.

?

?