Lekarz mówi ci.

Wkładki wewnątrzmaciczne często powodują skurcze. Dowiedz się, co możesz na nie poradzić, jak długo mogą trwać, jak poczuć się lepiej i co robić, jeśli nie ustępują.

Macica jest mięśniem, a kiedy umieszcza się w niej coś, mięsień ten reaguje zaciśnięciem – mówi Lisa Holloway, pielęgniarka z Waszyngtonu, specjalizująca się w zdrowiu kobiet. Twoje ciało uwalnia również hormony, które mogą powodować ból.

Czego można się spodziewać po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej?

Podczas zakładania wkładki wewnątrzmacicznej lekarz lub pielęgniarka wprowadzi przez pochwę małą plastikową rurkę do macicy. Wkładka wewnątrzmaciczna znajduje się w rurce. Jest to szybki zabieg, który trwa zazwyczaj zaledwie kilka minut.

W trakcie zakładania wkładki możesz odczuwać skurcze i dyskomfort. Możesz odczuwać mdłości lub zawroty głowy. Może też nie wystąpić żaden objaw.

Niektóre kobiety mają więcej skurczów niż inne, mówi Holloway. Osobiście pierwszą, drugą i trzecią wkładkę założono mi w biurze, w przerwie na lunch. U innych kobiet reakcja była tak intensywna, że musiałam natychmiast wyjąć wkładkę, aby upewnić się, że stan pacjentki jest stabilny.

Jeśli urodziłaś dzieci, możesz odczuwać mniej skurczów, ponieważ Twoja macica może być większa i mniej wrażliwa.

Uważam, że istnieje również czynnik psychiczny” – dodaje Holloway. Kobiety, które czują się niespokojne, odczuwają większy ból.

Co można zrobić przed założeniem wkładki wewnątrzmacicznej

Aby ograniczyć skurcze, przed wizytą u lekarza wypróbuj poniższe techniki.

• Jedz, pij i idź na wizytę w dobrej formie. Jeśli przed zabiegiem będziesz się dobrze czuła, możesz odczuwać mniejszy ból. Proszę nie przychodzić na zabieg wszczepienia wkładki domacicznej na kacu, odwodniona i bez śniadania – mówi Holloway. To recepta na złe samopoczucie. Przed wizytą należy napić się wody i coś zjeść.

• Spróbuj się zrelaksować. Zmniejszając swój strach i napięcie, odczuwasz mniejszy ból – mówi. Spróbuj ćwiczeń oddechowych, wizualizacji lub innych technik relaksacyjnych. Czasami może pomóc zwykłe odwrócenie uwagi. Podczas zakładania implantu posłuchaj muzyki lub porozmawiaj z lekarzem.

• Zaplanuj wizytę w dogodnym terminie. Spróbuj umówić się na wizytę w ostatnich dniach cyklu miesiączkowego. W tym czasie szyjka macicy jest miękka i lekko rozszerzona, co może ułatwić założenie implantu – mówi Holloway.

• Zażyj ibuprofen lub naproksen z wyprzedzeniem. Ibuprofen jest jedną z najlepszych opcji w przypadku bólu mięśni spowodowanego skurczami macicy, mówi Holloway. Ale wiele osób nie zdaje sobie sprawy, że działa on najlepiej, jeśli weźmiesz go przed skurczami. Peace Nwegbo-Banks, MD, położnik i ginekolog z Serenity Womens Health & Med Spa w Houston, TX, zaleca zażycie 600 miligramów ibuprofenu lub 500 miligramów naproksenu na godzinę przed planowaną wizytą.

Czego można się spodziewać po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej

Skurcze mogą utrzymywać się przez kilka dni, tygodni lub miesięcy po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej. Będą one prawdopodobnie przypominać skurcze menstruacyjne. Może również wystąpić ból w dolnej części pleców.

Jeśli masz miedzianą wkładkę wewnątrzmaciczną, taką jak ParaGard, możesz mieć więcej skurczów. Jednak po kilku miesiącach powinnaś poczuć się lepiej, gdyż Twoja macica przyzwyczai się do niej. Wkładki hormonalne, takie jak Kyleena, Liletta, Mirena i Skyla, zwykle powodują mniej skurczów.

U niektórych kobiet skurcze utrzymują się przez 1-2 dni po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej. U innych trwają one kilka tygodni. Mogą też trwać nawet 3-6 miesięcy, zanim ustąpią. Przez okres od 3 do 6 miesięcy mogą również występować nieregularne, obfite krwawienia.

Co można zrobić po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej

Aby złagodzić ból po zabiegu:

• Zażywać leki dostępne bez recepty. Aby zmniejszyć stan zapalny i złagodzić ból po założeniu wkładki domacicznej, lekarz może zalecić stosowanie leków dostępnych bez recepty, takich jak acetaminofen, ibuprofen lub naproksen. Spróbuj przyjmować 600 miligramów ibuprofenu co 8 godzin przez pierwszy dzień lub dwa dni. Skonsultuj się jednak najpierw z lekarzem, aby upewnić się, że jest to dla Ciebie bezpieczne.

• Dbaj o siebie. W ciągu kilku dni po założeniu wkładki domacicznej nie należy się przemęczać. Nawadniaj się, odpoczywaj, a w razie potrzeby spędź kilka dni w dresie – radzi Holloway. Spróbuj użyć poduszki grzewczej. Przyłóż ją delikatnie do miejsca, w którym odczuwasz skurcze. Ćwiczenia fizyczne i stosunek płciowy mogą powodować silniejsze skurcze, więc wstrzymaj się z aktywnością, dopóki nie poczujesz się na siłach, mówi Holloway.

Co robić, jeśli skurcze nie ustępują?

Skurcze mogą utrzymywać się przez kilka miesięcy lub dłużej. Jeśli jednak w którymkolwiek momencie będziesz niezadowolona z tego, jak się czujesz, będziesz się martwić skurczami lub zauważysz nowy lub silny ból, skontaktuj się z lekarzem.

Ból może pojawić się w miarę dostosowywania się do wkładki wewnątrzmacicznej. W innych przypadkach może on być oznaką większego problemu – mówi Holloway. Możliwe, że wkładka nie została prawidłowo założona, nie znajduje się we właściwym miejscu lub że w wyniku zabiegu doszło do urazu macicy.

Jeśli skurcze są silne, trwają dłużej niż 3 miesiące, pojawiają się cuchnące upławy lub obfite krwawienia, należy udać się na kontrolę do ginekologa – mówi Nwegbo-Banks.

Najlepszą metodą kontroli urodzeń jest ta, którą będziesz stosować prawidłowo. Poniżej podajemy kilka innych kwestii, które należy rozważyć przy wyborze.

Planowanie rodziny

Jeśli masz nadzieję na szybkie założenie rodziny, wybierz metodę, którą można łatwo przerwać, gdy będziesz na to gotowa, np. tabletki antykoncepcyjne lub prezerwatywy.

Z drugiej strony, jeśli nie myślisz o posiadaniu dzieci w najbliższej przyszłości, wygodniejsze i skuteczniejsze mogą być trwałe i odwracalne metody, takie jak wkładka wewnątrzmaciczna (IUD) wszczepiana do macicy lub implant antykoncepcyjny wszczepiany do ramienia. Metody te mogą działać przez kilka lat, zanim trzeba będzie je wymienić.

Jeśli jesteś pewna, że nie chcesz mieć dzieci, możesz zdecydować się na stałą formę kontroli urodzeń. Jeśli jesteś kobietą, możesz poddać się zabiegowi podwiązania jajowodów. Można usłyszeć, że nazywa się to podwiązaniem jajowodów. Mężczyźni mogą poddać się wazektomii.

Karmienie piersią

Jeśli karmisz piersią, masz mniejsze szanse na zajście w ciążę, ale nadal musisz stosować jakąś metodę kontroli urodzeń. Należy również upewnić się, że wybrana opcja nie będzie miała wpływu na mleko matki.

Łatwość i czas stosowania

Środki antykoncepcyjne występują w wielu różnych formach. Wybierz taką metodę, która najprawdopodobniej będzie prawidłowo stosowana.

W przypadku tabletek antykoncepcyjnych musisz pamiętać, aby przyjmować je codziennie o tej samej porze. Plaster trzeba zmieniać co tydzień. W przypadku prezerwatyw trzeba je mieć pod ręką i za każdym razem używać ich prawidłowo. Środek plemnikobójczy należy umieścić w pochwie nie później niż 1 godzinę przed stosunkiem i musi on tam pozostać nawet przez 8 godzin po nim.

Istnieją inne metody, z którymi nie trzeba się tak często stykać. Pozostawiają one mniej miejsca na błąd użytkownika. Są one jednak bardziej długotrwałe i zwykle wymagają wizyty w gabinecie lekarskim.

Zastanów się, w jaki sposób każda z metod odpowiada Twojemu poziomowi komfortu i stylowi życia.

Ochrona przed STI (zakażeniami przenoszonymi drogą płciową)

Prezerwatywy są jedynym rodzajem środków antykoncepcyjnych, które chronią również przed chorobami przenoszonymi drogą płciową. Jeśli jest to ważne dla Ciebie i Twojego partnera, za każdym razem, gdy uprawiacie seks, będziecie musieli używać nowej prezerwatywy, niezależnie od tego, czy stosujecie inną formę kontroli urodzeń.

Okresy menstruacyjne

Niektóre rodzaje środków antykoncepcyjnych mają dodatkową zaletę. Zatrzymują one lub znacznie zmniejszają krwawienie miesiączkowe. Jeśli jest to dla Ciebie ważna cecha, zapytaj lekarza, które metody przynoszą taką korzyść.

Skutki uboczne i bezpieczeństwo

Niektóre rodzaje środków antykoncepcyjnych wywołują skutki uboczne lub narażają na ryzyko wystąpienia określonych chorób. Niektóre formy mogą nie być bezpieczne dla osób, które cierpią na określone schorzenia lub przyjmują określone leki. Lekarz może wyjaśnić, które metody będą najmniej narażone na niepożądane skutki uboczne i które będą najbezpieczniejsze dla Ciebie, biorąc pod uwagę Twój stan zdrowia i problemy występujące w Twojej rodzinie.

Koszt

Ceny środków antykoncepcyjnych wahają się od 2 dolarów za prezerwatywę do 6 000 dolarów za zabieg sterylizacji. Musisz zastanowić się, na co możesz sobie pozwolić. Jeśli masz ubezpieczenie zdrowotne, dowiedz się, jakie rodzaje kontroli urodzeń obejmuje twój plan. To może pomóc Ci w podjęciu decyzji.

Twój wiek

Dopóki nie przejdziesz menopauzy (co oznacza, że od roku nie miałaś okresu), będziesz potrzebowała jakiejś formy kontroli urodzeń, aby nie zajść w ciążę. Jednak niektóre rodzaje środków antykoncepcyjnych, np. pigułki hormonalne, mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia osób po 45. roku życia.

Twoja tożsamość płciowa

Jeśli jesteś osobą transgenderową lub niebinarną, być może będziesz musiała wypróbować kilka rodzajów antykoncepcji, zanim znajdziesz metodę, która będzie dla Ciebie odpowiednia. Na przykład, jeśli jesteś transpłciowym mężczyzną, hormonalna kontrola urodzeń, taka jak pigułka lub plaster, może zatrzymać miesiączkę, jeśli przyjmujesz ją bez przerwy. Może to być zgodne z płcią. Z drugiej strony, codzienne przyjmowanie pigułek może być niechcianym przypomnieniem o dysforii płciowej. Porozmawiaj z zaufanym lekarzem o tym, jakie metody są dla ciebie najlepsze.

Religia i kultura

Twoje przekonania i tradycje mogą mieć wpływ na wybór metody antykoncepcji. Niektóre rodzaje kontroli urodzeń mogą być bardziej zgodne z twoimi wartościami.

Większość środków antykoncepcyjnych nie ma wpływu na możliwość zajścia w ciążę po zaprzestaniu ich stosowania. Jednak w niektórych przypadkach możesz być zmuszona trochę poczekać, aż to nastąpi.

Jak szybko można zajść w ciążę?

Nie wszystkie środki antykoncepcyjne wpływają na płodność w ten sam sposób. Niektóre z nich mogą utrudniać zajście w ciążę od razu. Bezpiecznie jest jednak rozpocząć starania, gdy tylko będziesz na to gotowa, nawet jeśli stosowałaś środki antykoncepcyjne zawierające hormony.

Badania wykazały, że szanse na poronienie nie wzrastają, jeśli zajdziesz w ciążę wkrótce po odstawieniu hormonalnej antykoncepcji.

Pamiętaj też, że kontrola urodzeń nie jest jedyną rzeczą, która wpływa na Twoją płodność. Wpływ mogą mieć także genetyka, styl życia i stan zdrowia. Jednak to, jaką formę kontroli urodzeń stosujesz, ma wpływ na to, jak długo będziesz mogła zajść w ciążę po zaprzestaniu jej stosowania.

Metody barierowe – takie jak prezerwatywy, środki plemnikobójcze i diafragma: Od razu. Metody te zapobiegają ciąży tylko w pojedynczych przypadkach. Dlatego możesz zajść w ciążę w ciągu tego samego miesiąca, w którym przestałaś je stosować.

Pigułka zawierająca wyłącznie progestyny (minipigułka): Natychmiast. W przeciwieństwie do złożonych pigułek antykoncepcyjnych – które mogą zawierać zarówno estrogen, jak i progesteron – minipigułka zawiera wyłącznie progesteron. Zamiast zapobiegać owulacji, progesteron rozrzedza wyściółkę macicy i nie dopuszcza do zapłodnienia.

Jak tylko przestaniesz przyjmować minipigułkę, wyściółka macicy zacznie się ponownie zagęszczać. Oznacza to, że zajście w ciążę może być możliwe.

Implantacja: Natychmiast. Po usunięciu implantu antykoncepcyjnego możesz być w stanie zostać przyszłą mamą.

Plaster antykoncepcyjny: W ciągu kilku tygodni. Owulacja powinna rozpocząć się wkrótce po zdjęciu plastra antykoncepcyjnego. Umożliwi to zajście w ciążę.

NuvaRing: Kilka tygodni. Zajście w ciążę powinno być możliwe wkrótce po usunięciu pierścienia NuvaRing. Jeśli jednak przed rozpoczęciem jego stosowania miałaś nieregularne miesiączki, po jego usunięciu mogą one wystąpić ponownie. Może to mieć wpływ na czas potrzebny do zajścia w ciążę.

Skojarzone tabletki antykoncepcyjne: Od kilku tygodni do około 3 miesięcy. Większość tabletek antykoncepcyjnych zawiera estrogen lub progestynę. Niektóre zawierają oba te składniki. Hormony te szybko opuszczają organizm. Jednak niektóre kobiety nie zaczynają regularnie owulować aż do kilku miesięcy po zaprzestaniu ich stosowania.

W dłuższym okresie czasu pigułki antykoncepcyjne mogą faktycznie wspomagać płodność. Jedno z badań wykazało, że kobiety, które stosowały je przez co najmniej 4 lata, miały większe szanse na zajście w ciążę niż kobiety, które stosowały pigułki antykoncepcyjne przez 2 lata lub krócej.

Wkładka wewnątrzmaciczna (IUD): W ciągu kilku miesięcy. Po usunięciu wkładki wewnątrzmacicznej można zajść w ciążę, gdy tylko pojawi się normalny cykl miesiączkowy. Dzieje się tak niezależnie od tego, czy wkładka wewnątrzmaciczna była miedziana, czy zawierała hormony. Większość kobiet zaczyna miesiączkować i owulować w ciągu 3 miesięcy od usunięcia wkładki wewnątrzmacicznej.

Zastrzyk (np. zastrzyk antykoncepcyjny): Do 2 lat. W przeciwieństwie do innych form kontroli urodzeń zawierających hormony, możesz mieć trudności z zajściem w ciążę nawet przez kilka lat po zastosowaniu kontroli urodzeń w zastrzykach. Z tego powodu eksperci nie zalecają ich stosowania kobietom, które mają nadzieję na szybkie poczęcie dziecka.

Zanim zaczniesz się starać

Brak miesiączki po odstawieniu środków antykoncepcyjnych nie musi być oznaką, że nie można zajść w ciążę. Możesz mieć owulację (to znaczy, że jajniki uwolnią jajeczko) bez miesiączki. Jeśli masz owulację, możesz zajść w ciążę.

Test owulacyjny może stwierdzić, czy masz owulację. Można go kupić w aptece. Istnieją również aplikacje, które mogą pomóc Ci to ustalić.

Jeśli temperatura Twojego ciała nieco wzrośnie, może to być oznaką owulacji. Podobnie jest ze śluzem szyjkowym, który jest bardziej kleisty lub przypomina białko surowego jajka.

Jeśli niedawno przestałaś stosować antykoncepcję, a nie jesteś gotowa na natychmiastowe zajście w ciążę, stosuj metodę awaryjną (np. prezerwatywy).

Jeśli starasz się zajść w ciążę od 6 miesięcy lub dłużej, umów się na rozmowę z lekarzem. Większości kobiet udaje się zajść w ciążę w ciągu roku od rozpoczęcia starań. Warto jednak przedyskutować, czy są jakieś kroki, które można podjąć, aby zwiększyć prawdopodobieństwo poczęcia.

Niektóre rodzaje środków antykoncepcyjnych mogą obniżyć ryzyko zachorowania na raka jajnika. Dowiedz się więcej o tym, jak pigułki antykoncepcyjne, wkładki wewnątrzmaciczne i inne środki antykoncepcyjne wpływają na ryzyko zachorowania.

Na ryzyko zachorowania na raka jajnika wpływa wiele czynników, w tym wiek, ogólny stan zdrowia i wywiad rodzinny. Jednak niektóre rodzaje kontroli urodzeń mogą obniżyć ryzyko.

Pigułka

Jednym z najbardziej rozpowszechnionych rodzajów kontroli urodzeń jest „pigułka”. Większość pigułek to pigułki złożone, czyli laboratoryjne kombinacje hormonów, które naśladują te wytwarzane przez organizm kobiety. Hormony te, estrogen i progesteron, powstrzymują jajniki przed uwalnianiem jajeczek i uniemożliwiają plemnikom dotarcie do jajeczek.

Ryzyko zachorowania na raka jajnika zaczyna się zmniejszać już po 3-6 miesiącach przyjmowania pigułki złożonej. Ryzyko to zmniejsza się tym bardziej, im dłużej je przyjmujesz. Dzieje się tak nawet wtedy, gdy u pacjentki występują zmiany lub mutacje w pewnych genach (BRCA1 lub BRCA2), które mogą zwiększać ryzyko zachorowania na raka jajnika.

Ogólnie rzecz biorąc, tabletki obniżają ryzyko zachorowania na raka jajnika o 30% do 50%. Efekt ten może utrzymywać się nawet przez 30 lat po zaprzestaniu stosowania pigułek.

Inne hormonalne środki antykoncepcyjne

Podobnie jak pigułka, inne rodzaje kontroli urodzeń również dostarczają syntetycznych hormonów. Należą do nich pierścień dopochwowy, który umieszcza się w pochwie, oraz plaster antykoncepcyjny, który nakleja się na skórę. Każdy z nich powoli dostarcza estrogenu i progestyny, aby zapobiec ciąży. Plaster wymieniasz co tydzień (z wyjątkiem tygodnia, w którym masz miesiączkę), a pierścień co 3 tygodnie.

Są to nowsze produkty, dlatego nie przeprowadzono na ich temat tak wielu badań. Naukowcy uważają jednak, że chronią one przed rakiem jajnika w taki sam sposób, jak pigułka.

DMPA (Depo-Provera) to zastrzyk, który można otrzymać, aby zapobiec ciąży. Czasami nazywany jest „zastrzykiem”, a jego głównym składnikiem jest depo medroksyprogesteron, czyli stworzona przez człowieka forma progesteronu. Lekarz wstrzykuje go w górną część ramienia lub pośladek co 3 miesiące. Zastrzyk ten obniża również ryzyko zachorowania na raka jajnika, zwłaszcza jeśli stosujesz go przez ponad 3 lata.

Wkładki wewnątrzmaciczne

Innym popularnym sposobem kontroli urodzeń jest wkładka wewnątrzmaciczna (IUD). Jest to niewielki metalowy lub plastikowy przedmiot, który lekarz umieszcza w macicy.

Niektóre rodzaje wkładek wewnątrzmacicznych, zwane wkładkami hormonalnymi, uwalniają hormon progesteron (rodzaj progesteronu). Powoduje to zagęszczenie śluzu wokół szyjki macicy i ścieńczenie wyściółki macicy. Spowalnia to plemniki, uniemożliwiając zajście w ciążę. Inne są wykonane z miedzi, która wywołuje w macicy reakcję immunologiczną zapobiegającą zajściu w ciążę.

Jedno z dużych badań wykazało, że kobiety, które stosują wkładki wewnątrzmaciczne, mogą zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka jajnika nawet o 32%,

Chirurgia w celu kontroli urodzeń

Niektóre zabiegi chirurgiczne zapobiegające ciąży mogą również zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka jajnika.

Podwiązanie jajowodów polega na podwiązaniu przez chirurga jajowodów, które przenoszą jajeczka z jajników do macicy. Uważa się, że zabieg ten, nazywany czasem podwiązaniem jajowodów, zmniejsza ryzyko zachorowania na raka jajnika o około 25%.

Salpingektomia, czyli usunięcie jajowodów, zmniejsza ryzyko jeszcze bardziej niż podwiązanie jajowodów. Potrzeba więcej badań, ale niektóre z nich wskazują, że może ona zmniejszyć ryzyko wystąpienia raka jajnika od 42% do 77%.

Rodzaj histerektomii, w którym lekarze usuwają macicę, ale niekoniecznie jajniki i jajowody, zmniejsza ryzyko o około 30%.

Inne czynniki

Przy wyborze metody kontroli urodzeń należy wziąć pod uwagę wiele czynników. Na przykład hormonalne metody antykoncepcji, takie jak pigułka, nie tylko zmniejszają ryzyko zachorowania na raka jajnika, ale także na raka endometrium.

Z drugiej strony, hormonalne metody kontroli urodzeń mogą zwiększać ryzyko zachorowania na raka szyjki macicy i raka piersi. Wzrost ten jest jednak bardzo niewielki, zwłaszcza jeśli jesteś młodsza niż połowa czterdziestego roku życia. Wtedy też najprawdopodobniej będziesz przyjmować tabletki antykoncepcyjne.

Twój stan zdrowia, styl życia, geny i przyjmowane leki mają wpływ na to, w jaki sposób antykoncepcja wpływa na ryzyko zachorowania na raka. Porozmawiaj więc z lekarzem o najlepszej dla Ciebie metodzie.

Prezerwatywy dla kobiet to kolejny sposób, w jaki kobiety mogą wziąć antykoncepcję we własne ręce. Przeczytaj, aby poznać wady i zalety tego typu prezerwatyw.

Nazywana również prezerwatywą wewnętrzną, prezerwatywa dla kobiet to cienka rurka wykonana z kauczuku nitrylowego lub lateksu ludzkiego, którą wkłada się do pochwy i wyjmuje po stosunku.

Jak działają prezerwatywy dla kobiet

Prezerwatywy żeńskie mają brzegi na każdym końcu. Końcówkę z zamkniętym brzegiem umieszcza się w pochwie tak daleko, jak to możliwe, a otwarty koniec zakrywa przednią część pochwy. Podczas stosunku penis Twojego partnera wchodzi do Twojej pochwy przez rurkę prezerwatywy.

Prezerwatywa zapobiega przedostawaniu się plemników do macicy, co zapobiega zajściu w ciążę. Ponadto prezerwatywa chroni Ciebie i Twojego partnera przed chorobami wenerycznymi, ponieważ żadne z Was nie ma kontaktu z płynami płciowymi drugiej osoby.

Po stosunku ostrożnie zdejmuje się prezerwatywę, uważając, aby nasienie pozostało w środku. Prezerwatywy żeńskiej należy użyć tylko raz, a po zakończeniu wyrzucić ją do kosza.

Jeśli używasz prezerwatywy dla kobiet, Twój partner nie musi zakładać prezerwatywy dla mężczyzn. Jednoczesne użycie dwóch prezerwatyw może spowodować ich rozerwanie.

Jeśli prezerwatywa pęknie lub nie użyjesz jej prawidłowo, nie jesteś chroniony przed ciążą lub chorobami wenerycznymi. Należy upewnić się, że:

• Opakowanie nie jest uszkodzone przed użyciem prezerwatywy

• Prezerwatywa nie jest przeterminowana

• Używasz prezerwatywy przez cały czas uprawiania seksu

• Prezerwatywa nie rozrywa się

• Penis partnera pozostaje w prezerwatywie i nie wyślizguje się z niej

• Prezerwatywa nie wysuwa się podczas stosunku

• Zewnętrzna część prezerwatywy nie wchodzi do pochwy

Korzyści

Jedną z największych zalet prezerwatyw dla kobiet jest to, że można je kupić bez recepty lub wizyty u lekarza w celu wykonania badania.

Prezerwatywy dla kobiet ułatwiają też życie, ponieważ pozwalają przygotować się do seksu. Można je założyć nawet 8 godzin wcześniej. Twojemu partnerowi również może być wygodniej, ponieważ prezerwatywy żeńskie pasują do różnych rozmiarów penisów. Możesz również cieszyć się dodatkową stymulacją łechtaczki dzięki pierścieniowi zewnętrznemu. Ponadto możesz używać z nimi dowolnego lubrykantu.

Inne korzyści obejmują:

• Działa natychmiastowo

• Twój partner nie musi wyjmować penisa zaraz po wytrysku

• Dobre dla osób uczulonych na lateks

• Wzwód penisa nie jest konieczny do utrzymania go na miejscu

• Ma niewiele do zera skutków ubocznych

• Dobrze nadaje się do seksu analnego

Wady

Prezerwatywy dla kobiet mają wady. Jedną z głównych wad jest wskaźnik awaryjności wynoszący 21% w porównaniu z 13% w przypadku prezerwatyw męskich. Wyższy wskaźnik awaryjności może jednak wynikać z tego, że ludzie nie używają prezerwatyw dla kobiet regularnie, aby zapewnić sobie stałą ochronę. Prezerwatywy dla kobiet są też trudniej dostępne w sklepach i mogą być droższe.

Pary czasami nie lubią widzieć zewnętrznego pierścienia i uważają, że prezerwatywa jest hałaśliwa podczas seksu. Inne możliwe negatywne skutki dla kobiet obejmują:

• Niekomfortowe zakładanie prezerwatywy

• Zła reakcja na prezerwatywę, która powoduje ból, swędzenie lub pieczenie

• Dyskomfort podczas używania prezerwatywy

• Potencjalne zakażenie dróg moczowych (UTI), jeśli prezerwatywa pozostanie w prezerwatywie zbyt długo

Prezerwatywa dla kobiet może nie być odpowiednia dla Ciebie, jeśli jesteś uczulona na ludzki lateks, nitryl lub poliuretan lub uważasz, że prezerwatywa może nie działać prawidłowo w pochwie.

Jeśli stosujesz antykoncepcję, możesz się zastanawiać, czy ma ona wpływ na ryzyko zachorowania na raka. Dowiedz się, w jaki sposób wkładki wewnątrzmaciczne, tabletki antykoncepcyjne, zastrzyki antykoncepcyjne i inne środki zwiększają lub zmniejszają ryzyko zachorowania.

Doustne środki antykoncepcyjne a rak

Doustne środki antykoncepcyjne (znane również jako pigułki antykoncepcyjne) mogą nieznacznie zwiększać ryzyko zachorowania na raka piersi i szyjki macicy. Im dłużej stosujesz pigułki antykoncepcyjne, tym większe jest ryzyko wystąpienia obu nowotworów. (Ryzyko to zwykle maleje z czasem po zaprzestaniu stosowania pigułek).

Ryzyko wzrasta również w przypadku stosowania tabletek antykoncepcyjnych po 40. roku życia. Jeden z powodów: Estrogen i progesteron to dwa hormony, które odgrywają rolę w rozwoju niektórych rodzajów nowotworów. Doustne środki antykoncepcyjne zawierają ludzkie wersje estrogenu i progesteronu, dlatego naukowcy uważają, że mogą one zwiększać ryzyko zachorowania na raka szyjki macicy i raka piersi.

Z drugiej strony, badania wykazały, że stosowanie tabletek antykoncepcyjnych w dowolnym momencie życia wiąże się z 30% spadkiem ryzyka zachorowania na raka endometrium. Obniża również ryzyko zachorowania na raka jelita grubego o 15% do 20%, a na raka jajnika nawet o 50%.

Eksperci nie wiedzą jeszcze dokładnie, dlaczego tak się dzieje. Kilka teorii obejmuje:

• Hormony zawarte w tabletkach antykoncepcyjnych mogą utrudniać namnażanie się komórek endometrium, co zmniejsza ryzyko zachorowania na raka endometrium.

• Tabletki antykoncepcyjne hamują owulację. Zmniejsza to ilość naturalnie występujących w organizmie hormonów, co zmniejsza ryzyko zachorowania na raka jajnika.

• Większość pigułek antykoncepcyjnych zawiera estrogen, który może pomóc w zmniejszeniu ilości kwasu żółciowego w krwiobiegu, obniżając ryzyko zachorowania na raka jelita grubego.

Urządzenia wewnątrzmaciczne

Według badania University of Colorado przeprowadzonego na kilku tysiącach kobiet, stosowanie jakiegokolwiek urządzenia wewnątrzmacicznego (IUD) zmniejsza ryzyko wystąpienia raka jajnika aż o 32%. W badaniu fińskim stwierdzono, że wkładki wewnątrzmaciczne zawierające hormony zmniejszają ryzyko raka endometrium, jajnika, trzustki i płuc. Z kolei badanie przeprowadzone na Uniwersytecie Columbia wykazało, że kobiety, które stosowały miedziane wkładki wewnątrzmaciczne (wkładki bez hormonów), mają niższe ryzyko zachorowania na raka szyjki macicy niż te, które stosowały wkładki uwalniające lewonorgestrel, czyli syntetyczną formę progesteronu.

Niektóre badania sugerują, że stosowanie wkładki wewnątrzmacicznej zawierającej lewonorgestrel zwiększa ryzyko zachorowania na raka piersi. Inne badania sugerują jednak, że nie ma żadnego związku. Dlatego też niektórzy eksperci twierdzą, że jest jeszcze za wcześnie, aby stwierdzić, czy wkładki wewnątrzmaciczne zawierające hormony zwiększają ryzyko raka piersi.

Jeśli u danej pacjentki występuje zwiększone ryzyko zachorowania na raka piersi ze względu na obciążenie rodzinne lub mutacje genów, takich jak BRCA1 lub BRCA2, lekarz może zalecić stosowanie wkładki wewnątrzmacicznej niezawierającej hormonów.

Zastrzyk antykoncepcyjny

Zastrzyk antykoncepcyjny zawiera progestynę, ludzką odmianę progesteronu. Eksperci nie są pewni, jak wpływa ona na ryzyko zachorowania na raka. Niektóre badania sugerują jednak, że może ona nieznacznie zwiększać ryzyko zachorowania na raka piersi. Jedno z badań przeprowadzonych przez Fred Hutchinson Cancer Research Center wykazało, że może on podwoić ryzyko zachorowania na raka piersi u kobiet w wieku od 20 do 44 lat.

Prezerwatywy

Prezerwatywy są metodą barierową, co oznacza, że zapobiegają ciąży poprzez uniemożliwienie plemnikom przedostania się do kanału pochwy i potencjalnego zapłodnienia komórki jajowej. Nie zwiększają ani nie zmniejszają ryzyka zachorowania na większość nowotworów. Dzieje się tak, ponieważ nie wprowadzają one do organizmu hormonów ani innych substancji chemicznych.

Niektóre badania wykazują jednak, że prezerwatywy mogą pomóc w ograniczeniu rozprzestrzeniania się wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV), który może powodować raka szyjki macicy. Z tego powodu prezerwatywy zmniejszają ryzyko zachorowania na raka szyjki macicy u kobiet, jak wynika z duńskiego przeglądu ośmiu badań.

Należy pamiętać, że historia zdrowia, nawyki i geny mają wpływ na ryzyko zachorowania na raka. Jeśli obawiasz się, że stosowana przez Ciebie metoda kontroli urodzeń może zwiększyć ryzyko zachorowania na raka, porozmawiaj ze swoim ginekologiem, urologiem lub lekarzem rodzinnym.

Hormonalna regulacja urodzeń może sprawić, że Twoje piersi będą wyglądały na większe. Dowiedz się, dlaczego antykoncepcja powoduje powiększenie piersi i jakie mogą być jej skutki uboczne.

Dlaczego piersi się zmieniają?

Zmiany te są podobne do zmian w piersiach, które zwykle występują w czasie miesiączki. Dzieje się tak, ponieważ hormonalne metody kontroli urodzeń, takie jak pigułki, plastry, pierścienie, zastrzyki, implanty i wkładki wewnątrzmaciczne (IUD), wprowadzają do organizmu ludzkie wersje hormonów estrogenu i progestyny, aby zapobiec ciąży.

Hormony te mogą również powodować zatrzymywanie płynów w organizmie. Oznacza to, że dodatkowa woda zostaje uwięziona w tkankach piersi, przez co wydają się one nieco większe.

Inne skutki uboczne stosowania środków antykoncepcyjnych

Środki antykoncepcyjne mogą również powodować tkliwość lub ból piersi. Jest to normalne w okolicach miesiączki, ale hormony mogą sprawić, że ból będzie silniejszy.

Tkliwość piersi to uczucie ciężkości lub bolesności, które może rozprzestrzeniać się na pachę lub górną część ramienia. Zdarza się to w obu piersiach i zwykle jest najgorsze tuż przed miesiączką.

Hormony zawarte w środkach antykoncepcyjnych mogą mieć wpływ także na inne części ciała. Te działania niepożądane nie są zwykle poważne i ustępują po dostosowaniu się organizmu do działania leku. Mogą wystąpić:

• Bóle głowy

• Mrowienie w piersiach

• Nieregularne miesiączki

• Zmiany nastroju

• Niższy popęd płciowy

• Trądzik

• Nudności

Leki dostępne bez recepty, takie jak ibuprofen, mogą złagodzić ból.

Kiedy należy porozmawiać z lekarzem

Jeśli chcesz rozpocząć hormonalną kontrolę urodzeń, porozmawiaj z lekarzem. Może on pomóc Ci zdecydować, która opcja jest najlepsza. Jeśli nie chcesz, aby Twoje piersi się zmieniły, zapytaj lekarza o najlepszą opcję zapobiegania ciąży bez hormonów lub z bardzo małą ilością hormonów.

Niezwłocznie poinformuj lekarza, jeśli:

• Ból brzucha

• Bóle w klatce piersiowej

• Problemy z oczami

• Napady

• Silne wahania nastroju

• Depresja

• Guzki w piersiach

• Omdlenia

Objawy te nie są normalne dla hormonalnej kontroli urodzeń. Może to być inny problem zdrowotny.

Oto co powinnaś wiedzieć o stosowaniu kubeczka menstruacyjnego przy założonej wkładce wewnątrzmacicznej.

Jeśli jednak masz wkładkę wewnątrzmaciczną, musisz wziąć pod uwagę kilka rzeczy, zanim zaczniesz używać kubeczka menstruacyjnego.

Co to jest kubeczek menstruacyjny?

Kubeczek menstruacyjny to mały, elastyczny kubeczek, który wkłada się do pochwy, aby zebrać krew podczas miesiączki. Zazwyczaj jest on wykonany z silikonu lub gumy.

W przeciwieństwie do tamponów i podpasek, kubeczek nie wchłania krwi, która wypływa z macicy. Zamiast tego zbiera on krew. Kubeczek opróżnia się, gdy jest pełny lub gdy przecieka, mniej więcej co 12 godzin. Wyciągasz kubeczek, opróżniasz go, płuczesz i wkładasz z powrotem do końca okresu.

Używanie kubeczka menstruacyjnego zamiast tamponów lub podpasek ma wiele zalet. Jest łatwy w użyciu, gdy już się go opanuje. Kosztuje mniej niż inne metody, wytwarza mniej odpadów, nie ma nieprzyjemnego zapachu i nie trzeba go tak często zmieniać.

To wszystko oznacza wolność dla osób miesiączkujących – mówi dr Nicole E. Williams, ginekolog z Gynecology Institute of Chicago.

Są też minusy. Wkładanie i wyjmowanie podpaski może być dla Ciebie trudne. Może też być nieładny. Po każdej miesiączce musisz wysterylizować kubeczek. Nie wszystkie kubeczki menstruacyjne pasują idealnie.

A jeśli masz wkładkę wewnątrzmaciczną (IUD), może ona ulec przemieszczeniu, jeśli kubeczek menstruacyjny pociągnie za sznureczki. Jeśli wkładka wewnątrzmaciczna wypadnie, możesz zajść w ciążę.

Czy po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej należy używać kubeczka menstruacyjnego?

Shieva Ghofrany, współzałożycielka portalu poświęconego zdrowiu kobiet A Tribe Called V. Wkładka wewnątrzmaciczna znajduje się w jamie macicy, a kubeczek menstruacyjny w pochwie. Jeśli znajdują się one w oddzielnych miejscach, nie powinny sobie przeszkadzać.

Do niedawna eksperci uważali, że stosowanie kubeczka menstruacyjnego nie jest bardziej ryzykowne niż stosowanie tamponu lub podpaski z wkładką wewnątrzmaciczną. Badanie z 2011 r. wykazało, że kobiety, które stosowały kubeczek menstruacyjny, nie były narażone na dodatkowe ryzyko utraty wkładki wewnątrzmacicznej.

Nowsze badania sugerują jednak, że ryzyko to może być większe. W badaniu opublikowanym w kwietniu 2020 r. w czasopiśmie Obstetrics & Gynecology wykazano, że kobiety, które stosowały kubeczek menstruacyjny, częściej traciły wkładkę wewnątrzmaciczną niż kobiety, które używały tamponów lub podpasek.

Choć było to tylko jedno badanie, to – jak mówi Ghofrany – oznacza to, że musimy o tym pamiętać. Ważne jest, aby wiedzieć, jak używać kubeczka menstruacyjnego we właściwy sposób.

Jak używać kubeczka menstruacyjnego z wkładką wewnątrzmaciczną

Podejmij następujące kroki, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wypadnięcia wkładki wewnątrzmacicznej podczas stosowania kubeczka menstruacyjnego:

• Trzymaj kubeczek menstruacyjny z dala od sznurków wkładki wewnątrzmacicznej. Upewnij się, że nitki nie dostaną się pomiędzy krawędź kubeczka a ścianki pochwy, gdzie mogą zostać pociągnięte podczas wyjmowania kubeczka, mówi Ghofrany. Powinny one znajdować się wewnątrz kubeczka.

• Zwracaj uwagę na zmiany w strunach. Regularnie sprawdzaj swoje struny. Jeśli wiesz, jak zwykle je czujesz, łatwiej będzie Ci się zorientować, jeśli coś się zmieni. Na przykład, jeśli są one dłuższe niż zwykle, może to oznaczać, że wkładka się przesunęła.

• Poproś lekarza o krótsze odcinki. Lekarz może przyciąć sznurki wkładki wewnątrzmacicznej do odpowiedniej dla Ciebie długości. Upewnij się, że sznurek wkładki nie jest tak długi, że podczas wyjmowania kubeczka wkładka zostanie wyrwana razem z nim” – mówi Williams.

• Zerwij zamknięcie. Po włożeniu kubeczka menstruacyjnego powinien on zasysać wodę. Kiedy chcesz go wyjąć, upewnij się, że najpierw zrywasz zamknięcie. Jeśli tego nie zrobisz, możesz wywrzeć zbyt duży nacisk, co może spowodować wypadnięcie wkładki wewnątrzmacicznej. Przed wyjęciem spróbuj ucisnąć kubeczek w kształcie litery C, aby nie musieć ciągnąć za podstawę.

• Dobierz właściwy rozmiar. Nie wszystkie miseczki są tak samo dopasowane. Niektóre marki mogą leżeć niżej w pochwie, podczas gdy inne są wyższe i znajdują się bliżej szyjki macicy. Zapytaj swojego lekarza, który z nich jest dla Ciebie najlepszy.

• Rozważ alternatywę. Spróbuj użyć krążka menstruacyjnego zamiast kubeczka menstruacyjnego. Mniej prawdopodobne jest, że wpłynie on na wkładkę wewnątrzmaciczną, ponieważ używa on mniejszej siły ssania.

Porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, jaki kubeczek menstruacyjny jest dla Ciebie odpowiedni i co możesz zrobić, aby zmniejszyć ryzyko przesunięcia się wkładki wewnątrzmacicznej.

Masz wiele możliwości kontroli urodzeń i są one bardzo skuteczne w zapobieganiu ciąży, jeśli stosujesz je we właściwy sposób. Oto, jak je zdobyć i co zrobić, jeśli na przeszkodzie staną koszty.

Czy potrzebuję recepty na środki antykoncepcyjne?

To zależy od tego, jakiego rodzaju środka potrzebujesz. Niektóre rodzaje środków antykoncepcyjnych można kupić bez recepty, na przykład te:

• Prezerwatywy męskie lub żeńskie

• Gąbka dopochwowa

• Środek plemnikobójczy

• Tabletki antykoncepcyjne Plan B One-Step

Na te opcje należy uzyskać receptę:

• Tabletki antykoncepcyjne

• Inne rodzaje antykoncepcji awaryjnej

• Pierścień dopochwowy

• Plaster na skórę

Aby rozpocząć stosowanie tych rodzajów antykoncepcji na receptę, należy uzyskać pomoc lekarza lub ginekologa-położnika:

• Diafragma: Należy ją dopasować, chyba że kupi się diafragmę uniwersalną.

• Zastrzyk hormonalny: Lekarz lub pielęgniarka zazwyczaj robią zastrzyk co 3 miesiące. Możesz zapytać, czy po pierwszym razie nauczą Cię, jak robić to samodzielnie.

• Wkładka wewnątrzmaciczna (hormonalna lub niehormonalna): Lekarz przeprowadza niewielki zabieg w celu umieszczenia jej w macicy.

• Implant: Lekarz musi również przeprowadzić niewielki zabieg w celu umieszczenia tego niewielkiego urządzenia hormonalnego pod skórą w górnej części ramienia.

Ile trzeba mieć lat, aby stosować antykoncepcję?

To zależy od miejsca zamieszkania. Dwadzieścia trzy stany i Dystrykt Kolumbii zezwalają wszystkim osobom poniżej 18 roku życia na stosowanie środków antykoncepcyjnych.

Kolejne 23 stany zezwalają dzieciom i nastolatkom na kontrolę urodzeń tylko z określonych powodów. W zależności od stanu, niektóre z wyjątków dla nieletnich to:

• Mają określony wiek minimalny.

• Są żonaci.

• Mają już dziecko lub byli wcześniej w ciąży.

• Spełniają wymagania, np. ukończenie szkoły średniej.

• Ich lekarz twierdzi, że bez środków antykoncepcyjnych ich zdrowie byłoby zagrożone.

Cztery stany nie mają jasno sprecyzowanej polityki dotyczącej tego, czy osoby poniżej 18 roku życia mogą korzystać z antykoncepcji.

Gdzie i jak mogę uzyskać bezpłatną lub tanią antykoncepcję?

Jeśli posiadasz ubezpieczenie zdrowotne w ramach ustawy Affordable Care Act, twój plan obejmuje zatwierdzone przez FDA rodzaje środków antykoncepcyjnych wydawanych na receptę dla kobiet. Jeśli jesteś ubezpieczona z pracy, Twój plan może również obejmować kontrolę urodzeń. Jeśli nie, możesz zapytać w dziale kadr, czy możesz je otrzymać bezpośrednio od firmy ubezpieczeniowej, z którą współpracujesz.

Jeśli masz niskie dochody, nie posiadasz ubezpieczenia zdrowotnego lub masz plan, który nie obejmuje kosztów kontroli urodzeń, nadal masz inne możliwości. Możesz spróbować:

Miejskiego lub powiatowego wydziału zdrowia. Możesz zadzwonić do nich, aby dowiedzieć się, czy oferują tańsze opcje kontroli urodzeń w zależności od Twoich dochodów. Jeśli tak, możesz zostać poproszona o dowód dochodu, np. odcinek z wypłaty, formularz W2 lub dokumenty dotyczące bezrobocia. Niektóre wydziały zdrowia oferują nastolatkom bezpłatne prezerwatywy i inne rodzaje środków antykoncepcyjnych.

Kliniki planowania rodziny (lub zdrowia reprodukcyjnego). Zadzwoń do miejscowej kliniki i zapytaj, czy oferują zniżki lub bezpłatne środki antykoncepcyjne. Możesz zlokalizować pobliską klinikę online za pomocą narzędzia Find a Health Center (Znajdź ośrodek zdrowia) oferowanego przez Health Resources & Services Administration (HRSA) Data Warehouse (Magazyn danych Urzędu ds. Zasobów i Usług Zdrowotnych).

Programy pomocy w spłacie zobowiązań. Niektóre firmy produkujące środki antykoncepcyjne – w tym pigułki, zastrzyki, wkładki wewnątrzmaciczne i inne – prowadzą programy, które pokrywają część lub całość kosztów, jeśli uznają, że się do nich kwalifikujesz. Możesz poprosić swojego lekarza o pomoc w uzyskaniu informacji. Możesz też sprawdzić w Internecie, czy firma, która produkuje wybrane przez Ciebie środki antykoncepcyjne, prowadzi taki program.

Apteki. Niektóre z dużych sieci oferują programy rabatowe na leki, w tym na tabletki antykoncepcyjne. Mogą one również oferować bezpłatne konsultacje z farmaceutą, który pomoże Ci znaleźć tanie środki antykoncepcyjne. Jeśli wybierzesz się do niezależnej apteki, być może będzie ona skłonna do współpracy w zakresie kosztów. Co więcej, niektóre stany i Dystrykt Kolumbii zezwalają farmaceutom na przepisywanie zwykłych hormonalnych środków antykoncepcyjnych – takich jak pigułki, plastry czy pierścienie – co może zaoszczędzić ci wizyty w gabinecie lekarskim.

Planned Parenthood. Ta organizacja non-profit istnieje od ponad 100 lat. Możesz zadzwonić do lokalnego ośrodka Planned Parenthood, aby dowiedzieć się, czy obniżą dla ciebie koszt pigułek antykoncepcyjnych w zależności od twoich dochodów.

Uczelniane centrum zdrowia. Jeśli jesteś studentem college’u, ośrodek zdrowia na kampusie może oferować prezerwatywy za darmo lub po obniżonej cenie. Możesz zapytać, czy oferuje inne rodzaje środków antykoncepcyjnych za darmo lub po obniżonej cenie, albo skierować się do kliniki, która je oferuje.

Aplikacje lub strony internetowe poświęcone telemedycynie. Niektóre z nich oferują niedrogie spotkania wideo z lekarzem lub pielęgniarką, którzy mogą wypisać receptę na tabletki antykoncepcyjne i wysłać ją do apteki. Mogą one również oferować pigułki w cenach dostosowanych do Twojego budżetu.

Czym różni się kontrola urodzeń od aborcji? Jak wygląda ten proces? Jakie są skutki dla twojego ciała? Dowiedz się, jakie są różnice między kontrolą urodzeń a aborcją.

Czym różni się kontrola urodzeń od aborcji?

Kara Mayer Robinson

Kontrola urodzeń i aborcja różnią się od siebie. Kontrola urodzeń zapobiega zajściu w ciążę. Aborcja przerywa istniejącą ciążę.

To ogromna różnica, mówi dr Sophia Yen, profesor kliniczny pediatrii w Stanford Medical School. Jedno zapobiega ciąży, a drugie ją przerywa.

Proces kontroli urodzeń

Kontrola urodzeń zapobiega połączeniu się komórki jajowej i plemnika, co może doprowadzić do ciąży.

Działa to na kilka sposobów:

• Zatrzymuje owulację, dzięki czemu nie dochodzi do uwolnienia jajeczka.

• Zatrzymuje zapłodnienie, więc plemnik nie może dotrzeć do jajeczka i go zapłodnić.

• Zatrzymuje implantację, dzięki czemu zapłodnione jajeczko nie przylega do wyściółki macicy.

Na przykład tabletki antykoncepcyjne powstrzymują owulację. Hamuje ona działanie naturalnych hormonów, podając stały strumień hormonów zapobiegających owulacji. Jeśli stosujesz ją prawidłowo, jajeczko nie zostaje uwolnione i nie dochodzi do zapłodnienia – mówi dr Tara Scott, ginekolog z Instytutu Ginekologii w Chicago.

Hormonalne środki antykoncepcyjne, takie jak hormonalna wkładka wewnątrzmaciczna, działają poprzez zagęszczanie śluzu szyjkowego, dzięki czemu jest on jak cement i plemniki nie mogą dostać się do macicy. Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna uniemożliwia plemnikom dotarcie do komórki jajowej, ponieważ miedź jest toksyczna, więc plemniki unikają macicy.

Inne działają poprzez rozrzedzenie wyściółki macicy, więc jeśli jajeczko i plemnik się połączą, zarodek nie będzie mógł się do niej przykleić” – mówi Yen. Jeśli nie może on przylgnąć do wyściółki macicy, co nazywane jest implantacją, nie może otrzymać składników odżywczych, których potrzebuje do rozwoju.

Proces aborcji

Aborcja jest zabiegiem medycznym. Wykonuje się ją po wystąpieniu trzech czynników:

• Plemnik zapładnia komórkę jajową.

• Zarodek zagnieżdża się w błonie śluzowej macicy.

• Twój organizm zaczyna wytwarzać ludzką gonadotropinę kosmówkową (hCG), która jest hormonem wykrywanym przez testy ciążowe.

Istnieją dwa rodzaje aborcji: aborcja chirurgiczna i aborcja medyczna. Aby przerwać ciążę, musisz wyskrobać zagnieżdżony zarodek lub spowodować usunięcie wyściółki macicy, mówi Yen.

Podczas aborcji chirurgicznej lekarze usuwają embrion z macicy. W przypadku aborcji medycznej zażywasz tabletkę, która powoduje skurcze macicy i pozbywa się wyściółki oraz zarodka.

Antykoncepcja awaryjna

Antykoncepcja awaryjna jest rodzajem kontroli urodzeń, a nie aborcją. Przerywa ona owulację lub zatrzymuje zapłodnienie już uwolnionego jajeczka. Nie powoduje aborcji już zapłodnionej komórki jajowej – mówi dr Nicole Williams, chirurg ginekolog z The Gynecology Institute of Chicago.

Jednym z rodzajów antykoncepcji awaryjnej są pigułki, takie jak Plan B i Ella, które uniemożliwiają plemnikom dotarcie do komórki jajowej i jej zapłodnienie. Jako antykoncepcji awaryjnej można również użyć miedzianej wkładki wewnątrzmacicznej, która uniemożliwia plemnikom połączenie się z jajeczkiem, zapłodnienie i zagnieżdżenie w macicy.

Jak środki antykoncepcyjne wpływają na organizm?

Kontrola urodzeń niesie ze sobą pewne ryzyko i wady, a także korzyści.

Kontrola urodzeń hamuje produkcję hormonów, mówi Scott. Po zaprzestaniu produkcji hormonów może upłynąć trochę czasu, zanim zaczniesz je ponownie wytwarzać.

Niektóre badania sugerują, że im dłużej stosujesz tabletki antykoncepcyjne, tym większe ryzyko zachorowania na raka szyjki macicy i raka piersi. Estrogen zawarty w złożonych hormonalnych środkach antykoncepcyjnych, takich jak pigułka, plaster i pierścień, może również zwiększać ryzyko raka piersi i zakrzepów krwi.

Z drugiej strony, pigułka, plaster i pierścień mogą zapobiegać rakowi endometrium, jajników i jelita grubego.

Wpływ aborcji na twój organizm

Aborcja chirurgiczna wiąże się z ryzykiem, które towarzyszy zabiegowi chirurgicznemu. Może wystąpić krwawienie, zakażenie, uszkodzenie macicy lub ryzyko związane ze znieczuleniem.

W przypadku aborcji medycznej ryzyko obejmuje niecałkowitą aborcję, krwawienie, infekcję, gorączkę, nudności, wymioty, dreszcze, biegunkę i ból głowy.

Aborcja może mieć również krótkotrwałe skutki psychologiczne, takie jak mieszane uczucia, ulga, strata, smutek i poczucie winy. Powrót do stanu sprzed ciąży może potrwać miesiąc lub dwa – mówi Scott.

Badania wykazują, że długoterminowe ryzyko związane z aborcją jest niewielkie. Badania wykazały również, że aborcja raczej nie prowadzi do problemów z płodnością, raka piersi, zaburzeń psychicznych lub innych problemów.

Możesz jednak być bardziej narażona na przedwczesny poród, jeśli miałaś dwie lub więcej aborcji przed pierwszym porodem lub jeśli zaszłaś w ciążę mniej niż 6 miesięcy po aborcji.

Ile to kosztuje?

Może się to różnić, ale koszt kontroli urodzeń jest inny niż koszt aborcji. Koszt aborcji chirurgicznej może wynieść tysiące dolarów, mówi Williams. Kontrola urodzeń, jeśli jest objęta ubezpieczeniem, może kosztować kilka dolarów miesięcznie lub nawet być darmowa.