Lekarz mówi ci.

Wkładki wewnątrzmaciczne to prosty sposób na uniknięcie ciąży. Dowiedz się więcej o dwóch ich rodzajach i o tym, która z nich jest lepsza dla Ciebie.

Ginekolog umieszcza to maleńkie urządzenie w kształcie litery T w macicy. Jest to lekarz, który specjalizuje się w zdrowiu reprodukcyjnym kobiet. Istnieją dwa rodzaje: miedziane i hormonalne. Oto, co musisz wiedzieć.

Wkładki miedziane

Wkładki wewnątrzmaciczne z miedzi są wykonane z miedzi i plastiku. Nie zawierają one hormonów, ale od razu zaczynają zapobiegać ciąży. Miedź to środek plemnikobójczy, czyli coś, co zabija plemniki. Plemniki stykają się z wkładką, zanim będą w stanie dotrzeć do komórki jajowej i zapłodnić ją. Ciąża nie może zajść, jeśli nie ma plemników, które mogłyby zapłodnić jajeczko. Miedź utrudnia również zagnieżdżenie się zapłodnionej komórki jajowej w macicy.

ParaGard jest jedyną miedzianą wkładką wewnątrzmaciczną dostępną w Stanach Zjednoczonych. Możliwe skutki uboczne stosowania miedzianej wkładki wewnątrzmacicznej to:

• Krwawienie pomiędzy miesiączkami

• Skurcze

• Silne bóle menstruacyjne i obfite krwawienia

Wkładki hormonalne

Hormonalne wkładki wewnątrzmaciczne zawierają hormon zwany progestyną – lewonorgestrel. Mogą one działać nawet do tygodnia, zanim zapobiegną ciąży. Progestyna zagęszcza śluz szyjkowy i rozrzedza wyściółkę wokół macicy. Uniemożliwia to plemnikom dotarcie do jajeczek i ich zapłodnienie. Hormon ten może również zatrzymać owulację. Jest to moment, w którym jeden z Twoich jajników uwalnia jajeczko.

Kyleena, Liletta, Mirena i Skyla to cztery wiodące marki hormonalnych wkładek wewnątrzmacicznych.

Jeśli zdecydujesz się na założenie hormonalnej wkładki wewnątrzmacicznej, mogą wystąpić u Ciebie następujące działania niepożądane, ponieważ Twój organizm przyzwyczaja się do hormonu:

• Bóle głowy

  Bóle głowy

• Trądzik

• Przyrost masy ciała

• Tkliwość piersi

• Nieregularne krwawienia, które mogą ustąpić po 6 miesiącach

• Zmiany w samopoczuciu

• Skurcze i bóle miednicy

Co to jest to samo

Mimo że wkładki miedziane i hormonalne są wykonane z różnych materiałów, pod pewnymi względami są do siebie podobne. Są to między innymi:

Skuteczność. Zarówno wkładki miedziane, jak i hormonalne są skuteczne w ponad 99%. Skuteczność miedzianych wkładek wewnątrzmacicznych wynosi 99,2%, natomiast hormonalnych 99,8%. Prawdopodobieństwo zajścia w ciążę wynosi mniej niż 1%.

Bezpieczeństwo. Wkładki wewnątrzmaciczne są bezpieczne w użyciu. Powikłania występują tylko u 1 na 1000 kobiet.

Nie chronią one jednak przed chorobami przenoszonymi drogą płciową (STD). Nawet jeśli masz wkładkę wewnątrzmaciczną, musisz nosić prezerwatywę.

W każdej chwili możesz ją wyjąć. Miedziane i hormonalne wkładki wewnątrzmaciczne można usunąć, kiedy tylko będziesz na to gotowa.

Jakie są różnice?

Istnieją dwie główne różnice pomiędzy miedzianymi i hormonalnymi wkładkami wewnątrzmacicznymi. Są to:

Czas działania. Wkładki miedziane mogą zatrzymać ciążę na okres do 10 lat. Wkładki hormonalne działają tylko 3-5 lat, w zależności od rodzaju i marki.

Jak wpływają one na miesiączkę. W przypadku założenia miedzianej wkładki wewnątrzmacicznej może wystąpić obfitsze krwawienie, silne bóle menstruacyjne i skurcze. Może nawet wystąpić krwawienie pomiędzy miesiączkami. Wkładki hormonalne zazwyczaj łagodzą bóle menstruacyjne i obfite krwawienia. Mogą one nawet całkowicie zatrzymać owulację i miesiączkę.

Jak wybrać

Lekarz pomoże Ci zdecydować, która wkładka wewnątrzmaciczna jest dla Ciebie lepsza. Oto kilka kwestii, które należy wziąć pod uwagę:

Twoje cele. Najważniejszym z nich jest zazwyczaj uniknięcie ciąży. Jeśli chcesz złagodzić bóle menstruacyjne, możesz wypróbować wkładkę hormonalną. Wkładka miedziana może być lepszym rozwiązaniem, jeśli chcesz, aby pozostała ona w Twoim organizmie jak najdłużej.

Koszt. Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna kosztuje nieco ponad 1200 dolarów bez ubezpieczenia. Wkładki hormonalne kosztują nieco ponad 1500 dolarów. Jeśli masz ubezpieczenie zdrowotne, większość firm pokryje część lub całość kosztów.

Komfort. Możesz czuć się lepiej, gdy w Twoim organizmie jest więcej hormonów niż metalu, lub odwrotnie. Być może preferujesz konkretną markę. Przed wyborem wkładki wewnątrzmacicznej porozmawiaj z lekarzem o tym, co Ci odpowiada.

Jeśli nie chcesz codziennie przyjmować pigułek, istnieje wiele opcji długoterminowej kontroli urodzeń.

Najlepsza metoda kontroli urodzeń dla Ciebie zależy od wielu czynników, w tym:

• Twojego stanu zdrowia

• Możliwe skutki uboczne

• Jak dobrze czujesz się z każdym z nich.

Poniżej przedstawiamy każdą z metod i sposób ich działania:

Wkładki wewnątrzmaciczne (IUD)

Wkładka wewnątrzmaciczna to niewielkie urządzenie w kształcie litery T, które lekarz umieszcza wewnątrz macicy. W zależności od rodzaju wkładki może ona tam pozostać przez okres od 3 do 10 lat. Wkładki wewnątrzmaciczne są w ponad 99% skuteczne w zapobieganiu ciąży. Są one 20 razy skuteczniejsze niż pigułki, plastry czy pierścienie.

Lekarz może usunąć wkładkę wewnątrzmaciczną, jeśli pacjentka chce zajść w ciążę lub jeśli zdecyduje, że nie chce jej już stosować.

Istnieją dwa rodzaje wkładek wewnątrzmacicznych.

Wkładki hormonalne są wykonane z tworzywa sztucznego. Codziennie uwalniają one niewielką ilość hormonu progestyny. Powoduje to zagęszczenie śluzu w szyjce macicy. Blokuje on i zatrzymuje plemniki, uniemożliwiając im dotarcie do jajeczek i zapłodnienie ich.

Progestyna powoduje również ścieńczenie wyściółki macicy, co utrudnia zagnieżdżenie się zapłodnionego jajeczka. Hormony te czasami zatrzymują owulację. Jest to moment, w którym jajeczka opuszczają jajniki.

Istnieją cztery marki hormonalnych wkładek wewnątrzmacicznych:

• Mirena

• Kyleena

• Liletta

• Skyla

Wszystkie one wykorzystują lek lewonorgestrel, który jest rodzajem progestyny. Mirena, która podaje największą dawkę, działa przez 6 lat. Liletta również działa przez 6 lat. Kyleena działa przez 5 lat, a Skyla przez 3 lata.

Niektóre kobiety stosujące wkładki hormonalne mają plamienia między miesiączkami. Może się też zdarzyć, że miesiączki będą rzadsze lub nie wystąpią.

Wkładki miedziane również mają kształt litery T, ale nie zawierają hormonów. Ponieważ plemniki nie lubią miedzi, wkładka ta – zwana ParaGard – uniemożliwia plemnikom dotarcie do jajeczka i zapłodnienie go. Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna może pozostać w macicy nawet przez 10 lat.

Metodę tę mogą wybrać kobiety, które nie chcą efektów ubocznych, jakie mogą wystąpić w przypadku hormonalnej kontroli urodzeń.

Niektóre osoby stosujące tę wkładkę mogą mieć cięższe miesiączki i częstsze skurcze.

Implant antykoncepcyjny

Jest to cienki, elastyczny pręcik, który lekarz umieszcza pod skórą ramienia. Implant jest wielkości zapałki i uwalnia hormon progestynę do krwiobiegu.

Implant działa przez okres do 3 lat, ale lekarz może go usunąć w dowolnym momencie, jeśli pacjentka chce zajść w ciążę lub po prostu nie chce już go mieć.

Podobnie jak wkładki wewnątrzmaciczne, implanty są 20 razy skuteczniejsze niż pigułki antykoncepcyjne, plastry lub pierścienie.

Najczęstszym działaniem niepożądanym jest nieregularne krwawienie, które może obejmować zmniejszenie lub brak miesiączki.

Zastrzyk (Depo-Provera)

Jeśli zdecydujesz się na tę metodę, lekarz co 3 miesiące poda Ci zastrzyk zawierający hormon progestynę. Podobnie jak w przypadku innych metod, jej działanie polega na zagęszczaniu śluzu wokół szyjki macicy i zapobieganiu owulacji.

Tylko jedna na 100 kobiet, które otrzymają zastrzyk zgodnie z zaleceniami, zajdzie w ciążę. W przypadku kobiet, które nie zrobiły zastrzyku w terminie, w ciążę zajdzie sześć na sto.

Niektóre kobiety stosujące tę metodę zauważają:

• Krwawienie między miesiączkami

• Przyrost masy ciała

• Zmiany nastroju

?

Kombinacja środków antykoncepcyjnych

Podobnie jak pigułki antykoncepcyjne, plaster i pierścień wykorzystują hormony estrogen i progestynę do zapobiegania ciąży. Hormony te zagęszczają śluz w szyjce macicy, rozrzedzają wyściółkę macicy i pomagają zapobiegać owulacji.

Pierścień jest małym, elastycznym pierścieniem z tworzywa sztucznego, który wprowadza się do pochwy w celu uwolnienia hormonów: progestyny i estrogenu. Należy go trzymać na miejscu przez 3 tygodnie, a następnie zdjąć na tydzień przed wystąpieniem miesiączki. Jeśli przypadkowo wypadnie, wystarczy go opłukać i włożyć z powrotem.

Pierścienia używa się przez 3 tygodnie, a następnie przerywa na tydzień, aby wystąpiła miesiączka. W przypadku niewłaściwego stosowania pierścienia dziewięć na 100 kobiet zajdzie w ciążę.

Plaster to mała, cienka naklejka, którą przykleja się na skórę. Umieszcza się go na klatce piersiowej, na plecach, w górnej części pleców, na ramieniu lub na brzuchu. Nowy plaster zakłada się raz w tygodniu przez 3 tygodnie z rzędu, a następnie zwykle zdejmuje się go na tydzień przed wystąpieniem miesiączki. Podobnie jak w przypadku pierścienia, jeśli nie będziesz go stosować prawidłowo, istnieje około 9% szans, że zajdziesz w ciążę.

Może on powodować swędzenie skóry lub wywoływać:

• Zmiany w przebiegu miesiączki

• Obolałe piersi

• Bóle głowy

Jeśli używasz pierścienia, istnieje prawdopodobieństwo, że możesz mieć:

• Zmiany w czasie miesiączki

• Bóle głowy

• Obolałe piersi

?

Bardzo często zdarza się, że w pewnym momencie pominiesz tabletkę antykoncepcyjną. Dowiedz się, co robić dalej, aby wrócić do normalnego trybu życia.

Pierwszą rzeczą, którą musisz zrobić, to dowiedzieć się, jaki rodzaj pigułki przyjmujesz. Pigułka występuje w dwóch postaciach: – pigułki złożonej i minipigułki. Większość kobiet przyjmuje pigułkę złożoną, która zawiera hormony estrogen i progestynę. Niektóre kobiety przyjmują minipigułkę, która zawiera tylko progestynę. Jeśli nie jesteś pewna, jaki rodzaj pigułki przyjmujesz, zapytaj swojego lekarza.

Powinnaś również porozmawiać z lekarzem, jeśli ciągle zapominasz o zażyciu pigułki antykoncepcyjnej. Może on pomóc Ci znaleźć inną metodę, która będzie lepiej pasować do Twojego stylu życia.

Co robić w przypadku zażycia minipigułki?

Jeżeli spóźnisz się z przyjęciem tabletki o ponad 3 godziny lub pominiesz dowolną liczbę tabletek, będziesz musiała stosować dodatkową metodę kontroli urodzeń przez 2 dni.

Jeśli powinnaś była zażyć tabletkę 3 lub więcej godzin temu, zażyj ją tak szybko, jak tylko sobie przypomnisz.

Jeśli zapomniałaś tabletki z jednego dnia, przyjmij ją od razu, a następnie przyjmij dzisiejszą tabletkę zgodnie z planem, jeśli jeszcze tego nie zrobiłaś. Nie ma potrzeby przyjmowania dwóch tabletek w ciągu jednego dnia. Pozostałe tabletki należy przyjmować normalnie.

Jeśli zapomniałaś dwóch lub więcej tabletek, musisz zażyć dwie tabletki w dniu, w którym sobie o nich przypomnisz. Następnie należy zażyć dwie tabletki następnego dnia. Później należy przyjmować tabletki w normalny sposób.

Co należy zrobić w przypadku zażycia tabletki złożonej

Na końcu opakowania może znajdować się siedem (lub mniej) tabletek w innym kolorze niż pozostałe. Są to tabletki bez hormonów, które pomagają w utrzymaniu nawyku codziennego przyjmowania tabletek. Dni, w których je przyjmujesz, to dni, w których masz okres. Jeśli pominiesz te tabletki, nie musisz nic robić, a ryzyko zajścia w ciążę nie wzrośnie.

Oto, co należy zrobić w przypadku pominięcia tabletek zawierających hormony.

Jeśli spóźnisz się z przyjęciem tabletki lub zapomniałaś tabletki na jeden dzień, weź ją tak szybko, jak to możliwe. Następnie przyjmij resztę tabletek w normalny sposób. Może się zdarzyć, że będziesz musiała przyjąć dwie tabletki w ciągu jednego dnia, aby nie przekroczyć harmonogramu. W przypadku pominięcia tabletki w pierwszym tygodniu stosowania nowego opakowania, należy stosować inny rodzaj antykoncepcji przez następne 7 dni.

Jeżeli zapomniano przyjąć dwie lub więcej tabletek pod rząd, należy natychmiast zażyć tabletkę, którą ostatnio pominięto. Należy pozbyć się pozostałych tabletek, które zapomniano przyjąć. Następnie należy przyjąć resztę tabletek jak zwykle. Może się zdarzyć, że pacjentka przyjmie dwie tabletki jednego dnia. Należy stosować inną metodę kontroli urodzeń do czasu codziennego przyjmowania tabletek przez 7 dni.

Jeśli zapomniałaś wziąć tabletki tydzień przed miesiączką, pomiń te, które wzięłabyś podczas okresu. Zamiast tego, każdego dnia powinnaś przyjmować jedną z pozostałych tabletek hormonalnych, które przyjmowałaś przed miesiączką. Następnie należy rozpocząć nowe opakowanie następnego dnia po ich zakończeniu. Jeśli nie możesz od razu rozpocząć nowego opakowania tabletek, użyj innego rodzaju antykoncepcji. Należy stosować ten zapasowy środek antykoncepcyjny do czasu codziennego przyjmowania tabletek przez następne 7 dni.

Jeśli nadal masz pytania dotyczące czasu przyjmowania tabletek, zapytaj lekarza.

Skutki uboczne

Najczęstszym skutkiem ubocznym pominięcia tabletek jest lekkie krwawienie lub rozpoczęcie miesiączki, które może spowodować skurcze menstruacyjne. Może również wystąpić uczucie mdłości. W przypadku pominięcia kilku tabletek jajniki są bardziej narażone na uwolnienie komórki jajowej, co zwiększa ryzyko przypadkowego zajścia w ciążę.

Możesz mieć bóle głowy lub migreny spowodowane mniejszą ilością estrogenu w organizmie. Jest to prawdopodobne w przypadku pominięcia tabletek na początku nowego opakowania lub przed wystąpieniem miesiączki. Kobiety, które stosują minipigułkę, nie powinny mieć tego problemu.

Ryzyko zajścia w ciążę

Podsumowując, podczas powrotu do normalnego trybu życia należy stosować dodatkową metodę antykoncepcji (np. prezerwatywy).

Tabletki złożone: Jeśli codziennie przyjmujesz tabletki antykoncepcyjne, stały dopływ hormonów lub progestyny chroni Cię przed zajściem w ciążę. Przepływ hormonów nie zostanie zakłócony, jeśli zapomnisz zażyć tabletkę złożoną i możesz wrócić do normalnego trybu przyjmowania tabletek w ciągu 24 godzin, co oznacza, że nie powinnaś być narażona na ryzyko zajścia w ciążę. Należy jednak nadal stosować dodatkową metodę antykoncepcji, np. prezerwatywy, do czasu przyjmowania tabletek złożonych przez 7 dni z rzędu.

Minipigułka (tylko progesteron): Pominięcie jednego dnia zwiększa ryzyko zajścia w ciążę. Dlatego też ponownie należy zastosować inną metodę antykoncepcji.

Szanse zajścia w ciążę są większe, jeśli zapomnisz o przyjęciu tabletek w pierwszym tygodniu nowego opakowania lub tuż przed miesiączką. Zawsze istnieje ryzyko zajścia w ciążę, jeśli nie przyjmujesz tabletek przez co najmniej 7 dni z rzędu.

Metody kontroli urodzeń, takie jak pigułka czy wkładka wewnątrzmaciczna, skutecznie zapobiegają ciąży, ale nie są bezpieczne dla wszystkich.

Kombinowane metody kontroli urodzeń

Pigułki antykoncepcyjne zawierają połączenie hormonów estrogenu i progestyny lub samą progestynę. Hormony te powstrzymują jajniki przed uwolnieniem komórki jajowej, co zapobiega ciąży. Powodują one również zagęszczenie śluzu w szyjce macicy i wpływają na wyściółkę macicy, uniemożliwiając zagnieżdżenie się w niej zapłodnionego jajeczka.

Plaster antykoncepcyjny i pierścień również uwalniają estrogen i progestynę, ale w inny sposób. Plaster uwalnia te hormony przez skórę. Pierścień uwalnia je poprzez elastyczny plastikowy pierścień, który umieszcza się w pochwie.

Skojarzone metody antykoncepcji nieznacznie zwiększają ryzyko zakrzepów krwi zwanych zakrzepicą żył głębokich (DVT), a także zawału serca i udaru mózgu. Ryzyko to jest największe u kobiet, które mają niekontrolowane wysokie ciśnienie krwi, u kobiet palących papierosy oraz u tych, których środki antykoncepcyjne zawierają większe dawki estrogenów. Skojarzone metody kontroli urodzeń mogą również nieznacznie zwiększać ryzyko raka piersi, a czasami mogą uszkadzać wątrobę.

Nie powinnaś stosować tych metod, jeśli:

• Są w wieku powyżej 35 lat i palą papierosy

• W przeszłości występowały u nich zakrzepy krwi, udar lub zawał serca

• Migreny z aurą

• Choroba wieńcowa

• Rak piersi, macicy lub wątroby

• Niekontrolowane wysokie ciśnienie krwi lub cukrzyca

• Miałeś zażółcenie oczu i skóry zwane żółtaczką w czasie ciąży lub gdy stosowałeś hormonalne środki antykoncepcyjne

• Planujesz w najbliższym czasie poważny zabieg chirurgiczny, po którym nie będziesz w stanie się poruszać

Wkładki wewnątrzmaciczne

Wkładka wewnątrzmaciczna to urządzenie w kształcie litery T, które lekarz umieszcza w macicy. Istnieją dwa rodzaje wkładek wewnątrzmacicznych. Działają one w różny sposób, aby zapobiec ciąży. Wkładka miedziana uniemożliwia plemnikom zapłodnienie komórki jajowej i utrudnia jej zagnieżdżenie się. Druga wkładka uwalnia hormon progesteron, który uniemożliwia plemnikom zapłodnienie komórki jajowej.

Wkładki wewnątrzmaciczne wiążą się z pewnym ryzykiem. Po pierwsze, jeśli podczas stosowania wkładki wewnątrzmacicznej zostaniesz narażona na zakażenie przenoszone drogą płciową, może u ciebie wystąpić zakażenie zwane chorobą zapalną miednicy (PID). W przypadku miedzianej wkładki wewnątrzmacicznej mogą wystąpić obfitsze miesiączki. Jeśli zajdziesz w ciążę podczas stosowania wkładki wewnątrzmacicznej, może to zwiększyć ryzyko poronienia.

Nie powinnaś zakładać wkładki wewnątrzmacicznej, jeśli:

• Masz nieprawidłowe krwawienia z pochwy

• Choroba nowotworowa szyjki macicy lub macicy

• chorować na AIDS lub mieć infekcję miednicy

• Myślisz, że możesz być w ciąży

• Jesteś uczulona na miedź (w przypadku typu miedzianego)

Implanty antykoncepcyjne

W przypadku tej metody lekarz umieszcza mały plastikowy pręcik pod skórą ramienia. Implant stale uwalnia niewielką dawkę progestyny, która zapobiega ciąży.

Implanty niosą ze sobą takie samo ryzyko jak tabletki antykoncepcyjne, w tym zakrzepy krwi i nowotwory. Nie powinnaś stosować tej metody, jeśli:

• W przeszłości występowały u Ciebie zakrzepy krwi, zawał serca lub udar mózgu

• Choroba wątroby lub rak wątroby

• Obecnie choruje lub chorował w przeszłości na raka piersi

• Występowanie nieprawidłowych krwawień z pochwy

• Są uczulone na którykolwiek z materiałów wchodzących w skład implantu

Implant jest bezpieczny dla kobiet z nadwagą, ale może nie działać tak dobrze, jeśli wskaźnik masy ciała (BMI) jest wyższy niż 30.

Zastrzyk antykoncepcyjny

W przypadku tej metody raz na 3 miesiące dostajesz zastrzyk z progestyny. Działa ona podobnie jak pigułka, zagęszczając śluz szyjkowy i zapobiegając uwalnianiu jajeczek przez jajniki.

Zastrzyk antykoncepcyjny może osłabić Twoje kości i zwiększyć ryzyko osteoporozy i złamań w późniejszym okresie życia. Może również wpłynąć na Twój nastrój.

Metoda ta nie jest przeznaczona dla kobiet, które:

• W rodzinie występowały przypadki osteoporozy lub inne czynniki ryzyka, takie jak zaburzenia odżywiania.

• Rak piersi

• Choroba wątroby

• Występowanie depresji w przeszłości

• Zawał serca lub udar mózgu w wywiadzie

Metody barierowe: Prezerwatywy, diafragmy i gąbki

Prezerwatywy to cienkie osłonki wykonane zazwyczaj z lateksu. Prezerwatywa męska nakładana jest na penisa. Prezerwatywa dla kobiet wchodzi do pochwy. Obie blokują przedostawanie się plemników do pochwy.

Membrana to gumowy lub silikonowy kubek. Gąbka to miękki przyrząd w kształcie dysku, wykonany z pianki. Każda z nich wchodzi do pochwy i obejmuje szyjkę macicy, aby zapobiec przedostaniu się plemników do pochwy. W przypadku obu metod należy stosować środek plemnikobójczy, aby zabezpieczyć się przed ciążą.

Nie powinnaś używać prezerwatyw lateksowych, jeśli jesteś uczulona na lateks. Unikaj diafragm, jeśli jesteś uczulona na silikon lub gumę. Każda z tych metod może stanowić problem, jeśli pacjentka jest uczulona na środek plemnikobójczy.

Lekarz może nie zalecić stosowania diafragmy lub gąbki, jeśli masz:

• Zakażenie dróg moczowych, miednicy lub pochwy

• Zespół wstrząsu toksycznego w wywiadzie

• Problem z kształtem otworu pochwy lub gdy macica wpada do pochwy (tzw. wypadnięcie)

Przy tak wielu dostępnych metodach kontroli urodzeń powinnaś być w stanie znaleźć przynajmniej jedną, która będzie dla Ciebie bezpieczna. Porozmawiaj z lekarzem o najlepszej metodzie kontroli urodzeń, biorąc pod uwagę Twój stan zdrowia, osobiste preferencje i inne czynniki.

Może się okazać, że metody antykoncepcyjne nie pasują już do Twojego stylu życia. Zmiana metody jest normalna i całkowicie bezpieczna, o ile wcześniej porozmawiasz o tym z lekarzem. Dowiedz się więcej o tym, kiedy powinnaś zmienić metodę, jak to zrobić i jakie skutki uboczne mogą wystąpić po zamianie metod antykoncepcyjnych.

Dlaczego możesz chcieć zmienić metodę antykoncepcji

Może to być dobry czas na rozważenie nowej metody kontroli urodzeń, jeśli:

Zapomniałaś wziąć tabletkę. Jeśli zapomnisz zażyć tabletkę o tej samej porze każdego dnia, może to zwiększyć ryzyko zajścia w ciążę. Jeśli ustawianie alarmów lub tworzenie przypomnień nadal nie pomogło ci w konsekwentnym stosowaniu pigułki, być może warto rozważyć inne metody.

Do innych metod, które warto rozważyć, należą metody barierowe, takie jak prezerwatywy, prezerwatywy wewnętrzne, kapturki na szyjkę macicy, gąbka lub przepona. Chociaż nadal będziesz musiała pamiętać o ich stosowaniu przed stosunkiem płciowym, nie będziesz musiała pamiętać o codziennym przyjmowaniu pigułek.

Można przejść na implant (który może działać do 4 lat), wkładkę wewnątrzmaciczną (która może działać od 5 do 10 lat), plaster (wystarczy wymieniać go raz w tygodniu) lub pierścień (który może działać przez 3 tygodnie).

Nie lubisz efektów ubocznych. Po rozpoczęciu stosowania nowej formy antykoncepcji mogą wystąpić pewne skutki uboczne. Daj swojemu organizmowi kilka miesięcy na dostosowanie się do nowej metody, a następnie sprawdź, czy efekty uboczne ustąpią. Jeśli nie jesteś pewna, co jest normalne, a co nie, porozmawiaj z lekarzem.

Jeśli zdecydujesz, że skutki uboczne obecnej metody antykoncepcyjnej nie są dla Ciebie skuteczne, czas rozważyć inne metody. Dr Cybill Esguerra, adiunkt ginekologii i położnictwa w Johns Hopkins University School of Medicine, uważa, że najczęstszym powodem zmiany metody antykoncepcyjnej jest występowanie niepożądanych skutków ubocznych.

Są to albo nieplanowane krwawienia, albo ból. Na przykład w przypadku wkładki wewnątrzmacicznej – mówi. Inne kwestie, o których mówią pacjentki, to przyrost wagi, zmiany skórne lub zmiany nastroju.

Istnieją różne rodzaje nieprzyjemnych skutków ubocznych, które mogą wystąpić w wyniku stosowania środków antykoncepcyjnych. Ale to, że jedna forma hormonalnej kontroli urodzeń nie zadziałała w twoim przypadku, nie oznacza, że inna nie zadziała. Jeśli jednak wolisz stosować niehormonalną formę antykoncepcji, możesz zapoznać się z różnymi rodzajami metod barierowych.

Nie lubisz mieć nieprawidłowych miesiączek. Jednym ze szczególnych skutków ubocznych stosowania antykoncepcji są zmiany w przebiegu miesiączki. Podczas stosowania antykoncepcji może wystąpić plamienie, zmiany w cyklu lub całkowite zatrzymanie miesiączki. Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna (Paragard) może spowodować obfitsze miesiączki, natomiast wkładki hormonalne (Kyleena, Liletta, Mirena i Skyla) mogą zatrzymać miesiączkę lub sprawić, że będzie ona lżejsza.

Brak miesiączki spowodowany stosowaniem środków antykoncepcyjnych może wywoływać obawy, że jesteś w ciąży. Możesz też po prostu mieć dość nieregularnych cykli. Niezależnie od tego, co jest przyczyną, warto sprawdzić, jak inne formy kontroli urodzeń mogą wpływać na miesiączkę. W ten sposób będziesz mogła poszukać nowych opcji, które mogą okazać się dla ciebie korzystne.

Martwisz się o ochronę. Możesz mieć wrażenie, że obecnie stosowana metoda kontroli urodzeń nie chroni Cię przed ciążą tak dobrze, jak byś tego chciała. Jeśli denerwujesz się za każdym razem, gdy uprawiasz seks, lub odczuwasz niepokój, gdy miesiączka jest nieregularna, powinnaś poszukać informacji na temat skuteczności środków antykoncepcyjnych. Sprawdź, jak skuteczny jest dany rodzaj antykoncepcji i czy istnieją sposoby na zwiększenie jej skuteczności (np. stosowanie prezerwatywy jednocześnie z tabletkami antykoncepcyjnymi).

Jeśli jednak nadal uważasz, że obecnie stosowana metoda nie jest tym, czego oczekujesz, porozmawiaj z lekarzem o skuteczności innych metod.

Jeśli zależy Ci na ochronie przed chorobami przenoszonymi drogą płciową (STI), stosuj prezerwatywy lub prezerwatywy wewnętrzne zamiast lub dodatkowo do swojej obecnej metody kontroli urodzeń. Te dwa rodzaje prezerwatyw są jedynymi formami kontroli urodzeń, które mogą zapobiec STI.

Jak bezpiecznie zmienić metodę kontroli urodzeń

Jeśli zdecydujesz się na zmianę metody kontroli urodzeń, ważne jest, aby zrobić to we właściwy sposób, aby zapewnić sobie ochronę przed ciążą.

Należy przechodzić od razu z jednej metody antykoncepcyjnej do drugiej, bez żadnych przerw. Jeśli stosujesz tabletki antykoncepcyjne, nie musisz kończyć ich dotychczasowego opakowania przed rozpoczęciem nowej metody kontroli urodzeń, aby być chronioną. Esguerra zaleca jednak, aby przed zmianą metody antykoncepcyjnej skończyć dotychczasowe opakowanie tabletek antykoncepcyjnych, co pozwoli na jak najbardziej płynne przejście, jeśli chodzi o skutki uboczne.

Po zmianie metody możesz zauważyć pewne zmiany w miesiączce. Jest to jednak normalne i nie należy się tym przejmować.

W zależności od tego, jaką metodę antykoncepcyjną stosujesz i na jaką przechodzisz, może zaistnieć konieczność nałożenia na siebie tych metod. Oznacza to, że będziesz musiała zacząć stosować nową metodę antykoncepcyjną, zanim przestaniesz stosować starą. Każdy rodzaj metody wymaga innego czasu nakładania się, a niektóre w ogóle nie wymagają takiego czasu. Należy zapytać lekarza, czy konieczne jest nakładanie się tabletek w zależności od stosowanego obecnie i nowego środka antykoncepcyjnego.

Jeżeli nie chcesz nakładać na siebie kontroli urodzeń, możesz zastosować metodę rezerwową. Oznacza to stosowanie prezerwatywy lub środka plemnikobójczego w czasie, gdy w przeciwnym razie metody antykoncepcyjne musiałyby się pokrywać.

Metody rezerwowe mogą zapewnić Ci dodatkowe bezpieczeństwo podczas zmiany metod kontroli urodzeń. Ogólnie rzecz biorąc, za każdym razem, gdy zaczynasz nową metodę, powinnaś przez tydzień stosować metodę rezerwową, mówi Esguerra.

Skutki uboczne zmiany metod kontroli urodzeń

Po przejściu na nowy rodzaj antykoncepcji często przez kilka miesięcy występują nieregularne krwawienia. Jeśli masz wkładkę wewnątrzmaciczną, możesz odczuwać pewien dyskomfort lub skurcze po jej założeniu. Oba efekty uboczne powinny jednak z czasem ustąpić.

W zależności od tego, na jaką metodę przechodzisz, hormonalne metody kontroli urodzeń mogą również powodować niepożądane skutki uboczne. Powinny one jednak ustąpić w ciągu 3-5 miesięcy dalszego stosowania nowej metody. Możesz zauważyć:

• trądzik (częstszy w przypadku metod opartych wyłącznie na progestynie, rzadszy w przypadku tabletek złożonych i Nuvaringu)

• Amenorrhea (utrata miesiączki) (częściej występuje w przypadku stosowania tabletek Depo-Provera, Implanon, Mirena, tabletek złożonych o przedłużonym cyklu, Nuvaring, rzadziej w przypadku tabletek złożonych lub tabletek zawierających tylko progestyny)

• Tkliwość piersi (częściej w przypadku stosowania leku Ortho Evra, rzadziej w przypadku tabletek złożonych lub Nuvaring)

• Niski popęd płciowy

• Obniżony nastrój (częstszy w przypadku Depo-Provera, rzadszy w przypadku Nuvaringu)

• Ból głowy (częsty we wszystkich metodach hormonalnych)

• Niepożądany porost włosów (częstszy w przypadku metod opartych wyłącznie na progestynie, rzadszy w przypadku tabletek złożonych)

• Więcej wydzieliny z pochwy (częstsze w przypadku Nuvaringu, rzadsze we wszystkich innych metodach)

• Nudności (częściej występujące w przypadku stosowania leku Ortho Evra, rzadziej w przypadku stosowania leku Nuvaring)

• Skóra tłusta (częstsze w przypadku stosowania wyłącznie progestyn, rzadsze w przypadku stosowania tabletek złożonych)

• Przyrost masy ciała (częstszy w przypadku stosowania leku Depo-Provera, rzadszy w przypadku skojarzonych metod hormonalnych, leku Mirena lub tabletek zawierających wyłącznie progestyny)

Aby złagodzić ból w okresie przejściowym, Esguerra sugeruje przyjmowanie dostępnych bez recepty leków przeciwbólowych, takich jak ibuprofen lub naproksen, albo stosowanie ciepłych okładów. Jeśli jednak ból wydaje się nasilać, zwłaszcza po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej, najlepiej jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. W ten sposób lekarz będzie mógł upewnić się, że nic innego nie dolega.

Esguerra zachęca do tego, by być rzeczniczką swojego ciała i zadawać pytania przy zmianie metod antykoncepcyjnych.

Uważam, że kobiety powinny czuć się bardzo upoważnione do umówienia się na wizytę tylko po to, by skonsultować się w sprawie antykoncepcji” – mówi. Nie powinny mieć poczucia, że muszą wiedzieć, czego chcą, zanim umówią się na wizytę u swojego ginekologa.

Jak zawsze, najlepiej jest porozmawiać z lekarzem o swoich potrzebach i życzeniach dotyczących antykoncepcji. Będzie on w stanie pomóc Ci w znalezieniu najlepszego środka antykoncepcyjnego dla Twojego organizmu.

Twoje ciało zmienia się wraz z wiekiem. Przeczytaj, o czym powinnaś pomyśleć, jeśli rozważasz kontrolę urodzeń po trzydziestce.

Ważną rolę odgrywa Twój styl życia i historia choroby, a także plany dotyczące posiadania dziecka. Warto również zapoznać się z ryzykiem związanym z każdym rodzajem antykoncepcji. Oto, co powinnaś wiedzieć.

Rodzaje środków antykoncepcyjnych

Istnieje wiele sposobów na przerwanie ciąży. Niektóre z najczęściej stosowanych metod to:

Krótko działające opcje hormonalne. Metody te wykorzystują hormony, aby powstrzymać owulację i zapłodnienie jajeczek. Należą do nich:

• Tabletki antykoncepcyjne

• Minipigułki

• Plaster

• Strzał

• Pierścienie dopochwowe

Ten rodzaj kontroli urodzeń działa tylko przez krótki czas. Oznacza to, że trzeba pamiętać o przyjmowaniu go każdego dnia lub miesiąca. Jeśli zdecydujesz się na zastrzyk, będziesz go otrzymywać od lekarza co 3 miesiące.

Długotrwale działające odwracalne środki antykoncepcyjne. Są to wkładki wewnątrzmaciczne (IUD) i implanty. Lekarz zakłada je jednorazowo. Mogą one działać przez okres od 3 do 10 lat. Aby te metody działały, nie trzeba pamiętać o żadnych czynnościach.

Środki antykoncepcyjne oparte na barierach. Blokują one plemnikom dostęp do komórki jajowej. Metodę tę należy stosować podczas każdego stosunku płciowego. Do przykładów należą:

• Prezerwatywy

• Diafragmy

• Gąbka

• Czepek szyjny

Opcje trwałe. Lekarze nazywają to sterylizacją kobiet i mężczyzn. Stosują oni podwiązanie jajowodów u kobiet lub wazektomię u mężczyzn, aby do końca życia nie dopuścić do ciąży.

Każdą z tych metod można stosować po 30. roku życia, ale wiąże się z nimi pewne ryzyko.

Rzeczy, o których należy pomyśleć

Reakcja organizmu na określone rodzaje antykoncepcji może się zmieniać wraz z wiekiem. Aby pomóc Ci wybrać najlepszą dla Ciebie opcję, warto zastanowić się nad następującymi kwestiami:

Ryzyko. Hormonalna regulacja urodzeń może zwiększyć ryzyko zakrzepów krwi i wysokiego ciśnienia krwi. Może to prowadzić do zawału serca lub udaru mózgu. Wkładki wewnątrzmaciczne nieznacznie zwiększają ryzyko wystąpienia ciąży pozamacicznej. Jest to sytuacja, w której zapłodnione jajo zagnieżdża się poza macicą. Środki plemnikobójcze zawierające nonoxynol-9 mogą podrażniać pochwę. Mogą one również zwiększać ryzyko zakażenia wirusem HIV. Zagrożenia te są rzadkie, ale zdarzają się.

Wywiad lekarski. W wieku 30 lat lekarz będzie zwracał większą uwagę na pewne kwestie, takie jak:

• Ciśnienie krwi

• BMI, czyli wskaźnik masy ciała (pokazuje, czy masz odpowiednią wagę do swojego wzrostu)

• Używanie tytoniu

• Ryzyko raka szyjki macicy

• Ryzyko zakażeń przenoszonych drogą płciową

• Ryzyko zapalenia wątroby

Nie należy stosować hormonalnej kontroli urodzeń, jeśli masz 35 lat lub więcej i palisz papierosy. Należy również unikać ich stosowania, jeśli w przeszłości wystąpiły u Ciebie:

• Problemy z sercem

• Zakrzepy krwi

• Udary mózgu

Jak wybrać

Wspólnie z lekarzem zdecydujesz, jaki rodzaj antykoncepcji jest najlepszy. Porozmawiasz o:

Twoim stylu życia. Pomóc może zastanowienie się nad tym, jak żyjesz na co dzień. Jeśli jesteś zajęta i żyjesz w ciągłym biegu, krótko działająca hormonalna antykoncepcja może nie być dla Ciebie odpowiednia.

Twoja przyszłość. Jeśli chcesz kiedyś założyć rodzinę, ale nie teraz, najlepsze będą długo działające, odwracalne środki antykoncepcyjne. Jeśli jesteś pewna, że nie chcesz mieć dzieci, możesz zastosować stałą kontrolę urodzeń.

Twój budżet. Większość planów ubezpieczeniowych pokrywa koszty środków antykoncepcyjnych wydawanych na receptę bez dodatkowych opłat. Jeśli nie masz ubezpieczenia, warto rozważyć następujące koszty:

• Tabletki antykoncepcyjne kosztują 50 dolarów miesięcznie

• Wkładki wewnątrzmaciczne mogą kosztować nawet 1300 dolarów

• Zastrzyk antykoncepcyjny może kosztować do 150 dolarów za zastrzyk

• Koszt sterylizacji kobiet waha się od 1500 do 6000 dolarów

Kompleksowa edukacja seksualna obejmuje szeroki zakres tematów, w tym kontrolę urodzeń. Badania wykazują, że może ona zmniejszyć liczbę niezamierzonych ciąż i chorób przenoszonych drogą płciową.

Spadek liczby urodzeń wśród nastolatek może być spowodowany tym, że nie uprawiają one seksu lub że więcej z nich ma obecnie lepszy dostęp do środków antykoncepcyjnych podczas aktywności seksualnej niż w latach poprzednich.

Jednak nie wszystkie programy edukacji seksualnej realizowane w USA są równie skuteczne. Różnią się one w poszczególnych szkołach i zależą od miejsca zamieszkania. Niektóre programy koncentrują się wyłącznie na abstynencji i pomijają kluczowe tematy, takie jak możliwości kontroli urodzeń. Badania wykazują, że bardziej efektywne jest uwzględnienie obu tych tematów w kompleksowym programie edukacji seksualnej.

Kontrola urodzeń w edukacji seksualnej

Jedno z zakrojonych na szeroką skalę badań wykazało, że nastolatki, które przed podjęciem aktywności seksualnej korzystały z kompleksowej edukacji seksualnej, częściej stosowały jakąś formę antykoncepcji przy pierwszym stosunku. Częściej też wybierały bardziej skuteczne metody kontroli urodzeń, takie jak wkładka wewnątrzmaciczna o przedłużonym działaniu lub implant.

Według badania CDCs 2019 High School Youth Risk Behavior Survey około 38% uczniów szkół średnich uprawiało kiedykolwiek seks, a prawie 9% z nich miało czterech lub więcej partnerów.

Inne dane CDC pokazują, że wśród nastolatków w wieku 15-19 lat 78% kobiet i 89% mężczyzn przyznało, że przy pierwszym stosunku zastosowało jakąś formę antykoncepcji. Większość z nich użyła prezerwatyw. Ci, którzy po raz pierwszy uprawiali seks w wieku co najmniej 15 lat, częściej stosowali antykoncepcję niż ci, którzy po raz pierwszy odbyli stosunek w wieku 14 lat lub młodszym. Dane te, opublikowane w maju 2020 roku, pochodzą z badań przeprowadzonych w latach 2015-2017.

Co to jest kompleksowa edukacja seksualna?

Jest to forma edukacji w zakresie zdrowia seksualnego, która obejmuje szeroki zakres tematów, takich jak:

• Dokładne z medycznego punktu widzenia

• Oparte na dowodach

• Dostosowane do wieku

• Adekwatne kulturowo

Według American College of Obstetricians and Gynecologists program nauczania powinien zawierać następujące elementy:

• Kontrola urodzeń (wszystkie dostępne środki antykoncepcyjne, w tym długotrwałe i odwracalne)

• Korzyści z opóźniania aktywności seksualnej

• Infekcje przenoszone drogą płciową (STI)

• Rozwój układu rozrodczego

• Zgoda

• Ekspresja seksualna, tożsamość płciowa

• Zdrowe związki

• Rozpoznawanie i zapobieganie przemocy seksualnej

Wszechstronny program nauczania nie tylko dostarcza informacji, ale także mówi o tym, że programy powinny umożliwiać nastolatkom kontakt z odpowiednią służbą zdrowia i wspierającym środowiskiem w szkole. Dzięki temu nastolatki mogą nauczyć się, jak ograniczać ryzykowne zachowania seksualne i zapobiegać niezamierzonym ciążom.

Jedno z badań wykazało, że nauczanie o możliwościach kontroli urodzeń w ramach edukacji seksualnej nie zwiększa ryzyka aktywności seksualnej wśród nastolatków. W rzeczywistości młodzi dorośli, którzy przechodzą kompleksową edukację seksualną, rzadziej zachodzą w niezamierzone ciąże niż ci, którzy uczestniczą w programach, w których mówi się tylko o abstynencji.

Stan edukacji seksualnej w Stanach Zjednoczonych.

Prawie wszystkie stany w USA prowadzą edukację seksualną. Jednak według raportu z 2018 roku mniej niż połowa amerykańskich publicznych szkół średnich (43%) i tylko około 18% gimnazjów prowadzi kompleksową edukację seksualną na wysokim poziomie.

W 30 stanach i Waszyngtonie szkoły publiczne są zobowiązane do nauczania edukacji seksualnej i informacji o HIV. Jednak 36 stanów i Waszyngton pozwalają rodzicom na rezygnację z edukacji seksualnej swoich dzieci.

W latach 2011-2013 ponad 80% nastolatków w wieku 15-19 lat otrzymało jakąś formę edukacji seksualnej, która obejmowała niektóre ważne tematy, takie jak HIV, choroby przenoszone drogą płciową lub jak odmówić seksu. Ale tylko 55% młodych mężczyzn i 60% młodych kobiet było uczonych o kontroli urodzeń.

Niepełna edukacja seksualna może też nie obejmować umiejętności niezbędnych do kontroli urodzeń, takich jak zakładanie prezerwatywy przy każdym stosunku. W 2014 r. tylko około 35% amerykańskich szkół, które prowadziły edukację seksualną, uczyło uczniów, jak prawidłowo używać prezerwatywy – podaje CDC.

Eksperci twierdzą, że samo nauczanie abstynencji nie jest wystarczająco skuteczne. Badania wykazują, że kompleksowa edukacja seksualna, obejmująca zarówno abstynencję, jak i stosowanie środków antykoncepcyjnych, a także inne ważne tematy dotyczące seksu, może dobrze ze sobą współgrać. Może ona pomóc nastolatkom dłużej zwlekać z podjęciem współżycia, prowadzić do zdrowszych związków, zapobiegać chorobom przenoszonym drogą płciową i niezamierzonym ciążom.

Potrzeba więcej badań, aby uzyskać bardziej aktualne dane, które pozwolą naprawdę zrozumieć, jak edukacja seksualna wpływa na wiedzę o kontroli urodzeń i możliwość unikania niezamierzonych ciąż.

W międzyczasie, jeśli jesteś uczniem, który nie ma pewności co do jakichkolwiek kwestii związanych ze zdrowiem seksualnym, w tym możliwości kontroli urodzeń, zapytaj o to rodziców lub lekarza. Mogą oni wskazać ci opcje, które mogą okazać się najlepsze dla twojego zdrowia. Może to pomóc zmniejszyć ryzyko zajścia w niezamierzoną ciążę lub zarażenia chorobą przenoszoną drogą płciową.

Nadszedł czas na usunięcie implantu antykoncepcyjnego? Nie martw się. Procedura jest bezpieczna i szybka.

Bez względu na przyczynę nie ma powodu do obaw. Zazwyczaj jest to gładki i stosunkowo bezbolesny proces. Lekarz może wykonać cały zabieg w ciągu około 5 minut.

Usuwanie implantu

Implant Nexplanon powinien być wyczuwalny po wewnętrznej stronie górnej części ramienia, tuż pod skórą. Znajduje się on bliżej łokcia niż dołu pachowego, pomiędzy mięśniami górnej i dolnej części ramienia. Być może pamiętasz, że implant jest cienkim, elastycznym pręcikiem wielkości zapałki. Lekarz powinien łatwo go znaleźć.

Aby go usunąć, poda zastrzyk ze środkiem znieczulenia miejscowego (który znieczuli tylko ten obszar). Może być odczuwalne niewielkie szczypanie lub ukłucie.

Następnie pacjent położy się na plecach z ramieniem uniesionym blisko głowy, po czym lekarz wykona niewielkie nacięcie na skórze ramienia. Od zewnętrznej strony ramienia lekarz będzie przesuwał pręt Nexplanon w kierunku nacięcia, gdzie będzie mógł go chwycić za pomocą pęsety i delikatnie usunąć.

Lekarz zamknie nacięcie, założy ciasno przylegający opatrunek uciskowy, aby przykryć to miejsce i zminimalizować siniaki, a następnie zakończy zabieg.

Cały proces może trwać mniej niż 2 minuty. Zwykle trwa to mniej niż 5 minut. Powikłania są rzadkie i zwykle nie są poważne.

Co dalej?

Po wygaśnięciu znieczulenia możesz być trochę obolały. Ramię może nieco spuchnąć. W miejscu zabiegu mogą pojawić się siniaki, które utrzymają się przez kilka tygodni. Ogólnie jednak po usunięciu implantu pacjent powinien czuć się dobrze.

Wszelkie działania niepożądane związane ze stosowaniem leku Nexplanon, takie jak przyrost wagi, ból głowy, trądzik i wahania nastroju, mogą ustąpić po usunięciu implantu.

Ważne jest, aby pamiętać, że po usunięciu implantu można od razu zajść w ciążę. Jeśli nie jest to konieczne, należy natychmiast zastosować inne źródło kontroli urodzeń.

Jeśli implant jest usuwany, ponieważ zbliża się do końca okresu użytkowania lub jest na wyczerpaniu, ale chcesz kontynuować kontrolę urodzeń, możesz założyć kolejny Nexplanon, gdy stary się wyczerpie. Dzięki temu będziesz mogła stosować go przez kolejne 3 lata.

Ważne jest, aby przy wyborze metody antykoncepcyjnej wziąć pod uwagę różne skutki uboczne i zagrożenia. Dowiedz się więcej o różnych formach antykoncepcji.

Jeśli masz pytania dotyczące wpływu poszczególnych metod antykoncepcji na Twój organizm, porozmawiaj z lekarzem. Możesz także poszukać informacji, aby lepiej poznać różne rodzaje antykoncepcji.

Skojarzona antykoncepcja hormonalna

Złożona hormonalna antykoncepcja obejmuje pigułki antykoncepcyjne, pierścień dopochwowy (NuvaRing) i plaster (Xulane). Wszystkie te metody zapobiegają ciąży, jeśli są prawidłowo stosowane. Pigułki należy przyjmować codziennie o tej samej porze. Pierścień dopochwowy należy wymieniać raz w miesiącu, a plaster co tydzień.

Skuteczność tych metod wynosi około 99%, jeśli są one prawidłowo stosowane. Jednak przy typowym stosowaniu szanse zajścia w ciążę nieznacznie wzrastają.

Istnieją plusy i minusy kombinowanej hormonalnej kontroli urodzeń. Pigułka może powodować drobne dolegliwości, zwłaszcza w pierwszych kilku miesiącach jej stosowania, takie jak:

• Nudności

• Bóle głowy

Bóle głowy

• Tkliwość piersi

• Nieregularne miesiączki

Metody kontroli urodzeń zawierające hormon estrogen mogą również zwiększać ryzyko powstania zakrzepów krwi. Z tego powodu lekarze nie zalecają stosowania tych metod w przypadku osób powyżej 35 roku życia i palących papierosy. Jeśli jednak cieszysz się dobrym zdrowiem i nie palisz, te metody kontroli urodzeń mogą być stosowane aż do menopauzy.

Do zalet tych form antykoncepcji należą:

• Łagodniejsze miesiączki

• Mniej skurczów

• Mniej trądziku (w przypadku pigułek)

• Mniej menstruacyjnych bólów głowy (w przypadku pigułki)

• Mniejsze ryzyko raka macicy i jajnika (w przypadku pigułki)

Tabletki zawierające wyłącznie progestyny (minipigułki)

Tabletki te zawierają tylko jeden hormon (progestynę), a nie dwa hormony, jak w przypadku złożonych tabletek hormonalnych.

Ich działanie polega na zagęszczaniu śluzu szyjkowego, dzięki czemu plemniki nie mogą dostać się do jajeczek. Hormon progestyny zawarty w pigułce powoduje również ścieńczenie wyściółki macicy, dzięki czemu miesiączki stają się rzadsze. Pigułkę należy przyjmować codziennie.

Każdego roku około 13 na 100 osób zajdzie w ciążę, stosując minipigułkę. Istnieje również nieco większe ryzyko zajścia w ciążę pozamaciczną. Dzieje się tak, gdy zapłodnione jajo zagnieżdża się poza macicą.

Możliwe skutki uboczne tej metody obejmują:

• Nieregularne miesiączki

• Tkliwe piersi

• Trądzik

• Niższy popęd płciowy

• Depresja

• Bóle głowy

• Nudności

• Torbiele jajników

Implant progestagenny (Nexplanon)

Implant naramienny jest urządzeniem hormonalnym (progestynowym) wielkości zapałki. Lekarz umieszcza go bezpośrednio pod skórą ramienia. Może on działać nawet przez 3 lata.

Metoda ta jest prawie w 100% skuteczna i stanowi najbardziej niezawodną formę odwracalnej antykoncepcji.

Efekty uboczne stosowania leku Nexplanons mogą być takie same jak w przypadku innych środków antykoncepcyjnych zawierających wyłącznie progestyny. Najczęstszym z nich jest nieregularne krwawienie. W większości przypadków miesiączki stają się bardzo skąpe, a nawet mogą ustać po 6-12 miesiącach stosowania implantu. Jest to bezpieczne.

Urządzenie wewnątrzmaciczne (IUD)

Wkładka wewnątrzmaciczna to niewielkie urządzenie, które lekarz umieści w macicy. Istnieją dwa rodzaje wkładek wewnątrzmacicznych. Jedna z nich jest miedziana, a druga plastikowa. Wkładka z tworzywa sztucznego zawiera bardzo małą ilość progestyny.

Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna może być założona na okres do 10 lat, natomiast plastikowa – od 3 do 5 lat, w zależności od tego, jaki typ wybierzesz. Skuteczność obu wkładek jest bliska 100%.

W przypadku niektórych osób miedziana wkładka wewnątrzmaciczna może powodować bolesne i obfite miesiączki. Nie wykorzystuje ona jednak hormonów, co jest korzystne dla niektórych osób, np. tych, które przeżyły raka piersi. Inne skutki uboczne mogą obejmować:

• Nieregularne krwawienia pomiędzy miesiączkami

• Skurcze

Wkładki hormonalne mają podobne działania niepożądane jak inne metody antykoncepcji oparte wyłącznie na progestynie. Mogą wystąpić nieregularne lub lekkie krwawienia, a w końcu brak krwawień, co jest normalne. Może również wystąpić:

• Trądzik

• Bóle głowy

• Tkliwe piersi

• Zmiany nastroju

• Skurcze lub bóle miednicy

Depo-Provera

Depo-Provera jest formą progestyny. Tę formę antykoncepcji otrzymasz w postaci zastrzyku w pupę lub ramię. Każda dawka chroni przed ciążą przez 12-15 tygodni.

Skuteczność tej metody wynosi około 99%, jeśli jest ona prawidłowo stosowana. Jednak przy typowym stosowaniu sześć na 100 osób może zajść w ciążę raz w roku. Może się to zdarzyć, jeśli nie wykonasz wszystkich czterech wymaganych corocznie zastrzyków na czas.

Skutki uboczne Depo-Provera związane z krwawieniem są takie same jak w przypadku innych metod antykoncepcyjnych opartych wyłącznie na progestynie. Około połowa osób stosujących tę metodę przez ponad rok przestaje miesiączkować. Mogą również wystąpić nieregularne krwawienia, zwłaszcza w pierwszym roku.

Rzadko podczas stosowania leku Depo-Provera możesz przybrać na wadze. Jest to jedyny rodzaj antykoncepcji, który to powoduje.

Metody barierowe

Metody barierowe to niehormonalne formy kontroli urodzeń. Mogą one zostać umieszczone na Tobie lub wewnątrz Ciebie lub Twojego partnera w celu ochrony przed ciążą. Należą do nich:

Prezerwatywy męskie. Są to cienkie, gumowe osłonki, które zakłada się na wzwiedzionego penisa. Przy prawidłowym stosowaniu prezerwatywy męskie są skuteczne w 98%. Jednak co roku 18% osób nadal zachodzi w ciążę z powodu niewłaściwego stosowania prezerwatyw. Pomagają one także chronić Ciebie i Twojego partnera przed chorobami przenoszonymi drogą płciową (STI).

Prezerwatywy żeńskie. Ten rodzaj prezerwatywy wchodzi do pochwy i pokrywa szyjkę macicy, a druga strona pokrywa wargi sromowe. Każdego roku około 21% osób zajdzie w ciążę stosując tę metodę. Aby zmniejszyć ryzyko zajścia w nieplanowaną ciążę, należy dokładnie przestrzegać instrukcji.

Diafragma. Ten rodzaj środka antykoncepcyjnego umieszcza się wewnątrz pochwy i przylega do szyjki macicy. Ważne jest, aby przy tej metodzie stosować również środek plemnikobójczy. Co roku około 12% osób zajdzie w ciążę dzięki tej metodzie, ale jest ona skuteczniejsza, jeśli będziesz dokładnie przestrzegać zaleceń.

Kapturek na szyjkę macicy. Kapturek na szyjkę macicy zakłada się na szyjkę macicy, aby chronić ją przed ciążą. W ciągu roku około 21% kobiet zachodzi w ciążę podczas stosowania tej metody. Możesz zmniejszyć swoje szanse na zajście w ciążę, dokładnie przestrzegając instrukcji.

Gąbka. To urządzenie wchodzi do pochwy i działa jak bariera dla plemników. Uwalnia również środek plemnikobójczy, który zabija komórki plemników. Około 32% osób zajdzie w ciążę każdego roku, stosując ten rodzaj antykoncepcji. Należy stosować go zgodnie z zaleceniami, aby zmniejszyć ryzyko zajścia w ciążę.

Niektóre kobiety zgłaszają utrzymujące się bóle, zmiany nastroju i miesiączki, a nawet objawy menopauzy po podwiązaniu jajowodów.

Zabieg jest bezpieczny, a powikłania występują u niewielu kobiet. Istnieje jednak ryzyko, że po zabiegu może wystąpić szereg bolesnych objawów. Niektórzy lekarze nazywają to zespołem po podwiązaniu jajowodów (PTLS). Jednak nie wszyscy eksperci są przekonani, że PTLS jest prawdziwy.

Objawy PTLS

Objawy PTLS mogą być bardzo różne u różnych kobiet. Niektóre z objawów przypisywanych temu schorzeniu to m.in:

Ból. Każdy z poniższych rodzajów bólu może być częścią PTLS:

• Ból miednicy

• Ból podczas lub po stosunku

• Ból dolnej części pleców

Bóle głowy

• Bóle głowy

Zmiany miesiączkowania. Miesiączki mogą być inne niż przed podwiązaniem jajowodów. Niektóre zmiany mogą obejmować:

• Bolesne miesiączki (skurcze)

• Zatrzymanie miesiączki

• Krwawienie między miesiączkami

Mogą również wystąpić pewne objawy, które zwykle wydają się być objawami PMS, takie jak:

• Zmiany apetytu lub zachcianki żywieniowe

• Wzdęcia

• Tkliwe piersi

• Trądzik

• Zmęczenie

Mogą również wystąpić zmiany nastroju, które zwykle towarzyszą PMS. Możesz mieć:

• Wahania nastroju

• Depresja

• Lęk

• Zaklęcia płaczliwe

Objawy podobne do menopauzy. U niektórych kobiet pojawiają się problemy, których nie spodziewały się aż do menopauzy, takie jak:

• Uderzenia gorąca

• Kłopoty z zasypianiem

• Nocne poty

• Zmiany w odczuwaniu ochoty na seks

• Mgła mózgowa (trudności z koncentracją)

Niektóre kobiety cierpiące na PTLS mają również zaparcia lub biegunki.

Przyczyny PTLS

Lekarze nie wiedzą wielu rzeczy na temat PTLS. Ponieważ choroba dotyka kobiety w różny sposób – a objawy mogą pojawić się wiele lat po zabiegu – eksperci nie ustalili jednoznacznej przyczyny tego schorzenia.

Podwiązanie jajowodów może spowodować uszkodzenie dopływu krwi do jajników i nerwów oraz zaburzyć poziom hormonów. Zmiany te mogą wyjaśniać wiele z objawów. Niektórzy lekarze uważają jednak, że objawy te wynikają z zaprzestania stosowania antykoncepcji przed podwiązaniem jajowodów. Często powoduje to zmiany w poziomie hormonów i wpływa na miesiączkę.

Uzyskiwanie diagnozy PTLS

Żaden pojedynczy test nie może potwierdzić, że pacjent ma PTLS. Lekarz najpierw spróbuje wykluczyć inne przyczyny objawów, takie jak endometrioza, polipy macicy (małe narośla wewnątrz macicy) lub rak. Będzie zadawał Ci pytania i przeprowadzi badanie fizykalne. Badanie obrazowe, takie jak badanie ultrasonograficzne, może również pomóc w ustaleniu przyczyny bólu.

Leczenie PTLS

Jeśli objawy są łagodne, lekarz skoncentruje się na próbie ich opanowania i zmniejszenia bólu.

W ciężkich przypadkach można rozważyć przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego w celu odwrócenia podwiązania jajowodów. Chociaż podwiązanie jajowodów jest stałą formą kontroli urodzeń, można je cofnąć za pomocą różnych technik.

Alternatywy dla podwiązania jajowodów

Jeżeli chcesz poddać się zabiegowi podwiązania jajowodów, ale obawiasz się PTLS, porozmawiaj z lekarzem. Może on wyjaśnić inne możliwości długotrwałej i odwracalnej kontroli urodzeń. Na przykład wkładka wewnątrzmaciczna (IUD) to maleńkie urządzenie, które umieszcza się w macicy. Implant antykoncepcyjny, o wielkości zapałki, umieszcza się w ramieniu. Metody te mogą być stosowane przez okres do 10 lat. Mogą one zapobiegać ciąży do 20 razy lepiej niż tabletki antykoncepcyjne.

Uzyskaj potrzebną pomoc

To, że lekarze nie do końca rozumieją PTLS, nie oznacza, że objawy, które występują u pacjenta, nie są prawdziwe. Jeśli masz wrażenie, że lekarz nie słucha Twoich obaw, poproś o wizytę u specjalisty lub zasięgnij drugiej opinii u innego, zaufanego lekarza.