Lekarz mówi ci.

Co zrobić, jeśli wydaje Ci się, że Twoja wkładka wewnątrzmaciczna jest nie na swoim miejscu? Jakie są objawy? Jak to sprawdzić? Czy należy wezwać lekarza? Dowiedz się, czego szukać i co robić, jeśli myślisz, że Twoja wkładka wewnątrzmaciczna jest nie na swoim miejscu.

Może to oznaczać kilka rzeczy, mówi dr Peace Nwegbo-Banks, położnik i ginekolog z Serenity Womens Health and Med Spa w Houston:

• Twoja wkładka wewnątrzmaciczna mogła wypaść z macicy.

• Wkładka wewnątrzmaciczna może nie być prawidłowo umiejscowiona lub może być osadzona w ścianach macicy.

• Wkładka wewnątrzmaciczna mogła przeciąć macicę i przedostać się przez nią do jamy brzusznej lub otrzewnej.

Około miesiąca po założeniu wkładki domacicznej lekarz przeprowadzi kontrolę, aby upewnić się, że wkładka nadal znajduje się na właściwym miejscu. Przemieszczenie się wkładki wewnątrzmacicznej następuje zazwyczaj w ciągu kilku pierwszych miesięcy po jej założeniu.

Jeśli wkładka nie jest umieszczona we właściwym miejscu, możesz zajść w ciążę, dlatego warto wiedzieć, na co zwracać uwagę.

Po pierwsze, poznaj swoje wkładki wewnątrzmaciczne

Do wkładki wewnątrzmacicznej dołączone są sznurki. Są one cienkie i lekkie, jak żyłka wędkarska lub lekka plastikowa nić. Wiszą one około 2 cali w dół od macicy do pochwy. Lekarz przytnie je na długość odpowiednią dla Twojego ciała.

Najlepszym sposobem, aby dowiedzieć się, czy wkładka wewnątrzmaciczna jest nie na swoim miejscu, jest regularne sprawdzanie jej sznurków. Należy to robić raz w miesiącu, pod koniec okresu lub w przypadku wystąpienia dziwnych skurczów podczas miesiączki.

Najpierw umyj ręce. Następnie usiądź lub przykucnij i włóż jeden palec do pochwy. Wyczuj szyjkę macicy, która jest twarda i gumowata, jak czubek nosa. Sznurki powinny przechodzić przez szyjkę macicy. Poczuj sznurki, ale nie ciągnij ich.

Jeśli co miesiąc czujesz je tak samo, prawdopodobnie wkładka wewnątrzmaciczna jest na swoim miejscu.

Oznaki wskazujące na to, że wkładka wewnątrzmaciczna jest nie na swoim miejscu

Jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych objawów, skontaktuj się z lekarzem i zastosuj dodatkową metodę kontroli urodzeń:

• Nie możesz wyczuć nitek. Jeśli sprawdzasz, ale nie możesz ich znaleźć, mogą one znajdować się wewnątrz macicy.

• Twoje struny są krótsze lub dłuższe niż zwykle. Jeśli są one innej długości, wkładka wewnątrzmaciczna mogła się przesunąć. Regularne sprawdzanie długości sznurków ułatwia zauważenie zmian.

• Czujesz samą wkładkę. Kiedy wkładka znajduje się we właściwym miejscu, powinnaś wyczuć jedynie jej sznureczki. Nie powinnaś wyczuwać twardej, plastikowej części wkładki, która wystaje na zewnątrz.

• Twój partner wyczuwa wkładkę wewnątrzmaciczną. Kiedy wkładka wewnątrzmaciczna jest założona, ani Ty, ani Twój partner nie powinniście jej czuć. Możesz wyczuć sznurki, ale nie plastikową część. Jeśli podczas stosunku partnerka wyczuje twardą, plastikową część, wkładka mogła się przemieścić.

• Odczuwasz ból. Jeśli ból jest silny, nasila się lub nie ustępuje po upływie 3-6 miesięcy od założenia wkładki wewnątrzmacicznej, może ona być przesunięta. W przypadku wystąpienia tego rodzaju bólu, gdy nie pomagają leki z grupy NLPZ, takie jak ibuprofen lub naproksen, należy skontaktować się z lekarzem.

• Obfite lub nietypowe krwawienia. Plamienie i krwawienie są częstym zjawiskiem po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej, ale obfite lub nietypowe krwawienie może oznaczać, że wkładka znajduje się w niewłaściwym miejscu. Obfite krwawienie z pochwy może towarzyszyć perforacji macicy – mówi Nwegbo-Banks.

• Silne skurcze, nietypowe upławy lub gorączka. Są to inne objawy świadczące o tym, że wkładka się przemieściła. Mogą to być również oznaki infekcji. Porozmawiaj z lekarzem, aby dowiedzieć się, co jest przyczyną tych objawów.

Może się zdarzyć, że wkładka wewnątrzmaciczna wypadnie bez żadnych objawów. Niektóre kobiety mogą nie odczuwać żadnych objawów i nie czuć niczego, nawet jeśli wkładka jest wypadnięta – mówi Nwegbo-Banks. Regularne sprawdzanie swoich sznurków może pomóc w zorientowaniu się, czy wkładka nie jest w innym miejscu.

Czy można się zranić, jeśli aparat jest nie na swoim miejscu?

Rzadko, ale mogą wystąpić komplikacje w przypadku przesunięcia się wkładki wewnątrzmacicznej.

Jeśli wkładka przetnie macicę w pobliżu ważnych naczyń krwionośnych, może wystąpić krwawienie i problemy z dopływem krwi do narządów – mówi Nwegbo-Banks. W przypadku przecięcia macicy i przedostania się jej do jamy brzusznej, może ona wywołać miejscowe reakcje zapalne, zrosty jelitowe lub perforację jelit.

Co robić, jeśli uważasz, że wkładka wewnątrzmaciczna jest nie na swoim miejscu?

Po pierwsze, skontaktuj się z lekarzem. Zacznij stosować rezerwową metodę antykoncepcji. Jeśli odczuwasz ból, najlepiej jest poczekać z uprawianiem seksu do czasu wizyty u lekarza. Jeśli niedawno uprawiałaś seks, możesz potrzebować antykoncepcji awaryjnej.

Co zrobi lekarz?

Lekarz sprawdzi, czy wkładka wewnątrzmaciczna znajduje się na swoim miejscu. Jeśli nie, usunie ją lub wymieni.

Jeśli wkładka przemieściła się, ale lekarz nie jest pewien, gdzie dokładnie się znajduje, przeprowadzi pełne badanie, w tym badanie ultrasonograficzne i inne testy mające na celu jej odnalezienie.

Lekarz porozmawia z Tobą o wymianie wkładki wewnątrzmacicznej lub zmianie metody antykoncepcji na inną.

Pigułka antykoncepcyjna i zastrzyk antykoncepcyjny to dwa skuteczne sposoby zapobiegania ciąży. Przeczytaj dalej, aby dowiedzieć się, co je łączy, czym się różnią i jak można przejść z jednej metody na drugą.

Pamiętaj, że będziesz potrzebować prezerwatyw, aby zapobiec chorobom przenoszonym drogą płciową (STD). Pigułki i zastrzyki tego nie zapewniają.

Zastrzyk antykoncepcyjny a pigułka

Depo-Provera to zastrzyk antykoncepcyjny zawierający hormon progestynę. Hormon zawarty w zastrzyku powstrzymuje jajniki przed uwolnieniem komórki jajowej i zagęszcza śluz szyjkowy, co uniemożliwia plemnikom dotarcie do komórki jajowej. Rozrzedza on również wyściółkę macicy, uniemożliwiając zagnieżdżenie się zapłodnionego jajeczka.

Sposób stosowania: Aby zastrzyk nadal zapobiegał ciąży, należy go przyjmować co 3 miesiące.

Większość pigułek antykoncepcyjnych składa się z dwóch hormonów: estrogenu i progesteronu (z wyjątkiem minipigułki, która zawiera tylko progesteron). Są to pigułki złożone. Zawarte w nich hormony działają wspólnie, aby zapobiec owulacji, czyli procesowi, który wyzwala w jajnikach chęć uwolnienia komórki jajowej. Ten rodzaj pigułek powoduje również, że śluz wokół szyjki macicy staje się gęstszy, co utrudnia plemnikom dotarcie do komórki jajowej.

Czasami pigułka zmienia wyściółkę macicy. Może to powstrzymać zapłodnione jajeczka przed przyłączeniem się do wyściółki macicy.

Sposób stosowania: Aby maksymalnie zapobiec ciąży, pigułkę należy przyjmować codziennie o tej samej porze.

Efekty uboczne w przypadku obu metod mogą obejmować:

• Przyrost masy ciała

• Depresja

• Nudności

Bóle głowy

• Bóle głowy

Bóle głowy

• Zmiany nastroju

• Zakrzepy krwi, które są rzadkie u kobiet poniżej 35 roku życia, które nie palą papierosów

Czy można stosować obie metody? Lekarze zalecają wybranie jednej skutecznej metody kontroli urodzeń, która będzie odpowiednia dla Ciebie. Jeśli nie przechodzisz z pigułek na zastrzyk lub odwrotnie, prawdopodobnie nie będziesz stosować obu metod.

Która opcja jest dla Ciebie lepsza?

Zarówno tabletki antykoncepcyjne, jak i zastrzyk są skutecznymi sposobami zapobiegania ciąży. Aby dowiedzieć się, która metoda będzie dla Ciebie lepsza, rozważ:

• Wskaźnik sukcesu. Obie metody są bardzo skuteczne. Tylko 6 na 100 kobiet, które skorzystały z zastrzyku, zajdzie w ciążę, co stanowi 94% skuteczności. W przypadku pigułki wskaźnik skuteczności wynosi 90%, ale jest on wyższy, gdy jest ona stosowana prawidłowo.

• Ryzyko. Większość kobiet nie odczuwa żadnych skutków ubocznych po zażyciu pigułki antykoncepcyjnej, ale nie powinnaś jej zażywać, jeśli w przeszłości występowały u Ciebie zakrzepy krwi, niektóre nowotwory lub migrenowe bóle głowy z aurą. Należy również unikać zastrzyku antykoncepcyjnego, jeśli w przeszłości występowały u Ciebie którekolwiek z tych schorzeń lub choroby wątroby. Inne zagrożenia związane z zastrzykiem obejmują utratę gęstości kości u kobiet, która może nie powrócić całkowicie do normy. Należy również wiedzieć, że zastrzyk może obniżyć płodność na okres do roku po zaprzestaniu jego stosowania. Jeśli palisz papierosy, masz ponad 35 lat lub chorowałaś na raka piersi, lekarz może zalecić, abyś nie przyjmowała pigułki.

• Twój styl życia. Aby uzyskać najlepsze wyniki, tabletkę należy przyjmować codziennie o tej samej porze. Zastrzyk jest najskuteczniejszy, gdy wykonuje się go co 3 miesiące. Zanim podejmiesz decyzję, zastanów się, która metoda będzie najlepiej pasować do Twojego stylu życia.

• Koszt. Tabletki antykoncepcyjne, jeśli nie są objęte ubezpieczeniem, mogą kosztować od 0 do 50 dolarów miesięcznie, w zależności od rodzaju. Każdy zastrzyk (potrzebny co 3 miesiące) może kosztować do 150 dolarów, jeśli ubezpieczenie go nie pokrywa.

Przestawienie się z pigułki na zastrzyk (lub odwrotnie)

Jeśli myślisz o zmianie, porozmawiaj z lekarzem. Upewnij się, że nie masz przerw między kolejnymi metodami. Być może w okresie przejściowym będziesz chciała stosować dodatkową metodę (np. prezerwatywy).

Jeżeli przechodzisz z pigułki antykoncepcyjnej na zastrzyk, pierwszy zastrzyk wykonaj 7 dni przed zaprzestaniem przyjmowania pigułki. Przed zmianą metody musisz skończyć opakowanie tabletek.

W przypadku przejścia z zastrzyku na pigułkę, pierwszą pigułkę można przyjąć do 15 tygodni po ostatnim zastrzyku antykoncepcyjnym.

Po zmianie metody antykoncepcyjnej mogą wystąpić pewne zmiany w przebiegu miesiączki. Jest to normalne. Nie musisz czekać, aż zacznie się miesiączka, zanim przestaniesz stosować starą metodę lub zaczniesz stosować nową.

Niektóre badania wykazały, że kobiety stosujące wkładkę Mirena i inne rodzaje hormonalnej antykoncepcji mogą być bardziej narażone na wystąpienie objawów depresji. Ale co mówią inne badania?

Mirena jest wykonana z wersji ludzkiego hormonu progestyny o nazwie lewonorgestrel. Może ona nie powodować tylu skutków ubocznych, co zwykłe tabletki antykoncepcyjne, które zawierają progestynę i drugi hormon zwany estrogenem.

Mirena, depresja i nastrój

Związek między depresją a kontrolą urodzeń nie jest jasny, a naukowcy nie są zgodni co do jego istnienia. Większość badań sugeruje, że nie ma związku, ale potrzeba więcej dowodów, aby mieć pewność.

Dotyczy to również Mireny, implantu, minipigułki i innych środków antykoncepcyjnych zawierających wyłącznie progestyny. Niektóre badania wykazały, że u kobiet stosujących Mirenę częściej występowały objawy depresji. Jednak inne badania wykazały, że nie ma to żadnego związku.

W jednym z dużych badań z udziałem kobiet w wieku 25-34 lat stwierdzono, że kobiety stosujące jakąkolwiek formę hormonalnej kontroli urodzeń miały mniej objawów depresji niż te, które stosowały inne rodzaje antykoncepcji lub nie stosowały ich wcale. W badaniu nie analizowano konkretnie hormonalnych wkładek wewnątrzmacicznych, ale inne formy antykoncepcji oparte wyłącznie na progestynie.

W innym badaniu stwierdzono, że kobiety stosujące środki antykoncepcyjne zawierające wyłącznie progestyny nie były bardziej narażone na wahania lub zmiany nastroju niż kobiety stosujące inne formy hormonalnej kontroli urodzeń.

Każda kobieta inaczej reaguje na hormonalną kontrolę urodzeń. Trudno jest więc przewidzieć, jak Twój organizm może zareagować na lek Mirena.

Kiedy należy porozmawiać z lekarzem

Jeśli obawiasz się, że Mirena może wpływać na Twój nastrój i emocje, zapytaj lekarza, czy możesz spróbować innego środka antykoncepcyjnego. Jedną z możliwości jest miedziana wkładka wewnątrzmaciczna (IUD), bezhormonalna metoda długoterminowej kontroli urodzeń.

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli Twój nastrój zmienia się bardziej niż zwykle lub jeśli poniższe objawy utrzymują się dłużej niż 2 tygodnie:

• Poczucie winy, smutku, niepokoju lub pustki

• Nie mogę spać

• Utrata apetytu lub jedzenie więcej niż zwykle

• Masz mniej energii i poruszasz się wolniej

• Nie lubisz już swoich ulubionych zajęć i hobby

Lekarz może zbadać, czy u pacjentki nie występuje depresja i w razie potrzeby zaproponować inną metodę kontroli urodzeń.

Kontrola urodzeń może zapobiec niechcianej ciąży, ale istnieją pewne możliwe powikłania, o których powinnaś wiedzieć.

Porozmawiaj z lekarzem o tych możliwych powikłaniach i o tym, czy wybrana przez Ciebie metoda jest dla Ciebie odpowiednia.

Zakrzepy krwi, zawał serca i udar mózgu

Tabletki antykoncepcyjne, plastry i pierścień zawierają estrogen i progestynę. Hormony te pomagają zapobiegać ciąży, powstrzymując organizm przed uwolnieniem komórki jajowej.

Większa ilość estrogenów w organizmie zwiększa ryzyko powstawania zakrzepów krwi – grudek stałej krwi, które tworzą się wewnątrz naczynia krwionośnego. Objawami zakrzepu krwi są obrzęk, ból lub skurcze nóg.

W przypadku uwolnienia się skrzepu krwi, może on przedostać się do płuc i zablokować przepływ krwi. Może to prowadzić do niebezpiecznego powikłania zwanego zatorowością płucną. Objawy obejmują duszność, ból w klatce piersiowej i kaszel.

Ryzyko powstania skrzepu krwi jest bardzo małe. Tylko u jednej na 1000 kobiet stosujących tabletki antykoncepcyjne każdego roku powstanie zakrzep krwi. Plaster i pierścień również nieznacznie zwiększają ryzyko.

Prawdopodobieństwo wystąpienia zakrzepu krwi jest większe, jeśli:

• Jesteś w wieku powyżej 35 lat

• Są otyłe

• Palą papierosy

• Przeprowadzić operację

• W rodzinie występowały przypadki zakrzepów krwi lub chorób serca

Jeśli u pacjentki występuje którekolwiek z powyższych zagrożeń, bezpieczniejsza może być inna forma kontroli urodzeń.

Większe dawki estrogenów wiążą się również z większym ryzykiem zawału serca lub udaru mózgu, zwłaszcza u kobiet starszych i z niekontrolowanym nadciśnieniem. Porozmawiaj z lekarzem o swoim indywidualnym ryzyku.

Rak

Tabletki antykoncepcyjne obniżają ryzyko wystąpienia raka endometrium, jajnika i jelita grubego. Zwiększają natomiast nieznacznie ryzyko wystąpienia raka piersi i szyjki macicy. Im dłużej przyjmujesz pigułki, tym większe jest ryzyko zachorowania na te nowotwory. W ciągu 10 lat od odstawienia pigułek ryzyko zachorowania na raka wraca do normy.

Jeśli ze względu na obciążenie rodzinne lub inne czynniki jesteś w grupie podwyższonego ryzyka zachorowania na raka piersi lub szyjki macicy, zapytaj lekarza, czy inna forma antykoncepcji nie byłaby dla Ciebie lepsza.

Wysokie ciśnienie krwi

Pigułka i inne metody kontroli urodzeń zawierające estrogen mogą podnosić ciśnienie krwi, co może zwiększać ryzyko zawału serca lub udaru mózgu. Hormonalne metody kontroli urodzeń mogą nie być bezpieczne dla pacjentek z wysokim ciśnieniem krwi, które nie jest dobrze kontrolowane, zwłaszcza jeśli:

• Masz więcej niż 35 lat

• Posiadają inne czynniki ryzyka chorób serca, takie jak wysoki poziom cholesterolu lub występowanie choroby w rodzinie

• Palić papierosy

Migrena

Zmiany hormonalne mogą wywoływać migrenowe bóle głowy. Pigułka i inne środki antykoncepcyjne oparte na hormonach mogą pomóc zrównoważyć poziom hormonów i zapobiec migrenie u niektórych kobiet. Jednak u innych kobiet ten rodzaj antykoncepcji pogarsza lub zwiększa częstotliwość tych bólów.

Kobiety, które cierpią na migrenę z aurą i jednocześnie przyjmują tabletki antykoncepcyjne, mogą być bardziej narażone na zakrzepy krwi zwane zakrzepicą żył głębokich (DVT) i udar. Środki antykoncepcyjne zawierające wyłącznie progestynę nie wydają się zwiększać tego ryzyka.

Osteoporoza

Depo-Provera, zastrzyk antykoncepcyjny, może zmniejszać gęstość kości. Ta utrata gęstości kości może zwiększyć prawdopodobieństwo zachorowania na osteoporozę i złamania kości w późniejszym okresie życia.

Im dłużej przyjmujesz lek Depo-Provera, tym większe jest ryzyko utraty gęstości kości, której nie można odwrócić.

Lekarz może zalecić rezygnację z tej metody antykoncepcyjnej, jeśli u pacjentki występuje już podwyższone ryzyko utraty kości, ponieważ:

• Masz osteoporozę

• Palisz papierosy

• Masz zaburzenia odżywiania

• Stosowałeś długotrwale kortykosteroidy lub leki przeciwpadaczkowe

Uszkodzenie wątroby

Tabletki antykoncepcyjne mogą mieć związek z chorobami wątroby i rakiem wątroby. Uszkodzenie wątroby jest bardzo rzadkim działaniem niepożądanym tabletek antykoncepcyjnych. Jeśli jednak wystąpi, to zazwyczaj w ciągu pierwszych kilku miesięcy po rozpoczęciu stosowania tabletek. Objawy obejmują:

• Zmęczenie

• Swędzenie skóry

• Nudności

• Ciemny mocz

• Żółte zabarwienie skóry i białek oczu zwane żółtaczką

Uszkodzenie wątroby powinno samoistnie ustąpić po zaprzestaniu przyjmowania tabletek. Przed rozpoczęciem stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych należy skonsultować się z lekarzem, jeśli u pacjentki występuje lub istnieje ryzyko wystąpienia choroby wątroby.

Torbiele jajników

Kobiety, które stosują wkładki uwalniające hormony, są bardziej narażone na wystąpienie torbieli jajników. Wypełnione płynem torbiele nie są nowotworami i zazwyczaj są nieszkodliwe. Czasami powodują objawy takie jak ból brzucha lub wzdęcia. Powinny one zniknąć samoistnie w ciągu 2-3 miesięcy.

Ciąża pozamaciczna

Jeśli zajdziesz w ciążę podczas stosowania wkładki wewnątrzmacicznej, jest bardziej prawdopodobne, że będzie to ciąża pozamaciczna. Jest to sytuacja, w której zapłodnione jajo zagnieżdża się poza macicą. Ciąża pozamaciczna może być bardzo niebezpieczna, jeśli nie zostanie szybko wyleczona, ale nie jest to częste zjawisko.

Choroba zapalna miednicy (PID)

W przeszłości wkładki wewnątrzmaciczne zwiększały ryzyko wystąpienia choroby zapalnej miednicy mniejszej, czyli zakażenia macicy, jajowodów lub jajników. Nowsze wkładki wewnątrzmaciczne nie stwarzają już takiego ryzyka. Jeśli wystąpi PID, to zazwyczaj w ciągu pierwszych 3 tygodni po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej.

Zakażenie przenoszone drogą płciową (STI) może zwiększyć ryzyko wystąpienia PID. Jeśli ryzyko wystąpienia choroby przenoszonej drogą płciową jest wyższe niż normalnie, lekarz powinien przeprowadzić badania przed założeniem wkładki wewnątrzmacicznej.

Po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej można zajść w ciążę, ale zdarza się to bardzo rzadko. Dowiedz się, jakie są przyczyny i zagrożenia związane z nieudaną wkładką wewnątrzmaciczną.

Wkładka wewnątrzmaciczna powinna pozostać w macicy, aby zapobiec ciąży. Czasami jednak może się ona przesunąć i wślizgnąć do szyjki macicy, która znajduje się poniżej macicy. W takim przypadku istnieje większe prawdopodobieństwo zajścia w ciążę.

Jeśli zajdziesz w ciążę podczas stosowania wkładki wewnątrzmacicznej, zdrowie Twoje i Twojego dziecka może być zagrożone. Jeśli uważasz, że wkładka wewnątrzmaciczna nie zadziałała, poinformuj o tym swojego lekarza, aby mógł zapewnić Ci bezpieczeństwo.

Rodzaje ciąży z wkładką wewnątrzmaciczną

Jeśli wkładka wewnątrzmaciczna nie zadziała, lekarz określi rodzaj ciąży, w której się znajdujesz:

• Ciąża wewnątrzmaciczna: Jest to normalna ciąża w macicy, w której dziecko będzie się rozwijać przez 9 miesięcy.

• Ciąża pozamaciczna: Zarodek próbuje rozwijać się poza macicą. Zwykle dzieje się to w jajowodach, które przenoszą jajeczka do jajników, a następnie do macicy. Ciąża pozamaciczna może również wystąpić w jajnikach, jamie brzusznej lub szyjce macicy. Ciąża w jednym z tych miejsc nie może się normalnie rozwijać. Lekarze przerywają ciążę pozamaciczną, aby uchronić cię przed możliwym krwawieniem, które może zagrażać twojemu życiu.

Ponieważ wkładki wewnątrzmaciczne zapobiegają ciąży w macicy, prawdopodobieństwo zajścia w ciążę pozamaciczną jest większe niż w przypadku zwykłej ciąży. Nie oznacza to jednak, że jesteś bardziej narażona na ciążę pozamaciczną tylko dlatego, że masz wkładkę wewnątrzmaciczną.

Wkładki wewnątrzmaciczne a ciąża

Jeżeli podczas stosowania wkładki wewnątrzmacicznej zajdziesz w ciążę, lekarz prawdopodobnie podejmie próbę jej usunięcia. Jeśli pozostanie on w środku, istnieje większe prawdopodobieństwo poronienia lub utraty ciąży. Istnieje również większe prawdopodobieństwo przedwczesnego porodu i infekcji.

Lekarz użyje załączonych sznurków, aby usunąć wkładkę wewnątrzmaciczną. Jeśli sznurki zawinęły się do szyjki macicy, lekarz może potrzebować narzędzia do wyjęcia wkładki. Lekarz może również skorzystać z badania ultrasonograficznego, czyli urządzenia, które wykonuje zdjęcia wnętrza ciała pacjentki, w celu odnalezienia wkładki wewnątrzmacicznej i jej usunięcia.

Czasami macica staje się zbyt duża, aby można było wyjąć wkładkę. W takim przypadku lekarz pozostawi ją w macicy, aby nie zaszkodzić Tobie ani Twojemu dziecku podczas próby jej usunięcia. Po porodzie lekarz znajdzie wkładkę i wyjmie ją.

Co powoduje, że wkładka wewnątrzmaciczna nie działa?

Wkładka wewnątrzmaciczna może nie zapobiegać ciąży, jeśli:

• Wypadnie. Jeśli wkładka wypadnie z pochwy, nie jest już chroniona przed ciążą. Ważne jest, aby sprawdzić, czy sznurki łączące wkładkę wewnątrzmaciczną znajdują się w jej wnętrzu.

• Przesuwa się poza miejsce. Wkładka wewnątrzmaciczna może również znajdować się w niewłaściwym położeniu. Jeśli nie jest ona prawidłowo umieszczona w macicy, nie będzie Cię odpowiednio chronić.

• Termin ważności. Wkładki wewnątrzmaciczne mają datę ważności. Jeśli trzymasz ją dłużej niż zalecany okres, masz nieco większe szanse na zajście w ciążę. Jest to jednak nadal mniej niż 1%. Prawdopodobnie nie wystąpią żadne skutki uboczne, jeśli będziesz stosować wkładkę wewnątrzmaciczną po upływie jej terminu ważności, ale potrzebujemy więcej badań, aby móc bezpiecznie polecić tę opcję.

• Nie zaczęła jeszcze działać. Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna, taka jak Paragard, zaczyna działać zaraz po założeniu jej przez lekarza. Natomiast wkładki hormonalne, takie jak Mirena, nie zaczynają działać przez 7 dni. Aby zapobiec ciąży, przez te 7 dni należy stosować dodatkową metodę antykoncepcji, np. prezerwatywy.

Objawy ciąży

Jeśli brakuje ci miesiączki, masz obolałe i nabrzmiałe piersi, jest ci niedobrze w brzuchu, częściej siusiasz lub czujesz się bardziej zmęczona niż zwykle, możesz być w ciąży.

Oznaki ostrzegawcze ciąży pozamacicznej nie są zazwyczaj oczywiste aż do późniejszego okresu ciąży. Pierwszymi oznakami może być lekkie krwawienie z pochwy i ból w okolicy miednicy. Możesz również odczuwać ból ramienia lub mieć potrzebę zrobienia kupy.

Objawy mogą się nasilać wraz z rozwojem ciąży pozamacicznej. Jeśli krwawisz z pochwy lub masz objawy szoku, takie jak zawroty głowy, omdlenia, przyspieszony oddech lub lepka skóra, możesz mieć ciążę pozamaciczną, która uszkodziła twoje ciało.

Jeśli myślisz, że możesz być w ciąży z wkładką wewnątrzmaciczną, jak najszybciej zgłoś się do lekarza.

Jak uzyskać antykoncepcję awaryjną? Który rodzaj jest najlepszy? Jakie są jej skutki dla organizmu? Odpowiedzi uzyskasz od lekarza.

Wiele osób myśli, że antykoncepcja awaryjna (EC) to pigułka poronna, ale tak nie jest. Jeśli jesteś już w ciąży i zażyjesz tę tabletkę, nie zakończy ona ciąży. Antykoncepcja awaryjna zmniejsza szanse zajścia w ciążę tylko wtedy, gdy uprawiałaś seks bez zabezpieczenia lub gdy w ciągu ostatnich kilku dni zawiodły Twoje metody antykoncepcyjne.

Większość form antykoncepcji awaryjnej zawiera hormony, które powstrzymują jajniki przed uwolnieniem jajeczka (niektóre przykłady hormonalnych środków antykoncepcyjnych to Plan B, Plan B One-Step, Take Action i ella). Jeśli nie uwolnisz jajeczka, plemniki nie będą mogły go zapłodnić. To zapobiega ciąży. Jednak wiele kobiet nie zdaje sobie sprawy z tego, że dostępna jest również niehormonalna metoda antykoncepcji. Jest to miedziana wkładka wewnątrzmaciczna (IUD) Paragard. Wkładka wewnątrzmaciczna to urządzenie w kształcie litery T, które wkłada się do macicy przez szyjkę macicy. Plemniki nie lubią miedzi, więc nie przedostają się przez Paragard, aby dotrzeć do jajeczka i je zapłodnić.

W przypadku antykoncepcji hormonalnej chodzi o to, że im wcześniej ją zastosujesz, tym lepiej działa. Jest to szczególnie prawdziwe, jeśli jesteś blisko owulacji w swoim cyklu miesiączkowym. Większość kobiet nie jest dokładnie pewna, kiedy ma owulację, co jest kolejnym powodem, dla którego najlepiej jest stosować antykoncepcję awaryjną jak najszybciej po odbyciu stosunku bez zabezpieczenia. Jeśli wiesz, że właśnie wystąpiła u Ciebie owulacja lub że wkrótce wystąpi, tabletki ella i Paragard są skuteczniejsze niż inne formy antykoncepcji awaryjnej. Ella i Paragard są również bardziej skuteczne, jeśli od odbycia stosunku płciowego bez zabezpieczenia minęło więcej niż 3 dni. Ale tak naprawdę działają one tylko w ciągu około 5 dni. Jeśli minęło więcej niż 5 dni, prawdopodobieństwo, że zadziałają, jest znacznie mniejsze.

Ella wymaga recepty, a do założenia Paragardu potrzebny jest lekarz. Jednak większość leków EC jest dostępna bez recepty. Nie oznacza to jednak, że znajdziesz je na półce w aptece lub sklepie spożywczym. W wielu przypadkach trzeba o niego poprosić farmaceutę.

Przed rozpoczęciem przyjmowania nowego leku, w tym antykoncepcji awaryjnej, zawsze warto porozmawiać z lekarzem. Może on udzielić konkretnych porad, które mogą pomóc pacjentce. Na przykład, jeśli masz nadwagę lub jesteś wysoka i masz dużą klatkę piersiową, tabletka ella ma większe szanse zadziałać niż Plan B. Dzwoniąc do swojego gabinetu lekarskiego, pamiętaj jednak, aby powiedzieć, że dzwonisz w sprawie antykoncepcji awaryjnej, aby lekarz od razu skontaktował Cię z lekarzem.

Jeśli jesteś na wakacjach, w święto lub w weekend, a twój lekarz nie jest dostępny, nie czekaj z przyjęciem EC. Im dłużej czekasz, tym większe są szanse na zajście w ciążę. Ponadto badania wykazują, że środek antykoncepcyjny jest bezpieczny dla kobiet w każdym wieku. Jedynym prawdziwym powodem, aby go nie stosować, jest fakt, że jesteś już w ciąży lub że w przeszłości wystąpiła negatywna reakcja na środek antykoncepcyjny.

Najczęstsze skutki uboczne hormonalnej wkładki domacicznej to nudności i wymioty, natomiast wkładka wewnątrzmaciczna może powodować skurcze i krwawienie. Przez dzień lub dwa po zażyciu tabletki możesz czuć się trochę nieswojo. To normalne. Podobnie jest z nieregularnym krwawieniem miesiączkowym. Następna miesiączka może być cięższa lub lżejsza niż zwykle. Może też pojawić się później niż zwykle, co może wzbudzić podejrzenie, że jesteś w ciąży. Jeśli się martwisz, rozważ wykonanie testu ciążowego. Zaufaj swojemu przeczuciu: Jeśli coś wydaje się nie w porządku, na przykład bardzo obfite krwawienie, skontaktuj się z lekarzem lub udaj się na pogotowie.

Antykoncepcja awaryjna jest przeznaczona do stosowania w nagłych wypadkach. Nie zastępuje ona kontroli urodzeń. Niestety, lekarze widują pacjentki, które polegają na antykoncepcji doraźnej, aby uniknąć ciąży, ponieważ nie chcą używać np. prezerwatyw. Jeśli jednak polegasz na antykoncepcji, jest bardziej prawdopodobne, że zajdziesz w ciążę. Większość środków antykoncepcyjnych jest skuteczna tylko w 75%, podczas gdy większość środków antykoncepcyjnych jest skuteczna w 90% do 98%.

Kontrola urodzeń jest też zwykle tańsza niż antykoncepcja. Cena tabletek antykoncepcyjnych może być różna, w zależności od miejsca zamieszkania. Niektóre środki antykoncepcyjne dostępne bez recepty mogą kosztować zaledwie 10 dolarów za tabletkę. Inne rodzaje mogą jednak kosztować nawet 90 dolarów za tabletkę. Większość ubezpieczeń zdrowotnych pokrywa pełny koszt wkładki wewnątrzmacicznej. Podsumowując, jeśli nie chcesz zajść w ciążę, powinnaś mieć niezawodną metodę kontroli urodzeń, którą będziesz konsekwentnie stosować. Wypadki się zdarzają, a antykoncepcja awaryjna jest świetnym rozwiązaniem w takich sytuacjach. Nie jest ona jednak przeznaczona do codziennego stosowania.

Prezerwatywy są jedyną metodą kontroli urodzeń, która chroni zarówno przed ciążą, jak i chorobami przenoszonymi drogą płciową.

Ma to duże znaczenie, ponieważ choroby przenoszone drogą płciową są bardziej powszechne, niż mogłoby się wydawać. Ponad połowa wszystkich osób aktywnych seksualnie w pewnym momencie zachoruje na jedną z nich. Do chorób przenoszonych drogą płciową należą: wirus brodawczaka ludzkiego (HPV) – którego możesz uniknąć dzięki szczepionce – rzeżączka, chlamydia, opryszczka i HIV, by wymienić tylko kilka z nich.

Jeśli Twoim celem jest zapobieganie zarówno ciąży, jak i chorobom przenoszonym drogą płciową, jest tylko kilka sposobów, aby to osiągnąć.

Abstynencja

Nieuprawianie seksu to jedyny pewny sposób na uniknięcie zajścia w ciążę lub zarażenia się chorobą przenoszoną drogą płciową. Wstrzemięźliwość od seksu oznacza różne rzeczy dla różnych osób. W celu uniknięcia ciąży oznacza to rezygnację ze stosunków pochwowych. Aby zapobiec infekcjom przenoszonym drogą płciową, należy unikać seksu oralnego i analnego.

Stosunek pozaustny

Stosunek zewnętrzny odnosi się do każdego rodzaju aktywności seksualnej, która nie jest stosunkiem płciowym. Pocałunki, dotykanie się nawzajem i obciąganie na sucho to wszystko są formy stosunku zewnętrznego. Jeśli nasienie nie dostanie się do pochwy, nie zajdziesz w ciążę. Należy jednak pamiętać, że nadal istnieje możliwość zarażenia się chorobą przenoszoną drogą płciową, jeśli dochodzi do kontaktu genitaliów skóra do skóry (nawet jeśli nie uprawia się seksu). Dotyczy to również sytuacji, gdy płyny partnerów dostaną się do Twoich ust lub genitaliów.

Prezerwatywy

Jedynym sposobem na aktywność seksualną i zapobieganie ciąży oraz chorobom przenoszonym drogą płciową jest stosowanie prezerwatywy lateksowej lub plastikowej (poliuretanowej, nitrylowej lub poliizoprenowej). Należy jej używać podczas każdego stosunku. Prezerwatywy stanowią fizyczną barierę między Tobą a Twoim partnerem, która zapobiega rozprzestrzenianiu się zarazków i nasienia.

Niewiele osób używa prezerwatyw idealnie przez cały czas, ale i tak są one bardzo skuteczne. Po uwzględnieniu przerw i błędów użytkownika, prezerwatywy męskie (zakładane na penisa) są w około 85% skuteczne w zapobieganiu ciąży.

Należy pamiętać, że prezerwatywy wykonane z materiałów zwierzęcych, takich jak skóra jagnięca, zmniejszają ryzyko ciąży, ale nie powstrzymują rozprzestrzeniania się chorób przenoszonych drogą płciową.

Prezerwatywy żeńskie, czyli prezerwatywy wewnętrzne, są również skuteczne w zapobieganiu ciąży i chorobom przenoszonym drogą płciową. Ich skuteczność w zapobieganiu ciąży wynosi około 79% po uwzględnieniu niewłaściwego użycia. Nie należy ich jednak używać jednocześnie z prezerwatywą męską, ponieważ mogą pęknąć.

Prezerwatywa najprawdopodobniej będzie działać prawidłowo, jeśli:

• Upewnij się, że nie upłynął termin jego ważności.

• Trzymaj ją na sobie przez cały czas uprawiania seksu.

• Używaj go z lubrykantem na bazie wody, co zmniejsza tarcie i prawdopodobieństwo pęknięcia.

Aby jeszcze lepiej zabezpieczyć się przed ciążą, nie narażając się na choroby weneryczne, można połączyć prezerwatywy z inną metodą kontroli urodzeń, taką jak pigułka lub wkładka wewnątrzmaciczna.

Wiadomo, że środki antykoncepcyjne mogą powodować wahania nastroju i inne skutki uboczne. Dowiedz się, czy może ona również powodować depresję.

Co się dzieje?

Hormonalna kontrola urodzeń a depresja

Środki antykoncepcyjne, które wykorzystują hormony, aby zapobiec zajściu w ciążę, występują w wielu postaciach. Należą do nich pigułki, minipigułki, implanty, zastrzyki, wkładki wewnątrzmaciczne (IUD), plastry i pierścienie dopochwowe.

Naukowcy nie dysponują wystarczającymi dowodami, aby z całą pewnością stwierdzić, czy hormonalna kontrola urodzeń powoduje depresję. Jednak większość dostępnych informacji sugeruje, że odpowiedź brzmi prawdopodobnie „nie”. Mimo to badacze nie mogą wykluczyć, że istnieje związek między tymi środkami antykoncepcyjnymi a depresją.

Część tej niepewności wynika z faktu, że każda kobieta inaczej reaguje na hormony. Innym powodem jest fakt, że w badaniach uzyskano sprzeczne wyniki.

Na przykład niektóre badania wskazują, że kobiety odnoszą dodatkowe korzyści z hormonalnej kontroli urodzeń, takie jak zmniejszenie objawów depresji lub złagodzenie objawów emocjonalnych związanych z zaburzeniami dysforycznymi przedmiesiączkowymi (PMDD).

Jednak inne badania wykazały związek między kobietami, zwłaszcza nastolatkami, które stosowały hormonalną kontrolę urodzeń, a częstością występowania u nich depresji i przyjmowania leków przeciwdepresyjnych. W jednym z badań szesnastolatki, które przyjmowały pigułki antykoncepcyjne, więcej płakały i miały problemy ze snem.

Naukowcy uważają, że hormonalne środki antykoncepcyjne mogą mieć większy wpływ, jeśli u kobiety występują już zaburzenia nastroju. Potrzebne są jednak dalsze badania.

Wybór środków antykoncepcyjnych

Wybór będzie zależał od takich czynników, jak styl życia, łatwość stosowania, koszty oraz to, kiedy i czy w ogóle planujesz mieć dziecko.

Jeśli obawiasz się, jak hormonalna kontrola urodzeń może wpłynąć na Twoje samopoczucie, zapytaj lekarza, czy masz inne możliwości. Mogą to być na przykład:

• środki antykoncepcyjne zawierające mniejszą ilość androgennych progestyn (rodzaj hormonu)

• Ciągła złożona antykoncepcja hormonalna. Istnieje wersja pigułki, która pozwala na codzienne przyjmowanie pigułki hormonalnej i brak miesiączki w każdym miesiącu.

• Złożone hormonalne środki antykoncepcyjne, których nie przyjmuje się doustnie. Przykładem takich środków są plastry i pierścień dopochwowy.

• Alternatywy bez hormonów, takie jak miedziane urządzenie wewnątrzmaciczne, prezerwatywy i diafragma/nakładka na szyjkę macicy.

Kiedy rozmawiać z lekarzem

Należy zwracać uwagę na wszelkie wahania lub zmiany nastroju występujące podczas stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Objawy możliwej depresji obejmują:

• Trudności z koncentracją lub podjęciem decyzji

• Brak energii

• Uczucie większego zmęczenia

• Poczucie pustki lub braku nadziei

• Brak radości z dotychczasowych zainteresowań lub zajęć

• Problemy z zasypianiem lub nadmierne spanie

Niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem, jeśli:

• Wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów przez okres dłuższy niż 2 tygodnie

• Objawy są bardziej nasilone niż zwykłe zmiany nastroju

• Twój nastrój wpływa na pracę, szkołę lub dom

Mimo że płodność może spadać w miarę zbliżania się do połowy życia, nadal musisz stosować antykoncepcję, jeśli nie planujesz zajść w ciążę.

Jest to szczególnie ważne, jeśli nie planujesz mieć dzieci lub chcesz uniknąć nieplanowanej ciąży. Eksperci zalecają, abyś stosowała jakąś formę antykoncepcji aż do oficjalnego osiągnięcia menopauzy.

Menopauza oznacza, że minęło 12 miesięcy z rzędu bez miesiączki. Ale objawy perimenopauzy – miesiące lub lata przejściowe prowadzące do menopauzy – możesz zacząć odczuwać już w połowie lat 30-tych lub 40-tych. W tym czasie nadal możesz zajść w ciążę.

W miarę spadku płodności, cykl miesiączkowy może się zmieniać lub wahać. Naturalne planowanie rodziny, które polega tylko na czasie trwania cyklu, aby uniknąć ciąży, staje się z wiekiem mniej wiarygodną metodą kontroli urodzeń.

Opcje kontroli urodzeń w połowie życia

Na tym etapie życia możesz wybrać jeden z wielu rodzajów kontroli urodzeń. Niektóre z nich są stałe. Inne wykorzystują hormony, które są najlepsze tylko wtedy, gdy nie masz żadnych schorzeń, które mogłyby zagrozić Twojemu zdrowiu. Istnieją również opcje, w których nie stosuje się hormonów.

Do wyboru są następujące opcje:

Doustne tabletki hormonalne. Są one dostępne w postaci połączonych pigułek estrogenowo-progestagenowych lub pigułek zawierających wyłącznie progestynę. Można je przyjmować doustnie.

Ich działanie polega na:

• Zatrzymać lub zmniejszyć owulację, czyli proces, w którym jajnik uwalnia jajeczko podczas każdego cyklu miesiączkowego

• Zagęszczanie śluzu szyjkowego, aby uniemożliwić plemnikom przedostanie się do macicy

• Rozrzedzenie wyściółki macicy w celu zmniejszenia szans na zajście w ciążę

Przed zastosowaniem złożonej doustnej tabletki antykoncepcyjnej należy skonsultować się z lekarzem, aby sprawdzić, czy jest ona odpowiednia z medycznego punktu widzenia. Ogólnie rzecz biorąc, osoby z wysokim ciśnieniem krwi i cukrzycą nie powinny ich przyjmować. Jeśli nie jesteś pewna, porozmawiaj z lekarzem.

Pigułki zawierające wyłącznie progestyny, zwane również minipigułkami, są dobrym rozwiązaniem, jeśli nie możesz przyjmować estrogenów, ponieważ karmisz piersią lub w przeszłości występowały u Ciebie zakrzepy krwi lub udary.

Hormonalna kontrola urodzeń bez stosowania doustnego. Jeśli nie chcesz przyjmować tabletek doustnie, możesz zdecydować się na inne rodzaje hormonalnej kontroli urodzeń, takie jak pierścień dopochwowy, plaster na skórę lub zastrzyk. Sposób stosowania każdego z nich jest różny. Przed przejściem na którykolwiek z tych sposobów zapytaj lekarza.

Wkładki wewnątrzmaciczne (IUD). Jest to plastikowe urządzenie w kształcie litery T, które lekarz wprowadza przez pochwę i umieszcza w macicy. Jest to szybki i łatwy proces. Wkładki wewnątrzmaciczne są opcją długoterminową i mogą działać przez 3-6 lat, zapobiegając ciąży.

Można wybrać wkładkę hormonalną, która jest pokryta progestyną, lub wkładkę niehormonalną, która zazwyczaj jest pokryta miedzią. Wkładka wewnątrzmaciczna pokryta progestyną może pomóc w leczeniu obfitych lub nieregularnych krwawień, które często występują w okresie okołomenopauzalnym.

Metoda barierowa. Obejmuje ona opcje niehormonalne, takie jak:

• Prezerwatywy męskie i żeńskie

• Środek plemnikobójczy

• Diafragma z środkiem plemnikobójczym

• Czepek na szyjkę macicy

• Gąbka plemnikobójcza

Te opcje kontroli urodzeń mogą być mniej skuteczne w zapobieganiu ciąży niż pigułki. Prezerwatywy zapewniają jednak ochronę przed infekcjami przenoszonymi drogą płciową.

Sterylizacja. Jest to trwała forma kontroli urodzeń. Kobiety mogą zdecydować się na podwiązanie jajowodów (tubal ligation), czyli zabieg polegający na podwiązaniu, przecięciu lub zablokowaniu jajowodów. Można też zdecydować się na wszczepienie implantów jajowodów, podczas którego w każdym jajowodzie umieszcza się dwie metalowe sprężyny powstrzymujące comiesięczne uwalnianie jajeczek. Wazektomia to operacja wykonywana u mężczyzn w celu uniemożliwienia im wyrzucania plemników.

Doraźne tabletki antykoncepcyjne. Te doustne pigułki są powszechnie nazywane pigułkami „rano po”. Można je kupić bez recepty. Metodę tę można stosować jako rezerwową na wypadek, gdyby regularna antykoncepcja zawiodła lub gdybyś nie stosowała żadnej. Pigułkę należy zażyć w ciągu 72 godzin po odbyciu stosunku płciowego.

Korzyści płynące z hormonalnych tabletek antykoncepcyjnych

Tabletki hormonalne przyjmowane doustnie, oprócz tego, że stanowią opcję kontroli urodzeń, mogą:

• sprawić, że cykle miesiączkowe będą bardziej regularne

• Prowadzi do zmniejszenia krwawienia miesiączkowego

• Zmniejszają ryzyko wystąpienia niedoboru żelaza i anemii

• Zmniejszenie bólu macicy podczas miesiączki

• Zmniejszenie ryzyka wystąpienia raka jajnika i macicy

• Zmniejszenie uderzeń gorąca

• Zachować wytrzymałość kości

• Poprawić stan trądziku (który może się nasilać w okresie menopauzy)

• Zatrzymanie niepożądanego wzrostu włosów

• Zmniejszyć migreny

Rzeczy, które powinnaś wiedzieć o hormonalnej kontroli urodzeń

Chociaż hormonalna kontrola urodzeń może przynieść wiele korzyści, może ona zwiększyć ryzyko wystąpienia pewnych chorób, takich jak zakrzepy krwi, zawał serca, udar mózgu lub rak piersi.

Przed zastosowaniem tabletek zawierających estrogen należy porozmawiać z lekarzem. Nie powinnaś ich stosować, jeśli palisz papierosy lub jeśli w przeszłości chorowałaś na raka związanego z estrogenami.

Ponieważ hormonalne środki antykoncepcyjne regulują miesiączkę, jeśli występują obfite lub nieregularne krwawienia, mogą one czasami maskować lub ukrywać objawy perimenopauzy lub menopauzy.

Połączone pigułki hormonalne mogą prowadzić do czegoś, co nazywa się krwawieniem z odstawienia. Jest to sytuacja, w której krwawienie występuje nawet po osiągnięciu menopauzy. Krwawienie z odstawienia może utrudnić Tobie lub Twojemu lekarzowi ustalenie, czy zbliżasz się do menopauzy, czy już ją masz.

Kiedy należy zgłosić się do lekarza

Jeśli zauważysz jakiekolwiek skutki uboczne przyjmowanego planu kontroli urodzeń, jak najszybciej poinformuj o tym lekarza. Przed zmianą lub zaprzestaniem przyjmowania jakichkolwiek leków, najlepiej skonsultuj się z lekarzem. Może on wskazać ci inne możliwości.

Nie każdy osiąga menopauzę w tym samym wieku. Okres ten może się różnić w zależności od wieku – od 40 do 60 lat. Organizm każdej kobiety jest inny i nie ma testu, który potwierdziłby utratę płodności.

Jeśli sądzisz, że zbliżasz się do menopauzy lub jeśli przez kilka miesięcy z rzędu nie miesiączkujesz, przed odstawieniem leków antykoncepcyjnych skonsultuj się z lekarzem, aby to potwierdzić.

Bardzo szybko po porodzie możesz ponownie zajść w ciążę. Jeśli nie chcesz mieć kolejnego dziecka, ważne jest, abyś miała plan kontroli urodzeń.

Dlatego tak ważne jest, aby mieć plan kontroli urodzeń, jeśli nie jest się gotowym na kolejne dziecko.

Jak wybrać najlepszą dla siebie metodę kontroli urodzeń

Przy wyborze metody kontroli urodzeń należy wziąć pod uwagę następujące kwestie

Do wyboru jest wiele różnych rodzajów antykoncepcji. Jednak nie wszystkie z nich mogą odpowiadać Twoim potrzebom.

Metoda Amenorrhea Lactational (LAM)

Podczas karmienia piersią może dojść do zatrzymania owulacji. Uniemożliwia to zajście w ciążę. Aby jednak mieć pewność, że zapobiegniesz ciąży, musisz karmić dziecko piersią co najmniej co 4 godziny w ciągu dnia i co 6 godzin w nocy.

Lek LAM jest skuteczny tylko przez pierwsze 6 miesięcy po porodzie lub do czasu powrotu miesiączki. Nawet w tym czasie, jeśli nie będziesz karmić dziecka piersią co 4 godziny w ciągu dnia lub co 6 godzin w nocy, możesz ponownie rozpocząć owulację, a więc zajść w ciążę.

Niektórzy eksperci twierdzą, że LAM nie jest ani praktyczny, ani niezawodny. Przede wszystkim nie będziesz wiedziała, czy owulacja wystąpiła przy tej metodzie. Porozmawiaj o tym z lekarzem.

Metoda Rytmu

Metoda ta polega na śledzeniu swoich miesiączek, aby ustalić, kiedy wystąpi owulacja. (Wiele kobiet ma owulację w środku cyklu). Następnie należy unikać uprawiania seksu bez zabezpieczenia w okresie owulacji.

Jeśli jesteś świeżo upieczoną mamą, metoda rytmiczna prawdopodobnie nie jest praktyczna i może się nie sprawdzić. Większość kobiet nie ma regularnych miesiączek zaraz po porodzie, nawet jeśli nie karmią piersią. Z tego powodu trudno byłoby ustalić, kiedy masz owulację.

Co więcej, niektóre kobiety mogą mieć owulację w nieregularnych okresach, np. tuż przed lub po miesiączce.

Metoda rytmiczna nie jest dobrym wyborem, jeśli naprawdę chcesz uniknąć zajścia w ciążę.

Metody barierowe

Uniemożliwiają one plemnikom dotarcie do komórki jajowej, co zapobiega zajściu w ciążę.

Istnieje kilka rodzajów metod barierowych, w tym:

Spermicyd – substancja zawierająca substancje chemiczne, które zapobiegają przedostawaniu się plemników do macicy. Jest on dostępny bez recepty i występuje w następujących postaciach:

• Krem

• Pianka

• Żel

• Czopki

• Tabletki

Warto wiedzieć, że codzienne stosowanie środka plemnikobójczego może zwiększyć ryzyko zakażenia HIV od zakażonego partnera.

Prezerwatywy męskie, czyli cienkie osłonki, które pokrywają penisa mężczyzny. Prezerwatywy to jedyny rodzaj kontroli urodzeń, który chroni przed chorobami przenoszonymi drogą płciową. Prawidłowo stosowane są w 98% skuteczne w zapobieganiu ciąży. Można je kupić bez recepty.

Prezerwatywy żeńskie, które działają podobnie jak prezerwatywy męskie, ale osłonka znajduje się w pochwie. Ich skuteczność w zapobieganiu ciąży wynosi około 95%. Są one również dostępne bez recepty.

Membrana – mały kubeczek wielokrotnego użytku wykonany z gumy lub silikonu. Osłania ona szyjkę macicy, uniemożliwiając plemnikom przedostanie się do macicy. Skuteczność membrany w zapobieganiu ciąży wynosi od 83% do 88%.

Diafragmę można otrzymać od lekarza.

Kapturek na szyjkę macicy, który jest podobny do diafragmy. Jest to silikonowy kubeczek wielokrotnego użytku, który nakłada się na szyjkę macicy. Ssanie utrzymuje go na miejscu, a Ty musisz używać środka plemnikobójczego wraz z nim.

Kapturki na szyjkę macicy są w 68% skuteczne w zapobieganiu ciąży u kobiet, które urodziły dziecko drogą dopochwową. W przypadku kobiet, które rodziły tylko przez cesarskie cięcie, skuteczność wynosi 84%. Dzieje się tak dlatego, że poród drogą pochwową zmienia kształt i rozmiar pochwy oraz szyjki macicy.

Kapturek na szyjkę macicy można otrzymać od lekarza.

Gąbka – miękkie urządzenie w kształcie dysku, wykonane z pianki. Gąbka zawiera środek plemnikobójczy, który zapobiega przedostawaniu się plemników do macicy. Gąbka jest w 76% skuteczna w zapobieganiu ciąży u kobiet, które już rodziły.

Można ją kupić bez recepty.

Metody hormonalne

Hormonalna kontrola urodzeń zawiera hormony: estrogen lub progestynę. Niektóre zawierają oba te składniki. Hormony te zapobiegają ciąży. Jeśli planujesz karmić dziecko piersią, powinnaś unikać stosowania większości hormonalnych metod antykoncepcyjnych przez 4 do 6 tygodni po zajściu w ciążę. Dzieje się tak dlatego, że hormony te mogą wpływać na ilość wydzielanego mleka.

Jeśli nie planujesz karmić piersią, zazwyczaj możesz zacząć je stosować 3 tygodnie po porodzie.

Hormonalne środki antykoncepcyjne mogą zwiększać ryzyko wystąpienia udaru mózgu i zawału serca. Lekarze nie zalecają ich stosowania, jeśli:

• Palisz papierosy

• Mają więcej niż 35 lat

• Mają wysokie ciśnienie krwi

Należy ich również unikać, jeśli istnieje wysokie ryzyko lub w przeszłości występowały u Ciebie:

• Problemy z sercem

• Rak piersi

• Zakrzepica żył głębokich (DVT)?

Złożone pigułki antykoncepcyjne zawierają estrogen i progestynę. Hormony te zapobiegają owulacji i pogrubiają wyściółkę macicy, utrudniając plemnikom przedostanie się do niej.

Jeśli stosujesz pigułki antykoncepcyjne zgodnie z zaleceniami, ich skuteczność w zapobieganiu ciąży wynosi około 99%. Jednak większość kobiet od czasu do czasu zapomina o pigułce, dlatego eksperci twierdzą, że ich skuteczność wynosi około 91%.

Istnieje wiele różnych rodzajów złożonych tabletek antykoncepcyjnych i wszystkie one wymagają recepty od lekarza.

Pigułki zawierające wyłącznie progestyny lub, jak niektórzy je nazywają, minipigułki, różnią się od innych hormonalnych form kontroli urodzeń tym, że nie zapobiegają owulacji. Zamiast tego rozrzedzają wyściółkę macicy i zagęszczają śluz szyjkowy, co powstrzymuje plemniki przed zapłodnieniem jajeczek. Aby pigułki były skuteczne, należy je zażywać codziennie o tej samej porze. Pigułki zawierające wyłącznie progestyny mają około 87% skuteczności w zapobieganiu ciąży.

Aby je otrzymać, potrzebna jest recepta od lekarza.

Plaster antykoncepcyjny. Plaster antykoncepcyjny nosi się na ramieniu, brzuchu, pośladku lub plecach i zmienia się go raz w tygodniu. Plaster powoli uwalnia do skóry estrogen i progestynę, które są wchłaniane przez organizm. Zapobiega to owulacji i zagęszcza śluz w szyjce macicy, uniemożliwiając plemnikom zapłodnienie komórki jajowej. Plaster jest do 99% skuteczny w zapobieganiu ciąży.

Aby otrzymać plaster antykoncepcyjny, potrzebna jest recepta od lekarza.

Hormonalna wkładka wewnątrzmaciczna (IUD). Wkładka wewnątrzmaciczna to małe urządzenie w kształcie litery T, które lekarz wprowadza do macicy. Uwalnia ona niewielkie ilości progestyny w celu zapobiegania ciąży. Wkładka może być założona na okres od 3 do 6 lat, a jej stosowanie można rozpocząć zaraz po porodzie. Niektóre kobiety decydują się na założenie wkładki przez lekarza zaraz po porodzie.

Wkładki wewnątrzmaciczne są w 99% skuteczne w zapobieganiu ciąży.

Wkładka miedziana

Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna działa podobnie jak wkładka hormonalna. Jednak zamiast progestyny uwalnia ona niewielkie ilości miedzi, która tworzy środowisko uniemożliwiające plemnikom przeżycie. Wkładka miedziana jest w 99% skuteczna w zapobieganiu ciąży.

Zastrzyk

Zastrzyki antykoncepcyjne zawierają octan medroksyprogesteronu depot (DMPA), rodzaj progestyny, która zapobiega owulacji. Zastrzyk otrzymuje się od lekarza raz na 3 miesiące. Można je otrzymać zaraz po porodzie, jeśli nie planuje się karmienia piersią.

Implant

Implant antykoncepcyjny to mały, elastyczny pręcik. Lekarz umieszcza go pod skórą w górnej części ramienia. Uwalnia on do organizmu progestynę, która zapobiega owulacji. Czas działania implantu wynosi około 3 lat. Można go wszczepić zaraz po porodzie, jeśli nie planuje się karmienia piersią.

Podwiązanie jajowodów

W przypadku podwiązania jajowodów (czasami nazywanego podwiązaniem lub sterylizacją jajowodów) lekarz zamyka lub usuwa jajowody. Blokuje to możliwość spotkania się jajeczek z plemnikami w jajowodach, ponieważ jajowody są zablokowane lub nie ma ich w ogóle.

Podwiązanie jajowodów jest zabiegiem trwałym. Można je wykonać zaraz po porodzie, ale lekarz poprosi o podjęcie tej decyzji przed porodem.

Podwiązanie jajowodów nie wpływa na możliwość karmienia piersią.