Lekarz mówi ci.

Czy przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych powoduje przybieranie na wadze?

Czy to prawda, że można przytyć po rozpoczęciu stosowania tabletek antykoncepcyjnych?

Przykro mi, ale jeśli wyniki na wadze są wyższe niż byś chciała, prawdopodobnie nie możesz winić za to małego opakowania po tabletkach.

„Przeciętnie kobiety stosujące tabletki antykoncepcyjne tyle samo tracą na wadze, co przybierają” – mówi Vanessa Dalton, MD, MPH, adiunkt w dziedzinie położnictwa i ginekologii na University of Michigan Health System.

Chociaż niektóre kobiety przybierają na wadze w trakcie stosowania pigułek, trudno powiedzieć, czy to właśnie pigułki są tego przyczyną. Kobiety z czasem przybierają na wadze i mogą zrzucać winę na pigułki, choć tak naprawdę to nie one są tego przyczyną” – mówi Dalton – „Być może mniej ćwiczą lub w jakiś sposób zmieniły dietę”. Nawet jeśli pigułka powoduje, że kilka osób przybiera na wadze, mówimy o kilogramie lub dwóch, a nie o 15 czy 20″.

Jednym z wyjątków jest zastrzyk antykoncepcyjny Depo-Provera. „Depo prawdopodobnie powoduje, że ludzie trochę przybierają na wadze. Nie wiadomo dokładnie dlaczego” – mówi Dalton. Zastrzyk może zwiększać retencję płynów, a także apetyt” – dodaje. Jeśli więc masz problemy z wagą, zastanów się, czy Depo nie powinno być twoim środkiem antykoncepcyjnym.

?

?

?

Lekarz wyjaśnia, jak działa wkładka wewnątrzmaciczna (zwana również urządzeniem wewnątrzmacicznym), aby zapobiec ciąży. Lekarz musi zakładać i zdejmować ten rodzaj długoterminowej kontroli urodzeń.

Co to jest wkładka wewnątrzmaciczna?

„IUD” to skrót od „intrauterine device” (wkładka wewnątrzmaciczna). Wkładka wewnątrzmaciczna ma kształt litery „T” i jest nieco większa od ćwierćdolarówki. Zapobiega ona ciąży, uniemożliwiając plemnikom dotarcie do jajeczka i jego zapłodnienie.

W Stanach Zjednoczonych dostępnych jest pięć rodzajów wkładek.

Cztery z nich – Liletta, Kyleena, Mirena i Skyla – uwalniają do organizmu niewielkie ilości hormonu progestyny (lewonorgestrelu). Jest to ten sam hormon, który jest stosowany w wielu pigułkach antykoncepcyjnych. Te rodzaje wkładek powodują, że miesiączki stają się lżejsze i mogą być dobrym rozwiązaniem w przypadku obfitych miesiączek.

Piąta wkładka to ParaGard, zwana również miedzianą wkładką T. Nie zawiera ona hormonów. Nie zawiera ona hormonów. Miedź pobudza układ odpornościowy do zapobiegania ciąży. Może to powodować obfitsze miesiączki, zwłaszcza na początku. Wkładka ParaGard działa jednak dłużej niż wkładki hormonalne. Obejrzyj film o podstawach działania wkładki wewnątrzmacicznej.

Jak skuteczne są wkładki wewnątrzmaciczne?

Jeśli wkładka jest prawidłowo założona, prawdopodobieństwo zajścia w ciążę wynosi mniej niż 1%.

Jakie są korzyści ze stosowania wkładek wewnątrzmacicznych?

• Trwają długo.

• Są w większości przypadków bezproblemowe. Po założeniu jednej wkładki nie musisz się nad nią zastanawiać, podobnie jak Twoja partnerka.

• To jeden koszt, z góry.

• Można je bezpiecznie stosować w przypadku karmienia piersią.

Przeczytaj więcej o innych korzyściach płynących z kontroli urodzeń poza zapobieganiem ciąży.

Kto może je stosować?

Większość zdrowych kobiet może stosować wkładki wewnątrzmaciczne. Są one szczególnie wskazane dla kobiet mających jednego partnera i o niskim ryzyku zarażenia chorobą weneryczną. Wkładki wewnątrzmaciczne nie chronią przed chorobami wenerycznymi. Nie powinnaś jej stosować, jeśli:

• Masz STD lub niedawno przeszedłeś infekcję miednicy.

• Jesteś w ciąży.

• Chorujesz na raka szyjki macicy lub macicy.

• Występuje niewyjaśnione krwawienie z pochwy.

Nie można stosować miedzianej wkładki wewnątrzmacicznej, jeśli pacjentka ma alergię na miedź lub cierpi na chorobę Wilsona, która powoduje, że jej organizm zatrzymuje zbyt dużo miedzi.

Hormonalne wkładki wewnątrzmaciczne są uważane za bezpieczne, chyba że cierpisz na chorobę wątroby, raka piersi lub jesteś w grupie wysokiego ryzyka zachorowania na raka piersi.

W rzadkich przypadkach rozmiar lub kształt macicy może utrudniać założenie wkładki wewnątrzmacicznej. Obejrzyj film o prawdzie na temat wkładek wewnątrzmacicznych i ich bezpieczeństwa.

Jak zakłada się wkładkę wewnątrzmaciczną?

Lekarz założy wkładkę wewnątrzmaciczną podczas wizyty w gabinecie. Na kilka godzin przed zabiegiem lekarz może zaproponować zażycie dostępnych bez recepty leków przeciwbólowych, takich jak ibuprofen, aby złagodzić skurcze.

Procedura rozpoczyna się podobnie jak w przypadku pobierania wymazu z brodawki. Lekarz włoży do pochwy wziernik, aby utrzymać pochwę otwartą. Lekarz umieści wkładkę wewnątrzmaciczną w małej rurce, którą wprowadzi do pochwy. Przesunie rurkę w górę przez szyjkę macicy i do macicy. Następnie lekarz wypchnie wkładkę wewnątrzmaciczną z rurki i wyciągnie rurkę. Sznurki przymocowane do wkładki będą zwisać w pochwie na długości 1-2 cali.

Zabieg jest nieprzyjemny, mogą wystąpić skurcze i krwawienie, ale zwykle ustępują one po kilku dniach. Niektóre kobiety mogą również odczuwać ból w głowie.

Większość wkładek wewnątrzmacicznych można założyć w dowolnym momencie cyklu. Jednak wygodniejsze może być założenie jej w czasie miesiączki. Wtedy bowiem szyjka macicy jest najbardziej otwarta. Dowiedz się więcej o tym, czego możesz się spodziewać po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej.

Jak szybko wkładki wewnątrzmaciczne zaczynają działać?

Niehormonalna wkładka wewnątrzmaciczna ParaGard działa od razu po założeniu.

W przypadku wkładki hormonalnej, która została założona w czasie miesiączki, zaczyna ona działać od razu. W przeciwnym razie skuteczność tego typu wkładki może trwać do 7 dni.

Jak długo działa wkładka domaciczna?

Zależy to od rodzaju wkładki.

• 3 lata w przypadku wkładki Skyla

• 5 lat dla Kyleeny

• 6 lat dla Liletty i Mireny

• 10 lat dla ParaGard

Dowiedz się więcej o rodzajach wkładek wewnątrzmacicznych i o tym, która z nich jest odpowiednia dla Ciebie.

Czy moje miesiączki ulegną zmianie?

W przypadku wkładek hormonalnych wiele kobiet rzadziej miewa skurcze. Przez kilka pierwszych miesięcy u niektórych kobiet występują nieregularne plamienia. W końcu większość kobiet ma lekkie miesiączki lub nie ma ich wcale. W przypadku wkładek wewnątrzmacicznych rzadko dochodzi do ciąży, ale jeśli brak miesiączki powoduje ciągłe obawy o zajście w ciążę, warto rozważyć zastosowanie miedzianej wkładki wewnątrzmacicznej.

Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna ParaGard może powodować obfitsze miesiączki i gorsze skurcze. Może to jednak ustąpić po kilku miesiącach. Przeczytaj więcej o tym, jak stosować kontrolę urodzeń, aby zatrzymać miesiączkę.

Czy mój partner może to poczuć?

Twój partner nie powinien być w stanie nic poczuć, a jeśli tak, to będzie to tylko niewielki kontakt ze sznurkami wkładki wewnątrzmacicznej. Nie powinno to powodować żadnego dyskomfortu. Sznurki miękną wraz z wydłużeniem czasu noszenia wkładki wewnątrzmacicznej i można je skrócić.

Czy występują efekty uboczne?

Wkładki wewnątrzmaciczne są bezpieczne. U niektórych kobiet występują efekty uboczne, ale w większości przypadków są one łagodne. Poważne problemy z nimi związane występują rzadko.

Niektóre kobiety czują się oszołomione tuż po założeniu wkładki, ale uczucie to powinno minąć po kilku minutach. W ciągu pierwszych kilku dni po założeniu wkładki można spodziewać się skurczów przypominających skurcze menstruacyjne.

Jest bardzo mało prawdopodobne, aby podczas stosowania wkładki wewnątrzmacicznej można było zajść w ciążę. Jeśli jednak tak się stanie, zwiększa to ryzyko poronienia, infekcji oraz przedwczesnego porodu. Istnieje również ryzyko ciąży pozamacicznej, kiedy to zapłodnione jajo zagnieżdża się poza macicą. Poinformuj lekarza, jeśli uważasz, że możesz być w ciąży, jeśli odczuwasz ból brzucha lub krwawienie z pochwy.

U około 1 na 10 kobiet w ciągu pierwszego roku po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej pojawią się torbiele jajników. Są one zazwyczaj nieszkodliwe i ustępują samoistnie w ciągu 3 miesięcy. Niektóre z nich mogą jednak powodować wzdęcia, obrzęki lub ból w dole brzucha. Jeśli torbiel pęknie, może powodować silny ból. W przypadku wystąpienia takich objawów należy skontaktować się z lekarzem.

Wkładka wewnątrzmaciczna nieznacznie zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia u ciebie choroby zapalnej miednicy (PID), czyli zakażenia macicy, jajowodów lub jajników. Objawy obejmują ból brzucha, ból podczas stosunku, cuchnącą wydzielinę z pochwy, obfite krwawienie, dreszcze i gorączkę. Należy natychmiast powiadomić lekarza o tych objawach. Ważne jest, aby szybko leczyć PID, aby zapobiec poważniejszym problemom.

Wkładka wewnątrzmaciczna może przebić się przez ścianę macicy, gdy lekarz ją zakłada. Nazywa się to perforacją. W takim przypadku lekarz będzie musiał usunąć wkładkę. Dowiedz się więcej o skutkach ubocznych stosowania wkładki wewnątrzmacicznej.

Czy wkładka wewnątrzmaciczna może wypaść?

Lekarz sprawdza wkładkę podczas regularnych wizyt w gabinecie. Szyjka macicy powinna utrzymać wkładkę na swoim miejscu, ale w rzadkich przypadkach może ona wypaść w całości lub częściowo.

Jest to bardziej prawdopodobne, jeśli:

• Nie masz dzieci.

• Masz mniej niż 20 lat.

• Założono ci wkładkę wewnątrzmaciczną zaraz po urodzeniu dziecka lub po aborcji w drugim trymestrze ciąży.

• Masz włókniaki w macicy.

• Macica ma nietypowy rozmiar lub kształt.

Jest bardziej prawdopodobne, że wkładka wewnątrzmaciczna wypadnie podczas miesiączki. Urządzenie może być widoczne na podpasce lub tamponie. Od czasu do czasu sprawdzaj, czy wyczuwasz nitki. Jeśli wydają się one krótsze lub dłuższe albo jeśli czujesz, że wkładka uciska szyjkę macicy, to znaczy, że mogła się przesunąć. W takim przypadku należy skontaktować się z lekarzem.

Co się stanie, jeśli w przyszłości będę chciała mieć dzieci?

Stosowanie wkładki wewnątrzmacicznej nie powinno mieć wpływu na możliwość posiadania dzieci w przyszłości. Jeśli chcesz zajść w ciążę, poproś lekarza o wyjęcie wkładki wewnątrzmacicznej. Po wyjęciu wkładki Twój cykl powinien wrócić do normy. Więcej informacji na temat ciąży i wkładek wewnątrzmacicznych.

Jak usuwa się wkładkę wewnątrzmaciczną?

Lekarz wyjmie wkładkę wewnątrzmaciczną w swoim gabinecie. Powinno to potrwać tylko kilka minut. Włóż nogi w strzemiona, a lekarz użyje kleszczy, aby powoli wyciągnąć wkładkę. Mogą wystąpić skurcze i krwawienie, ale powinny one ustąpić w ciągu 1-2 dni. Dowiedz się więcej o tym, czego należy się spodziewać po usunięciu wkładki wewnątrzmacicznej.

Lekarz obala mit, że tabletki antykoncepcyjne powodują przybieranie na wadze – i wyjaśnia, jak to się zaczęło.

Przegląd 44 badań nie wykazał, aby tabletki antykoncepcyjne powodowały przyrost masy ciała u większości kobiet. Podobnie jak w przypadku innych możliwych skutków ubocznych stosowania pigułek, ewentualny przyrost masy ciała jest na ogół minimalny i ustępuje w ciągu 2-3 miesięcy.

Jeśli należysz do tych kilku kobiet, które przybrały na wadze, porozmawiaj z lekarzem. Może on zasugerować inny rodzaj pigułki antykoncepcyjnej. Dlaczego? Ponieważ wszystkie pigułki nie są takie same.

Istnieją dwa rodzaje:

• Pigułki złożone, które zawierają estrogen i progestynę

• Pigułki zawierające wyłącznie progestyny.

W większości pigułek antykoncepcyjnych stosuje się ten sam rodzaj estrogenu w różnych dawkach, ale każda marka pigułki może zawierać nieco inny rodzaj hormonu – progestyny, w różnych dawkach. Skutek? Potencjalnie różne skutki uboczne.

Bez względu na to, którą z nich wypróbujesz, daj jej co najmniej 3 miesiące na ustąpienie skutków ubocznych.

Dzisiejsze tabletki są inne

Kiedy pigułki antykoncepcyjne były po raz pierwszy sprzedawane na początku lat 60-tych, zawierały bardzo wysokie stężenia estrogenu i progestyny. Estrogen w dużych dawkach może powodować przyrost masy ciała z powodu zwiększonego apetytu i zatrzymywania płynów. Tak więc 50 lat temu mogły one rzeczywiście powodować przyrost masy ciała u niektórych kobiet.

Obecnie stosowane pigułki antykoncepcyjne zawierają znacznie mniejsze ilości hormonów. Dlatego przyrost masy ciała raczej nie stanowi problemu.

Lekarz omawia, czym jest Plan B, dlaczego jest stosowany oraz jaka jest jego skuteczność i skutki uboczne.

Levonorgestrel może zapobiec ciąży po odbyciu stosunku płciowego bez zabezpieczenia. Ludzie czasami nazywają go „pigułką rano po”. Nie trzeba jednak czekać do rana po stosunku, aby ją zażyć. W rzeczywistości lewonorgestrel jest tym skuteczniejszy, im wcześniej go zażyjesz. Jest to schemat jednodawkowy: przyjmuje się jedną tabletkę. Tabletka zawiera 1,5 miligrama lewonorgestrelu, który jest stosowany w mniejszych dawkach w wielu pigułkach antykoncepcyjnych.

Levonorgestrel występuje pod takimi markami jak Econtra EZ, My Way, Next Choice One Dose, Plan B One Step, Preventeza i Take Action. Są one podawane jako jedna tabletka antykoncepcji awaryjnej lub jako 2 tabletki przyjmowane oddzielnie w ciągu 72 godzin od odbycia stosunku płciowego bez zabezpieczenia.

Jak działa lewonorgestrel?

W zależności od tego, w którym momencie cyklu się znajdujesz, lewonorgestrel pomaga zapobiegać ciąży po niezabezpieczonym stosunku płciowym.

Levonorgestrel to nie to samo, co RU-486, która jest pigułką poronną. Nie powoduje on poronienia ani aborcji. Nie zadziała, jeśli w momencie jego zażycia jesteś już w ciąży. Dowiedz się więcej o tym, jak działa antykoncepcja awaryjna.

Jak skuteczny jest lewonorgestrel?

Jeżeli tabletka zostanie przyjęta w ciągu 72 godzin po odbyciu stosunku płciowego bez zabezpieczenia, lewonorgestrel może zmniejszyć ryzyko zajścia w ciążę nawet o 87%, jeżeli jest przyjmowany zgodnie z zaleceniami. Jeśli zażyjesz Plan B One-Step w ciągu 24 godzin, jest on znacznie skuteczniejszy.

Należy jednak wiedzieć, że Plan B One-Step nie jest tak skuteczny jak zwykła antykoncepcja. Nie należy więc traktować go jako formy kontroli urodzeń. Nie chroni on również przed chorobami przenoszonymi drogą płciową. Traktuj go jako środek awaryjny, a nie do rutynowego stosowania. Dlatego nazywany jest Planem B. Więcej informacji na temat antykoncepcji awaryjnej i jej skuteczności.

Jak przyjmować lewonorgestrel

Lek Plan B One Step można kupić w aptekach bez recepty lub zaświadczenia o wieku. Ponieważ jest on najskuteczniejszy, gdy zażyje się go jak najszybciej (do 72 godzin po niezabezpieczonym stosunku), warto mieć jego zapas w apteczce. Jeszcze lepiej, stosuj niezawodną formę kontroli urodzeń i zaplanuj zapasową metodę kontroli urodzeń.

Możesz go zażyć, jeśli:

• Nie stosowałaś żadnych środków antykoncepcyjnych.

• Prezerwatywa odpadła lub pękła.

• Membrana wysunęła się z miejsca.

• Pominięcie co najmniej dwóch lub trzech aktywnych tabletek antykoncepcyjnych z rzędu.

• Zapomniałaś założyć pierścień lub nakleić plaster.

• Twój partner nie wyciągnął się na czas.

• Masz inny powód, aby sądzić, że kontrola urodzeń mogła nie zadziałać.

• Zostałeś zmuszony do odbycia stosunku płciowego bez zabezpieczenia.

Pamiętaj: Plan B nie ochroni Cię przed zajściem w ciążę, jeśli po jego zażyciu będziesz uprawiać seks bez zabezpieczenia. Aby zabezpieczyć się przed zajściem w ciążę, należy zażyć go zaraz po odbyciu stosunku bez zabezpieczenia, a podczas stosunku stosować inną metodę antykoncepcji.

Nie należy przyjmować lewonorgestrelu, jeśli:

• Jeśli wiesz, że jesteś w ciąży lub podejrzewasz, że możesz być w ciąży.

• W przeszłości występowała u Ciebie alergia lub nadwrażliwość na składniki leku.

• U pacjentki wystąpiło niedawno nieprawidłowe krwawienie z pochwy, którego lekarz jeszcze nie ocenił.

Skutki uboczne stosowania lewonorgestrelu

Wiele kobiet stosowało antykoncepcję awaryjną bez poważnych powikłań. Dobrze jest jednak zapytać lekarza o możliwe interakcje z innymi lekami.

Levonorgestrel jest uważany za bezpieczny dla większości kobiet. Nie należy go przyjmować, jeśli pacjentka jest w ciąży, ponieważ nie spowoduje to przerwania ciąży.

Potencjalne działania niepożądane lewonorgestrelu obejmują:

• mdłości

• ból brzucha

• zmęczenie

• ból głowy

• zmiany menstruacyjne

• zawroty głowy

• tkliwość piersi

• wymioty

Jeśli w ciągu dwóch godzin po przyjęciu leku wystąpią wymioty, należy skontaktować się z pracownikiem służby zdrowia, aby dowiedzieć się, czy należy powtórzyć dawkę.

W przypadku stosowania lewonorgestrelu może również wystąpić nieoczekiwane krwawienie. Powinno ono ustąpić do czasu następnej miesiączki. Możliwe jest jednak, że lewonorgestrel może spowodować, że następna miesiączka będzie cięższa lub lżejsza niż zwykle. Może ona również wystąpić wcześniej lub później niż zwykle. Jeśli w ciągu trzech tygodni nie pojawi się miesiączka, należy wykonać test ciążowy, aby upewnić się, że pacjentka nie jest w ciąży. Przeczytaj więcej na temat skutków ubocznych stosowania antykoncepcji awaryjnej.

Jeśli potrzebujesz kontroli urodzeń, dotarcie do gabinetu lekarskiego w czasie pandemii może być wyzwaniem. Telemedycyna to świetny sposób na ograniczenie ryzyka.

Co to jest telemedycyna?

Telemedycyna, zwana również telezdrowiem lub e-zdrowiem, umożliwia kontakt z lekarzami i ich gabinetami za pomocą komputera, tabletu lub smartfona. Możesz:

Spotkać się z lekarzem lub innymi członkami zespołu opieki zdrowotnej za pośrednictwem czatu wideo lub telefonu, podobnie jak w przypadku wizyty osobistej.

Korzystać z internetowego portalu pacjenta, aby:

• Umówić się na wizytę.

• Zapoznać się z wynikami badań.

• Złożyć wniosek o uzupełnienie środków antykoncepcyjnych.

• Wysyłaj lekarzowi e-maile z pytaniami.

Otrzymuj pocztą elektroniczną lub SMS-em przypomnienia o wizytach lub konieczności uzupełnienia leków.

Istnieją również serwisy internetowe, które mogą dostarczyć środki antykoncepcyjne do domu po wirtualnej wizycie u lekarza lub po wypełnieniu ankiety zdrowotnej. Wiele z nich oferuje bezpłatną wysyłkę i współpracuje z Twoim planem ubezpieczeniowym.

Kiedy należy korzystać z telemedycyny

Telezdrowie może być dobrym sposobem na:

• Omówienia rodzajów kontroli urodzeń, które można uzyskać i które z nich mogą być najbardziej odpowiednie.

• Uzyskać receptę na niektóre rodzaje środków antykoncepcyjnych, takie jak tabletki, plastry hormonalne lub pierścień dopochwowy.

• Uzyskać przedłużenie ważności recepty na środki antykoncepcyjne, które już stosujesz.

• Porozmawiaj z lekarzem o zmianie metody antykoncepcji na inną.

Po wizycie telezdrowotnej lekarz może wysłać receptę do twojej apteki lub do apteki wysyłkowej, tak aby dotarła ona prosto do twojego domu.

Kiedy telemedycyna nie jest właściwym rozwiązaniem

Jeśli chcesz zastosować długo działającą metodę antykoncepcyjną, taką jak wkładka wewnątrzmaciczna (IUD) lub implant, lub jeśli już je stosujesz, musisz udać się do gabinetu lekarskiego, aby lekarz mógł się z Tobą zobaczyć.

Wkładka wewnątrzmaciczna jest małym urządzeniem w kształcie litery T wkładanym do macicy, które uniemożliwia plemnikom zapłodnienie komórki jajowej. W zależności od rodzaju, może ona działać przez 5 do 10 lat.

Implant to niewielki cienki pręcik umieszczany pod skórą ramienia kobiety, który uwalnia hormon progesteron zapobiegający owulacji. Działa on przez okres do 3 lat.

Jeśli cierpisz na pewne schorzenia, takie jak rak piersi lub udar mózgu w przeszłości, lekarz może poprosić cię o wykonanie badań przesiewowych przed przepisaniem ci środków antykoncepcyjnych.

W poszczególnych stanach obowiązują takie same ograniczenia dotyczące kontroli urodzeń za pośrednictwem telemedycyny, jak w przypadku stosowania jej osobiście. Na przykład, jeśli nie zezwalają one osobom poniżej 18 roku życia na stosowanie środków antykoncepcyjnych osobiście, ta sama zasada obowiązuje w przypadku telemedycyny.

Jak możesz się przygotować

Oto kilka wskazówek, które pomogą Ci w pełni wykorzystać wizytę telemedyczną:

Upewnij się, że technologia jest sprawna. Sprawdź działanie kamery i dźwięku w komputerze, telefonie lub tablecie. Naładuj urządzenie lub podłącz je do prądu.

Znajdź ciche, dobrze oświetlone miejsce i poproś domowników, aby Ci nie przeszkadzali. Aby zapewnić dobrą jakość rozmowy, wybierz miejsce, w którym działa silna sieć Wi-Fi lub w którym masz dobry zasięg telefonii komórkowej.

Sprawdź w swoim ubezpieczeniu, czy wizyty telezdrowotne są objęte ubezpieczeniem. Jeśli tak, zapytaj, czy opłata za wizytę będzie taka sama. Jeśli nie, zadzwoń do swojego gabinetu lekarskiego, aby dowiedzieć się, jaki będzie koszt.

Miej przygotowane pytania i notatki. Przed wizytą zapisz wszystkie pytania, tak jak w przypadku badania osobistego. Czy obecne środki antykoncepcyjne wywołują u Ciebie jakieś skutki uboczne? Czy od czasu ostatniej rozmowy z lekarzem nastąpiły jakieś zmiany w Twoim stanie zdrowia?

Bądź gotowa do robienia notatek. Będziesz chciała zapisać wszystkie uwagi lekarza. Jeśli później będziesz miała pytania, możesz je zadać w portalu pacjenta. Lekarz może również dodać do portalu notatki na temat wizyty.

Profesor, który prowadził badania nad próbami usunięcia wkładki wewnątrzmacicznej przez kobiety, stwierdził, że istnieje wysokie ryzyko niepowodzenia, ale nie ma nic złego w tym, że zrobisz to sama, jeśli chcesz spróbować.

W większości przypadków lekarz usunie go, gdy pacjentka będzie gotowa. Jeśli chcesz go usunąć wcześnie ze względu na występujące efekty uboczne, lekarz może zasugerować, abyś poświęcił na to nieco więcej czasu. To dlatego, że te wczesne objawy, takie jak ból czy skurcze, często ustępują.

Jednak, jak mówi dr Diane Greene Foster, profesor położnictwa i ginekologii na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Francisco, jeśli z jakiegokolwiek powodu jesteś gotowa na usunięcie implantu, możesz spróbować usunąć go samodzielnie.

Jeśli uda Ci się chwycić sznurek, możesz go sama usunąć – mówi. Ale jeśli nie masz przyczepności, nie możesz tego zrobić. Jeśli nie czujesz sznurka, masz zerowe szanse na jego samodzielne usunięcie.

Jak usunąć wkładkę wewnątrzmaciczną

Wkładka wewnątrzmaciczna to małe urządzenie w kształcie litery T, wykonane z tworzywa sztucznego lub miedzi. Na jej końcu znajduje się sznureczek ułatwiający wyjęcie, podobny do sznureczka tamponu. Wkładkę musi założyć lekarz. Przeprowadza go ostrożnie przez pochwę i szyjkę macicy, a następnie do macicy. Zakładanie wkładki wewnątrzmacicznej wymaga więc pewnej wiedzy specjalistycznej. Nie jest to czynność, którą mogłabyś wykonać samodzielnie.

W większości przypadków wyjęcie wkładki wewnątrzmacicznej jest o wiele prostsze. Jeśli robi to lekarz, pacjentka kładzie się na plecach z rozstawionymi nogami, tak jak podczas zwykłego badania. Lekarz chwyci sznurek wkładki za pomocą narzędzia i delikatnie wyciągnie wkładkę. W trakcie wyciągania ramiona wkładki podnoszą się do góry, dzięki czemu staje się ona jak najmniejsza. Jeśli chcesz spróbować zrobić to sama, postąpisz niemal tak samo.

Kiedy kobieta pociąga za sznurek, robi dokładnie to samo, co lekarz – mówi Foster.

Jedyna różnica polega na tym, że będziesz musiała polegać na swoich palcach, a nie na specjalnym narzędziu. Nie będzie też można zobaczyć, co się robi. Jednak, jak mówi Foster, nie ma nic złego w majsterkowaniu przy usuwaniu wkładki wewnątrzmacicznej, jeśli ktoś chce tego spróbować.

Sukcesy i porażki w samodzielnym usuwaniu wkładki wewnątrzmacicznej

Próba wyjęcia go nie jest ryzykowna, ale istnieje też duża szansa, że się nie uda. Badanie przeprowadzone przez Foster na temat myśli kobiet o wyjęciu wkładki wewnątrzmacicznej i próbach jej wyjęcia wykazało, że ponad połowa z 326 kobiet biorących udział w badaniu była skłonna podjąć próbę samodzielnego wyjęcia wkładki. Jednak spośród tych, które próbowały, tylko jednej na pięć się to udało.

W przypadku tych, którym udało się wyjąć wkładkę, cały proces trwał mniej niż 4 minuty. Główną różnicą między tymi, którym udało się wyjąć wkładkę, a tymi, którym się to nie udało, była długość sznurka wkładki. Struny o długości co najmniej 7 centymetrów były dla kobiet łatwiejsze do wyczucia i uchwycenia. Kobiety, które próbowały wyjąć wkładkę, opierając jedną nogę na stołku, również miały większe problemy z jej wyjęciem.

Foster twierdzi, że osoby, które chcą spróbować usunąć wkładkę wewnątrzmaciczną, mogą eksperymentować z różnymi pozycjami. W jej badaniu okazało się, że lepiej jest kucnąć lub położyć się na plecach z rozstawionymi nogami, tak jak w gabinecie lekarskim. Jej zdaniem pomaga to się zrelaksować i nie spieszyć. Można też rozważyć założenie rękawiczki, aby lepiej trzymać sznurek. Badanie nie wykazało różnicy w odczuwaniu bólu między osobami, które same wyjęły wkładkę wewnątrzmaciczną, a tymi, które tego nie zrobiły.

W przypadku tych, którym nie udało się jej usunąć, nie chodzi o to, że było to bolesne. Po prostu nie udało im się, bo nie mogły wyjąć nitki.

Rozważ swoje możliwości

Nierzadko lekarze odradzają usunięcie wkładki wewnątrzmacicznej, a zwłaszcza samodzielne jej usunięcie. Często jednak dzieje się tak dlatego, że samodzielne wyjęcie wkładki oznacza utratę szansy na rozmowę z lekarzem na temat planów dotyczących innej metody kontroli urodzeń lub prób zajścia w ciążę. Foster twierdzi, że samodzielna próba usunięcia wkładki nie wiąże się z żadnym dodatkowym ryzykiem. Jeśli wkładka nie daje się łatwo wyjąć, po prostu nie da się jej usunąć.

Istnieje ryzyko związane z usunięciem wkładki wewnątrzmacicznej, ale jest ono takie samo niezależnie od tego, czy usuwa ją lekarz, czy kobieta – mówi Foster, zauważając, że głównym zagrożeniem jest spadek ciśnienia krwi w wyniku dotknięcia szyjki macicy.

To samo może się zdarzyć podczas stosunku płciowego lub badania miednicy – mówi Foster. Zdarza się to rzadko i nie zmienia się bez względu na to, czy robi to kobieta, czy lekarz. Kobiety, które doświadczają takich sytuacji, mogą wiedzieć, że są w grupie ryzyka, ponieważ zdarzało im się zemdleć na przykład podczas wymazu z brodawki.

Badania wykazują, że kobiety czasami chcą wykonywać je samodzielnie z powodu obaw związanych z kosztami wizyty u lekarza. Niekiedy zdarza się, że chcą wyjąć wkładkę domaciczną i nie mogą szybko umówić się na wizytę. Foster chce, aby kobiety wiedziały, że to powinna być kwestia osobistych preferencji. Jeśli koszty stanowią problem, można spróbować zrobić to samemu. Jeśli jednak nie czujesz się komfortowo próbując usunąć wkładkę samodzielnie – a wiele kobiet nie czuje się komfortowo – niech lekarz zrobi to za Ciebie.

Wkładki wewnątrzmaciczne to naprawdę świetna metoda kontroli urodzeń – mówi Foster. Powodem, dla którego więcej osób ich nie stosuje, może być po części obawa, że kiedy zechcą przestać, trudno będzie je wyjąć. Tak więc posiadanie kontroli nad przerwaniem ciąży wydaje się naprawdę ważne.

Jednym ze sposobów zwiększenia szans na skorzystanie z tej opcji jest poproszenie lekarza o pozostawienie długiego sznurka.

Nie musisz wyjaśniać, dlaczego chcesz, aby były one długie – mówi Foster. „Ludzie chcą, aby były długie z różnych powodów, i to powinno być Twoją preferencją. Niektórzy uważają, że krótkie struny są pokraczne. Inni chcą, aby były na tyle krótkie, by całkowicie zniknęły. Długość strun powinna być preferowana przez pacjenta, a na klinicystę powinno spadać pytanie, czy chcesz mieć długą czy krótką strunę”.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat implantów antykoncepcyjnych Nexplanon i Implanon, lekarz udzieli Ci informacji na temat ich skuteczności, skutków ubocznych, kosztów i usuwania.

Implanty antykoncepcyjne to urządzenia, które umieszcza się pod skórą kobiety. Uwalniają one hormon, który zapobiega ciąży.

Implant dostępny w Stanach Zjednoczonych to Nexplanon. Jest to nowsza wersja implantu Implanon. Można usłyszeć, że ludzie nazywają je prętami na rękę.

Implant jest plastikowym pręcikiem wielkości zapałki. Zawiera on formę hormonu progesteronu o nazwie etonogestrel.

Jak działa implant?

Po umieszczeniu implantu pod skórą, uwalnia on niewielkie ilości etonogestrelu. Hormon ten działa na przysadkę mózgową, która mówi jajnikom, aby nie uwalniały jajeczek. Powoduje on również, że śluz w szyjce macicy staje się gęstszy. Utrudnia to plemnikom dotarcie do uwolnionych jajeczek.

Jaka jest skuteczność implantu antykoncepcyjnego?

Implanty hormonalne działają w ponad 99% przypadków. Jak wypadają na tle innych metod kontroli urodzeń?

• Wkładki wewnątrzmaciczne (IUD) są również skuteczne w 99%.

• Skuteczność zastrzyków antykoncepcyjnych wynosi 94%.

• Pigułka antykoncepcyjna jest skuteczna w 91%.

Żadna z tych metod nie chroni jednak przed chorobami przenoszonymi drogą płciową (STD). Tylko prezerwatywy chronią przed chorobami wenerycznymi.

Jak długo działa implant antykoncepcyjny?

Implantu antykoncepcyjnego można używać przez okres do 3 lat. Następnie należy go wymienić.

Jakie są korzyści ze stosowania implantu?

Tak jak w przypadku każdej metody kontroli urodzeń, implanty mają zalety i wady.

Do zalet należą:

• Działają?

  Mniej niż 1 na 100 kobiet stosujących implanty zajdzie w ciążę każdego roku.

• Łatwość użycia.

  W przeciwieństwie do niektórych metod kontroli urodzeń, takich jak prezerwatywy, plastry, zastrzyki, pierścienie i pigułki, implant działa bez względu na wszystko. Nie musisz się martwić, że użyjesz go niewłaściwie lub że będziesz pamiętać o częstej wymianie lub przyjmowaniu go.

• Szybkie cofanie.

  Jeśli chcesz zajść w ciążę, możesz to zrobić zaraz po wyjęciu implantu.

• Mniej bolesne miesiączki?

  W badaniach kobiet stosujących implanty bolesne miesiączki uległy poprawie.

• Jaśniejsze lub brak okresów.

  Miesiączka może się skrócić, a nawet całkowicie ustać.

Jakie są wady implantów?

Do niektórych problemów związanych z implantami antykoncepcyjnymi należą:

• Koszt…?

  Za badanie i implant trzeba zapłacić około 600 dolarów lub więcej, a za jego usunięcie – 100 dolarów lub więcej.

• Brak ochrony przed?

  chorobami wenerycznymi?

  Implanty antykoncepcyjne nie zapobiegają zakażeniom wirusem HIV ani żadnym innym chorobom przenoszonym drogą płciową. W tym celu należy używać prezerwatywy.

Efekty uboczne implantu antykoncepcyjnego

Możliwe skutki uboczne obejmują problemy związane z zakładaniem implantu, takie jak:

• Ból

• Siniaki lub obrzęk

• Zaczerwienienie

• Zakażenie

• Bliznowacenie

Inne możliwe działania niepożądane obejmują:

• Nieregularne krwawienia miesiączkowe

• Depresja i inne zmiany nastroju

• Przyrost masy ciała

• Ból brzucha lub nudności

• Trądzik

• Ból piersi, ból pleców lub ból głowy

• Zapalenie pochwy

• Zawroty głowy

• Nienowotworowe torbiele jajników

Czego można się spodziewać w gabinecie lekarskim

Lekarz lub inny pracownik służby zdrowia wstrzyknie lek, aby znieczulić skórę w górnej części ramienia, gdzie zostanie wszczepiony implant. Może to trochę szczypać.

Następnie lekarz lub inny pracownik służby zdrowia użyje narzędzia, które wprowadzi pręt przez igłę. To nie będzie bolało. Jest to uczucie lekkiego szarpania. Proces ten może trwać mniej niż minutę.

Po zabiegu pacjent powinien wyczuć implant pod skórą, ale nie powinien go widzieć.

Usuwanie implantów antykoncepcyjnych

Wyjęcie implantu jest szybkie i proste. Nie należy próbować robić tego samodzielnie. Musi go usunąć lekarz. Podczas wizyty w gabinecie lekarz:

• Zaznaczyć miejsce na ramieniu, w którym znajduje się implant

• Oczyść to miejsce, aby zapobiec zakażeniu

• Podać zastrzyk z lekiem znieczulającym miejsce wkłucia

• Wykonać małe nacięcie w górnej części implantu i usunąć go

Jeśli w okolicy znajduje się dużo tkanki bliznowatej, może to potrwać nawet 20 minut. Jeśli lekarz nie może łatwo znaleźć implantu, może wykonać zdjęcie rentgenowskie, aby go zlokalizować.

Po wyjęciu implantu ramię może być obolałe. Konieczne będzie:

• nosić opatrunek przez 48 godzin

• Utrzymywać suchość w miejscu uszkodzenia przez 24 godziny

Czy każda kobieta może używać implantu?

Nie powinnaś stosować implantów antykoncepcyjnych, jeśli uważasz, że możesz być w ciąży lub jesteś w ciąży:

• Wrażliwość na jakąkolwiek część implantu

• Niewyjaśnione krwawienie z pochwy

• Rak piersi? (obecnie lub w przeszłości)

• Choroby lub nowotwory wątroby

• Zakrzepy krwi w wywiadzie (zakrzepica żył głębokich)

Ostrożnie stosować w przypadku:

• Cukrzyca

• Wysoki poziom cholesterolu

• Zaburzenia napadowe

• Miałeś kiedykolwiek depresję.

Implanty mogą również nie działać tak dobrze, jeśli masz dużą nadwagę.

Niektóre leki mogą sprawić, że implanty antykoncepcyjne będą mniej skuteczne. Zapytaj o to swojego lekarza.

Jak to jest stosować antykoncepcję awaryjną? Niezależnie od tego, czy zdecydujesz się na tabletki, czy na wkładkę domaciczną, prawdopodobnie zastanawiasz się nad bólem, nudnościami i skutkami ubocznymi. lekarz powie Ci, czego możesz się spodziewać.

Tabletki są bezpieczne. Dlatego też niektóre z nich można kupić bez recepty. Zawierają one te same hormony, które znajdują się w pigułkach antykoncepcyjnych, stosowanych przez kobiety od dziesięcioleci. Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna (IUD) jest również bardzo skutecznym i bezpiecznym sposobem zapobiegania ciąży po stosunku.

Badania wykazały, że Plan B One-Step zaczyna tracić swoją skuteczność u kobiet o wadze powyżej 165 kg. Nie jest on zalecany dla osób powyżej tej wagi – zamiast niego sugeruje się stosowanie miedzianej wkładki wewnątrzmacicznej.

Większość kobiet nie odczuwa żadnych skutków ubocznych po zastosowaniu antykoncepcji awaryjnej. Jeśli jednak tak się stanie, powinny one być łagodne i szybko ustąpić. Nie ma też skutków długoterminowych.

Pigułki antykoncepcji awaryjnej: Różne rodzaje i skutki uboczne

Dostępne są różne pigułki – zarówno markowe, jak i generyczne.

Istnieją 3 rodzaje antykoncepcji awaryjnej w postaci tabletek, które są sprzedawane zarówno na receptę, jak i bez niej. Jeśli recepta jest wymagana, musisz mieć ukończone 17 lat, aby móc je kupić. W zależności od marki i dawki, możesz otrzymać 1 lub 2 tabletki.

• Tabletki zawierające hormon o nazwie lewonorgestrel:

  • My Way (bez recepty)?

  • Plan B One-Step (dostępny bez recepty)?

  • Preventeza (bez recepty)

  • Take Action (bez recepty)

• Pigułki antykoncepcyjne mogą być również stosowane jako antykoncepcja awaryjna, ale aby nie zajść w ciążę, należy zażyć więcej niż jedną tabletkę naraz. Ten sposób działa, ale jest mniej skuteczny i częściej powoduje mdłości niż lewonorgestrel. Pigułki antykoncepcyjne wymagają recepty. Porozmawiaj z lekarzem lub pielęgniarką, aby upewnić się, że przyjmujesz odpowiednie tabletki i dawki.

• Trzeci rodzaj tabletek antykoncepcji awaryjnej to uliprystal (ella, ellaOne). Aby ją otrzymać, potrzebna jest recepta.

Działania niepożądane tych leków są podobne i trwają zwykle dzień lub dwa. Mogą one obejmować:

• Ból brzucha i skurcze

• Tkliwość piersi

• Zawroty głowy

• Uczucie zmęczenia

• Ból głowy

• Skurcz żołądka i wymioty

W późniejszym okresie może wystąpić kilka innych:

• Spotting

  . W ciągu następnego tygodnia może pojawić się plamienie. Kolejna miesiączka może być lżejsza lub cięższa niż zazwyczaj. Jest to częste i nie ma się czym martwić. Jeśli jednak jesteś zaniepokojona lub krwawienie wydaje się bardzo obfite, skontaktuj się z lekarzem.

• Zmiany w cyklu

  . Antykoncepcja awaryjna może spowodować, że następna miesiączka wystąpi nieco wcześniej lub nieco później. Jest to normalne. Jeśli jednak spóźni się ona o ponad tydzień, należy wykonać test ciążowy.

Jeśli odczuwasz silny ból brzucha, powinnaś natychmiast skontaktować się z lekarzem. Może to być oznaką ciąży jajowodowej lub pozamacicznej. Jest to nagły przypadek medyczny.

Jeśli wystąpią inne niepokojące objawy, dla pewności należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Antykoncepcja awaryjna IUD: Jak ją założyć, skutki uboczne

Wkładka wewnątrzmaciczna z miedzią (ParaGard) to niewielki element z tworzywa sztucznego i miedzi w kształcie litery T, który może być stosowany zarówno jako antykoncepcja awaryjna, jak i jako bieżąca kontrola urodzeń. Aby zastosować ją w antykoncepcji awaryjnej, lekarz lub inny pracownik służby zdrowia musi umieścić ją w macicy w ciągu 5 dni od odbycia stosunku płciowego. Procedura może przypominać wymaz z papki. Będzie to nieprzyjemne – jak łagodne skurcze – ale trwa tylko kilka minut.

Po wkłuciu nie będzie można go poczuć. Raz w miesiącu lekarz pokaże, jak sprawdzić, czy nadal jest na swoim miejscu. Wystarczy wyczuć nitkę, która wystaje do pochwy.

Po założeniu miedzianej wkładki wewnątrzmacicznej mogą wystąpić obfitsze miesiączki z silniejszymi niż wcześniej skurczami.

Inne skutki uboczne są rzadkie. Rzadko zdarza się, że wkładka może wypaść z pochwy. Wkładki wewnątrzmaciczne stwarzają również bardzo małe ryzyko infekcji lub uszkodzenia macicy.

Miedziana wkładka wewnątrzmaciczna jest najskuteczniejszą formą antykoncepcji awaryjnej.

Wskazówki, jak złagodzić skutki uboczne

Jeśli boli Cię głowa lub odczuwasz skurcze, wypróbuj przez dzień lub dwa lek przeciwbólowy dostępny bez recepty, taki jak ibuprofen lub naproksen.

Najczęstszym skutkiem ubocznym stosowania tabletek jest rozstrój żołądka. Około 1 na 5 kobiet przyjmujących tabletki Ella, Plan B One-Step i leki generyczne – takie jak My Way?- odczuwa mdłości. Niektóre z nich wymiotują. Większe dawki zwykłych tabletek antykoncepcyjnych, które niektórzy lekarze stosują również jako antykoncepcję awaryjną, są najbardziej narażone na rozstrój żołądka.

Co można zrobić na mdłości? Jedz mniejsze, ale częstsze posiłki. Pomocne może być także ssanie twardych cukierków bez cukru. Jeśli mdłości lub wymioty są silne, należy skontaktować się z lekarzem. Pomocne może być przyjmowanie przez dzień lub dwa leków na uspokojenie żołądka.

Jeśli zwymiotujesz w ciągu kilku godzin od zażycia tabletki, powinnaś przyjąć kolejną dawkę. Prawdopodobnie należy najpierw zażyć lek przeciw nudnościom. Skonsultuj się z lekarzem.

Po zastosowaniu antykoncepcji awaryjnej

Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, powinny one ustąpić w ciągu dnia lub dwóch. Po zastosowaniu antykoncepcji awaryjnej nie trzeba kontaktować się z lekarzem, ale jeśli masz pytania lub coś Cię niepokoi, nie krępuj się. Nie ma potrzeby przeprowadzania rutynowych badań kontrolnych ani testów. Jeśli następna miesiączka spóźnia się o ponad tydzień, należy wykonać test ciążowy.

Wkładka wewnątrzmaciczna z miedzi T działa jako regularna, bieżąca kontrola urodzeń. Wiele kobiet, które stosują ją w ramach antykoncepcji awaryjnej, nie zaprzestaje jej stosowania. Może ona zapobiegać ciąży przez okres do 10 lat. Jeśli zdecydujesz, że chcesz zajść w ciążę, lekarz usunie wkładkę. Po wyjęciu wkładka nie będzie miała żadnych trwałych skutków.

Wiele kobiet unika metod antykoncepcyjnych, które ich zdaniem mogą powodować przyrost wagi. W przypadku wkładki wewnątrzmacicznej nie jest prawdopodobne, że przyniesie ona dodatkowe kilogramy. Jest to również jeden z najskuteczniejszych i najłatwiejszych w użyciu środków antykoncepcyjnych dostępnych na rynku.

Czasami obawa ta dotyczy wkładek wewnątrzmacicznych (IUD), znanych również jako urządzenia wewnątrzmaciczne. Nie ma jednak dowodów na to, że te małe urządzenia w kształcie litery T, które lekarz umieszcza w macicy, aby zapobiec ciąży w dłuższej perspektywie, powodują przybieranie na wadze.

Z mojego doświadczenia wynika, że wzrost wagi nie jest problemem w przypadku stosowania wkładek wewnątrzmacicznych” – mówi dr Henry Dorn, lekarz położnik/ginekolog prowadzący prywatną praktykę w High Point, NC. Badania wykazują, że mniej niż 5% osób stosujących wkładki wewnątrzmaciczne przybiera na wadze i jest to zazwyczaj niewielka ilość wody w organizmie.

Nawet w przypadku hormonalnych wkładek wewnątrzmacicznych, takich jak Mirena, które wydzielają progestynę, tak niewielka ilość tego hormonu przedostaje się do organizmu, że wpływ na wagę jest niewielki – mówi.

Progestyna zawarta w hormonalnych wkładkach wewnątrzmacicznych zagęszcza śluz w szyjce macicy, aby uniemożliwić plemnikom dotarcie do komórki jajowej. Rozrzedza również wyściółkę macicy, przez co plemnikom, które się przedostaną, trudniej jest się zagnieździć. Urządzenie może działać i pozostawać w macicy przez okres od 3 do 6 lat. Wkładka miedziana wykorzystuje właściwości metali zamiast hormonów, aby zatrzymać większość plemników i zapobiec zagnieżdżeniu się plemników, które się przedostaną. Ten rodzaj wkładki może pozostać w macicy (i działać) znacznie dłużej, nawet do 10 lat.

Przyrost masy ciała nie został wymieniony jako skutek uboczny stosowania wkładki wewnątrzmacicznej

Wkładka wewnątrzmaciczna należy do grupy LARC (ang. long-acting reversible contraception). Podobnie jak implanty antykoncepcyjne – pręciki wielkości zapałki, które lekarz umieszcza w górnej części ramienia – wkładka wewnątrzmaciczna działa bardzo dobrze. Mniej niż jedna na sto osób stosujących którąkolwiek z tych metod zajdzie w ciążę w ciągu pierwszego roku.

Oba rodzaje wkładek działają równie dobrze, jeśli chodzi o zapobieganie ciąży. Jak mówi Dorn, u niektórych osób mogą one powodować podobne, niewielkie skutki uboczne, takie jak bóle głowy, zmiany w wyglądzie skóry, włosów czy nastroju. W przypadku miedzianej wkładki wewnątrzmacicznej mogą występować obfitsze miesiączki.

Na liście możliwych skutków ubocznych wkładek wewnątrzmacicznych nie ma przyrostu masy ciała. Ponadto w badaniu przeprowadzonym w 2013 r. przez American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) stwierdzono, że wśród osób stosujących LARC kobiety, które używały implantów i zastrzyków, częściej zgłaszały przyrost masy ciała niż te, które stosowały miedziane wkładki wewnątrzmaciczne.

Według ACOG, metody LARC działają 20 razy lepiej niż pigułki antykoncepcyjne, plastry, które uwalniają hormony przez skórę, czy pierścień dopochwowy, który trzeba wymieniać co miesiąc.

Dorn zauważa, że nie ma idealnej metody kontroli urodzeń, ale [wkładki wewnątrzmaciczne] są najlepszą, jaką mamy.

Jest też być może najłatwiejsza. Jej założenie zajmuje 30 sekund, a wyjęcie 5 sekund” – mówi.

Inne rzeczy mogą powodować przyrost wagi

Nawet jeśli ludzie zgłaszają przyrost masy ciała, Dorn mówi, że ważne jest, aby pomyśleć o innych czynnikach, które mogą odgrywać rolę. Czasami jest to po prostu etap życia, w którym się znajdujesz. Na przykład, jeśli pacjentka zaczyna stosować wkładkę wewnątrzmaciczną zanim jej organizm w pełni dojrzeje, może sądzić, że to właśnie ona powoduje normalne zmiany w organizmie.

Wiele z tego wynika z czasu. W dużej mierze zbiega się to z normalnym przyrostem masy ciała w okresie dojrzewania” – mówi Dorn.

Kontrolę urodzeń można przerwać równie łatwo, jak ją rozpocząć. Jeśli zdecydujesz, że chcesz zajść w ciążę lub nie chcesz już stosować tej metody, wystarczy, że udasz się do lekarza lub innego specjalisty w celu jej usunięcia.

Wkładki wewnątrzmaciczne mogą pomóc w innych schorzeniach

Dorn zaleca również stosowanie wkładki wewnątrzmacicznej u kobiet, które mają obfite miesiączki. Jako miernik podaje liczbę zużytych podpasek. Jeśli masz wkładkę wewnątrzmaciczną, być może będziesz musiała używać o 2-3 podpaski dziennie mniej podczas miesiączki.

Jeśli chcesz założyć wkładkę wewnątrzmaciczną, najlepszym wyborem będzie lekarz ginekolog z certyfikatem OB/GYN, dyplomowana pielęgniarka położna lub lekarz rodzinny. Jak mówi Dorn, doświadczeni lekarze lepiej radzą sobie z ich zakładaniem niż mniej doświadczeni. Na przykład, jeśli ktoś ma macicę pochyloną do tyłu zamiast do przodu, wkładkę musi założyć wysoko wykwalifikowany lekarz.

Taki stan jest jednak rzadkością, więc nie pozwól, by powstrzymało Cię znalezienie specjalisty. Sprawdź, jakie kliniki medyczne działają w Twojej okolicy. I choć wkładki wewnątrzmaciczne powinny być objęte ubezpieczeniem lub Medicaid, Dorn mówi, że koszty również nie powinny być przeszkodą. Kliniki często oferują zróżnicowaną skalę opłat. Jak mówi, prawie nikt nie musi płacić pełnej ceny, która wynosi około 750 dolarów.

Jeśli skończyłaś z posiadaniem dzieci, Dorn twierdzi, że najlepszym sposobem kontroli urodzeń jest poddanie się wazektomii przez partnera płci męskiej. Jak mówi, wazektomia nie powoduje u kobiet żadnego przyrostu wagi.

Dowiedz się więcej o potencjalnych skutkach ubocznych przyjmowania witamin prenatalnych podczas stosowania tabletek antykoncepcyjnych.

Po pierwsze, nie ma żadnych dowodów naukowych potwierdzających, że witaminy prenatalne korzystnie wpływają na włosy i paznokcie. Przyjmowanie ich, gdy nie jest to konieczne – np. gdy stosujesz antykoncepcję – może powodować problemy. Oto, co powinnaś wiedzieć.

Skutki uboczne

Witaminy prenatalne są generalnie bezpieczne. Problem polega na tym, że mogą one zawierać więcej składników odżywczych niż potrzebuje twój organizm, jeśli nie jesteś w ciąży. Może to wywołać niepożądane skutki uboczne. Należą do nich:

Dzieci potrzebują go, aby zapobiec wadom wrodzonym. Wysoki poziom kwasu foliowego może jednak ukrywać fakt, że nie otrzymujesz wystarczającej ilości witaminy B12. Może to prowadzić do uszkodzenia nerwów.

Przyszłe mamy potrzebują go do produkcji dodatkowej krwi dla dziecka. Nagromadzenie tego minerału może powodować:

• Zaparcia

• Nudności

• Wymioty

• Biegunka

Jest bardzo ważny dla kości, ale zbyt duża jego ilość może powodować:

• Zaparcia

• Kamienie nerkowe

• Niewydolność nerek

• Dezorientacja i problemy z myśleniem

Nie ma potrzeby przyjmowania witamin prenatalnych, jeśli stosujesz antykoncepcję i nie planujesz zajścia w ciążę w najbliższym czasie.

Jeśli masz problemy z zapuszczaniem włosów lub paznokci, dermatolog (lekarz specjalizujący się we włosach, skórze i paznokciach) może pomóc ci ustalić przyczynę tego stanu rzeczy.

Najlepszym źródłem składników odżywczych jest pełnowartościowa żywność. Spożywanie różnych rodzajów tych pokarmów powinno zapewnić Ci to, czego potrzebujesz, jeśli cieszysz się dobrym zdrowiem. Należą do nich:

• Owoce

• Warzywa

• Pełne ziarna

• Rośliny strączkowe

• Niskotłuszczowe produkty mleczne

• Chude mięsa i ryby

Jeśli nadal uważasz, że potrzebujesz suplementu, porozmawiaj z lekarzem. Pomoże Ci on wybrać właściwy suplement. Upewni się również, że nie będzie on miał wpływu na przyjmowane leki.