Lekarz mówi ci.

Oto 11 pytań i odpowiedzi na temat awaryjnego środka antykoncepcyjnego Plan B i jego zatwierdzenia przez FDA do sprzedaży bez recepty dla kobiet w wieku 18 lat i starszych.

1. Co to jest Plan B One-Step?

Plan B One-Step to doraźna tabletka antykoncepcyjna przyjmowana doustnie po odbyciu stosunku płciowego bez zabezpieczenia. Stosuje się ją w celu zapobiegania ciąży. Nie jest przeznaczona do rutynowego stosowania jako środek antykoncepcyjny i nie chroni przed chorobami przenoszonymi drogą płciową, w tym wirusem HIV.

2. Jak należy przyjmować Plan B One-Step?

Plan B One-Step należy zażyć w ciągu 72 godzin od stosunku płciowego bez zabezpieczenia. Zażycie go w ciągu 72 godzin zmniejsza prawdopodobieństwo zajścia w ciążę o 89%.

Skuteczność jest jeszcze większa, gdy środek zostanie przyjęty w ciągu 24 godzin. Skuteczność maleje, im dłużej kobieta zwleka z jego zażyciem.

3. Kto może kupić Plan B One-Step?

Plan B One-Step może być zakupiony bez recepty przez każdą osobę. Nie jest wymagane posiadanie recepty ani okazanie dokumentu potwierdzającego wiek.

4. Jaki jest składnik aktywny leku Plan B One-Step?

Każda tabletka zawiera lewonorgestrel, syntetyczną wersję hormonu progestyny. Levonorgestrel jest stosowany w pigułkach antykoncepcyjnych od ponad 35 lat. Plan B One-Step zawiera większą dawkę lewonorgestrelu niż w zwykłych tabletkach antykoncepcyjnych.

5. Jak działa Plan B One-Step?

Plan B One-Step działa podobnie jak inne tabletki antykoncepcyjne, zapobiegając ciąży. Lek działa przede wszystkim poprzez zatrzymanie uwalniania komórki jajowej z jajnika. Może on zapobiec zapłodnieniu komórki jajowej przez plemniki.

Jeśli dojdzie do zapłodnienia, Plan B One-Step może uniemożliwić zapłodnionemu jajeczku przyłączenie się do macicy. Jeśli zapłodnione jajo zostanie implantowane przed zastosowaniem leku Plan B One-Step, lek nie zadziała, a ciąża będzie przebiegać normalnie.

6. Czy Plan B One-Step ma jakieś skutki uboczne?

Jak każdy lek, Plan B One-Step ma działania niepożądane. Najczęstszym działaniem niepożądanym są mdłości, które występują u około jednej czwartej kobiet po przyjęciu leku. Inne działania niepożądane to: ból brzucha, zmęczenie, ból głowy, zawroty głowy, wymioty i zmiany w miesiączkowaniu. W przypadku wystąpienia wymiotów w ciągu dwóch godzin od zażycia leku Plan B One-Step, należy skonsultować się z pracownikiem służby zdrowia, aby dowiedzieć się, czy konieczne jest przyjęcie kolejnej dawki.

7. Czy Plan B One-Step jest taki sam jak RU-486?

Nie. RU-486, sprzedawany jako Mifeprex, jest lekiem na receptę służącym do aborcji medycznej. Mifeprex stosuje się, gdy kobieta jest już w ciąży. Plan B One-Step jest środkiem antykoncepcyjnym stosowanym w nagłych wypadkach. Stosuje się go, aby zapobiec ciąży. Chociaż niektórzy uważają, że ciąża zaczyna się w momencie zapłodnienia, wielu lekarzy i FDA nie określają Planu B One-Step jako pigułki aborcyjnej, ale jako antykoncepcję awaryjną.

Podwiązanie jajowodów, znane również jako podwiązanie jajowodów, jest stałą metodą kontroli urodzeń – zazwyczaj. Dowiedz się, jakie jest prawdopodobieństwo zajścia w ciążę po tym zabiegu.

Wynika to z faktu, że jest to bezpieczna, wygodna i skuteczna forma kontroli urodzeń. Uważa się ją również za trwałą, ale są od tego wyjątki. Ciąża – zamierzona lub niezamierzona – jest nadal możliwa. Czasami może do niej dojść wiele lat po operacji. W niektórych przypadkach może to być nagły przypadek medyczny.

Jak dobrze działa?

Podwiązanie jajowodów jest niezwykle skutecznym sposobem zapobiegania ciąży. Mniej niż 1 na 100 kobiet zajdzie w ciążę w ciągu roku od zabiegu. Jednak na szanse zajścia w ciążę w późniejszym okresie mają wpływ różne czynniki.

Jednym z nich jest metoda chirurgiczna zastosowana przez lekarza. Twoje jajowody mogą być:

• Przecinane i wiązane specjalną nicią

• Zamknięte za pomocą opasek lub klipsów

• Kauteryzowane, co oznacza, że są zamykane za pomocą prądu elektrycznego

• Zablokowane przez tkankę bliznowatą, która tworzy się po wprowadzeniu przez lekarza małych implantów

Wszystkie metody zapobiegania ciąży są skuteczne, ale nie wszystkie są równie skuteczne. Metody, które powodują największe uszkodzenia jajowodów, są najprawdopodobniej trwałe.

Wiek również odgrywa rolę w ocenie możliwości zajścia w ciążę po zabiegu. Im młodsza jest kobieta poddająca się zabiegowi, tym bardziej prawdopodobne jest, że w pewnym momencie się on nie powiedzie.

Ciąża pozamaciczna

Rzadko po podwiązaniu jajowodów może wystąpić ciąża pozamaciczna. Nie jest ona podobna do normalnej ciąży, kiedy to zapłodnione jajo przyczepia się i rośnie wewnątrz macicy. Zamiast tego zapłodnione jajo zagnieżdża się i zaczyna rosnąć w innym miejscu, zwykle w jajowodzie. Zapłodnione jajo nie może przeżyć. Może również wystąpić poważne krwawienie wewnętrzne.

Pamiętaj, że prawdopodobieństwo zajścia w ciążę po zabiegu jest prawie zerowe. Powinnaś jednak pamiętać, że istnieje niewielkie prawdopodobieństwo zajścia w ciążę pozamaciczną. Jedno z badań wykazało, że jedna trzecia niezamierzonych ciąż po podwiązaniu jajowodów była ciążą pozamaciczną.

Jeśli myślisz, że jesteś w ciąży pozamacicznej, musisz natychmiast zgłosić się do lekarza. Objawy ostrzegawcze obejmują:

• Ból brzucha

• Ból miednicy

• Krwawienie z pochwy, które nie jest miesiączką

• Skrajna światłowstręt

• Omdlenia

Odwrócenie zabiegu podwiązania jajowodów

To, że w momencie operacji byłaś przeciwna ciąży, nie oznacza, że zawsze będziesz się tak czuła. Ponad 14% kobiet, którym podwiązano jajowody, prosiło później o informacje na temat możliwości odwrócenia tego procesu.

Jeśli chcesz zajść w ciążę, być może uda się odwrócić zabieg podwiązania jajowodów. W najlepszym przypadku wskaźnik ciąż po tym zabiegu wynosi 75%-80%. Sukces zależy od kilku czynników, takich jak:

• Długość i zdrowie jajowodów

• Wiek

• Rodzaj zastosowanego zabiegu chirurgicznego

• Obecność tkanki bliznowatej: Ogólnie rzecz biorąc, nie można odwrócić działania metody Essure, która powoduje tworzenie się tkanki bliznowatej za pomocą maleńkich implantów.

Jeśli nie jesteś kandydatką do operacji odwrócenia ciąży, nadal możesz zajść w ciążę dzięki zapłodnieniu in vitro. Polega ono na umieszczeniu zapłodnionej komórki jajowej bezpośrednio w macicy. Może to być najlepsza opcja dla kobiet po 40. roku życia, które chcą zajść w ciążę. Kobiety w tym wieku mają mniejsze szanse na uzyskanie dobrych wyników po zabiegu odwrócenia ciąży.

Kontrola urodzeń działa tylko wtedy, gdy stosujesz ją prawidłowo. Zapoznaj się z niektórymi powszechnymi błędami i dowiedz się, jak ich unikać, aby zapobiec nieplanowanej ciąży.

Prawie połowa ciąż w Stanach Zjednoczonych to ciąże niezamierzone, a wiele z nich jest wynikiem nieprawidłowego stosowania środków antykoncepcyjnych. Jednak przy tak wielu dostępnych opcjach antykoncepcji znalezienie prostej metody, która najlepiej sprawdzi się w Twoim przypadku, jest łatwe. Trzeba tylko przestrzegać odpowiednich zasad, aby upewnić się, że wybrana metoda działa tak, jak powinna.

Należy pamiętać o tych typowych błędach, aby ich uniknąć i pozostać pod ochroną.

Nie przyjmujesz pigułek zgodnie z harmonogramem.

Niezależnie od tego, czy stosujesz złożone doustne środki antykoncepcyjne (pigułki zawierające zarówno estrogen, jak i progestynę), czy minipigułki (zawierające wyłącznie progestynę), musisz je przyjmować codziennie o tej samej porze, niezależnie od tego, czy uprawiasz seks, czy nie. W przypadku minipigułki szczególnie ważna jest pora jej przyjmowania. Jeśli nie będziesz przestrzegać harmonogramu, jest bardziej prawdopodobne, że pigułka nie zapobiegnie owulacji, co zwiększy szanse na zajście w ciążę.

Jak tego uniknąć: Bądź konsekwentna. Ustaw codzienny alarm w smartfonie, zapisz go w kalendarzu lub ściągnij aplikację, która przypomni ci o przyjęciu pigułki. W ten sposób wyrobisz sobie nawyk zażywania tabletek o czasie, za każdym razem bez zastanowienia, co sprawia, że są one najskuteczniejsze w zapobieganiu ciąży.

Jeśli pominiesz dawkę, pamiętaj, aby podczas stosunku stosować zapasową metodę kontroli urodzeń, np. prezerwatywę lub diafragmę, i zażyj tabletkę, jak tylko sobie o tym przypomnisz. Jeśli nie przypomnisz sobie do następnego dnia, weź dwie tabletki, aby wrócić do harmonogramu. Jeśli jednak pominięto więcej niż dwie tabletki, należy skontaktować się z lekarzem, aby dowiedzieć się, co należy zrobić dalej. W tym momencie może być konieczne rozpoczęcie nowego opakowania tabletek.

Przyjmujesz leki, które mogą mieć wpływ na kontrolę urodzeń.

Pigułki, plastry i pierścienie dopochwowe zapobiegają ciąży poprzez regulację poziomu hormonów, ale niektóre leki lub suplementy, które przyjmujesz, mogą obniżać poziom tych hormonów w Twoim organizmie. Dotyczy to niektórych leków na HIV, niektórych leków stosowanych w leczeniu padaczki oraz antybiotyku rifampina (Rimactane). Takie same efekty mogą wywoływać suplementy, takie jak preparaty zawierające dziurawiec.

Jak tego uniknąć: Przed rozpoczęciem stosowania hormonalnej formy kontroli urodzeń należy porozmawiać z lekarzem o wszystkich przyjmowanych lekach, witaminach i suplementach – nawet tych, które wydają się nieszkodliwe.

Wypadnięcie pierścienia pochwowego.

Aby prawidłowo używać pierścienia, należy umieścić go wewnątrz pochwy i nosić przez 3 tygodnie. Zdejmujesz go na ostatni tydzień cyklu, podczas miesiączki, a następnie zakładasz nowy. Czasami jednak pierścień może wypaść lub możesz zapomnieć go wymienić na czas.

Jak tego uniknąć: Jeśli pierścień wypadnie, przepłucz go chłodną wodą i włóż ponownie natychmiast lub w ciągu 3 godzin. Nadal będziesz chroniona przed ciążą. Jeśli jednak pierścień wypadnie z pochwy na dłużej niż 3 godziny, a jest to trzeci tydzień cyklu – tzn. nie jest to tydzień miesiączki – wyrzuć go i od razu włóż nowy. Jeśli w ciągu następnych 7 dni będziesz uprawiać seks, użyj prezerwatywy lub innej metody antykoncepcyjnej.

Nie sprawdzasz membrany przed jej użyciem.

Membrana wygląda jak płytki kubeczek. Wkłada się ją do pochwy, aby przykryć szyjkę macicy i uniemożliwić plemnikom dotarcie do macicy. Na około 2 godziny przed stosunkiem należy przygotować diafragmę, dodając do niej środek plemnikobójczy i zakładając ją, podobnie jak tampon. Ponieważ ta metoda wymaga więcej pracy przygotowawczej z użyciem rąk, diafragma może zostać uszkodzona w trakcie tej czynności.

Jak tego uniknąć: Ważne jest, aby dbać o membranę, kiedy jej nie używasz. Oznacza to, że należy ją umyć ciepłą wodą z mydłem, pozostawić do wyschnięcia na powietrzu i przechowywać w czystym, suchym miejscu, z dala od bezpośredniego światła słonecznego i ciepła. Należy również sprawdzać, czy nie ma pęknięć, dziur i zmarszczek. Nieszczelność można sprawdzić, napełniając zbiorniczek membrany wodą. W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek uszkodzeń należy porozmawiać z lekarzem o zakupie nowej. W międzyczasie stosuj inny rodzaj antykoncepcji.

Używasz przeterminowanych lub uszkodzonych prezerwatyw.

Łatwo jest kupić pudełko prezerwatyw, schować je gdzieś i zapomnieć o nim. Mają one jednak datę ważności. Również to, gdzie przechowujesz prezerwatywy, ma kluczowe znaczenie dla skuteczności ich działania. Trzymanie prezerwatywy w portfelu lub tylnej kieszeni może spowodować jej uszkodzenie na skutek ciepła ciała i tarcia, a także ułatwić jej rozerwanie.

Jak tego uniknąć: Sprawdzaj daty ważności na prezerwatywach i wymieniaj je, gdy się zestarzeją. Trzymaj je również z dala od ciepła. Przechowuj je w chłodnym, suchym miejscu, np. na nocnej szafce.

Używasz środka nawilżającego na bazie oleju wraz z prezerwatywą.

Olejek dla niemowląt, wazelina i inne środki nawilżające na bazie oleju osłabiają lateks prezerwatywy i powodują jej rozerwanie lub pęknięcie. Również prezerwatywy ze środkami plemnikobójczymi zawierającymi nonoxynol-9 mogą powodować podrażnienia i zwiększać ryzyko zakażenia HIV u kobiet, które często je stosują.

Jak tego uniknąć: Szukaj lubrykantu na bazie wody lub silikonu do stosowania z prezerwatywami.

Masz już dość przyjmowania tabletek antykoncepcyjnych? Istnieje wiele innych metod antykoncepcji, które wymagają mniej działań z Twojej strony i które możesz przerwać w dowolnym momencie.

Która z nich jest najlepsza dla Ciebie?

Najlepszą metodą antykoncepcji dla każdej kobiety jest metoda, którą będzie ona stosować prawidłowo i konsekwentnie – mówi dr Elizabeth Micks, MD, MPH, asystentka profesora położnictwa i ginekologii na University of Washington Medical Center.

Dowiedz się, jakie są dostępne metody, co się z nimi wiąże i jak dobrze każda z nich działa.

Wkładka wewnątrzmaciczna

Jest to małe urządzenie w kształcie litery T, które lekarz umieszcza w macicy po przeprowadzeniu badania kontrolnego. W zależności od rodzaju wkładki może ona tam pozostać przez okres od 3 do 10 lat.

Po założeniu wkładki wewnątrzmacicznej nie musisz robić nic więcej, aby zapobiec ciąży. Są one 20 razy skuteczniejsze niż pigułki, plastry czy pierścienie. Mniej niż 1 na 100 kobiet zachodzi w ciążę w ciągu pierwszego roku stosowania wkładki wewnątrzmacicznej.

Lekarz może ją łatwo usunąć, jeśli zdecydujesz, że chcesz zajść w ciążę lub nie chcesz już jej stosować.

są wykonane z tworzywa sztucznego i wydzielają hormon progestynę. Powoduje to zagęszczenie śluzu w szyjce macicy (dolnej części macicy), co uniemożliwia plemnikom przedostanie się do środka. Powoduje to również ścieńczenie ścian macicy. Dzięki temu zapłodnione jajeczko nie może się do niej przyczepić, co jest częścią ciąży.

Dostępne są cztery marki hormonalnej wkładki wewnątrzmacicznej:? Kyleena, Liletta, Mirena i Skyla. Wszystkie opierają się na tym samym leku, zwanym lewonorgestrelem. Liletta i Mirena działają przez sześć lat. Kyleena uwalnia najmniejszą dawkę hormonów przez najdłuższy czas. Działa ona przez pięć lat. Mirena może również zmniejszyć obfite krwawienia miesiączkowe do 90% po pierwszych 6 miesiącach.

Jest tak skuteczna w leczeniu kobiet z obfitymi krwawieniami, bolesnymi miesiączkami, a nawet kobiet z endometriozą [schorzeniem macicy], włókniakami [nienowotworowymi guzami] i innymi problemami” – mówi Micks.

Wadą dla niektórych kobiet jest przetrwanie tych pierwszych 6 miesięcy. Wkładki hormonalne mogą powodować nieregularne krwawienia na początku, co dla wielu kobiet jest nie do przyjęcia” – mówi Micks. Kobiety nie lubią plamienia (lekkiego krwawienia między miesiączkami).

nie zawierają hormonów. Miedź działa jak środek plemnikobójczy i zapobiega zapłodnieniu komórki jajowej przez plemniki. Jeśli jednak dojdzie do zapłodnienia komórki jajowej, może to uniemożliwić implantację zarodka.

Kobiety, które chcą stosować antykoncepcję bez hormonów (co oznacza mniej potencjalnych skutków ubocznych), często wybierają te urządzenia. Antykoncepcja bezhormonalna nie ma jednak takiego samego wpływu na cykl miesiączkowy.

Nie dotyczy to wszystkich kobiet, ale ogólnie rzecz biorąc, miesiączki mogą być nieco cięższe i bardziej skurczowe w przypadku miedzianej wkładki wewnątrzmacicznej” – mówi Micks. Nie jest to metoda, którą wybralibyśmy w przypadku kobiet, które już teraz mają obfite miesiączki.

Implant antykoncepcyjny

Lekarz wprowadzi ten mały, cienki i elastyczny plastikowy pręcik do ramienia. Jest on wielkości zapałki. Podobnie jak hormonalna wkładka wewnątrzmaciczna, implant uwalnia progestynę do organizmu. Implant działa przez okres do 3 lat, a lekarz może go usunąć w dowolnym momencie przed upływem tego czasu.

Podobnie jak wkładki wewnątrzmaciczne, implanty są 20 razy skuteczniejsze niż pigułki, plastry czy pierścienie.

Niektóre kobiety mają nieregularne krwawienia w ciągu pierwszych 6 do 12 miesięcy. W większości przypadków miesiączki stają się lżejsze i występują rzadziej.

Implant jest bardzo nieprzewidywalny – mówi Micks. Niektóre przestaną miesiączkować, ale inne będą miały znacznie więcej krwawień.

Micks mówi, że jeśli pacjentki nie chcą zajść w ciążę w ciągu roku, to zalecam im założenie wkładki wewnątrzmacicznej lub implantu. Mogą je wyjąć w każdej chwili, nawet dzień później, miesiąc później, kiedy tylko zechcą.

Zastrzyk (Depo-Provera)

Metoda ta chroni przed ciążą przez 3 miesiące. Wykorzystuje do tego celu progestynę.

Tylko 1 na 100 kobiet, które otrzymują zastrzyk co 12 tygodni, zajdzie w ciążę. W przypadku tych, które nie dostaną zastrzyku w wyznaczonym terminie, w ciążę zajdzie 6 na 100.

Podobnie jak w przypadku innych metod progestynowych, zastrzyk może powodować nieregularne krwawienia w ciągu pierwszego roku. Około połowa kobiet będzie miała potem rzadsze i lżejsze miesiączki. U pozostałych mogą wystąpić plamienia lub cięższe, dłuższe miesiączki.

Zastrzyk może powodować rozrzedzenie kości, które ustępuje po jego wygaśnięciu. Z tego powodu kobiety zagrożone osteoporozą powinny stosować inną formę antykoncepcji.

Jeśli pacjentka chce stosować zastrzyk przez okres dłuższy niż 2 lata, powinna porozmawiać z lekarzem o ryzyku i korzyściach płynących z jego kontynuacji. Kobiety z rakiem piersi oraz te, które przyjmują niektóre leki na zespół Cushingsa (choroba wynikająca z narażenia na wysokie stężenie hormonu kortyzolu) również nie powinny brać zastrzyku.

Niektóre kobiety mogą nie chcieć zastrzyku, ponieważ wymaga on chodzenia do lekarza co 3 miesiące. W niektórych częściach Stanów Zjednoczonych kobiety mogą otrzymać receptę na zastrzyk, który wykonują samodzielnie. Jeśli zastrzyk sprawia ci kłopot, przed podjęciem decyzji dowiedz się, czy są dogodne miejsca, w których można go wykonać, np. lokalny ośrodek zdrowia.

Jeśli chcesz zajść w ciążę w ciągu najbliższego roku, możesz rozważyć inne metody kontroli urodzeń. Powrót do płodności po odstawieniu zastrzyku może trwać 10 miesięcy lub dłużej.

Kombinacja metod kontroli urodzeń

Podobnie jak większość tabletek antykoncepcyjnych, plaster i pierścień zapobiegają ciąży dzięki hormonom progestyny i estrogenu. Plaster i pierścień stosuje się przez 3 tygodnie, a następnie przerywa na jeden tydzień. Podczas tego tygodnia przerwy dostaje się miesiączkę. Niektóre kobiety, które chcą całkowicie zaprzestać miesiączkowania, nie robią sobie tygodnia przerwy.

Kobiety, które przestają stosować plastry w czwartym tygodniu, często mają lżejsze miesiączki i mniej objawów.

Plaster lub pierścień należy zmieniać w odpowiednim czasie. Dziewięć na 100 kobiet, które nie stosują ich zgodnie z zaleceniami, zachodzi w ciążę.

Podobnie jak pigułka, zarówno plaster, jak i pierścień mogą zwiększać ryzyko zakrzepów krwi. Nie są one zalecane dla kobiet z czynnikami ryzyka wystąpienia udaru, zakrzepów krwi lub chorób serca, takich jak kobiety po 35 roku życia, które palą papierosy.

to cienka, beżowa, plastikowa naklejka, którą nosi się na skórze przez cały tydzień. Przykleja się go po zewnętrznej stronie ramienia, na plecach, z tyłu lub na brzuchu. Plaster wymienia się co tydzień przez 3 tygodnie, a następnie zwykle robi się tygodniową przerwę.

Niektóre kobiety skarżą się, że plaster odpada lub podrażnia skórę w miejscu jego naklejenia.

to kolejna opcja. Sprzedawany pod nazwą Annovera lub NuvaRing, jest to mały pierścień, który wkłada się do pochwy, podobnie jak tampon. Pozostawia się go na 3 tygodnie. Po tym czasie należy zrobić tydzień przerwy, aby umożliwić sobie wystąpienie miesiączki. W przypadku leku Annovera należy ponownie założyć pierścień. W przypadku NuvaRing zakłada się nowy pierścień.

Może się zdarzyć, że pierścień wypadnie zanim nadejdzie czas na jego wymianę. W takim przypadku wystarczy go opłukać i włożyć z powrotem. Jeżeli pierścień jest uszkodzony, należy założyć nowy.

Plaster i pierścień nie są tak skuteczne jak pigułki, wkładki wewnątrzmaciczne, implanty czy zastrzyki. Jednak niektóre kobiety nadal stosują plastry i pierścień, ponieważ czują większą kontrolę nad metodą, którą mogą przerwać w dowolnym momencie bez wizyty u lekarza.

Wiele kobiet twierdzi, że kontrola urodzeń wpływa na ich nastrój. Dowody na to są jednak niejednoznaczne. Oto, co naukowcy wiedzą na temat związku między hormonalną kontrolą urodzeń a twoimi emocjami.

Ale czy tabletki antykoncepcyjne i inne hormonalne środki antykoncepcyjne mogą wywoływać podobne wahania emocjonalne? A może jest wręcz przeciwnie i poprawiają nastrój?

Jak działają hormonalne środki antykoncepcyjne

Większość pigułek antykoncepcyjnych, plastrów i pierścieni łączy w sobie dwa produkowane w laboratorium żeńskie hormony płciowe: estrogen i progestynę. Minipigułki zawierają tylko progestynę, i to w mniejszej ilości.

Skojarzone hormonalne środki antykoncepcyjne zatrzymują normalny wzrost i spadek poziomu naturalnych hormonów w organizmie. Blokuje to owulację i uwolnienie jajeczka, które może zostać zapłodnione przez plemniki.

Czy istnieje związek między kontrolą urodzeń a emocjami?

Od czasu pojawienia się pigułek antykoncepcyjnych w 1960 r. kobiety skarżą się na zmiany nastroju, takie jak depresja i niepokój. Najnowsza generacja pigułek zawiera mniejsze dawki hormonów. Mimo to znaczna liczba kobiet nadal rezygnuje z przyjmowania pigułek ze względu na skutki uboczne.

Podczas typowego 28-dniowego cyklu miesiączkowego poziom estrogenu osiąga najwyższy poziom około 14. dnia. To właśnie wtedy wiele kobiet czuje się najlepiej pod względem emocjonalnym i fizycznym. Większość hormonalnych środków antykoncepcyjnych wyrównuje ten górski cykl hormonalny do równej linii przez pierwsze 21 dni. Następnie poziom estrogenu i progestyny spada w ciągu ostatnich 7 dni.

Ograniczone badania sugerują, że w porównaniu z kobietami, które nie stosują hormonalnej kontroli urodzeń, te, które ją stosują, częściej zgłaszają uczucie przygnębienia, niepokoju i złości. Objawy te nie znajdują się jednak na liście najczęstszych skutków ubocznych. Inne badania nie wykazały istotnego związku między kombinacjami hormonów lub ich stężeniami a różnicami w nastroju. Jeszcze inne badania wykazały, że kobiety stosujące pigułki antykoncepcyjne i te, które przyjmują pigułki pozorowane, zgłaszają podobne objawy, co sugeruje, że wszelkie zaobserwowane przez nie efekty nie są związane z działaniem pigułek.

Korzyści

Lekarze czasami przepisują hormonalne środki antykoncepcyjne w celu złagodzenia dyskomfortu, który praktycznie każda kobieta odczuwa w tym czy innym czasie podczas miesiączki.

Objawy zespołu napięcia przedmiesiączkowego mogą obejmować:

• Wybuchy złości

• Zaklęcia płaczu

• Dezorientacja

• Uczucie przygnębienia lub depresji

• Problemy z zasypianiem

• Drażliwość

• Tkliwe piersi

• Bóle i dolegliwości bólowe

• Wzdęcia lub przyrost masy ciała

• Ból głowy

FDA zatwierdziła konkretny rodzaj hormonalnej tabletki antykoncepcyjnej – zawierającej drospirenon i etynyloestradiol – do leczenia poważniejszej postaci PMS, zwanej przedmiesiączkowym zaburzeniem dysforycznym. Hormony te mogą jednak lepiej łagodzić objawy fizyczne niż te związane z nastrojem. Ustalenie właściwego leku i jego dawki przez lekarza może wymagać pewnych prób i błędów.

Możliwe wyjaśnienia

Skoro naukowcy nie potrafią jednoznacznie powiązać hormonów antykoncepcyjnych z burzliwymi emocjami, dlaczego niektóre kobiety wierzą, że istnieje taki związek?

• Większa wrażliwość na zmiany poziomu estrogenów i innych hormonów

• Stres związany z koniecznością unikania ciąży i przyjmowania pigułek zgodnie z zaleceniami

• Zwiększona percepcja możliwych objawów u kobiet z istniejącą depresją, lękiem lub innymi zaburzeniami psychicznymi

Kiedy należy zgłosić się do lekarza

Jeśli wahania nastroju są łagodne lub umiarkowane, ulgę mogą przynieść ćwiczenia fizyczne, zdrowsze odżywianie, relaks i inne zmiany stylu życia. Do lekarza należy zgłosić się w przypadku depresji, braku energii lub innych poważnych objawów, które przeszkadzają w codziennym życiu.

Prezerwatywy to popularna forma męskiej kontroli urodzeń, która wykorzystuje barierową metodę antykoncepcji. Dowiedz się więcej o skuteczności, rodzajach i właściwym stosowaniu prezerwatyw.

Prezerwatywa to cienka, dopasowana rurka zakładana na penisa podczas stosunku (prezerwatywy dla mężczyzn) lub wkładana do pochwy przed stosunkiem (prezerwatywy dla kobiet). Tworzą one barierę, która zapobiega przedostawaniu się nasienia i innych płynów ustrojowych do pochwy, odbytu lub ust.

Można usłyszeć, że prezerwatywa jest nazywana gumką lub metodą barierową. Niezależnie jednak od nazwy, prezerwatywy mają ten sam cel. Zapobiegają chorobom przenoszonym drogą płciową (STD) i ciąży. Są też dobrym sposobem kontroli urodzeń, ponieważ są tanie, łatwe do zdobycia i nie trzeba planować ich użycia.

Jak skuteczne są prezerwatywy?

Skuteczność prezerwatywy zależy w dużej mierze od tego, czy używasz jej we właściwy sposób.

Przy prawidłowym stosowaniu prezerwatywy męskie są w około 98% skuteczne w zapobieganiu ciąży. Oznacza to, że w ciągu jednego roku 2 na 100 kobiet, których partnerzy zawsze prawidłowo stosują prezerwatywy, zajdą w ciążę. Liczba ta wzrasta do 18 na 100 kobiet, których partnerzy nie używają prezerwatywy prawidłowo za każdym razem.

Prezerwatywy dla kobiet mają około 95% skuteczności, jeśli są używane prawidłowo. Jeśli nie używa się ich prawidłowo, działają tylko przez 79% czasu.

Prezerwatywy znacznie zmniejszają też szanse na to, że jedna osoba przekaże chorobę weneryczną drugiej, zwłaszcza jeśli zakładasz je za każdym razem, gdy uprawiasz seks. Nieuprawianie seksu to jednak jedyny sposób, aby mieć stuprocentową pewność, że nie zarazi się żadnej choroby.

Mimo to prezerwatywy są bardzo skuteczne w zapobieganiu chorobom wenerycznym, takim jak rzeżączka, chlamydia, opryszczka i HIV (wirus wywołujący AIDS). Dokładne ryzyko różni się w zależności od rodzaju choroby. Na przykład prezerwatywy prawie w 100% chronią przed HIV. Jednak HPV, najczęstsza choroba przenoszona drogą płciową, może zakażać obszary, których prezerwatywa dla mężczyzn nie obejmuje, takie jak moszna. Prezerwatywy zmniejszają ryzyko zakażenia wirusem HPV, ale nie eliminują go.

Jakie rodzaje prezerwatyw są dostępne?

Istnieje wiele rodzajów prezerwatyw dla mężczyzn, w tym:

• Lateksowe, plastikowe lub z jagnięcej skóry. Większość ludzi używa prezerwatyw wykonanych z lateksu. Jeśli jesteś wrażliwy lub uczulony na ten materiał, możesz używać prezerwatyw wykonanych z tworzyw sztucznych: poliuretanu lub poliizoprenu. Prezerwatywy lateksowe i plastikowe mogą ochronić Cię przed chorobami wenerycznymi podczas każdego rodzaju seksu: waginalnego, oralnego i analnego. Prezerwatywy naturalne lub z jagnięcej skóry są wykonane z materiału pochodzącego z jelit jagnięcych. Zapobiegają one ciąży, ale podobnie jak skóra ludzka mają małe otwory. Nie chronią więc przed chorobami wenerycznymi.

• Smarowane. Lubrykacja, czyli lubrykant, to cienka warstwa płynu na prezerwatywie. Może ona zapobiegać bólowi i podrażnieniom podczas stosunku oraz pękaniu prezerwatywy. Jeśli kupisz prezerwatywę, która nie jest jeszcze nasączona lubrykantem, prawdopodobnie będziesz chciał dodać trochę lubrykantu, aby seks był bardziej komfortowy. Upewnij się, że używasz produktu na bazie wody, który jest przeznaczony do seksu. Lubrykanty na bazie oleju, takie jak wazelina, mogą uszkodzić prezerwatywę i uniemożliwić jej działanie.

• Powlekane spermicydem. Jest to substancja chemiczna o nazwie nonoxynol-9, która zabija plemniki. Niektóre prezerwatywy są sprzedawane powlekane tą substancją. Może to zmniejszyć ryzyko zajścia w ciążę, ale ilość środka plemnikobójczego w prezerwatywie prawdopodobnie nie jest wystarczająca, aby zrobić różnicę. Jeśli chcesz zapewnić sobie dodatkową ochronę, dodaj osobny produkt zabijający plemniki. Nonoxynol-9 może podrażnić Twoje genitalia, co może zwiększyć prawdopodobieństwo zarażenia się wirusem HIV.

• Prezerwatywy teksturowane. Należą do nich prezerwatywy prążkowane i kolczaste. Mają one na celu zwiększenie przyjemności dla Ciebie lub Twojej partnerki. Ale to, co czujesz Ty, może się różnić od tego, co lubi ktoś inny. Jeśli prezerwatywa uniemożliwia Tobie lub Twojemu partnerowi czerpanie przyjemności z seksu, wypróbuj prezerwatywy z teksturą, aby sprawdzić, czy są lepsze w dotyku. Możesz też sprawić, by zakładanie prezerwatywy stało się częścią gry wstępnej.

Można też znaleźć świecące w ciemności lub inne nowatorskie prezerwatywy. Należy jednak zachować ostrożność: Tego rodzaju prezerwatywy zazwyczaj nie są zatwierdzone przez FDA i nie mogą zapobiegać ciąży ani chorobom wenerycznym. Upewnij się, że na opakowaniu jest wyraźna informacja, że produkt chroni przed obydwoma tymi chorobami.

Istnieje tylko jeden rodzaj prezerwatywy dla kobiet zatwierdzony przez FDA do użytku w USA. Jest ona wykonana z nitrylu, rodzaju bezlateksowej gumy wytwarzanej przez człowieka. Jest dostarczana z fabrycznie nasmarowaną warstwą.

Jak używać prezerwatyw?

Jeśli jesteś aktywny seksualnie, miej przy sobie kilka prezerwatyw, aby mieć je zawsze pod ręką, gdy będą potrzebne. Zakładaj nową prezerwatywę za każdym razem, gdy uprawiasz seks. Używaj prezerwatywy podczas seksu waginalnego, oralnego lub analnego. Do każdego rodzaju seksu zakładaj inną prezerwatywę.

Prezerwatywa powinna być założona przez cały czas uprawiania seksu. Nie zdejmuj jej w żadnym momencie. Jeśli pęknie, natychmiast przestań i wymień ją na nową. Nie używaj jednocześnie prezerwatywy męskiej i żeńskiej. Jedna może przykleić się do drugiej i wyciągnąć ją z miejsca lub rozerwać.

Aby użyć prezerwatywy męskiej:

Używać prezerwatyw dla kobiet:

Ile kosztują prezerwatywy?

Prezerwatywy męskie kosztują do 1 USD za sztukę, w zależności od tego, ile ich kupisz i gdzie je kupisz. Prezerwatywy żeńskie kosztują około 2 dolarów za sztukę. Można je kupić w miejscowej aptece lub supermarkecie. Niektóre ośrodki zdrowia, kliniki planowania rodziny i szkoły rozdają prezerwatywy męskie i żeńskie za darmo.

Wskazówki dotyczące prawidłowego stosowania prezerwatyw dla mężczyzn

Prezerwatywę dla mężczyzn można założyć w dowolnym momencie przed lub w trakcie stosunku.

• Upewnij się, że nie rozerwałeś prezerwatywy podczas otwierania opakowania.

• Wyrzuć prezerwatywę, jeśli jest krucha, sztywna, lepka lub przeterminowana.

• Zakładaj go po osiągnięciu wzwodu penisa i przed dotknięciem jakiejkolwiek części ciała partnerki.

• Trzymaj go na sobie przez cały czas, od początku do końca.

• Za każdym razem używaj nowego. To znaczy przy każdej erekcji.

• Jeśli prezerwatywa nie ma końcówki ze zbiorniczkiem, uszczypnij jej koniec, aby zostawić około pół cala wolnego miejsca na zebranie nasienia podczas wytrysku.

• Jeśli poczujesz, że pękła lub rozerwała się podczas stosunku, natychmiast przestań, wyciągnij ją i załóż nową prezerwatywę.

• Kiedy ją zdejmiesz, upewnij się, że nasienie nie wyleje się na zewnątrz.

Wskazówki dotyczące prawidłowego stosowania prezerwatyw dla kobiet

Prezerwatywę należy założyć przed planowanym stosunkiem płciowym.

• Nałóż środek nawilżający na zewnętrzną stronę zamkniętej części, aby ułatwić jej zakładanie.

• Upewnij się, że prezerwatywa nie jest skręcona podczas zakładania.

• Przestań, jeśli poczujesz, że penis partnera wsuwa się między prezerwatywę a Twoje ciało, jeśli zewnętrzny pierścień wsuwa się w Twoje ciało lub jeśli czujesz, że prezerwatywa wyślizguje się z miejsca.

Odpowiedzi na pytania dotyczące prezerwatyw

Czy powinienem trzymać prezerwatywę w portfelu?

Nie. Powinieneś być przygotowany, ale prezerwatywy trzymane w ciepłych miejscach, takich jak portfel czy schowek na rękawiczki, mogą osłabnąć z powodu wysokiej temperatury. Prezerwatywy lepiej trzymać w zewnętrznej kieszeni płaszcza lub w domu, w chłodnym i suchym miejscu.

Czy prezerwatywy mają datę ważności?

Tak. Większość prezerwatyw jest przydatna przez 3 do 5 lat. Sprawdź datę wydrukowaną na pudełku lub opakowaniu prezerwatywy.

Czy jeśli chodzi o prezerwatywy dla penisa, jeden rozmiar pasuje na wszystkich?

Nie zawsze. Standardowy rozmiar powinien być wystarczająco duży, aby pomieścić większość penisów. Niektórzy mogą jednak potrzebować większego rozmiaru. Równie ważne jest upewnienie się, że prezerwatywa nie jest zbyt duża. Dostępne są także rozmiary „przylegające”.

Jeśli rozważasz zastosowanie pierścienia dopochwowego jako środka antykoncepcyjnego, chcesz wiedzieć, jak działa, jaka jest jego skuteczność i jakie są skutki uboczne.

Pierścień dopochwowy to opcja kontroli urodzeń dla kobiet. Jest to niewielki, elastyczny pierścień antykoncepcyjny, wielkości srebrnego dolara. Obecnie dostępne są dwie opcje: Annovera i NuvaRing.

NuvaRing był pierwszym zatwierdzonym do użytku pierścieniem dopochwowym. Dostarcza on etonogestrel (syntetyczną progestynę) oraz etynyloestradiol i wymaga stosowania nowego pierścienia co miesiąc.

Annovera to antykoncepcyjny pierścień dopochwowy, który uwalnia octan segesteronu, syntetyczną progestynę, oraz etynyloestradiol. Jest to pierwszy produkt zawierający segesteron. Pierścień Annovera może być stosowany przez cały rok, ale musi być zdejmowany co miesiąc na jeden tydzień.

Jak działa pierścień dopochwowy?

Pierścień dopochwowy zawiera te same hormony, co wiele tabletek antykoncepcyjnych. Umieszcza się go w pochwie, skąd wysyła do organizmu stałą, niewielką dawkę hormonów. Pierścień można stosować na dwa sposoby:

Stosowanie cykliczne. Należy go założyć i pozostawić na miejscu przez 3 tygodnie, a następnie wyjąć na 1 tydzień, podczas którego wystąpi miesiączka. Jeśli stosujesz NuvaRing, nowy pierścień założysz pod koniec 4. tygodnia. Jeśli stosujesz Annovera, będziesz używać tego samego urządzenia przez rok. Podczas miesiączki należy go wyjąć, umyć i przechowywać.

Ciągłe stosowanie. Pozostaw pierścień przez 4 tygodnie, a następnie załóż nowy. Jest to tak zwane użycie pozarejestracyjne. Twój lekarz może to zasugerować, jeśli chcesz mieć mniej dni krwawienia i maksymalną ochronę.

Jak używać pierścienia dopochwowego

Sposób użycia jest podobny do użycia tamponu. Wykonaj następujące kroki:

• Umyj i osusz ręce.

• Połóż się z ugiętymi kolanami, kucnij lub stań z jedną nogą na krześle.

• Otwórz folię i wyjmij pierścień. Jeśli używasz jednorazowych obrączek, możesz zachować foliowe opakowanie, w które je zawiniesz, i wyrzucić je później.

• Trzymaj pierścionek między kciukiem a palcem wskazującym.

• Ściśnij boki, tak aby stykały się na środku.

• Włóż pierścień do pochwy tak głęboko, jak to możliwe.

• NuvaRing posiada aplikator przypominający tampon, który można zamówić, aby ułatwić jego zakładanie. Można też umieścić pierścień w pustym aplikatorze tamponu.

Jak skuteczny jest pierścień dopochwowy?

Pierścień dopochwowy zapobiega ciąży w 96%-99% przypadków, gdy jest on prawidłowo stosowany. Oznacza to, że tylko 1 do 4 kobiet na 100, które go używają, może przypadkowo zajść w ciążę.

Skutki uboczne stosowania pierścienia dopochwowego

Najczęstsze z nich to:

• Ból głowy

• Przyrost wagi

• Nudności

• Tkliwość piersi

• Podrażnienie pochwy

Kto nie powinien używać pierścienia dopochwowego?

Ten produkt nie jest dobrym rozwiązaniem, jeśli:

• w przeszłości występowały u Ciebie zakrzepy krwi, zawał serca lub udar mózgu

• Ma raka piersi lub inne nowotwory wrażliwe na hormony

• Jesteś w ciąży lub myślisz, że możesz być w ciąży

• Masz więcej niż 35 lat i palisz papierosy

• Mają zapalenie wątroby lub problemy z wątrobą

• Masz wysokie ciśnienie krwi, które nie jest kontrolowane

Kobiety, które cierpią na migreny, powinny porozmawiać z lekarzem.

Ryzyko związane z pierścieniem dopochwowym

Możesz być bardziej narażona na:

• Skrzepy krwi

• Zawał serca

• Udar mózgu

• Zespół wstrząsu toksycznego

Zalety pierścienia dopochwowego

Pierścień otrzymuje wysokie noty za:

• Łatwość użytkowania

• Bezpieczeństwo

• Skuteczność

• Nie trzeba przerywać stosunku, aby go włożyć

• Prywatność – to twój wybór, czy powiesz o tym partnerowi

• Potencjał łagodzenia skurczów menstruacyjnych i trądziku

• Działanie wzmacniające kości

Czy pierścień dopochwowy chroni przed chorobami przenoszonymi drogą płciową?

Nie. Prezerwatywa dla mężczyzn zapewnia najlepszą ochronę przed większością chorób przenoszonych drogą płciową.

Mnogość rozmiarów prezerwatyw na rynku sprawia, że znalezienie odpowiedniej może wymagać nieco wysiłku. Dowiedz się więcej o tym, jak upewnić się, że masz właściwe dopasowanie i jakie są konsekwencje, gdy tego nie zrobisz.

Wyzwanie związane z prezerwatywami

Zakup prezerwatyw może być trudny. Dostępnych jest wiele marek, każda marka ma wiele różnych stylów i wiele różnych rozmiarów.

Prezerwatywy, najczęściej wykonane z lateksu, ale czasem z poliuretanu lub innych materiałów, są klasyfikowane jako wyrób medyczny, dlatego muszą spełniać normy regulowane przez takie grupy, jak Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna (ISO) i Amerykańskie Towarzystwo ds.

ISO na przykład poddaje prezerwatywy testom na „rozerwanie powietrzem” i „elektrycznym”, aby upewnić się, że prezerwatywy nie mają dziur i nie pękają. ISO nakazuje także wprowadzenie normy grubości i określa wymagania dotyczące okresu trwałości prezerwatyw.

Jednak najczęściej zgłaszanym problemem związanym z prezerwatywami jest ich dopasowanie. Nawet 50% mężczyzn uważa, że prezerwatywy, których używają, nie pasują.

W jednym z ostatnich badań poproszono mężczyzn o wyrażenie opinii na temat dopasowania prezerwatyw. Prawie jedna trzecia z nich stwierdziła, że prezerwatywa jest za ciasna. Inni twierdzili, że są za długie, za krótkie lub za luźne.

Poślizg i pęknięcie – również związane z rozmiarem – były również głównymi problemami, choć według badań zdarzają się w mniej niż 10% przypadków.

Mężczyźni zgłaszali także inne problemy. Niektórzy twierdzą, że seks nie jest tak przyjemny, gdy mają je na sobie. Inni skarżą się na podrażnienia, problemy z utrzymaniem erekcji lub na wysychanie prezerwatyw podczas stosunku.

Czy istnieje właściwy rozmiar?

Przeciętny rozmiar penisa mieści się w przedziale od 5 do 7 cali długości i od 3,5 do 6 cali obwodu, choć rozmiary penisów bywają różne.

Jeśli chodzi o rozmiary prezerwatyw, zarówno ISO, jak i ASTM określają minimalną długość prezerwatywy na około 6,3 cala. Większość prezerwatyw ma około 7 cali, a wiele z nich ma dodatkowe miejsce w końcówce „zbiorniczku”, w którym gromadzi się nasienie. Jeśli prezerwatywa nie ma takiego zbiorniczka, CDC zaleca, by w tym celu uszczypnąć półcalową część końcówki prezerwatywy.

Niektórzy producenci oferują prezerwatywy w wielu rozmiarach. Aby upewnić się, że są one odpowiednio dopasowane i wyczuwalne, warto je zmierzyć. Większość ekspertów sugeruje, aby robić to w stanie wzwodu, od góry.

Eksperci twierdzą, że większość prezerwatyw będzie dobrze działać w przypadku większości mężczyzn. Jeśli jednak uważasz, że Twoja nie jest odpowiednia, jest mniej prawdopodobne, że będziesz jej używać. Zachęcamy więc do eksperymentowania.

Ale nie należy się nad tym zbytnio zastanawiać.

Są chwile, kiedy boisz się miesiączki. Czy wiesz, że istnieją sposoby, aby bezpiecznie powstrzymać ten okres?

W środku długo planowanego urlopu? Sprawdź.

Ważny mecz sportowy, egzaminy lub studniówka? Sprawdzaj, sprawdzaj i jeszcze raz sprawdzaj.

Istnieje wiele sposobów na zatrzymanie miesiączki – na tygodnie, miesiące, a nawet lata – poprzez stosowanie środków antykoncepcyjnych. Lekarze nazywają to hamowaniem miesiączki. Niektóre metody są bardziej skuteczne niż inne w przypadku długotrwałej przerwy. Jednak dla większości kobiet zatrzymanie miesiączki jest mało ryzykowne.

Oczywiście, planowanie wydarzeń nie jest jedynym powodem, dla którego chciałabyś zatrzymać miesiączkę. Dla niektórych cykle miesięczne wiążą się z obfitym krwawieniem, silnym bólem lub migrenami. Inne mają problemy zdrowotne, takie jak endometrioza, zaburzenia krwawienia lub anemia.

Jeszcze inni chcą zrezygnować z miesiączki tylko dlatego.

Jak to się robi

Zatrzymanie miesiączki polega na stosowaniu metod kontroli urodzeń wykorzystujących hormony. Do metod tych należą:

• Pigułka

• Niektóre urządzenia wewnątrzmaciczne (IUD)

• Pierścienie dopochwowe

• Plastry

• Strzały

• Implanty

Żadna metoda nie eliminuje całkowicie miesiączki. Wszystkie wiążą się z możliwością wystąpienia krwawienia międzymiesiączkowego, czyli nieprzewidywalnego krwawienia pomiędzy miesiączkami.

Tabletki: Najczęściej stosowaną metodą wstrzymywania cyklu są złożone tabletki antykoncepcyjne (COC). Zawierają one dwa hormony i zazwyczaj są dostępne w opakowaniach po 28 tabletek – 21 dni tabletek zawierających hormony i kilka tabletek placebo, czyli tabletek nieaktywnych.

Aby zatrzymać miesiączkę, po 21 dniach należy rozpocząć nowe opakowanie tabletek zawierających hormony i przyjmować je do czasu, aż pojawi się miesiączka.

Amethyst jest pierwszą pigułką antykoncepcyjną zatwierdzoną przez FDA do ciągłego stosowania. Stanowi ona kombinację hormonów w niskiej dawce, którą można przyjmować przez 365 dni bez tabletek placebo.Wady? Pamiętanie o codziennym przyjmowaniu pigułek może być dla niektórych trudne. Ryzyko związane z ciągłym stosowaniem złożonych doustnych preparatów antykoncepcyjnych jest takie samo jak w przypadku regularnego stosowania – istnieje niewielkie prawdopodobieństwo wystąpienia zakrzepów krwi i udaru. Ryzyko to jest większe u kobiet palących, w wieku powyżej 35 lat lub z wysokim ciśnieniem krwi. Dowiedz się więcej o tym, jak skutecznie stosować tabletki antykoncepcyjne.

Wkładka wewnątrzmaciczna: Dodanie hormonu progestyny do wkładki wewnątrzmacicznej pomaga w leczeniu obfitych krwawień miesiączkowych. Około połowa kobiet, które stosują wkładkę wewnątrzmaciczną zawierającą hormony, przestaje miesiączkować po 6 miesiącach od jej założenia. U kolejnych 25% miesiączki występują rzadziej, ale nie ustają. Wkładka hormonalna może pozostać na swoim miejscu i działać przez 3 do 6 lat, w zależności od marki. Zaletą wkładki wewnątrzmacicznej jest to, że nie trzeba pamiętać o codziennych lub comiesięcznych zabiegach. Przeczytaj, jakie są różnice między pigułką antykoncepcyjną a wkładką wewnątrzmaciczną.

Plastry i pierścienie dopochwowe: Działają one jak pigułki antykoncepcyjne, z 21 dniami na ich podwójnych hormonach i 7 dniami bez nich. Dwucalowy plaster nakleja się na brzuch, pupę, plecy lub górną część ramienia. Aby wstrzymać miesiączkę, po 21 dniach należy przykleić kolejny plaster zawierający hormony. Istnieją pewne dowody na to, że długotrwałe stosowanie plastrów może zwiększać ryzyko wystąpienia zakrzepów żył głębokich (VTE). Więcej informacji na temat plastrów antykoncepcyjnych.

Pierścienie dopochwowe to elastyczne urządzenia z tworzywa sztucznego, które zawierają te same hormony, co pigułki antykoncepcyjne. Aby zatrzymać miesiączkę, należy pozostawić pierścień na miejscu przez 3 tygodnie, a następnie wymienić go na nowy. Pierścienie dopochwowe zapewniają bardziej stabilne dawki hormonów niż plastry lub tabletki antykoncepcyjne.

Specjalny rodzaj pierścienia dopochwowego, zwany octanem segesteronu (Annovera), może być stosowany nawet przez rok. Jeśli wydaje się to bardziej w Twoim stylu, zapytaj o to swojego lekarza.

Ważne jest, aby wiedzieć, że pierścień dopochwowy zwiększa również nieznacznie ryzyko wystąpienia zespołu wstrząsu toksycznego. W większej liczbie przypadków, kobiety mają upławy, dyskomfort i łagodne podrażnienie podczas korzystania z pierścienia pochwy. Poznaj wady i zalety pierścienia dopochwowego do kontroli urodzeń.

Zastrzyki: Zastrzyki antykoncepcyjne to jeden z najskuteczniejszych sposobów na zatrzymanie miesiączki.

Na początku może wystąpić obfite krwawienie. W końcu to ustępuje, a zastrzyki dobrze zatrzymują miesiączkę. Prawie 75% kobiet nie ma miesiączki po roku stosowania zastrzyku, chociaż bardzo często zdarzają się krwawienia międzymiesiączkowe.

Zastrzyki antykoncepcyjne przyjmuje się co 90 dni. Wiele kobiet nie chce lub nie ma czasu na wizyty u lekarza tyle razy w roku. Efektem ubocznym tej metody jest przyrost masy ciała. Możliwy jest również potencjalny ubytek masy kostnej, choć jest on odwracalny po zaprzestaniu przyjmowania zastrzyków. Dowiedz się więcej o działaniu zastrzyków antykoncepcyjnych.

Implanty: Składają się one wyłącznie z hormonu progestyny. Cienki pręcik jest umieszczany pod skórą po wewnętrznej stronie ramienia. Implant działa przez okres do 3 lat. Podobnie jak w przypadku wkładki wewnątrzmacicznej, nie trzeba pamiętać o żadnych czynnościach. Implanty łagodzą krwawienie występujące podczas miesiączki. Jednak całkowicie zatrzymują one miesiączkę u mniej niż 25% kobiet, które je stosują. Implanty są najmniej skuteczną metodą zatrzymywania cyklu. Przeczytaj więcej na temat implantu antykoncepcyjnego.

Która metoda jest dla mnie odpowiednia?

Jeśli chcesz ograniczyć liczbę miesiączek w ciągu roku, eksperci proponują standardowe tabletki antykoncepcyjne, plastry lub pierścień dopochwowy. Aby zatrzymać miesiączkę na dłużej, najlepiej sprawdzają się zastrzyki antykoncepcyjne, tabletki o długotrwałym działaniu oraz wkładka wewnątrzmaciczna. Porozmawiaj o tym ze swoim lekarzem. Wspólnie ustalicie, która metoda jest dla Ciebie najlepsza.

Lekarz wyjaśnia rolę, jaką środki plemnikobójcze odgrywają w kontroli urodzeń.

Środek plemnikobójczy to substancja chemiczna zapobiegająca ciąży poprzez zabijanie plemników, które nie są w stanie zapłodnić komórki jajowej. Jedynym środkiem plemnikobójczym dostępnym w Stanach Zjednoczonych jest nonoxynol-9 (N-9). Można go kupić w postaci pianki, galaretki, tabletki, kremu, czopka lub rozpuszczalnej folii. Środek plemnikobójczy można stosować samodzielnie lub łączyć go z innymi metodami.

Niektóre prezerwatywy zawierają środek plemnikobójczy. Środek chemiczny należy stosować z niektórymi urządzeniami mającymi na celu uniemożliwienie plemnikom zapłodnienia komórki jajowej, takimi jak kapturki i osłonki szyjki macicy.

Co to są prezerwatywy plemnikobójcze?

Prezerwatywy Spermicide są pokryte środkiem N-9. Może on również pełnić funkcję środka nawilżającego. Są one skuteczną formą kontroli urodzeń, ale nie mają żadnych zalet w porównaniu z prezerwatywami bez środka plemnikobójczego. Nie ma dowodów na to, że środki plemnikobójcze powodują wady wrodzone, a prezerwatywy ze środkiem plemnikobójczym można bezpiecznie stosować w ciąży.

Istnieją jednak pewne wady tego typu prezerwatyw. Wiadomo, że środki plemnikobójcze prowadzą do zakażeń dróg moczowych (UTI) u niektórych kobiet. Jeśli więc często zapadasz na infekcje układu moczowego, możesz nie chcieć używać prezerwatyw ze środkiem plemnikobójczym. Jeśli uprawiasz seks oralny, możesz zauważyć, że mają one dziwny smak, więc możesz rozważyć użycie prezerwatyw smakowych lub nawilżanych.

Ponieważ prezerwatywy ze środkiem plemnikobójczym często są droższe, szybciej się zużywają i mogą powodować podrażnienia, często lepszym wyborem są inne rodzaje prezerwatyw, np. nasączone silikonem. W razie wątpliwości należy porozmawiać z lekarzem.

Jak używać środka plemnikobójczego?

Prezerwatywy ze środkiem plemnikobójczym należy używać tak samo jak inne prezerwatywy. W przypadku pianek, galaretek, folii i innych form, dokładne wskazówki różnią się w zależności od rodzaju prezerwatywy.

Na przykład w przypadku cienkiej papierowej folii antykoncepcyjnej dopochwowej umieszcza się ją w pochwie na szyjce macicy lub w jej pobliżu, gdzie folia rozpuszcza się w ciągu kilku sekund. Zawarty w niej środek plemnikobójczy działa przez 1 do 3 godzin.

Po założeniu folii należy odczekać co najmniej 15 minut przed odbyciem stosunku płciowego. Przy każdym stosunku należy użyć nowej folii.

Inne środki plemnikobójcze mogą wymagać innych kroków i czasu, dlatego też należy dokładnie przestrzegać wskazówek podanych na opakowaniu. Ogólnie rzecz biorąc, większość typów nakazuje:

• Wprowadzić środek plemnikobójczy głęboko do pochwy.

• Odczekaj 10-15 minut przed odbyciem stosunku.

• Nie czekaj z uprawianiem seksu dłużej niż 30-60 minut.

• Pozostawić go w środku przez co najmniej 6 godzin po stosunku.

Jak skuteczny jest środek plemnikobójczy?

Mimo że możesz używać samego środka plemnikobójczego, działa on lepiej, jeśli połączysz go z prezerwatywą lub diafragmą. Skuteczność samego środka plemnikobójczego wynosi około 70% do 80%.

Prezerwatywy ze środkiem plemnikobójczym zapobiegają ciąży w 87% przypadków przy typowym użyciu. A jeśli są używane w sposób perfekcyjny (prawidłowe zakładanie, zakładanie przed stosunkiem, przechowywanie w chłodnym i suchym miejscu itp.), działają przez 98% czasu.

Czy środek plemnikobójczy chroni przed chorobami przenoszonymi drogą płciową?

Nie. Dotyczy to zarówno kapturków i osłonek używanych ze środkami plemnikobójczymi, jak i prezerwatyw ze środkiem plemnikobójczym. Chociaż mogłoby się wydawać, że prezerwatywa ze środkiem plemnikobójczym będzie skuteczniejsza w zapobieganiu rozprzestrzeniania się chorób przenoszonych drogą płciową (STD), nie jest to prawdą. Nie są one lepsze w zapobieganiu przenoszeniu chorób przenoszonych drogą płciową, takich jak rzeżączka i chlamydia, niż jakikolwiek inny rodzaj prezerwatywy.

Ponieważ N-9 może zwiększać ryzyko zarażenia chorobami wenerycznymi, w tym wirusem HIV, nie należy używać prezerwatyw ze środkiem plemnikobójczym, jeśli Ty lub Twój partner jesteście nosicielami wirusa HIV lub chorujecie na AIDS. Są one nieskuteczne w zapobieganiu chorobom przenoszonym drogą płciową podczas seksu analnego.

Środek plemnikobójczy może również podrażniać Twoje narządy płciowe. Może to ułatwić zarażenie się wirusem HIV i innymi chorobami wenerycznymi. Jeśli penis lub pochwa ulegną podrażnieniu, należy zaprzestać stosowania środka plemnikobójczego i skontaktować się z lekarzem.

Poza nieuprawianiem seksu, najlepszym sposobem zapobiegania chorobom wenerycznym są męskie prezerwatywy lateksowe bez środka plemnikobójczego.

Gdzie mogę kupić środek plemnikobójczy?

Należy uzyskać od lekarza receptę na kapturki i osłonki na szyjkę macicy. Inne produkty zawierające środek plemnikobójczy można kupić w większości drogerii i supermarketów bez recepty. Postępuj dokładnie według instrukcji na opakowaniu.

Ile kosztują środki plemnikobójcze?

Koszt zależy od rodzaju, ale waha się od 50 centów do 1,50 USD za użycie lub około 8 USD za opakowanie.

Czy istnieje inne rozwiązanie?

Niehormonalny żel o nazwie Phexxi został zaprojektowany w taki sposób, aby wykorzystywać środowisko pochwy organizmu do zapobiegania zapłodnieniu komórki jajowej przez plemniki. Podobnie jak środek plemnikobójczy, należy go wprowadzić do pochwy przed stosunkiem.

Spermicydy blokują wejście do szyjki macicy i spowalniają plemniki, ale Phexxi zmienia poziom pH pochwy podczas stosunku, skutecznie zabijając plemniki. Jego skuteczność wynosi od 86% do 93%.

Phexxi jest dostępny wyłącznie na receptę.