Lekarz mówi ci.

Każdego roku w Stanach Zjednoczonych dochodzi do prawie 3 milionów niezamierzonych ciąż. Przeczytaj tutaj, aby dowiedzieć się więcej o antykoncepcji awaryjnej.

Antykoncepcja awaryjna: Najlepiej strzeżony sekret Ameryki

Deb Levine, MA Z archiwum lekarza

Czy oglądasz program telewizyjny „ER”? W jednym z odcinków w 1997 r. pielęgniarka Hathaway (Carol) zaproponowała tabletki antykoncepcji awaryjnej młodej kobiecie, która właśnie została zmuszona do odbycia stosunku płciowego wbrew swojej woli. Możliwe, że tego dnia o antykoncepcji awaryjnej dowiedziało się od 5 do 6 milionów ludzi.

Według Kaiser Family Foundation co roku w Stanach Zjednoczonych dochodzi do prawie 3 milionów niezamierzonych ciąż. Można sobie wyobrazić, dlaczego – prezerwatywa pękła, membrana wysunęła się, kobieta pominęła dwie tabletki antykoncepcyjne pod rząd. Albo para dała się porwać pędowi miłosnych uniesień i zaniedbała stosowanie środków antykoncepcyjnych. Być może doszło do gwałtu. Bez leczenia osiem na sto kobiet, które odbyły jeden stosunek płciowy bez zabezpieczenia w drugim lub trzecim tygodniu cyklu, może zajść w ciążę. Dzięki antykoncepcji awaryjnej w takiej samej sytuacji znalazłyby się tylko dwie na 100 kobiet.

Co to jest antykoncepcja awaryjna?

Istnieją dwa rodzaje tabletek antykoncepcji awaryjnej (ECP). Jeden z nich to połączenie estrogenu i progestyny, a drugi to tabletka zawierająca wyłącznie progestynę. W zależności od tego, kiedy są przyjmowane podczas cyklu miesiączkowego, ECP mogą hamować lub opóźniać owulację, hamować transport komórki jajowej lub plemników albo zmieniać wyściółkę macicy, aby zapobiec implantacji zapłodnionej komórki jajowej.

Jak to działa?

ECP, nazywane czasem pigułką „rano po”, należy zażyć w ciągu 72 godzin od niezabezpieczonego stosunku. Tabletki są tym skuteczniejsze, im wcześniej kobieta zażyje je w ciągu 72 godzin.

Pigułki przyjmuje się w dwóch dawkach, przy czym drugą dawkę przyjmuje się 12 godzin po pierwszej. Każda dawka to jedna, dwie, cztery lub pięć tabletek, w zależności od marki. Aby otrzymać ECPs, potrzebna jest recepta, choć niektórzy lekarze wypisują je z wyprzedzeniem.

Preven (lewonorgestrel/etynyloestradiol) został opracowany specjalnie do antykoncepcji awaryjnej. Zawiera on oba hormony, estrogen i progestynę, i zmniejsza prawdopodobieństwo zajścia w ciążę o 75%. Około 50 procent kobiet, które je zażywają, odczuwa mdłości, a kolejne 20 procent wymiotuje.

Plan B (lewonorgestrel) zawiera wyłącznie progestynę i jest dostępny na rynku od lipca 1999 roku. Jest skuteczniejszy niż Preven i wiąże się z nim mniej skutków ubocznych.

Dlaczego jeszcze nie słyszałaś o ECP?

Mimo że w 1997 roku Agencja ds. Żywności i Leków (Food and Drug Administration) ogłosiła, że ECPs są bezpieczne i skuteczne, według badania przeprowadzonego w tym samym roku przez Kaiser Family Foundation tylko 10 procent pracowników służby zdrowia rutynowo rozmawia ze swoimi pacjentkami na temat antykoncepcji awaryjnej.

Czterdzieści jeden procent Amerykanek nadal nie wie o istnieniu ECP. Tylko 11% kobiet w wieku od 18 do 44 lat słyszało o nich i wie, że należy je przyjąć w ciągu 72 godzin od niezabezpieczonego stosunku.

Pamiętajcie, że wszyscy popełniamy błędy. Niezamierzona ciąża przekracza wszelkie granice – wiek, rasę, pochodzenie etniczne, klasę społeczną. Eksperci szacują, że aż 1,7 miliona z ponad 3 milionów niezamierzonych ciąż, które zdarzają się każdego roku w Stanach Zjednoczonych, można by potencjalnie zapobiec stosując ECP. W tym aż 800 000 ciąż, które obecnie kończą się aborcją. Czy nie wolałabyś mieć pod ręką zapas na wszelki wypadek? Podczas następnej wizyty zapytaj swojego lekarza o antykoncepcję awaryjną.

Od cząsteczki, która wygląda obiecująco, do nowego leku na półce sklepowej C. Proces ten trwa zazwyczaj lata i angażuje naukowców, firmy farmaceutyczne, biurokratów rządowych, uczestników badań na ludziach i kilka dobrych szczurów.

Rodzi się pigułka

Pozwól, aby nowy lek pokazał Ci, jak powstał (i inne leki).

By Martin Downs, MPH Medically Reviewed by Louise Chang,?MD Od lekarza Archiwum

Jestem tylko pigułką. Tak, jestem tylko pigułką. I siedzę tutaj…

O, cześć. Nazywam się Nupil. Jestem nowym lekiem, a przynajmniej mam nadzieję, że nim będę. W tej chwili FDA decyduje, czy mnie zatwierdzić. Widzisz ten duży biurowiec? To Centrum Oceny i Badań nad Lekami. Jest tak ważne, jak się wydaje. Tutaj decydują się losy wszystkich nowych leków, które chcą być sprzedawane w Stanach Zjednoczonych.

Wewnątrz pracownicy FDA dokładnie analizują wszystkie informacje, które są znane na mój temat, i wspólnie je omawiają. Są bardzo zajęci. Dane liczą ponad 100 000 stron, a ich przegląd zajmie zespołowi recenzentów kilka miesięcy. Chyba będę musiał tu siedzieć i uzbroić się w cierpliwość.

Jak się tu znalazłem? Cieszę się, że pytasz. To ciekawa historia.

Molekuła wyróżnia się

Około 12 lat temu zaczynałem jako cząsteczka, jedna z tysięcy stworzonych przez naukowców w laboratorium. Naukowcy badali nas, jednego po drugim, szukając jakichś szczególnych właściwości. Dodali mnie do kilku komórek w probówce, aby sprawdzić, jak się zachowam.

To było dawno temu, ale pamiętam, że podobało mi się prawie wszystko w tych komórkach, z wyjątkiem jednego okropnego małego enzymu – enzymu, który mógł powodować choroby u ludzi. Ten enzym bardzo mnie denerwował, więc zablokowałem jego produkcję, ale wszystko inne zostawiłem w spokoju. Cóż, naukowcy byli bardzo zadowoleni. Zrobiłem tylko to, co przychodziło mi naturalnie, ale teraz wiem, że to było dokładnie to, na co liczyli.

Nie miałem jeszcze imienia, tylko numer: ABCD-523.

Zaczynają się testy

Następnie naukowcy rozpoczęli badania na szczurach laboratoryjnych. Celem było sprawdzenie, czy u żywych zwierząt działam tak samo, jak w probówce. Chcieli też sprawdzić, czy nie mam żadnych skutków toksycznych. Zmierzono, w jaki sposób zostałem wchłonięty i przeszedłem przez organizm zwierzęcia.

Jak powiedział mi dr Alan Goldhammer, zastępca wiceprezesa ds. prawnych w Pharmaceutical Research and Manufacturers of America (PhRMA): „Łatwo jest znaleźć wiele rzeczy, które działają w probówce”. Wyzwaniem jest znalezienie czegoś, co działa w żywym organizmie.

Wyniki eksperymentów były dobre. Jest to dość rzadkie zjawisko. Tylko jeden na 50 obiecujących związków przejdzie te testy. Zdecydowana większość nie działa tak, jak oczekiwano, lub okazuje się zbyt toksyczna.

W międzyczasie naukowcy badali, w jaki sposób można by zrobić ze mnie pigułkę. Chcieli mieć pewność, że nie będę zbyt delikatny – że będę mógł funkcjonować w szerokim zakresie temperatur, nie ulegając degradacji. Sprawdzano również, jak trudno byłoby wyprodukować mnie na dużą skalę. Wygląda na to, że nie jestem zbyt wybredny, jeśli chodzi o pogodę, i nie jestem niepraktyczny, jeśli chodzi o produkcję masową.

Wiele przeszkód do pokonania

Przeszedłem już przez wiele eksperymentów, ale przede mną była jeszcze długa droga. Aby przejść do następnego etapu, sponsorujący mnie producent leku musiał uzyskać zgodę FDA na przeprowadzenie testów na ludziach. Firma pokazała FDA, jak dobrze wypadłem w testach na zwierzętach i wyjaśniła, w jaki sposób będzie mnie badać na ludziach, w tak zwanym badaniu klinicznym I fazy.

Mając zgodę FDA, naukowcy zaczęli szukać ludzi, którzy mogliby mnie wypróbować. Potrzebowali 20-100 zdrowych ochotników. Celem badania nie było sprawdzenie, czy działam, ale raczej przetestowanie mojego bezpieczeństwa i skutków ubocznych u ludzi.

U niektórych osób wystąpiły łagodne skutki uboczne, takie jak bóle głowy i rozstrój żołądka. Hej – nikt nie jest doskonały! Założę się, że już kiedyś przyprawiłeś kogoś o ból głowy. Faktem jest, że wszystkie leki wywołują czasem skutki uboczne. Ale w tym badaniu nie spowodowałem żadnych poważnych problemów u osób biorących udział w badaniu.

Mam imię

Mniej więcej w tym czasie otrzymałem swoją „niezastrzeżoną” nazwę: noperalat. Jest to moja ogólna nazwa chemiczna, której używają naukowcy, kiedy mówią o mnie. Różni się ona od mojej nazwy handlowej, która została nadana później przez firmy, które będą mnie sprzedawać. Nazwy rodzajowe nowym związkom farmaceutycznym nadaje grupa zwana United States Adopted Names Council (Rada ds. Nazw Przyjętych w Stanach Zjednoczonych). Nigdy nie sądziłem, że WBMD-523 to naprawdę ja, więc ucieszyłem się, gdy nazwano mnie noperalatem.

Jak na razie wszystko jest w porządku. Ale w kolejnym etapie, badaniu II fazy, musiałem udowodnić, że działam. Do tej pory musiałem jedynie wykazać, że prawdopodobnie zadziałam. Teraz musiałem udowodnić, że działam. Naukowcy chcieli sprawdzić, czy potrafię skutecznie hamować ten enzym u większej liczby osób – około 100 do 500 – bez szkody dla nich. Zostanę również porównany z placebo, czyli z pigułką pozorną. Naukowcy i uczestnicy badania nie wiedzieli, kto brał mnie, a kto placebo, aż do zakończenia badania.

Minęło siedem lat, odkąd po raz pierwszy zauważono mnie w laboratorium i wybrano do badań. Zainwestowano we mnie mnóstwo czasu, energii i pieniędzy, ale wciąż istniała szansa, że mogę zawieść. Badania kliniczne są trochę jak olimpiada. Często bardzo obiecujący sportowcy dostają się na igrzyska, ale w końcu nie spełniają oczekiwań. Mniej więcej cztery na pięć leków nie przechodzi badań klinicznych.

Nie wszyscy mi kibicowali. Wielu naukowców z tej dziedziny było sceptycznych. Uważali, że wyniki wczesnych badań nie były przekonujące. Jednak po zakończeniu badań II fazy wielu ludzi zaczęło się ekscytować. Było jasne, że przejdę do fazy III.

Ostatnia faza badań klinicznych trwała cztery lata. Musiałem zostać przetestowany na tysiącach ludzi i wykazać ponad wszelką wątpliwość, że naprawdę działam i że korzyści ze mnie płynące znacznie przewyższają ewentualne problemy.

The Review

I tak oto dotarliśmy do dnia dzisiejszego. Kilka dni temu mój sponsor złożył w FDA „wniosek o nowy lek”. Jest to formalna prośba do FDA o zbadanie leku.

Jak już wspomniałem, firma farmaceutyczna musiała udostępnić wszelkie informacje na mój temat. Obejmuje to dane ze wszystkich eksperymentów na probówkach, badań na zwierzętach i wszystkich badań klinicznych.

Byłam ciekawa, jak przebiega proces weryfikacji, więc zapytałam o to Sandrę Kweder, zastępcę dyrektora Biura Nowych Leków FDA.

FDA zatrudnia wielu różnych ekspertów, którzy analizują różne części wniosku. Analizują oni wszystkie jego aspekty, nie tylko dane z badań.

„Na przykład chemik, który analizuje cały system produkcji i kontroli jakości” – wyjaśnia Kweder.

Inne składniki będą mieszane ze mną w celu wytworzenia pigułek. Te składniki również muszą być bezpieczne i nie mogą wchodzić ze mną w reakcje, które zmieniałyby mój sposób działania”.

Są jeszcze inni eksperci:

• Lekarze

• Toksykolodzy

• Statystycy

• Mikrobiolodzy

• Farmakolodzy

Wszyscy oni szukają problemów w dowodach przedstawionych przez mojego sponsora. Czasami proszą o więcej danych, na przykład z badania prowadzonego przez dłuższy czas lub obejmującego większą liczbę uczestników. Jestem jednak przekonany, że przekazaliśmy recenzentom wszystko, czego potrzebują. Mój sponsor pozostawał w kontakcie z FDA przez cały czas trwania badań klinicznych, a nawet pytał, jak zaprojektować badania, aby jak najlepiej spełniały wymagania FDA.

Również recenzenci nie muszą całkowicie polegać na interpretacji danych przez sponsora. Ponieważ mają dostęp do wszystkich danych z badań, mogą dokonywać własnych analiz, jeśli uznają to za stosowne.

„To właśnie sprawia, że amerykański system recenzowania jest tak wyjątkowy” – mówi Kweder. „Żaden inny kraj tego nie robi”.

Wniosek zawiera również informacje o proponowanej etykiecie: instrukcje dotyczące sposobu stosowania leku, jego działania oraz skutków ubocznych i kwestii bezpieczeństwa. Często FDA chce zmienić to, co zostanie wydrukowane na etykiecie.

Komitety doradcze

W niektórych przypadkach, ale nie w wielu, FDA zwołuje komitet doradczy. Badania kliniczne mogą wykazać, że istnieje poważne ryzyko, które należy zrównoważyć z korzyściami płynącymi z zastosowania leku, lub mogą pojawić się wątpliwości, czy lek naprawdę działa. „Jeszcze przed złożeniem wniosku mamy pewne pojęcie o tym, co pokazują badania, i wiemy, że będzie to trudna sprawa” – mówi Kweder. „Takie przypadki są częstym powodem, dla którego warto zwrócić się do komitetu doradczego”.

Komitet doradczy może być również przydatny, jeśli lek jest kontrowersyjny lub tak nowy, że nic podobnego nie zostało wcześniej zatwierdzone. Komitet składa się z niezależnych ekspertów. Jego zalecenia są poważnie brane pod uwagę, ale FDA nie jest prawnie zobowiązana do ich przestrzegania.

Na koniec każdy recenzent pisze raport. Najwyższy urzędnik weźmie pod uwagę zalecenia recenzentów i podejmie decyzję: „zatwierdzony”, „dopuszczony do obrotu” lub „niedopuszczony do obrotu”.

Lek zatwierdzony ma zielone światło do wprowadzenia na rynek jeszcze tego samego dnia. W przypadku leku „dopuszczonego” ostateczne zatwierdzenie może zależeć od spełnienia przez producenta pewnych warunków, np. dostarczenia dodatkowych danych. Lek, który jest „niezatwierdzony”, jest zasadniczo odrzucany.

W 2003 r. FDA potrzebowała średnio około 17 miesięcy na zakończenie przeglądu. Niektóre leki są jednak rozpatrywane priorytetowo. Dzieje się tak, gdy istnieje pilna potrzeba, aby lek jak najszybciej trafił do pacjentów. Na przykład wiele leków opracowanych w celu leczenia AIDS otrzymało ocenę priorytetową. „W przypadku przeglądów priorytetowych mamy sześciomiesięczny termin na dokonanie przeglądu” – mówi Kweder.

FDA musi także zatwierdzić nazwę marki leku, którą wymyśla producent leku. Nazwa marki nie może być myląca, autopromocyjna lub zbyt podobna do istniejącej nazwy leku. Nazwa taka jak „Curezital” lub „Lipitar” nigdy nie zostanie zatwierdzona.

Jeśli zostanę zatwierdzony, będę sprzedawany pod nazwą Nupil (noperalat).

Bardzo się cieszę na ten dzień. Mam nadzieję, że nie będę musiał zbyt długo czekać. Fabryki producenta leku są gotowe do rozpoczęcia produkcji, kampanie reklamowe są przygotowane, a legiony sprzedawców są gotowe do rozejścia się po całym kraju, gdy tylko nadejdzie list zatwierdzający.

Dalsza część opowieści

Jest jeszcze jedna rzecz, o której chcę wspomnieć. Moja historia niekoniecznie zakończy się wraz z zatwierdzeniem leku i wprowadzeniem go na rynek. Producent leku i inni naukowcy będą mnie nadal badać. Być może ktoś znajdzie dla mnie nowe zastosowanie, a wtedy będę musiał ponownie przejść proces zatwierdzania, aby zostać wprowadzony na rynek w tym celu. Na przykład leki opracowane początkowo do leczenia określonego rodzaju nowotworu były później wykorzystywane do innych celów. „Istnieje wiele przypadków opracowywania leków przeciwnowotworowych, w których firmy będą badać nowe wskazania przez cały cykl życia leku” – mówi Goldhammer z PhRMA.

Oczywiście wiadomo też, że kilka leków zostało ostatnio wycofanych z rynku z powodu problemów związanych z bezpieczeństwem. W przypadku innych na ich etykietach umieszczono specjalne ostrzeżenia. Ciągłe testy i uważne śledzenie doniesień lekarzy i konsumentów stosujących leki na receptę czasami ujawnia problemy, których nie można ignorować.

Mimo to wierzę, że będę pomagał milionom ludzi przez wiele lat, dopóki nie pojawi się lepsza terapia, która mnie zastąpi.

Życzcie mi powodzenia!

Dowiedz się, co się stanie, gdy lekarz wyjmie wkładkę wewnątrzmaciczną i kiedy jest odpowiedni moment na jej usunięcie.

Usunięcie wkładki wewnątrzmacicznej to szybki zabieg, który wykonuje się w gabinecie lekarskim lub w klinice. (Nie próbuj usuwać jej sama). Oto czego możesz się spodziewać.

Kiedy należy usunąć wkładkę wewnątrzmaciczną?

Wyciągnij wkładkę wewnątrzmaciczną, jeśli:

• upłynął termin jej ważności. Lekarz powinien być w stanie powiedzieć, jak długo powinna działać wkładka tego typu, który posiadasz.

• Chcesz zajść w ciążę.

• Wystąpiły działania niepożądane, takie jak obfite krwawienie, silne bóle głowy lub ból.

• Masz infekcję przenoszoną drogą płciową.

• Twoja wkładka wewnątrzmaciczna wysunęła się z macicy lub pękła.

• Zaszłaś w ciążę, kiedy wkładka wewnątrzmaciczna była założona.

Jak się przygotować?

Nie musisz się do tego przygotowywać. Wyjęcie wkładki wewnątrzmacicznej jest zazwyczaj mniej bolesne niż jej założenie.

Lekarz może zasugerować, aby przez 7 dni przed wizytą unikać stosunków płciowych. Ma to na celu zapobieżenie zajściu w ciążę zaraz po wyjęciu wkładki, jeśli nie zostanie ona zastąpiona inną.

Co dzieje się podczas usuwania wkładki wewnątrzmacicznej?

Procedura jest taka sama dla każdej formy wkładki wewnątrzmacicznej – miedzianej (ParaGard) lub hormonalnej (Kyleena, Liletta, Mirena, Skyla).

Pacjentka położy się na stole z ugiętymi kolanami i rozstawionymi nogami. Lekarz wprowadzi do pochwy specjalne narzędzie zwane wziernikiem, aby poszerzyć jej otwór.

Nici z wkładki wewnątrzmacicznej powinny zwisać z szyjki macicy do pochwy. Za pomocą specjalnego narzędzia chwytającego lekarz delikatnie pociągnie za sznurki i wyciągnie wkładkę. Wkładka wewnątrzmaciczna ma kształt litery T, a jej ramiona składają się podczas wysuwania.

Jeśli lekarz nie może zobaczyć lub dosięgnąć nitek, może użyć specjalnego haczyka lub innego narzędzia, aby je wyciągnąć.

Istnieje niewielkie prawdopodobieństwo, że wkładka nie wyjdzie łatwo. Może ona utknąć w ścianie macicy. W takim przypadku lekarz może być zmuszony do rozszerzenia szyjki macicy za pomocą leków i wyciągnięcia jej za pomocą kleszczy. Aby usunąć wkładkę, lekarz może użyć cienkiej, oświetlonej lunety, aby zajrzeć do pochwy i macicy. W trakcie zabiegu otrzymasz leki zapobiegające bólowi.

Jak długo trwa zabieg?

Usunięcie wkładki wewnątrzmacicznej trwa zaledwie kilka minut. Może to potrwać dłużej, jeśli lekarz nie jest w stanie łatwo jej wyciągnąć.

Jakie to będzie uczucie?

Podczas wyjmowania wkładki wewnątrzmacicznej lekarz będzie odczuwał lekkie skurcze.

Czy w tym samym czasie mogę założyć nową wkładkę wewnątrzmaciczną?

Tak. Lekarz może założyć nową wkładkę zaraz po wyjęciu tej, której termin ważności upłynął.

Czy są jakieś skutki uboczne?

Przez kilka dni lub tygodni po wyjęciu wkładki wewnątrzmacicznej mogą występować skurcze i plamienie lub lekkie krwawienie. Ulgę może przynieść lek przeciwbólowy dostępny bez recepty, taki jak ibuprofen lub acetaminofen.

Czy mogę od razu zajść w ciążę?

Tak. Będziesz mogła zajść w ciążę zaraz po wyjęciu wkładki wewnątrzmacicznej. Twoje miesiączki powinny wrócić do normalnego cyklu.

Jeśli nie chcesz zajść w ciążę, poproś lekarza o założenie nowej wkładki wewnątrzmacicznej lub przestawienie się na inną metodę antykoncepcyjną.

Kiedy powinnam skontaktować się z lekarzem?

Po usunięciu wkładki domacicznej należy skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów:

• Silny ból lub skurcze

• Gorączka lub dreszcze

• Obfite krwawienie z pochwy

• Nieprzyjemnie pachnąca wydzielina z pochwy

Wiesz, że pigułki antykoncepcyjne mogą pomóc w zapobieganiu ciąży, ale istnieje wiele innych korzyści wynikających z ich przyjmowania.

Chociaż kontrola urodzeń jest najczęstszym powodem, dla którego ludzie stosują pigułki, 14% z nich zażywa je tylko z innych powodów. A ponad połowa osób stosujących pigułki polega na nich przynajmniej częściowo w celach innych niż zapobieganie ciąży. Korzyści z przyjmowania tabletek antykoncepcyjnych poza zapobieganiem ciąży obejmują:

Regularne miesiączki

Tabletki antykoncepcyjne mogą pomóc w wyrównaniu miesiączki, dzięki czemu dokładnie wiadomo, kiedy się ona pojawi. Tradycyjne pigułki antykoncepcyjne zawierają hormony estrogen i progestynę, które są podobne do hormonów wytwarzanych przez jajniki. Przez 3 tygodnie przyjmujesz „aktywne” pigułki zawierające hormony, a następnie przez tydzień pigułki nieaktywne. Miesiączka pojawia się w tygodniu, w którym przyjmowane są tabletki nieaktywne.

Nowsze opcje pozwalają na kontrolowanie miesiączki w sposób, który najlepiej pasuje do Ciebie i Twojego stylu życia. Niektóre produkty zawierają 24 tabletki aktywne i 4 tabletki nieaktywne, dzięki czemu cykl miesięczny jest krótszy. W przypadku tabletek o przedłużonym cyklu, aktywne tabletki przyjmuje się przez dłuższy czas. Jedną z opcji jest przyjmowanie aktywnych tabletek przez 3 miesiące przed zrobieniem przerwy. Oznacza to, że miesiączka będzie występować tylko cztery razy w roku. Można nawet zaplanować unikanie miesiączki w tak napiętych okresach, jak egzaminy końcowe, zajęcia sportowe czy imprezy towarzyskie. W przypadku nowszych opcji przedłużonego cyklu można przyjmować aktywne pigułki codziennie przez rok i całkowicie powstrzymać się od miesiączki.

Inny rodzaj pigułek, znany jako minipigułka, może zatrzymać miesiączkę lub sprawić, że będzie ona lżejsza. Tabletki te przyjmuje się codziennie przez 28 dni.

Pomoc przy skurczach, PMS i anemii

Przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych może zmniejszyć ryzyko obfitych krwawień miesiączkowych, ponieważ zapobiega owulacji i sprawia, że wyściółka macicy staje się cieńsza. Lżejsze miesiączki zmniejszają ryzyko niedokrwistości z niedoboru żelaza, która jest skutkiem obfitych krwawień. Pigułka może również złagodzić bolesne skurcze, ponieważ zapobiega owulacji i rozjaśnia miesiączkę.

Jeśli cierpisz na PMS (zespół napięcia przedmiesiączkowego) lub PMDD (przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne), tabletki antykoncepcyjne mogą złagodzić objawy takie jak wahania nastroju, bolesność piersi, przyrost masy ciała, wzdęcia i trądzik poprzez wyrównanie poziomu hormonów w cyklu. Stosowanie tabletek antykoncepcyjnych w celu wyrównania poziomu hormonów może również prowadzić do rzadszych i mniej nasilonych migren związanych z miesiączką.

Złagodzenie objawów endometriozy i zapobieganie torbielom jajnika

Endometrioza to stan, w którym wyściółka macicy rozrasta się poza nią. Może to powodować bolesne miesiączki i bolesne skurcze menstruacyjne. Pigułki antykoncepcyjne nie leczą endometriozy, ale mogą pomóc w kontrolowaniu bólu poprzez zatrzymanie miesiączki.

Tabletki te mogą również zapobiegać nawrotom torbieli jajników.

Oczyszczaj skórę i zapobiegaj niepożądanemu wzrostowi włosów

Tabletki antykoncepcyjne mogą poprawić trądzik i porost włosów w linii środkowej ciała poprzez zmniejszenie poziomu męskich hormonów wytwarzanych przez jajniki. Jeśli poziom tych hormonów jest u Ciebie wyższy niż normalnie lub jeśli jesteś na nie wrażliwa, mogą Ci zacząć rosnąć włosy nad wargą, pod brodą, między piersiami, między pępkiem a kością łonową lub po wewnętrznej stronie uda. W ciągu 6 miesięcy powinnaś zauważyć mniej niechcianych włosów.

Hormony zawarte w tabletkach antykoncepcyjnych mogą również pomóc w powstrzymaniu powstawania trądziku, ale zanim zauważysz różnicę, może minąć kilka miesięcy.

Pomoc w zespole policystycznych jajników (PCOS)

Zespół policystycznych jajników (PCOS), częste schorzenie wśród nastolatek i młodych kobiet, to zaburzenie równowagi hormonalnej, w którym jajniki wytwarzają dodatkowe ilości testosteronu. Może on powodować nieregularne miesiączki, niechciany porost włosów i trądzik. Przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych może poprawić te objawy, równoważąc poziom hormonów, obniżając poziom testosteronu i regulując miesiączkę.

Zmniejszają ryzyko zachorowania na niektóre nowotwory

Przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych może zwiększyć ryzyko zachorowania na niektóre nowotwory, ale zmniejszyć szanse zachorowania na inne. U kobiet, które stosowały tabletki antykoncepcyjne, ryzyko zachorowania na raka jajnika jest o 30% do 50% niższe niż u kobiet, które nigdy ich nie stosowały. Im dłużej przyjmujesz pigułki, tym mniejsze jest prawdopodobieństwo zachorowania na ten typ nowotworu. Niższe ryzyko utrzymuje się do 30 lat po zaprzestaniu przyjmowania pigułek.

U kobiet, które stosowały tabletki antykoncepcyjne, ryzyko zachorowania na raka endometrium jest również niższe niż u kobiet, które ich nie stosowały. Zmniejszają one prawdopodobieństwo zachorowania na ten typ raka o co najmniej 30%. Im dłużej przyjmujesz pigułki, tym bardziej zmniejsza się ryzyko. Korzyści te utrzymują się również przez wiele lat po zaprzestaniu stosowania pigułek. Coraz więcej dowodów wskazuje również na to, że pigułka może obniżać ryzyko rozwoju raka jelita grubego w trakcie jej stosowania.

Porozmawiaj z lekarzem

Tabletki antykoncepcyjne mogą przynieść Ci pewne korzyści poza zapobieganiem ciąży, ale mogą nie być dla Ciebie najlepszym sposobem kontroli urodzeń. Nie chronią one również przed chorobami wenerycznymi. Porozmawiaj z lekarzem. Wspólnie możecie zdecydować, co robić.

Co należy zrobić, jeśli zapomnisz wziąć tabletki antykoncepcyjne? Dowiedz się od lekarza.

Jeśli zapomnisz wziąć tabletki przez 2 dni, weź 2 tabletki w dniu, w którym sobie o tym przypomnisz i 2 tabletki następnego dnia. W ten sposób powrócisz do harmonogramu.

W przypadku pominięcia więcej niż 2 tabletek antykoncepcyjnych należy skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania instrukcji. Może być konieczne przyjmowanie jednej tabletki dziennie do niedzieli, a następnie rozpoczęcie nowego opakowania. Może też być konieczne wyrzucenie reszty opakowania tabletek i rozpoczęcie nowego opakowania tego samego dnia.

W każdym przypadku zapomnienia o przyjęciu tabletki należy stosować inną metodę kontroli urodzeń do czasu zakończenia opakowania. Jeśli zapomni się o zażyciu tabletki antykoncepcyjnej, zwiększa się prawdopodobieństwo uwolnienia jajeczka z jajnika.

Jeżeli jednak zapomni się przyjąć którąkolwiek z ostatnich 7 (lub 4 ostatnich tabletek z opakowania placebo zawierającego 4 tabletki lub 2 ostatnich tabletek z opakowania placebo zawierającego 2 tabletki) z 28-dniowych tabletek, nie zwiększy się prawdopodobieństwo zajścia w ciążę, ponieważ tabletki te zawierają wyłącznie składniki nieaktywne.

Niektóre opakowania tabletek nie zawierają żadnych tabletek placebo, dlatego najlepiej jest przyjmować wszystkie tabletki zgodnie z harmonogramem, aby nie stracić kontroli.

W przypadku braku miesiączki i zapomnienia o zażyciu jednej lub kilku tabletek należy wykonać test ciążowy. Wiele kobiet nie ma okresu podczas przyjmowania tabletek antykoncepcyjnych o niskiej dawce, nawet jeśli nie pominęły żadnej tabletki. Jest to normalne, więc nie należy się tym przejmować, ale dla pewności należy wykonać test.

Zastanawiasz się nad zastosowaniem kapturka na szyjkę macicy (FemCap) do kontroli urodzeń? Sprawdź, jaka jest jego skuteczność, gdzie można go dostać i czy potrzebna jest recepta. wyjaśnia lekarz.

Jego zadaniem jest uniemożliwienie plemnikom dotarcia do komórki jajowej kobiety. Z tego powodu nazywana jest barierową metodą kontroli urodzeń. Membrana również wykorzystuje metodę barierową.

Jak jej używać?

Pokryj wnętrze kapturka środkiem plemnikobójczym i włóż go przed stosunkiem do pochwy aż do szyjki macicy. Kapturek blokuje szyjkę macicy, a środek plemnikobójczy zabija plemniki.

Nakładkę należy pozostawić na miejscu przez co najmniej 6 godzin po stosunku. W tym czasie, jeśli ponownie uprawiasz seks, nie musisz ponownie nakładać środka plemnikobójczego. Należy jednak sprawdzić, czy kapturek nadal znajduje się na swoim miejscu.

Aby usunąć nasadkę, należy wyciągnąć ją palcami. Ważne jest, aby zrobić to w ciągu 48 godzin (2 dni) po stosunku. Jeśli pozostawisz go w środku, istnieje możliwość, że dojdzie do zakażenia gronkowcem, które wymknie się spod kontroli i przejdzie w zespół wstrząsu toksycznego, wymagający natychmiastowej pomocy lekarskiej.

Po wyjęciu kapturka opłucz go wodą z mydłem i pozostaw do wyschnięcia. Przechowuj ją w etui. Nie używaj go z żadnymi kremami ani smarami.

Gdzie mogę go kupić?

W celu dopasowania należy umówić się na wizytę u lekarza. Ważne jest, aby nakładka ściśle do siebie przylegała.

Kubek należy wymieniać co roku.

Jaka jest jego skuteczność?

Szacunki są różne, ale CDC twierdzi, że na 100 kobiet stosujących kapturek, około 12 przypadkowo zajdzie w ciążę w typowym roku. Jest on mniej skuteczny, jeśli urodziłaś dziecko przez pochwę. Aby czepek działał prawidłowo, należy dokładnie przestrzegać instrukcji.

Czy kapturek na szyjkę macicy chroni przed chorobami przenoszonymi drogą płciową?

Nie. Prezerwatywa dla mężczyzn zapewnia najlepszą ochronę przed większością chorób przenoszonych drogą płciową.

Nie wszystkie kobiety chcą lub mogą stosować hormonalne środki antykoncepcyjne, takie jak pigułka. Dowiedz się więcej na temat niehormonalnych metod kontroli urodzeń, ich skuteczności oraz zalet i wad każdej z nich.

Niehormonalna kontrola urodzeń to każda metoda, która nie wpływa na hormony kobiety. Prezerwatywy są dobrze znanym rodzajem, ale istnieje wiele innych.

Dlaczego warto wybrać niehormonalną kontrolę urodzeń?

Hormonalne środki antykoncepcyjne, takie jak pigułki antykoncepcyjne i implanty hormonalne, zmieniają poziom hormonów w organizmie kobiety, aby zapobiec zajściu w ciążę. Mogą być wygodne i niezawodne. Jednak dla niektórych osób mogą nie być idealnym wyborem z następujących powodów:

• Trzeba pamiętać, aby przyjmować tabletki o tej samej porze każdego dnia.

• Konieczne jest zgłoszenie się do lekarza w celu uzyskania recepty lub założenia urządzenia.

• Nie chronią one przed chorobami przenoszonymi drogą płciową.

• Mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zakrzepów krwi lub raka piersi, a także powodować skutki uboczne, takie jak wahania nastroju lub przyrost masy ciała.

• Możesz nie uprawiać seksu na tyle często, aby wymagać stałej kontroli urodzeń.

• Możesz przekazywać hormony swojemu dziecku, jeśli karmisz piersią.

Rodzaje niehormonalnej kontroli urodzeń

Szanse na zajście w ciążę w danym roku są bardzo zróżnicowane w zależności od metody kontroli urodzeń – od mniej niż 1 na 100 w przypadku miedzianych wkładek wewnątrzmacicznych do więcej niż 1 na 4 w przypadku środków plemnikobójczych.

Metody te fizycznie łączą komórkę jajową kobiety z plemnikiem mężczyzny.

• Co to jest? Silikonowy kubeczek w kształcie spodka, który wkłada się do pochwy, aby uniemożliwić przedostanie się nasienia do macicy. Na początku lekarz musi dopasować diafragmę.

• Jak dobrze działa? Jeśli używasz diafragmy prawidłowo i stosujesz środek plemnikobójczy, masz 6% szans na zajście w ciążę po roku jej używania. Jednak szanse te podwajają się, jeśli nie używasz jej zawsze lub nie używasz jej dokładnie tak, jak robi to typowa osoba.

• Plusy i minusy? Można nosić przy sobie diafragmę i zakładać ją tuż przed stosunkiem. Można ją używać przez 12 miesięcy. Jeśli zdecydujesz, że chcesz założyć rodzinę, przestań jej używać. Membrana nie chroni przed chorobami wenerycznymi. Trzeba ją założyć na co najmniej 8 godzin po stosunku. Możesz też być bardziej narażona na infekcje pochwy lub dróg moczowych. Poznaj najlepsze sposoby zapobiegania zakażeniom układu moczowego.

Czepek na szyjkę macicy

• Co to jest? Wygląda tak, jak jego nazwa: mały silikonowy kapelusz w kształcie czapeczki, który nakłada się na szyjkę macicy, aby nie dopuścić plemników. Podobnie jak w przypadku diafragmy, musi być dopasowana przez lekarza i powinna być używana ze środkiem plemnikobójczym.

• Jak dobrze działa? Może zawieść w około 20% przypadków, co oznacza, że 20 na 100 kobiet, które go używają, zajdzie w ciążę w ciągu roku.

• Plusy i minusy?Można pozostawić kapturek na szyjce macicy do 48 godzin po stosunku. W każdej chwili możesz próbować zajść w ciążę. Kapturek na szyjkę macicy nie jest powszechnie zalecany, a jego prawidłowe stosowanie może wymagać praktyki. Nie zapobiega on chorobom wenerycznym. Może zwiększyć szanse na infekcje pęcherza moczowego. Nie jest zalecany, jeśli uprawiasz seks co najmniej trzy razy w tygodniu lub jeśli w przeszłości cierpiałaś na choroby miednicy. Przeczytaj więcej o tym, jak działa kapturek na szyjkę macicy.

Gąbka

• Co to jest? Wykonana z pianki, działa tak samo jak membrana lub kapturek szyjkowy. Dwie duże różnice polegają na tym, że gąbka zawiera już środek plemnikobójczy i można ją kupić bez recepty.

• Jak dobrze działa? Gąbka może być dla niektórych osób jednym z najmniej niezawodnych środków antykoncepcyjnych. W przypadku kobiet, które nigdy nie rodziły i które stosują ją prawidłowo i konsekwentnie za każdym razem, zapobiega ona ciąży w około 91% przypadków. Jednak odsetek ten spada do zaledwie 76% w przypadku kobiet, które rodziły dzieci i stosują ją w sposób, w jaki robi to większość ludzi.

• Plusy i minusy: Pianka poliuretanowa w dotyku przypomina tkankę pochwy. Z jedną wkładką można uprawiać seks wiele razy w ciągu 24 godzin. Możesz przestać ją stosować i od razu spróbować założyć rodzinę. Nie zapobiega on chorobom wenerycznym. Dowiedz się więcej o tym, jak używać gąbki antykoncepcyjnej.

Wkładka wewnątrzmaciczna z miedzi

• Co to jest??Ten plastikowy element w kształcie litery T jest niehormonalnym rodzajem urządzenia wewnątrzmacicznego. Umieszcza się go w macicy. Jest on pokryty miedzią, która jest toksyczna dla plemników i uniemożliwia im przepływanie przez pochwę w celu dotarcia do komórki jajowej. Jeśli to się nie uda, urządzenie uniemożliwia zapłodnionemu jajeczku przyłączenie się do macicy.

• Jak dobrze działa? Wkładki wewnątrzmaciczne to jedne z najlepiej działających form kontroli urodzeń. Wkładki miedziane są mniej skuteczne niż wkładki hormonalne, ale i tak zapobiegają poczęciu w ponad 99% przypadków.

• Plusy i minusy: miedzianą wkładkę wewnątrzmaciczną można nosić przez 10 lat. Może ona działać jako antykoncepcja awaryjna do 5 dni po odbyciu stosunku bez zabezpieczenia. Jeśli zdecydujesz, że chcesz zajść w ciążę, będziesz potrzebować lekarza, aby ją wyjąć. Nie chroni przed chorobami wenerycznymi. Wkładka może powodować skurcze lub krwawienie między miesiączkami. Więcej informacji na temat miedzianej wkładki wewnątrzmacicznej i innych urządzeń wewnątrzmacicznych.

Spermicyd

• Co to jest? Wprowadzasz tę substancję chemiczną do pochwy, aby zabić lub sparaliżować plemniki. Środek plemnikobójczy można kupić bez recepty w kilku postaciach, takich jak żele, pianki i czopki.

• Jak dobrze działa? Sam środek plemnikobójczy może zawieść w około 28% przypadków. Można go stosować z prezerwatywami, diafragmami i innymi środkami antykoncepcyjnymi, aby zwiększyć ich skuteczność.

• Niektóre osoby są uczulone lub wrażliwe na główną substancję chemiczną stosowaną w środkach plemnikobójczych – nonoxynol-9. Nie powinnaś płukać pochwy przez co najmniej 8 godzin po użyciu środka plemnikobójczego, a niektóre środki mogą wyciekać. Nie chroni on przed chorobami wenerycznymi, takimi jak HIV. W rzeczywistości, infekcje mogą być bardziej prawdopodobne, jeśli środek plemnikobójczy podrażni Twoją pochwę. Dowiedz się więcej o skuteczności środków plemnikobójczych.

Żel dopochwowy

• Co to jest? Używasz aplikatora, aby umieścić ten żel w pochwie przed stosunkiem. Dzięki niemu poziom pH w pochwie nie wzrasta, co umożliwia plemnikom przedostanie się do kanału rodnego w celu dotarcia do komórki jajowej.

• Jak dobrze działa? Jego skuteczność ocenia się na 86%. Można go stosować z prezerwatywami, diafragmami lub innymi środkami antykoncepcyjnymi, aby zwiększyć ich skuteczność.

• Plusy i minusy? Należy go stosować przed stosunkiem płciowym, a w przypadku braku stosunku ponowić aplikację w ciągu godziny. Należy go również stosować podczas każdego stosunku płciowego. Niektórzy ludzie są na niego uczuleni lub wrażliwi i może on powodować infekcje lub podrażnienia. Nie chroni przed chorobami wenerycznymi, takimi jak HIV.

• Co to jest?

  Cienka osłona, często wykonana z lateksu, którą mężczyzna zakłada na penisa podczas stosunku, aby zapobiec przedostaniu się nasienia do ciała kobiety.

• Jak dobrze działa?

  Skuteczność w zapobieganiu ciąży wynosi około 82%.

• Plusy i minusy.

  Prezerwatywy są jedyną formą kontroli urodzeń, która chroni przed nieplanowaną ciążą i chorobami wenerycznymi, w tym HIV. Można je łatwo znaleźć w sklepach lub w Internecie. Niektóre przychodnie oferują je za darmo. Do ich zakupu nie jest potrzebna recepta. Można je stosować w dowolnym momencie i bez większych przygotowań. Aby prezerwatywa męska była skuteczna, należy dokładnie przestrzegać instrukcji. Dowiedz się więcej o tym, jak używać prezerwatywy dla mężczyzn.

Prezerwatywa dla kobiet

• Co to jest??Nasączona środkiem nawilżającym lateksowa rurka, którą wkłada się do pochwy. Ma ona elastyczne pierścienie na obu końcach. Jeden koniec jest zamknięty, aby nie dopuścić plemników.

• Jak dobrze to działa? W danym roku około 1 na 5 kobiet używających prezerwatywy zachodzi w ciążę.

• Plusy i minusy? Prezerwatywy żeńskie chronią również przed chorobami wenerycznymi. Można je kupić w aptekach lub w Internecie. Rzadko występują alergie i efekty uboczne. Mogą nie być dobrym wyborem, jeśli jesteś młoda lub uprawiasz dużo seksu i masz większe szanse zajść w ciążę. Aby dobrze działał, trzeba go używać za każdym razem i we właściwy sposób. Dowiedz się więcej o tym, jak używać prezerwatywy dla kobiet.

• Co to jest?

  Istnieją dwa rodzaje operacji sterylizacji. Pierwsza z nich, zwana podwiązaniem jajowodów, blokuje jajowody kobiety, aby zapobiec przedostaniu się jajeczka do macicy. Druga, zwana wazektomią, zamyka przewody odprowadzające plemniki z jąder mężczyzny.

• Jak dobrze działa?

  Obie są prawie w 100% skuteczne.

• Plusy i minusy.

  Wazektomię można później cofnąć, ale podwiązanie jajowodów jest trwałe. Sterylizacja nie chroni przed chorobami wenerycznymi. Jak w przypadku każdego zabiegu chirurgicznego, istnieje ryzyko powikłań, takich jak krwawienie i zakażenie. Uzyskaj więcej informacji na temat kontroli urodzeń i sterylizacji.

• Co to jest?

  Stosunek zewnętrzny to seks, w którym penis mężczyzny w ogóle nie wchodzi do pochwy kobiety. W metodzie wycofania lub wyciągnięcia, mężczyzna wysuwa się z pochwy przed wytryskiem.

• Jak dobrze działa?

  W przypadku stosunku zewnętrznego nie ma ryzyka zajścia w ciążę. Ale metoda wyrywania nie jest zbyt niezawodna. Na 100 kobiet, które stosują ją jako jedyną metodę kontroli urodzeń, około 22 zajdzie w ciążę.

• Plusy i minusy.

  Obie metody są proste i bezpłatne. Jeżeli nie dochodzi do penetracji pochwy, jamy ustnej lub odbytu, stosunek zewnętrzny niesie ze sobą bardzo niskie ryzyko chorób wenerycznych. Metoda wyrywania nie chroni przed chorobami wenerycznymi. Może być również trudna do wykonania przez mężczyznę w odpowiednim czasie. Przeczytaj więcej o metodzie wycofywania.

• Co to jest?

  Kobieta śledzi swój cykl menstruacyjny, w tym wydzielinę z pochwy i temperaturę ciała, dzięki czemu wie, w które dni jest płodna. Następnie w te dni rezygnuje z seksu lub stosuje metodę barierową. Metoda ta znana jest również jako metoda rytmu lub metoda świadomości płodności.

• Jak dobrze działa?

  Na 100 kobiet stosujących tę metodę w ciążę zajdzie do 23.

• Plusy i minusy.

  Nie ma skutków ubocznych. Jest najlepsza dla kobiet, które mają bardzo regularne cykle, ale nadal trudno jest określić, kiedy dokładnie występuje owulacja. Trzeba poświęcić się monitorowaniu swojego organizmu i prowadzeniu dokumentacji. Nie chroni ona przed chorobami wenerycznymi. Dowiedz się więcej o naturalnych metodach planowania rodziny w celu kontroli urodzeń.

Membrana jest jedną z najstarszych form kontroli urodzeń. Czy nadal jest dobrym wyborem? Lekarz wyjaśnia, jak jej używać i jak dobrze działa.

Jak używać diafragmy?

Membranę należy stosować razem z kremem lub żelem, który zabija plemniki, zwanym środkiem plemnikobójczym.

Najpierw należy wycisnąć około łyżki stołowej środka plemnikobójczego do wnętrza miseczki membrany, a następnie rozprowadzić większą ilość wokół brzegu. Aby go włożyć:

• Ustaw się w wygodnej pozycji z rozstawionymi nogami i ugiętymi kolanami.

• Złóż przeponę na pół, palec wskazujący włóż do środka, aby ułatwić jej prowadzenie.

• Drugą ręką rozchyl wargi sromowe, a następnie wsuń membranę do pochwy tak daleko, jak to możliwe.

• Membrana powinna zakrywać wąski otwór macicy, zwany szyjką macicy, a jej przednia krawędź powinna być schowana za kością łonową.

Można ją założyć do 6 godzin przed stosunkiem, a po nim należy ją pozostawić na co najmniej 6 godzin.

Po założeniu można uprawiać seks więcej niż raz, ale przed każdym razem należy ponownie zastosować środek plemnikobójczy. Zrób to palcami lub aplikatorem, pamiętając, aby wprowadzić go głęboko do pochwy. Większość środków plemnikobójczych działa tylko wtedy, gdy stosujesz je na mniej niż godzinę przed stosunkiem. Jeśli więc wkładasz diafragmę na kilka godzin przed stosunkiem, pamiętaj, aby dodać jej więcej.

Membranę można pozostawić w pochwie na maksymalnie 24 godziny. Aby ją wyjąć:

• Zaczepić palec na brzegu i pociągnąć w dół i wyjąć. Jeśli masz z tym problem, zapytaj lekarza o specjalne narzędzie, które może Ci pomóc.

• Wyczyścić membranę wodą z mydłem, pozostawić do wyschnięcia i przechowywać w opakowaniu. Unikać środków smarnych na bazie oleju, które mogą uszkodzić silikon. Co jakiś czas sprawdzać, czy nie ma w niej dziur lub pęknięć.

Jak dobrze działają?

To, jak dobrze diafragma zapobiega ciąży, zależy w dużej mierze od tego, czy używasz jej prawidłowo. Sześć na 100 kobiet zajdzie w ciążę, jeśli za każdym razem będą jej używać bezbłędnie. Większość ludzi popełnia czasem błędy, więc typowy wskaźnik wynosi raczej 12 do 18 na 100. Jest to metoda skuteczniejsza niż prezerwatywy lub inne metody barierowe, ale mniej skuteczna niż sterylizacja, wkładki wewnątrzmaciczne (IUD) lub pigułki antykoncepcyjne.

Istnieją pewne zagrożenia związane z diafragmą. Najpoważniejszym z nich jest zespół wstrząsu toksycznego – stan, w którym dochodzi do zakażenia bakteryjnego. Można go uniknąć, nie pozostawiając diafragmy włożonej na dłużej niż 24 godziny. Urządzenie może również powodować podrażnienia lub reakcję alergiczną w przypadku uczulenia na lateks. Niektóre kobiety częściej zapadają na infekcje dróg moczowych, gdy używają diafragmy.

Gdzie można kupić membranę?

Aby ją otrzymać, potrzebna jest recepta, dlatego należy zwrócić się do lekarza lub innego pracownika służby zdrowia. Tradycyjna diafragma wymaga dopasowania; Caya, nowszy typ, ma jeden rozmiar dla większości (ale jest mniej skuteczna w zapobieganiu ciąży).

Membrana nie jest dla każdego: nie możesz jej używać, jeśli masz słabe napięcie mięśni miednicy lub problemy z kształtem pochwy.

Będziesz musiała ją wymieniać co najmniej co 2 lata lub częściej, jeśli membrana ulegnie uszkodzeniu. Możesz potrzebować innego rozmiaru, jeśli zajdziesz w ciążę, przejdziesz operację miednicy, przytyjesz lub stracisz więcej niż 15 funtów.

Jakie są zalety?

• Możesz zdecydować się na użycie diafragmy, nawet jeśli Twój partner nie chce używać prezerwatywy.

• Jeśli jest prawidłowo założona, Ty i Twoja partnerka nie możecie jej poczuć.

• Jeśli chcesz spróbować zajść w ciążę, po prostu przestań go używać.

• Nie wpływa na naturalne hormony Twojego organizmu.

• Można go stosować w okresie karmienia piersią.

• Ponieważ możesz go włożyć i zastosować środek plemnikobójczy na godzinę przed stosunkiem, nie musisz przerywać nastroju.

Jakie są wady?

• Membrana nie chroni przed chorobami wenerycznymi.

• Musisz pamiętać o ponownym zastosowaniu środka plemnikobójczego podczas każdego stosunku.

• Wkładanie środka plemnikobójczego może być trudne i niechlujne.

• Można jej używać podczas miesiączki, ale może ona zwiększać ryzyko infekcji, jeśli nie zostanie usunięta wkrótce po stosunku.

• Podczas seksu może dojść do wybicia go z miejsca.

• Aby ją otrzymać, trzeba udać się do lekarza.

Czy membrana jest odpowiednia dla Ciebie?

Membrana może być dobrym wyborem do kontroli urodzeń, jeśli chcesz uniknąć hormonów i jeśli chcesz mieć coś, co można łatwo odwrócić, jeśli chcesz zajść w ciążę. Trzeba jednak umieć ją właściwie stosować i dbać o nią, a także być w niskim stopniu narażonym na choroby weneryczne.

Czterdzieści lat po jej opracowaniu, wokół tego popularnego środka antykoncepcyjnego wciąż krążą mity i kontrowersje. Czy prowadzi ona do zwiększonego ryzyka zachorowania na raka piersi, jak twierdzą niektórzy badacze? Chorób serca? Niepłodności? Oto, co jest prawdą, co nie, i co nowego w kwestii pigułki.

Co wiesz o doustnych środkach antykoncepcyjnych – pigułkach? A jak Ci się wydaje? Pigułka istnieje od 40 lat, najpierw we wczesnych, wysokodawkowych formach, a obecnie z mniejszą ilością hormonów (pigułki „niskodawkowe” i „mini”), ale cztery dekady badań nad jej stosowaniem nie wystarczyły, aby rozwiać mity i kontrowersje związane z tą metodą antykoncepcji. Co jest prawdą, co nie, a co nowością?

Ryzyko, mity i legendy

Czy tabletki antykoncepcyjne zwiększają ryzyko zachorowania na raka piersi? W marcu opublikowano wyniki 10-letniego badania europejskiego, które ponownie poruszyły tę kwestię. Naukowcy stwierdzili 26% wyższe ryzyko zachorowania na raka piersi wśród kobiet biorących udział w badaniu, które zgłosiły, że kiedykolwiek stosowały pigułki, w porównaniu z tymi, które ich nie stosowały. Ryzyko to wzrosło do 58% u kobiet, które stosowały pigułki przez wszystkie 10 lat badania.

Jedno z najlepszych dotychczasowych badań na ten temat, opublikowane w Lancet w 1997 roku przez Collaborative Group on Hormonal Factors in Breast Cancer, wykazało niewielki wzrost ryzyka zachorowania na raka piersi – około 24% – wśród kobiet stosujących pigułki. Wydaje się jednak, że kobiety, które stosowały pigułki, są ogólnie mniej narażone na śmierć z powodu raka piersi niż kobiety, które ich nie stosowały. „Istnieje niewielkie ogólne zwiększone ryzyko zachorowania na raka piersi, ale mniejsza częstość występowania raka piersi z przerzutami wśród kobiet stosujących pigułki” – mówi dr David Grimes, wiceprezes ds. biomedycznych w Family Health International. Jego zdaniem zgadza się to z wynikami niedawnego badania nad hormonalną terapią zastępczą, w którym uzyskano takie same wyniki – nieznaczny wzrost ryzyka zachorowania na raka piersi, ale niższy odsetek zgonów z powodu raka piersi.

W numerze czasopisma „The New England Journal of Medicine” z 27 czerwca 2002 r. naukowcy donoszą, że stosowanie obecnie lub w przeszłości tabletek antykoncepcyjnych nie zwiększyło ryzyka zachorowania na raka piersi u ponad 9000 badanych kobiet. Dotyczyło to nawet kobiet, u których w rodzinie występowały przypadki tej choroby oraz tych, które zaczęły przyjmować pigułki w młodym wieku. Badane kobiety były w wieku 35-64 lat i należały do różnych grup etnicznych.

W niektórych badaniach twierdzono również, że stosowanie pigułek może zwiększać ryzyko chorób serca u kobiet, ale jest to trudne do udokumentowania. „Choroby serca u kobiet poniżej 40. roku życia są tak rzadkie, że trudno znaleźć różnicę, o której można by powiedzieć, że jest statystycznie uzasadniona” – mówi dr Mitchell Creinin, profesor nadzwyczajny położnictwa, ginekologii i nauk reprodukcyjnych oraz dyrektor ds. planowania rodziny i badań nad antykoncepcją w Magee-Womens Hospital na Uniwersytecie w Pittsburghu. „Niektóre badania europejskie sugerują, że w przypadku niektórych tabletek antykoncepcyjnych może istnieć niewielkie dodatkowe ryzyko, ale tak naprawdę nie ma ku temu podstaw fizjologicznych i nie stwierdzono tego w żadnych badaniach amerykańskich”.

Być może największym mitem związanym z „ryzykiem związanym z pigułkami” jest niepłodność. Prawie jedna trzecia kobiet biorących udział w niedawnym sondażu Harrisa uważała, że niepłodność jest ryzykiem związanym z przyjmowaniem pigułek. Eksperci twierdzą, że to absolutna nieprawda. „Tabletki antykoncepcyjne nie powodują niepłodności” – mówi Grimes. „Może wystąpić krótkotrwałe opóźnienie powrotu owulacji; pigułki w wyższych dawkach mają o miesiąc dłuższe opóźnienie niż pigułki w niższych dawkach”.

Wielu lekarzy przepisuje obecnie pigułki kobietom wchodzącym w okres perimenopauzy, nie tylko jako środek antykoncepcyjny, ale także jako sposób na złagodzenie niektórych objawów tego przejściowego etapu. „Tabletki łagodzą nieregularne krwawienia i zmniejszają ryzyko złamań w okresie, kiedy kobieta przechodzi menopauzę” – mówi Creinin. Hormonalna terapia zastępcza, często przepisywana kobietom w okresie okołomenopauzalnym, może zapewnić taką samą ochronę przed osteoporozą, ale nie ma wpływu na krwawienia. Nie ma też innych korzystnych efektów, które oferuje pigułka.

Wykazano, że doustne środki antykoncepcyjne zapobiegają rakowi endometrium i jajnika, zmniejszając ryzyko wystąpienia tych chorób o około 40-50% – przy czym efekt ochronny utrzymuje się nawet przez 15 lat po zaprzestaniu stosowania pigułek. „Pojawiły się nowe dane wskazujące, że nowe pigułki o niskiej dawce mają taki sam efekt ochronny jak starsze pigułki” – mówi Creinin.

Tabletki zapobiegają również ciążom pozamacicznym, zapaleniu narządów miednicy mniejszej (PID), łagodnym chorobom piersi, skurczom i niedokrwistości z niedoboru żelaza.

Nie oznacza to jednak, że pigułka jest doskonała. Być może jej największą wadą jest to, że w zbyt dużym stopniu polega na ludzkiej pamięci. „Pigułka ma stosunkowo wysoki wskaźnik niepowodzeń, jak na metodę o wysokiej skuteczności. Wynika to z faktu, że wymaga codziennego stosowania się do zaleceń. Każde badanie wykazuje, że jeśli poprosimy kogoś, aby robił coś codziennie o tej samej porze, to jest to bardzo trudne do wykonania” – mówi Creinin. „Tak więc pigułka jest nadal narażona na niepowodzenie w warunkach rzeczywistych”. Kilka nowych opcji – dostępnych od niedawna lub przygotowujących się do debiutu – może zaoferować wiele korzyści płynących z pigułki, bez konieczności codziennego wspomagania pamięci.

Wkrótce na rynku pojawią się nowe produkty antykoncepcyjne, które oferują połączenie hormonów w postaci plastrów i pierścieni. EVRA, plaster antykoncepcyjny, który ma wejść na rynek w ciągu kilku dni, jeśli jeszcze nie wszedł, jest zmieniany co tydzień. NuvaRing, zatwierdzony przez FDA w październiku ubiegłego roku i mający wejść do rutynowej sprzedaży w ciągu najbliższych dwóch miesięcy, jest zmieniany co miesiąc. „Są one bardzo obiecujące i oferują taką samą ochronę jak pigułka” – mówi Creinin.

Inna opcja: nowa wkładka wewnątrzmaciczna uwalniająca hormony, Mirena. Mirena jest skuteczniejsza niż podwiązanie jajowodów, ale odwracalna – zakłada się ją na okres do pięciu lat. „Założyłem już mnóstwo Miren i kobiety je uwielbiają” – mówi Creinin. „Ale nie jest to rozwiązanie, które ma być lekiem na wszystko. Nie przynosi takich samych korzyści w przypadku raka jajnika, choć prawdopodobnie przyniosłaby w przypadku raka endometrium. W przypadku wszystkich metod, zarówno antykoncepcyjnych, jak i nieantykoncepcyjnych, musimy brać pod uwagę ich ryzyko i korzyści”.