Lekarz mówi ci.

Najbardziej znanym objawem raka piersi jest guzek, ale są też inne, mniej powszechne symptomy, o których powinnaś wiedzieć, aby zachować dobrą kondycję zdrowotną.

W ciągu ostatnich lat świadomość raka piersi wzrosła tak bardzo, że wiele kobiet (i mężczyzn) zna obecnie najważniejsze czerwone flagi tej choroby. Nietypowe guzki w piersiach, ściągnięta skóra i odwrócony sutek – to tylko niektóre z nich.

Ale rak piersi nie zawsze ma objawy, które można zobaczyć lub poczuć. Dlatego tak ważne są badania przesiewowe, takie jak mammografia. Istnieją również pewne mniej powszechne objawy raka piersi, których znajomość może być przydatna.

Przeciekająca brodawka sutkowa

Jeśli jesteś w ciąży lub niedawno urodziłaś dziecko i z jednej lub obu brodawek sutkowych wycieka płyn, prawdopodobnie jest to mleko matki. Ale co jeśli w grę nie wchodzą dzieci? Wtedy może to być objaw bardzo wczesnego raka piersi.

W jednym z badań dwie kobiety zgłosiły się do lekarza z powodu białawego płynu wydobywającego się z ich sutków. Badania płynu sugerowały raka. Mammogramy wykazały małe, rozległe plamki. Obie kobiety poddały się operacji usunięcia piersi i dowiedziały się, że mają raka wewnątrzprzewodowego, wczesną postać raka piersi.

Jest jednak o wiele bardziej prawdopodobne, że ten objaw nie jest oznaką raka piersi. Badanie przeprowadzone na setkach kobiet wykazało, że wydzielina z sutków nie ma silnego związku z chorobą. Możesz mieć inny problem, na przykład mlekotok – mleczną wydzielinę spowodowaną podwyższonym poziomem hormonu prolaktyny. Jeśli zauważysz wyciek z sutka, skontaktuj się z lekarzem, ale nie wpadaj w panikę.

Krwawa wydzielina z sutka

Wiele kobiet obawia się raka, jeśli zobaczy krwistą plamę w staniku lub smugę krwi na sutku. Czasami mają rację: może to być oznaka raka piersi. Jednak zazwyczaj jest to niegroźne. Istnieje wiele powodów, dla których możesz mieć krwawiące sutki lub krwawą wydzielinę z sutków, takich jak:

• Wewnątrzprzewodowy brodawczak, narośla w przewodach piersi, które nie są rakiem

• Ektazja przewodów, kiedy przewody piersi stają się szersze i grubsze, co powoduje gromadzenie się płynu

• Ubranie zbyt mocno ociera się o piersi, zwłaszcza gdy jesteś aktywna fizycznie

Jeśli nie wiesz dokładnie, dlaczego sutek krwawi (np. z powodu biustonosza sportowego), wspomnij o tym lekarzowi podczas następnej wizyty. Jeśli problem ten występuje często, istnieje kilka sposobów, w tym zabieg chirurgiczny, aby zatrzymać krwawienie.

Opuchnięte węzły chłonne

Węzły chłonne to skupiska komórek, które pomagają organizmowi odfiltrować i zniszczyć bakterie, wirusy i inne szkodliwe substancje, które mogą wywołać chorobę. Znasz ten guzek, który czujesz po jednej lub obu stronach szyi, gdy jesteś przeziębiony? Są to węzły chłonne, które ciężko pracują.

Rzadko się to zdarza, ale mogą one również puchnąć, gdy masz raka. W przypadku raka piersi spuchnięte węzły chłonne mogą pojawić się w okolicy pachy lub obojczyka. Możesz je nawet zauważyć, zanim guz piersi stanie się na tyle duży, że będzie wyczuwalny. Za każdym razem, gdy masz spuchnięty węzeł chłonny, zwłaszcza w okolicy pachy lub obojczyka, postaraj się zachować bezpieczeństwo i skontaktuj się z lekarzem.

Swędząca brodawka sutkowa

Swędzenie sutków jest powszechne i zwykle ustępuje samoistnie lub po zastosowaniu kremów przeciwświądowych.

Wyjątkiem jest choroba Pageta. Ta rzadka forma raka piersi zaczyna się na brodawce i rozszerza się na otaczającą ją skórę, zwaną otoczką. Jednym z głównych objawów jest swędzenie. Kilka innych to:

• mrowienie lub zaczerwienienie brodawki sutkowej

• Łuszcząca się, skorupiasta lub zgrubiała skóra

• Spłaszczona brodawka sutkowa

• Żółtawe lub krwawe upławy

Objawy choroby Pagetsa w piersi mogą przypominać inne choroby skóry, takie jak zapalenie skóry lub egzema. Na początku łatwo pomylić je z tymi powszechnymi problemami. Jeśli swędzenie nie ustępuje po zastosowaniu prostych metod leczenia, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. W przypadku choroby Pagetsa głównym sposobem leczenia jest zabieg chirurgiczny.

Tkliwe, opuchnięte piersi

Istnieje kilka powodów, dla których możesz mieć ten objaw. Najczęstszą z nich jest infekcja. Rzadziej przyczyną jest rak zapalny piersi. Ten rzadki nowotwór nie tworzy często guzka. Zamiast tego w piersi mogą zachodzić gwałtowne zmiany i może ona stać się:

• Widocznie większe

• Przebarwione (czerwone lub purpurowe)

• Niezwykłe ciepło

• Wklęsłe, jak skórka pomarańczy

• Tkliwe lub bolesne

W zapalnym raku piersi komórki nowotworowe zatykają przewody chłonne piersi, które normalnie odprowadzają nadmiar płynu. Zablokowanie przewodów prowadzi do gromadzenia się płynu, co powoduje wystąpienie klasycznych objawów.

Poznaj swoje piersi

Lekarze zwykli zalecać kobietom comiesięczne samobadanie piersi. Miało to na celu wczesne wykrycie podejrzanych guzków i wiele kobiet to robiło. Jednak z czasem badania wykazały, że wiele biopsji guzków znalezionych przez kobiety podczas samobadania nie wykazało raka.

Obecnie lekarze twierdzą, że większość kobiet nie musi wykonywać samobadania. Celem jest raczej uświadomienie sobie istnienia piersi. Poznaj swoje piersi – ich kształt, odczucie, kolor i wielkość. Jeśli zauważysz jakiekolwiek zmiany w stosunku do normy, wtedy należy skontaktować się z lekarzem.

Istnieje wiele źródeł informacji dla chorych na raka piersi i ich bliskich. Lekarz przedstawia dostępne źródła.

American Cancer Society (Amerykańskie Towarzystwo Onkologiczne)

?

Fundacja Susan G. Komen wspiera badania naukowe i programy społeczne związane z rakiem piersi. To łącze prowadzi do strony internetowej organizacji.

Fundacja Susan G. Komen

Narodowa Fundacja Raka Piersi (The National Breast Cancer Foundation) działa na rzecz zwiększenia świadomości raka piersi i zapewnienia mammografii dla osób potrzebujących. To łącze prowadzi do strony internetowej fundacji.

Krajowa Fundacja na rzecz Walki z Rakiem Piersi

Narodowy Instytut Raka (National Cancer Institute) jest częścią Narodowego Instytutu Zdrowia USA (NIH). Kliknij poniższe łącze.

National Cancer Institute (Narodowy Instytut Raka)

Ta międzynarodowa grupa non-profit zajmuje się problemami i zagadnieniami dotyczącymi młodych kobiet z rakiem piersi. To łącze prowadzi do jej strony internetowej.

Young Survival Coalition

Międzykulturowa Rada ds. Raka (Intercultural Cancer Council) promuje badania nad rakiem, politykę, programy i partnerstwo w mniejszościach rasowych i etnicznych, a także w grupach o niedoborach medycznych w Stanach Zjednoczonych.

Międzykulturowa Rada ds.

Sisters Network, Inc. jest organizacją dla kobiet afroamerykańskich, które przeżyły raka piersi. Jej celem jest zwiększenie świadomości na temat raka piersi w czarnej społeczności oraz zmniejszenie wyższego wskaźnika umieralności na raka piersi wśród czarnych kobiet.

?

Sisters Network, Inc.

SHARE Cancer Support” jest organizacją non-profit, która oferuje materiały edukacyjne, infolinię i grupy wsparcia dla kobiet dotkniętych rakiem piersi, jajnika, macicy lub rakiem piersi z przerzutami, ze szczególnym uwzględnieniem społeczności o niedostatecznych zasobach medycznych.

?

SHARE Cancer Support

?

Lekarz wyjaśnia, dlaczego ważne jest, aby po zakończeniu leczenia raka piersi zapewnić sobie odpowiednią opiekę. Dowiedz się, co musisz zrobić.

Pomiędzy wizytami obserwuj, czy w Twoim organizmie nie zachodzą jakieś zmiany. W większości przypadków, jeśli rak powraca, to w ciągu 5 lat od pierwszego leczenia.

Wizyty u lekarza i badania

Zazwyczaj pacjent powinien zgłaszać się do lekarza co 3 miesiące przez pierwsze 2 lata po zakończeniu leczenia, co 6 miesięcy w latach 3-5, a następnie co rok przez resztę życia. Twój indywidualny harmonogram będzie zależał od rozpoznania.

Regularnie wykonuj badania mammograficzne. Jeśli przeszłaś całkowitą mastektomię, wystarczy Ci tylko jedna z drugiej piersi. Prawdopodobnie będziesz musiała wykonać badanie mammograficzne w ciągu 6-12 miesięcy od zakończenia leczenia raka piersi, a następnie co najmniej raz w roku.

Rutynowe prześwietlenia klatki piersiowej i badania krwi u kobiet, które nie mają objawów raka, nie zawsze są wiarygodne. Jeśli byłaś poddawana chemioterapii, będziesz musiała regularnie wykonywać badania krwi, aby upewnić się, że Twój organizm powrócił do zdrowia.

Na co zwracać uwagę

Regularnie badaj swoje piersi. Zwracaj uwagę na wszelkie zmiany w piersiach, w tym na:

• Wysypka, zaczerwienienie lub obrzęk skóry

• Nowe guzki w piersi lub klatce piersiowej

Zwróć również uwagę na:

• Ból kości, pleców lub tkliwość, które nie ustępują

• Duszność lub ból w klatce piersiowej

• Utrzymujący się ból brzucha

• Utrata wagi

W przypadku przyjmowania tamoksyfenu należy poinformować lekarza o każdym nietypowym krwawieniu z pochwy. Jeśli przyjmujesz tamoksyfen, a nadal masz macicę, musisz wykonywać coroczny wymaz z pochwy, niezależnie od wieku.

Jeśli jesteś po menopauzie, jeśli przyjmujesz lek zwany inhibitorem aromatazy lub jeśli w przeszłości stosowałaś chemioterapię, regularnie wykonuj badania przesiewowe w kierunku osteoporozy.

Badania przesiewowe w kierunku innych nowotworów

Istnieje możliwość zachorowania na drugiego, innego raka piersi. A rak piersi może zwiększać ryzyko zachorowania na inne nowotwory, w tym nowotwory układu nerwowego:

• Gruczołów ślinowych

• Żołądek

• Przełyk

• Jajniki

• Macica

• Skóra

• Tarczyca

• Okrężnica

Badania kontrolne i testy

Po zakończeniu leczenia raka nadal będziesz się spotykać ze swoim lekarzem pierwszego kontaktu lub ginekologiem, aby mogli oni kontrolować wszelkie inne problemy zdrowotne. Powinieneś także regularnie poddawać się szczepieniom przeciw grypie i innym potrzebnym szczepieniom. Lekarz może chcieć sprawdzić m.in:

• Gęstość kości (niektóre leki przeciwnowotworowe i menopauza mogą osłabiać kości)

• Cukrzyca

• Wysokie ciśnienie krwi

• Choroba serca

• Przyrost masy ciała lub otyłość

Uczyń z dbałości o swoje samopoczucie emocjonalne i fizyczne priorytet w życiu. Nie porównuj swojego planu leczenia i wyników z innymi. Nowotwór u każdego człowieka jest nieco inny.

Tomosynteza jest rodzajem mammografii trójwymiarowej. Wykorzystuje się w niej obrazowanie trójwymiarowe do poszukiwania nowotworów piersi.

Jeśli jesteś badana pod kątem raka piersi, możesz mieć możliwość skorzystania z tomosyntezy cyfrowej. Choć to długie słowo (wymawia się je jako toh-moh-SIN-thuh-sis), jego idea jest prosta: Tomosynteza jest rodzajem mammografii trójwymiarowej. Wykorzystuje się w niej obrazowanie trójwymiarowe do poszukiwania nowotworów piersi.

Podczas tego badania lampa rentgenowska porusza się po łuku wokół tkanki piersi, wykonując wiele zdjęć piersi pod różnymi kątami. Uzyskane informacje są wykorzystywane do tworzenia trójwymiarowych obrazów warstw tkanki piersi. Pierwsze badania sugerują, że tomosynteza cyfrowa może ułatwić wykrywanie nowotworów piersi w gęstej tkance i poprawić dokładność badania.

Czym różni się od zwykłej mammografii

Mammografia jest badaniem dwuwymiarowym, w którym wykonuje się dwa obrazy piersi: z góry na dół oraz z boku pod kątem. Niestety, nakładające się na siebie tkanki piersi w tym widoku mogą ukrywać nowotwory piersi lub sprawiać, że normalne miejsce wydaje się nieprawidłowe.

Tomosynteza wykonuje wiele zdjęć pod kilkoma kątami: 11 obrazów podczas 7-sekundowego badania.

Tomosynteza powoduje mniej fałszywych alarmów, ponieważ badanie daje więcej zdjęć. Wątpliwe miejsce na mammogramie może zostać odrzucone jako normalna tkanka piersi, gdy zostanie lepiej obejrzane. Może to zmniejszyć niepokój u osób, które będą musiały powtarzać badania, jeśli technicy uznają, że wykryli ewentualnego raka, a także oznacza, że potrzeba mniej badań kontrolnych.

Tomosynteza wykrywa nieco więcej nowotworów niż sama mammografia. Badania wykazują, że tomosynteza w połączeniu z mammografią wykrywa około jednego raka więcej na 1000 przebadanych kobiet.

W przypadku tego badania może wystąpić niewielki wzrost promieniowania dostarczanego do piersi w porównaniu z samą mammografią, ale zdaniem ekspertów nie powinno to powstrzymywać kobiet przed wyborem tego rodzaju badania.

Czego można się spodziewać

Przygotowanie do tomosyntezy jest podobne do przygotowania do mammografii: Przed badaniem nie należy używać dezodorantu, talku, olejków ani balsamów na górną część ciała. Należy zdjąć odzież i biżuterię powyżej pasa oraz założyć szlafrok.

Podczas badania staniesz przed aparatem mammograficznym, a technolog umieści Twoją pierś między dwoma płytkami, które zostaną ściśnięte. (Prawdopodobnie będzie to nieprzyjemne, ale badanie trwa tylko kilka sekund). Podczas wykonywania zdjęcia rentgenowskiego pacjentka zostanie poproszona o zachowanie spokoju i wstrzymanie oddechu. Podczas badania specjalna rurka będzie się obracać wokół piersi, aby wykonać zdjęcia. Po zakończeniu badania zostaniesz zwolniona z ucisku.

Czy ubezpieczenie to pokrywa?

Tomosynteza kosztuje więcej niż tradycyjna mammografia ze względu na wymagany sprzęt i czas potrzebny na interpretację wyników. Badania wykazały jednak, że tomosynteza skuteczniej wykrywa raka piersi, dając mniej wyników fałszywie dodatnich i więcej wyników prawdziwie ujemnych niż mammografia. A różnica nie jest ogromna: w jednym z badań średnie koszty badań przesiewowych były wyższe tylko o około 60 dolarów.

Podczas gdy Medicare pokrywa wszelkie dodatkowe opłaty związane z tomosyntezą, wielu prywatnych ubezpieczycieli jej nie pokrywa. W niektórych przypadkach, nawet jeśli ubezpieczenie ma pokryć koszty tomosyntezy, może ono doliczyć opłatę do udziału własnego lub pokryć koszty mammografii, ale nie tomosyntezy. Przed poddaniem się badaniu należy skonsultować się z placówką i ubezpieczycielem, aby poznać związane z nim koszty.

Należy pamiętać, że tomosynteza nie może być stosowana do samodzielnego diagnozowania raka piersi. Jest to badanie przesiewowe, służące do poszukiwania potencjalnych guzów. Tylko biopsja – pobranie próbki komórek piersi do badania – może być użyta do zdiagnozowania raka piersi.

IV stadium i pierwszy kwadrans: Co możesz kontrolować po zdiagnozowaniu przerzutowego raka piersi.

Kiedy dowiadujesz się, że masz raka piersi z przerzutami, może upłynąć trochę czasu, zanim pogodzisz się z tym faktem i z tym, jakie będą Twoje dalsze kroki.

Podobnie jak w wielu innych trudnych sytuacjach, są rzeczy, które możesz kontrolować, i takie, na które nie masz wpływu. Oto, jak teraz wygląda dbanie o siebie. Nie musisz załatwiać wszystkiego od razu, ale każdy krok to gwarancja spokoju na przyszłość.

?

Wymień swoje pytania

Każda wizyta u lekarza wiąże się z dwoma rodzajami pytań: tymi, które zadajesz Ty i tymi, które lekarz zadaje Tobie.

Przed wizytą warto zastanowić się nad niektórymi pytaniami, które zada lekarz, np. o kontrolę bólu, cele leczenia i opcje leczenia, które chcesz rozważyć. Nie musisz podejmować decyzji od razu. Poświęć trochę czasu na zastanowienie się, co jest dla Ciebie najważniejsze.

Następnie sporządź listę wszystkich pytań, jakie masz, czego możesz się spodziewać w ciągu następnych 3, 6 i 9 miesięcy, leków i ich skutków ubocznych, a także tego, jakie metody leczenia – w tym badania kliniczne i terapie integracyjne (regularne leki i środki uzupełniające), które można stosować oprócz innych metod leczenia (np. akupunktura lub masaż) – są dla ciebie dobrym rozwiązaniem.

Zawsze zadawaj ostatnie pytanie: Czy jest coś, o co nie zapytałem, a co powinienem wiedzieć? Rób notatki, przyprowadź kogoś, kto może Ci pomóc, lub poproś lekarza o zgodę na nagrywanie rozmowy. Jeśli nie rozumiesz jakiejś odpowiedzi, powiedz o tym.

Jeśli na wizytę u lekarza możesz przyprowadzić przyjaciela lub partnera, może to pomóc w zapamiętaniu wszystkich pytań i uzyskanych odpowiedzi.

Rozważ możliwość uzyskania drugiej opinii

Niektórzy ludzie lubią wybrać jeden sposób leczenia i go kontynuować. Inni wolą się rozejrzeć. Dobrze jest dowiedzieć się, czy inny lekarz może mieć inny plan leczenia. Niektóre plany ubezpieczeniowe tego wymagają.

Jeśli chcesz zasięgnąć drugiej opinii, dowiedz się, co obejmuje Twoja polisa, i przygotuj się. Aby jak najlepiej wykorzystać wizytę, poproś lekarza o kopie raportu patologicznego, szczegóły aktualnego planu leczenia oraz listę wszelkich świadczeń, z których już korzystałeś. Jeśli byłeś operowany, szpital może dostarczyć kopie raportu operacyjnego i wypisu ze szpitala.

Zdecyduj, w jaki sposób podzielić się wiadomością

Od Ciebie zależy, w jaki sposób, kiedy i z kim chcesz podzielić się tą wiadomością. Niezależnie od tego, czy chodzi o nawrót choroby, czy o nową diagnozę, żadna z tych rzeczy nie jest łatwa, ale warto wiedzieć, co chce się powiedzieć, zanim się to zrobi.

Dzielenie się nowiną z partnerem lub współmałżonkiem jest inne niż z dzieckiem, starszym krewnym czy współpracownikiem. Pomocne może być sporządzenie listy osób, którym chcesz powiedzieć osobiście, a następnie zanotowanie kilku rzeczy, które chciałbyś, aby każda z nich wiedziała.

Przygotuj się na to, że może to być emocjonalne. Pamiętaj jednak, że musisz zadbać o siebie, więc nie spiesz się, dopóki nie będziesz gotowy.

Przemyśl pracę

Jeśli masz pracę i chcesz lub musisz ją kontynuować, zastanów się, w jaki sposób wpisuje się ona w proces leczenia. Niektórym zapewnia ona poczucie celu i interakcje społeczne. Wiele osób musi pracować ze względów finansowych lub zdrowotnych.

Podziel się z pracodawcą tym, co uważasz za stosowne, i utrzymuj otwarte linie komunikacyjne. Niektóre metody leczenia mogą powodować problemy z pamięcią, dlatego poinformuj swojego lekarza, jeśli planujesz kontynuować pracę. W międzyczasie zapoznaj się z możliwościami pracodawcy w zakresie krótko- i długoterminowej niezdolności do pracy, na wypadek, gdybyś zdecydował się wziąć wolne.

Wykorzystaj swój system wsparcia

Wsparcie jest wszędzie – od zespołu opieki zdrowotnej po rodzinę, przyjaciół, grupy internetowe lub osobiste, które przechodzą przez to samo. Nie wahaj się: Gdy potrzebujesz pomocy, zwróć się do nich. Czasami znajomi, a nawet osoby, których dobrze nie znasz, okazują się wspaniałymi słuchaczami. Bądź otwarty na wszystkich ludzi i możliwości, także na specjalistów od zdrowia psychicznego oraz doradców religijnych lub duchowych.

Pozostań obecny

Żyj chwilą obecną. Planuj przyszłość. Z rakiem piersi możesz żyć jeszcze długo.

Jest kilka zadań domowych do sprawdzenia. Upewnij się, że wszystkie oficjalne dokumenty, w których wyrażasz swoje życzenia i które dotyczą twoich bliskich – takie jak testament, testament życia, pełnomocnictwo i wcześniejsze dyrektywy – są aktualne. Przechowuj je, w tym polisy ubezpieczeniowe, w bezpiecznym miejscu i udostępniaj zaufanym osobom.

Ale myśl nie tylko o tym. Staraj się zachować nadzieję i pamiętaj, że przed nami jest jeszcze wiele pozytywnych możliwości.

Jeśli masz raka piersi i rozważasz udział w badaniu klinicznym, dowiedz się od lekarza, czego możesz się spodziewać.

Naukowcy, zwykle lekarze, porównują najlepsze dostępne leczenie z nowym leczeniem.

?

Dlaczego warto prowadzić badania kliniczne?

Badania kliniczne pomagają lekarzom w podejmowaniu decyzji w takich sprawach jak:

• Czy leczenie jest bezpieczne i skuteczne?

• Czy leczenie jest potencjalnie lepsze od już dostępnych?

• Jakie są skutki uboczne leczenia?

• Czy leczenie wiąże się z jakimkolwiek ryzykiem?

• Jak dobrze działa leczenie?

• Jaka jest maksymalna tolerowana dawka leku?

Rodzaje badań klinicznych

Wszystkie badania kliniczne są prowadzone w fazach, z których każda ma na celu uzyskanie określonych informacji. Każda nowa faza badania klinicznego opiera się na informacjach uzyskanych w poprzednich fazach.

Uczestnicy mogą być kwalifikowani do badań klinicznych w różnych fazach, w zależności od ich stanu zdrowia. Większość uczestników badań klinicznych bierze udział w fazie III.

badają bezpieczeństwo nowej metody leczenia raka piersi. Określa się, jakie dawki można bezpiecznie podawać i jaką drogą – doustnie, wstrzyknięcie do żyły lub mięśnia – oraz jak często należy je podawać. Do badań klinicznych I fazy zwykle włącza się bardzo małą liczbę osób.

mają miejsce, jeśli leczenie zostanie uznane za bezpieczne w badaniu fazy I. Badania II fazy sprawdzają, czy leczenie jest skuteczne u osób z zaawansowaną chorobą i w przypadku niektórych nowotworów. W badaniach klinicznych II fazy uczestniczy zwykle mniej niż 100 osób.

porównują nowe leczenie z leczeniem standardowym w celu ustalenia, które z nich jest lepsze. W badaniach tych mogą brać udział setki osób z całego kraju. Jeśli leczenie wypadnie dobrze w badaniach III fazy, może zostać dopuszczone do stosowania przez FDA.

Kto może wziąć udział?

Do każdego badania klinicznego dotyczącego raka piersi zgłaszają się pacjentki z określonymi schorzeniami i objawami. Jeśli spełniasz kryteria badania, być może będziesz mógł wziąć w nim udział.

Zostaniesz poddany badaniom, które potwierdzą, że nadajesz się do udziału w badaniu.

Zalety

Możesz uzyskać dostęp do leczenia, zanim będzie ono powszechnie dostępne. Leczenie poddawane badaniom może być skuteczniejsze niż zwykle stosowane.

Możesz dostarczyć naukowcom informacji potrzebnych im do opracowania nowych procedur i wprowadzenia nowych metod leczenia.

Koszty leczenia mogą być niższe, ponieważ wiele testów i wizyt lekarskich związanych bezpośrednio z badaniem klinicznym jest opłacanych przez firmę lub agencję sponsorującą badanie. Pamiętaj, aby omówić koszty leczenia z lekarzami i pielęgniarkami prowadzącymi badanie kliniczne.

Wady

Zazwyczaj na początku badania klinicznego nie są znane wszystkie zagrożenia i działania niepożądane związane z nowym leczeniem. Większość metod leczenia ma potencjalne działania niepożądane. Przed przystąpieniem do badania klinicznego zostaniesz poinformowany o wszelkich znanych możliwych skutkach ubocznych. Dowiesz się także o wszelkich „nowych” skutkach ubocznych, które pojawiły się w trakcie udziału w badaniu.

Jeśli weźmiesz udział w badaniu, możesz nie otrzymać nowego leku, który jest przedmiotem badania. Wiele badań klinicznych dotyczących raka piersi łączy nową metodę leczenia z obecnie stosowaną i porównuje tę kombinację z samą terapią. Uczestniczki są losowo przydzielane do otrzymywania albo nowego połączenia, albo zwykłego leczenia. Zostanie to Pani wyjaśnione przed podjęciem decyzji o wzięciu udziału w badaniu.

Nowa terapia może nie zadziałać w przypadku pacjenta, nawet jeśli pomaga innym.

Ubezpieczyciele nie zawsze pokrywają wszystkie koszty związane z uczestnictwem w badaniu klinicznym. Przed podjęciem decyzji o udziale w badaniu należy porozmawiać z ubezpieczycielem.

Udział w badaniu może wiązać się z niedogodnościami, takimi jak częstsze badania, dłuższy czas spędzany w gabinecie lekarskim i konieczność podróżowania.

Czy to jest bezpieczne?

Wszystkie chore na raka piersi muszą zmierzyć się z nowym światem terminów i procedur medycznych. Powszechne są obawy i mity o „eksperymentowaniu” lub „byciu królikiem doświadczalnym”. Zrozumienie, na czym to polega, może pomóc Ci lepiej się z tym poczuć.

Dane osobowe zebrane o Tobie podczas badania pozostaną poufne i nie zostaną ujawnione z podaniem Twojego nazwiska.

Uczestnicy badania są zazwyczaj leczeni w tych samych miejscach, w których prowadzone są standardowe terapie – w klinikach lub gabinetach lekarskich.

Uczestnicy będą uważnie obserwowani, a dane dotyczące ich przypadków będą starannie rejestrowane i analizowane oraz porównywane z danymi innych uczestników badania. Możliwe są dodatkowe wizyty między kolejnymi zabiegami, aby upewnić się, że nie wystąpią nieoczekiwane efekty uboczne.

W trosce o dobro wolontariuszy stosuje się wiele zabezpieczeń. Zabezpieczenia te nie gwarantują, że nie wystąpią u Ciebie żadne komplikacje, ale starają się w jak największym stopniu ograniczyć ryzyko. Badania kliniczne są nadzorowane przez komisję ds. przeglądu badań.

Jeśli w dowolnym momencie badania lekarz uzna, że rezygnacja z leczenia leży w najlepszym interesie pacjentki, będzie ona mogła to zrobić. Nie wpłynie to w żaden sposób na możliwość leczenia w przyszłości.

Przyłączenie się do badania

Uczestnicy badań klinicznych dotyczących raka piersi są ochotnikami. Mimo że lekarze mogą prosić pacjentów o wzięcie udziału w badaniu klinicznym, decyzja należy do nich.

Zanim weźmiesz udział w jakimkolwiek badaniu nad rakiem piersi, zostaniesz poproszona o wyrażenie świadomej zgody na udział w badaniu. Świadoma oznacza, że jako pacjentka otrzyma Pani wszystkie dostępne informacje, aby mogła Pani zrozumieć, na czym polega udział w danym badaniu klinicznym. Lekarze i pielęgniarki prowadzący badanie wyjaśnią Panu/Pani sposób leczenia, w tym jego możliwe korzyści i zagrożenia.

Otrzyma Pan/Pani formularz świadomej zgody, który należy przeczytać i dokładnie rozważyć. Przed podpisaniem formularza należy dowiedzieć się jak najwięcej o badaniu klinicznym, w tym o ryzyku, na jakie może być narażony pacjent. Poproś lekarza lub pielęgniarkę o wyjaśnienie tych części formularza lub badania, które nie są jasne.

Jeśli pacjent zdecyduje się wziąć udział w badaniu, podpisze formularz zgody. Jeśli zdecydujesz się nie brać udziału w badaniu, nie przeszkodzi Ci to w uzyskaniu innej dostępnej opieki.

Podpis na formularzu świadomej zgody nie stanowi zobowiązania do udziału w badaniu. Nawet jeśli podpisze Pan/Pani formularz, może Pan/Pani w każdej chwili opuścić badanie i poddać się innym dostępnym metodom leczenia.

Proces uzyskiwania świadomej zgody jest ciągły. Po wyrażeniu zgody na udział w badaniu klinicznym dotyczącym raka piersi będziesz otrzymywać wszelkie nowe informacje na temat leczenia, które mogą wpłynąć na Twoją gotowość do udziału w badaniu.

Pytania, które należy zadać

• Jaki jest cel tego procesu?

• Jakich badań i zabiegów dotyczy to badanie? W jaki sposób wykonuje się te badania?

• Co może się wydarzyć w moim przypadku, jeśli zastosuję nowe metody badawcze lub jeśli ich nie zastosuję?

• Czy istnieją standardowe metody leczenia w moim przypadku i jak wypada w porównaniu z nimi to badanie?

• W jaki sposób uczestnictwo w badaniu może wpłynąć na moje codzienne życie?

• Jakich działań niepożądanych mogę się spodziewać? (Pamiętaj: Efekty uboczne mogą wystąpić również w przypadku standardowych metod leczenia oraz samej choroby).

• Jak długo będzie trwało badanie?

• Czy będzie to wymagało dodatkowego czasu z mojej strony?

• Czy będę musiał być hospitalizowany? Jeśli tak, to jak często i jak długo?

• Jeśli zdecyduję się wycofać z badania, czy będzie to miało wpływ na moją opiekę? Czy będę musiał zmienić lekarza?

Dowiedz się, co oznacza rak piersi z przerzutami i co robić, jeśli doszło do rozsiewu nowotworu.

Przerzutowy rak piersi oznacza, że nowotwór rozprzestrzenił się z piersi do odległych narządów, takich jak kości, płuca lub inne części ciała.

Bez względu na to, gdzie nowotwór się rozprzestrzenił, nadal nazywany jest „rakiem piersi”. Na przykład rak piersi, który rozprzestrzenił się do płuc, jest nazywany „rakiem piersi”, a nie „rakiem płuc”. Twój lekarz nadal będzie traktował go jak raka piersi.

Lekarze czasami używają terminu „zaawansowany rak piersi” lub „rak piersi w IV stadium”, aby opisać raka, który się rozprzestrzenił. Etap IV to najbardziej zaawansowane stadium choroby.

Jeśli Twój rak dał przerzuty (inaczej mówiąc „rozprzestrzenił się”), możesz zastanawiać się, czego się spodziewać. Przerzutowego raka piersi nie da się wyleczyć, ale można go leczyć. Kilka metod leczenia może spowolnić jego postęp, złagodzić ból i inne objawy oraz pomóc ci żyć dłużej.

Jak często występuje?

Około 155 000 kobiet w Stanach Zjednoczonych żyje z rakiem piersi z przerzutami. Mężczyźni również mogą mieć raka piersi z przerzutami, ale zdarza się to rzadko.

Tylko u 6% do 10% kobiet z rakiem piersi diagnozę stawia się w IV stadium choroby. U około 20% do 30% kobiet rozpoznaje się raka piersi we wczesnym stadium, a następnie dochodzi do rozsiewu nowotworu.

Jak rozprzestrzenia się rak piersi

?

Komórki nowotworowe mogą przemieszczać się z piersi do innych narządów poprzez układ limfatyczny lub krwionośny. Często rak piersi rozprzestrzenia się, gdy dostanie się do węzłów chłonnych pod pachami (tzw. węzłów pachowych). Stamtąd przedostaje się do układu limfatycznego – zbioru węzłów i naczyń, które stanowią część układu odpornościowego organizmu.

Gdy nowotwór dotrze do innych narządów, tworzy nowe guzy.

Przerzutowy rak piersi może również pojawić się miesiące lub lata po zakończeniu leczenia wcześniejszego stadium nowotworu. Jest to tak zwany nawrót odległy.

Takie metody leczenia, jak chirurgia, radioterapia i chemioterapia, skutecznie usuwają lub zabijają komórki rakowe. Czasami jednak mogą one pozostawić po sobie kilka komórek nowotworowych. Nawet pojedyncza komórka nowotworowa może urosnąć do nowego guza, który rozprzestrzeni się na inne części ciała.

Gdzie rak piersi ma tendencję do przemieszczania się

Rak piersi najczęściej rozprzestrzenia się do następujących narządów:

Kości. Rak piersi przenosi się do kości poprzez krwiobieg. Najczęstszymi kośćmi, do których dociera rak piersi, są żebra, kręgosłup, miednica oraz kości długie rąk i nóg. Ból i tkliwość kości to oznaki, że nowotwór jest w kościach. Komórki raka piersi mogą również dostać się do szpiku kostnego – gąbczastej tkanki wewnątrz kości, gdzie powstają komórki krwi.

Wątroba. Komórki nowotworowe mogą przedostać się do wątroby poprzez krwioobieg, ponieważ wątroba filtruje krew.

Płuca. Płuca są kolejnym częstym miejscem rozprzestrzeniania się raka piersi z przerzutami, ponieważ krew przepływa przez nie, aby pobierać tlen.

Mózg. Każdy rodzaj raka piersi może rozprzestrzenić się do mózgu, ale raki HER2-dodatnie i potrójnie ujemne mają największe szanse na dotarcie do tego narządu. Objawy raka w mózgu to bóle głowy, drgawki, zmiany w widzeniu i zawroty głowy.

Kilka czynników może zmienić leczenie późnego stadium raka piersi, w tym mutacje genowe. Dowiedz się, jakie metody leczenia może zaproponować Twój lekarz w przypadku Twojego typu raka.

Zaawansowany rak piersi, lub stadium IV, oznacza, że rak rozprzestrzenił się poza pierś do odległych miejsc w organizmie. Na tym etapie główne metody leczenia zabijają komórki rakowe w całym organizmie. Lekarz może zastosować chemioterapię, terapię celowaną, immunoterapię lub więcej niż jedną z tych metod leczenia łącznie.

Jeśli rak nadal rośnie lub leczenie przestaje działać, czas spróbować czegoś innego. To, jaki sposób leczenia zostanie zastosowany, zależy od genów i białek, które są aktywne w Twoim nowotworze. Lekarz zbada próbkę tkanki zawierającej komórki nowotworowe, pobraną podczas biopsji, aby dowiedzieć się, jakie to białka.

HER2 to białko, które pomaga komórkom nowotworowym rosnąć. Komórki raka piersi HER2-ujemne nie mają na swojej powierzchni zbyt wiele tego białka. Znając status HER2, lekarz może zdecydować, jakie leki będą najlepiej działały w Twoim przypadku. Musi również wiedzieć, jakie zmiany lub mutacje masz w genach takich jak BRCA 1, BRCA 2 i PIK3CA.

HER2-ujemny rak piersi z mutacją genu BRCA

Geny BRCA1 i BRCA2 tworzą białka, które pomagają naprawić uszkodzone DNA. W przypadku mutacji w jednym lub obu tych genach organizm nie jest w stanie naprawić DNA tak dobrze, jak zwykle. Zwiększa to prawdopodobieństwo zachorowania na raka.

Chemioterapia jest pierwszym sposobem leczenia raka piersi HER2-ujemnego i BRCA-dodatniego. Następnie możesz przyjmować lek z grupy inhibitorów PARP, taki jak olaparib (Lynparza) lub talazoparib (Talzenna). Leki te blokują substancję zwaną PARP, która pomaga komórkom nowotworowym naprawiać ich własne uszkodzone DNA. Gdy komórki nowotworowe nie są w stanie naprawić swojego DNA, umierają.

Inhibitory PARP przyjmuje się w postaci tabletki raz lub dwa razy dziennie. Najczęstsze skutki uboczne stosowania tych leków to:

• Zmęczenie

• Nudności

• Ból głowy

Ból głowy

• Wymioty

• Biegunka

• Utrata apetytu

HER2-ujemny rak piersi z mutacją PIK3CA

Gen PIK3CA przenosi instrukcje dla komórek dotyczące wytwarzania białka, które pomaga im dzielić się i przetrwać.

W około 30% do 40% raków piersi występuje mutacja w genie PIK3CA, która pozwala komórkom raka piersi mnożyć się bez kontroli i tworzyć guzy.

Alpelisib (Piqray) jest jedynym lekiem, który leczy HER2-ujemnego raka piersi z mutacją genu PIK3CA. Piqray jest terapią celowaną, zwaną inhibitorem PI3K. Blokuje on szlak, który dostarcza komórkom nowotworowym energii potrzebnej do wzrostu.

Lek Piqray przyjmuje się doustnie w postaci tabletki. Razem z nim przyjmowany jest fulwestrant (Faslodex), lek stosowany w terapii hormonalnej.

Lek Piqray może powodować działania niepożądane, takie jak poniższe:

• Wysoki poziom cukru we krwi

• Biegunka

• Wysypka

• Nudności i wymioty

• Zmęczenie

• Utrata apetytu

Nie u każdego pacjenta stosującego lek Piqray wystąpią powyższe działania niepożądane. Należy poinformować lekarza o wszelkich problemach, zwłaszcza o ciężkich wysypkach, w których skóra łuszczy się lub tworzą się pęcherze.

Potrójnie ujemny rak piersi

Potrójnie ujemny rak piersi nie reaguje na hormony: estrogen i progesteron, ani na terapie ukierunkowane na białko HER2. Terapia hormonalna nie jest skutecznym sposobem leczenia tego typu nowotworu. Około 10% do 20% raków piersi to raki potrójnie ujemne.

Leczenie zwykle rozpoczyna się od chemioterapii. Jeśli przestanie ona działać, lekarz zaproponuje inne leczenie, oparte na białku wytwarzanym przez nowotwór. Około 20% potrójnie ujemnych raków piersi produkuje białko PD-L1. Białko to pomaga komórkom nowotworowym ukryć się przed układem odpornościowym.

Lek immunoterapeutyczny atezolizumab (Tecentriq) leczy potrójnie ujemnego raka piersi, który wytwarza PD-L1. Tecentriq jest rodzajem leku zwanym inhibitorem punktu kontrolnego. Zasadniczo hamuje on układ odpornościowy, dzięki czemu może on zabijać komórki nowotworowe. Wraz z lekiem Tecentriq pacjent otrzyma lek chemioterapeutyczny paklitaksel (Abraxane).

Leki te przyjmuje się w postaci wlewu do żyły (IV) w szpitalu lub ośrodku onkologicznym. Infuzja trwa od 30 do 60 minut.

Najczęstsze działania niepożądane związane z tymi lekami to:

• Zmęczenie

• Wypadanie włosów

• Nudności

• Gorączka

• Kaszel

• Zaparcia

Zaparcia

• Utrata apetytu

Sacituzumab govitecan-hziy (Trodelvy) jest terapią celowaną immunologicznie, stosowaną w leczeniu potrójnie ujemnego raka piersi z przerzutami, u osób, które otrzymały co najmniej dwa wcześniejsze leczenia choroby przerzutowej. Jej działanie polega na bezpośrednim zwalczaniu komórek nowotworowych w celu powstrzymania ich wzrostu. Podawany dożylnie może również powodować zmęczenie, wypadanie włosów, zaparcia i utratę apetytu. Może również powodować obniżenie liczby białych krwinek.

Inne metody leczenia

Lekarz może zastosować inne metody leczenia, które nie powstrzymają choroby, ale mogą pomóc w poprawie samopoczucia. Możesz zostać poddany radioterapii, aby złagodzić ból, lub operacji, aby otworzyć blokadę z guza. Możesz też otrzymać leki z grupy bisfosfonianów, które wzmocnią twoje kości i złagodzą ból, jeśli nowotwór rozprzestrzenił się w tych miejscach.

Następne kroki

Leczenie zaawansowanego raka piersi może spowolnić rozwój choroby, ale nie może jej wyleczyć. Jeśli wypróbowałaś już kilka metod, a rak nadal rośnie lub powraca, lekarz może zasugerować, abyś wzięła udział w badaniu klinicznym.

Badanie kliniczne daje szansę na wypróbowanie nowej metody leczenia, zanim będzie ona powszechnie dostępna. Ta nowa terapia może być skuteczniejsza od obecnie dostępnych. Zapytaj swojego lekarza, czy badanie kliniczne jest dla Ciebie odpowiednie.

Lekarz wyjaśnia, na czym polega płukanie kanalików, badanie stosowane w celu wykrycia komórek, które mogą przekształcić się w raka piersi.

Płukanie kanalików opiera się na założeniu, że większość raków piersi (około 95%) rozwija się w komórkach wyściełających kanały mleczne piersi. Rak zwykle zaczyna się w jednym przewodzie i może być ograniczony do tego przewodu, jeśli zostanie wcześnie wykryty. Wczesna diagnoza sprawia, że leczenie jest bardziej skuteczne i zwiększa przeżywalność.

Często jednak, zanim rak piersi zostanie wykryty, jego rozwój wykracza już poza pojedynczy przewód. Eksperci szacują, że potrzeba od ośmiu do dziesięciu lat, aby rak rozrósł się z jednej komórki do masy wystarczająco dużej, by można ją było wykryć na mammogramie – jest to masa wielkości jednego centymetra, zawierająca około miliona komórek.

Lekarze mają nadzieję, że wykonywanie płukania kanalików jako badania przesiewowego u kobiet z grupy wysokiego ryzyka zachorowania na raka piersi może pomóc we wczesnym wykryciu choroby, kiedy jest ona najbardziej uleczalna.

Jak działa płukanie kanalików?

Płukanie kanalików to mało inwazyjna procedura, która może być wykonywana w gabinecie lekarskim lub w ośrodku ambulatoryjnym. Wykonuje się go w trzech etapach:

Kto może być poddany zabiegowi płukania przewodowego?

Płukanie kanalików jest zalecane tylko u kobiet, u których występuje wysokie ryzyko zachorowania na raka piersi. Istnieje kilka czynników, które sprawiają, że kobieta jest w grupie wysokiego ryzyka zachorowania na raka piersi, w tym:

• Osobista historia raka piersi

• Występowanie raka piersi w rodzinie, szczególnie u matki, córki lub siostry

• Dowody na istnienie mutacji w określonym genie (BRCA1/BRCA2)

• Wynik w skali Gaila wynoszący co najmniej 1,7%. Indeks Gaila wykorzystuje czynniki ryzyka, takie jak wiek, występowanie raka piersi w rodzinie, wiek pierwszej miesiączki i pierwszej ciąży oraz liczbę biopsji piersi, aby na podstawie analizy obliczyć ryzyko rozwoju raka piersi u danej kobiety w ciągu następnych pięciu lat.

Porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, czy możesz odnieść korzyści z tego badania przesiewowego.

Co się dzieje w przypadku wykrycia komórek atypowych?

Nie wszystkie nieprawidłowe komórki są przeznaczone do przekształcenia się w raka piersi. W rzeczywistości mniej niż 1% kobiet ma komórki rakowe zidentyfikowane podczas płukania przewodu. Wiedza o obecności komórek atypowych może pomóc Tobie i Twojemu lekarzowi w zaplanowaniu strategii zmniejszającej ryzyko zachorowania na raka piersi. Strategia ta może obejmować:

• Powtórzenie płukania kanalików lub innych badań w celu potwierdzenia poprzednich wyników

• Zwiększona kontrola stanu zdrowia piersi, np. częstsze badania kliniczne piersi

• Przyjmowanie pewnych leków, które mogą zmniejszać ryzyko zachorowania na raka piersi, takich jak tamoksyfen (Nolvadex, Soltamox), raloksyfen (Evista) lub eksemestan (Aromasin)

• Operacje, takie jak profilaktyczna mastektomia (operacja usunięcia piersi przed rozwojem raka)

Co będę czuł podczas płukania kanalików?

Większość kobiet nie uważa płukania kanalików za bolesne, twierdząc, że nie jest ono bardziej nieprzyjemne niż mammografia. Możesz odczuwać przejściowe wrażenia, takie jak uczucie pełności, szczypania i mrowienia w piersi. W celu zmniejszenia dyskomfortu podczas zabiegu stosuje się jednak leki znieczulające (anestetyki).

Czy zamiast mammografii w badaniach przesiewowych w kierunku raka piersi stosuje się płukanie przewodowe?

Nie. Płukanie przewodowe stosuje się wraz z innymi regularnymi badaniami piersi, takimi jak regularne samobadanie piersi, coroczne badania kliniczne i mammografia. Nie zastępuje ono tych narzędzi przesiewowych. Ponadto płukanie kanalików nie jest zalecane u kobiet z niskim ryzykiem zachorowania na raka piersi.

Jakie ryzyko wiąże się z płukaniem kanalików?

Istnieje niewiele czynników ryzyka związanych z płukaniem kanalików. Rzadko może dojść do zakażenia w miejscu wprowadzenia cewnika. Możliwe jest przedziurawienie lub przebicie przewodu mlecznego, jednak przedziurawienie jest rzadkie i na ogół nie powoduje trwałego uszkodzenia piersi.

Po zdiagnozowaniu raka piersi trudno nie myśleć o rokowaniu. Każdy człowiek jest inny, ale eksperci biorą pod uwagę kilka kluczowych kwestii. Należą do nich stadium zaawansowania nowotworu i wiek pacjentki.

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie raka piersi, skupisz się na uzyskaniu odpowiedniego leczenia, ale będziesz się też zastanawiać nad swoimi szansami na przeżycie. Lekarz może określić to mianem prognozy. Jest to szacunkowe określenie tego, jak potoczy się dla Ciebie choroba. Jest to jednak tylko szacunek lub przypuszczenie.

Każda sytuacja jest inna. Lekarz jest najlepszą osobą, która może pomóc pacjentowi zrozumieć jego rokowanie. Niektóre z kwestii, które weźmie pod uwagę, to:

• Rodzaj raka piersi, który u Ciebie występuje

• Stopień zaawansowania nowotworu, czyli gdzie się znajduje i jak duży jest

• Stopień zaawansowania nowotworu, czyli jak szybko rośnie

• Inne szczegóły dotyczące komórek nowotworowych, takie jak ilość DNA, czy posiadają receptory hormonalne oraz wyniki badań ekspresji genów

• Twój wiek i ogólny stan zdrowia

• Jak nowotwór reaguje na leczenie

Co to są statystyki przeżywalności w chorobie nowotworowej?

Kluczową rolę w ustalaniu rokowania odgrywa analiza wskaźników przeżycia. Są to liczby, które badacze gromadzą na przestrzeni wielu lat u osób z tym samym typem nowotworu. Liczby te opierają się na dużych grupach ludzi. W przypadku raka piersi istnieją dwie główne miary:

Wskaźniki przeżycia w przypadku raka piersi odzwierciedlają odsetek kobiet, które żyją 5 lat lub dłużej po postawieniu diagnozy. Oznacza to, że liczby te są oparte na kobietach, u których raka piersi wykryto co najmniej 5 lat temu. Postępy w diagnozowaniu i leczeniu raka prowadzą do stałej poprawy wskaźników przeżycia, więc perspektywy dla kobiet zdiagnozowanych dzisiaj są prawdopodobnie lepsze.

Wskaźniki przeżycia względnego nie uwzględniają przyczyny zgonu. Są one miarą odsetka osób chorych na raka, które przeżyły określony czas po postawieniu diagnozy, w porównaniu z osobami, które nie zachorowały na raka.

Wskaźniki przeżywalności w raku piersi

Ogólny wskaźnik 5-letniego przeżycia względnego w przypadku raka piersi wynosi 90%. Oznacza to, że 90 na 100 kobiet żyje 5 lat po zdiagnozowaniu u nich raka piersi.

Wskaźnik 10-letniego przeżycia względnego w przypadku raka piersi wynosi 84% (84 na 100 kobiet żyje po 10 latach). Wskaźnik względnego przeżycia 15-letniego w przypadku inwazyjnego raka piersi wynosi 80% (80 na 100 kobiet żyje po 15 latach).

Względny wskaźnik przeżycia w zależności od stadium

Wskaźniki przeżycia w zależności od stadium choroby są oparte na stadium choroby w momencie postawienia diagnozy. Prawdopodobnie otrzymałeś numer i literę oznaczające stadium zaawansowania nowotworu. Tutaj zamiast liczb i liter używa się terminów: zlokalizowany, regionalny i odległy. Oto, co one oznaczają i jakie są wskaźniki 5-letniego przeżycia względnego dla każdego z nich:

• Zlokalizowany rak piersi występuje tylko w piersi. Dotyczy to stadium IA (wymawiane jako stadium 1-A), częściowo IIA (stadium 2-A) i częściowo IIB (stadium 2-B). Wskaźnik 5-letniego przeżycia względnego wynosi 99%.

• Regionalny rak piersi, który rozprzestrzenił się na pobliskie tkanki lub węzły chłonne. Obejmuje to stadium IB (wymawiane jako stadium 1-B), niektóre IIA (stadium 2-A), niektóre IIB (stadium 2-B) i wszystkie III (stadium 3). Wskaźnik 5-letniego przeżycia względnego wynosi 86%.

• Odległy rak piersi rozprzestrzenił się na inne części ciała. Obejmuje to stadium IV, określane jako stadium 4). Wskaźnik 5-letniego przeżycia względnego wynosi 28%.

Względny wskaźnik przeżycia według wieku

Pięcioletnie względne wskaźniki przeżycia w zależności od wieku w momencie rozpoznania choroby są następujące:

• Kobiety poniżej 45 roku życia: 88%.

• Kobiety w wieku 45-54 lat: 91%

• Osoby w wieku 55-64 lat: 91%

• Wiek 65-74 lat: 92%.

• Kobiety w wieku 75 lat i starsze: 86%

Łączenie statystyk

Innym sposobem spojrzenia na wskaźnik 5-letniego przeżycia względnego jest zestawienie wieku i stadium choroby. Wiek w momencie postawienia diagnozy dzieli się na dwie grupy: kobiety poniżej 50 roku życia oraz kobiety w wieku 50 lat i starsze. Liczby te to:

• Zlokalizowany rak piersi: stadium IA (wymawiane jako stadium 1-A), niektóre IIA (stadium 2-A) i niektóre IIB (stadium 2-B)

  • Młodzi powyżej 50 roku życia: 97%.

  • 50 lat i więcej: 99%

• Regionalny rak piersi: stadium IB (wymawiane jako stadium 1-B), niektóre IIA (stadium 2-A), niektóre IIB (stadium 2-B) i wszystkie w stadium III (stadium 3)

  • Młodsi niż 50 lat: 87%

  • 50 lat i więcej: 85%

• Odległy rak piersi (stadium IV, wymawiane jako stadium 4)

  • Młodsi niż 50 lat: 38%

  • 50 lat i więcej: 26%

Liczby te mogą być mylące. Uwzględniają one jednak wiele informacji. Na przykład zaskakujące może być to, że kobiety z umiejscowionym rakiem piersi, które są młodsze niż 50 lat, mają niższy wskaźnik 5-letniego przeżycia względnego niż kobiety w wieku 50 lat i starsze. W porównaniu z kobietami starszymi młodsze kobiety mają mniejsze szanse na rozpoznanie raka we wczesnym stadium. Rzadziej niż u starszych kobiet występuje u nich także rak piersi z pozytywnym wpływem receptorów hormonalnych, co oznacza, że leczenie hormonalne nie jest dla nich dobrym rozwiązaniem.

Statystyki są wartościami średnimi. Nie oddają całej historii. A już na pewno nie mówią o Tobie. Poproś swojego lekarza o wyjaśnienie statystyk dotyczących przeżywalności chorych na raka i ich zastosowania w Twojej sytuacji. Należy jednak pamiętać, że żadna osoba ani liczba nie jest w stanie dokładnie przewidzieć, co się z Tobą stanie.