Aktorka Rita Wilson wyraża wdzięczność i nie uznaje niczego za pewnik, snując refleksje na temat przeżycia raka piersi i choroby COVID-19.
W marcu 2020 roku Rita Wilson i jej mąż Tom Hanks ogłosili, że wynik testu na obecność wirusa COVID-19 jest pozytywny, co czyni ich jednymi z pierwszych gwiazd, które publicznie ujawniły diagnozę. Ich decyzja o ujawnieniu się była na swój sposób heroiczna, biorąc pod uwagę strach związany z wirusem. Ujawnienie tej informacji usunęło część piętna związanego z wirusem COVID-19 i ośmieliło innych celebrytów do ujawnienia własnych diagnoz.
29 marca, wkrótce po wyzdrowieniu, Wilson zamieściła na Instagramie wiadomość, w której napisała: „Jestem bardzo wdzięczna za moje zdrowie”.
Tak się złożyło, że data ta oznaczała kolejny kamień milowy – minęło 5 lat, odkąd zespół medyczny uznał ją za wolną od raka piersi. W tym samym poście wyraziła wdzięczność lekarzom, pielęgniarkom, przyjaciołom i rodzinie, którzy pomogli mi przetrwać ten czas.
U Wilson początkowo zdiagnozowano raka zrazikowego in situ (LCIS), czyli nieprawidłowe komórki w gruczołach mlecznych piersi, zwanych zrazikami. LCIS nie jest rakiem, ale zwiększa ryzyko wystąpienia inwazyjnego raka piersi. LCIS ostatecznie przekształcił się w pleomorficznego raka zrazikowego in situ (PLCIS), którego prawdopodobieństwo przekształcenia się w raka jest zdaniem lekarzy większe niż LCIS. Po tym, jak Wilson przeszła lumpektomię (operację usunięcia nieprawidłowej tkanki), lekarz powiedział jej, że nie ma raka, ale ja miałam przeczucie” – mówi.
U pewnej części pacjentek, u których zdiagnozowano LCIS, w końcu rozwija się rak, albo w pierwotnym miejscu, albo w innym miejscu w piersi, mówi dr V.K. Gadi, profesor i dyrektor ds. onkologii medycznej na Uniwersytecie Illinois w Chicago. (Nie leczył on Wilsona).
Okazało się, że Wilson była jedną z nich. Kiedy Wilson zasięgnęła drugiej opinii, dowiedziała się, że jej PLCIS uległ progresji do inwazyjnego raka zrazikowego.
Nagle zrozumiała, że rak nie jest już chorobą, która dotyka tylko innych ludzi. Kiedy coś ci się przydarzy, zdajesz sobie sprawę, że jesteś tylko statystą” – mówi. Nie ma nic, co by cię chroniło.
Przeżyć raka
Miesiące po zdiagnozowaniu raka u Wilsona wypełnione były szeregiem krytycznych zadań, niezbędnych do zaplanowania i przeprowadzenia leczenia. Leczenie inwazyjnego raka zrazikowego może obejmować lumpektomię lub mastektomię. Wilson zdecydowała się na podwójną mastektomię, a następnie na operację rekonstrukcji piersi.
Skupiając się na procesie przeżycia, Wilson nie miała czasu na rozmyślanie nad ogromem choroby nowotworowej. Kiedy już wszczepiono mi stałe implanty i operacja przebiegła pomyślnie, mogłam zacząć czuć się nieco spokojniejsza” – mówi.
Medytacja mindfulness pomogła jej przetrwać ten mroczny okres. Stała się ona stałym elementem jej stylu życia po chorobie nowotworowej, wraz z innymi zdrowymi nawykami, takimi jak pływanie, spacery i joga. Zaczęła jeść mniej czerwonego mięsa, zastępując je rybami i ziarnami. Ograniczyła też spożywanie alkoholu, który według niektórych badań może zwiększać ryzyko nawrotu raka piersi.
Te rzeczy są teraz częścią mojego życia. To się nie zmieni” – mówi. Kiedy już raz przeżyjesz kryzys zdrowotny, nie chcesz z nim zadzierać”.
Zrób mi imprezę
Zanim Wilson została uznana za wolną od raka i mogła poczuć ulgę, przeżywała chwile niepokoju i strachu. Niepewność, że nie wiadomo, czy rak będzie współpracował z leczeniem, ani czy przeżyje operację, doprowadziła do dyskusji, której Wilson nigdy nie spodziewała się w wieku 50 lat.
Rozmawiałam z mężem o tym, czy powinnam odejść przed nim, o pewnych rzeczach, które chciałabym, aby się wydarzyły. Jedna z nich brzmiała: „Chciałabym, żebyś urządził mi przyjęcie. I chcę, żeby byli na nim wszyscy moi przyjaciele” – wspomina. Chciałam, żeby to było coś, co pozwoli ludziom uczcić moje życie”.
Swoją prośbę zawarła w piosence Throw Me a Party, która znalazła się na jej albumie Halfway to Home z 2019 roku. Jeden z wersów brzmi: I always lived like there wasnt enough time. Rak uświadomił mi, że czas to zasób, którego zasoby są ograniczone.
Po tym wydarzeniu postanowiłam, że chcę robić tylko to, co naprawdę kocham i wykonywać pracę, która ma dla mnie znaczenie” – mówi.
„Czego chcę?”
Odkrycie sensu swojego życia przyszło stosunkowo późno. Jej kariera aktorska trwała już ponad 30 lat, z pamiętnymi rolami w takich filmach jak „Bezsenność w Seattle”, „Uciekająca panna młoda” czy „Jingle All The Way”. W 2005 r. Wilson przeżyła moment refleksji, kiedy w końcu zadała sobie pytanie: Czego chcę?
Impulsem do postawienia tego pytania był wywiad z Oprah Winfrey, który przeczytała w Los Angeles Times. Ikona multimediów przypisała swój sukces umiejętności znalezienia jasności co do celu w życiu. Pytam ludzi, czego chcą – powiedziała Winfrey w artykule – i zdziwiłbyś się, jak niewielu z nich to wie. Jeśli skupisz się na tym, czego chcesz, wszystko się wyjaśni. Jeśli tego nie zrobisz, utkniesz w tym zamglonym, niewyraźnym miejscu”.
Wilson była tak pochłonięta swoją karierą aktorską i rodziną (ma dwóch synów z Hanksem), że nawet nie zastanawiała się, czego chce. Kiedy jednak przestała się nad tym zastanawiać, odpowiedź była jasna.
To była muzyka – mówi.
Mam wrażenie, że ludzie mają w sobie coś, czego pragną, za czym tęsknią, coś, co uważają za prawdziwą część tego, kim są. Dla mnie zawsze była to muzyka, ale w tak młodym wieku zostałem aktorem, co sprawiło, że zacząłem się rozwijać i nigdy nie oglądałem się za siebie”.
W 2012 r. wydała album z coverami zatytułowany AM/FM, ale skrycie marzyła o tym, by zostać autorką piosenek. Nie potrafiąc czytać muzyki ani płynnie grać na instrumencie, Wilson uważała, że nie ma na to szans. Wtedy, dzięki przypadkowemu spotkaniu z producentką i autorką piosenek Karą DioGuardi, zyskała mentora. Kara zapytała mnie: „Co chcesz robić? Odpowiedziałam, że oddałabym wszystko, żeby napisać taką piosenkę jak ty. A ona na to: „Dlaczego nie możesz tego zrobić? DioGuardi zaproponował, że napisze z nią dwie pierwsze piosenki.
Jej pierwszy autorski album, inspirowany country/popem Rity Wilson, ukazał się w 2016 roku. Zawierał on kolaboracje z czołowymi autorami tekstów i producentami (m.in. Kristian Bush z Sugarland, Richard Marx i The Warren Brothers). W 2018 r. ukazała się jej kolejna płyta Bigger Picture.
Dni COVID
Wilson zalicza się teraz do członków dwóch społeczności, które przeżyły raka piersi i COVID-19. Wraz z mężem zachorowała na wirusa i wyzdrowiała w Queensland w Australii, gdzie Hanks kręcił film Baza Luhrmanna o życiu Elvisa Presleya, a Wilson wystąpiła z koncertem w Operze w Sydney.
To doświadczenie, którego nie chce przeżywać ponownie. To było około 10 dni bardzo złych [objawów]. Miałam stosunkowo wysoką gorączkę. Miałam bardzo silne mdłości. Miałam zawroty głowy. Miałam problemy z żołądkiem, bóle brzucha i ból głowy, który nie ustępował. Straciłam smak i węch. Wszystkie te rzeczy, w połączeniu z niewiarygodnymi dreszczami – mówi. Nigdy więcej nie chcę tego mieć”.
Jeśli można wymienić jakieś plusy jej dwutygodniowej kwarantanny w Australii, to była to zaskakująca współpraca, która z niej wynikła. 22 marca ubiegłego roku Wilson zamieściła na Instagramie filmik, na którym rapuje do klasyka Naughty By Natures z 1992 roku, Hip Hop Hooray. Shed nauczyła się tej wpadającej w ucho piosenki na potrzeby filmu Boy Genius z 2019 roku. Proces ten porównuje do nauki Szekspira, ale jeśli nigdy nie mówiła po angielsku.
COVID-19 sprawił, że poczuła się trochę niewyraźnie. Nagrała się, wykonując piosenkę, aby sprawdzić, czy jej umysł jest jeszcze na tyle sprawny, by zapamiętać tekst. Pomyślałam, że może to opublikuję, żeby ludzie wiedzieli, że sobie radzę” – mówi. I stało się to szalonym viralem.
Tak bardzo spodobała się hip-hopowemu trio, że postanowili wspólnie z Wilsonem zrobić jej remiks. Wszystkie zyski z piosenki przeznaczono na fundusz MusiCares COVID-19 Relief Fund, który pomaga muzykom dotkniętym pandemią koronawirusa. To była świetna zabawa – mówi. Zaprosili mnie, żebym wykonała ją z nimi na żywo, kiedy wrócą na trasę. Wiesz, że to zrobię!
Giving Back
Wilson znalazła jeszcze jeden sposób, by pozytywnie spojrzeć na swoją chorobę COVID-19. Zarówno ona, jak i Hanks planują oddać swoje osocze (płynną część krwi) do UCLA (w dniu naszego wywiadu) w nadziei, że przeciwciała wytworzone przez ich układy odpornościowe przeciwko wirusowi mogą pomóc innym, którzy zachorują. Naukowcy z UCLA badają reakcje immunologiczne przeciwko wirusowi, a także skuteczność terapii osoczem rekonwalescencyjnym, eksperymentalnej metody leczenia ciężkiej postaci COVID-19.
Mamy nadzieję, że przeciwciała przeciwwirusowe zawarte w osoczu mogą zmniejszyć skutki działania wirusa, pomóc w powrocie do zdrowia i, miejmy nadzieję, zmniejszyć śmiertelność – mówi dr Otto Yang, profesor medycyny i zastępca szefa ds. chorób zakaźnych w UCLAs David Geffen School of Medicine.
Zespół Yanga bada poziom przeciwciał u osób zakażonych oraz to, jak szybko spada on z upływem czasu. Teoretycznie przeciwciała mogłyby zapewnić ochronę przed zakażeniem wirusem w przyszłości. Docenia on świadomość, jaką Wilson i Hanks wnieśli do badań prowadzonych przez UCLA. Wspierali nas i nagłaśniali ten projekt oraz kilka innych” – mówi.
Wilson mówi, że ona i jej mąż byli bardzo szczęśliwi, mogąc pomóc. Wiedzieliśmy, że będzie to niezwykle pomocne dla ludzi” – mówi.
Nie przyjmować niczego za pewnik
Przeżycie dwóch poważnych problemów zdrowotnych sprawiło, że Wilson ma głębokie poczucie wdzięczności. Ma za co być wdzięczna – nie tylko za dobre zdrowie, ale także za kilka projektów muzycznych, które rozpoczęła od czasu pokonania COVID-19.
W 2020 r. wydała piosenki „When This Is Over”, które powstały we współpracy z artystami country Jimmie Allenem i Oak Ridge Boys, „What I Would Say”, opowiadającą o radzeniu sobie z uzależnieniem bliskiej osoby, oraz „Everybody Cries” do dramatu wojennego „The Outpost”, o którym zrobiło się głośno. Shes współpracowała również z legendą muzyki country Dolly Parton, a także Monicą, Jordin Sparks i Sarą Evans przy tworzeniu singla PINK. Część dochodu z tej piosenki zostanie przeznaczona na wsparcie misji Susan G. Komens, której celem jest ratowanie życia przed rakiem piersi.
Nauczyłam się, że każdy dzień jest tak cenny i wartościowy, a życie jest tak kruche. Naprawdę nie chcę przeżyć ani jednego dnia, nie mówiąc ludziom, których kocham, że ich kocham, nie znajdując radości we wszystkim, co robię, i nie odczuwając ogromnej wdzięczności za to, że mogę być kreatywna, że mogę pisać muzykę, produkować filmy, grać i robić rzeczy, które kocham – mówi. Naprawdę chodzi o to, żeby nie brać niczego za pewnik. Ani jednej rzeczy.
Rak zrazikowy
U Rity Wilson zdiagnozowano raka zrazikowego in situ (LCIS), a później inwazyjnego raka zrazikowego. V.K. Gadi, MD, PhD, wyjaśnia, co to oznacza:
-
LCIS to stan przedrakowy, w którym nieprawidłowe komórki tworzą się w gruczołach produkujących mleko (zraziki) piersi.
-
Osoby z LCIS są od siedmiu do 11 razy bardziej narażone na rozwój raka inwazyjnego w każdej z piersi.
-
LCIS jest trudny do wyczucia. Ponieważ ukrywa się w normalnej tkance piersi, nie tworzy guzka. Lekarze monitorują pacjentki, u których zdiagnozowano LCIS, wykonując regularne badania mammograficzne i ewentualnie MRI.
-
Leczenie zależy od stopnia zaawansowania choroby. Jedną z opcji jest mastektomia. Dwustronna (podwójna) mastektomia może być wykonana w celu leczenia raka, zapobieżenia wystąpieniu raka w drugiej piersi lub ułatwienia operacji rekonstrukcyjnej. Niektóre osoby po zabiegu otrzymują terapię hormonalną, aby zapobiec nawrotowi nowotworu.
-
Rokowanie w przypadku raka zrazikowego jest na ogół dobre. Jeśli jest dobrze prowadzony, nie nawraca zbyt często.
Znajdź więcej artykułów, przejrzyj poprzednie wydania i przeczytaj aktualne wydanie Doctor Magazine.
