Lekarz mówi ci.

Najważniejszą opieką podczas leczenia raka piersi HER2+ jest opieka, którą zapewniasz sobie sama. Dowiedz się, co możesz zrobić, aby zachować równowagę w swoim życiu i czuć się jak najlepiej pod względem fizycznym i emocjonalnym.

Zawsze warto dbać o swoje zdrowie i dobre samopoczucie. Ale jeszcze ważniejsze jest, aby dbałość o siebie stała się priorytetem, gdy staniesz w obliczu diagnozy raka piersi HER2+.

Rak każdego rodzaju może sprawić, że poczujesz, jakby twoje życie wymknęło się spod kontroli. Znalezienie sposobów, większych lub mniejszych, aby zadbać o siebie, może pomóc w odzyskaniu kontroli. Dobre nawyki w zakresie dbania o siebie nie tylko wspomagają ogólny stan zdrowia, ale także mogą pomóc w walce ze stresem, problemami ze snem i niepokojem.

Jeśli chcesz zadbać o siebie w trakcie leczenia raka piersi HER2+, wypróbuj poniższe wskazówki:

Wychodź z domu i ćwicz, nawet jeśli przechodzisz chemioterapię lub inne leczenie. Kobiety, które pozostają aktywne w trakcie chemioterapii, często lepiej znoszą leczenie.

Jeśli jakieś ćwiczenie sprawia Ci przyjemność, trzymaj się go. Jeśli czujesz się wystarczająco dobrze, wyjdź na zewnątrz na spacer lub lekki jogging. Jeśli szukasz czegoś nowego, rozważ jogę lub pilates. Możesz spróbować zajęć lub znaleźć film, który możesz nagrać w domu.

Pamiętaj, że niektóre metody leczenia raka piersi HER2+ mogą mieć wpływ na Twoje serce. Inne mogą powodować przyrost masy ciała. Poza zwykłymi korzyściami płynącymi z ćwiczeń fizycznych, aktywność fizyczna może pomóc w łagodzeniu niektórych z tych skutków ubocznych, które mogą wystąpić w trakcie leczenia raka.

Dobre odżywianie się w trakcie leczenia może być trudne. W zależności od przyjmowanych leków możesz nie mieć ochoty na jedzenie lub możesz mieć ochotę tylko na niektóre rzeczy. Pozwól sobie na jedzenie tego, co wydaje Ci się smaczne. Jeśli tracisz lub przybierasz na wadze, odpowiednio dostosuj swoją dietę.

Staraj się spożywać różne rodzaje pokarmów, które zapewnią Ci dobre odżywianie. Jeśli masz z tym problemy lub nie wiesz, co jeść, poproś o poradę lekarza lub dietetyka.

Nie bój się poprosić o pomoc rodzinę i przyjaciół. Dla wielu osób pomocne są także grupy wsparcia, które pozwalają nawiązać kontakt z innymi osobami w podobnej sytuacji. Zawsze warto wiedzieć, czego można się spodziewać i zdawać sobie sprawę, że nie jest się samemu.

Zdrowie psychiczne jest tak samo ważne jak zdrowie fizyczne. Jeśli potrzebujesz pomocy w radzeniu sobie z uczuciami, możesz udać się do psychologa specjalizującego się w raku i jego leczeniu. Dobry terapeuta omówi sposoby radzenia sobie z uczuciami niepokoju, depresji, strachu i żalu, które mogą pojawić się w związku z rozpoznaniem raka piersi HER2+. Może on również pomóc w rozważeniu możliwości zastosowania leków antydepresyjnych lub innych leków, które mogą okazać się pomocne.

Jeśli nie czujesz, że coś jest w porządku, prawdopodobnie tak nie jest. Jednym ze sposobów zadbania o siebie jest upewnienie się, że masz odpowiedni zespół opiekuńczy. Upewnij się, że w jego skład wchodzą osoby, którym możesz zaufać i które będą Cię wspierać. Jeśli masz pytania lub potrzeby, które nie są zaspokajane, nie wahaj się prosić o pomoc.

Wspaniale jest mieć w swoim życiu ludzi, którym zależy, ale czasami chciałbyś mieć czas tylko dla siebie. Wyznacz granice, informując przyjaciół i rodzinę, czego potrzebujesz i kiedy. Wyznacz regularne godziny odwiedzin i wyłączaj telefon, kiedy potrzebujesz ciszy i spokoju.

Jeśli bliscy proszą Cię o zrobienie czegoś, na co nie masz ochoty, lub poproszono Cię o przyjęcie zadania, które Cię przerasta, dobrze jest powiedzieć „nie”. Jeśli czas nie jest odpowiedni, poproś o odroczenie.

Dobry wypoczynek jest zawsze ważny dla zdrowia i dobrego samopoczucia, a problemy ze snem są naprawdę częste u osób z każdym rodzajem nowotworu. Jeśli jesteś zmęczony, zrób sobie drzemkę. Jeśli masz problemy ze snem, poinformuj o tym swojego lekarza lub terapeutę. Mogą oni zaproponować strategie lub leki, które pomogą.

W ramach dbania o siebie ważne są drobne rzeczy. Zwolnij. Pomedytuj. Weź do ręki książkę, którą chciałbyś przeczytać. Zaparz sobie filiżankę herbaty. Weź kąpiel. Zrób cokolwiek, co pomoże Ci poczuć się zrelaksowanym i spełnionym.

Nawet jeśli robisz wszystko, co w Twojej mocy, zdarzają się gorsze dni. Jeśli wyrobisz w sobie dobre nawyki dbania o siebie, będą one pomagały przetrwać trudniejsze chwile. Pamiętaj też, że każdy człowiek jest inny. To, co sprawdza się w przypadku kogoś innego, może nie działać w Twoim przypadku.

?

Czy konieczna będzie operacja, chemioterapia, naświetlania czy inne metody leczenia?

Kiedy dowiadujesz się, że masz zaawansowanego raka piersi, zwanego rakiem z przerzutami lub rakiem w IV stadium, prawdopodobnie masz wiele pytań. To zrozumiałe.

„Celem terapii jest przedłużenie życia przy jednoczesnym utrzymaniu jego dobrej jakości” – mówi dr Julie Gralow z Seattle Cancer Care Alliance i University of Washington School of Medicine.

Chociaż nie ma lekarstwa, „nie ulega wątpliwości, że pacjenci żyją dłużej z chorobą przerzutową, a nasi pacjenci mają o wiele więcej możliwości leczenia niż jeszcze kilka lat temu” – mówi Gralow.

Warto wiedzieć o każdej z tych opcji, aby być przygotowanym do rozmowy o planie zaleconym przez lekarza.

Pamiętaj, że każdy przypadek jest inny, więc Twoje leczenie może nie być takie samo, jak leczenie innej osoby chorej na raka piersi. Powinieneś porozmawiać z lekarzem o tym, jakie leczenie jest dla Ciebie odpowiednie.

Chirurgia

Wiele osób z rakiem piersi będzie wymagało operacji na chorej piersi lub piersiach.

W rzadkich przypadkach lekarz może również zalecić operację usunięcia guza, który rozprzestrzenił się na inny narząd. Zwykle zalecają to, jeśli rak piersi ma bardzo ograniczony zasięg.

„W takich przypadkach możemy czasem wykonać operację i usunąć guz – na przykład, jeśli jest tylko jedna mała plamka na wątrobie” – mówi Gralow.

Operacja może być również pomocna w przypadku bólu, który nie ustępuje, słabej kości, którą trzeba ustabilizować, lub innego problemu.

Promieniowanie

Nie można poddać radioterapii piersi, która już wcześniej była naświetlana. Promieniowanie może być jednak potrzebne do zmniejszenia guzów w innych częściach ciała. Może ona:

• Powstrzymanie wzrostu nowotworu i kontrola objawów

  . Aby poprawić komfort życia, można na przykład naświetlać guz, który uciska na kręgosłup.

• Kontrolowanie krwawienia lub bólu

  z powodu nowotworu, który rozprzestrzenił się na kości lub wątrobę.

U niektórych osób lekarze mogą zastosować leczenie „stereotaktyczne” – wysoce ukierunkowane promieniowanie – w celu napromieniowania miejsc w wątrobie lub płucach.

Chemioterapia

Większość kobiet w zaawansowanym stadium raka piersi wymaga chemioterapii. I prawdopodobnie będzie ona łatwiejsza niż w przeszłości.

„Naszym celem jest jak najdłuższe utrzymanie raka pod kontrolą, przy jak najmniejszej liczbie skutków ubocznych” – mówi dr Virginia Borges z University of Colorado-Denver School of Medicine.

Istnieje kilka leków chemioterapeutycznych, które lekarz może wybrać w zależności od konkretnego przypadku. Niektóre z nich to tabletki. Inne podawane są przez kroplówkę w ramieniu. Porozmawiaj z lekarzem o tym, co wolisz.

Terapia hormonalna

Jeśli nowotwór jest napędzany przez hormony, takie jak estrogen, może być konieczne zastosowanie terapii hormonalnej. Wraz z lekarzem możesz wybrać jeden z różnych rodzajów tych leków. Mogą one obniżyć ilość estrogenu wytwarzanego przez organizm, tak aby nie był on dostępny do napędzania raka piersi.

Istnieją różne rodzaje hormonalnego leczenia raka piersi:

blokują estrogenom możliwość stymulowania wzrostu komórek nowotworowych. Lekarze nazywają te leki „SERMS”, co oznacza selektywne modulatory receptora estrogenowego.

powstrzymują organizm przed wytwarzaniem estrogenów u kobiet, które przeszły menopauzę.

Zwalcza estrogeny w całym organizmie, nie tylko w komórkach nowotworowych. Otrzymuje się go w zastrzyku. Jest on zatwierdzony do stosowania u kobiet po menopauzie z zaawansowanym rakiem piersi, które próbowały już stosować tamoksyfen lub toremifen.

powstrzymują jajniki przed wytwarzaniem estrogenów. Lekarze mogą rozważyć zastosowanie tych leków, wraz z innymi lekami hormonalnymi, u kobiet, które nie przeszły jeszcze menopauzy. Po odstawieniu tych leków jajniki mogą, ale nie muszą, ponownie wytwarzać estrogeny.

Leczenie celowane

Istnieją leki, które celują w określone białka związane z rakiem.

celuje w białko o nazwie mTOR, a leki

(

),

(

) oraz

(

)

zwalczają białko zwane CDK 4/6. Są one dopuszczone do leczenia zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie, jeśli:

• Ich choroba jest wrażliwa na estrogen (czyli napędzana przez estrogen). Lekarze nazywają to ER-dodatnimi. Większość raków piersi jest ER-dodatnia.

• Ich rak nie jest wrażliwy na białko HER2. Lekarz może określić to jako HER2-negatywny. Większość raków piersi jest HER2-ujemna.

Niektóre raki piersi – około 20% – wytwarzają zbyt dużo białka HER2. Są one bardziej agresywne niż inne nowotwory. Leki ukierunkowane na HER2 obejmują:

Blokuje białko HER2 przed stymulowaniem komórek nowotworowych do wzrostu. Podaje się go dożylnie raz w tygodniu lub co 3 tygodnie w większej dawce. Jednym z zagrożeń jest zastoinowa niewydolność serca, dlatego lekarz będzie uważnie obserwował stan serca podczas stosowania leku.

Jest to lek podobny do trastuzumabu z dodatkiem chemioterapeutyku. Podaje się go dożylnie co 3 tygodnie.

działa podobnie do trastuzumabu, blokując receptor HER2. Lekarze często podają go razem z chemioterapią

(

) i trastuzumab.

może być rozwiązaniem, jeśli chemioterapia i trastuzumab nie przynoszą oczekiwanych rezultatów.

Inne metody leczenia

Jeśli choroba toczy się w kościach, może być konieczne zastosowanie innego leku, takiego jak:

Lek ten spowalnia wzrost raka piersi w kościach i chroni kości przed złamaniami. Może on także obniżać poziom wapnia we krwi, dlatego lekarz będzie to monitorował. Otrzymujesz zastrzyk tego leku, zwykle co 4 tygodnie.

. Jeśli rak piersi znajduje się w kościach, we krwi może znajdować się zbyt dużo wapnia. Lek ten obniża poziom wapnia we krwi. Podaje się go dożylnie, zwykle co 3-4 tygodnie. Każda sesja może trwać 2 lub więcej godzin, w zależności od konkretnego przypadku.

. Jest to ten sam rodzaj leku, co disodu pamidronian. Działa w ten sam sposób, obniżając stężenie wapnia we krwi. Podaje się go dożylnie, co 3-4 tygodnie, co trwa około 15 minut.

Porozmawiaj z lekarzem o ryzyku i korzyściach związanych z każdym leczeniem. Podejmując decyzję o sposobie leczenia raka, pamiętaj o swoich osobistych celach.

Podczas leczenia raka piersi ważne jest, aby dobrze się odżywiać, nawet jeśli nie masz na to ochoty. Dowiedz się, jak zachować zdrową dietę podczas leczenia raka piersi.

Kiedy jesteś leczona na raka piersi, Twoim priorytetem jest zachowanie jak najdłuższego zdrowia. Zdrowa dieta może dać Ci siłę, której potrzebujesz, aby przejść przez ten proces.

Jednak skutki uboczne chemioterapii, naświetlania lub przyjmowania leków mogą utrudniać dobre odżywianie. Mogą zdarzać się dni, kiedy nie ma się ochoty nic jeść albo nie odpowiada nam zapach lub smak niektórych pokarmów. W innych dniach możesz czuć się dobrze. Nie można przewidzieć, jak leczenie wpłynie na pacjenta.

Najlepiej jest zaplanować sobie dni, w których będziesz się źle czuł, i dostosować dietę do objawów.

Wybieraj pełnowartościowe produkty spożywcze

Aby zapewnić maksymalne wartości odżywcze, ogranicz spożywanie żywności przetworzonej i paczkowanej. Zamiast tego wybieraj pełne, bogate w składniki odżywcze produkty, takie jak owoce, warzywa, pełne ziarna i chude białka.

Jeśli nie jesteś pewien, jak zacząć stosować zdrową dietę lub masz ograniczenia dietetyczne, porozmawiaj z lekarzem lub dietetykiem. Oto jednak kilka podstawowych wskazówek:

• Wybieraj produkty pełnoziarniste, takie jak brązowy ryż, komosa ryżowa, pszenica, żyto, owies, kukurydza, kasza bulgur i jęczmień.

• Spożywaj świeże owoce i/lub warzywa podczas każdego posiłku. Eksperci zalecają co najmniej pięć porcji dziennie.

• Uwzględnij warzywa krzyżowe, takie jak brokuły, kalafior, jarmuż, kapusta i brukselka. Są one bogate w roślinne związki chemiczne, które mogą mieć właściwości przeciwnowotworowe.

• Jedz zielone warzywa liściaste, takie jak sałata, szpinak, boćwina szwajcarska, buraki i sałata rzymska.

• Dodatkowe białko można uzyskać z soi, grochu, ciecierzycy, fasoli lima, orzeszków ziemnych, suszonej fasoli i soczewicy. Podczas leczenia potrzebujesz pół grama białka dziennie na każdy kilogram wagi.

• Jeśli jesz mięso, wybieraj chude opcje, takie jak kurczak i ryby. Tłuste ryby, takie jak łosoś i tuńczyk, zawierają tłuszcze omega-3, które ograniczają wzrost guzów piersi.

• Unikaj produktów marynowanych, peklowanych lub wędzonych, które zawierają dużo soli i dodatków.

• Ograniczaj tłuszcze do około 30% dziennej dawki kalorii.

• Ogranicz alkohol. Niektóre badania wykazały związek między piciem alkoholu a rakiem piersi. Zawiera on kalorie, ale niewiele składników odżywczych.

• Pij osiem szklanek wody dziennie, aby utrzymać odpowiednie nawodnienie organizmu.

Nudności i wymioty

Nudności i wymioty są częstym skutkiem ubocznym chemioterapii i radioterapii. Mogą je także powodować niektóre leki. Jeśli mają one wpływ na Ciebie, wypróbuj poniższe techniki:

• Kiedy czujesz mdłości, nie zmuszaj się do jedzenia. Zrób sobie przerwę na 4-8 godzin, aż poczujesz się lepiej.

• Aby uspokoić żołądek, należy popić wodą lub płaskim napojem imbirowym.

• Po wymiotach należy uzupełnić utracone płyny i składniki odżywcze. W nawodnieniu może pomóc rosół z kurczaka lub warzyw albo napój sportowy z elektrolitami.

• Jedz małe, częste posiłki. Należy dążyć do spożywania sześciu do ośmiu posiłków dziennie.

• Przed i po jedzeniu należy wypłukać usta wodą, aby pozbyć się nieprzyjemnego smaku.

• Podjadaj suche, mdłe pokarmy, takie jak krakersy, tosty lub płatki śniadaniowe.

• Jeśli nie masz ochoty na jedzenie, dostarcz sobie składników odżywczych, popijając w 100% naturalne soki owocowe.

• Trzymaj się z dala od słodkich, tłustych, pikantnych i smażonych potraw, które mogą dodatkowo rozregulować żołądek.

• Unikać pokarmów o silnym zapachu, który może nasilać mdłości.

Nie należy zbyt długo czekać bez jedzenia. Jeśli zapachy gotowania przyprawiają Cię o mdłości, poproś członków rodziny lub przyjaciół, aby dla Ciebie gotowali. Możesz też poszukać zdrowych opcji w restauracjach, które możesz zamówić na wynos lub z dostawą.

Zmiany w odczuwaniu smaku

Leczenie raka piersi może wpływać na zmysły smaku i węchu. Potrawy, które do tej pory lubiłaś, mogą wydawać się gorzkie lub zjełczałe. Wiele osób po chemioterapii twierdzi, że jedzenie ma „metaliczny” smak.

Taki stan może utrzymywać się przez kilka tygodni lub miesięcy, nawet po zakończeniu leczenia. Aby sobie z tym poradzić, zmień swoje przyzwyczajenia:

• Jeśli jedzenie, które zwykle spożywasz, nie smakuje ci, spróbuj innego.

• Zjedz lekki posiłek na kilka godzin przed każdym zabiegiem.

• Należy używać plastikowych przyborów kuchennych, aby uniknąć metalicznego posmaku.

• Spożywaj pokarmy zimne lub o temperaturze pokojowej, a nie gorące.

• Spróbuj smoothies owocowych, które nie mają silnych zapachów ani smaków.

Zmęczenie

Dostarczanie wystarczającej ilości białka, płynów i kalorii może pomóc w walce ze zmęczeniem, które może wywołać leczenie raka piersi. Jeśli jednak czasami czujesz się zbyt zmęczony, by gotować lub jeść:

• Spożywaj największy posiłek o porze dnia, w której czujesz się najlepiej.

• W ciągu dnia podawaj zdrowe i wygodne przekąski, takie jak ser żółty, rodzynki, marchewki i hummus lub jogurt.

• Kiedy czujesz się pełen energii, ugotuj dużą porcję zupy, makaronu lub zapiekanki. Zamrażaj w pojemnikach o odpowiedniej wielkości, aby odgrzać, gdy nie masz ochoty na gotowanie.

• Jeśli nie masz ochoty na pełny posiłek, możesz zastąpić go batonem energetycznym lub napojem odżywczym.

Bezpieczeństwo żywności

Chemioterapia lub naświetlania mogą utrudnić organizmowi obronę przed infekcjami. Jeśli zjesz zepsutą lub zanieczyszczoną żywność, możesz bardzo ciężko zachorować.

Podczas gotowania i spożywania posiłków przestrzegaj następujących zasad bezpieczeństwa żywności:

• Myj ręce mydłem przed i po pracy z żywnością.

• Przechowuj żywność w lodówce w temperaturze 40 stopni lub niższej.

• Nie rozmrażaj mięsa ani ryb w temperaturze pokojowej. Użyj mikrofalówki lub pozwól im rozmrozić się w lodówce.

• Nigdy nie zamrażaj ponownie rozmrożonej żywności.

• Nie przechowuj łatwo psującej się żywności poza lodówką dłużej niż 2 godziny. Jeśli zawierają jajka, śmietanę lub majonez, nie pozostawiaj ich w lodówce dłużej niż godzinę.

• Do mycia wszystkich owoców i warzyw, nawet tych oznaczonych jako „wstępnie umyte”, używaj bieżącej wody.

• Podczas gotowania używaj oddzielnych przyborów do mieszania i próbowania.

• Unikaj rzadkiego lub średnio surowego mięsa i rzadkich żółtek jaj.

Czy suplementy mogą pomóc?

Najlepszym sposobem na uzyskanie składników odżywczych jest zawsze jedzenie. Jeśli jednak skutki uboczne leczenia utrudniają prawidłowe odżywianie się, multiwitamina może uzupełnić niektóre braki.

Można kupić setki rodzajów suplementów diety. Jednak FDA nie reguluje ich działania. A niektóre z nich mogą przynieść więcej szkody niż pożytku. Przyjmowanie dużych dawek witamin i minerałów może sprawić, że chemioterapia lub naświetlania będą mniej skuteczne.

Przed zażyciem jakiegokolwiek suplementu porozmawiaj ze swoim lekarzem lub dietetykiem. Stosuj się do ich zaleceń dotyczących dawkowania oraz rodzaju przyjmowanych suplementów.

Psy są szkolone do wykrywania raka piersi i innych rodzajów nowotworów w próbkach laboratoryjnych. Jednak niektóre z nich wyczuwają go w domu na swoich podopiecznych.

• Aktualne informacje na temat koronawirusa

• Sprawdź swoje objawy

• Znajdź lekarza

• Znajdź dentystę

• Połącz się z samochodem

• Znajdź najniższe ceny leków

Claire Guest pamięta dzień, w którym jej ruda labradorka fox retriever, Daisy, zaczęła się dziwnie zachowywać. Zamiast wyskoczyć z samochodu, w którym Guest była z innymi psami w parku, Daisy uporczywie trącała nosem pierś Guest.

Tej nocy Guest sprawdziła miejsce, w którym niuchała Daisy. Wyczuła guzek i umówiła się na wizytę u lekarza.

Okazało się, że guzek to niegroźna torbiel. Lekarze byli jednak zaniepokojeni innym miejscem, które okazało się być wczesnym stadium raka piersi.

Po lumpektomii i innych zabiegach Guest jest dziś wolna od nowotworu. Jest dyrektorem generalnym i głównym specjalistą ds. nauki w brytyjskiej firmie Medical Detection Dogs.

Daisy nie jest zwykłym psem. Została wyszkolona do wykrywania oznak raka pęcherza moczowego u ludzi. Była też pierwszym psem, który bez specjalnego szkolenia zareagował na komórki raka prostaty w próbce moczu.

Nie powinniśmy się zbytnio przejmować tym, że psy nas obwąchują, ponieważ jest to ich naturalne zachowanie” – mówi Guest. Jeśli jednak pies zwraca szczególną i uporczywą uwagę na jakąś część ciała, należy zwrócić się do lekarza.

Co wie nos

Czy to naprawdę możliwe, że Daisy w jakiś sposób wiedziała o raku gości? I jak to w ogóle działa?

Jedna z teorii mówi, że psy mogą reagować na pewne związki chemiczne, które można znaleźć w oddechu, krwi, ślinie i skórze ludzi. Niektóre rodzaje nowotworów również wytwarzają te związki.

Na podstawie historii takich jak Gości i badań, niektóre badania sugerują, że psy mogą wykrywać raka piersi, pęcherza moczowego i prostaty u ludzi, reagując na poziom tych związków. Przyjęto to z dużym zainteresowaniem.

Ale jak dokładnie to działa, jeszcze nie wiadomo. Badania na ten temat są dopiero wstępne i mają pewne słabe punkty – mówi Guest.

I nie tylko raka piersi psy mogą wyczuwać wcześniej niż ludzie.

Inne choroby, które mogą być zauważone przez psy

Badania wykazują, że psy mogą zauważać, a nawet przewidywać objawy innych schorzeń.

Na przykład, ich rozwinięty zmysł węchu pozwala niektórym psom wykryć wysoki lub niski poziom cukru we krwi u osób z cukrzycą typu 1 – czasami zanim monitory glukozy zarejestrują tę zmianę.

Psy mogą również wyczuwać:

• Epilepsję

• Narkolepsja

• Migrena

• COVID-19

Ponownie jednak potrzebne są dalsze badania, aby potwierdzić, co pies zauważa i jak to działa. Nie jest też jasne, czy wszystkie psy potrafią to robić, czy też muszą być specjalnie wyszkolone.

Co wie nos

Wszystkie psy poznają świat przez nos. Kiedy pies obwąchuje człowieka, zazwyczaj wyczuwa zapach mydła lub detergentu, posiłku, który właśnie zjadł, lub okruchów na koszuli.

Jednak w laboratorium niektóre rasy psów – takie jak labradory, spaniele i owczarki niemieckie – również zostały wyszkolone do reagowania na komórki rakowe w próbkach.

Nie jest to łatwe.

Jest to złożone zadanie dyskryminacyjne, którego opanowanie zajmuje kilka miesięcy i wymaga dużej liczby próbek” – wyjaśnia Guest. Próbki są pobierane od pacjentów z rakiem i bez raka, a psy uczą się rozróżniać te dwie grupy.

Ta umiejętność opiera się na doskonałym węchu – mówi Maria Goodavage, autorka książki Doctor Dogs: How Our Best Friends Are Becoming Our Best Medicine.

Psy potrafią węszyć w częściach na trylion. Jak mówi Goodavage, są w stanie wykryć równowartość jednej łyżki stołowej danej substancji w dwóch basenach o wymiarach olimpijskich.

Ponadto, psie nozdrza mogą wąchać niezależnie od siebie, co jest jak wąchanie w 3-D.

W Penn Vet Working Dog Center na Uniwersytecie Pensylwanii psy były nawet w stanie wykryć raka jajnika w jednej kropli osocza – mówi Goodavage.

W najbliższym czasie nie należy spodziewać się psów w ośrodkach zajmujących się leczeniem raka piersi. Poza osobistymi doświadczeniami niektórych właścicieli psów, badania są prowadzone w laboratoriach, gdzie psy są szkolone do wąchania próbek, a nie ludzi.

Można zapłacić niektórym organizacjom, aby wyszkolony pies powąchał próbkę oddechu lub potu. Ale dokładność jest często wątpliwa, mówi Goodavage.

?

?

Inspiracja dla nowych technologii

Tymczasem technologia może podążać śladami psich łap.

Gdy naukowcy określą już zapach nowotworów, celem będzie stworzenie cyfrowego nosa, który będzie wykrywał nowotwory w ich najwcześniejszych stadiach i to w sposób nieinwazyjny, dokładny, szybki i tani” – mówi Goodavage.

W przyszłości pacjent może być w stanie pójść do lekarza i oddychać przez rurkę lub podać próbkę śliny, a nowotwór, który w przeszłości był niezwykle trudny do wykrycia, może być łatwo wykrywalny.

Jeśli tak się stanie, to psy będą wytyczać drogę.

Rak piersi może mieć wpływ na Twoje relacje z innymi ludźmi oraz na życie Twoich przyjaciół i członków rodziny. Poznaj kilka pomocnych wskazówek, jak wspólnie z bliskimi pokonywać drogę do pokonania raka piersi.

Zdiagnozowanie raka piersi ma ogromny wpływ na Twoje życie oraz na życie osób, które będą tworzyć Twoją sieć wsparcia.

Ważne jest, aby zrozumieć, że Twoi bliscy mają własne uczucia, z którymi muszą sobie poradzić w związku z Twoją diagnozą i leczeniem. Pacjent może odczuwać strach, złość, smutek, poczucie winy, bezradności i niepokój, ale także jego rodzina i przyjaciele.

Stała komunikacja na temat emocji i potrzeb pomoże Tobie i Twoim bliskim pozostać na właściwej drodze.

Wspólne dokształcanie się

Kiedy zdiagnozowano u Ciebie raka piersi, prawdopodobnie szukałaś informacji na temat swojej choroby i zapoznałaś się z zakresem opieki zdrowotnej. Prawdopodobnie Twoi bliscy również szukali informacji o tym, czego się spodziewać i jak najlepiej Ci pomóc.

Jednym ze sposobów uhonorowania relacji z nimi jest informowanie ich na bieżąco. Upewnij się, że informacje o rozpoznaniu raka piersi, dostępnych usługach medycznych i bieżących aktualizacjach stanu zdrowia są przekazywane osobom z Twojego kręgu wsparcia. Dzięki temu osoby te będą wiedziały, czego możesz potrzebować, a także będą mogły poradzić sobie z lękiem przed nieznanym.

Zaproś bliskiego przyjaciela lub członka rodziny, aby towarzyszył Ci podczas wizyt. Mogą oni zadawać lekarzowi pytania i robić notatki, aby pomóc w zapamiętaniu najważniejszych szczegółów. Będą mieli okazję się czegoś nauczyć, a Ty możesz poprosić ich o podzielenie się tymi informacjami z innymi.

Chęć dostosowania się

Jednym z najbardziej praktycznych problemów, z jakimi przyjdzie się zmierzyć rodzinie, jest radzenie sobie z codziennymi zadaniami i cotygodniowymi czynnościami w trakcie leczenia.

Jeśli opiekun lub bliska osoba zaoferuje wsparcie, spróbuj wymyślić kilka konkretnych rzeczy, które mogą zrobić. Najlepiej wymyślać konkretne rzeczy. Może być potrzebna pomoc w opiece nad dzieckiem, załatwianiu spraw, pracach domowych, a nawet po prostu ktoś, z kim można porozmawiać. Jeśli w danej chwili nic nie przychodzi Ci do głowy, poproś, by sprawdzili to później.

Pamiętaj, że każdy ma swoje mocne i słabe strony. Na przykład, z niektórymi osobami łatwiej jest rozmawiać o uczuciach, inne najlepiej potrafią rozśmieszyć, a jeszcze inne są dobre w opiece nad dziećmi, przygotowywaniu posiłków lub załatwianiu spraw. Staraj się wybierać odpowiednie zadania dla odpowiednich osób. Jeśli czujesz, że ktoś ma trudności z czymś, co zobowiązał się dla Ciebie zrobić, może następnym razem coś zmienić. Możesz sporządzić listę rzeczy, w których potrzebujesz pomocy, i pozwolić im wybrać z niej zadania.

Radzisz sobie z wieloma rzeczami, ale pamiętaj, by poświęcić trochę czasu na poinformowanie osób, które Cię wspierają, że je doceniasz i nie chcesz, by zaniedbywały własne życie lub zdrowie.

Utrzymuj dobrą komunikację

W trakcie leczenia Twoje potrzeby będą się zmieniać. W niektórych tygodniach możesz potrzebować więcej pomocy niż w innych. Kluczowe jest poinformowanie o tym rodziny i przyjaciół. Niektóre sprawy mogą być trudne lub niezręczne do omówienia, ale lepiej poruszyć je wcześniej niż później, zanim staną się poważniejszymi problemami.

Oto kilka typowych tematów, na które warto prowadzić otwarty dialog:

• Zmiana obowiązków i sposoby dostosowania się do nowych ról w rodzinie w zakresie codziennych zadań, obowiązków domowych, sprawunków, wydarzeń i zajęć.

• Stawianie właściwych oczekiwań co do tego, co każdy jest w stanie zrobić, biorąc pod uwagę jego osobiste potrzeby, stan psychiczny i ograniczenia fizyczne.

• Sprawy finansowe, w tym sposób pokrycia ewentualnych kosztów leczenia i utrzymania.

• Zastanowienie się nad kolejnymi krokami w zakresie opieki medycznej. Może się zdarzyć, że Ty i Twój partner macie różne opinie. Dobrze, abyście słuchali siebie nawzajem.

• Uczucia. W różnych okresach Ty lub Twoi bliscy możecie czuć się przytłoczeni, zaniepokojeni lub przygnębieni. Należy śledzić wzajemnie swoje samopoczucie i rozmawiać o problemach.

Na początku rozmowa o tych sprawach może być trudna, ale z czasem będzie coraz łatwiejsza. Pomoże to w uzyskaniu potrzebnego wsparcia, a opiekunom w znalezieniu najlepszych sposobów pomocy.

Ty lub Twoi bliscy możecie czasem powiedzieć lub zrobić coś niewłaściwego, ale pamiętaj, że wszyscy grają w tej samej drużynie. Bądźcie cierpliwi wobec siebie nawzajem, gdy będziecie się uczyć, jak radzić sobie z nowymi rolami i wspólnym życiem.

Poszukajcie pomocy z zewnątrz

Ważne jest, aby pamiętać, że nikt nie jest w tym wszystkim sam. Jeśli ty lub ktoś z członków grupy wsparcia czuje się przytłoczony, może to oznaczać, że nadszedł czas, by wspólnie poszukać pomocy z zewnątrz. Można skorzystać z poradnictwa lub poszukać grupy wsparcia.

Zapytaj w szpitalu, w którym jesteś leczony, czy są tam psychologowie lub specjaliści ds. zdrowia psychicznego, którzy współpracują z lekarzami i pomagają rodzinie w podejmowaniu wspólnych decyzji.

Inne osoby przechodziły i przechodzą przez to, co pacjent. Zapytaj personel szpitala o grupy wsparcia, które spotykają się w Twojej okolicy lub sprawdź na stronach internetowych organizacji zajmujących się rakiem piersi, czy prowadzą jakieś grupy internetowe dla pacjentów lub opiekunów.

Społeczności internetowe i serwisy prowadzone przez organizacje non-profit dysponują narzędziami, które pomogą tobie i twoim bliskim w takich sprawach, jak planowanie kalendarza opieki, szukanie wolontariuszy i zarządzanie codziennym harmonogramem.

Wypróbuj te wskazówki, narzędzia i strategie, aby ułatwić sobie życie podczas leczenia HER2-dodatniego (HER2+) raka piersi.

HER2-dodatni (HER2+) rak piersi to rodzaj raka piersi, w którym wykryto obecność receptora 2 ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu (HER2), białka, które pobudza wzrost komórek nowotworowych. Ma on tendencję do agresywnego przebiegu.

Dobra wiadomość jest taka, że metody leczenia tego nowotworu, zwłaszcza te, które są bezpośrednio ukierunkowane na HER2, doskonale radzą sobie z jego zwalczaniem. Leczenie to wiąże się z szeregiem dość nieprzyjemnych skutków ubocznych, jak w przypadku wszystkich metod leczenia raka. Ale jest też druga strona medalu: Znamy wiele wskazówek, narzędzi i strategii, które ułatwiają życie podczas leczenia.

Pomoc w przypadku wypadania włosów

Wypadanie włosów może być bardzo niepokojącym skutkiem ubocznym leczenia raka. Dzieje się tak, ponieważ leki przeciwnowotworowe, a zwłaszcza chemioterapia, uszkadzają mieszki włosowe. Jeśli się tego obawiasz, rozważ poniższe wskazówki przed rozpoczęciem leczenia:

• Zapytaj lekarza, czy powinieneś wypróbować czepek chłodzący, urządzenie, które może ograniczyć wypadanie włosów podczas chemioterapii.

• Obetnij włosy na krótko, aby ułatwić sobie przejście.

• Jeśli chcesz mieć perukę, kup ją, zanim leczenie zacznie się pełną parą. Skóra głowy będzie wtedy bardziej wrażliwa.

Czy masz już włosy wypadające w wyniku leczenia raka piersi HER2+? Bądź miły dla swojej skóry głowy i włosów.

• Chroń głowę przed gorącem i zimnem.

• Stosuj na skórę głowy filtry przeciwsłoneczne o szerokim spektrum działania.

• Bądź delikatny podczas szczotkowania i mycia włosów.

• Jak najrzadziej używaj przyborów do stylizacji i noś kucyki, ponieważ mogą one powodować szarpanie włosów.

?

Postępowanie w przypadku biegunki

Biegunka jest częstym zjawiskiem podczas stosowania niektórych leków na raka piersi HER2+, takich jak pertuzumab (Perjeta). Jeśli biegunka jest łagodna, poniższe kroki mogą pomóc organizmowi w jej opanowaniu:

• Pij dużo czystych płynów w ciągu dnia.

• W miarę poprawy samopoczucia należy spożywać pokarmy o niskiej zawartości błonnika, takie jak banany i tosty.

• Unikaj nabiału, pikantnych lub wysokotłuszczowych potraw, alkoholu, kofeiny, soku pomarańczowego i śliwkowego – wszystkie te produkty mogą podrażniać przewód pokarmowy.

Jeśli biegunka jest ciężka lub zaczyna uniemożliwiać wykonywanie codziennych czynności, należy jak najszybciej powiadomić o tym lekarza. W szpitalu może być konieczne podanie leków na receptę lub płynów dożylnych.

Zmniejszanie nudności i wymiotów

Powinieneś być także przygotowany na nudności i wymioty. Są to częste działania niepożądane wielu leków przeciwnowotworowych, w tym leku na raka piersi HER2+ – trastuzumabu (Herceptin).

Gdy pojawią się nudności – a nawet wcześniej – poproś lekarza o przepisanie leków na te dolegliwości. Istnieje wiele opcji, ale niektóre z nich mogą być drogie. Zapytaj o koszty i zakres ubezpieczenia.

Możesz także złagodzić objawy poprzez wybór diety. Oto kilka zasad, którymi warto się kierować w trakcie leczenia:

• Podczas mdłości nie należy spożywać ulubionych potraw. W przeciwnym razie po zakończeniu leczenia możesz ich nie polubić ze względu na negatywne skojarzenia.

• Zjedz posiłek lub małą przekąskę przed chemioterapią.

• Kilka razy dziennie próbuj niewielkich ilości łatwych do spożycia, wysokokalorycznych pokarmów.

?

Zapobieganie i ochrona suchej, swędzącej i obolałej skóry

Leczenie przeciwnowotworowe może powodować suchość, swędzenie i łatwość ulegania poparzeniom słonecznym (tzw. fotowrażliwość). Aby nie dopuścić do wystąpienia tych objawów, należy aktywnie dbać o skórę.

Stosuj wyłącznie produkty zalecane przez zespół medyczny. Wszystkie one są łagodne i delikatne dla skóry. Ponadto:

• Nawilżaj skórę, aby zapobiec jej wysuszeniu i swędzeniu.

• Zapobiegaj poparzeniom słonecznym stosując filtry przeciwsłoneczne. Noś ubrania, które zakrywają jak najwięcej skóry.

• Rzadziej się golić. Jeśli skóra jest obolała, używaj elektrycznej maszynki do golenia.

• Bierz krótkie prysznice lub kąpiele w letniej wodzie.

• Przyłóż chłodny ręcznik do suchych, swędzących miejsc.

?

Ukryj przebarwienia skóry

Przebarwienia skóry mogą być nieestetyczną niespodzianką w trakcie i po leczeniu nowotworu. Niektóre obszary skóry mogą stać się ciemniejsze (hiperpigmentacja), czerwone lub przybierać odcienie czerni, błękitu, zieleni lub żółci. Może też pojawić się wysypka, zwłaszcza w reakcji na zastrzyki.

Wszystko to powinno zniknąć po zakończeniu leczenia. Jeśli jednak chcesz to ukryć, eksperci twierdzą, że możesz użyć makijażu, aby zakryć wysypkę spowodowaną lekami przeciwnowotworowymi. Należy jednak pamiętać, że taka próba może przynieść odwrotne skutki: Każdy produkt, który nałożysz na skórę, może ją podrażnić, nawet jeśli przed leczeniem stosowałaś go bez problemów. Najbezpieczniej jest stosować jeden produkt kryjący na raz.

Zmiany na paznokciach

Zmiany w paznokciach są częstym działaniem niepożądanym terapii celowanych i niektórych leków stosowanych w chemioterapii. Zazwyczaj zmiany te dotyczą koloru lub tekstury paznokci i nie są zbyt uciążliwe.

Niewiele można zrobić, jeśli chodzi o zapobieganie, ale istnieją pewne sposoby ochrony słabych paznokci u rąk i nóg.

• Utrzymuj paznokcie w czystości. Obcinaj je krótko, aby ich nie rozdwajać.

• Noś rękawiczki podczas wykonywania prac domowych, takich jak zmywanie, pranie i sprzątanie.

• Unikać manicure i pedicure.

• Nie noś butów, w których czujesz się zbyt ciasno.

?

Wyglądaj jak najlepiej

Mówienie o wyborze mody w kontekście leczenia raka piersi może wydawać się głupie. Ale prawda jest taka, że to, co nosisz w trakcie leczenia, może pomóc złagodzić skutki uboczne.

Moda na zmęczenie. Większość osób, które są w trakcie leczenia raka, nadal musi wykonywać pracę. Upewnij się, że masz w biurze garderobę sprzyjającą zmęczeniu: ubrania, które łatwo się gniotą, i wygodne buty na dni, kiedy Twoje ciało nie toleruje niczego innego.

Zmiana wagi a Twoja garderoba. Chemioterapia może powodować utratę wagi. Steroidy mogą powodować wzdęcia. W trakcie leczenia warto zaopatrzyć się w ubrania, które od początku będą luźne i niekrępujące ruchów, aby móc je swobodnie nosić w miarę zmiany wagi.

Wrażliwa skóra potrzebuje gładkich tkanin. W miarę postępów terapii skóra może stawać się coraz bardziej wrażliwa, sucha lub wilgotna. Nie chcesz nosić wełny ani innych drapiących tkanin, nawet w zimne dni. Wybieraj gładkie, oddychające tkaniny, takie jak miękka bawełna, jedwab lub rayon, w stylu, który lubisz.

Dziesiątki bilionów mikroorganizmów żyjących i pracujących w jelitach – zwanych mikrobiomem – mogą stanowić wskazówki dotyczące zapobiegania, leczenia i przeżycia wielu chorób, w tym raka piersi.

Dziesiątki bilionów mikroorganizmów żyjących i pracujących w jelitach – zwanych mikrobiomem – mogą być wskazówką w zapobieganiu, leczeniu i przetrwaniu wielu chorób, w tym raka piersi.

Mikrobiom wykazuje istotne różnice u osób z rakiem piersi i u osób bez raka piersi, mówi dr Alice Police, dyrektor regionalny ds. chirurgii piersi w Northwell Health Cancer Institute w Nowym Jorku. Nie jest jednak jasne, czy zmiany te pojawiły się przed wystąpieniem raka piersi, czy też na odwrót. Eksperci nie wiedzą również, czy istnieje sposób na zmianę mikrobiomu danej osoby w celu poprawy wyników leczenia raka piersi lub nawet zapobieżenia chorobie, ale jest na to nadzieja.

Co to jest mikrobiom?

Lubię definiować go jako zbiór mikroorganizmów, które żyją w nas i na nas” – wyjaśnia dr Nadim Ajami, dyrektor wykonawczy Programu Innowacyjnych Badań Mikrobiomu i Badań Translacyjnych na Uniwersytecie Teksańskim MD Anderson Cancer Center w Houston. Bakterie, grzyby, pasożyty i wirusy znajdujące się w jelitach i w innych miejscach są tak liczne i tak ważne, że wielu ekspertów uważa je za kolejny organ, a nawet drugi mózg. W sumie mogą one ważyć nawet 5 lub 6 kilogramów.

Mikrobiom w jelitach jest najlepiej poznany, ale nie jest jedyny. W całym organizmie, w tym na skórze, w moczu, w piersiach, a nawet w mleku matki, żyją całe wszechświaty maleńkich organizmów. Większość z tych stworzeń jest dobra i ma duży udział w utrzymywaniu naszego układu odpornościowego w dobrej kondycji do walki z najeźdźcami” – mówi Ajami. Dobre organizmy zajmują również miejsce, które, gdyby pozostało wolne, mogłoby zostać zajęte przez złe.

Kiedy coś zaburza tę równowagę – stan zwany dysbiozą – mogą pojawić się problemy w postaci długotrwałych zaburzeń zdrowotnych, w tym nowotworów. Dysbioza jest również przyczyną stanów zapalnych, które leżą u podstaw wielu chorób.

Ogólnie rzecz biorąc, zdrowy mikrobiom to mikrobiom zróżnicowany, zwłaszcza w jelitach. Im większa liczba bakterii, tym lepiej dla zdrowia” – mówi Ajami.

Stres, aktywność fizyczna, niektóre leki, sen, a zwłaszcza dieta mogą zmienić mikrobiom – mówi Alicia A. Romano, zarejestrowany dietetyk i rzecznik Academy of Nutrition & Dietetics. Na przykład typowa dieta zachodnia, pełna tłuszczów nasyconych i cukru rafinowanego, może prowadzić do dysbiozy. Podobnie jak otyłość, według badań przeprowadzonych w 2020 roku.

Mikrobiom jelitowy a rak

Naukowcy od pewnego czasu wiedzą o związku między rakiem a organizmami takimi jak wirusy i bakterie. Na przykład wirus brodawczaka ludzkiego (HPV) może powodować raka szyjki macicy i inne rodzaje raka. Bakterie Helicobacter pylori przyczyniają się do rozwoju raka żołądka. Jednak społeczności organizmów mogą również wpływać na to, czy zachorujesz na raka, czy nie, oraz jak zareagujesz na leczenie – mówi Ajami.

Część biomu jelitowego zwana estrobolomem może przynajmniej częściowo wyjaśnić związek z rakiem piersi. Znajdują się w nim bakterie, które mogą rozkładać lub metabolizować estrogeny, dzięki czemu są one usuwane z organizmu. Estrogen stanowi źródło około 70% nowotworów piersi. Otyłość jest również powiązana z dysbiozą i większą produkcją estrogenu. Im więcej estrogenu, tym większe prawdopodobieństwo, że tkanki piersi będą się dzielić” – mówi dr Balazs I. Bodai, dyrektor Breast Cancer Survivorship Institute w Kaiser Permanente w Sacramento, Kalifornia. To jest początek raka.

Z badań wiemy, że mikrobiom jelitowy ma duży wpływ na poziom estrogenów” – mówi Bodai. Nie wiemy tylko, jak sprawić, by działał w ten czy inny sposób za pomocą pigułek czy jedzenia”.

Badanie przeprowadzone na myszach wykazało, że zmiana mikrobiomu spowodowała stan zapalny w tkance piersi, co doprowadziło do bardziej agresywnego raka piersi. Inne badania wykazały, że bakterie jelitowe mogą wpływać na skuteczność niektórych metod leczenia.

Prebiotyki i probiotyki

Probiotyki to żywe organizmy w naszych jelitach, które przyczyniają się do dobrego stanu zdrowia, natomiast prebiotyki, jak wyjaśnia Romano, pełnią rolę pożywienia dla mikrobioty jelitowej. Probiotyki najbardziej lubią żywność (prebiotyki) w postaci błonnika, występującego w zdrowych rzeczach, o których tyle się słyszy: owocach (takich jak banany), warzywach (takich jak cebula czy szparagi) i pełnych ziarnach. Prebiotyki można również uzyskać z czosnku.

Same probiotyki można znaleźć w sfermentowanej żywności, takiej jak jogurt, kiszona kapusta i kimchi.

Prebiotyki i probiotyki razem utrzymują mikrobiom jelitowy w równowadze, a najlepszym sposobem na ich dostarczenie jest dieta, zwłaszcza wysokobłonnikowa.

Mamy wiele danych wskazujących na to, że dieta niskotłuszczowa, oparta na produktach roślinnych i ćwiczenia fizyczne mogą zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka piersi” – mówi Police.

Jak twierdzi Bodai, mięso, które często jest hodowane z użyciem antybiotyków, może być głównym czynnikiem powodującym dysbiozę. Wyniszczają one jelita – wyjaśnia. Nabiał, zwłaszcza ser, również może być szkodliwy, ponieważ zawiera wysoki poziom estrogenu. Mówi, że mięso i nabiał raz w tygodniu są prawdopodobnie w porządku. Nie powinny jednak stanowić podstawowego pożywienia.

Wiele osób sięga po suplementy prebiotyczne i probiotyczne, którymi wypełnione są półki sklepowe. Nie ma udowodnionych korzyści z ich stosowania, choć niektóre rodzaje mogą być pomocne w odbudowie mikrobioty po serii antybiotyków.

Dowody na to, czy suplementy zawierające prebiotyki lub probiotyki mają wpływ na ryzyko zachorowania na raka piersi lub przeżywalność, są nadal niejasne – mówi Romano.

Jeśli zdecydujesz się na wypróbowanie suplementu probiotycznego, upewnij się, że zawiera on co najmniej 20-30 miliardów bakterii. Jeśli nie, mówi Bodai, prawdopodobnie nie otrzymujesz odpowiedniej dawki. Przed rozpoczęciem stosowania tego suplementu warto porozmawiać z lekarzem.

Wiele schorzeń może powodować takie objawy piersi, jak guzki, obrzęk, ból i wydzielina z sutka. Dowiedz się, na jakie objawy należy zwracać uwagę i kiedy należy skontaktować się z lekarzem.

Jeśli znajdziesz guzek lub zauważysz inne zmiany w swoich piersiach, możesz obawiać się, że masz raka piersi. I powinnaś umówić się na wizytę u lekarza, by to sprawdzić. Istnieje jednak duże prawdopodobieństwo, że stan Twoich piersi jest niegroźny lub łagodny.

Wiele chorób może powodować takie objawy, jak guzki, obrzęk, ból lub wydzielina z sutka. Lekarz może ustalić, co się dzieje i zapewnić odpowiednie leczenie.

Łagodne guzy piersi

Najczęstszym typem nienowotworowego guza piersi jest włókniak (fibroadenoma). Włókniak może wyglądać jak mały marmur i można go przesuwać pod skórą. Zwykle jest twardy, gumowaty i nie boli.

Lekarze nie są pewni, dlaczego się pojawiają, ale sądzą, że ma to związek z hormonami. Największe prawdopodobieństwo pojawienia się jednego lub więcej włókniaków występuje w wieku 20 i 30 lat.

Jeśli fibroadenoma stale rośnie lub zmienia się, lekarz może usunąć go operacyjnie. Czasami jednak ten rodzaj nowotworu przestaje rosnąć lub kurczy się bez leczenia. Lekarz może po prostu obserwować go pod kątem zmian zachodzących z czasem.

Innym rodzajem łagodnego guza jest brodawczak wewnątrzprzewodowy. Ta brodawkowata masa rośnie w przewodzie mlecznym. Pojedynczy brodawczak może unieść niewielki guzek obok brodawki lub za nią. Może to prowadzić do pojawienia się przezroczystej lub krwawej wydzieliny z sutka. Prawdopodobieństwo zachorowania na ten nowotwór jest największe w wieku 35-55 lat.

Możesz mieć kilka takich guzów dalej od sutka, co zmniejsza prawdopodobieństwo pojawienia się wydzieliny. Lekarz może usunąć brodawczaki chirurgicznie.

Zmiany związane z hormonami

Zmiany poziomu hormonów wydają się odgrywać rolę w dwóch powszechnych schorzeniach, które mogą dotyczyć piersi: zwłóknieniu i torbielach. Zwłóknienie występuje wtedy, gdy tkanka piersi grubieje i jest miejscami twarda lub gumowata. Cysty to ruchome guzki zawierające płyn. Wszystkie te zmiany nazywane są zmianami zwłóknieniowymi.

Zmiany te występują u około połowy kobiet w pewnym okresie ich życia. Największe prawdopodobieństwo wystąpienia zwłóknienia, z torbielami lub bez, występuje przed menopauzą. Zmiany włókniste mogą nasilać się tuż przed miesiączką i zmieniać się w trakcie cyklu. Możesz zauważyć grudki lub wydzielinę z sutków, która wygląda na mętną.

Jeśli torbiel wypełniona jest tylko płynem, nazywana jest torbielą prostą i zazwyczaj nie ma się czym martwić. Jeśli jest wypełniona płynem i ciałami stałymi, nazywana jest torbielą złożoną. Lekarz wykona badania, aby upewnić się, że nie jest to nowotwór.

Jeśli torbiel jest bolesna, lekarz może ją opróżnić za pomocą cienkiej igły. Lekarz może przeprowadzić zabieg chirurgiczny w celu usunięcia bolesnej torbieli, która ciągle powraca.

Jeśli zmiany fibrocystyczne nie są bolesne, lekarz może po prostu obserwować objawy w miarę upływu czasu. W przypadku łagodnego bólu może zalecić takie środki, jak biustonosze podtrzymujące, poduszki grzewcze, leki przeciwbólowe dostępne bez recepty oraz unikanie kofeiny.

Zmiany związane z ciążą i karmieniem piersią

W ciąży Twoje piersi mogą wydawać się bardziej grudkowate niż zwykle. Może to wynikać z faktu, że gruczoły mleczne zwiększają swoją objętość i liczbę. Inne przyczyny zmian w piersiach w ciąży lub podczas karmienia piersią to:

Gruczolak laktacyjny. Ten łagodny nowotwór, który przypomina ruchomy guzek, może być spowodowany hormonami związanymi z ciążą lub karmieniem piersią. Większość gruczolaków laktacyjnych ustępuje samoistnie. Jeśli Twój nie zniknie, lekarz może usunąć go chirurgicznie.

Zapalenie sutka. Ta infekcja najczęściej pojawia się u kobiet karmiących piersią. Może powodować obrzęk, ból, zaczerwienienie i uczucie ciepła w piersiach. Może również wystąpić gorączka, ból głowy lub objawy grypopodobne. Możliwe przyczyny to zatkanie przewodu mlecznego, niecałkowite opróżnienie piersi z mleka lub popękana skóra sutka.

Lekarz zazwyczaj leczy zapalenie sutka antybiotykami. W razie potrzeby opróżnia on dodatkowe mleko z piersi. Jeśli antybiotyki nie pomogą Ci poczuć się lepiej w ciągu tygodnia, porozmawiaj z lekarzem. Być może konieczne będzie wykonanie badania w celu potwierdzenia, że objawy nie są nowotworowe.

Galactocele. Ta wypełniona mlekiem torbiel może pojawić się w czasie ciąży lub karmienia piersią. Lekarze uważają, że jest ona spowodowana zatkanym przewodem mlecznym. Jest to wyczuwalny lub bolesny guzek. Środki zaradcze, takie jak chłodne okłady, okłady z lodu lub podtrzymujący biustonosz, mogą złagodzić ból. Lekarz może również leczyć galactocele poprzez jego opróżnienie. Jeśli dojdzie do zakażenia, konieczne będzie podanie antybiotyków.

Krwawa wydzielina z sutków. Może się to zdarzyć, gdy jesteś w ciąży lub karmisz piersią. Lekarz sprawdzi, czy przyczyną nie jest stan chorobowy lub uraz, o którym nie wiedziałaś. Jeśli badania wykażą, że nie ma powodów do obaw, lekarz będzie obserwował, czy stan się poprawia.

Ropień

Zbierająca się ropa jest odczuwana jako delikatny guzek. Możesz także mieć gorączkę lub po prostu źle się czuć. Ropień piersi może pojawić się, jeśli masz zapalenie sutka i nie zostałaś poddana leczeniu lub leczenie nie przyniosło oczekiwanych rezultatów. Lekarz może opróżnić go za pomocą igły lub chirurgicznie. Następnie prawdopodobnie przepisze antybiotyki.

Ektazja przewodu

Zablokowany przewód mleczny może być przyczyną tego schorzenia, które staje się coraz częstsze w miarę zbliżania się do menopauzy. Zwykle nie powoduje on żadnych objawów, ale u niektórych kobiet występuje:

• Lepką, gęstą wydzielinę z sutków, która może mieć kolor biały, zielony lub czarny

• Delikatna, czerwona brodawka lub otoczka sutkowa (skóra wokół sutka)

• Sutek, który skręca się do wewnątrz

• Twardy guzek

W zależności od występujących objawów, leczenie może obejmować ciepłe okłady, antybiotyki lub zabieg chirurgiczny.

Martwica tkanki tłuszczowej

Może się to zdarzyć, gdy tkanka tłuszczowa w piersi ulegnie uszkodzeniu lub po operacji piersi albo naświetlaniu. Może pojawić się guzek spowodowany tkanką bliznowatą lub gdy uszkodzone komórki tłuszczowe zamieniają się w woreczek z płynem zwany torbielą olejową. Martwica tkanki tłuszczowej zwykle nie boli i jest bardziej prawdopodobna, jeśli masz duże piersi.

Czasami ustępuje ona samoistnie. Jeśli torbiel ropna jest bolesna, lekarz może ją opróżnić za pomocą igły. W przypadku guzka, który się powiększa lub staje się coraz bardziej bolesny, możliwa jest operacja.

Guz ziarnistokomórkowy

Ten typ guza jest zazwyczaj łagodny i rzadko zdarza się, aby pojawił się w piersi. Jeśli już do niego dojdzie, zwykle jest to twardy guzek, który można przesunąć palcem. Zazwyczaj pojawia się on w górnej, wewnętrznej części piersi. Lekarz prawdopodobnie zaleci jego usunięcie w drodze operacji.

Guz Phyllodesa

Ten typ guza, który pojawia się w tkance łącznej piersi, jest również rzadki i zazwyczaj nie ma charakteru nowotworowego. Prawdopodobieństwo zachorowania na ten rodzaj guza jest największe po 40. roku życia. Może on objawiać się jako guzek, który nie boli, ale istnieje prawdopodobieństwo, że może być bolesny. Może on szybko rosnąć i rozciągać skórę.

Leczenie łagodnego guza Phyllodesa obejmuje operacje oszczędzające pierś (takie jak lumpektomia lub częściowa mastektomia) lub usunięcie piersi (mastektomia). Jeśli guz jest nowotworowy, może być konieczna operacja i radioterapia.

Rzeczy, które może wykryć lekarz

Niektóre kluczowe informacje na temat stanu zdrowia piersi można uzyskać tylko dzięki badaniom medycznym. Dlatego tak ważne jest, aby przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących badań przesiewowych i kontrolnych piersi.

Zwapnienia. Są to kawałki wapnia w tkance piersi. Nie są one nowotworem, ale czasami mogą być jego oznaką. Można je wykryć podczas badania mammograficznego. Zwapnienia są widoczne na zdjęciu jako jasne, białe plamki lub smugi.

Większe plamki lub kreski, zwane makrozwapnieniami, są zwykle spowodowane niegroźnymi schorzeniami i występują często po 50. roku życia.

Mniejsze plamki, zwane mikrozwapnieniami, mogą być wskazówką, że masz raka lub podwyższone ryzyko jego wystąpienia. Są one bardziej podejrzane, jeśli znacznie różnią się wielkością lub kształtem albo występują w ciasnych skupiskach. Jeśli mammografia je wykaże, lekarz może zalecić wykonanie biopsji. Wówczas specjalista za pomocą igły pobiera próbkę tkanki piersi w celu zbadania jej pod kątem raka.

Atypowa hiperplazja. Lekarz może wykryć ten stan podczas biopsji. Atypowa hiperplazja oznacza, że w tkance piersi znajdują się nieprawidłowe komórki. Istnieją dwa główne typy, przy czym żaden z nich nie jest oznaką raka piersi. Jednak oba typy wiążą się z większym prawdopodobieństwem zachorowania na tę chorobę w późniejszym okresie. Jeśli je masz, lekarz może zalecić badania kontrolne lub leki zmniejszające ryzyko zachorowania na raka piersi.

Gęste piersi. Oznacza to, że Twoje badania mammograficzne wykazują, że w Twoich piersiach znajduje się dużo tkanki włóknistej lub gruczołowej, a mało tkanki tłuszczowej. Gęste piersi to częsta przypadłość. Może to utrudnić radiologowi dostrzeżenie oznak raka piersi, ponieważ zarówno gęsta tkanka, jak i guzy wyglądają na zdjęciach mammograficznych na białe. Radiolog może jednak dostrzec oznaki raka. Dlatego wykonuj badania mammograficzne zgodnie z zaleceniami lekarza.

Pielęgniarka zajmująca się rakiem piersi dzieli się z pacjentkami powszechnymi błędnymi przekonaniami na temat ich choroby i leczenia.

Moi pacjenci są zdecydowanie najlepszą częścią mojej pracy jako pielęgniarki onkologicznej. Widzę ich od momentu postawienia diagnozy do końca życia. Stają się dla mnie jak rodzina.

Jestem pielęgniarką onkologiczną od 22 lat i w tym czasie widziałam, jak ludzie stawiają czoła wielu wyzwaniom – na niektóre z nich byli przygotowani, a na inne nie. Mimo że mają teraz dostęp do znacznie większej ilości informacji, nadal przychodzą z błędnymi wyobrażeniami na temat swojego raka i jego leczenia.

To nie jest walka, to jest podróż

Często zdarza się, że osoby zgłaszające się do nas, zwłaszcza z zaawansowanym rakiem piersi, są przyzwyczajone do tego, że słyszą w mediach i od znajomych, jak wygląda „walka z rakiem”.

Może to być w porządku dla kogoś z wczesnym stadium raka, kto otrzyma skończoną serię zabiegów, a następnie przejdzie na drugą stronę. Ale kiedy masz raka z przerzutami, nie możesz wygrać tej walki. Trzeba radzić sobie z rakiem jak z chorobą przewlekłą i nadawać mu odpowiednie tempo.

Jest to bardzo trudna zmiana dla ludzi, zwłaszcza jeśli u nich najpierw zdiagnozowano raka we wczesnym stadium, zakończyli leczenie, a potem rak powrócił. Ludzie są przytłoczeni. Boją się i są zmęczeni. Czasami po prostu nie mają w sobie siły do walki.

Częścią naszej rozmowy jest odłożenie na bok rozmowy o „walce”. Zamiast tego rozmawiamy o życiu z rakiem i radzeniu sobie z nim.

Możesz nie mieć dostępu do najnowocześniejszych metod leczenia

Wiele osób zgłasza się do nas, chcąc skorzystać z najnowszej terapii – może to być immunoterapia lub inny najnowocześniejszy sposób leczenia, o którym słyszały w wiadomościach.

Jednak podstawową metodą leczenia raka piersi są standardowe terapie, które stosujemy już od dawna. A to dlatego, że wiemy, iż są skuteczne.

Leczenie nie jest tak toksyczne, jak myślisz

W przypadku zaawansowanego raka piersi często zamiast chemioterapii stosuje się terapię hormonalną. Jednak w przypadku chemioterapii pacjentki słyszą tak wiele historii, że zawsze spodziewają się najgorszego. To tak jak z ciążą. Nie słyszy się o normalnych porodach. Słyszy się o horrorach.

Chemioterapia ma złą reputację nie bez powodu. Jest toksyczna. Znamy jednak problemy, które powoduje, i potrafimy sobie z nimi radzić. Nudności, biegunka, owrzodzenia jamy ustnej i inne objawy mogą być kontrolowane. Nawet wypadanie włosów można ograniczyć.

Pamiętaj, aby poinformować o swoich objawach także zespół prowadzący leczenie. Będzie to miało ogromny wpływ na Twoje samopoczucie. Jako pielęgniarka postrzegam swoją pracę jako menedżera objawów. Zawsze zachęcam moich pacjentów, aby dzwonili do mnie, jeśli mają jakiekolwiek objawy związane z leczeniem.

Sytuacja każdego z nas jest inna

Ludzie są teraz znacznie lepiej wykształceni, częściowo dlatego, że mają możliwość wyszukiwania informacji w Google. Niestety, w Google jest wiele króliczych nor, do których można się zapuścić. Czaty internetowe mogą być szczególnie nieprzydatne. Przede wszystkim ludzie mówią o swoich własnych doświadczeniach, które mogą się całkowicie różnić od Twoich. A ludzie, którzy piszą w sieci, mają tendencję do dramatyzowania.

Nawet grupy wsparcia mogą stanowić wyzwanie. Na przykład, możesz być w grupie z osobami w różnych stadiach raka piersi. Niektóre z nich mogą kończyć leczenie, podczas gdy Ty jesteś w trakcie terapii trwającej przez cały czas. To może być trudne.

Jeśli znajdziesz się w grupie wsparcia dla chorych na zaawansowanego raka piersi, niektóre osoby z twojego otoczenia mogą umrzeć. To może być bardzo przykre. Ostrożnie wybieraj grupę wsparcia. Jeśli chcesz wiedzieć, jakiego wyniku możesz się spodziewać, zapytaj członków swojego zespołu medycznego.

Koszty leczenia mogą cię oślepić

Nowe, specjalistyczne leki na raka piersi mogą być szalenie drogie. A dopóki nie zachorujesz, możesz nie wiedzieć, ile pokryje Twoje ubezpieczenie. Wiele osób myśli, że ma świetne ubezpieczenie, a potem okazuje się, że nie jest ono tak dobre, jak im się wydawało.

Mam jedną pacjentkę, która ma 70 lat i zaawansowanego raka piersi. Zawsze żyła pełnią życia i podróżowała po całym świecie. Jednak kiedy nastąpił postęp choroby, przepisano jej dodatkowy lek. Jej współpłacenie wyniosło prawie 2000 dolarów za miesięczny zapas. Była na emeryturze, a leczenie odebrało jej możliwość podróżowania, czyli tego, co kochała robić najbardziej.

Finansowy drenaż związany z leczeniem dotyka wielu ludzi. Ogranicza im możliwość życia pełnią życia. Pracujemy nad tym, aby leki były refundowane dzięki wcześniejszej zgodzie i pomocy firm farmaceutycznych, ale łamie mi serce, że tak wiele osób stresuje się kosztami leczenia, zamiast zadbać o siebie i spróbować wyzdrowieć.

Będziesz potrzebował wsparcia

Nawet osoby, które żyją z rakiem piersi od wielu lat i pogodziły się z tym faktem, będą miały swoje chwile. Może to być moment, w którym przychodzą na wizyty kontrolne i ogrom choroby powraca.

Ośrodki onkologiczne, takie jak nasz, oferują pomoc pracowników socjalnych i doradców. Jeśli czujesz, że potrzebujesz z kimś porozmawiać, nie czekaj do następnej wizyty. Pracownicy socjalni są również doskonałymi partnerami w rozmowach na temat raka z dziećmi i innymi członkami rodziny.

Rób to, co sprawia ci radość

Życie z rakiem może być frustrujące i stresujące. Chorym często mówi się, że nie wolno im się złościć, że muszą zachować pozytywne nastawienie. Wyrażanie swojej frustracji jest w porządku. Jeśli nie możesz wyrazić jej przed rodziną, porozmawiaj z terapeutą. Jest coś bardzo wyzwalającego w możliwości powiedzenia tego, co się myśli, bez obawy, że ktoś nas oceni lub zdenerwuje.

Myślę też, że bardzo ważne jest znalezienie tego, co sprawia ci radość. Rozmawiaj z przyjaciółmi. Chodzić na spacery. Znajdź rzeczy, które pomogą Ci się zrelaksować, na przykład akupunkturę lub masaż. Takie rzeczy mogą być świetnym środkiem odstresowującym.