Lekarz mówi ci.

Poza rzuceniem palenia, zmniejszeniem spożycia alkoholu, utratą wagi i ćwiczeniami fizycznymi, obniżenie ryzyka zachorowania na raka zależy przede wszystkim od zdrowej diety. Oto co należy jeść, a czego unikać, aby zwiększyć swoje szanse na korzyść.

Jedzenie w walce z rakiem

Dieta antyrakowa

John Casey Z archiwum lekarza

Wiesz już, że niepalenie papierosów, utrzymywanie zdrowej wagi i umiarkowane spożywanie alkoholu są kluczem do uniknięcia raka. Ale co, jeśli chcesz pójść o krok dalej w zapobieganiu nowotworom? Co jeszcze możesz zrobić? Eksperci twierdzą, że to proste – jeść prawidłowo.

Mimo że czynniki niezależne od nas, takie jak genetyka i środowisko, odgrywają dużą rolę w rozwoju raka, odpowiednia dieta może przechylić szalę na Twoją korzyść.

Badania wykazują, że sposób odżywiania się jest ściśle związany z ryzykiem zachorowania na kilka rodzajów nowotworów. American Cancer Society szacuje, że aż 35% zgonów z powodu nowotworów może być związanych z czynnikami żywieniowymi.

„Dieta o niskiej zawartości tłuszczu i wysokiej zawartości błonnika, owoców, warzyw i produktów zbożowych wiąże się ze zmniejszonym ryzykiem zachorowania na wiele nowotworów” – mówi Elaine Magee, MPH, RD, autorka m.in. książek Tell Me What to Eat to Help Avoid Breast Cancer i Eating Well for a Healthy Menopause. W jednym z ostatnich dwuletnich badań pacjenci z nieczerniakowym rakiem skóry, stosujący dietę o zawartości 20% kalorii pochodzących z tłuszczu, mieli pod koniec badania pięć razy mniej nowych nowotworów skóry niż pacjenci z grupy kontrolnej, stosującej typową dietę o zawartości 38% kalorii pochodzących z tłuszczu.

W innym badaniu, jak mówi Magee, dieta niskotłuszczowa zmniejszyła gęstość tkanki piersi u kobiet w okresie menopauzy, co może zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka piersi.

Prosty plan

Zalecenia American Institute for Cancer Research dotyczące diety i stylu życia mogą stanowić punkt wyjścia do opracowania własnego planu żywieniowego zapobiegającego nowotworom:

• Nie jedz więcej niż 3 uncje czerwonego mięsa dziennie – to mniej więcej tyle, ile wynosi talia kart.

• Ogranicz tłuste potrawy.

• Unikaj słonych przekąsek, a jako przypraw używaj ziół i przypraw zamiast soli.

• Mężczyźni powinni ograniczyć spożywanie alkoholu do dwóch napojów dziennie, a kobiety do jednego dziennie.

• Nie należy spożywać zwęglonych potraw.

• Unikaj nadwagi. Ogranicz przyrost masy ciała w wieku dojrzałym.

• Spaceruj codziennie przez godzinę (lub wykonuj równoważne ćwiczenia fizyczne).

Mimo że Amerykanie powoli zaczynają stosować zdrowszą dietę, nadal istnieje duża różnica między zalecanymi wzorcami żywieniowymi a tym, co faktycznie jemy. Według CDC, tylko około 25% dorosłych w USA spożywa zalecane pięć lub więcej porcji owoców i warzyw każdego dnia.

„Spożywanie od pięciu do dziewięciu porcji owoców i warzyw każdego dnia w znacznym stopniu zmniejsza ryzyko zachorowania na raka” – mówi Melanie Polk, RD, dyrektor ds. żywienia w Amerykańskim Instytucie Badań nad Rakiem (AICR).

Jak mówi Polk, spożywanie tak wielu porcji nie musi być trudne.

„Uczyń to w prosty sposób”, radzi. „Dodaj garść borówek do płatków śniadaniowych rano. Jeśli jesz kanapkę na lunch, dodaj do niej dużo plasterków pomidora i sałaty. Brokuły można dodawać do zup lub posypywać nimi pizzę z oliwkami, cebulą i grzybami. Zamiast pakowanej przekąski po południu, zjedz jabłko lub banana. To wszystko pomaga.”

Pokarmy roślinne wydają się najbardziej chronić przed rakiem. Są one bogate w błonnik, przeciwutleniacze i pomocne związki fitochemiczne.

„Wstępne dowody potwierdzają przypuszczenia, że substancje zawarte w siemieniu lnianym mogą pomóc w blokowaniu substancji, które promują raka” – mówi Magee. „W badaniach na zwierzętach wykazano, że kwasy tłuszczowe omega-3, które znajdują się w rybach i niektórych pokarmach roślinnych, w tym w siemieniu lnianym, spowalniają lub zapobiegają rozwojowi niektórych nowotworów”.

Dieta dla osób z grupy wysokiego ryzyka

Odpowiednia dieta może pomóc nawet osobom, u których w rodzinie występowały przypadki niektórych nowotworów.

„Występowanie raka w rodzinie nie oznacza, że każda osoba w rodzinie na niego zachoruje” – mówi Polk. „W przypadku osób z grupy wysokiego ryzyka, dieta powinna być częścią planu badań przesiewowych w kierunku wczesnego wykrywania, opracowanego przez lekarza”.

Dla osoby, u której już zdiagnozowano raka, obraz odżywiania jest nieco bardziej mroczny. Nie ma jednej odpowiedzi, która odpowiadałaby wszystkim.

„Zmiany w organizmie mogą być spowodowane reakcją pacjenta na nowotwór, skutkami ubocznymi leczenia, niektórymi lekami lub kombinacją tych czynników” – mówi Magee. „Niektóre praktyki dietetyczne, takie jak suplementacja siemieniem lnianym, mogą konkurować z lekiem takim jak tamoksyfen. Dlatego ważne jest, aby omówić dietę z onkologiem”.

Polk zaleca, aby pacjenci chorzy na raka współpracowali z dietetykiem przy podejmowaniu decyzji dotyczących diety.

„Kiedy pacjent angażuje się w podejmowanie decyzji dotyczących leczenia i diety, czuje się mniej bierny, a bardziej czuje, że jest częścią własnego zespołu opieki zdrowotnej” – mówi.

Pierwotnie opublikowano 30 września 2002 r.

Najłatwiej leczyć raka żołądka, gdy jest wcześnie wykryty. Poznaj przyczyny, objawy i sposoby leczenia raka żołądka.

Rak żołądka zaczyna się, gdy komórki rakowe tworzą się w wewnętrznej wyściółce żołądka. Komórki te mogą urosnąć do rozmiarów guza. Choroba ta, zwana również rakiem żołądka, zwykle rozwija się powoli przez wiele lat. Rak żołądka występuje najczęściej u osób w wieku od 60 do 80 lat.

Prawie wszystkie nowotwory żołądka (około 95%) mają swój początek w tkance gruczołowej wyściełającej żołądek. Nowotwór może rozprzestrzeniać się wzdłuż ściany żołądka lub może rosnąć bezpośrednio przez ścianę i wydzielać komórki do krwiobiegu lub układu limfatycznego. Po przekroczeniu żołądka rak może rozprzestrzenić się na inne narządy.

Nowotwory żołądka są klasyfikowane zgodnie z rodzajem tkanki, w której mają swój początek.

• Gruczolakoraki – najczęstsze – rozpoczynają się w gruczołowej wyściółce żołądka.

• Chłoniaki rozwijają się z limfocytów, rodzaju komórek krwi biorących udział w układzie odpornościowym.

• Mięsaki obejmują tkankę łączną (mięśnie, tłuszcz lub naczynia krwionośne).

• Inne typy to rakowiak, rak drobnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy.

• W żołądku obserwuje się również przerzuty nowotworów z raka piersi, czerniaka i innych pierwotnych miejsc występowania nowotworów.

Jeśli znasz objawy raka żołądka, wraz z lekarzem możesz być w stanie wykryć go we wczesnym stadium, kiedy najłatwiej jest go leczyć.

Co wywołuje raka żołądka?

Naukowcy nie wiedzą dokładnie, co sprawia, że komórki rakowe zaczynają się rozwijać w żołądku. Znanych jest jednak kilka czynników, które mogą zwiększać ryzyko zachorowania. Jedną z nich jest zakażenie powszechnie występującą bakterią H. pylori, która powoduje wrzody. Zapalenie jelit, zwane zapaleniem żołądka, pewien rodzaj długotrwałej niedokrwistości, zwanej niedokrwistością niedoborową, oraz narośla w żołądku, zwane polipami, również mogą zwiększać ryzyko zachorowania na raka.

Inne czynniki, które wydają się odgrywać rolę w zwiększaniu ryzyka, to:

• Palenie tytoniu

• Nadwaga lub otyłość

• Dieta bogata w produkty wędzone, kiszone lub słone

• Regularne picie alkoholu

• Operacja żołądka z powodu wrzodów

• Krew grupy A

• Zakażenie wirusem Epsteina-Barr

• Niektóre geny

• Praca w przemyśle węglowym, metalowym, drzewnym lub gumowym

• Narażenie na działanie azbestu

• Występowanie raka żołądka w rodzinie

• Czynniki dziedziczne, takie jak rodzinna polipowatość gruczolakowata, dziedziczny niepolipowaty rak jelita grubego (zespół Lyncha) i zespół Peutza-Jeghersa

?

Jakie są objawy raka żołądka?

We wczesnym stadium rak żołądka może powodować:

• Niestrawność

• Uczucie wzdęcia po zjedzeniu posiłku

• Zgaga

• Lekkie mdłości

• Utrata apetytu

Samo występowanie niestrawności lub zgagi po posiłku nie oznacza, że masz raka. Jeśli jednak często odczuwasz te objawy, porozmawiaj z lekarzem. Może on sprawdzić, czy masz inne czynniki ryzyka i przeprowadzić badania w celu wykrycia ewentualnych problemów.

W miarę wzrostu guza żołądka mogą wystąpić poważniejsze objawy, takie jak:

• Ból brzucha

• Krew w stolcu

• Wymioty

• Utrata wagi bez powodu

• Kłopoty z połykaniem

• Żółknące oczy lub skóra

• Obrzęk brzucha

• Zaparcie lub biegunka

• Osłabienie lub uczucie zmęczenia

• Zgaga

?

Jak rozpoznaje się raka żołądka?

Lekarze zazwyczaj nie wykonują rutynowych badań przesiewowych w kierunku raka żołądka. Dzieje się tak głównie dlatego, że nie występuje on zbyt często, więc dodatkowe badania nie są pomocne. W rzeczywistości liczba zachorowań na raka żołądka zmniejszyła się w ciągu ostatnich 60 lat.

Jeśli jednak jesteś w grupie podwyższonego ryzyka zachorowania, porozmawiaj z lekarzem, aby dowiedzieć się, jak na niego uważać. Możesz poddać się takim samym badaniom, jakie wykonałby, gdybyś miał objawy i szukał diagnozy.

Aby dowiedzieć się, czy masz raka żołądka, lekarz zaczyna od badania fizycznego. Zapyta także o Twoją historię choroby, aby sprawdzić, czy masz jakieś czynniki ryzyka zachorowania na raka żołądka lub czy chorowali na niego członkowie Twojej rodziny. Następnie może wykonać kilka badań, w tym:

• Badania krwi

  w celu wykrycia oznak raka w twoim organizmie.

• Endoskopia górna

  . Lekarz wprowadzi do gardła cienką, giętką rurkę z małą kamerą, aby zajrzeć do żołądka.

• Badanie seryjne górnego odcinka przewodu pokarmowego

  . Wypijesz kredowy płyn zawierający substancję zwaną bar. Płyn ten pokrywa żołądek i sprawia, że jest on lepiej widoczny na zdjęciach rentgenowskich.

• Tomografia komputerowa.

  Jest to silne promieniowanie rentgenowskie, które pozwala na uzyskanie szczegółowych obrazów wnętrza ciała.

• Biopsja.

  Lekarz pobiera niewielki fragment tkanki z żołądka, który ogląda pod mikroskopem w poszukiwaniu komórek rakowych. Może to zrobić podczas endoskopii.

?

Jakie są metody leczenia raka żołądka?

Z rakiem żołądka można walczyć za pomocą wielu metod leczenia. To, które z nich wybierzesz wspólnie z lekarzem, zależy od czasu trwania choroby lub stopnia jej rozprzestrzenienia w organizmie, czyli od stadium zaawansowania raka:

Etap 0. Jest to sytuacja, w której w wewnętrznej wyściółce żołądka znajduje się grupa niezdrowych komórek, które mogą przekształcić się w raka. Zwykle leczy się go poprzez operację. Lekarz może usunąć część lub całość żołądka, a także pobliskie węzły chłonne – małe narządy, które są częścią systemu zwalczania zarazków w organizmie.

Etap I. Na tym etapie guz znajduje się w wyściółce żołądka i mógł rozprzestrzenić się na węzły chłonne. Podobnie jak w przypadku stadium 0, prawdopodobnie zostanie przeprowadzona operacja usunięcia części lub całości żołądka oraz pobliskich węzłów chłonnych. Możliwe, że zostaniesz także poddany chemioterapii lub chemioradioterapii. Zabiegi te mogą być stosowane przed operacją w celu zmniejszenia guza oraz po operacji w celu zniszczenia raka, który pozostał.

Chemioterapia wykorzystuje leki do atakowania komórek nowotworowych. Chemoradioterapia to chemioterapia i radioterapia, która niszczy komórki nowotworowe wiązkami promieni o wysokiej energii.

Etap II. Rak rozprzestrzenił się do głębszych warstw żołądka i być może do pobliskich węzłów chłonnych. Podstawowym sposobem leczenia jest nadal operacja usunięcia części lub całości żołądka, a także pobliskich węzłów chłonnych. Bardzo prawdopodobne jest, że przed operacją zostaniesz poddany chemioterapii lub chemioradioterapii, a być może także jednej z tych metod po operacji.

Etap III. Nowotwór może być teraz we wszystkich warstwach żołądka, a także w innych narządach znajdujących się w pobliżu, takich jak śledziona czy okrężnica. Może też być mniejszy, ale sięgać głęboko do węzłów chłonnych.

W takim przypadku zazwyczaj przeprowadza się operację usunięcia całego żołądka oraz chemioterapię lub chemioradioterapię. W niektórych przypadkach pozwala to na wyleczenie choroby. Jeśli nie, może przynajmniej pomóc w łagodzeniu objawów.

Jeśli jesteś zbyt chory na operację, możesz poddać się chemioterapii, naświetlaniom lub obu tym metodom, w zależności od tego, co jest w stanie znieść Twój organizm.

IV stadium. W tym ostatnim stadium rak rozprzestrzenił się daleko i szeroko na takie narządy, jak wątroba, płuca czy mózg. Jest on znacznie trudniejszy do wyleczenia, ale lekarz może pomóc w jego opanowaniu i złagodzeniu objawów.

Jeśli guz blokuje część układu pokarmowego, możesz otrzymać:

• Zabieg polegający na zniszczeniu części guza za pomocą lasera umieszczonego w endoskopie – cienkiej rurce wsuwanej do gardła.

• Cienka metalowa rurka zwana stentem, która może zapewnić prawidłowy przepływ krwi. Można ją umieścić między żołądkiem a przełykiem lub między żołądkiem a jelitem cienkim.

• Operacja ominięcia żołądka w celu stworzenia drogi wokół guza.

• Chirurgia mająca na celu usunięcie części żołądka.

Na tym etapie może być zastosowana chemioterapia, radioterapia lub oba te środki. Może być również stosowana terapia celowana. Leki te atakują komórki nowotworowe, ale zdrowe pozostawiają w spokoju, co może oznaczać mniej skutków ubocznych.

Jak mogę zapobiegać rakowi żołądka?

Jeśli masz wrzody spowodowane zakażeniem H. pylori, poddaj się leczeniu. Antybiotyki mogą zabić bakterię, a inne leki wyleczą wrzody w wyściółce żołądka, zmniejszając ryzyko zachorowania na raka.

Codziennie umieszczaj na talerzu więcej świeżych owoców i warzyw. Są one bogate w błonnik i niektóre witaminy, które mogą obniżyć ryzyko zachorowania na raka. Unikaj bardzo słonych, marynowanych, peklowanych lub wędzonych potraw, takich jak hot dogi, przetworzone wędliny czy wędzone sery. Utrzymuj także prawidłową wagę ciała. Nadwaga lub otyłość również mogą zwiększać ryzyko zachorowania.

Ryzyko zachorowania na raka żołądka podwaja się, jeśli używasz tytoniu.

Jeśli codziennie przyjmujesz aspirynę w celu zapobiegania chorobom serca lub leki z grupy NLPZ na zapalenie stawów, porozmawiaj z lekarzem o tym, jak leki te mogą wpływać na żołądek.

Czy cukier powoduje raka lub przyspiesza jego wzrost? Niektórzy eksperci uważają, że tak, podczas gdy inni sądzą, że prawdziwym winowajcą jest coś, co może się zdarzyć, jeśli spożywamy zbyt dużo cukru.

Być może słyszałeś, że cukier powoduje raka lub przyspiesza jego wzrost. W pewnym sensie ma to sens. Każda komórka Twojego ciała wykorzystuje cukier (glukozę) do produkcji energii. Jednak komórki nowotworowe zużywają go około 200 razy więcej niż komórki prawidłowe. Guzy, które rozpoczynają się w cienkich, płaskich komórkach (płaskonabłonkowych) w płucach, pochłaniają jeszcze więcej glukozy. Potrzebują ogromnych ilości cukru, aby napędzać swój wzrost.

Cukier, którego potrzebują Twoje komórki, pochodzi z Twojej diety. I to nie tylko w słodkich deserach czy ogromnych kawach mokka z białą czekoladą. Cukier znajduje się także w:

• Owocach (fruktoza)

• Warzywa (glukoza)

• Produkty mleczne (laktoza)

• Węglowodany, takie jak chleb, makaron i ryż

Co by się stało, gdybyś wyeliminował te pokarmy? Czy spowolniłoby to rozwój raka lub powstrzymało go przed powstaniem?

Jak dotąd nie ma wielu dowodów na to, że dieta niskocukrowa lub niskowęglowodanowa zmniejsza ryzyko zachorowania na raka. Jednym z wyjątków jest rak przełyku, przewodu biegnącego od gardła do żołądka. Najnowsze badania sugerują, że cukier i słodzone napoje mogą zwiększać ryzyko zachorowania na ten nowotwór o 70% lub więcej.

Czy to otyłość?

Wielu ekspertów, w tym American Cancer Society i National Cancer Institute, nie uważa, aby cukier powodował raka. Twierdzą oni, że prawdziwym problemem jest otyłość.

Komórki tłuszczowe uwalniają białka zapalne zwane adipokinami. Mogą one uszkadzać DNA i ostatecznie powodować nowotwory. Im więcej masz komórek tłuszczowych, tym więcej tych białek jest prawdopodobne.

Nadwaga lub otyłość zwiększa ryzyko zachorowania na co najmniej 13 rodzajów raka, w tym raka piersi, wątroby i jelita grubego.

A może cukier?

Inni eksperci w dziedzinie nowotworów twierdzą, że cukier sam w sobie może być przyczyną raka. Jednym z nich jest dr Lewis Cantley, badacz nowotworów, dyrektor Meyer Cancer Center w Weill Cornell Medicine w Nowym Jorku.

Cantley uważa, że niektóre nowotwory mogą zaczynać się od wysokiego poziomu insuliny, hormonu, który kontroluje ilość cukru we krwi. Jego badania wskazują, że wysoki poziom insuliny może być przyczyną raka. A tym, co podnosi poziom insuliny, jest cukier.

On sam nie je cukru, ponieważ uważa, że związek między cukrem a rakiem jest oczywisty.

Co powinienem jeść?

Nawet jeśli nie sądzisz, że cukier może powodować raka, nadal warto jeść mniej cukru. Badania wykazały, że należy ograniczyć się do 6 łyżeczek dziennie w przypadku kobiet i 9 łyżeczek w przypadku mężczyzn. Jednak większość ludzi w Stanach Zjednoczonych spożywa około 22 łyżeczek. To daje 130 funtów cukru rocznie.

Cantley twierdzi, że oznacza to, iż wielu Amerykanów ma cały czas wysoki poziom insuliny i wyższe ryzyko zachorowania na raka.

Doktor Peiying Yang, badacz nowotworów i profesor nadzwyczajny w M.D. Anderson Cancer Center w Houston, zgadza się z tym stwierdzeniem.

Byłabym zaskoczona, gdyby zmniejszenie spożycia cukru nie pomogło w zmniejszeniu ryzyka zachorowania na raka” – mówi. Sensowne jest ograniczenie cukru dodanego, w tym wysokofruktozowego syropu kukurydzianego w napojach bezalkoholowych, słodzonych herbatach, napojach dla sportowców i żywności przetworzonej, a także słodyczy, ciastek, lodów i słodzonych płatków śniadaniowych.

Często pyta się ją, czy może jeść owoce, ponieważ wiele owoców zawiera dużo fruktozy.

Yang wyjaśnia, że owoce można jeść jako część normalnej diety, ale powinno być ich mniej niż warzyw. Jeśli zalecana porcja to pięć owoców i warzyw dziennie, co najmniej trzy porcje powinny pochodzić z warzyw.

Na co zwracać uwagę

Niełatwo jest wyśledzić wszystkie spożywane cukry. Jest on ukryty w rzeczach, których się nie spodziewasz, takich jak zupy, sosy sałatkowe, masło orzechowe, jogurt, ketchup, płatki owsiane, mleko orzechowe i hot dogi.

Często na etykiecie nie jest nawet podana nazwa cukru (sacharoza).

Istnieje ponad 60 nazw cukru dodanego. Niektóre z nich, takie jak maltoza, dekstroza i glukoza, kończą się na ose. Zwróć też uwagę na:

• Nektar owocowy

• Syropy kukurydziane, ryżowe i klonowe

• Miód

• Melasa

• Agawa

Mogą wydawać się zdrowsze od sacharozy. Ale dla Twoich komórek to tylko cukier.

Przeżycie choroby nowotworowej i przejście przez leczenie to wielkie osiągnięcia. Większość, jeśli nie wszyscy, którzy przeżyli, znajdują nowy priorytet w życiu: nie dopuścić do nawrotu choroby nowotworowej. Najnowsze badania sugerują, że ćwiczenia fizyczne dla pacjentów chorych na raka mogą w tym pomóc.

Przeżycie choroby nowotworowej i przejście przez leczenie to wielkie osiągnięcia. Większość, jeśli nie wszyscy, którzy przeżyli, znajdują nowy priorytet w życiu: nie dopuścić do nawrotu choroby nowotworowej. Najnowsze badania sugerują, że ćwiczenia fizyczne dla chorych na raka mogą w tym pomóc.

Jeśli udało Ci się przejść przez trudną drogę diagnozy i leczenia raka, prawdopodobnie zastanawiasz się, co możesz zrobić, aby zachować zdrowie. Ale jaki jest najlepszy sposób na uzyskanie dobrej kondycji fizycznej i maksymalizację długotrwałego zdrowia? Lekarz rozmawiał z ekspertami na temat najlepszych ćwiczeń dla pacjentów z chorobą nowotworową po zakończeniu leczenia.

Ćwiczenia dla pacjentów chorych na raka: Dłuższe życie, mniej nawrotów

Istnieje wiele dowodów na to, że ćwiczenia fizyczne i prawidłowe odżywianie mogą pomóc w zapobieganiu zachorowaniom na raka. Najnowsze informacje wskazują, że ćwiczenia fizyczne dla pacjentów chorych na raka mogą także zapobiegać nawrotom choroby.

„Kilka ostatnich badań sugeruje, że wyższy poziom aktywności fizycznej wiąże się ze zmniejszonym ryzykiem nawrotu nowotworu i dłuższym czasem przeżycia po zdiagnozowaniu raka” – powiedział dr Kerry Courneya, profesor i Canada Research Chair in Physical Activity and Cancer na Uniwersytecie Alberty w Edmonton w Kanadzie.

W badaniach dotyczących kilku różnych nowotworów nadwaga po zakończeniu leczenia była związana z krótszym czasem przeżycia i wyższym ryzykiem nawrotu nowotworu.

Zgodnie z najnowszymi wynikami badań kobiety, które ćwiczą po zakończeniu leczenia raka piersi, żyją dłużej i rzadziej dochodzi u nich do nawrotów choroby. Jak wykazały dwa najnowsze badania kliniczne, osoby, które przeżyły raka jelita grubego, a które ćwiczyły, żyły dłużej niż osoby, które tego nie robiły.

„Jest oczywiste, że każdy, kto przeżył raka, chce zrobić wszystko, co w jego mocy” – mówi Colleen Doyle, MS, RD, dyrektor ds. żywienia i aktywności fizycznej w American Cancer Society. Dodaje: „Z pewnością niektóre z ich celów w zakresie zdrowego trybu życia powinny dotyczyć kontroli wagi” i ćwiczeń fizycznych.

To, co podejrzewali eksperci, zostało teraz udowodnione. Osobom, które przeżyły raka, ćwiczenia mogą pomóc w dłuższym życiu – wolnym od raka.

Ćwiczenia dla chorych na raka: Co z tego będę miał?

Korzyści płynące z ćwiczeń fizycznych dla ogółu społeczeństwa są dobrze nagłośnione. Ale co, jeśli jesteś pacjentem chorym na raka?

„Ćwiczenia fizyczne przynoszą wiele takich samych korzyści osobom, które przeżyły chorobę nowotworową, jak i innym dorosłym” – mówi Courneya. Niektóre z tych korzyści to zwiększona sprawność fizyczna, większa siła mięśni, beztłuszczowa masa ciała i mniejszy przyrost masy ciała.

Innymi słowy, ćwiczenia dla chorych na raka mogą sprawić, że będziesz sprawniejszy, silniejszy i szczuplejszy – jak każdy, kto ćwiczy.

Ćwiczenia mogą również:

• Poprawić nastrój.

• Zwiększenie pewności siebie.

• Zmniejsz zmęczenie.

• Obniżenie ryzyka wystąpienia chorób układu krążenia i cukrzycy.

Ćwiczenia dla pacjentów chorych na raka: Kiedy zacząć

Kiedy należy zacząć ćwiczyć po zdiagnozowaniu i leczeniu raka? „Tak szybko, jak to możliwe” – podkreśla Courneya.

Badania pokazują, że po zdiagnozowaniu raka ludzie zwalniają tempo. Stres, depresja, uczucie choroby lub zmęczenia spowodowane chorobą nowotworową lub jej leczeniem sprawiają, że ludzie stają się mniej aktywni.

Problem w tym, że większość ludzi po leczeniu pozostaje w pozycji siedzącej.

„Długoterminowe rozwiązanie problemu zmęczenia, polegające na rezygnacji z aktywności fizycznej, nie jest dobrym rozwiązaniem” – mówi Courneya. „Ważne jest, aby osoby, które przeżyły chorobę nowotworową, wróciły do ćwiczeń fizycznych, które pomogą im w powrocie do zdrowia”.

Innymi słowy: jeśli obniżyłeś poziom aktywności od czasu diagnozy raka, teraz jest czas, aby ponownie się ożywić.

Ćwiczenia dla pacjentów chorych na raka: Co należy robić

Sytuacja każdej osoby jest inna. Przed rozpoczęciem umiarkowanego lub intensywnego programu ćwiczeń należy skonsultować się z lekarzem.

Poniższe rodzaje ćwiczeń mogą pomóc chorym na raka – i wszystkim innym – w powrocie do formy:

• Ćwiczenia gibkościowe (rozciąganie). Praktycznie każdy może wykonywać ćwiczenia gibkościowe. „Rozciąganie jest ważne dla utrzymania ruchu, utrzymania mobilności” – mówi Doyle. Jeśli nie jesteś jeszcze gotowy na bardziej energiczne ćwiczenia, powinieneś przynajmniej zachować elastyczność”.

• Ćwiczenia aerobowe, takie jak szybki marsz, jogging i pływanie. Ten rodzaj ćwiczeń spala kalorie i pomaga schudnąć. Ćwiczenia aerobowe poprawiają także sprawność układu sercowo-naczyniowego, co zmniejsza ryzyko zawału serca, udaru mózgu i cukrzycy.

• Trening oporowy (podnoszenie ciężarów lub ćwiczenia izometryczne), który buduje mięśnie. Wiele osób w wyniku leczenia nowotworu traci mięśnie, ale zyskuje tłuszcz. Dla osób z wysokim stosunkiem tkanki tłuszczowej do masy ciała, „trening oporowy może być szczególnie pomocny” – mówi Doyle.

„Osoby, które przeżyły chorobę nowotworową, powinny wykonywać ćwiczenia aerobowe i ćwiczenia siłowe” – mówi Courneya. „Oba rodzaje ćwiczeń mają kluczowe znaczenie dla ogólnego zdrowia i dobrego samopoczucia osób, które przeżyły chorobę nowotworową”.

Specjalista od ćwiczeń może pomóc w opracowaniu odpowiedniego dla Ciebie programu. Poszukaj osoby certyfikowanej przez American College of Sports Medicine.

Ćwiczenia dla chorych na raka: Jak dużo i jak intensywnie?

Dla ogółu populacji American Cancer Society zaleca „co najmniej 30-60 minut umiarkowanej lub energicznej aktywności fizycznej przez co najmniej 5 dni w tygodniu”.

Udowodniono, że taka ilość ćwiczeń zmniejsza ryzyko zachorowania na raka, choroby układu krążenia i cukrzycę. Eksperci twierdzą, że powinno to być również korzystne dla pacjentów chorych na raka.

Jeśli jednak nie jesteś już bardzo aktywny, nie powinieneś oczekiwać, że uda Ci się to osiągnąć od razu. Jak we wszystkim innym, kluczem jest wyznaczanie sobie małych, osiągalnych celów i bazowanie na swoich sukcesach.

„Jeśli już byłeś aktywny – kontynuuj to!” – mówi Doyle. „Jeśli nie byłeś aktywny, zacznij powoli, ale zacznij coś robić”.

Spróbuj znaleźć aktywność, która sprawia Ci przyjemność. Możesz też umówić się z kimś o podobnym poziomie sprawności fizycznej. Wspólne ćwiczenia z przyjacielem zwiększą Twoją motywację.

Niezależnie od tego, co robisz, nie zniechęcaj się. Robienie czegokolwiek jest lepsze niż nierobienie niczego”.

„Kluczem jest powolne rozpoczynanie ćwiczeń i budowanie energii ciała w miarę upływu czasu” – mówi Courneya. „Twoje ciało wiele przeszło i trzeba stawiać mu wyzwania stopniowo”.

Możesz zwiększyć swoją aktywność fizyczną bez zapisywania się na siłownię, a nawet wychodzenia z domu. Na początek wystarczy włączyć więcej aktywności do codziennej rutyny. Oto kilka propozycji:

• Zamiast jeździć windą, chodź po schodach.

• Kup krokomierz (licznik kroków) i codziennie zwiększaj liczbę kroków.

• Rób częste przerwy w ciągu dnia, aby stać, rozciągać się i chodzić na krótkie spacery.

• Sprawdź spiżarnię. Podnoszenie puszek, butelek po detergentach lub innych ciężkich rzeczy buduje mięśnie. Wykonaj trzy zestawy po 10 powtórzeń lub do momentu, gdy poczujesz, że mięśnie się męczą.

A jeśli jesteś zbyt zmęczony, by ćwiczyć?

Według Courneya „Czasami zmęczenie może być tak duże, że dobrze jest tymczasowo odpocząć”. Odpocznij przez jakiś czas, zacznij znowu powoli ćwiczyć i zwiększaj wysiłek. Twój poziom energii wzrośnie w dłuższej perspektywie.

Ćwiczenia dla pacjentów chorych na raka: Na co należy uważać

Czy istnieją jakieś negatywne strony ćwiczeń fizycznych dla pacjentów chorych na raka?

„Ryzyko dla osób, które przeżyły chorobę nowotworową, nie różni się zbytnio od ryzyka w populacji ogólnej” – mówi Courneya. Najczęstsze są urazy układu mięśniowo-szkieletowego – bolesność, naciągnięcia i skręcenia.

Ćwiczenia wykonywane przez pacjentów chorych na raka mogą wiązać się z nieco większym ryzykiem wystąpienia problemów z sercem. Jak dodaje Courneya, przed rozpoczęciem programu ćwiczeń o umiarkowanej lub dużej intensywności zawsze warto przeprowadzić pełne badanie fizykalne i uzyskać zgodę onkologa.

Nie przeszedłeś chemioterapii tylko po to, by wylądować na kanapie. Spotkaj się ze swoim lekarzem, opracuj program ćwiczeń i ruszaj się!

Chociaż nie zawsze można zapobiec rakowi żołądka, są rzeczy, które możesz zrobić, aby obniżyć swoje ryzyko. Zacznij stosować te strategie już dziś.

Choć rak żołądka jest czwartym co do częstości występowania nowotworem na świecie, liczba zachorowań na niego spadła w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat. Nie ma gwarancji, że uda Ci się go uniknąć, ale możesz zrobić wiele, by zmniejszyć swoje szanse na jego wystąpienie. Oto, jak zapewnić sobie wszelkie możliwe korzyści.

Sprawdź, czy nie masz wrzodów. Helicobacter pylori (H. pylori) jest powszechnie występującą bakterią. Nie zawsze wywołuje choroby, ale może zainfekować wyściółkę żołądka i spowodować wrzody. Jest to również czynnik rakotwórczy, co oznacza, że może powodować raka. Jeśli masz wrzody żołądka, lekarz może być zmuszony do sprawdzenia, czy masz infekcję H. pylori, a następnie do jej wyleczenia.

Spożywaj produkty. Upewnij się, że każdy posiłek zawiera dużo świeżych owoców i warzyw. Może to zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka żołądka. Świetnym wyborem są pomarańcze, cytryny i grejpfruty. Jednak w przypadku grejpfrutów warto zapytać lekarza, czy nie będą one miały wpływu na przyjmowane leki (w tym statyny, które wiele osób przyjmuje w celu obniżenia poziomu złego cholesterolu LDL). American Cancer Society zaleca spożywanie ryb, drobiu lub fasoli zamiast przetworzonego mięsa lub mięsa czerwonego, a także pełnoziarnistego pieczywa, makaronu i płatków śniadaniowych zamiast ziaren rafinowanych (np. mąka pełnoziarnista zamiast białej).

Ograniczenie żywności wędzonej. W czasach przed powstaniem lodówek ludzie wędzili, kisili i solili żywność, aby ją zakonserwować. Duże ilości soli i konserwantów mogą uszkodzić wyściółkę żołądka i zwiększyć prawdopodobieństwo zachorowania na raka żołądka. Ogranicz więc wędzone i marynowane produkty, w tym solone mięsa i ryby.

Rzuć nałóg. Palenie zwiększa ryzyko zachorowania na wiele rodzajów nowotworów, w tym na raka żołądka. Jeśli potrzebujesz pomocy w rzuceniu palenia, porozmawiaj z lekarzem. Unikaj także biernego palenia innych osób.

Ruszaj się. Ćwiczenie to codzienny nawyk, który procentuje od stóp do głów. Bycie sprawnym i aktywnym może obniżyć ryzyko wystąpienia wielu różnych rodzajów nowotworów i innych problemów zdrowotnych.

Sprawdź swoją wagę. Osoby z nadwagą mogą być bardziej narażone na zachorowanie na raka żołądka. Jeśli nie jesteś pewien, czy Twoja waga mieści się w zdrowym przedziale, zapytaj lekarza.

Rozsądnie stosuj aspirynę. Możesz zażywać aspirynę, ibuprofen i inne podobne leki dostępne bez recepty, aby złagodzić ból, gorączkę lub obrzęk. Mogą one również zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka żołądka i jelita grubego. Nie powinieneś jednak przyjmować tych leków w celu zapobiegania rakowi żołądka, ponieważ mogą one również powodować krwawienie wewnętrzne. Twój lekarz może wyjaśnić, co jest dla Ciebie najlepsze.

Rozważ możliwość wykonania badań genetycznych. Czy rak żołądka występuje w Twojej rodzinie? Badanie genetyczne może wykazać, czy jesteś nosicielem pewnych genów, które zwiększają podatność na raka żołądka, takich jak gen CDH1 i zespół Lyncha.

Lekarz wyjaśnia podstawy raka wątroby.

Wątroba nieustannie filtruje krew krążącą w organizmie, przekształcając składniki odżywcze i leki wchłaniane z przewodu pokarmowego w gotowe do użycia związki chemiczne. Wątroba pełni wiele innych ważnych funkcji, takich jak usuwanie toksyn i innych chemicznych produktów odpadowych z krwi i przygotowywanie ich do wydalenia. Ponieważ cała krew w organizmie musi przez nią przepływać, wątroba jest wyjątkowo łatwo dostępna dla komórek nowotworowych przemieszczających się w krwiobiegu.

Wątroba może zostać zaatakowana przez pierwotnego raka wątroby, który powstaje w wątrobie, lub przez raka, który powstaje w innych częściach ciała, a następnie rozprzestrzenia się na wątrobę. Większość nowotworów wątroby ma charakter wtórny lub przerzutowy, co oznacza, że rozpoczął się w innym miejscu w organizmie. Pierwotny rak wątroby, który rozpoczyna się w wątrobie, stanowi około 2% nowotworów w Stanach Zjednoczonych, ale w niektórych krajach nierozwiniętych nawet połowę wszystkich nowotworów. Wynika to głównie z powszechności występowania zapalenia wątroby, wywoływanego przez zakaźne wirusy, które predysponują do zachorowania na raka wątroby. W Stanach Zjednoczonych pierwotny rak wątroby dotyka dwa razy więcej mężczyzn niż kobiet, średnio w wieku 67 lat.

Ponieważ wątroba składa się z kilku różnych typów komórek, może w niej powstawać kilka rodzajów guzów. Niektóre z nich są łagodne (nienowotworowe), a niektóre są nowotworowe i mogą rozprzestrzeniać się na inne części ciała (dawać przerzuty). Nowotwory te mają różne przyczyny i są różnie leczone. Rokowania co do stanu zdrowia lub powrotu do zdrowia zależą od rodzaju guza.

Do najczęstszych łagodnych guzów wątroby należą:

• Naczyniak

• Gruczolak wątroby

• Ogniskowa hiperplazja guzkowa

• Torbiele

• Lipoma

• Fibroma

• Leiomyoma

Żaden z tych nowotworów nie jest leczony jak rak wątroby. Może zaistnieć konieczność ich chirurgicznego usunięcia, jeśli powodują ból lub krwawienie.

Do nowotworów wątroby należą:

• Rak wątrobowokomórkowy (HCC)

• Cholangiocarcinoma (Są to tak naprawdę nowotwory dróg żółciowych. Nie będą one omawiane w tym artykule).

W tym artykule omówiono raka wątrobowokomórkowego. Ważne jest, aby wiedzieć, jaki rodzaj nowotworu wątroby występuje u pacjenta. Informacje na ten temat można uzyskać od lekarza.

Co powoduje raka wątroby?

Pierwotny rak wątroby (rak wątrobowokomórkowy) występuje zwykle w wątrobach uszkodzonych w wyniku wad wrodzonych, nadużywania alkoholu lub przewlekłych zakażeń chorobami, takimi jak wirusowe zapalenie wątroby typu B i C, hemochromatoza (choroba dziedziczna związana ze zbyt dużą ilością żelaza w wątrobie) i marskość wątroby. Ponad połowa osób, u których rozpoznaje się pierwotnego raka wątroby, cierpi na marskość wątroby – bliznowaty stan wątroby, często spowodowany nadużywaniem alkoholu. Wirusowe zapalenie wątroby typu B i C oraz hemochromatoza mogą powodować trwałe uszkodzenia i niewydolność wątroby. Rak wątroby może być również związany z otyłością i stłuszczeniem wątroby.

Z pierwotnym rakiem wątroby związane są różne substancje rakotwórcze, w tym niektóre herbicydy i substancje chemiczne, takie jak chlorek winylu i arsen. Ryzyko zwiększa również palenie tytoniu, zwłaszcza jeśli nadużywa się alkoholu. W grę wchodzą również aflatoksyny, substancje rakotwórcze wytwarzane przez pewien rodzaj pleśni roślinnej. Aflatoksyny mogą zanieczyszczać pszenicę, orzeszki ziemne, ryż, kukurydzę i soję. Inne przyczyny to hormony androgeny i estrogeny oraz barwnik, dawniej stosowany w badaniach medycznych, zwany torotrastem.

Inne czynniki ryzyka raka wątroby mogą obejmować:

• Twoja płeć.

  Mężczyźni są bardziej narażeni na zachorowanie na raka wątrobowokomórkowego niż kobiety.

• Twoja waga.

  Otyłość może zwiększać ryzyko zachorowania na raka wątrobowokomórkowego.

• Twoja rasa.

  W Stanach Zjednoczonych rak wątroby występuje najczęściej u Azjatów i mieszkańców Wysp Pacyfiku.

• Stosowanie sterydów anabolicznych.

  Hormony męskie nadużywane przez sportowców w celu zwiększenia masy mięśniowej mogą nieznacznie zwiększać ryzyko raka wątroby przy długotrwałym stosowaniu.

• Cukrzyca w wywiadzie.

  Badania sugerują istnienie związku między cukrzycą a rakiem wątroby. Wynika to prawdopodobnie z powiązania cukrzycy z chorobą stłuszczeniową wątroby.

• Wrodzone choroby metaboliczne.

  Choroby, które zaburzają normalny metabolizm organizmu, zwiększają ryzyko wystąpienia raka wątroby.

• Choroby rzadkie.

  Badania wykazały związek między rakiem wątroby a niektórymi rzadkimi chorobami, takimi jak niedobór alfa -1-antytrypsyny, tyrozynemia i choroba Wilsona.

Lekarz omawia 8 prostych sposobów na obniżenie ryzyka zachorowania na raka, w tym konkretne porady dotyczące diety i ćwiczeń fizycznych.

Widziałeś już te pełne szumu nagłówki: Dieta zapobiegająca rakowi! Zmniejsz swoje ryzyko zachorowania na raka o połowę w ciągu zaledwie kilku minut dziennie! Czy to prawda, że możesz zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka dzięki prostym wyborom dokonywanym każdego dnia?

Cóż, w zapobieganiu rakowi nie ma nic magicznego, nie ma zabójczej aplikacji, która sprawi, że od razu będziesz zdrowy. Genetyka odgrywa dużą rolę w powstawaniu nowotworów, więc nawet jeśli starasz się prowadzić całkowicie zdrowe życie, istnieje możliwość, że zachorujesz na raka.

Eksperci szacują jednak, że co najmniej jedna trzecia wszystkich zachorowań na raka wśród dorosłych jest związana ze stylem życia, na który masz wpływ.

Każdy zdrowy wybór i każdy porzucony niezdrowy nawyk zmniejsza ryzyko zachorowania na raka. Oto osiem najzdrowszych nawyków, które możesz wyrobić, aby zapobiec rakowi (oraz dziewiąty, co do którego eksperci są nadal ostrożni).

1. Nie pal.

Rak płuc zabija więcej kobiet i mężczyzn w USA niż jakikolwiek inny nowotwór – 28% wszystkich zgonów z powodu raka, czyli około 160 000 osób każdego roku. Zdecydowana większość tych zgonów jest spowodowana paleniem tytoniu.

I jest to tylko rak płuc. Palenie jest także związane z ponad tuzinem innych nowotworów i odpowiada za 30% wszystkich zgonów z powodu raka.

Dlatego wielu lekarzy twierdzi, że największym krokiem w walce z rakiem, jaki możesz podjąć, jest rzucenie palenia lub nie rozpoczynanie go nigdy. Ale nawet jeśli masz problemy z całkowitym rzuceniem palenia, możesz znacznie zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka, ograniczając palenie.

Badanie opublikowane w Journal of the American Medical Association w 2010 r. wykazało, że palacze, którzy ograniczyli palenie z około 20 papierosów dziennie do mniej niż 10 dziennie, zmniejszyli ryzyko zachorowania na raka płuc o 27%. To dobry pierwszy krok, ale nie należy na nim poprzestawać – dla dobra własnego zdrowia należy rzucić palenie całkowicie.

Nawet jeśli jesteś osobą niepalącą, nie zakładaj, że dym nie przenika do Twojego życia. Każdego roku około 3 000 przypadków raka płuc jest wynikiem narażenia na bierne palenie, a istnieją poważne przesłanki, że inne nowotwory również mogą być związane z biernym paleniem.

Jeśli znajdujesz się w zamkniętym barze lub klubie nocnym, a 100 osób tam pali, to równie dobrze możesz palić ty – mówi dr Mack Ruffin IV, profesor na wydziale medycyny rodzinnej Uniwersytetu Michigan i ekspert w dziedzinie onkologii prewencyjnej. Jeśli wychodzisz z baru, a Twoje ubrania pachną tytoniem, oznacza to, że wdychałeś dużo dymu papierosowego.

Dlatego zastanów się dwa razy, zanim zaczniesz regularnie spędzać wieczory w zadymionych klubach lub pozwalać dziecku regularnie wracać do domu z kimś, kto pali w samochodzie.

2. Nie waż się.

Wiele osób zapewne wie, że zbyt duża masa ciała nie jest dobra dla serca, ale czy wiesz, że jest to także główny czynnik ryzyka zachorowania na raka? Otyłość jest przyczyną około 14% zgonów z powodu raka i ponad 3% nowych zachorowań na raka każdego roku.

Naszym zaleceniem nr 1 w zakresie zmniejszania ryzyka zachorowania na raka jest utrzymanie jak najszczuplejszej masy ciała w granicach zdrowej wagi. To może być jeden z najważniejszych sposobów zapobiegania rakowi – mówi Alice Bender, MS, RD, kierownik ds. komunikacji żywieniowej w American Institute for Cancer Research (AICR).

W listopadzie 2007 r. AICR opublikował raport ekspertów podsumowujący wpływ żywności, odżywiania i aktywności fizycznej na raka i zapobieganie nowotworom. Zgodnie z raportem AICR nadwaga jest związana z występowaniem wielu różnych nowotworów, w tym raka przełyku, trzustki, pęcherzyka żółciowego, piersi, endometrium i nerek.

3. Ruszaj się.

Jak wynika z raportu ekspertów AICR, wszystkie formy aktywności fizycznej pomagają zapobiegać wielu rodzajom raka. Codzienne 30 minut umiarkowanych ćwiczeń nie wystarczy, aby uzyskać sześciopak, ale wiele badań wykazało, że już taka aktywność fizyczna może zmniejszyć ryzyko wystąpienia wielu popularnych nowotworów o 30% do 50%.

Nie ma znaczenia, jaki rodzaj ćwiczeń wykonujesz, ani kiedy – po prostu je wykonuj” – mówi Ruffin. Porównajmy to z paleniem. Jeśli uda Ci się obniżyć swoją wagę do zdrowego poziomu, zwiększ aktywność fizyczną i spożycie warzyw i owoców. Jest to równoznaczne z rzuceniem palenia, jeśli byłeś palaczem. Ludzie nie rozumieją, jak ważne są te czynniki, ponieważ narastają one przez całe życie.

4. Zasadź swój talerz.

Istnieje wiele różnych produktów spożywczych, które mogą pomóc w zapobieganiu niektórym rodzajom raka. Na przykład pomidory, arbuz i inne pokarmy zawierające likopen mają dowody na to, że prawdopodobnie zmniejszają ryzyko zachorowania na raka prostaty – mówi Bender.

Jeśli jednak chcesz zmniejszyć ryzyko zachorowania na wiele rodzajów nowotworów, na talerzu powinny znaleźć się rośliny, zwłaszcza warzywa i owoce nieskrobiowe. Dlatego też w raporcie AICR zaleceniem nr 4 jest spożywanie głównie pokarmów pochodzenia roślinnego – co najmniej 14 uncji każdego dnia. Dieta śródziemnomorska, dieta St. Tropez i dieta zielona opierają się na diecie bogatej w owoce i warzywa. Diety zapobiegające nowotworom są bogate w pokarmy pochodzenia roślinnego.

Nowy amerykański plan talerzowy AICRs oferuje prostą instrukcję, jak odżywiać się, aby zapobiegać nowotworom. Owoce, warzywa, fasola i pełne ziarno powinny zajmować dwie trzecie talerza, a na pozostałą jedną trzecią powinno przypadać chude mięso, ryby i niskotłuszczowy nabiał.

5. Zrezygnuj z napojów.

Jeśli chodzi o zdrowie, alkohol jest mieczem obosiecznym. Istnieje wiele dowodów wskazujących na to, że niewielkie spożycie alkoholu, zwłaszcza czerwonego wina, może być korzystne dla zdrowia serca.

Z drugiej jednak strony okazuje się, że każde spożycie alkoholu może zwiększać ryzyko zachorowania na raka.

Bender twierdzi, że w przypadku raka nie ma bezpiecznego poziomu alkoholu. Jest to reakcja na dawkę: Im więcej pijesz, tym większe jest ryzyko, zwłaszcza w przypadku niektórych nowotworów, takich jak nowotwory jamy ustnej, gardła i przełyku. A jeśli dodatkowo palisz papierosy, to łączne skutki picia i palenia jeszcze bardziej zwiększają ryzyko zachorowania na te nowotwory.

Co należy robić? Zarówno raport ekspertów AICR, jak i American Cancer Society zalecają, aby kobiety ograniczyły spożycie alkoholu do nie więcej niż jednego drinka dziennie, a mężczyźni do nie więcej niż dwóch.

6. Pozbądź się stresu.

Ludzie zawsze chcą wiedzieć, czy stres może zwiększać ryzyko zachorowania na raka – mówi Ruffin. Nie ma przekonujących dowodów na to, że stres sam w sobie jest niezależnym czynnikiem ryzyka zachorowania na raka. Może on jednak prowadzić do podejmowania niezdrowych zachowań w celu poradzenia sobie ze stresem. Jeśli objadasz się, pijesz lub palisz papierosy, aby odreagować stres, wszystkie te zachowania zwiększają ryzyko zachorowania na raka.

Zamiast tego Ruffin zaleca znalezienie zdrowych sposobów radzenia sobie ze stresem, takich jak ćwiczenia fizyczne (które pomagają zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka), medytacja i pisanie dzienników.

7. Opuść ekrany.

Wiele badań przesiewowych w kierunku różnych nowotworów, takich jak mammografia czy badanie stężenia antygenu swoistego dla gruczołu krokowego (PSA), nie zapobiega nowotworom, a jedynie wychwytuje je w bardzo wczesnym stadium, kiedy mogą być bardziej uleczalne.

Jednak inne badania, takie jak testy papilarne i kolonoskopia, mogą pomóc w wykryciu zmian przedrakowych, które nieleczone mogą przekształcić się w raka szyjki macicy lub raka jelita grubego.

Istnieje wiele mylących informacji na temat tego, jakie badania przesiewowe powinny być wykonywane u różnych osób i kiedy. Ruffin radzi, by zamiast próbować dowiedzieć się tego na własną rękę, porozmawiać z lekarzem o swojej indywidualnej sytuacji.

Weźmy na przykład przesiewowe badania mammograficzne. Pytanie nie brzmi: czy kobiety poniżej 50. roku życia powinny wykonywać mammografię, ale czy ja, biorąc pod uwagę moją osobistą sytuację i historię zdrowia w rodzinie, powinnam zacząć wykonywać mammografię przed 50. rokiem życia?

I nie myśl, że jedna rozmowa wystarczy – mówi Ruffin. Zmienia się stan Twojego zdrowia, a wraz z nim nasza wiedza na temat raka i badań przesiewowych. Zapytaj o to swojego lekarza w tym roku, w następnym i jeszcze następnym.

8. Wykop swoje korzenie.

Ruffin radzi wszystkim swoim pacjentom, aby szczegółowo zapoznali się z historią zdrowia swojej rodziny. Historia rodziny pozwala nam naprawdę stworzyć spersonalizowaną strategię zmniejszania ryzyka zachorowania na raka i wczesnego wykrywania go” – mówi. Jest to jednak element, o którym ludzie chyba nie wspominają wystarczająco często.

Kiedy więc następnym razem będziesz miał spotkanie rodzinne, uczyń z niego projekt polegający na zebraniu informacji o tym, kto i kiedy miał jaką chorobę. Spotkajcie się na Skype, Facebooku lub twarzą w twarz i porozmawiajcie o tym, mówi Ruffin.

Inicjatywa Surgeon Generals Family Health History Initiative pozwala na stworzenie spersonalizowanego diagramu, który można pobrać i zachować na własnym komputerze lub skopiować i udostępnić innym członkom rodziny, aby zapewnić sobie stały przepływ informacji.

9. Aspiryna – może, ale z pewną dozą ostrożności.

Czy należy przyjmować aspirynę, aby zapobiec rakowi? Nie ma jeszcze rozstrzygnięcia, ale przynajmniej niektóre dowody wskazują na to, że tak. Duże badanie opublikowane w 2010 roku wykazało, że codzienne stosowanie aspiryny w małej dawce może zmniejszyć ryzyko zgonu z powodu niektórych nowotworów (głównie raka płuc, jelita grubego i przełyku) nawet o 21%.

Regularne stosowanie aspiryny może jednak powodować skutki uboczne, zwłaszcza krwawienie i podrażnienie żołądka. Większość ekspertów twierdzi, że jest o wiele za wcześnie, aby zalecać codzienne przyjmowanie aspiryny o działaniu przeciwnowotworowym.

Wszyscy chcielibyśmy, aby zapobieganie rakowi było tak proste, jak zażycie małej tabletki, ale faktem jest, że znacznie bardziej zmniejszysz ryzyko zachorowania na raka, utrzymując zdrową wagę, ćwicząc oraz jedząc owoce i warzywa, niż zażywając aspirynę – mówi Ruffin.

Przed rozpoczęciem regularnego przyjmowania aspiryny z jakiegokolwiek powodu porozmawiaj z lekarzem.

Rak pęcherzyka żółciowego jest rzadką chorobą. Jest to jednak jeden z najbardziej śmiertelnych nowotworów, ponieważ często wykrywany jest zbyt późno i może być trudny do wyleczenia. Ale można podjąć kroki zapobiegawcze, aby zmniejszyć swoje szanse zachorowania na niego.

Rak pęcherzyka żółciowego jest dość rzadki. Co roku diagnozuje się go u mniej niż 5 000 Amerykanów. To jest około 1% wszystkich rodzajów raka.

Ale nowotwory pęcherzyka żółciowego są jednymi z najbardziej śmiertelnych. Mniej niż 1 na 5 osób, u których go zdiagnozowano, żyje dłużej niż 5 lat, w porównaniu z ich rówieśnikami wolnymi od raka. Jest to o wiele bardziej śmiertelne niż 5-letnia względna przeżywalność wynosząca 90% w przypadku raka piersi lub 65% w przypadku raka jelita grubego.

Znaczenie profilaktyki

Jednym z powodów, dla których rak pęcherzyka żółciowego jest tak trudny do pokonania, jest fakt, że jest on zazwyczaj bardzo późno wykrywany. Ten mały narząd znajduje się w prawej górnej części brzucha, pod wątrobą. Działa on jako worek do przechowywania żółci – płynu, który pomaga organizmowi trawić pokarm.

Możesz mieć raka pęcherzyka żółciowego i nie wiedzieć o tym. Objawy, takie jak gorączka, ból, nudności, wymioty lub wzdęcia, często nie pojawiają się, dopóki choroba nie jest zaawansowana. Około 80% przypadków raka pęcherzyka żółciowego wykrywa się po tym, jak guzy urosły poza narząd.

Żadne rutynowe badania przesiewowe nie są w stanie wykryć raka pęcherzyka żółciowego. A wiele guzów może być trudnych do zauważenia w badaniach obrazowych, takich jak ultrasonografia czy tomografia komputerowa.

Wczesne wykrycie raka znacznie zwiększa szanse na przeżycie. Ponad 6 na 10 osób, u których rak pęcherzyka żółciowego został zdiagnozowany, zanim się rozprzestrzenił, może liczyć na przeżycie co najmniej 5 lat.

Czynniki ryzyka

Połączenie twoich genów, pochodzenia i stylu życia może zwiększyć ryzyko zachorowania na raka pęcherzyka żółciowego.

Kamienie żółciowe. Aż u 80% osób, u których zdiagnozowano raka pęcherzyka żółciowego, występują kamienie żółciowe – stwardniałe bryły cholesterolu i innych substancji. Jednak wiele osób ma kamienie żółciowe, a tylko nieliczni chorują na raka pęcherzyka żółciowego.

Dodatkowa waga. Nadwaga lub otyłość zwiększają prawdopodobieństwo zachorowania na ten nowotwór. Nadwaga jest również czynnikiem ryzyka wystąpienia kamicy żółciowej.

Płeć. Rak pęcherzyka żółciowego jest nieco częściej stwierdzany u kobiet niż u mężczyzn.

Wiek. Szanse na zachorowanie na raka pęcherzyka żółciowego wzrastają wraz z wiekiem. Większość osób, u których go zdiagnozowano, ma 65 lat lub więcej.

Rasa i pochodzenie etniczne. W Stanach Zjednoczonych rak pęcherzyka żółciowego występuje najczęściej u Meksykanów, rdzennych Amerykanów i Latynosów. Afroamerykanie są najmniej narażeni na zachorowanie. Rak pęcherzyka żółciowego może występować rodzinnie.

Stan zapalny. Niektóre schorzenia, w tym pęcherzyk porcelanowy i polipy pęcherzyka żółciowego, mogą prowadzić do raka pęcherzyka żółciowego częściowo z powodu ich związku ze stanem zapalnym.

Co możesz zrobić

Zapobieganie jest kluczowe, ponieważ rak pęcherzyka żółciowego może być trudny do wyleczenia. Nie możesz zmienić swojego wieku, płci ani innych czynników, które narażają cię na większe ryzyko. Ale możesz podjąć pewne kroki, aby zmniejszyć swoje szanse.

Utrzymuj zdrową wagę. Dodatkowa tkanka tłuszczowa może sprzyjać rozwojowi raka, ponieważ zwiększa poziom stanów zapalnych i niektórych hormonów w organizmie. Zrzucenie zbędnych kilogramów jest jedną z najważniejszych rzeczy, jakie możesz zrobić, aby uniknąć wszystkich rodzajów raka.

Zdrowo się odżywiaj. Skłaniaj się ku żywności pochodzenia roślinnego, w tym świeżym warzywom i owocom. Ograniczaj czerwone mięso i przetworzone wędliny, takie jak hotdogi i salami. Wybieraj produkty pełnoziarniste, takie jak brązowy ryż i pełnoziarnisty makaron.

Ograniczaj alkohol. Wypijaj nie więcej niż jednego drinka dziennie, jeśli jesteś kobietą, i dwa lub mniej, jeśli jesteś mężczyzną.

Nie pal.

Jeśli stwierdzono u ciebie porcelanowy pęcherzyk żółciowy, kiedy ściana pęcherzyka żółciowego pokryta jest złogami wapnia, porozmawiaj z lekarzem o tym, czy dobrym pomysłem jest usunięcie pęcherzyka za pomocą operacji. Czasami korzyści mogą nie być warte ryzyka.

Lekarz wyjaśnia przyczyny, objawy i leczenie raka nerkowokomórkowego, najczęstszego rodzaju raka nerki.

Co to jest rak nerkowokomórkowy?

Jest to najczęstszy rodzaj raka nerki. Chociaż jest to poważna choroba, jej wczesne wykrycie i leczenie zwiększa prawdopodobieństwo wyleczenia. Bez względu na to, kiedy postawiono diagnozę, możesz zrobić pewne rzeczy, aby złagodzić objawy i poczuć się lepiej podczas leczenia.

Większość osób cierpiących na raka nerkowokomórkowego jest starsza, zwykle w wieku od 50 do 70 lat. Często zaczyna się jako jeden guz w nerce, ale czasami zaczyna się jako kilka guzów lub występuje w obu nerkach naraz. Można też usłyszeć, że nazywa się go rakiem nerkowokomórkowym.

Lekarze stosują różne sposoby leczenia raka nerkowokomórkowego, a naukowcy testują także nowe. Powinieneś dowiedzieć się jak najwięcej o swojej chorobie i współpracować z lekarzem, aby móc wybrać najlepszą metodę leczenia.

Przyczyny

Naukowcy nie są pewni, co dokładnie powoduje raka nerkowokomórkowego. Wiedzą, że większość nowotworów nerki rozpoczyna się, gdy coś jest nie tak w genach nerki. Nikt nie jest w stanie powiedzieć na pewno, dlaczego tak się dzieje.

Kilka czynników może zwiększyć ryzyko zachorowania na tę chorobę, np:

• Palenie papierosów

• Duża nadwaga

• Długotrwałe przyjmowanie dużej ilości leków przeciwbólowych, takich jak aspiryna, ibuprofen lub acetaminofen

• Zapalenie wątroby typu C

• Narażenie na działanie niektórych barwników, azbestu, kadmu (metalu), herbicydów i rozpuszczalników

• Nabyta torbielowata choroba nerek (zwłaszcza u pacjentów dializowanych)

• Niektóre choroby dziedziczne, zwłaszcza choroba von Hippla-Lindaua

Objawy

We wczesnym stadium rak nerkowokomórkowy nie daje zazwyczaj żadnych objawów. W miarę jak choroba staje się coraz poważniejsza, mogą wystąpić objawy ostrzegawcze, takie jak:

• Guzek w boku, na brzuchu lub w dolnej części pleców

• Krew w moczu

• Ból w dolnej części pleców po jednej stronie

• Utrata wagi bez wyraźnej przyczyny

• Brak poczucia głodu

• Gorączka

• Uczucie zmęczenia

• Za mało czerwonych krwinek (anemia)

• Nocne poty

• Wysokie stężenie wapnia we krwi

• Wysokie ciśnienie krwi

Uzyskanie diagnozy

Lekarz będzie chciał dowiedzieć się więcej o objawach, aby ustalić, co się dzieje. Najpierw zbada cię fizycznie i zada ci takie pytania jak:

• Kiedy po raz pierwszy zauważyłeś problem?

• Czy w Twoim moczu jest krew?

• Czy odczuwasz jakieś bóle? Gdzie?

• Czy cokolwiek powoduje poprawę lub pogorszenie objawów?

• Czy ktoś w Twojej rodzinie chorował na chorobę von Hippla-Lindaua? Co z rakiem nerki?

Na tej podstawie zostaną wykonane badania, które mogą obejmować:

• Badanie moczu

• Badania krwi

• Biopsja

• Testy sprawdzające prawidłowe funkcjonowanie wątroby

• Badanie ultrasonograficzne, które wykorzystuje fale dźwiękowe do uzyskania obrazu narządów wewnątrz ciała

• tomografia komputerowa, badanie wykorzystujące silne promieniowanie rentgenowskie do uzyskania szczegółowych obrazów wnętrza ciała

• Nefrektomia, kiedy lekarze usuwają część jednej z nerek, a czasem całą nerkę, aby sprawdzić, czy nie występuje w niej rak nerkowokomórkowy. Badanie to zostanie przeprowadzone, jeśli lekarz zauważył już guz, ale nie wie, czy jest to rak.

Jeśli wyniki badań wykażą, że masz raka nerkowokomórkowego, lekarz ustali, w jakim stadium jest rak, abyś mógł zdecydować o najlepszych możliwościach leczenia. Stopień zaawansowania nowotworu zależy od tego, jak duży jest guz i czy nowotwór rozprzestrzenił się na inne części ciała. Możesz być poddany badaniom mającym na celu dokładniejsze obejrzenie wnętrza klatki piersiowej i brzucha, takim jak:

• RTG klatki piersiowej

• Tomografia komputerowa

• Rezonans magnetyczny, który wykorzystuje silne magnesy i fale radiowe do tworzenia obrazów wnętrza ciała

• Skanowanie kości

Pytania, które należy zadać lekarzowi

• W jakim stadium jest mój nowotwór? Co to oznacza dla mnie?

• Czy muszę wykonać jeszcze jakieś badania?

• Czy muszę się spotkać z innymi lekarzami?

• Czy kiedykolwiek wcześniej leczyłeś ten rodzaj nowotworu?

• Jakie są rodzaje leczenia? Które z nich poleciłbyś/poleciłabyś?

• Jak będę się czuł po tych zabiegach?

• Kiedy powinienem rozpocząć leczenie?

• Skąd będziemy wiedzieć, czy leczenie działa?

• Jak będzie wyglądał mój powrót do zdrowia?

• Czego możesz się po mnie spodziewać?

• Czy są jakieś badania kliniczne, do których mogę się zapisać?

Leczenie

Istnieje kilka różnych sposobów, na jakie lekarze mogą leczyć raka nerkowokomórkowego. Może być konieczne wypróbowanie kilku z nich, zanim znajdzie się jedna, która będzie skuteczna. Najlepszy dla ciebie plan zależy od stadium zaawansowania nowotworu, ogólnego stanu zdrowia i ewentualnych skutków ubocznych. Dostępne opcje mogą obejmować:

• Operacja usunięcia części lub całości nerki

• Leki biologiczne, które wzmacniają mechanizmy obronne organizmu do walki z komórkami nowotworowymi

• Leki takie jak interferon-alfa lub interleukina-2

• Terapia celowana — terapie, które atakują określone elementy potrzebne nowotworom do przetrwania, takie jak naczynia krwionośne guza lub określone białka; Należą do nich aksytynib (Inlyta), bewacizumab (Avastin), kabozantynib (Cometriq), ewerolimus (Afinitor), lenwatynib (Lenvima), niwolumab (Opdivo), pazopanib (Votrient), sorafenib (Nexavar), sunitynib (Sutent) i temsirolimus (Torisel).

• Ablacja. Do niszczenia guzów wykorzystuje się ekstremalne zimno lub fale radiowe.

Wiele rodzajów nowotworów jest leczonych za pomocą radioterapii lub chemioterapii, a czasem obu tych metod. Te metody leczenia zwykle nie działają dobrze w przypadku raka nerkowokomórkowego. W niektórych przypadkach lekarz może je przepisać, aby złagodzić objawy lub jeśli inne metody leczenia nie przyniosły rezultatu. Porozmawiaj z nim o tych opcjach i o tym, jak możesz się po nich czuć.

Naukowcy poszukują również nowych sposobów leczenia raka nerkowokomórkowego w ramach badań klinicznych. W ramach tych badań testuje się nowe leki, aby sprawdzić, czy są one bezpieczne i czy działają. Często są one sposobem na wypróbowanie nowego leku, który nie jest dostępny dla wszystkich. Lekarz może powiedzieć, czy jedno z takich badań może być dla Ciebie odpowiednie.

Ważne jest nie tylko leczenie choroby, ale także zapewnienie pacjentowi komfortu. Jeśli odczuwasz ból, poinformuj o tym lekarza. Lekarz może podać Ci leki łagodzące objawy.

Dbaj o siebie

W trakcie leczenia i po jego zakończeniu można zrobić wszystko, aby poczuć się silniejszym fizycznie i emocjonalnie.

• Dobrze się odżywiaj.

  Potrzebujesz kalorii i składników odżywczych, aby zachować siły do leczenia. Jeśli masz trudności z jedzeniem, spróbuj jeść mniejsze posiłki co kilka godzin zamiast trzech dużych posiłków.

• Ruszaj się.

  Ćwiczenia fizyczne są korzystne dla ciała i umysłu. W trakcie leczenia możesz czuć się zmęczony, dlatego pamiętaj, aby aktywność fizyczną łączyć z odpoczynkiem.

• Postępuj zgodnie z planem leczenia.

  Informuj lekarza o wszelkich zmianach w swoim samopoczuciu.

• Uzyskaj wsparcie.

  Ważne jest, aby zadbać także o swoje zdrowie emocjonalne. Przeszkoleni doradcy i grupy wsparcia mogą zaoferować bezpieczne miejsca, w których można porozmawiać o tym, jak się czujecie Wy i Wasi bliscy. Należy także zwrócić się o pomoc do rodziny, przyjaciół i członków społeczności, w której żyjemy.

Czego się spodziewać

Rokowania zależą od stopnia zaawansowania choroby. Im wcześniej zostanie wykryty i leczony rak nerkowokomórkowy, tym lepsze będą wyniki leczenia. Leczenie pomaga wielu osobom w walce z nowotworem, a ty masz kilka dobrych opcji, aby złagodzić ból i inne objawy.

Uzyskiwanie wsparcia

Aby uzyskać więcej informacji na temat raka nerkowokomórkowego, odwiedź stronę internetową American Cancer Society.

Poznaj fakty na temat rakowiaka otrzewnej, rzadkiego nowotworu występującego w jamie brzusznej.

Rakowiak otrzewnej jest rzadką postacią raka atakującego otrzewną, cienką błonę otaczającą narządy jamy brzusznej. Dowiedzenie się, że ty lub ktoś z twoich bliskich na niego choruje, może być trudne, ale zrozumienie tego nowotworu może pomóc ci poczuć kontrolę nad sytuacją.

Rakomatoza otrzewnej rozwija się najczęściej, gdy inne guzy jamy brzusznej rozprzestrzeniają się na otrzewną, prowadząc do powstania wielu nowych guzów na powierzchni tej błony. Jeśli wystąpi rakowatość otrzewnej, oznacza to na ogół, że rak jamy brzusznej jest w zaawansowanym stadium. Istnieją również bardzo rzadkie przypadki pierwotnej rakowatości otrzewnej, która rozpoczyna się w samej otrzewnej. Takie przypadki zdarzają się zwykle u kobiet, u których występuje wysokie ryzyko rozwoju raka jajnika.

Czynniki ryzyka rozwoju rakowiaka otrzewnej (Carcinomatosis Peritoneal Carcinomatosis)

Ponieważ do rozwoju rakowiaka otrzewnej dochodzi najczęściej w wyniku rozsiewu istniejących nowotworów, głównym czynnikiem ryzyka jest występowanie innych zaawansowanych nowotworów, w tym:

• Nowotwór złośliwy

• Rak okrężnicy

• Rak odbytnicy

• Rak trzustki

• Rak żołądka

Pierwotna rakowatość otrzewnej występuje prawie zawsze u kobiet. Oprócz płci, inne czynniki ryzyka pierwotnego rakowiaka otrzewnej obejmują:

• Wiek

• Występowanie raka jajnika lub otrzewnej w rodzinie

• Mutacje genetyczne BRCA

• Hormonalna terapia zastępcza

• Otyłość

• Endometrioza

Objawy rakowatości otrzewnej

We wczesnych stadiach choroby może nie być żadnych objawów lub mogą występować niejasne objawy przypominające inne schorzenia. W późniejszych stadiach rak wywołuje takie objawy, jak:

• Biegunka, zaparcia lub mdłości

• Ból brzucha

• Wzdęcia

• Utrata lub przyrost masy ciała

• Częste siusianie

• Utrata apetytu lub uczucie sytości podczas jedzenia

Przyczyną tych problemów może być wiele innych czynników.

Rakomatoza otrzewnej, która jest skutkiem nowotworów jamy brzusznej, może prowadzić do wodobrzusza (nagromadzenia płynu w otrzewnej), które następnie prowadzi do innych objawów, takich jak:

• Opuchlizna brzucha lub kostek

• Problemy z oddychaniem

• Ogromne zmęczenie

• Utrata apetytu

• Nietypowy przyrost masy ciała spowodowany gromadzeniem się płynów

• Ból dolnej części pleców

Jak lekarze diagnozują rakowatość otrzewnej

Jeśli lekarz uzna, że pacjent ma rakowiaka otrzewnej, może wykonać badanie krwi, tomografię komputerową, rezonans magnetyczny lub biopsję, aby to potwierdzić. Czasami rakowatość otrzewnej jest rozpoznawana podczas operacji innego nowotworu, kiedy chirurg zauważa guzy w otrzewnej.

Leczenie rakowatości otrzewnej

Ponieważ rakowiak otrzewnej jest zwykle zaawansowaną postacią raka inwazyjnego, który rozprzestrzenił się z innego guza, może być trudny do leczenia. Większość guzów z rakiem otrzewnej nie kurczy się zbytnio lub wcale w odpowiedzi na chemioterapię. Z tego powodu wielu lekarzy skupia się na opiece paliatywnej, aby opanować objawy, złagodzić ból i poprawić jakość życia. Istnieją lekarze specjalizujący się w opiece paliatywnej, która jest przeznaczona dla każdego, kto cierpi na poważną chorobę. Opieka hospicyjna to opcja dla osób, dla których koniec życia staje się koniecznością.

W zależności od konkretnego przypadku dostępne mogą być także inne opcje leczenia.

• Chirurgia cytoredukcyjna. Chirurg usuwa wszystkie guzy z otrzewnej, a w niektórych przypadkach także z pobliskich narządów jamy brzusznej.

• Hipertermiczna chemioterapia dootrzewnowa. Metoda ta, często stosowana tuż po operacji cytoredukcyjnej, polega na podawaniu do wnętrza jamy brzusznej, gdzie znajduje się otrzewna, podgrzanych leków chemioterapeutycznych w celu zabicia pozostałych komórek nowotworowych.

• Peritonektomia to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu otrzewnej.