Terapia CAR T-komórkowa jest nową metodą leczenia niektórych nowotworów. Czy może ona pomóc w leczeniu Twojego chłoniaka pęcherzykowego?
Leczenie chłoniaka pęcherzykowego
Leczenie chłoniaka pęcherzykowego jest często przepisywane w kombinacji, aby uzyskać jak najlepszy wynik lub leczyć nowotwór po tym, jak inne terapie nie przyniosły rezultatu. Dowiedz się, jaka terapia łączona może być odpowiednią opcją dla Twojego chłoniaka pęcherzykowego.
Chemioterapia: jak działają leki stosowane w leczeniu raka
Lekarz wyjaśnia różne rodzaje leków stosowanych w chemioterapii oraz sposób, w jaki zwalczają one raka.
Chemioterapia jest jednym z najbardziej powszechnych sposobów leczenia raka. Wykorzystuje ona pewne leki do zabijania komórek rakowych lub do powstrzymania ich wzrostu i rozprzestrzeniania się na inne części ciała. Lekarz może przepisać chemioterapię samą lub w połączeniu z operacją lub radioterapią. Wraz z chemioterapią możesz także przyjmować nowsze rodzaje leków przeciwnowotworowych.
Chemioterapię można przyjmować w postaci tabletek lub zastrzyków. Możesz udać się do kliniki lub szpitala, aby otrzymać leki przez kroplówkę, co lekarze nazywają infuzją.
Aby pomóc organizmowi odzyskać siły i wyhodować nowe, zdrowe komórki, leki można przyjmować przez kilka tygodni. Dawki mogą być przyjmowane codziennie, co tydzień lub co miesiąc. Zależy to od rodzaju nowotworu i stopnia jego zaawansowania.
Lekarz onkolog może przepisać jeden lek chemioterapeutyczny lub kilka różnych, w zależności od:
-
Rodzaju nowotworu
-
Czy już wcześniej chorowałeś na raka
-
Czy masz inne problemy zdrowotne, takie jak cukrzyca, choroby serca, nerek lub wątroby
Dlaczego chemioterapia jest potrzebna
Nawet po operacji usunięcia guza, w twoim organizmie mogą nadal znajdować się komórki nowotworowe. Komórki te mogą powiększać nowe guzy lub rozprzestrzeniać nowotwór na inne części ciała.
Leki stosowane w chemioterapii pomagają niszczyć, zmniejszać lub kontrolować te komórki. Mogą one także leczyć objawy powodowane przez nowotwór, takie jak ból. Chemioterapię można również stosować w celu zmniejszenia guza, zanim lekarz usunie go podczas operacji.
Jak to działa
Leki stosowane w chemioterapii działają na kilka różnych sposobów. Mogą one:
-
Zabijać zarówno komórki nowotworowe, jak i zdrowe
-
Zwalczają tylko komórki nowotworowe
-
Zapobiegają rozwojowi naczyń krwionośnych, które pomagają guzom się rozwijać
-
Atakuje geny komórek nowotworowych, dzięki czemu komórki obumierają i nie mogą się rozrastać w nowe guzy
Leki stosowane w chemioterapii
Istnieją dziesiątki leków stosowanych w chemioterapii, które mogą być przepisywane przez lekarzy. Są one często dzielone na grupy w zależności od tego, jak działają i z czego są zrobione. Każda grupa leków niszczy lub kurczy komórki nowotworowe w inny sposób.
-
Niektóre leki uszkadzają DNA komórek nowotworowych, aby uniemożliwić im tworzenie większej liczby kopii. Są to tzw. leki alkilujące, najstarszy rodzaj chemioterapii. Leczy się nimi wiele różnych rodzajów nowotworów, takich jak białaczka, chłoniak, choroba Hodgkina, szpiczak mnogi, mięsak, a także rak piersi, płuc i jajnika. Niektóre przykłady leków alkilujących to cyklofosfamid, melphalan i temozolomid. Ponieważ leki te zabijają chore komórki, mogą również zniszczyć szpik kostny, co po latach może doprowadzić do białaczki. Aby zmniejszyć to ryzyko, można przyjmować te leki w małych dawkach. Jeden z rodzajów leków alkilujących – leki platynowe, takie jak karboplatyna, cisplatyna lub oksaliplatyna – charakteryzuje się niższym ryzykiem wywołania białaczki.
-
Jeden z rodzajów chemioterapeutyków zaburza normalny metabolizm komórek, co powoduje, że przestają one rosnąć. Leki te nazywane są antymetabolitami. Lekarze często stosują je w leczeniu białaczki oraz raka piersi, jajników i jelit. Leki z tej grupy to między innymi 5-fluorouracil, 6-merkaptopuryna, cytarabina, gemcytabina i metotreksat.
-
Chemioterapia antracyklinowa atakuje enzymy wewnątrz DNA komórek nowotworowych, które pomagają im dzielić się i rosnąć. Są one skuteczne w przypadku wielu rodzajów nowotworów. Niektóre z tych leków to m.in. aktynomycyna-D, bleomycyna, daunorubicyna i doksorubicyna. Wysokie dawki antybiotyków przeciwnowotworowych mogą uszkodzić serce lub płuca. Dlatego lekarz zleci ich przyjmowanie przez krótki czas.
-
Leki zwane inhibitorami mitotycznymi powstrzymują komórki nowotworowe przed tworzeniem kolejnych kopii. Mogą one również powstrzymać organizm przed wytwarzaniem białek, których komórki nowotworowe potrzebują do wzrostu. Lekarze mogą je przepisywać w przypadku raka piersi i płuc, a także w przypadku szpiczaka, białaczki i chłoniaka. Inhibitory mitotyczne obejmują docetaksel, estramustynę, paklitaksel i winblastynę.
-
Inny rodzaj leków, zwanych inhibitorami topoizomerazy, również atakuje enzymy, które pomagają komórkom nowotworowym dzielić się i rosnąć. Leczy się nimi między innymi niektóre typy białaczki oraz raka płuc, jajników i jelit. Do tej grupy leków należą etopozyd, irinotecan, tenipozyd i topotecan. Niektóre z nich mogą jednak zwiększać prawdopodobieństwo zachorowania na drugi nowotwór kilka lat później.
-
Sterydy to leki, które działają jak własne hormony organizmu. Są one przydatne w leczeniu wielu rodzajów nowotworów i mogą zapobiegać nudnościom i wymiotom po chemioterapii. Mogą także zapobiegać reakcjom alergicznym na niektóre leki. Niektóre steroidy, które może przepisać lekarz, to prednizon, metyloprednizolon i deksametazon.
?
Inne leki przeciwnowotworowe
Chemioterapia jest powszechnie stosowaną metodą leczenia raka, ale obecnie lekarze często przepisują także inne rodzaje leków przeciwnowotworowych, takie jak terapie celowane, terapie hormonalne i immunoterapie. W przeciwieństwie do chemioterapii, te rodzaje leków lepiej atakują tylko komórki nowotworowe, a zdrowe komórki pozostawiają w spokoju. Oznacza to, że powodują one łagodniejsze skutki uboczne. Lekarz może zalecić ich stosowanie razem z chemioterapią lub samodzielnie.
Jak można sprawdzić, czy lek działa?
Podczas leczenia i po jego zakończeniu onkolog będzie obserwował reakcję organizmu.
Onkolodzy szukają oznak, że twój guz się zmniejsza lub rośnie. Wykorzystują do tego takie testy, jak badanie fizykalne, badanie krwi lub badania obrazowe, np. zdjęcia rentgenowskie.
Jeśli wydaje się, że leczenie nie przynosi oczekiwanych rezultatów, onkolog może zastosować inną dawkę lub inne metody leczenia.
Test CEA (antygen karcinoembrionalny): Poziomy markerów nowotworowych CEA
Lekarz wyjaśnia, jak działa test CEA i jak może on pomóc Twojemu lekarzowi w monitorowaniu leczenia raka.
Lekarze nie zawsze widzą oczywiste oznaki rozwoju raka po postawieniu diagnozy. Muszą szukać wskazówek. Jednym ze sposobów jest badanie antygenu karcinoembrionalnego, które mierzy poziom białka zwanego CEA we krwi.
U osób z niektórymi rodzajami nowotworów poziom tej substancji jest wyższy niż normalnie. Badanie to pomaga lekarzowi stwierdzić, czy Twój nowotwór urósł i czy leczenie przyniosło oczekiwane rezultaty.
Co można sprawdzić podczas badania?
CEA jest rodzajem białka występującego w organizmie. Dzieci w łonie matki mają wysoki jego poziom. Po urodzeniu jego poziom znacznie spada. U zdrowych dorosłych jego poziom jest bardzo niski, ale niektóre rodzaje nowotworów mogą powodować jego wzrost.
Lekarz może wykorzystać CEA jako marker, aby dowiedzieć się więcej o Twoim nowotworze.
Badanie często pomaga przewidzieć, czy nowotwór rośnie lub rozprzestrzenia się na inne części ciała. Może także pomóc określić, jak dobrze przebiegało leczenie i przewidzieć rokowania.
Lekarz może zlecić wykonanie badania CEA, jeśli zdiagnozowano u ciebie jeden z tych nowotworów:
-
Pęcherz moczowy
-
Piersi
-
Okrężnica i/lub odbytnica
-
Płuca
-
jajnik
-
Trzustka
-
Żołądek
-
Tarczyca
Kiedy badanie jest zakończone?
Lekarze nie stosują testu CEA do pierwszego rozpoznania raka. Badanie to nie jest dokładnym sposobem wykrywania raka, ponieważ wiele innych chorób może powodować wzrost poziomu tego białka. Ponadto u niektórych osób chorych na raka poziom CEA nie jest wysoki.
Badanie to może pomóc Twojemu lekarzowi w zaplanowaniu i monitorowaniu leczenia, gdy już dowiesz się, że masz raka. Badanie może być wykonane:
-
Po postawieniu diagnozy, aby pomóc lekarzowi w doborze odpowiedniego leczenia
-
Podczas leczenia, aby sprawdzić, czy chemioterapia, radioterapia, operacja lub inne metody leczenia przyniosły oczekiwane rezultaty
-
Po zakończeniu leczenia, aby dowiedzieć się, czy nastąpił nawrót nowotworu
Jak się przygotować?
Nie musisz nic robić z wyprzedzeniem. Poinformuj lekarza, jeśli:
-
Palisz papierosy
-
Są w ciąży
-
Przyjmują aspirynę lub inne leki, które mogą wywołać krwawienie
Należy również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Dotyczy to również witamin, suplementów i leków kupionych bez recepty.
Jak to się robi?
Do badania pobiera się próbkę krwi. Można go wykonać w gabinecie lekarskim.
Lekarz wprowadzi igłę do żyły na ramieniu w celu pobrania krwi. Podczas wkłuwania igły może być odczuwalne lekkie szczypanie lub ukłucie.
Czasami lekarze badają poziom CEA w innym płynie ustrojowym, takim jak:
-
Mózgowo-rdzeniowy (z rdzenia kręgowego)
-
Otrzewnej (z jamy brzusznej)
-
Opłucna (z okolicy płuc)
W celu wykonania tych badań konieczne może być udanie się do szpitala.
Jakieś komplikacje?
W przypadku nakłucia igłą może wystąpić:
-
Krwawienie
-
Zakażenie
-
Siniaki
-
Zawroty głowy
-
Bolesność w miejscu wkłucia igły w ramię
Twoje wyniki
Twoja próbka krwi zostanie wysłana do laboratorium. Specjalne urządzenia zbadają ją pod kątem raka.
Normalny wynik to mniej niż 5 nanogramów na mililitr. Wyniki mogą być różne w różnych laboratoriach. Wyższy niż normalny poziom CEA, który wzrasta z czasem, może oznaczać, że Twój rak urósł lub powrócił po leczeniu.
Jednak wysoki poziom CEA nie zawsze oznacza, że masz raka. Poziom CEA może być również podwyższony w innych stanach chorobowych:
-
Torbiele piersi
-
Przewlekła obturacyjna choroba płuc, która jest zaburzeniem oddychania
-
Torbielakogruczolak śluzowy jajnika lub wyrostka robaczkowego
-
Zakażenia, takie jak zapalenie pęcherzyka żółciowego i uchyłków jelita grubego
-
Zapalne choroby jelit, które powodują biegunkę, ból i utratę wagi
-
Choroby wątroby
-
Problemy z płucami
-
Wrzody
-
Zapalenie trzustki
Poziom cukru może być wyższy niż normalnie, jeśli jesteś w ciąży lub palisz papierosy.
Lekarz wyjaśni ci wyniki badań. Jeśli masz nowotwór, który urósł, omówi możliwości leczenia.
Tomografia komputerowa (CAT Scan): Cel, procedura, ryzyko, skutki uboczne, wyniki
Lekarze wykorzystują tomografię komputerową do badania zakrzepów krwi, guzów, złamań kości i wielu innych. Dowiedz się, jak przebiega to badanie, jakie są jego korzyści i zagrożenia.
Tomografię komputerową można wykonać w dowolnej części ciała. Procedura nie trwa długo i jest bezbolesna.
Jak działa tomografia komputerowa?
W tomografii komputerowej wykorzystuje się wąską wiązkę promieniowania rentgenowskiego, która okrąża jedną część ciała. W ten sposób powstaje seria obrazów pod wieloma różnymi kątami. Komputer wykorzystuje te informacje do stworzenia obrazu przekroju. Tak jak jedna kromka w bochenku chleba, ten dwuwymiarowy skan (2D) przedstawia wycinek wnętrza ciała.
Proces ten jest powtarzany w celu uzyskania pewnej liczby skanów. Komputer układa te skany jeden na drugim, tworząc szczegółowy obraz narządów, kości lub naczyń krwionośnych. Na przykład chirurg może użyć tego rodzaju skanu do obejrzenia wszystkich stron guza, aby przygotować się do operacji.
Jak wykonuje się tomografię komputerową?
Prawdopodobnie badanie zostanie przeprowadzone w szpitalu lub klinice radiologicznej. Lekarz może zalecić, aby nie jeść i nie pić przez kilka godzin przed zabiegiem. Konieczne może być także założenie szpitalnego fartucha i zdjęcie wszelkich metalowych przedmiotów, np. biżuterii.
Tomografię komputerową wykona technik radiologii. Podczas badania pacjent będzie leżał na stole wewnątrz dużego urządzenia tomograficznego w kształcie pączka. Gdy stół powoli przesuwa się przez skaner, promienie rentgenowskie obracają się wokół ciała. Normalnym zjawiskiem jest słyszenie warkotu lub brzęczenia. Ruch może zamazać obraz, dlatego pacjent powinien pozostać w bezruchu. Czasami może być konieczne wstrzymanie oddechu.
Czas trwania badania zależy od tego, jakie części ciała są skanowane. Może to trwać od kilku minut do pół godziny. W większości przypadków pacjent wychodzi do domu tego samego dnia.
Do czego służy?
Lekarze zlecają tomografię komputerową z wielu powodów:
-
Tomografia komputerowa umożliwia wykrycie problemów z kośćmi i stawami, takich jak skomplikowane złamania kości i guzy.
-
W przypadku chorób takich jak nowotwory, choroby serca, rozedma płuc lub guzy wątroby, tomografia komputerowa może je wykryć lub pomóc lekarzom dostrzec wszelkie zmiany.
-
Wskazują na wewnętrzne obrażenia i krwawienie, np. w wyniku wypadku samochodowego.
-
Mogą pomóc w zlokalizowaniu guza, skrzepu krwi, nadmiaru płynu lub infekcji.
-
Lekarze wykorzystują je do opracowywania planów leczenia i procedur, takich jak biopsje, operacje i radioterapia.
-
Lekarze mogą porównywać wyniki tomografii komputerowej, aby stwierdzić, czy określone metody leczenia przynoszą oczekiwane rezultaty. Na przykład, skanowanie guza z upływem czasu może wykazać, czy reaguje on na chemioterapię lub naświetlanie.
Co to jest tomografia komputerowa z kontrastem?
W tomografii komputerowej gęste substancje, takie jak kości, są dobrze widoczne. Jednak tkanki miękkie nie są widoczne tak dobrze. Mogą one być niewyraźne na obrazie. Aby je lepiej uwidocznić, może być konieczne podanie specjalnego barwnika, zwanego materiałem kontrastowym. Blokują one promieniowanie rentgenowskie i na zdjęciu wyglądają na białe, uwidaczniając naczynia krwionośne, narządy lub inne struktury.
Materiały kontrastowe są zwykle wykonane z jodu lub siarczanu baru. Leki te można otrzymać na jeden lub więcej z trzech sposobów:
-
Wstrzyknięcie: Leki są wstrzykiwane bezpośrednio do żyły. Dzięki temu naczynia krwionośne, drogi moczowe, wątroba lub pęcherzyk żółciowy będą lepiej widoczne na zdjęciu.
-
Doustnie: Wypicie płynu zawierającego materiał kontrastowy może wzmocnić obraz przewodu pokarmowego, czyli drogi, jaką pokarm pokonuje w organizmie.
-
Lewatywa: Jeśli skanowane są jelita, materiał kontrastowy może zostać wprowadzony do odbytu.
Po badaniu tomograficznym należy pić dużo płynów, aby pomóc nerkom w usunięciu kontrastu z organizmu.
Czy istnieje jakieś ryzyko?
W tomografii komputerowej wykorzystuje się promieniowanie rentgenowskie, które wytwarza promieniowanie jonizujące. Badania wykazują, że takie promieniowanie może uszkodzić DNA i prowadzić do rozwoju raka. Ryzyko jest jednak nadal bardzo małe – szanse na rozwój śmiertelnego nowotworu w wyniku tomografii komputerowej wynoszą około 1 na 2000.
Jednak efekt promieniowania zwiększa się w ciągu całego życia. Ryzyko wzrasta więc z każdym wykonanym badaniem TK. Porozmawiaj z lekarzem o potencjalnych zagrożeniach i korzyściach związanych z badaniem oraz zapytaj, dlaczego tomografia komputerowa jest konieczna.
Promieniowanie jonizujące może być bardziej szkodliwe u dzieci. Wynika to z faktu, że dzieci wciąż rosną. Mają też więcej lat na narażenie na promieniowanie. Przed zabiegiem warto zapytać lekarza lub technika, czy ustawienia tomografu komputerowego zostały dostosowane do potrzeb dziecka.
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka jest w ciąży. Jeśli konieczne jest wykonanie badania obrazowego w okolicy żołądka, lekarz może zalecić wykonanie badania, które nie wykorzystuje promieniowania, np. badania ultrasonograficznego.
Jakie są skutki uboczne?
Niektóre osoby są uczulone na materiały kontrastowe. W większości przypadków reakcja ta jest łagodna. Może powodować swędzenie lub wysypkę. W bardzo niewielu przypadkach barwnik może wywołać reakcję zagrażającą życiu. Z tego powodu lekarz może chcieć monitorować pacjenta przez krótki okres po badaniu tomograficznym. Należy poinformować lekarza o wszelkich alergiach na leki, owoce morza lub jod.
Lekarz powinien również wiedzieć, czy pacjent choruje na cukrzycę i czy przyjmuje metforminę. Lekarz poinformuje Cię, czy powinieneś zaprzestać przyjmowania leku przed lub po zabiegu.
Chociaż jest to rzadkie, materiały kontrastowe mogą powodować problemy z nerkami. Przed wykonaniem tomografii komputerowej należy poinformować lekarza o wszelkich problemach z nerkami.
Biopsja: rodzaje, czego można się spodziewać i jakie są jej zastosowania
Lekarz wyjaśnia, jakie są rodzaje biopsji i dlaczego się je wykonuje.
Biopsja to próbka tkanki pobrana z organizmu w celu dokładniejszego jej zbadania. Lekarz powinien zalecić wykonanie biopsji, gdy wstępne badanie sugeruje, że pewien obszar tkanki w organizmie nie jest normalny.
Lekarze mogą nazwać obszar nieprawidłowej tkanki zmianą, guzem lub masą. Są to ogólne określenia, których używa się, aby podkreślić nieznany charakter tkanki. Podejrzany obszar może być zauważony podczas badania fizykalnego lub wewnętrznie w badaniu obrazowym.
Dlaczego wykonuje się biopsje?
Biopsje najczęściej wykonuje się w celu wykrycia raka. Biopsja może jednak pomóc w rozpoznaniu wielu innych schorzeń.
Biopsja może być zalecana w każdym przypadku, gdy istnieje ważne pytanie medyczne, na które biopsja mogłaby pomóc znaleźć odpowiedź. Oto kilka przykładów:
-
Badanie mammograficzne wykazało obecność guzka lub masy, co wskazuje na możliwość wystąpienia raka piersi.
-
Znamię na skórze zmieniło ostatnio kształt i możliwe jest wystąpienie czerniaka.
-
Osoba cierpi na przewlekłe zapalenie wątroby i ważne jest, aby wiedzieć, czy występuje u niej marskość wątroby.
W niektórych przypadkach może zostać wykonana biopsja normalnie wyglądającej tkanki. Może to pomóc w sprawdzeniu, czy nie doszło do rozprzestrzenienia się nowotworu lub odrzucenia przeszczepionego narządu.
W większości przypadków biopsję wykonuje się w celu zdiagnozowania problemu lub określenia najlepszej opcji terapeutycznej.
Rodzaje biopsji
Istnieje wiele różnych rodzajów biopsji. Prawie wszystkie z nich polegają na pobraniu niewielkiej ilości tkanki za pomocą ostrego narzędzia. Jeśli biopsja będzie wykonywana na skórze lub w innym wrażliwym miejscu, najpierw stosuje się leki znieczulające.
Oto niektóre rodzaje biopsji:
-
Biopsja igłowa.
Większość biopsji to biopsje igłowe, co oznacza, że do uzyskania dostępu do podejrzanej tkanki używa się igły.
-
Biopsja pod kontrolą tomografii komputerowej.
Osoba spoczywa w tomografie komputerowym; obrazy z tomografu pomagają lekarzom określić dokładne położenie igły w docelowej tkance.
-
Biopsja pod kontrolą ultrasonografu.
Ultrasonograf pomaga lekarzowi wprowadzić igłę do zmiany chorobowej.
-
Biopsja kości.
Biopsja kości jest wykorzystywana do poszukiwania nowotworów kości. Może być ona wykonana techniką tomografii komputerowej lub przez chirurga ortopedę.
-
Biopsja szpiku kostnego.
Za pomocą dużej igły wprowadza się do kości miednicy w celu pobrania szpiku kostnego. Pozwala to wykryć choroby krwi, takie jak białaczka lub chłoniak.
-
Biopsja wątroby.
Przez skórę na brzuchu do wątroby wprowadza się igłę, która wychwytuje tkankę wątroby.
-
Biopsja nerki
. Podobnie jak w przypadku biopsji wątroby, igła jest wkłuwana przez skórę na plecach do nerki.
-
Biopsja aspiracyjna.
Za pomocą igły pobiera się materiał z masy. Ta prosta procedura jest również nazywana aspiracją cienkoigłową.
-
Biopsja gruczołu krokowego.
Jednorazowo pobiera się kilka biopsji igłowych z gruczołu krokowego. Aby dotrzeć do gruczołu krokowego, do odbytnicy wprowadza się sondę.
-
Biopsja skóry.
Biopsja punktowa jest podstawową metodą biopsji. Używa się w niej okrągłego ostrza do uzyskania cylindrycznej próbki tkanki skórnej.
-
Biopsja chirurgiczna.
Do uzyskania biopsji trudno dostępnej tkanki może być konieczna operacja otwarta lub laparoskopowa. Może zostać pobrany fragment tkanki lub cały guzek.
Czego można się spodziewać po biopsji
Biopsje różnią się znacznie w zależności od tego, jak trudno jest pobrać tkankę. Termin medyczny określa to jako „inwazyjność”.
Biopsja mało inwazyjna (na przykład większość biopsji skóry) może być wykonana w gabinecie lekarskim podczas tej samej wizyty, na której wykryto zmianę. Niewielki zastrzyk leku znieczulającego może sprawić, że zabieg będzie prawie bezbolesny.
Bardziej inwazyjne biopsje mogą być wykonywane w szpitalu, centrum chirurgii lub w specjalistycznym gabinecie lekarskim. Na biopsję pacjent umawia się na osobną wizytę. W większości przypadków podawane są leki uspokajające i przeciwbólowe, które zmniejszają dyskomfort. Po otrzymaniu tych leków pacjent prawdopodobnie nie będzie mógł prowadzić samochodu.
Przez kilka dni pacjent może odczuwać ból w miejscu wykonania biopsji. W przypadku znacznego bólu związanego z biopsją lekarz może przepisać odpowiednie leki przeciwbólowe.
Co dzieje się po biopsji?
Po pobraniu i zakonserwowaniu tkanki jest ona dostarczana do patologa. Patolodzy są lekarzami specjalizującymi się w diagnozowaniu chorób na podstawie próbek tkanek i innych badań. (W niektórych przypadkach lekarz pobierający próbkę może zdiagnozować chorobę).
Patolog bada pobraną biopsję tkanki pod mikroskopem. Odnotowując typ, kształt i aktywność wewnętrzną komórek tkanki, w większości przypadków patolog jest w stanie zdiagnozować problem.
Czas oczekiwania na wyniki biopsji może być różny. Podczas zabiegu chirurgicznego patolog może odczytać wynik biopsji i przekazać go chirurgowi w ciągu kilku minut. Na ostateczne, bardzo dokładne wnioski z biopsji trzeba często czekać tydzień lub dłużej. Pacjent prawdopodobnie spotka się ze swoim lekarzem w celu omówienia wyników biopsji.
Test markera nowotworowego AFP: Wyjaśnienie celu i wyników
Wyższy poziom AFP we krwi może pomóc lekarzom w wykryciu problemów z wątrobą i niektórych nowotworów. Dowiedz się, co mogą oznaczać wyniki.
Zazwyczaj w organizmie znajduje się bardzo mała ilość alfa-fetoproteiny (AFP). Jednak w przypadku chorób wątroby, niektórych rodzajów nowotworów lub ciąży, zazwyczaj we krwi znajduje się jej więcej. Badanie markera nowotworowego AFP sprawdza poziom tego białka.
Wyższy poziom AFP nie zawsze oznacza, że masz problem zdrowotny. Niektórzy ludzie mają po prostu więcej AFP niż jest to typowe.
Dlaczego warto się przebadać
Lekarz może zlecić wykonanie badania poziomu markera nowotworowego AFP we krwi, aby:
-
zawęzić przyczynę guzka w wątrobie, jądrach lub jajnikach
-
Pomoc w podjęciu decyzji o najlepszym sposobie leczenia raka
-
Sprawdź, jak dobrze działa leczenie nowotworu
-
Upewnić się, że rak nie powrócił po leczeniu
Badania AFP mogą również sprawdzić, czy u nienarodzonego dziecka nie występują wady wrodzone. Lekarze mogą również badać płyn rdzeniowy na obecność AFP, w zależności od tego, czego szukają.
Jak to się robi
Badanie krwi na obecność AFP można wykonać w gabinecie lekarskim lub w szpitalu. Technik użyje igły do pobrania próbki z żyły w dłoni lub ramieniu. Może być odczuwalne niewielkie ukłucie i niewielkie krwawienie lub zasinienie w miejscu wkłucia igły.
Następnie krew zostanie przesłana do laboratorium.
Co oznaczają wyniki
Lekarze mierzą stężenie AFP we krwi w nanogramach na mililitr (ng/mL). Normalny poziom dla większości zdrowych osób dorosłych wynosi od 0 do 8 ng/ml. Zakres referencyjny będzie się różnił w przypadku kobiet w ciąży.
Wiele czynników, w tym nowotwory, choroby wątroby, takie jak zapalenie wątroby i marskość wątroby, a także uszkodzona wątroba, która się goi, może powodować podwyższenie tej liczby. W celu postawienia właściwej diagnozy prawdopodobnie konieczne będzie wykonanie większej liczby badań.
Bardzo wysokie poziomy – od 500 do 1000 ng/ml lub więcej – są często oznaką niektórych rodzajów raka. Inne rodzaje raka mogą nie być widoczne w badaniu AFP.
Jeśli u pacjenta występuje już choroba wątroby, stężenie AFP przekraczające 200 ng/mL oznacza zwykle raka wątroby.
Test AFP-L3%
W przypadku osób, u których stężenie AFP jest podwyższone, ale mniejsze niż 200 ng/ml, lekarz może zlecić wykonanie testu AFP-L3% (zwanego również L3AFP). Test ten porównuje ilość określonego rodzaju AFP (AFP-L3) z całkowitą ilością AFP we krwi. Pomaga to lekarzom ustalić, co się dzieje, zwłaszcza w przypadku przewlekłej choroby wątroby, takiej jak marskość.
Wynik AFP-L3% wynoszący 10% lub więcej sugeruje, że istnieje większe prawdopodobieństwo zachorowania na raka wątroby i lekarz powinien uważnie obserwować, czy nie występują u Ciebie objawy tego nowotworu.
Po diagnozie
Badania te mogą również pomóc lekarzowi w sprawdzeniu skuteczności leczenia raka. Idealnie byłoby, gdyby stężenie AFP wróciło do normalnego poziomu.
Regularne badania AFP mogą również pomóc we wczesnym wykryciu nawrotu choroby. Jeśli dojdzie do nawrotu choroby nowotworowej, poziom AFP wzrośnie, czasami jeszcze przed wystąpieniem jakichkolwiek objawów.
Jak pokonać raka – 20 inspirujących cytatów osób, które przeżyły chorobę
Znajdź inspirację w tych cytatach osób, które przeżyły chorobę nowotworową, aby pomóc sobie w trudnych chwilach.
1/21
Usłyszenie słów zachęty od osób, które przeżyły chorobę, może pomóc Ci poczuć nadzieję i inspirację, gdy walczysz z rakiem. Tutaj znajdziesz słowa otuchy i inspirujące cytaty od ludzi takich jak Ty, którzy walczyli z rakiem i wyszli z tej walki zwycięsko.
Nie ma nic złego w tym, że doświadczasz teraz strachu, smutku i samotności. Inni w tej samej sytuacji zmagają się z podobnymi uczuciami.
Tutaj znajdziesz cytaty, które pomogą Ci wytrwać w tej podróży. Dzięki odpowiedniej postawie i nastawieniu możesz wytrwać i wiedzieć, że zawsze jest nadzieja.
Każdy nowy dzień jest pięknym darem.
2/21
Osoba, która przeżyła chorobę nowotworową, Lynne, zachęca do odnowienia nadziei i siły w walce z rakiem. Lynne mówi: „Każdy nowy dzień jest pięknym darem. Otwórz każdy z nich i znajdź radość, szczęście i nadzieję. Niech te dary budują siłę, odwagę i uzdrowienie, a każdego dnia budzisz się odnowiony, odświeżony i gotowy do dokonania wielkich rzeczy!
Nie jesteś w tym sam.
3/21
Scott, który przeżył raka trzustki, ma dla Ciebie radę, abyś się nie izolował. Chce zachęcić Cię do szukania pomocy, kiedy jej potrzebujesz. Scott mówi: „Nie jesteś w tym sam, a ludzie to przeżywają. Jest wiele osób i zasobów, które są dla Ciebie dostępne. Zbuduj swoją sieć wsparcia i korzystaj z tych zasobów.
Pozdrów życie, które na Ciebie czeka.
4/21
Pisarz ludowy Joseph Campbell, który walczył z rakiem przełyku, powiedział: „Musisz być gotów zrezygnować z życia, które planowałeś, a zamiast tego przywitać życie, które na ciebie czeka.
Rak nie może zniszczyć nadziei.
5/21
Ten motywujący cytat mówi, że rak nie może sparaliżować miłości, nie może zniszczyć nadziei, nie może pokonać ducha. Ten cytat powinien przynieść nadzieję i zachęcić do wytrwałości nawet w najtrudniejszych chwilach.
Po prostu nie przestawaj uderzać.
6/21
Rachel, która przeżyła chorobę nowotworową, mówi, że inspiracją był dla niej mąż. Mówił jej: „Nie przestawaj zadawać ciosów. Za każdym razem, gdy przeciwnik cię uderzy, podnieś się i uderz jeszcze mocniej. To była jej mantra, która pomagała jej się skupić i odbijać, gdy rak ją powalił.
Nie trać wiary.
7/21
Cytat Alberta, który przeżył, zachęca ludzi, aby nie tracili nadziei w trudnych czasach. Albert mówi: „Zachowaj wiarę w Boga, wiarę w lekarzy, wiarę w siebie. Jeden dzień na raz.
Rak nie musi Cię definiować.
8/21
Istnieje wiele rodzajów raka, które mogą sprawić, że zaczniesz się zastanawiać, jak to się stało i dlaczego. Bez względu na to, jaki typ nowotworu masz, ten cytat Neldy, która przeżyła raka odbytu, powinien Cię zainspirować.
Każdy dzień jest okazją, by kochać trochę bardziej.
9/21
Jessi, która przeżyła czerniaka, ma wspaniałą radę: Żyj pełnią życia każdego dnia. Jessi mówi: „Każdy dzień jest szansą, aby stworzyć wspomnienia i kochać trochę bardziej”.
Każdy dzień jest tego wart.
10/21
Kolejne wspaniałe rady dotyczące pełnego wykorzystania potencjału każdego dnia pochodzą od Hashmat, która przeżyła raka piersi. Hashmat mówi: „Nie poddawaj się. Każdy dzień jest tego wart.
Rak jest jak teeter-totter.
11/21
John, który przeżył raka jelita grubego, ma dla nas zachętę w chwilach nawrotu choroby lub rozpaczy. John mówi: „Rak jest jak teeter-totter. Czasami musisz zejść na dół, aby wrócić do góry. Nawet jeśli jesteś w trudnej sytuacji, nie pozwól, aby to cię powstrzymało przed powrotem silniejszym niż kiedykolwiek.
To możliwe, aby dobrze się rozwijać i zdrowo żyć.
12/21
Erika, która przeżyła białaczkę, budzi nadzieję, mówiąc, że życie po raku to coś więcej. Erika mówi: „Możliwe jest nie tylko przeżycie, ale także rozwój i powrót do zdrowego, wspaniałego życia”.
Trudne drogi mogą prowadzić do pięknych miejsc.
13/21
Ten cytat z wypowiedzi Kii, która przeżyła raka jamy ustnej, przypomina nam, by nie ustawać w wysiłkach, nawet gdy leczenie staje się wyzwaniem.
Zawsze jest nadzieja poza tym, co widzisz.
14/21
Opiekunka zajmująca się chorymi na raka nerki, Cora, pomogła pacjentom przejść przez trudne leczenie. Widziała, jak wygląda podróż i droga do nadziei po drugiej stronie leczenia.
Życie to w 10% to, co nam się przydarza, a w 90% to, jak na to reagujemy.
15/21
Po usłyszeniu tego cytatu od Leslie, która przeżyła raka jajnika, czujemy się zainspirowani, by nie pozwolić, by coś nas ominęło. Zamiast tego należy podejść do walki z rakiem z pasją i zdrowym podejściem.
Pozytywne nastawienie to najlepsze lekarstwo, jakie możesz zażyć.
16/21
Według osoby, która przeżyła mięsaka, Maggie, utrzymywanie pozytywnego nastawienia do życia może mieć wpływ na walkę z rakiem i powrót do zdrowia.
Ciesz się każdym dniem, nie martwiąc się o następny.
17/21
Diego, który przeżył raka trzustki, zachęca do życia chwilą. Nie bierz żadnej minuty za pewnik i nie myśl tylko o przyszłości.
Rak piersi zmienia cię, ale ta zmiana może być piękna.
18/21
Cytat Janes, która przeżyła raka piersi, można odnieść do każdego, kto walczy z jakąkolwiek chorobą nowotworową. Ciesz się zmianą i tym, kim się staniesz, gdy przez nią przejdziesz.
Mamy dwie opcje, medyczną i emocjonalną: Poddać się lub walczyć jak diabli.
19/21
Kolarz Lance Armstrong zachęca, by nie rezygnować z siebie, swoich lekarzy ani zespołu wsparcia.
Nic w życiu nie jest warte martwienia się.
20/21
Julia, która przeżyła chorobę nowotworową, w ciągu 12 lat doświadczyła różnych chorób nowotworowych. Mimo to pozostaje optymistką, proponując te oto mądre słowa.
Celem jest pełne, produktywne życie.
21/21
Gilda Radner, amerykańska komiczka, zachęca do życia pełnią życia. Gilda mówi wprost: Celem jest prowadzenie pełnego, produktywnego życia, nawet przy całej tej niepewności. Nieważne, co się stanie, czy rak już nigdy się nie pojawi, czy też umrzesz, ważne jest to, że przeżyjesz te dni, które przeżyłaś.
Żywność zwalczająca raka : Resweratrol, zielona herbata i inne
Lekarz przedstawia pokarmy i strategie żywieniowe, które mogą pomóc w zmniejszeniu ryzyka zachorowania na raka.
Najlepsze produkty spożywcze zwalczające raka
1 z 20
Walka z rakiem za pomocą talerzy
Żaden pojedynczy produkt spożywczy nie jest w stanie zapobiec rakowi, ale odpowiednia kombinacja pokarmów może przyczynić się do poprawy sytuacji. Podczas posiłków należy zachować równowagę, spożywając co najmniej dwie trzecie pokarmów roślinnych i nie więcej niż jedną trzecią białka zwierzęcego. Według American Institute for Cancer Research ten „nowy amerykański talerz” jest ważnym narzędziem w walce z rakiem. Sprawdź, jakie są lepsze i gorsze wybory na twoim talerzu.
2 z 20
Walka z rakiem za pomocą kolorów
Owoce i warzywa są bogate w składniki odżywcze zwalczające raka – a im więcej kolorów, tym więcej składników odżywczych zawierają. Pokarmy te mogą obniżyć ryzyko zachorowania na raka także w inny sposób – pomagają w osiągnięciu i utrzymaniu prawidłowej wagi ciała. Nadmierne kilogramy zwiększają ryzyko zachorowania na wiele nowotworów, w tym raka jelita grubego, przełyku i nerek. Jedz różnorodne warzywa, zwłaszcza ciemnozielone, czerwone i pomarańczowe.
3 z 20
Śniadanie zwalczające raka
Naturalnie występujący folian jest ważną witaminą z grupy B, która może pomóc w ochronie przed rakiem okrężnicy, odbytnicy i piersi. Można go znaleźć w dużych ilościach na stole śniadaniowym. Dobrym źródłem folianów są płatki śniadaniowe i produkty pełnoziarniste. Podobnie jest z sokiem pomarańczowym, melonami i truskawkami.
4 z 20
Więcej pokarmów bogatych w foliany
Innymi dobrymi źródłami folianów są szparagi i jajka. Można go również znaleźć w fasoli, nasionach słonecznika i zielonych warzywach liściastych, takich jak szpinak czy sałata rzymska. Najlepszym sposobem na uzyskanie folianów nie jest przyjmowanie tabletek, ale spożywanie wystarczającej ilości owoców, warzyw i wzbogaconych produktów zbożowych. Kobiety, które są w ciąży lub mogą zajść w ciążę, powinny przyjmować suplementy, aby mieć pewność, że otrzymują wystarczającą ilość kwasu foliowego, który pomaga zapobiegać niektórym wadom wrodzonym.
5 z 20
Omiń ladę sklepową
Sporadyczne zjedzenie kanapki Reuben lub hot doga na boisku nie zaszkodzi. Jednak ograniczenie spożycia przetworzonego mięsa, takiego jak kiełbasa bolońska, szynka i hot dogi pomoże obniżyć ryzyko zachorowania na raka jelita grubego i żołądka. Ponadto spożywanie mięsa konserwowanego przez wędzenie lub solenie zwiększa narażenie na działanie substancji chemicznych, które mogą potencjalnie powodować raka.
6 z 20
Pomidory zwalczające raka
Nie wiadomo, czy to likopen – barwnik, który nadaje pomidorom czerwony kolor – czy coś innego. Jednak niektóre badania łączą spożywanie pomidorów z obniżonym ryzykiem wystąpienia kilku rodzajów raka, w tym raka prostaty. Badania sugerują również, że przetwory pomidorowe, takie jak sok, sos czy pasta, zwiększają potencjał przeciwnowotworowy.
7 z 20
Potencjał przeciwnowotworowy herbaty
Mimo że dowody na to są wciąż słabe, herbata, zwłaszcza zielona, może być silnym przeciwnikiem raka. W badaniach laboratoryjnych zielona herbata spowolniła lub zapobiegła rozwojowi raka w komórkach okrężnicy, wątroby, piersi i prostaty. Podobne działanie miała również w tkance płucnej i skórze. W niektórych badaniach długoterminowych herbata wiązała się z mniejszym ryzykiem wystąpienia raka pęcherza moczowego, żołądka i trzustki. Zanim jednak będzie można polecić herbatę jako środek zwalczający raka, konieczne są dalsze badania z udziałem ludzi.
8 z 20
Winogrona i rak
Winogrona i sok winogronowy, zwłaszcza fioletowe i czerwone winogrona, zawierają resweratrol. Resweratrol ma silne właściwości przeciwutleniające i przeciwzapalne. W badaniach laboratoryjnych zapobiegał uszkodzeniom komórek, które mogą zapoczątkować proces nowotworowy. Nie ma wystarczających dowodów, aby stwierdzić, że jedzenie winogron, picie soku winogronowego lub wina (lub przyjmowanie suplementów) może zapobiegać lub leczyć raka.
9 z 20
Ogranicz alkohol, aby zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka
Nowotwory jamy ustnej, gardła, krtani, przełyku, wątroby i piersi są związane z piciem alkoholu. Alkohol może również zwiększać ryzyko zachorowania na raka okrężnicy i odbytnicy. American Cancer Society zaleca, aby nie pić alkoholu, ale jeśli już, to należy ograniczyć jego spożycie do nie więcej niż dwóch drinków dziennie w przypadku mężczyzn i jednego drinka dziennie w przypadku kobiet. Kobiety z grupy podwyższonego ryzyka zachorowania na raka piersi mogą chcieć porozmawiać z lekarzem o tym, jaka ilość alkoholu, jeśli w ogóle, jest bezpieczna, biorąc pod uwagę ich osobiste czynniki ryzyka.
10 z 20
Woda i inne płyny mogą chronić
Woda nie tylko gasi pragnienie, ale może też chronić przed rakiem pęcherza moczowego. Mniejsze ryzyko wynika z tego, że woda rozcieńcza stężenia potencjalnych czynników powodujących raka w pęcherzu. Ponadto, picie większej ilości płynów powoduje częstsze oddawanie moczu. To skraca czas, w którym czynniki te pozostają w kontakcie z wyściółką pęcherza.
11 z 20
Potężna fasola
Fasola jest tak dobra dla organizmu, że nie dziwi fakt, iż może pomóc w walce z rakiem. Zawierają one kilka silnych związków fitochemicznych, które mogą chronić komórki organizmu przed uszkodzeniami mogącymi prowadzić do rozwoju raka. W badaniach laboratoryjnych substancje te spowalniały wzrost guzów i zapobiegały uwalnianiu przez nie substancji, które uszkadzają pobliskie komórki.
12 z 20
Rodzina Kapustowatych kontra rak
Do warzyw krzyżowych zalicza się brokuły, kalafior, kapustę, brukselkę, kapustę włoską i jarmuż. Te warzywa z rodziny kapustowatych doskonale nadają się do dań typu stir fry i mogą ożywić sałatkę. Najważniejsze jest jednak to, że składniki tych warzyw mogą pomóc organizmowi w obronie przed nowotworami, takimi jak rak jelita grubego, piersi, płuc i szyjki macicy. Badania laboratoryjne są obiecujące, ale badania na ludziach dały niejednoznaczne wyniki.
13 z 20
Ciemnozielone warzywa liściaste
Ciemnozielone warzywa liściaste, takie jak gorczyca, sałata, jarmuż, cykoria, szpinak i boćwina, są bogate w błonnik, foliany i karotenoidy. Te składniki odżywcze mogą pomóc w ochronie przed rakiem jamy ustnej, krtani, trzustki, płuc, skóry i żołądka.
14 z 20
Ochrona przed egzotyczną przyprawą
Kurkumina jest głównym składnikiem indyjskiej przyprawy kurkumy i potencjalnym przeciwnikiem raka. Badania laboratoryjne wykazały, że może ona hamować transformację, proliferację i inwazję komórek nowotworowych w szerokiej gamie nowotworów. Badania na ludziach są w toku.
15 z 20
Metody gotowania mają znaczenie
Sposób przyrządzania mięsa może mieć wpływ na to, jak duże ryzyko zachorowania na raka ono stwarza. Smażenie, grillowanie i pieczenie mięsa w bardzo wysokiej temperaturze powoduje powstawanie związków chemicznych, które mogą zwiększać ryzyko zachorowania na raka. Inne metody gotowania, takie jak duszenie, dusenie czy gotowanie na parze, wydają się wytwarzać mniej takich związków chemicznych. A jeśli już dusisz mięso, pamiętaj, by dodać do niego dużo zdrowych warzyw.
16 z 20
Jagodowa mieszanka z uczuciem
Truskawki i maliny zawierają fitochemikalia o nazwie kwas elagowy. Ten silny przeciwutleniacz może zwalczać raka na kilka sposobów jednocześnie, w tym dezaktywować pewne substancje powodujące raka i spowalniać wzrost komórek nowotworowych. Nie ma jednak wystarczających dowodów, aby stwierdzić, że może on zwalczać raka u ludzi.
17 z 20
Borówki dla zdrowia
Silne przeciwutleniacze zawarte w borówkach mogą mieć szerokie zastosowanie we wspieraniu naszego zdrowia, począwszy od walki z rakiem. Przeciwutleniacze mogą pomóc w walce z rakiem poprzez pozbywanie się wolnych rodników z organizmu, zanim zdążą one wyrządzić szkody komórkom. Potrzebne są jednak dalsze badania. Spróbuj dodać borówki do owsianki, płatków śniadaniowych, jogurtu, a nawet sałatki, aby zwiększyć spożycie tych zdrowych jagód.
18 z 20
Zrezygnuj z cukru
Cukier może nie powodować raka bezpośrednio. Może jednak wypierać inne pokarmy bogate w składniki odżywcze, które pomagają chronić przed rakiem. Ponadto zwiększa liczbę spożywanych kalorii, co przyczynia się do nadwagi i otyłości. Nadwaga również stanowi ryzyko zachorowania na raka. Owoce stanowią słodką alternatywę w bogatym w witaminy opakowaniu.
19 z 20
Nie polegaj na suplementach
Witaminy mogą pomóc w ochronie przed rakiem. Ale tylko wtedy, gdy są one naturalnie pozyskiwane z pożywienia. Zarówno American Cancer Society, jak i American Institute for Cancer Research podkreślają, że składniki odżywcze zwalczające raka, pochodzące z żywności, takiej jak orzechy, owoce i zielone warzywa liściaste, są znacznie lepsze niż suplementy. Najlepsza jest zdrowa dieta.
Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Pintereście
Rak prącia: Objawy, przyczyny, leczenie i zapobieganie
Rak prącia często rozpoczyna się w komórkach skóry prącia i może przedostać się do jego wnętrza. Dowiedz się więcej o przyczynach, czynnikach ryzyka, objawach, diagnostyce, leczeniu i zapobieganiu raka prącia.
Co to jest rak prącia?
Rak prącia, czyli rak prącia, to niekontrolowany rozrost komórek na prąciu lub w prąciu mężczyzny. Często zaczyna się w komórkach skóry i może przedostać się do wnętrza.
Występuje rzadko. Można go jednak leczyć, zwłaszcza jeśli zostanie wcześnie wykryty.
Wyróżnia się kilka typów raka prącia, w tym:
-
Rak kolczystokomórkowy lub naskórkowy. Stanowi on 95% przypadków raka prącia. Zwykle zaczyna się na lub pod napletkiem, ale może pojawić się także na innych częściach prącia.
-
Mięsak (Sarcoma). Nowotwory te powstają w tkankach takich jak naczynia krwionośne, mięśnie i tłuszcz.
-
Czerniak. Jest to nowotwór, który rozpoczyna się w komórkach nadających skórze kolor.
-
Rak podstawnokomórkowy. Nowotwory te rozpoczynają się głęboko w skórze. Rosną powoli i raczej nie rozprzestrzeniają się na inne części ciała.
Rak prącia – przyczyny i czynniki ryzyka
Eksperci nie wiedzą dokładnie, co powoduje raka prącia. Badania wykazują, że występuje on częściej u mężczyzn, którzy:
-
Są nosicielami wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV)
-
Są w wieku powyżej 60 lat
-
Palą papierosy
-
Masz osłabiony system odpornościowy z powodu HIV lub AIDS
-
Nie byli obrzezani. Pod napletkiem mogą gromadzić się płyny i gęsta warstwa zwana smegmą, co może zwiększać prawdopodobieństwo rozwoju raka.
-
Choroba zwana fimozą, która sprawia, że napletek jest ciasny i trudny do oczyszczenia. Może to również prowadzić do gromadzenia się płynu.
-
Miał leczenie łuszczycy lekiem psoralen i promieniowaniem ultrafioletowym (UV)
Oznaki i symptomy raka prącia
Zmiany na skórze prącia są najczęstszym objawem raka prącia. Mogą się one pojawić na napletku u nieobrzezanych mężczyzn, na czubku prącia (żołędzi) lub na trzonie.
Objawy raka prącia obejmują:
-
Zmiany w grubości lub kolorze skóry
-
Wysypka lub małe skorupiaste zgrubienia na penisie; może to wyglądać jak niezagojony strup.
-
Narośla o niebiesko-brązowym zabarwieniu
-
Guzek na penisie
-
Nieprzyjemnie pachnąca wydzielina pod napletkiem
-
Rana na penisie, która może krwawić
-
Obrzęk na końcu penisa
-
Guzki pod skórą pachwiny
Objawy te nie zawsze oznaczają raka prącia. Może to być infekcja lub reakcja alergiczna. Ważne jest jednak, aby od razu powiedzieć lekarzowi o wszelkich nietypowych objawach występujących na penisie lub w jego pobliżu.
Diagnostyka raka prącia
Lekarz przeprowadzi badanie fizykalne i zapyta o objawy. Może zalecić wykonanie innych badań, takich jak:
Biopsja.
Lekarz pobiera niewielką próbkę tkanki ze zmiany skórnej na penisie. Badania laboratoryjne sprawdzają, czy nie zawiera ona komórek nowotworowych.
Badania obrazowe,
takie jak promieniowanie rentgenowskie, tomografia komputerowa, ultrasonografia i rezonans magnetyczny (MRI). Badania te mają na celu znalezienie wewnątrz ciała guzów lub innych oznak rozprzestrzeniania się nowotworu.
Leczenie raka prącia
Jeśli twój rak jest we wczesnym stadium, leczenie może obejmować:
-
Lek w postaci kremu do stosowania na skórę
-
Krioterapia – zabieg polegający na zastosowaniu bardzo zimnego płynu lub urządzenia do zamrażania i niszczenia tkanki nowotworowej
-
Chirurgia Mohsa, w której lekarze usuwają zmienioną chorobowo skórę po jednej warstwie, aż do uzyskania zdrowej tkanki
-
Lasery do cięcia i niszczenia obszarów zawierających raka
-
Obrzezanie, czyli zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu napletka. Zabieg ten można wykonać, jeśli rak znajduje się tylko w napletku.
Jeśli twój rak jest bardziej zaawansowany lub ma większe szanse na rozprzestrzenienie się, możesz również mieć:
-
Operacja usunięcia niektórych lub wszystkich węzłów chłonnych w pachwinie, jeśli rak się tam rozprzestrzenił
-
Radioterapia i/lub chemioterapia w celu pozbycia się komórek nowotworowych z organizmu
-
Penektomia, czyli operacja usunięcia części lub całego prącia
Większość metod leczenia wczesnego stadium raka prącia nie ma wpływu na zdolność do uprawiania seksu, ale chemioterapia i radioterapia mogą mieć wpływ. Porozmawiaj z lekarzem o możliwych skutkach ubocznych.
Badania kliniczne
W tych badaniach, w których testuje się nowe leki, naukowcy poszukują nowych sposobów leczenia wczesnego i zaawansowanego raka prącia. Badania kliniczne są często sposobem na wypróbowanie nowego leku, który nie jest dostępny dla wszystkich. Twój lekarz może powiedzieć Ci, czy któreś z tych badań może być dla Ciebie odpowiednie.
Przed zgłoszeniem się do badania poproś o informacje o tym, co się z nim wiąże oraz jakie jest ryzyko i korzyści. Więcej informacji na temat różnych badań prowadzonych w Stanach Zjednoczonych można znaleźć na stronie internetowej National Cancer Institutes, https://www.cancer.gov/about-cancer/treatment/clinical-trials.
Zapobieganie rakowi prącia
Nie ma jednego sposobu na zapobieganie rakowi, ale niektóre rzeczy mogą zmniejszyć ryzyko jego wystąpienia:
-
Obrzezanie. Gdy nie masz napletka, łatwiej jest utrzymać czystość w tym miejscu.
-
Jeśli masz napletek, pamiętaj, aby dokładnie oczyścić miejsce pod nim.
-
Nie używaj tytoniu.
-
Stosuj bezpieczne praktyki seksualne, aby uniknąć zakażenia wirusem HPV i HIV.
?
Zasoby i wsparcie
Zapytaj swojego lekarza o grupy wsparcia w Twojej społeczności. Można je także znaleźć w Internecie.
W trakcie leczenia pomocna może być rozmowa z terapeutą lub pracownikiem socjalnym, który pracuje z osobami chorymi na raka.