Lekarz mówi ci.

Badania wykazują, że te siedem produktów żywnościowych rzeczywiście pomaga zapobiegać rakowi.

Miska pełna jasnozielonych brokułów gotowanych na parze. Mówisz: „Mniam!” — albo „Gdzie jest podwójny cheeseburger?”. Ale wiesz, że brokuły są dla Ciebie dobre, zwłaszcza bez roztopionego sera. Pytanie brzmi: jak dobre? Czy brokuły – lub jakikolwiek inny produkt spożywczy – mogą zapobiegać chorobom, takim jak rak?

Odpowiedź brzmi: tak – niektóre produkty spożywcze wykazują właściwości przeciwnowotworowe, ale nikt jeszcze nie jest w stanie powiedzieć, że ten czy inny produkt może zapobiec lub zatrzymać raka w jego rozwoju. Mimo to, wiele badań wskazuje na to, że zdrowa dieta pełna kolorowych owoców i warzyw jest kluczem do uniknięcia chorób serca, cukrzycy, a być może także raka.

W rzeczywistości naukowcy wiedzą więcej o tym, czego nie jeść – przetworzonego mięsa, słonych potraw, słodzonych napojów, ogromnych porcji czerwonego mięsa – niż o tym, które owoce i warzywa powinny znaleźć się na talerzu. Wiedzą jednak, że żywność ta ma znaczenie.

Kompleksowy przegląd tysięcy badań na temat diety, aktywności fizycznej i wagi przeprowadzony na zlecenie Światowego Funduszu Badań nad Rakiem i Amerykańskiego Instytutu Badań nad Rakiem wskazuje na korzyści płynące ze spożywania głównie pokarmów pochodzenia roślinnego. Jedne z najsilniejszych związków z zapobieganiem nowotworom wykazały takie pokarmy, jak brokuły, jagody i czosnek.

Są one niskokaloryczne i niskotłuszczowe, a jednocześnie pełne fitochemikaliów i przeciwutleniaczy, które mogą pomóc w zmniejszeniu ryzyka zachorowania na raka.

Przeciwutleniacze, związki fitochemiczne i rak

Słyszeliście o antyoksydantach, takich jak witamina C, likopen i beta-karoten, które znajdują się w wielu owocach i warzywach. Badania sugerują, że ludzie, którzy jedzą posiłki bogate w owoce i warzywa, mają niższe ryzyko zachorowania na raka. Jed W. Fahey, ScD, MS, asystent profesora w Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health i School of Medicine, który bada, w jaki sposób warzywa krzyżowe pomagają chronić przed chorobami, twierdzi, że wiele substancji chemicznych pochodzenia roślinnego, znanych jako fitochemikalia, chroni komórki przed szkodliwymi związkami zawartymi w żywności i w środowisku, a także zapobiega uszkodzeniom i mutacjom komórek.

?

Dieta, która mogłaby uchronić przed rakiem, nie różni się zbytnio od zdrowej żywności, którą i tak powinniśmy spożywać – mówi Wendy Demark-Wahnefried, PhD, RD, zastępca dyrektora ds. zapobiegania i kontroli nowotworów w University of Alabamas Comprehensive Cancer Center – Oznacza to dużo owoców i warzyw, a także pełnoziarnistych zbóż i chudego mięsa lub ryb.

Waga też ma znaczenie. Nadwaga lub otyłość zwiększają ryzyko zachorowania na raka przełyku, raka piersi po menopauzie, raka jelita grubego, raka endometrium, raka jajnika i inne.

Jakie pokarmy należy więc spożywać, aby dać swojemu organizmowi jak największe szanse na uniknięcie raka? Lekarz przeanalizował badania, czasami sprzeczne, aby wyodrębnić kilka produktów, których będziesz chciał jeść dużo, zaczynając już teraz.

Czosnek: Cuchnący oddech, ale superzdrowy

Kto by pomyślał, że czosnkowy oddech może być dla ciebie dobry? Te same związki siarki, które powodują ten nieprzyjemny zapach, mogą również powstrzymywać tworzenie się w organizmie substancji wywołujących raka, przyspieszać naprawę DNA i zabijać komórki nowotworowe.

Chcesz więcej? Czosnek zwalcza bakterie, w tym H. pylori (tę związaną z niektórymi wrzodami i rakiem żołądka), a badania sugerują, że zmniejsza ryzyko rozwoju raka żołądka, okrężnicy, przełyku, trzustki i piersi. Aby uzyskać jak najwięcej korzyści, obierz i posiekaj ząbki, a następnie odstaw je na 15-20 minut przed gotowaniem. Aktywuje to enzymy i uwalnia związki zawierające siarkę, które mają największe działanie ochronne – mówi Colleen Doyle, MS, RD, dyrektor zarządzający ds. żywienia i aktywności fizycznej w American Cancer Society.

Światowa Organizacja Zdrowia zaleca, aby dorośli spożywali około jednego ząbka czosnku dziennie w celu zachowania dobrego zdrowia.

Czosnek to siła napędowa rodziny allium, ale cebula, pory, szczypiorek i szalotka również mogą chronić przed rakiem żołądka, co sugerują niektóre badania.

?

?

Brokuły: Potęga fitochemiczna

Jedz brokuły – zawsze powtarzała mama. I miała rację. Brokuły i inne warzywa krzyżowe, takie jak kapusta, jarmuż i kalafior, zawierają związki fitochemiczne zwane glukozynolanami, które wytwarzają enzymy ochronne uwalniane podczas żucia surowych warzyw, rozrywające ściany komórkowe.

Fahey wyjaśnia, że organizm wytwarza te enzymy również w jelitach, a kiedy surowe lub gotowane brokuły przechodzą przez nie, enzymy te są aktywowane.

Jednym z najbardziej ochronnych z tych enzymów jest sulforafan. „Brokuły są najlepszym źródłem tego konkretnego związku” – mówi Fahey, który bada zawartość sulforafanu w brokułach i kiełkach brokułów. Naukowcy badają, w jaki sposób sulforafan może zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka, począwszy od detoksykacji szkodliwych substancji (takich jak dym i inne zanieczyszczenia środowiska) w organizmie, aż po działanie jako rodzaj środka przeciwbakteryjnego poprzez atakowanie bakterii H. pylori.

Brokuły i ich kuzyni najbardziej chronią przed rakiem prostaty, płuc, jelita grubego, piersi, pęcherza moczowego, wątroby, szyi, głowy, jamy ustnej, przełyku i żołądka, jak wynika z przeglądu setek badań klinicznych przeprowadzonych na zlecenie Światowego Funduszu Badań nad Rakiem i Amerykańskiego Instytutu Badań nad Rakiem oraz innych badań.

Zrób więc to, co zawsze mówiła mama. Ugotuj brokuły na parze i dodaj do nich czosnek i oliwę z oliwek, aby uzyskać zdrowe danie – bez tłustego sosu serowego. Albo po prostu zjedz kilka surowych różyczek.

?

Pomidory: Potencjalna broń przeciwko rakowi prostaty

Czerwone zabarwienie pomidorów sprawia, że trudno oprzeć się soczystym, dojrzałym pomidorom – i czyni je potencjalną bronią przeciwko rakowi prostaty i chorobom serca. Ten czerwony odcień pochodzi od fitochemicznego składnika zwanego likopenem, silnego przeciwutleniacza, który jest najbardziej skoncentrowany w pomidorach. Kilka badań sugeruje, że dieta bogata w likopen jest powiązana ze zmniejszonym ryzykiem zachorowania na raka prostaty.

Jednak naukowcy nie są jeszcze pewni, czy poszczególne źródła i rodzaje likopenu działają na komórki w różny sposób i czy inne czynniki związane z dietą i stylem życia odgrywają rolę w zmniejszaniu ryzyka raka prostaty.

W badaniach laboratoryjnych likopen powstrzymywał wzrost innych typów komórek nowotworowych, w tym raka piersi, płuc i endometrium (wyściółki macicy). Naukowcy spekulują, że likopen chroni komórki przed uszkodzeniami, które mogłyby prowadzić do rozwoju raka, poprzez wzmacnianie układu odpornościowego. Według American Institute for Cancer Research likopen hamuje wzrost nowotworów poprzez zakłócanie nieprawidłowego wzrostu komórek.

Aby uzyskać jak najwięcej korzyści z likopenu, należy spożywać gotowane lub przetworzone pomidory, w tym sok pomidorowy i sos do pizzy. Przetwarzanie sprawia, że związki zwalczające raka są bardziej dostępne dla organizmu, ponieważ ciepło rozbija ściany komórkowe rośliny. Ponadto dodawanie przetworzonych pomidorów do potraw z dodatkiem oleju, takich jak pizza czy makaron z sosem, zwiększa dostępność likopenu. Chcesz mieć więcej tego związku? Zjedz arbuza, różowego grejpfruta lub czerwoną paprykę.

Truskawki: Bogate w antyoksydanty

Jagody zbierają zaszczyty za walkę z chorobami tak, jak dzieci w sporcie zbierają trofea: Po prostu się mnożą. Badania wskazują na możliwą ochronę przed chorobami serca i pogorszeniem pamięci, a także przed rakiem. W jednym z ostatnich badań ekstrakty z jagód spowolniły wzrost komórek rakowych; w szczególności ekstrakty z truskawek i czarnych malin miały największy wpływ na komórki raka okrężnicy.

Truskawki i maliny są bogate w przeciwutleniacze, takie jak witamina C i kwas elagowy, fitochemikalia. W badaniach laboratoryjnych kwas elagowy wydaje się mieć właściwości przeciwnowotworowe, które pobudzają enzymy niszczące substancje powodujące raka i spowalniają wzrost guzów. Jagody zawierają również flawonoidy, które hamują działanie enzymu uszkadzającego DNA i powiązanego z rakiem płuc. Inne rodzaje jagód, wszystkie bogate we flawonoidy, również zasługują na miejsce na Twoim talerzu: jeżyny, borówki i żurawiny. Borówki są pełne antocyjanów, które zmniejszają stan zapalny i są jednym z najsilniejszych przeciwutleniaczy – mówi Fahey. Uważa on, że jagody i warzywa krzyżowe są najpotężniejszymi pokarmami ochronnymi.

Spożywanie owoców (w tym jagód) i warzyw prawdopodobnie zmniejsza ryzyko zachorowania na raka płuc i może zapobiegać nowotworom jamy ustnej, gardła, krtani, przełyku, żołądka, trzustki i prostaty, jak wynika z przeglądu setek badań klinicznych przeprowadzonych na zlecenie World Cancer Research Fund i American Institute for Cancer Research.

?

Marchew: Najlepiej spożywać gotowaną

Marchew to jedno z najłatwiejszych do polubienia warzyw, które jest pełne składników odżywczych zwalczających choroby. Zawiera beta-karoten, przeciwutleniacz, który według naukowców może chronić błony komórkowe przed uszkodzeniem przez toksyny i spowalniać wzrost komórek nowotworowych. Marchew dostarcza też innych witamin i związków fitochemicznych, które mogą chronić przed rakiem piersi, jamy ustnej, gardła, krtani, przełyku i żołądka.

Niektóre badania sugerują, że marchew chroni przed rakiem szyjki macicy, być może dlatego, że dostarcza przeciwutleniaczy, które mogą zwalczać wirusa HPV (human papilloma virus), będącego główną przyczyną raka szyjki macicy. Ponadto marchew zawiera falcarinol, naturalny pestycyd, który może mieć działanie przeciwzapalne.

Naukowcy z Anglii odkryli, że u szczurów, którym podawano falcarinol, rzadziej dochodziło do rozwoju guzów nowotworowych.

Gotowana marchew dostarcza więcej przeciwutleniaczy niż surowa, zgodnie z raportem opublikowanym w Journal of Agriculture and Food Chemistry. Jeśli gotujesz marchew, pozostaw ją w całości podczas gotowania lub gotowania na parze, a następnie pokrój ją po zakończeniu gotowania. Zmniejsza to utratę składników odżywczych, w tym falcarinolu, a także nadaje im słodszy smak.

Szpinak: źródło super karotenoidów

Być może słyszałeś, że luteina, przeciwutleniacz, jest dobra dla oczu. Badania nie są w żaden sposób potwierdzone, ale może ona również odgrywać rolę w ochronie przed rakiem.

Szpinak jest bogaty w luteinę i zeaksantynę, karotenoidy, które usuwają z organizmu niestabilne cząsteczki zwane wolnymi rodnikami, zanim zdążą go uszkodzić. Znajdują się one w szpinaku i innych ciemnozielonych warzywach liściastych, a niektóre badania wykazują, że mogą one chronić przed rakiem jamy ustnej, przełyku i żołądka. Badanie NIH/AARP przeprowadzone na ponad 490 000 osób wykazało, że osoby, które spożywały więcej szpinaku, były mniej narażone na rozwój raka przełyku. Niektóre badania sugerują, że karotenoidy zawarte w szpinaku i innych produktach spożywczych zmniejszają ryzyko zachorowania na raka jajnika, endometrium, płuc i jelita grubego.

Jeśli dodać do tego foliany i błonnik, które zdaniem naukowców mogą zmniejszać ryzyko zachorowania na niektóre nowotwory, to mamy do czynienia z odżywczą siłą drzemiącą w każdym ciemnozielonym liściu. Foliany pomagają organizmowi wytwarzać nowe komórki i naprawiać DNA. Są szczególnie ważne dla kobiet w wieku rozrodczym, ponieważ mogą zapobiegać wadom cewy nerwowej u rozwijającego się płodu. Najwięcej luteiny uzyskasz z surowego lub lekko ugotowanego szpinaku. Można go spożywać w sałatkach, gotować na parze, smażyć z czosnkiem i oliwą z oliwek lub dodawać do zup. Dla odmiany można go zastąpić jarmużem, kolendrą, boćwiną szwajcarską lub sałatą rzymską. Szpinak jest jednak gwiazdą. „Spośród wszystkich warzyw liściastych szpinak jest jednym z najbardziej odżywczych” – mówi Doyle.

Pełne ziarno: Dobre dla całego organizmu

Kiedy następnym razem podejdziesz do lady delikatesowej, pamiętaj o tym: Nijaki biały chleb nie może konkurować z pełnoziarnistym chlebem pszennym ani pod względem smaku, ani wartości odżywczych. Być może słyszałeś o poprawionych federalnych wytycznych żywieniowych, które zalecają, by połowa wszystkich spożywanych przez Ciebie ziaren – ryż, płatki śniadaniowe, a nawet chipsy – była pełnoziarnista. Dlatego nawet przesłodzone płatki śniadaniowe dla dzieci i mrożone pizze zawierają składniki pełnoziarniste.

Pełne ziarna dostarczają dużo błonnika, ale podczas gdy dieta bogata w warzywa i owoce wiąże się ze zmniejszonym ryzykiem zachorowania na raka jelita grubego, nie jest jeszcze jasne, jak składniki diety, takie jak błonnik i pewne rodzaje tłuszczów, wpływają na ryzyko zachorowania na raka jelita grubego. Pełne ziarna zawierają jednak inne substancje, które mogą zwalczać raka, w tym lignany, które działają jak przeciwutleniacze, oraz saponiny, które mogą powstrzymywać komórki nowotworowe przed namnażaniem. Szukaj chleba oznaczonego jako „100% pełnoziarnisty”, a nie po prostu „chleb pszenny”, który prawdopodobnie zawiera ziarna rafinowane. Aby uzyskać jeszcze więcej lignanów, wybieraj pieczywo pełnoziarniste posypane nasionami lnu lub sezamu.

Chemioterapia może zwiększać ryzyko zakażeń. Dowiedz się, jak zapewnić bezpieczeństwo sobie i członkom swojej rodziny poprzez unikanie infekcji podczas chemioterapii.

Chemioterapia atakuje komórki nowotworowe, ale może również wpływać na niektóre zdrowe komórki organizmu.

Leki mogą obniżyć liczbę białych krwinek wytwarzanych przez szpik kostny. Jeśli nie masz wystarczającej liczby tych białych krwinek, nie jesteś w stanie tak dobrze zwalczać infekcji. Oto kilka sposobów na zmniejszenie ryzyka infekcji.

Dbaj o czystość rąk

Często myj ręce. Poproś wszystkie osoby mieszkające z Tobą lub odwiedzające Cię, aby również często myły ręce. Czyste ręce pomagają zapobiegać przenoszeniu infekcji. Pamiętaj, aby to robić:

• Po skorzystaniu z łazienki

• Przed, w trakcie i po gotowaniu

• Po dotknięciu lub opiece nad zwierzęciem domowym

• Po wyniesieniu śmieci

• Po kaszlu lub wydmuchaniu nosa

Jeśli opiekujesz się dzieckiem, myj ręce po zmianie pieluchy lub wytarciu pupy.

Najlepiej myć wodą z mydłem. Oto prawidłowy sposób postępowania:

• Zmocz ręce czystą, bieżącą wodą z kranu.

• Pocieraj dłonie mydłem przez 20 sekund lub dłużej.

• Po zakończeniu dobrze wypłucz w czystej wodzie z kranu.

• Osusz ręce czystym ręcznikiem lub pozostaw do wyschnięcia na powietrzu.

Jeśli nie masz dostępu do wody i mydła, możesz użyć płynu do dezynfekcji rąk na bazie alkoholu.

Higiena osobista

Leki chemioterapeutyczne mogą wysuszać i podrażniać skórę. Może to prowadzić do powstawania małych skaleczeń i innych otworów, przez które łatwiej wnikają infekcje.

Aby chronić skórę i zmniejszyć ryzyko infekcji:

• Codziennie bierz prysznic lub kąpiel z użyciem łagodnego mydła i miękkiej ściereczki.

• Dobrze umyj stopy, pachwiny i pachy. Miejsca te zwykle są spocone.

• Wytrzyj skórę do sucha ręcznikiem. Nie pocieraj jej.

• Używaj bezzapachowego balsamu lub kremu do nawilżania skóry.

• Nie wchodź do gorących kąpieli.

• Nie dziel się ręcznikami ani ściereczkami do mycia rąk.

Podczas chemioterapii częściej dochodzi do infekcji jamy ustnej. Może ona także spowodować, że dziąsła staną się bardziej wrażliwe. Podejmij następujące kroki, aby uniknąć infekcji:

• Szczotkuj zęby po przebudzeniu, przed pójściem spać i po każdym posiłku.

• Używaj szczoteczki do zębów o miękkim włosiu i wymieniaj ją co 3 miesiące.

• Zapytaj swojego lekarza, czy powinieneś używać nici dentystycznej. Może to spowodować krwawienie dziąseł.

• Nie należy używać wykałaczek po posiłkach.

• Staraj się nie jeść i nie pić kwaśnych pokarmów i napojów, takich jak sok pomarańczowy lub octowe sosy sałatkowe. Mogą one podrażniać jamę ustną i dziąsła.

Wskazówki dotyczące bezpiecznego prania

Leki chemioterapeutyczne mogą pozostawać w płynach ustrojowych przez kilka dni. Opiekunowie mogą wchłonąć je przez skórę, jeśli zetkną się z krwią, moczem lub innymi płynami. Może to spowodować wysypkę, mdłości, ból brzucha i inne objawy. Przez 48 godzin lub 2 dni po leczeniu należy przestrzegać poniższych zaleceń przy praniu ubrań i bielizny pościelowej:

• Podczas prania ubrań, prześcieradeł, ręczników i innej bielizny Ty lub Twój opiekun powinniście nosić jednorazowe rękawiczki.

• Zabrudzoną odzież i pościel najlepiej od razu wyprać. Jeśli nie masz czasu, włóż je do szczelnie zamkniętych plastikowych worków.

• Pierz swoje ubrania i pościel oddzielnie od innych osób. Każdy ładunek należy wyprać dwa razy. Używaj proszku do prania i gorącej wody.

• Nie pierz ubrań i bielizny ręcznie. Zawsze używaj pralki.

• Jeśli brudna odzież lub pościel dotknie pojemnika lub urządzenia, umyj je wodą z mydłem, a następnie osusz czystymi ręcznikami papierowymi.

Obchodzenie się z żywnością i przygotowywanie posiłków

W czasie chemioterapii jesteś bardziej narażony na zakażenie bakteriami przenoszonymi drogą pokarmową. Aby zmniejszyć ryzyko zakażenia:

• Myć i płukać ręce przed i po przygotowywaniu lub spożywaniu posiłków.

• Myć wszystkie naczynia do gotowania i jedzenia oraz blaty przed gotowaniem.

• Myj surowe owoce i warzywa przed ich spożyciem.

• Rozmrażaj mrożonki w lodówce w pojemniku, do którego będą spływały krople. Nie rozmrażaj żywności na blacie kuchennym.

• Myj napoje gazowane w puszkach przed ich wypiciem.

• Przed spożyciem gotuj jajka na twardo.

• Codziennie używaj nowej ściereczki do naczyń do czyszczenia naczyń i blatów. Nie używaj gąbki.

Jak radzić sobie z efektami ubocznymi chemioterapii

Nudności, biegunka, zmęczenie i zmiany w smaku potraw to częste skutki uboczne chemioterapii. Poniższe wskazówki mogą pomóc w radzeniu sobie z efektami ubocznymi i poprawić samopoczucie w tym trudnym okresie:

• Unikaj produktów mlecznych. Chemioterapia może utrudnić ich przetwarzanie przez organizm. Może to prowadzić do biegunki.

• Pij płyny między posiłkami, aby złagodzić biegunkę.

• Nie jedz pikantnych, tłustych lub słodkich potraw. Mogą one wywołać biegunkę.

• Biegunka może spowodować odwodnienie organizmu, dlatego należy pić dużo płynów, np. wody. Ogranicz spożycie kofeiny.

• Jeśli masz metaliczny posmak w ustach, spróbuj umyć zęby przed jedzeniem.

• Aby złagodzić mdłości, należy jeść kilka małych posiłków lub przekąsek w ciągu dnia, aby żołądek nie był pusty. Dobrze przeżuwaj jedzenie. Chłodne potrawy mogą być lżejsze dla żołądka niż gorące.

• Codziennie zarezerwuj sobie czas na odpoczynek. Rób tylko to, co czujesz, że możesz zrobić. Jeśli jesteś w stanie, lekkie ćwiczenia, takie jak spacer, mogą podnieść poziom energii.

Glifosat jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych herbicydów na świecie. Dowiedz się więcej o tym, jak może on wpłynąć na Twoje zdrowie w dłuższej perspektywie.

Glifosat jest popularnym herbicydem stosowanym do zabijania niektórych roślin i traw, zarządzania wzrostem roślin, przygotowywania upraw do zbiorów i dojrzewania owoców.

Ostatnio jest o nim głośno z powodu obaw związanych z zagrożeniami dla zdrowia.

Gdzie stosuje się glifosat?

Glifosat jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych herbicydów na świecie. Jest aktywnym składnikiem popularnych produktów do zwalczania chwastów, takich jak Roundup, Rodeo i Pondmaster. Wielu rolników używa go podczas produkcji żywności.

Jest często stosowany na:

• Uprawy owoców i warzyw

• Uprawy odporne na glifosat, takie jak rzepak, kukurydza, bawełna, soja, buraki cukrowe i pszenica

• Rośliny, trawniki, szklarnie, rośliny wodne i leśne

Narażenie na działanie glifosatu w trawniku i ogrodzie

Jeśli stosujesz środek chwastobójczy zawierający glifosat na trawniku lub w ogrodzie, możesz być narażony na działanie glifosatu poprzez wdychanie go, kontakt ze skórą lub dostanie się do oczu. Ryzyko wzrasta, jeśli:

• Jeść lub palić po zastosowaniu preparatu i nie umyć wcześniej rąk

• Dotykać roślin, które są jeszcze mokre od środka

W przypadku kontaktu z substancją może dojść do podrażnienia oczu, skóry, nosa i gardła. W przypadku dostania się do oczu może dojść do lekkiego podrażnienia lub powierzchownego uszkodzenia rogówki. W przypadku połknięcia może wystąpić zwiększone wydzielanie śliny oraz pieczenie i ból w jamie ustnej i gardle. Może powodować mdłości, wymioty i biegunkę.

W niektórych przypadkach osoby, które celowo połknęły produkty zawierające glifosat, zmarły.

Aby zmniejszyć ryzyko, należy umyć ręce i zdjąć ubranie po kontakcie z jednym z tych produktów.

Narażenie na działanie glifosatu w żywności

Możesz być również narażony na działanie glifosatu w żywności.

Wielu rolników stosuje produkty zawierające glifosat na swoich polach i w sadach. Opryskują nim uprawy takie jak kukurydza i soja, które zostały genetycznie zmodyfikowane tak, aby były odporne na glifosat, znane również jako GMO. Opryskuje się nim również uprawy niemodyfikowane genetycznie, takie jak pszenica, jęczmień, owies i fasola, aby je wysuszyć i szybciej zebrać plony.

Dostaje się on do żywności na wczesnym etapie łańcucha pokarmowego, jeszcze przed zebraniem surowej żywności i przed jej przetworzeniem.

Która żywność zawiera glifosat?

W ostatnich wiadomościach można było usłyszeć, że produkty na bazie owsa, takie jak płatki owsiane, płatki zbożowe, batoniki granola i przekąski zawierają glifosat.

W jednym z raportów sporządzonych przez naukowców z Kalifornii i Światową Organizację Zdrowia stwierdzono obecność glifosatu w 43 z 45 badanych produktów na bazie owsa. W popularnych produktach śniadaniowych, takich jak Quaker Old Fashioned Oats i Cheerios, poziom glifosatu był ponadprzeciętny.

Znajduje się on również w produktach zbożowych i fasolowych, takich jak makaron, gryka, jęczmień, fasola kidney i ciecierzyca.

Niektóre produkty spożywcze mogą Cię zaskoczyć, np. awokado, jabłka, borówki, wiśnie, ogórki, daktyle, suszony groch, czosnek, cytryny, oliwki, orzeszki ziemne, granaty, ziemniaki, ryż, szpinak, trzcina cukrowa, tytoń, pomidory i orzechy włoskie.

Czy występuje w żywności ekologicznej?

Aby ograniczyć narażenie na jego działanie, kupuj produkty ekologiczne. Glifosat jest zakazany w rolnictwie ekologicznym. Ale to nie eliminuje go całkowicie. W raporcie Światowej Organizacji Zdrowia jedna trzecia badanych ekologicznych produktów owsianych zawierała śladowe ilości glifosatu. Jednak jego poziom był niższy niż poziom ryzyka.

Możliwe, że glifosat przenosi się z pobliskich pól, na których uprawia się rośliny konwencjonalne, lub podczas zanieczyszczenia krzyżowego w zakładach przetwórczych, w których przetwarza się rośliny nieekologiczne.

Długoterminowe zagrożenia dla zdrowia

Krótkotrwałe narażenie na glifosat nie jest czymś, czym należy się zbytnio przejmować. Eksperci twierdzą, że jest on mniej toksyczny niż sól kuchenna. Jednak długoterminowe ryzyko związane z jego stosowaniem może być niepokojące. Naukowcy są podzieleni w kwestii tego, jak duże jest ryzyko. Raporty pokazują sprzeczne wyniki. Należy też pamiętać, że większość badań dotyczy zwierząt, a nie ludzi:

• Rak. Niektóre badania sugerują, że glifosat może mieć związek z rakiem. Inne sugerują, że nie ma żadnego związku. Jest to temat kontrowersyjny. Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem sklasyfikowała glifosat jako prawdopodobny czynnik rakotwórczy dla ludzi. W 2020 roku Agencja Ochrony Środowiska wydała oświadczenie, że glifosat nie stanowi zagrożenia dla ludzi, o ile jest stosowany zgodnie z zaleceniami. Stwierdzono również, że jest mało prawdopodobne, aby powodował raka u ludzi.

• Uszkodzenie wątroby i nerek. Glifosat może mieć wpływ na nerki i wątrobę. Badania przeprowadzone na krowach mlecznych spożywających soję z wysoką zawartością glifosatu wykazały zwiększone ryzyko uszkodzenia wątroby i nerek.

• Problemy z rozrodczością i rozwojem. W 2020 roku EPA wydała oświadczenie, że nie ma dowodów na to, że glifosat wpływa na układ hormonalny lub hormony ludzi.

• Ryzyko dla kobiet w ciąży i dzieci. Niektórzy naukowcy obawiają się, że kobiety w ciąży i dzieci mogą być narażone na większe ryzyko, ponieważ dzieci i rozwijające się płody mogą być bardziej podatne na działanie czynników rakotwórczych. Agencja Ochrony Środowiska twierdzi jednak, że nie ma dowodów na to, że glifosat jest toksyczny dla rozwoju lub rozrodczości, więc nie uważa, że ryzyko dla nich jest wyższe.

Zarówno rak, jak i leczenie raka osłabiają układ odpornościowy, co sprawia, że łatwiej jest o infekcje. Jednak nawet podczas epidemii COVID-19 konieczne jest leczenie raka. Dowiedz się, jak zachować bezpieczeństwo.

Zarówno rak, jak i leczenie nowotworu osłabiają układ odpornościowy, co sprawia, że łatwiej o infekcje. Nawet jeśli starasz się unikać zachorowań, COVID-19 jest powodem do niepokoju podczas wizyty w gabinecie lekarskim lub centrum leczenia. Leczenie raka nadal jest konieczne.

Wielu ekspertów medycznych zaleca, aby większość pacjentów z rakiem lub z chorobą nowotworową w wywiadzie zaszczepiła się szczepionką COVID-19. Co jeszcze powinieneś zrobić?

Porozmawiaj z lekarzem

Lekarz najlepiej zna twoją sytuację i może pomóc ci podjąć właściwe decyzje. Należy zastanowić się nad następującymi kwestiami

• Rodzaj nowotworu, na który chorujesz

• Jak szybko rośnie nowotwór

• Cel leczenia (wyleczenie, kontrola, łagodzenie objawów lub zapobieganie nawrotom nowotworu)

• W jaki sposób stosowane leczenie wpływa na ryzyko infekcji

• Twój ogólny stan zdrowia

• Inne możliwości leczenia

Eksperci są zgodni, że leczenie należy kontynuować, jeśli istnieje szansa na wyleczenie nowotworu. Jeśli jednak ryzyko związane z lekiem COVID-19 przewyższa korzyści płynące z leczenia, najlepszym rozwiązaniem może być jego opóźnienie. Innymi opcjami może być zastosowanie:

• Krótsze okresy radioterapii lub chemioterapii

• Leki z grupy czynników wzrostu wspomagające układ odpornościowy

• Leki podawane doustnie zamiast dożylnie, dzięki czemu można je przyjmować w domu.

Jak zapewnić sobie bezpieczeństwo podczas leczenia raka?

Na dzień lub dwa przed wizytą w gabinecie lekarskim lub w ośrodku leczenia może zadzwonić do Ciebie lekarz, aby wstępnie zbadać, czy nie występują u Ciebie objawy COVID-19. Zadadzą Ci kilka pytań, aby dowiedzieć się, czy możesz mieć COVID-19. Prawdopodobnie przed wpuszczeniem do budynku zostanie też zmierzona temperatura.

Większość ośrodków leczenia nie zezwala odwiedzającym na przebywanie z pacjentami podczas leczenia. Może być mniejsza liczba dostępnych terminów, ponieważ zmniejszenie liczby pacjentów ogranicza kontakt między ludźmi. Można też zauważyć mniejszą liczbę krzeseł w poczekalniach i salach zabiegowych. Ma to na celu odseparowanie ludzi od siebie.

Każda osoba przebywająca w obszarze zabiegowym powinna nosić maseczkę, niezależnie od tego, czy jest zaszczepiona, czy nie. Ty również musisz ją nosić. Na wizytę należy przynieść maseczkę z materiału i założyć ją na nos i usta.

Co jeszcze jest robione, aby mnie chronić?

Jedną z większych zmian jest sposób komunikowania się lekarzy z pacjentami. Zamiast przychodzić do gabinetu między kolejnymi zabiegami, można odbyć wizytę w ramach telemedycyny. Filmy online, rozmowy telefoniczne i portale dla pacjentów odgrywają większą rolę w opiece zdrowotnej niż kiedykolwiek wcześniej. Umożliwiają one „spotkanie” z lekarzem w bezpiecznym miejscu w domu.

Wielu pracowników służby zdrowia zostało specjalnie przeszkolonych w zakresie ochrony osobistej. Niektóre placówki medyczne prowadzą badania przesiewowe i sprawdzają temperaturę swoich pracowników. Egzekwują one ścisłe zasady pozostawania w domu osób chorych. Większość z nich wymaga od pracowników, aby:

• Noszenia masek

• Rozkładać przerwy w pracy, aby zachować dystans społeczny

• Częściej niż zwykle dezynfekują pomieszczenia i sprzęt

W ośrodku możesz zauważyć znaki przypominające i stanowiska do dezynfekcji rąk. Nie wahaj się z nich korzystać.

Jak mogę się chronić?

Najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić, jest dokładne przestrzeganie zalecanych zasad bezpieczeństwa. Poproś osoby, z którymi mieszkasz, aby również ich przestrzegały. Oto kilka rzeczy, które możesz zrobić, aby uniknąć nowego koronawirusa:

• Szczepić się szczepionką Covid i szczepionkami przypominającymi.

• Pozostań w domu tak często, jak to możliwe.

• Jeśli wychodzisz z domu, trzymaj się w odległości co najmniej 6 stóp od innych osób i unikaj zgromadzeń.

• Porozmawiaj ze swoim lekarzem o możliwości umówienia się na wizyty telezdrowotne w celu kontynuacji leczenia.

• Współpracuj z zespołem terapeutycznym w celu ograniczenia wizyt osobistych.

• Skontaktuj się z firmą ubezpieczeniową, aby dowiedzieć się, czy możesz korzystać z opieki domowej w takich sytuacjach, jak odłączenie pompy, podawanie czynników wzrostu lub pobieranie krwi do badań laboratoryjnych.

Aby uniknąć infekcji, staraj się być jak najzdrowszy. Oto kilka rzeczy, które możesz zrobić:

• Dobrze i często myj ręce

• Trzymaj się z dala od tytoniu i marihuany, w tym od dymu innych osób

• Ograniczaj ilość wypijanego alkoholu

• Jedz dużo warzyw i owoców

• Ćwicz

• Każdej nocy śpij co najmniej 7 godzin

Jeśli mieszkasz z osobą, u której wystąpiły objawy koronawirusa, trzymaj się z dala od niej i często dezynfekuj powierzchnie, aby zmniejszyć ryzyko zakażenia. Jeśli masz takie objawy, jak gorączka, kaszel i duszności, skontaktuj się z lekarzem. Otrzymasz od niego instrukcje i dowiesz się, jak się przebadać.

Dowiedz się, jakie rodzaje skanów i badań krwi są wykorzystywane przez lekarzy do diagnozowania guzów neuroendokrynnych (NET).

Guzy neuroendokrynne (NET) wyglądają i działają inaczej niż wiele innych nowotworów. To może sprawić, że są trudniejsze do wykrycia. Twój lekarz może poprosić Cię o wykonanie kilku różnych testów, które pomogą mu w postawieniu diagnozy.

Wiele z tych nowotworów rośnie bardzo powoli. Z tego powodu na początku możesz nie zauważyć żadnych objawów.

Czasami lekarze odkrywają NET przypadkowo, podczas wykonywania badań w poszukiwaniu innych chorób. Jeśli jednak wystąpią objawy, takie jak biegunka, zmęczenie lub zaczerwienienie i uczucie gorąca na twarzy, należy natychmiast powiadomić lekarza. Badania laboratoryjne i obrazowe mogą znaleźć przyczynę – i odpowiednie leczenie.

Badanie

Na początku lekarz przeprowadzi badanie fizykalne i zada następujące pytania

• Jakie objawy występowały u pacjenta?

• Kiedy się zaczęły?

• Jak często je masz?

Testy laboratoryjne

Jednym ze sposobów, w jaki lekarz może sprawdzić, czy masz NET, jest wykorzystanie faktu, że niektóre guzy wydzielają hormony i białka. Lekarz może wykonać testy, które wykryją te substancje we krwi i moczu.

Badania krwi i moczu mogą wykazać wyższy od normalnego poziom tych substancji chemicznych lub substancji, które powstają podczas ich rozpadu:

• Gastryna

• Glukagon

Glukagon

• Insulina

• Serotonina

• Somatostatyna

• Wazoaktywny polipeptyd jelitowy

Inne badanie krwi sprawdza obecność chromograniny A (CgA), białka wydzielanego przez NET. Około 60%-80% guzów NET w trzustce i układzie pokarmowym powoduje wzrost poziomu CgA we krwi.

Lekarz może również zbadać mocz pod kątem wysokiego poziomu substancji zwanej 5-HIAA, która pochodzi z rozpadu serotoniny. Do tego badania potrzebna jest 24-godzinna próbka moczu. Oznacza to, że zbierasz cały swój mocz w ciągu jednego dnia i przynosisz go do lekarza w celu zbadania.

Badania obrazowe

Podczas gdy badania laboratoryjne sprawdzają, co wydziela guz, badania obrazowe pozwalają lekarzowi zajrzeć do wnętrza ciała i zobaczyć guz. W ten sposób można dowiedzieć się więcej o jego lokalizacji i wielkości. To, jakich badań użyje lekarz, zależy od objawów.

Tomografia komputerowa (CT) wykorzystuje silne promieniowanie rentgenowskie, aby uzyskać szczegółowe obrazy wnętrza ciała. Może ona znaleźć guzy i pokazać, czy nie rozprzestrzeniły się one na inne organy, takie jak wątroba.

MRI (rezonans magnetyczny) to kolejne badanie, które wykorzystuje silne magnesy i fale radiowe do tworzenia obrazów narządów i struktur wewnątrz ciała.

W przypadku obu tych badań pacjent kładzie się na stole, który wsuwa się do otworu dużej maszyny skanującej. Technik poprosi pacjenta, aby nie ruszał się podczas badania. Będzie Pani/Pan mogła/mógł rozmawiać z technikiem przez głośnik. Podczas badania MRI może Pani/Pan słyszeć głośne dźwięki, przypominające stukanie lub uderzenia. Jeśli to Pani/Pana niepokoi, może Pani/Pan założyć zatyczki do uszu lub słuchawki.

Przed każdym z tych badań lekarz może wstrzyknąć pacjentowi specjalny barwnik, który pozwoli lepiej obejrzeć wnętrze ciała. Na kilka godzin przed badaniem pacjent może nie być w stanie nic jeść ani pić.

Badania medycyny nuklearnej

Badania obrazowe pokazują lekarzowi, gdzie znajduje się guz i jak wygląda, natomiast badania medycyny nuklearnej idą o krok dalej. Pozwalają one lekarzowi zorientować się, jak funkcjonuje guz. Łącznie te dwa rodzaje badań dają lekarzom pełny obraz sytuacji.

Pacjent może być poddany jednemu z dwóch rodzajów badań medycyny nuklearnej:

Skanowanie oktreotydem (oktreoscan). Pomaga lekarzowi znaleźć NET w dowolnym miejscu w organizmie. Działa to dlatego, że większość NET zawiera pewne białka zwane receptorami somatostatyny.

Technik laboratoryjny wstrzykuje niewielką ilość substancji radioaktywnej zwanej znacznikiem do żyły w ramieniu lub dłoni. Znacznik przyczepia się do komórek nowotworowych, na których powierzchni znajduje się receptor somatostatyny.

Następnie specjalna kamera znajdzie miejsce, w którym gromadzi się znacznik. Skany będą wykonywane po 4, 24 i ewentualnie 48 godzinach od podania znacznika.

Jeśli guz posiada receptor, zostanie on uwidoczniony na skanie.

PET, czyli pozytonowa tomografia emisyjna, również wykonuje obrazy wewnątrz ciała. Podobnie jak w przypadku skanu z oktreotydem, technik wprowadza do jednej z żył niewielką ilość czegoś, co jest radioaktywne. Komórki nowotworowe wyłapują tę substancję, dzięki czemu łatwiej je dostrzec.

Skan PET daje wyraźniejszy obraz niż oktreoskan. Kolejną zaletą jest to, że trwa krócej – tylko 2 godziny. ?

Biopsja

Lekarz usuwa niektóre komórki z guza. Może je pobrać za pomocą igły wprowadzonej przez skórę. W znalezieniu właściwego miejsca może pomóc tomografia komputerowa lub inne badanie obrazowe.

Podczas biopsji lekarz może również zajrzeć do wnętrza przewodu pokarmowego za pomocą cienkiej, elastycznej, oświetlonej rurki z kamerą na końcu. Jest to tak zwany endoskop. Jeden z typów ma na końcu ultradźwięk – urządzenie, które tworzy obraz za pomocą fal dźwiękowych.

Przed endoskopią pacjent otrzyma leki uspokajające. Przed zabiegiem może być konieczne przeprowadzenie całonocnego postu. Należy również unikać leków, które mogą rozrzedzać krew, takich jak aspiryna.

Po pobraniu komórek specjalista sprawdza je pod mikroskopem, aby stwierdzić, czy są one nowotworowe. Biopsja pozwala także specjaliście przyjrzeć się ich cechom i przewidzieć, jak choroba może się dalej rozwijać.

Próbka biopsji może być także zbadana pod kątem obecności określonych genów lub białek. Jeśli tak, lekarz może zaproponować leczenie ukierunkowane na te substancje.

Po badaniach

Jeśli wyniki badań wykażą, że masz raka NET, lekarz określi stopień i stadium zaawansowania choroby. Określają one wielkość nowotworu, jego wygląd pod mikroskopem oraz to, czy doszło do jego wzrostu i rozprzestrzenienia. Informacje te pomogą lekarzowi podjąć decyzję o najlepszym dla Ciebie leczeniu.

Guzy neuroendokrynne (NET) mogą powodować wiele różnych objawów, od duszności, przez bóle głowy, po skurcze brzucha. Dowiedz się więcej o objawach i rodzajach NET.

Nowotwory neuroendokrynne (NET) mogą wywoływać wiele różnych objawów, od duszności, przez bóle głowy, po skurcze brzucha. Skąd ta różnorodność? Wszystko zależy od lokalizacji i rodzaju hormonów, które wytwarzają. Twoje guzy mogą pojawić się w wielu miejscach, a to, gdzie rosną i co wydzielają, ma ogromny wpływ na Twoje samopoczucie.

Problem ze znalezieniem NET-ów polega na tym, że często na początku nie dają one żadnych objawów. Niektóre z guzów rosną bardzo powoli, więc przez długi czas mogą nie powodować problemów.

Nawet jeśli czujesz, że coś jest nie w porządku, możesz nie powiązać tego z NET-ami. Często objawy mogą mieć wiele przyczyn, takich jak problemy z trawieniem, bóle głowy czy kaszel.

Rodzaje NET-ów

Nowotwory te atakują rodzaj komórek zwanych komórkami neuroendokrynnymi. NET mogą powstawać w dowolnym miejscu ciała, w którym występują, i często są nazywane w zależności od miejsca, w którym rosną.

Nowotwory rakowiakowe są typem NET, który rośnie w..:

• Układ trawienny: żołądek, jelito cienkie, okrężnica lub odbytnica

• Płuca

• Trzustka

• Jajniki lub jądra (rzadko)

Lekarz może określić guzy rakowate jako „dobrze zróżnicowane”. To tylko techniczny sposób na określenie, że pod mikroskopem wyglądają one podobnie do normalnych komórek. Często rosną powoli.

Nowotwory NET trzustki zaczynają się w komórkach wysepek trzustki, gruczołu znajdującego się w brzuchu. Twój lekarz może powiedzieć, że guzy są „funkcjonalne” lub „niefunkcjonalne”.

Guzy funkcjonalne wytwarzają własne hormony, które powodują objawy. Hormony to substancje chemiczne, które kontrolują różne czynności w organizmie, takie jak trawienie, poziom cukru we krwi i czynność serca.

Guzy niefunkcjonalne nie wytwarzają żadnych hormonów, ale mogą rosnąć i rozprzestrzeniać się ze swojego pierwotnego miejsca do innych miejsc w organizmie.

Istnieje kilka rodzajów funkcjonalnych NET-ów trzustki, których nazwa pochodzi od hormonu, który wydzielają. Na przykład, insulinoma produkuje zbyt dużo insuliny, która obniża poziom cukru we krwi. Glukagonomy wytwarzają zbyt dużo glukagonu, który podnosi poziom cukru we krwi i może powodować zaczerwienienie lub biegunkę. Gastrinoma produkują gastrynę, która pomaga w trawieniu pokarmów, ale zbyt duża jej ilość może powodować wrzody. Niektóre NET trzustki są nowotworami, a inne nie.

Rak rdzeniasty rozpoczyna się w komórkach gruczołu tarczowego, które wytwarzają kalcytoninę, hormon kontrolujący poziom wapnia w organizmie. Ten typ NET często występuje rodzinnie i może się szybko rozprzestrzeniać.

Pheochromocytoma to rzadki guz, który powstaje w nadnerczach, które znajdują się nad nerkami. Wytwarza on hormony: adrenalinę i noradrenalinę, które kontrolują rytm serca, ciśnienie krwi i poziom cukru we krwi. Większość guzów chromochłonnych nie ma charakteru nowotworowego. Jednak guz może uwalniać hormony, które powodują problemy z sercem, takie jak zawał serca lub udar.

Rak z komórek Merkla to rzadki rodzaj raka skóry. Często rozpoczyna się w częściach skóry narażonych na częste działanie promieni słonecznych, takich jak głowa, szyja, ramiona i nogi. Jest bardziej podatny na rozprzestrzenianie się niż inne typy raka skóry.

Najczęstsze objawy NET

Objawy guza neuroendokrynnego zależą od tego, gdzie znajduje się choroba, czy wytwarza hormony, a jeśli tak, to jakie.

Guz rakowiaka w układzie pokarmowym powoduje takie objawy jak:

• Biegunka i skurcze

• Zmęczenie

• Nudności i wymioty

• Utrata masy ciała

Gdy nowotworowy NET znajduje się w płucu, możesz mieć:

• Kaszel

• Duszność

• Świszczący oddech, zwany świszczącym oddechem

• Ból w klatce piersiowej

NET trzustki, który wytwarza hormony, może powodować takie objawy jak:

• Zawroty głowy, osłabienie i szybkie bicie serca

• Bóle głowy, częsta potrzeba siusiania, głód, pragnienie i utrata wagi

• Zgaga, ból brzucha i biegunka

Nawet NET, które nie wytwarzają hormonów, mogą powodować objawy, blokując narząd, w którym rosną. Może pojawić się guzek lub problemy, takie jak:

• Biegunka

• Zgaga

• Ból

Podejmij działanie

Jeśli wystąpiły u Ciebie takie objawy, zgłoś się do lekarza, który ma doświadczenie w leczeniu NET. Nowotwory te są rzadkie i ich leczenie może być skomplikowane. ?

Lekarz określa stopień zaawansowania guza, aby zobaczyć, gdzie znajduje się guz i czy może się on rozprzestrzeniać. Dowiedz się, jak te środki pomagają w prowadzeniu leczenia.

Kiedy wraz z lekarzem ustalasz plan leczenia guza neuroendokrynnego (NET), kluczową częścią strategii jest określenie, czy NET jest zaawansowany, czy dopiero się zaczyna. Aby to zrobić, musisz zrozumieć dwa ważne słowa: stadium i stopień zaawansowania.

Stopień zaawansowania mówi o tym, czy choroba rozprzestrzeniła się z pierwotnego miejsca i do jakiego miejsca w organizmie się przemieściła.

Stopień zaawansowania opisuje, jak choroba wygląda pod mikroskopem w porównaniu z normalnymi komórkami. Jest to ważne, ponieważ może pokazać, czy choroba będzie się rozprzestrzeniać powoli czy szybko.

Istnieje wiele różnych typów NET, a lekarze opracowali dla każdego z nich osobny system klasyfikacji.

Nowotwory NET trzustki

Stopnie zaawansowania tego typu nowotworów są takie same jak w przypadku raka trzustki. Zależą one od umiejscowienia nowotworu.

Znajduje się tylko w górnych warstwach przewodów trzustki – gruczołu znajdującego się w brzuchu – i nie głębiej.

Jest tylko w trzustce – nie w węzłach chłonnych ani w innych miejscach?

Rozrasta się poza trzustką, ale nie w obrębie głównych naczyń krwionośnych lub nerwów.

Przemieścił się poza trzustkę i dotarł do głównych naczyń krwionośnych i nerwów.

.? Nowotwór rozprzestrzenił się na inne części ciała.

Cztery kategorie upraszczają system klasyfikacji i pomagają w podjęciu decyzji, czy można przeprowadzić operację usunięcia NET trzustki. Lekarz może użyć następujących słów, aby je opisać:

Oznacza to, że możesz być poddany operacji usunięcia guza, ponieważ znajduje się on głównie lub w całości w trzustce.

Może być potrzebna chemioterapia lub naświetlania w celu zmniejszenia guza, zanim lekarz będzie mógł go usunąć chirurgicznie.

Rak przeniósł się do żył lub narządów w pobliżu trzustki, ale nie rozprzestrzenił się na narządy w innych częściach ciała. Lekarze nie są w stanie usunąć guza podczas operacji.

. Rak rozprzestrzenił się na takie organy, jak wątroba lub żołądek, a usunięcie go za pomocą operacji nie jest możliwe.

Guzy rakowate

Pojawiają się one w płucach lub w obszarze zwanym przewodem pokarmowym, obejmującym żołądek, jelita, okrężnicę i odbytnicę.

Jeśli masz guzy rakowate przewodu pokarmowego, lekarz może omówić trzy etapy:

Rak nie rozprzestrzenił się poza miejsce, w którym się rozpoczął, np. do żołądka, jelita grubego lub okrężnicy.

Guz przeniósł się do węzłów chłonnych, małych gruczołów znajdujących się w całym ciele. Może również dojść do rozprzestrzenienia się na inne pobliskie tkanki, takie jak tłuszcz lub mięśnie.

Nowotwór rozprzestrzenił się na inne części ciała, takie jak wątroba, kości lub płuca.

Nowotwory rakowate płuc są klasyfikowane w taki sam sposób jak niedrobnokomórkowy rak płuca, na podstawie tego, gdzie nowotwór się rozprzestrzenił.

Nowotwór znajduje się tylko w górnych warstwach komórek wyściełających drogi oddechowe.

. Nowotwór znajduje się tylko w płucach. Nie rozprzestrzenił się na węzły chłonne.

Nowotwór znajduje się w płucu i ma zwykle wielkość kilku centymetrów (cm), ale mniejszą niż około 3 cale. Może, ale nie musi, rozprzestrzenić się na węzły chłonne po tej samej stronie klatki piersiowej, po której rozpoczął się proces nowotworowy.

Jest w płucu i węzłach chłonnych w środkowej części klatki piersiowej. Guz mógł się również rozprzestrzenić w klatce piersiowej, w tym w sercu, ścianie klatki piersiowej i obojczykach.

Nowotwór mógł rozprzestrzenić się na oba płuca, płyn wokół płuc i inne narządy.

Rak z komórek Merkla

Rak z komórek Merkla jest rodzajem raka skóry. Wyróżnia się pięć głównych stadiów, które zawierają informacje o tym, jak duży jest guz:

Jest tylko w najbardziej zewnętrznej warstwie skóry.

Główny guz ma nie więcej niż 2 cm średnicy w najszerszym miejscu. Nie rozprzestrzenił się do węzłów chłonnych ani do żadnej innej części ciała.

Twój guz jest większy niż 2 cm. Nie rozprzestrzenił się na węzły chłonne, ale mógł się rozprzestrzenić na mięśnie, kości lub chrząstki.

Rozrósł się do mięśnia, kości lub chrząstki, ale nie do węzłów chłonnych.

Nowotwór rozprzestrzenił się do węzłów chłonnych i może znajdować się również w tkance w pobliżu pierwotnego miejsca.

Nowotwór przeniósł się do innych części ciała, np. do wątroby, płuc, kości lub mózgu.

Pheochromocytoma

W przypadku tego nowotworu nadnerczy, które znajdują się na szczycie nerek, stosuje się trzy stopnie zaawansowania:

. Twój guz znajduje się w jednym lub obu nadnerczach.

Nowotwór rozprzestrzenił się do pobliskich węzłów chłonnych lub innych tkanek w pobliżu miejsca, w którym rozpoczął się proces nowotworowy.

Choroba rozprzestrzeniła się na inne części ciała, takie jak wątroba, płuca lub kości.

Jak określić stopień zaawansowania NET

Lekarz wykona biopsję, czyli zabieg polegający na usunięciu fragmentu guza. Następnie specjalista obejrzy jego komórki pod mikroskopem i nada guzowi klasę w oparciu o to, jak wygląda w porównaniu ze zdrowymi komórkami:

Guz o niskim stopniu zaawansowania wygląda bardzo podobnie do normalnych komórek. Lekarz może je nazwać „dobrze zróżnicowanymi”. Często rosną i rozprzestrzeniają się powoli.

Jeśli masz guza o wysokim stopniu złośliwości, komórki nie wyglądają normalnie i mogą szybko rosnąć. Lekarz może je określić jako „słabo zróżnicowane”.

Kiedy już znasz klasę i etap

Po ustaleniu przez lekarza powyższych kwestii, omówione zostaną pomysły dotyczące leczenia. To, które z nich zostanie zastosowane, zależy od tego, czy choroba się rozprzestrzeniła i na jakie narządy ma wpływ.

Zadawaj pytania, abyś mógł zrozumieć swoją diagnozę. Upewnij się, że znasz wszystkie możliwości leczenia w zależności od stadium i stopnia zaawansowania nowotworu, abyś czuł się dobrze z wyborem dokonanym przez Ciebie i Twojego lekarza. Dobrze jest poprosić o drugą opinię innego lekarza.

Opieka paliatywna

Niezależnie od tego, czy choroba jest we wczesnym stadium, czy w zaawansowanym, należy pamiętać, że leczenie to nie tylko leki i zabiegi chirurgiczne. Musisz także zadbać o swoje emocje i upewnić się, że nie odczuwasz zbyt silnego bólu.

Pomocna w tym może być opieka paliatywna. Jest ona świadczona dodatkowo, poza regularnym leczeniem. Jej celem jest zapobieganie objawom i skutkom ubocznym choroby lub łagodzenie ich, a także zapewnienie pacjentowi potrzebnego wsparcia w przypadku pojawienia się zmartwień i niepokoju.

Zespół lekarzy i pielęgniarek pracuje wspólnie nad poprawą jakości życia pacjenta. Mogą oni na przykład zasugerować leki lub techniki relaksacyjne w celu złagodzenia bólu i zmniejszenia stresu lub niepokoju.

Guzy neuroendokrynne trzustki mogą, ale nie muszą być nowotworami. Leczenie tych rzadkich guzów zależy od ich rodzaju i stopnia rozprzestrzenienia.

Co to są guzy neuroendokrynne trzustki (NET)?

To naturalne, że czujesz się trochę przytłoczony, kiedy dowiadujesz się, że masz guza neuroendokrynnego trzustki (NET). Jeśli jesteś podobny do większości ludzi, prawdopodobnie po raz pierwszy słyszysz o tym schorzeniu. Poświęć więc teraz trochę czasu, aby zapoznać się z tym tematem. Ułatwi to współpracę z lekarzem nad planem działania, który pomoże ci poczuć się lepiej i wyleczyć nowotwór.

NET trzustki rośnie w trzustce, gruczole znajdującym się w brzuchu, który ma dwa ważne zadania. Wytwarza soki do trawienia pokarmu i hormony, czyli substancje chemiczne, które kontrolują różne działania w organizmie. NET-y rosną w komórkach produkujących hormony.

Guzy te zwykle nie rosną tak szybko, jak częściej spotykany rodzaj raka trzustki. Leczenie może je usunąć, spowolnić ich wzrost i poprawić objawy.

Każda sytuacja jest inna, a sposób leczenia zależy od rodzaju NET, który u Ciebie występuje. Wyróżnia się dwa rodzaje: „funkcjonalne” i „niefunkcjonalne”.

Funkcjonalny oznacza, że guz wytwarza własne hormony i powoduje objawy. Guzy niefunkcjonalne nie powodują objawów.

Większość niefunkcjonalnych nowotworów NET jest rakowa, co oznacza, że mogą one rozprzestrzeniać się na inne części ciała. Możesz nie mieć objawów, dopóki guzy nie staną się duże lub nie rozprzestrzenią się.

Większość guzów neuroendokrynnych jest typu funkcjonalnego. Mogą one być nowotworowe, ale nie zawsze.

Nazwy funkcjonalnych guzów NET pochodzą od rodzaju hormonu, który wytwarzają. Lekarz może używać tych określeń, gdy opisuje twój stan:

Są najczęstsze i rzadko są nowotworowe. Rozwijają się w komórkach produkujących insulinę. Nadmiar insuliny wytwarzanej przez guz może prowadzić do niskiego poziomu cukru we krwi, co może powodować złe samopoczucie, omdlenia lub napady drgawek.

Rozwijają się w komórkach wytwarzających glukagon, hormon podnoszący poziom cukru we krwi. Mogą powodować wysoki poziom cukru we krwi, który może uszkadzać nerwy, oczy, serce, nerki i dziąsła. Około 75% z nich to nowotwory.

Nowotwory te rosną w komórkach wytwarzających wazoaktywny peptyd jelitowy (VIP), który pomaga kontrolować mięśnie i nerwy w żołądku i jelitach. Ten typ NET jest rzadki. Większość VIP-omów jest nowotworowa.

Występują u osób z rzadkim zaburzeniem zwanym zespołem Zollingera-Ellisona. Guzy te rosną w komórkach wytwarzających gastrynę, która reguluje wydzielanie kwasu żołądkowego. Ponad połowa z nich ma charakter nowotworowy.

Większość z tych guzów jest nowotworowa. Rozwijają się w komórkach wytwarzających somatostatynę, hormon, który pomaga kontrolować produkcję innych hormonów, w tym insuliny i gastryny.

. Jest to bardzo rzadki nowotwór, który wytwarza hormon adrenokortykotropowy (ACTH), hormon regulujący produkcję kortyzolu i androgenów.

Przyczyny

Nikt nie wie, co powoduje powstawanie NET trzustki. Prawdopodobieństwo zachorowania na NET jest większe u osób, u których w rodzinie występuje choroba zwana mnogą neoplazją endokrynną typu 1 (MEN1), która również może wpływać na trzustkę.

Inne choroby powodujące nowotwory, które są przekazywane rodzinnie, również zwiększają ryzyko zachorowania, w tym:

• Zespół Von Hippel-Lindau

• Neurofibromatoza typu 1

• Stwardnienie guzowate

Objawy

Ponieważ niefunkcjonalne NET często nie wywołują objawów, dopóki nie staną się duże lub nie rozprzestrzenią się, lekarze zazwyczaj wykrywają je w późniejszym stadium.

Mogą wystąpić takie problemy, jak:

• Biegunka

• Nieprzyjemne uczucie pełności po jedzeniu

• Guzek w brzuchu

• Ból brzucha lub pleców

• Zażółcenie skóry lub oczu

Objawy zaburzeń czynnościowych NET zależą od rodzaju wytwarzanego przez niego hormonu. Możesz odczuwać:

• Zmęczenie

• Zdenerwowany lub niespokojny

• Zdezorientowany

• Chwiejność, zawroty głowy lub światłowstręt

• Pragnienie

• Bardziej lub mniej głodny niż zwykle

Mógłbyś mieć:

• Utrata lub przyrost masy ciała

• Biegunka

• Potrzeba chodzenia do toalety w większym lub mniejszym stopniu

• Ból w określonym miejscu, który nie chce ustąpić

• Przedostawanie się kwasu żołądkowego do gardła

• Kaszel

• Ból głowy

• Problemy z widzeniem

• Szybkie bicie serca

• Obfite pocenie się

• Podwyższona, czerwona wysypka na podudziu, wokół ust lub w miejscach, gdzie skóra się ociera

Uzyskanie diagnozy

Przed wykonaniem jakichkolwiek badań lekarz może zadać kilka pytań. Będzie chciał wiedzieć:

• Jak się czujesz?

• Kiedy po raz pierwszy zauważyłeś zmiany?

• Czy i gdzie odczuwasz ból?

• Jaki jest Twój apetyt?

• Czy chciało Ci się pić?

• Czy straciłeś/straciłaś na wadze?

• Czy zauważyłeś/aś wysypki skórne?

• Czy jesteś bardziej zmęczony niż zwykle i kiedy to się zaczęło?

• Czy masz jakieś dolegliwości zdrowotne?

• Czy zażywasz jakieś leki?

• Czy ktoś w Twojej rodzinie cierpi na zaburzenia endokrynologiczne? Jakiego rodzaju?

• Czy jakieś choroby występują w Twojej rodzinie?

Lekarz przeprowadzi badanie fizykalne i może zlecić kilka badań, które pozwolą sprawdzić, gdzie rośnie guz. Niektóre z nich mogą być wykonane:

Wykorzystują one promieniowanie w małych dawkach do wykonania zdjęć wnętrza ciała.

Sprawdzają poziom hormonów i białka.

Są to specjalne zdjęcia rentgenowskie, które szczegółowo obrazują wnętrze pacjenta.

Wykorzystują one silne magnesy i fale radiowe do tworzenia obrazów narządów i struktur wewnątrz ciała.

Skan PET (pozytonowy tomograf emisyjny). Wstrzykuje się radioaktywny znacznik, który pomaga uwidocznić wszelkie anomalie podczas skanowania.

Jeśli lekarz znajdzie guza, może być konieczne przeprowadzenie dalszych badań, aby określić jego rozmiar, zasięg rozprzestrzeniania się i rodzaj. Na przykład, możesz otrzymać:

Lekarz wprowadza cienką, elastyczną rurkę do gardła lub do odbytu, aby obejrzeć wnętrze ciała. Małe urządzenie na końcu rurki wysyła fale dźwiękowe o wysokiej energii, które mogą tworzyć obraz narządów, takich jak trzustka i węzły chłonne.

Otrzymasz niewielki zastrzyk z radioaktywnego hormonu. Przyczepia się on do guza, co pozwala lekarzowi stwierdzić, jak duży on jest.

Lekarz pobiera próbkę tkanki z trzustki. Zazwyczaj do pobrania części komórek używa się igły, ale czasami wykonuje się małe nacięcie. Po zabiegu lekarz sprawdza komórki pod mikroskopem.

Pytania do lekarza

• Czy potrzebuję więcej testów?

• Jaki rodzaj sieci mam?

• Ile guzów widzisz?

• Czy leczyłeś już kogoś z NET?

• Czy mogę skorzystać z zabiegu chirurgicznego?

• Jakie inne metody leczenia zalecasz?

• Jak będę się czuł?

• Czy moje dzieci też zachorują na NET?

Leczenie

Istnieje wiele metod leczenia NET. Lekarze mogą stosować chirurgię, chemioterapię i hormony. Leczenie będzie zależało od:

• rodzaju guza (funkcjonalny lub niefunkcjonalny)

• Czy jest on nowotworowy czy nie

• Jak daleko się rozprzestrzenił

jest najczęściej stosowanym sposobem leczenia. Może ona całkowicie usunąć niektóre NET, zwłaszcza te, które nie są nowotworowe lub nie rozprzestrzeniły się. Lekarz może zastosować leczenie zmniejszające poziom hormonów w niektórych NET trzustki przed operacją.

Lekarz może być w stanie pozbyć się tylko samego guza. Inne operacje usuwają różne części trzustki i być może inne narządy. Na przykład, procedura Whipple’a (zwana również pankreatoduodenektomią) usuwa głowę trzustki oraz, ze względu na to, jak jest ona połączona z innymi organami, pęcherzyk żółciowy, część jelita cienkiego, koniec przewodu żółciowego, a czasami część żołądka i pobliskie węzły chłonne. Jeśli guz jest duży lub rozprzestrzenia się daleko, operacja może nie usunąć go w całości.

Lekarze stosują również zabiegi chirurgiczne do zabijania komórek nowotworowych. Ablacja prądem o częstotliwości radiowej odbywa się za pomocą sondy i fal radiowych o wysokiej energii. Kriochirurgia zamraża je.

wykorzystuje leki do zabijania komórek nowotworowych lub powstrzymywania ich od podziału. Leki chemioterapeutyczne przyjmuje się doustnie lub lekarz wstrzykuje je do żyły lub brzucha.

W leczeniu niektórych guzów neuroendokrynnych stosuje się czasem radiofarmakoterapię z użyciem radioaktywnego leku podawanego dożylnie – dotatanu lutetu Lu 177 (Lutathera).

blokuje hormony, które wspomagają wzrost guzów. Może ona również pomóc w łagodzeniu objawów. Ten rodzaj leczenia jest często stosowany u osób z guzami czynnościowymi, których nie można usunąć chirurgicznie.

Istnieją również inne metody, które mogą złagodzić określone objawy. Na przykład dożylne podawanie płynów może pomóc w uzyskaniu lepszego samopoczucia w przypadku biegunki. W przypadku gastrinoma lekarz może podać leki zmniejszające wydzielanie kwasu żołądkowego i zapobiegające wrzodom. W przypadku insulinoma można przyjmować leki w celu kontrolowania niskiego poziomu cukru we krwi.

Dbanie o siebie

Zwracając uwagę na to, co i kiedy jesz, możesz poprawić swoje samopoczucie. Wypróbuj poniższe wskazówki:

• Zamiast trzech dużych posiłków, jedz częściej mniejsze w ciągu dnia. Jest to łatwiejsze dla żołądka i pozwala utrzymać stały poziom cukru we krwi.

• Stosuj zdrową dietę z większą ilością owoców, warzyw i produktów pełnoziarnistych.

• Spożywać mniej pokarmów o wysokiej zawartości tłuszczów, zwłaszcza zwierzęcych.

• Nie należy pić alkoholu.

Ćwicz przez 30 minut przez większość dni, aby utrzymać ciało w dobrej kondycji, a hormony w równowadze. Może to złagodzić ból i mdłości. Jest to także dobry sposób na zmniejszenie stresu, poprawę nastroju i ułatwienie zasypiania.

Oprócz leczenia farmakologicznego objawów, warto skorzystać z terapii uzupełniających. Masaż, akupresura lub akupunktura mogą złagodzić ból i pomóc się zrelaksować.

Łagodne ćwiczenia fizyczne, takie jak joga, mogą dać poczucie zadowolenia i dobrego samopoczucia.

Przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii alternatywnej należy skonsultować się z lekarzem.

Czego należy się spodziewać

NET są chorobami bardzo różniącymi się od znacznie częściej występującego raka trzustki. W porównaniu z tymi nowotworami, które zwykle rosną szybko, NET-y zwykle rosną powoli – przez lata, a nie miesiące – a leczenie pozwala pozbyć się wielu z nich. Wiele zależy od rodzaju guza, od tego, czy jest on nowotworowy i jak bardzo się rozprzestrzenił.

Największe szanse na całkowite wyleczenie masz wtedy, gdy guz zostanie usunięty chirurgicznie. Nawet jeśli nie da się go usunąć, leczenie może pomóc ci żyć dłużej i czuć się lepiej.

Uzyskiwanie wsparcia

Ważne jest, aby dbać także o swoje potrzeby emocjonalne. Na szczęście można zwrócić się o pomoc do wielu miejsc. Koniecznie zwróć się do rodziny i przyjaciół, aby uzyskać ich wsparcie. Mogą oni pomóc na wszelkie sposoby, małe i duże. Czasami samo miłe słowo lub propozycja pomocy w jakimś zadaniu może bardzo poprawić samopoczucie.

Należy także porozmawiać z lekarzem o tym, jak znaleźć grupę wsparcia w pobliżu miejsca zamieszkania. Będzie to okazja do poznania ludzi, którzy przechodzą przez to samo, co Ty. Dzielenie się doświadczeniami z innymi osobami, które zmagają się z tą chorobą, może dać nowe spojrzenie na sposoby radzenia sobie z nią.

Dowiedz się więcej o metodach leczenia guzów neuroendokrynnych, w tym o chirurgii, lekach, radioterapii i terapii hormonalnej.

Uzyskanie właściwego leczenia guza neuroendokrynnego (NET) zaczyna się od ustalenia kilku faktów. Najważniejsze rzeczy, które należy ustalić, to gdzie choroba się rozpoczęła i czy się rozprzestrzeniła.

Jeśli guz jest mały i rośnie powoli, leczenie może nie być konieczne. Jeśli konieczne jest podjęcie działań, operacja, leki i radioterapia to trzy opcje niszczenia NET i łagodzenia objawów.

Zespół lekarzy pracuje z tobą, aby stworzyć plan leczenia. W razie wątpliwości co do zaleceń, które wydali, możesz zadawać pytania i zasięgnąć drugiej opinii.

Chirurgia

Operacja jest zwykle jednym z pierwszych kroków w leczeniu NET, które się nie rozprzestrzeniły lub rozprzestrzeniły się tylko w niewielkim stopniu. Lekarz może usunąć guz i wszystkie pobliskie węzły chłonne.

Chirurg może usunąć więcej tkanki, jeśli nowotwór rozprzestrzenił się poza pierwotną lokalizację. Może także zastosować jedną z tych technik, aby powstrzymać dalszy wzrost nowotworu:

• Radioterapia, w której do zabijania komórek nowotworowych stosuje się wiązki promieniowania o wysokiej energii.

• Embolizacja, podczas której lekarz blokuje naczynie krwionośne, aby odciąć dopływ krwi do guza.

• Chirurgia krioredukcyjna i ablacja, w których lekarz wykorzystuje intensywne zimno lub ciepło do leczenia nowotworu, który się rozprzestrzenił.

Po operacji przez kilka dni możesz odczuwać ból, zmęczenie lub osłabienie.

Leki

Porozmawiaj z lekarzem, jeśli wystąpią nietypowe objawy, takie jak:

• Zaczerwienienie na twarzy lub szyi

• Ból brzucha

• Biegunka

• Duszność

Przyczyną tych dolegliwości może być Twoja sieć. Lekarze chcą wiedzieć, czy występują u ciebie objawy wskazujące na to, że twój guz produkuje hormony. NET-y w trzustce mogą na przykład wytwarzać insulinę.

Możesz potrzebować leczenia terapią hormonalną, która może kontrolować uwalnianie hormonów wytwarzanych przez guz i pomóc ustabilizować jego wzrost. Leki z grupy somatostatyny, takie jak lanreotyd i oktreotyd, mogą złagodzić objawy spowodowane zbyt dużą ilością hormonów.

Możesz potrzebować leków, aby zabić komórki nowotworowe, które są nadal obecne po operacji lub aby leczyć NET, jeśli operacja nie jest dla ciebie odpowiednia.

Jeśli lekarz zasugeruje chemioterapię, pacjent otrzyma leki, które będą podawane do całego organizmu w celu zabicia komórek nowotworowych. Chemioterapia może być podawana w postaci tabletek lub kroplówek dożylnych. Podczas leczenia mogą wystąpić skutki uboczne, takie jak nudności lub utrata włosów.

Terapie celowane to nowsze leki, które atakują dokładnie te białka lub geny, które znajdują się w danym typie nowotworu. Skany obrazowe mogą pomóc lekarzowi zdecydować, które z nich powinieneś zastosować.

W leczeniu NET mogą być również stosowane leki biologiczne. Leki te pobudzają układ odpornościowy – obronę organizmu przed zarazkami – do walki z nowotworem. Nazywa się je również immunoterapią.

Promieniowanie

W leczeniu tym wykorzystuje się fale energetyczne, takie jak promienie rentgenowskie, do niszczenia komórek nowotworowych. Niektórzy pacjenci z NET są poddawani tradycyjnemu napromienianiu wiązką zewnętrzną. Pacjent leży nieruchomo, a maszyna napromieniowuje obszar guza.

Lekarze mogą również zastosować „inteligentną bombę”, która dostarcza promieniowanie bezpośrednio do guza.

Prawdopodobnie będziesz potrzebował kilku zabiegów każdego rodzaju promieniowania, aby zabić guz i komórki nowotworowe. Efekty uboczne, które mogą wystąpić, to zmęczenie, reakcje skórne w miejscu leczenia, rozstrój żołądka lub luźne wypróżnienia. Powinny one ustąpić wkrótce po zakończeniu naświetlania.

Leczenie inne niż farmakologiczne

Jeśli masz NET, który wytwarza hormony, może być konieczna zmiana diety w celu złagodzenia objawów lub zapobieżenia im. Dietetyk może opracować dla Ciebie plan żywieniowy, z uwzględnieniem pokarmów, których należy unikać.

Na przykład po operacji usunięcia części trzustki może być trudno przyswajać tłuszcze zawarte w pożywieniu. Może to powodować biegunkę i utrudniać przyswajanie niektórych witamin, takich jak B12 lub D, które są niezbędne dla dobrego stanu zdrowia. Twój dietetyk może opracować plan uzupełnienia niedoborów witamin, a także minerałów, takich jak wapń, aby utrzymać mocne kości.

Nie próbuj na własną rękę stosować dużych dawek witamin w leczeniu choroby. Zbyt duża ilość niektórych witamin może być szkodliwa. Zamiast tego spożywaj pokarmy bogate w witaminy.

Podczas leczenia nie należy zaniedbywać zdrowia psychicznego i emocjonalnego. NET, jak każdy inny nowotwór, może wywoływać niepokój lub depresję. Spotkaj się z terapeutą lub dołącz do grupy wsparcia, aby porozmawiać o swoich uczuciach. Medytacja i inne techniki pracy z ciałem mogą również pomóc w złagodzeniu stresu.

Dowiedz się, jak zdecydować, czy powinieneś wziąć udział w badaniu klinicznym guzów neuroendokrynnych, w którym możesz wypróbować nowe leki lub inne metody leczenia.

Jeśli masz guza neuroendokrynnego (NET), możesz zapytać swojego lekarza, czy powinieneś rozważyć wypróbowanie eksperymentalnego leczenia. W tym celu należy wziąć udział w tzw. badaniu klinicznym.

Jest to po prostu wymyślne określenie badania, które ma na celu sprawdzenie nowego sposobu leczenia choroby. Naukowcy chcą sprawdzić, jak dobrze on działa i czy ma mniej skutków ubocznych niż terapie stosowane obecnie.

Jeśli weźmiesz udział w badaniu klinicznym NET, być może będziesz miał szansę skorzystać z czegoś, co nie jest jeszcze dostępne publicznie. Niektóre rzeczy, które możesz wypróbować to:

• Nowe leki

• Terapie hormonalne, witaminy lub suplementy

• Nowe rodzaje radioterapii lub zabiegów chirurgicznych

• Kombinacje obecnie stosowanych metod leczenia

Mimo że jest to eksperyment, badanie kliniczne rozpoczyna się dopiero wtedy, gdy badacze wykażą, że nowe metody leczenia działają dobrze i bezpiecznie w testach laboratoryjnych lub na zwierzętach.

Jak dostać się do badania?

Lekarz może pomóc w znalezieniu takiego badania i zdecydować, czy jest ono dla Ciebie odpowiednie. Należy złożyć wniosek i sprawdzić, czy spełniasz wymagania określone przez badaczy. Mogą oni poszukiwać osób w określonym wieku, o określonej płci lub pochodzeniu etnicznym. Czasami poszukiwane są osoby, które przeszły już inne terapie lub które mają określony typ NET. Mogą też preferować osoby, u których dopiero co postawiono diagnozę.

Oprócz tego, że o badaniach dowiesz się od swojego lekarza, możesz zobaczyć ogłoszenia o nich w Internecie, w gazecie lub w telewizji. Możesz także sprawdzić stronę internetową ClinicalTrials.gov, na której znajdują się informacje o aktualnie prowadzonych badaniach.

Fazy i rodzaje badań

Zazwyczaj badania kliniczne, w których nowa metoda leczenia jest badana na ludziach, są podzielone na różne fazy.

W fazie I badań często sprawdza się, czy leczenie jest bezpieczne i jakie skutki uboczne wywołuje. Faza II sprawdza, jak dobrze działa w leczeniu NET. Faza III porównuje nowe leczenie z już dostępnymi, aby sprawdzić, czy może być ono lepszym wyborem dla niektórych osób.

Po zakończeniu wszystkich faz FDA – agencja rządowa zajmująca się regulacją leków – decyduje, czy zatwierdzić nową terapię do sprzedaży w Stanach Zjednoczonych.

Należy pamiętać o jednej rzeczy: W badaniu klinicznym, w którym uczestniczysz, mogą brać udział grupy osób stosujących różne metody leczenia w celu porównania ich skuteczności. Czasami pacjent nie będzie wiedział, jakie leczenie jest stosowane. Jest to tzw. badanie „ślepe”.

Być może słyszałeś, że niektóre osoby biorące udział w badaniu klinicznym celowo otrzymują „udawany” lek zwany placebo, aby lekarze mogli sprawdzić, jak dobrze wypada on w porównaniu z prawdziwym lekiem. Niewiele badań klinicznych dotyczących nowotworów wykorzystuje tę technikę.

Jeśli jednak bierzesz udział w badaniu klinicznym nad nową terapią NET, możliwe, że zamiast eksperymentalnego leku otrzymasz tylko dotychczasowe leczenie, aby lekarze mogli porównać jego skuteczność z nowym lekiem. W takim przypadku, nawet jeśli nie będziesz miał możliwości wypróbowania eksperymentalnego leku, będziesz miał satysfakcję, wiedząc, że pomagasz lekarzom uczyć się najlepszych metod leczenia w przyszłości.

Przed rozpoczęciem badania podpiszesz formularz świadomej zgody, dzięki czemu poznasz swoje prawa jako pacjent, dowiesz się, o co zostaniesz poproszony, a także poznasz wszelkie zagrożenia. Pamiętaj: jesteś wolontariuszem. W każdej chwili możesz zrezygnować z udziału w badaniu z dowolnego powodu.

Koszty i wygoda

Niektóre badania kliniczne pokrywają koszty leków, wizyt lekarskich, pobytu w szpitalu, zdjęć rentgenowskich i badań krwi. Mogą one jednak nie pokrywać innych kosztów, takich jak transport czy zakwaterowanie w hotelu. Pamiętaj, aby od razu zapytać, ile będziesz musiał wydać i ile czasu to zajmie.

Każde badanie przebiega zgodnie z harmonogramem, w którym określone są terminy leczenia i badań. W trakcie udziału w badaniu możesz być proszony o odpowiadanie na pytania dotyczące samopoczucia lub o wykonanie badań medycznych. Pomoże to badaczom sprawdzić, czy nie występują efekty uboczne lub jak dobrze działa leczenie.

Jak rozważyć ryzyko i korzyści?

Badania kliniczne mają swoje plusy i minusy. Należy dokładnie przemyśleć, czy przystąpienie do nich jest dla Ciebie dobrym rozwiązaniem. Pozytywne jest to, że badanie może pozwolić ci na:

• Wypróbować nową, skuteczniejszą metodę leczenia, jeśli obecna nie przynosi oczekiwanych rezultatów

• Przyjmowanie leku eksperymentalnego bez płacenia za niego

• Otrzymać leczenie, które jest bezpieczniejsze lub ma mniej skutków ubocznych niż to, które stosujesz obecnie

• Pomoc lekarzom w znalezieniu lepszych metod leczenia guzów neuroendokrynnych

A teraz minusy. Po dołączeniu do badania może się okazać, że:

• Wystąpią działania niepożądane lub złe samopoczucie

• Nowe leczenie nie przyniosło poprawy

• Konieczność zwolnienia się z pracy lub przebywania z dala od domu i rodziny

• Być zmuszonym do pokrycia kosztów niektórych zabiegów lub podróży

Po zdiagnozowaniu NET porozmawiaj ze swoim lekarzem i poznaj jego opinię na ten temat. Sprawdź, czy jego zdaniem badania kliniczne mogą być dla Ciebie korzystne.