Strona główna Blog Strona 2913

Chłoniak z komórek płaszcza: Dlaczego trudno go leczyć

0

Dowiedz się, jak późne stadium diagnozy, które często występuje w przypadku chłoniaka z komórek płaszcza, utrudnia jego leczenie.

Jakie są stadia chłoniaka z komórek płaszcza?

Staging może powiedzieć, w jakim stopniu chłoniak rozprzestrzenił się i gdzie. Lekarze dzielą chłoniaka na cztery różne stadia:

Etap I. Chłoniak występuje w jednym węźle chłonnym, pojedynczej grupie węzłów chłonnych, narządzie układu limfatycznego lub w innym miejscu poza węzłami chłonnymi.

Etap II. Chłoniak znajduje się w dwóch lub więcej grupach węzłów chłonnych albo w miejscu nienależącym do węzłów chłonnych, jak również w jednej lub więcej grupach węzłów chłonnych. W obu przypadkach nowotwór jest ograniczony do jednej strony ciała.

Etap III. Chłoniak występuje po obu stronach ciała. Może to oznaczać, że znajduje się on w węzłach chłonnych po obu stronach przepony. Może też znajdować się w węzłach powyżej przepony i w śledzionie.

Etap IV. Chłoniak znajduje się w wielu węzłach chłonnych i co najmniej w jednym miejscu poza węzłami chłonnymi, np. w wątrobie, kościach lub płucach.

Lekarz może powiedzieć, że pacjent ma chłoniaka w stadium ograniczonym (wczesnym) lub zaawansowanym. Chłoniak w stadium ograniczonym oznacza zazwyczaj, że choroba znajduje się w stadium I lub II. Zaawansowane stadium oznacza, że choroba jest w III lub IV stadium.

W jaki sposób stadium zaawansowania wpływa na leczenie?

Stopień zaawansowania chłoniaka z komórek płaszcza pomaga lekarzom zdecydować, jaka forma opieki jest dla ciebie najlepsza. Lekarze biorą również pod uwagę inne czynniki, takie jak:

  • Stopień zaawansowania nowotworu (wygląd komórek lub liczba komórek w chłoniaku)

  • Twoje objawy

  • Umiejscowienie nowotworu

  • Twój wiek

  • Wszelkie inne dolegliwości zdrowotne, na które cierpisz

Jeśli chłoniak rośnie powoli i nie ma żadnych poważnych objawów, lekarz może nie sugerować od razu leczenia. Może zastosować metodę zwaną aktywnym monitorowaniem lub obserwacją i czekaniem. Oznacza to, że zespół opieki zdrowotnej będzie obserwował stan zdrowia pacjenta podczas regularnych badań kontrolnych. Właściwe leczenie rozpocznie się dopiero wtedy, gdy choroba zacznie wpływać na stan zdrowia pacjenta.

Takie podejście pozwala uniknąć skutków ubocznych leków przez możliwie najdłuższy czas. Rozpoczęcie terapii przed zaleceniem lekarza nie pomoże w odzyskaniu zdrowia. Jeśli wystąpią objawy choroby, lekarz od razu rozpocznie leczenie.

Jeśli choroba jest we wczesnym stadium, zespół opieki zdrowotnej może zastosować radioterapię lub chemioterapię wraz z lekiem o nazwie rytuksymab (Rituxan). Jeśli lekarz wykryje chłoniaka po jego rozprzestrzenieniu się w organizmie, zastosuje chemioterapię i rytuksymab.

Jak leczyć chłoniaka z komórek płaszcza?

Komórki nowotworowe mają tendencję do znacznie szybszego wzrostu niż normalne, zdrowe komórki. Chemioterapia wykorzystuje substancje chemiczne do zabijania szybko rosnących komórek w organizmie. Jest to powszechny sposób leczenia chłoniaka z komórek płaszcza.

Jeśli jesteś stosunkowo zdrowy i młody, lekarze będą chcieli leczyć chorobę agresywnie, stosując intensywną chemioterapię. Mogą oni zastosować jedną z następujących kombinacji leków chemioterapeutycznych:

  • Hyper-CVAD: cyklofosfamid, winkrystyna, doksorubicyna, deksametazon, metotreksat w dużej dawce i cytarabina.

  • R-CHOP o zwiększonej dawce: Rytuksymab, cyklofosfamid, doksorubicyna, winkrystyna i prednizon.

  • RDHAP: Rytuksymab, deksametazon, cytarabina, cisplatyna.

Osoby starsze lub z problemami zdrowotnymi mogą nie tolerować tak silnych leków. W takim przypadku lekarze mogą zacząć od czegoś łagodniejszego, na przykład bendamustyny (Bendeka, Treanda) z rytuksymabem.

Każda z tych kombinacji leków zawiera rytuksymab, lek celowany, który pomaga własnemu układowi odpornościowemu organizmu w niszczeniu komórek nowotworowych.

Jeśli te metody leczenia okażą się skuteczne, lekarze mogą zdecydować o przeszczepieniu komórek macierzystych. Przeszczep komórek macierzystych zastępuje uszkodzone komórki krwi nowymi, zdrowymi.

Po tym zabiegu pacjent będzie prawdopodobnie przyjmował rytuksymab przez 3 lata.

Czasami chłoniak z komórek płaszcza nie reaguje na leczenie lub choroba powraca później. W takich przypadkach lekarze podają dodatkowe leki. Mogą one obejmować:

  • Chemioterapia z zastosowaniem leków takich jak bendamustyna, bortezomib (Velcade), kladrybina (Litak, Mavenclad), fludarabina (Fludara) lub lenalidomid (Revlimid). Lekarz może je stosować razem z innymi lekami stosowanymi w chemioterapii lub z rytuksymabem.

  • Leki celowane, takie jak ibrutynib (Imbruvica), akalabrutinib (Calquence) lub zanubrutinib (Brukinsa). Leki te wyłączają jeden z etapów procesu rozprzestrzeniania się nowotworu, uniemożliwiając jego dalszy wzrost i postęp.

  • Terapia CAR T-komórkowa z zastosowaniem brexucabtagene autoleucel (Tecartus). Terapia ta pobudza własne komórki odpornościowe organizmu do walki z nowotworem.

Niektóre inne leki celowane, takie jak wenetoklaks (Venclexta) i idelalisib (Zydelig), również wydają się być skuteczne we wczesnych badaniach.

Jak działają genomowe testy nowotworowe

0

Badania genomowe analizują geny w twoim nowotworze, aby pomóc twojemu lekarzowi w podjęciu lepszych decyzji dotyczących leczenia.

Rodzaj badań genomowych wykonywanych przez lekarza różni się od testów DNA, które można kupić w Internecie za pośrednictwem firm takich jak Ancestry czy 23andMe. Te testy konsumenckie dają przegląd cech dziedzicznych i tego, w jaki sposób DNA może wpływać na Twoje zdrowie. Nie mogą one pomóc lekarzowi w zdiagnozowaniu lub leczeniu raka. Badania genomowe zlecane przez lekarza dostarczają konkretnych informacji na temat komórek nowotworowych i najlepszych sposobów leczenia raka.

Aby wykonać badanie genomowe, lekarz będzie najpierw potrzebował próbki krwi lub tkanki pobranej z nowotworu. Próbka ta zostanie przekazana do laboratorium, które zbada ją pod kątem określonych zmian w genach, które mają wpływ na rozwój nowotworu i jego reakcję na leczenie.

Pobieranie próbki

Aby pobrać próbkę tkanki z Twojego nowotworu, lekarz wykona biopsję. Jest to już standardowa część procesu diagnozowania raka przez lekarzy.

Podczas tego badania lekarz pobiera z guza niewielki fragment tkanki lub komórek za pomocą igły, skalpela lub innego narzędzia. Próbka ta trafia do laboratorium. Biopsja może wykazać, czy komórki w próbce są normalne czy rakowe. Laboratorium może również zbadać DNA nowotworu pod kątem zmian zwanych mutacjami.

Jeśli cierpisz na nowotwór krwi, taki jak białaczka lub chłoniak, albo twój guz znajduje się w miejscu, do którego lekarz nie może łatwo dotrzeć, aby wykonać biopsję, możesz zamiast tego poddać się „biopsji płynnej”. Komórki nowotworowe wydzielają do krwi maleńkie fragmenty swojego DNA. Płynna biopsja polega na poszukiwaniu tych fragmentów DNA w próbce krwi, którą lekarz pobierze od Ciebie podczas pobierania krwi.

Do badań genomowych w kierunku nowotworów krwi, takich jak białaczka czy szpiczak mnogi, można wykorzystać próbkę ze szpiku kostnego – gąbczastej tkanki wewnątrz kości, w której organizm wytwarza nowe komórki krwi. Twój lekarz użyje igły, aby pobrać próbkę tkanki lub płynu z wnętrza szpiku kostnego.

Lekarz może również pobrać próbkę zdrowych komórek z Twojej krwi, śliny lub skóry. Laboratorium może następnie porównać DNA zdrowych komórek z DNA komórek nowotworowych. Proces ten może pomóc w ustaleniu, czy mutacje genowe, które wywołały raka, wystąpiły za życia pacjenta. Są to tak zwane mutacje somatyczne, które różnią się od mutacji genowych odziedziczonych po rodzicach.

Sekwencjonowanie genów

Następnym krokiem w procesie jest sekwencjonowanie DNA Twojego nowotworu. DNA jest długim kodem składającym się z pasm czterech jednostek zwanych zasadami:

  • Adenina (A)

  • Cytozyna (C)

  • Guanina (G)

  • Tymina (T)

Każda z tych par jest sparowana – A z T i C z G. Kolejność lub sekwencja tych par zawiera kod lub instrukcje tworzenia białek niezbędnych do funkcjonowania organizmu. Testy sekwencjonowania DNA sprawdzają kolejność tych par, aby znaleźć zmiany w stosunku do normy, które pomagają w rozwoju nowotworu.

Ponieważ Twój genom zawiera około 3 miliardów par zasad, sekwencjonowanie go w normalnych warunkach trwałoby bardzo długo. Nowa, zaawansowana technicznie metoda, zwana sekwencjonowaniem nowej generacji, skanuje wiele fragmentów DNA jednocześnie, aby przyspieszyć proces i przekazać wyniki Tobie i Twojemu lekarzowi znacznie szybciej.

Sekwencjonowanie genomowe może być wykonywane na różne sposoby. Sekwencjonowanie całego eksomu obejmuje części genomu, które kodują białka. Sekwencjonowanie całego genomu obejmuje całe DNA nowotworu.

Inne badanie polega na obliczeniu liczby mutacji pewnych genów występujących w nowotworze, co określa się mianem obciążenia mutacyjnego guza. Badanie to może pomóc lekarzowi przewidzieć, czy grupa leków zwanych inhibitorami punktów kontrolnych układu odpornościowego będzie skuteczna w leczeniu twojego raka.

Wyniki badań genomicznych

Po zbadaniu przez laboratorium próbki krwi lub tkanki lekarz otrzyma raport zawierający listę wszystkich zmian genetycznych w komórkach nowotworowych oraz informacje o tym, jakie terapie celowane mogą na nie zadziałać. Razem z lekarzem omówisz wyniki, a następnie zdecydujesz, jakie będą Twoje dalsze kroki.

Nieporozumienia związane z testami genomowymi

0

Istnieje wiele nieporozumień dotyczących celu testów genomowych. Dowiedz się, jak oddzielić fakty od fikcji.

Jednak podobnie jak w przypadku innych rodzajów opieki zdrowotnej, mniejszości rasowe i etniczne nie mają dostępu do wszelkiego rodzaju usług i badań genetycznych. Nieufność lekarzy, brak dostępu i bariery językowe mogą utrudniać wykonanie tego rodzaju badań.

Ponadto, jak twierdzi dr Yong-Hui Jiang, profesor i szef genetyki medycznej w Yale School of Medicine, czasami osoby lub rodziny mają powody kulturowe lub finansowe, aby nie starać się o badania genomowe.

Stygmatyzacja i błędne przekonania mogą również powodować pewne wahania. Oto kilka pytań i wątpliwości, jakie mogą się pojawić.

Czy Twoje DNA może być użyte przeciwko Tobie?

Niektóre choroby częściej występują u określonych mniejszości rasowych i etnicznych. „Wiemy to na pewno” – mówi Jiang. Może to budzić obawy, że zostanie się uznanym za osobę ze „złymi” genami.

Carolyn Applegate, starszy doradca ds. genetyki w Johns Hopkins Medicine, stara się rozwiewać tego rodzaju obawy. Mówi, że ważne jest, aby przyjąć do wiadomości obawy dotyczące dyskryminacji genetycznej. Stara się jednak pomóc ludziom skupić się na celu badań genomowych, jakim jest zapewnienie „najlepszej opieki medycznej przy wykorzystaniu jak największej ilości informacji”.

Można się też trochę obawiać, że wyniki badań mogą zagrozić pracy lub ubezpieczeniu zdrowotnemu. „Ale zgodnie z prawem nie powinno to stanowić problemu” – mówi Jiang.

W 2008 r. rząd przyjął ustawę o niedyskryminacji na podstawie informacji genetycznej (Genetic Information Nondiscrimination Act, GINA). Ustawa ta zabrania pracodawcom i ubezpieczycielom zdrowotnym zwracania się wyłącznie o informacje genomowe. Nawet jeśli mają oni legalny dostęp do twojej dokumentacji medycznej, nie mogą wykorzystywać twoich informacji genetycznych do dyskryminowania cię.

Oto niektóre z usług genetycznych chronionych przez GINA:

  • Indywidualne testy genomowe

  • Wyniki badań genetycznych członków rodziny

  • Uczestnictwo w badaniach genetycznych

  • Poradnictwo lub edukacja genetyczna

GINA nie obejmuje opieki długoterminowej, ubezpieczeń na wypadek inwalidztwa ani ubezpieczeń na życie. Aby dowiedzieć się, w jaki sposób informacje genetyczne wpłyną na tego rodzaju opiekę, należy sprawdzić przepisy obowiązujące w danym stanie.

Jeśli jednak obawiasz się o przyszłe ubezpieczenie, możesz podjąć pewne kroki, zanim poddasz się testom genomowym. „Wykup ubezpieczenie na życie, którego potrzebujesz, teraz, przed wykonaniem testów” – radzi Applegate.

Czy to jest poufne?

To naturalne, że zastanawiasz się, czy Twoje informacje genetyczne nie dostaną się w niepowołane ręce. Jednak testy genomowe, przynajmniej te wykonywane przez lekarza lub placówkę medyczną, są chronione przepisami o ochronie prywatności w służbie zdrowia.

„Wszystko jest chronione przez HIPAA” – mówi Applegate. HIPAA to skrót od Health Insurance Portability and Accountability Act. Jest to prawo, które zapobiega ujawnianiu informacji o stanie zdrowia bez zgody pacjenta.

David VanderWeele, doktor nauk medycznych, adiunkt hematologii i onkologii w Northwestern University Feinberg School of Medicine, twierdzi, że elektroniczna dokumentacja medyczna pozwala śledzić, kto przegląda informacje o stanie zdrowia pacjenta. Nie można uzyskać dostępu do dokumentacji, jeśli nie jest to związane z opieką medyczną.

Jednak w przypadku korzystania z komercyjnych testów genomowych sprawa wygląda inaczej.

„Prywatność jest nieco większym problemem, gdy mówimy o testach przeznaczonych bezpośrednio dla konsumentów” – mówi Applegate. „Próbują oni zabezpieczyć te dane. Ale w rzeczywistości, jeśli ktoś ma te dane, wiemy, że można je zidentyfikować”.

Czy wszystkie testy genomowe są takie same?

Z niektórymi rodzajami badań genomowych możesz czuć się bardziej lub mniej komfortowo. Lekarz może omówić szczegóły dotyczące tego, który z nich jest dla Ciebie najlepszy. Oto kilka rodzajów testów, które możesz wykonać:

Diagnostyczne lub predykcyjne. Testy te sprawdzają część lub całość Twojego DNA. Mogą one pomóc lekarzowi w ustaleniu przyczyny pewnych objawów. Są one również wykorzystywane do sprawdzania wariantów genetycznych, które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia pewnych problemów zdrowotnych w przyszłości.

Należy pamiętać, że „predykcyjne” testy genomowe nie są czarno-białe. „Nie chodzi o to, że masz gwarancję, że zachorujesz na daną chorobę” – mówi Applegate. „Chodzi tylko o to, że istnieje większe prawdopodobieństwo niż u kogoś innego (bez danego wariantu genetycznego)”.

Profilowanie genomu guza. VanderWeele twierdzi, że w tym badaniu analizuje się od kilkudziesięciu do kilku tysięcy genów, aby sprawdzić, które z nich są zmutowane w komórkach nowotworowych. Nie informuje jednak o genetycznym ryzyku zachorowania na raka ani nie przegląda Twojego DNA. „Ogranicza się do informacji o guzie.”? ??

Testy komercyjne. Są to testy DNA, które można kupić przez Internet lub w aptece, bez udziału lekarza – mówi Jiang.

Inna kluczowa różnica polega na tym, że testy klasy medycznej są znacznie dokładniejsze niż testy domowe.

Testy genomowe sprawdzają tylko jedną rzecz

Zakrojone na szeroką skalę badania genomowe często przynoszą „wyniki wtórne”. Jest to zestaw cech genetycznych związanych z określonymi stanami zdrowia, które mogą, ale nie muszą mieć nic wspólnego z pierwotnymi objawami.

Na przykład, jak mówi Jiang, pacjent może zgłosić się do lekarza z dzieckiem, które ma objawy autyzmu. Potem jednak okazuje się, że ma ono również wariant genetyczny zwiększający szanse na wystąpienie innego schorzenia, „którego rozwój może trwać 20 lub 30 lat” – mówi.

Dotyczy to między innymi takich schorzeń, jak:

  • Nowotwory genetyczne

  • Choroby serca, takie jak kardiomiopatia

  • Zaburzenia rytmu serca, takie jak zespół długiego QT

  • Tętniaki aorty

Jeśli nie masz objawów, możesz się zastanawiać, dlaczego warto wiedzieć o tych zagrożeniach zdrowotnych na wczesnym etapie. Dobra wiadomość jest jednak taka, że te wtórne wyniki badań mogą odnosić się do schorzeń, z którymi można coś zrobić. Oznacza to, że możesz „wprowadzić zmiany medyczne, które będą miały wpływ na Twoje zdrowie i długość życia” – mówi Applegate.

Można na przykład zmienić styl życia, poddać się ukierunkowanemu leczeniu lub wykonywać wczesne badania przesiewowe. A jeśli chodzi o raka, „wcześniejsze wykrycie go naprawdę robi różnicę” – mówi Applegate. Możesz żyć dłużej, a „nawet leczenie jest mniej intensywne”.

Mimo to zawsze masz możliwość odrzucenia tych dodatkowych informacji genetycznych. Dane te będą dostępne, jeśli będziesz chciał do nich wrócić później. Dotyczy to zarówno testów genomowych dla Ciebie, jak i Twojego dziecka. „Niektóre rodziny chcą od razu znać ryzyko” – mówi Jiang. „Ale niektóre rodziny nie są na to psychicznie gotowe”.

Kto może skorzystać z badań genomowych w kierunku raka?

0

Badania genomowe mogą pomóc lekarzom w ustaleniu właściwego sposobu leczenia raka, ale nie są przeznaczone dla wszystkich.

Badania genomowe to sposób, aby dowiedzieć się więcej o swoim raku. Badania te pozwalają znaleźć zmiany w genach lub mutacje w nowotworze, które pomagają mu rosnąć. Badania genomowe mogą być czasem użytecznym narzędziem w planowaniu leczenia raka.

Badania genomowe mogą nie być odpowiednie dla wszystkich. Na przykład, jeśli masz wolno rosnącego raka, którego łatwo wyleczyć za pomocą określonego rodzaju leczenia, możesz nie potrzebować bardziej zaawansowanych badań genomowych. Badania genomowe są często stosowane w przypadku rzadkich nowotworów lub nowotworów, które nie reagują na leczenie.

Twój lekarz poinformuje cię o opcjach badań genomowych i o tym, czy te badania są dla ciebie odpowiednie. Istnieje kilka powodów, dla których lekarz może zalecić wykonanie badań genomowych.

Dopasowanie leczenia do pacjenta

Kiedyś leczenie raka było uniwersalne. Każdy chory na ten sam typ nowotworu otrzymywał taką samą terapię, np. chemioterapię lub naświetlania. Obecnie ponad 50 terapii celowanych zostało zatwierdzonych przez FDA do leczenia raka, a wiele kolejnych jest w fazie badań klinicznych. Terapie celowane, zwane także medycyną precyzyjną, działają przeciwko określonym zmianom w genach, które przyczyniają się do rozwoju raka.

Najczęstszym powodem wykonywania badań genomicznych przez lekarzy onkologów jest chęć znalezienia odpowiedniego leczenia. Na przykład, u niektórych osób z przewlekłą białaczką szpikową (CML) występuje zmiana w genie o nazwie BCR-ABL, która sprawia, że ich organizm wytwarza białko kinazę tyrozynową. Białko to wspomaga wzrost nowotworu. Inhibitory kinazy tyrozynowej działają przeciwko CML, w której występuje zmiana w genie BCR-ABL.

Innym przykładem są inhibitory receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR), które leczą raka płuc ze zmianami w genie EGFR. Z kolei inhibitory PARP leczą raka jajnika z mutacjami genów BRCA.

Badania genomowe pomagają także przewidzieć, jak szybko może rosnąć Twój nowotwór. To, czy nowotwór jest wolno rosnący, czy agresywny, jest kolejnym sposobem na znalezienie przez lekarza odpowiedniego dla ciebie leczenia.

Sprawdź, czy twój nowotwór jest oporny na leczenie

Czasami badania genomiczne mogą wykazać, czy leczenie nie przyniesie oczekiwanych rezultatów lub czy może przestać działać. Około 20% osób z ostrą białaczką szpikową (AML) ma mutację w genie dehydrogenazy izocytanowej (IDH). Osoby te są leczone za pomocą leków zwanych inhibitorami IDH.

Jednak osoby z pewnymi zmianami w genie stają się w końcu oporne na działanie inhibitorów IDH. Lek przestaje u nich działać. Badania genomowe mogą pomóc lekarzom przewidzieć, które osoby mogą stać się oporne, dzięki czemu można rozpocząć u nich inną terapię.

Dowiedz się, czy potrzebujesz więcej leczenia

Badania genomowe mogą być przydatne także po zakończeniu leczenia raka. Lekarz może zasugerować wykonanie tych badań, jeśli przyjmowane leki nie spowolniły rozwoju nowotworu lub jeśli nowotwór powrócił po leczeniu.

Badania te mogą również pomóc lekarzowi określić, czy istnieje prawdopodobieństwo nawrotu nowotworu po operacji. Jeśli istnieje prawdopodobieństwo, że rak powróci, może być konieczne dalsze leczenie.

Zmniejszenie ryzyka wystąpienia skutków ubocznych

Terapie przeciwnowotworowe, takie jak chemioterapia i radioterapia, zabijają zdrowe komórki wraz z komórkami nowotworowymi. Ponieważ terapie celowane oparte na genach są bardziej precyzyjne, mogą one zapobiec uszkodzeniu zdrowych komórek i zmniejszyć ryzyko wystąpienia skutków ubocznych.

Znajdź odpowiednie dla siebie badanie kliniczne

Innym zastosowaniem badań genomowych jest pomoc lekarzowi w dopasowaniu pacjenta do badania klinicznego nad nowym lekiem przeciwnowotworowym. Badania kliniczne są rodzajem badań, które naukowcy stosują, aby sprawdzić, czy dana terapia działa na osoby, u których występuje ta sama mutacja genu.

Twoje geny mogą pomóc w dopasowaniu cię do eksperymentalnej terapii, która może okazać się skuteczniejsza w walce z twoim nowotworem niż terapie, które już wypróbowałeś lub które są dostępne dla twojego nowotworu. Terapia, która jest najskuteczniejsza w walce z twoim nowotworem, może być zatwierdzona dla innego typu nowotworu niż ten, który masz.

Co to są badania genomowe w chorobach nowotworowych?

0

Badanie genomowe wykorzystuje Twoje geny, aby pomóc Twojemu lekarzowi dowiedzieć się więcej o Twoim raku i znaleźć najlepsze leczenie.

Geny to fragmenty DNA, w których zapisane są kody do tworzenia białek – instrukcje, dzięki którym organizm działa. Geny są umieszczone wewnątrz każdej komórki, wzdłuż nici zwanych chromosomami. Geny w komórkach – w sumie około 30 000 – składają się na Twój genom.

Zmiany w genach, zwane mutacjami, mogą zwiększać prawdopodobieństwo zachorowania na raka oraz przyspieszać jego wzrost i rozprzestrzenianie się. Niektóre z tych mutacji są przekazywane z pokolenia na pokolenie przez Twoich rodziców. Inne powstają w ciągu całego życia i są obecne tylko w nowotworze.

Badania genetyczne a badania genomiczne

Lekarz może mówić o „badaniach genetycznych” i badaniach genomowych. Mimo że oba te pojęcia obejmują badanie genów, nie działają dokładnie w ten sam sposób.

Badanie genetyczne polega na poszukiwaniu w próbce śliny, komórek lub krwi mutacji genów, które mogą wpływać na ryzyko zachorowania na raka. Lekarz może wykorzystać test genetyczny, aby:

  • Pomóc przewidzieć ryzyko zachorowania na raka

  • Pomoże przewidzieć rokowania w przypadku zachorowania na raka

  • Dowiedzieć się, czy niektóre metody leczenia będą skuteczne w walce z nowotworem

Na przykład, jeśli mutacja genu BRCA1 występuje w Twojej rodzinie, lekarz może zalecić wykonanie testu genetycznego. Jeśli wynik będzie pozytywny, będziesz wiedziała, że jesteś w grupie podwyższonego ryzyka zachorowania na raka piersi i możesz potrzebować dodatkowych badań przesiewowych.

Badanie genomowe szerzej analizuje tak zwany genom – pełny zestaw „kodu” genetycznego lub instrukcji. Sprawdza mutacje genów w twoim nowotworze, aby przewidzieć, jak może on działać. Badanie genomowe może pomóc Twojemu lekarzowi określić, jak szybko może rosnąć Twój nowotwór i jakie jest prawdopodobieństwo jego rozprzestrzeniania się. Do wykonania tego badania lekarz wykorzystuje próbkę krwi lub tkanki pobranej z nowotworu.

Profilowanie guza

Profilowanie guza, zwane także profilowaniem genomu guza, to sposób na spersonalizowanie leczenia raka. Polega ono na analizie próbki komórek nowotworowych pod kątem unikalnych zmian w genach, które pomagają nowotworowi rosnąć i rozprzestrzeniać się. Lekarz wykona biopsję, aby pobrać próbkę komórek potrzebną do tego badania.

Na podstawie wyników badań lekarz może określić, które terapie najprawdopodobniej będą najskuteczniejsze w walce z Twoim nowotworem. Dopasowanie terapii do twoich genów sprawia, że leczenie jest bardziej precyzyjne, co może również zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia skutków ubocznych.

Przewidywanie, jak zachowa się twój nowotwór

Niektóre nowotwory rosną i rozprzestrzeniają się szybciej niż inne. Badanie genomowe, polegające na analizie DNA, może dać lekarzowi pogląd na to, czy nowotwór będzie rósł powoli, czy też będzie bardziej agresywny i szybko się rozprzestrzeniał.

Informacje te mogą pomóc lekarzowi w zaplanowaniu najlepszej dla Ciebie strategii leczenia. Szybciej rosnący rak będzie wymagał bardziej agresywnego i szybkiego leczenia, ale wolno rosnący rak może nie wymagać leczenia od razu. Zamiast tego lekarz może Cię monitorować. Zwlekanie może także pomóc w uniknięciu skutków ubocznych, które może wywołać leczenie.

Jeśli lekarz zaleci wykonanie badań genomowych, zapytaj, dlaczego uważa, że to dobry pomysł dla ciebie. Dowiedz się, w jaki sposób wyniki badań będą wykorzystane do diagnozowania i leczenia raka oraz co to może oznaczać dla twojej przyszłości.

Obalacze mitów: Czy ta żywność powoduje raka?

0

W jaki sposób określone pokarmy lub diety wpływają na nasze ryzyko zachorowania na raka? Dowody potwierdzające niektóre z najbardziej popularnych twierdzeń dotyczących diet związanych z rakiem.

Obalacze mitów: Czy ta żywność powoduje raka?

Diana Kwon

Internet jest pełen zaleceń, co dodać lub usunąć z diety, aby uchronić się przed rakiem. Jedz brokuły. Pij zieloną herbatę. Ogranicz cukier. Nie przegotowuj jedzenia. Ale jak często te twierdzenia są prawdziwe? Czy rzeczywiście istnieją superfoods, które mogą zapobiec rakowi, czy też złe produkty, które mogą wywołać lub pogorszyć chorobę?

Odżywianie odgrywa ważną rolę w naszym ogólnym stanie zdrowia, a niewłaściwa dieta może wpływać na ryzyko zachorowania na raka. Według American Cancer Society około 1 na 5 nowotworów w Stanach Zjednoczonych i około 1 na 6 zgonów z powodu raka może być związany z niewłaściwym odżywianiem, nadwagą, brakiem aktywności fizycznej lub alkoholem. American Cancer Society zaleca zdrowe nawyki żywieniowe, które obejmują spożywanie dużej ilości warzyw, owoców i produktów pełnoziarnistych, a także ograniczenie spożywania czerwonego mięsa, słodkich napojów, wysoko przetworzonej żywności i rafinowanych ziaren.

Ale jak konkretna żywność lub jej rodzaj wpływa na nasze ryzyko zachorowania na raka? Oto dowody – lub ich brak – na niektóre z najbardziej popularnych twierdzeń dotyczących diety antyrakowej.

Twierdzenie: Cukier napędza wzrost guza

Wszystkie komórki w naszym organizmie, w tym komórki nowotworowe, wykorzystują cząsteczki cukru, znane również jako węglowodany, jako podstawowe źródło energii. Ale to nie jest jedyne źródło paliwa dla naszych komórek. Komórki mogą wykorzystywać do wzrostu inne składniki odżywcze, takie jak białka i tłuszcze.

Nie mamy dowodów na to, że samo wyeliminowanie cukru z diety powstrzyma komórki rakowe przed rozprzestrzenianiem się. Jeśli [komórki nowotworowe] nie otrzymują cukru, zaczną rozkładać inne składniki z innych magazynów energii w organizmie – powiedziała dr Carrie Daniel-MacDougall, MPH, epidemiolog żywieniowy z MD Anderson Cancer Center w Houston i dyrektor MD Anderson’s Bionutrition Research Core.

Naukowcy badają jednak, czy niektóre diety mogą pomóc w spowolnieniu wzrostu guzów. Na przykład wstępne wyniki badań przeprowadzonych na gryzoniach i ludziach wskazują, że dieta ketogeniczna, która jest uboga w węglowodany i bogata w tłuszcze, może spowolnić wzrost niektórych rodzajów guzów, np. w odbytnicy, w połączeniu ze standardowymi metodami leczenia raka, takimi jak radioterapia i chemioterapia.

Choć eksperci nie wiedzą dokładnie, jak to może działać, mają pewne hipotezy.

Diety ketogeniczne dobrze radzą sobie z obniżaniem poziomu insuliny, hormonu, który pomaga naszym komórkom przyswajać cukier, a badania na myszach pokazują, że wysoki poziom insuliny może osłabiać zdolność niektórych terapii do spowolnienia wzrostu guza, jak twierdzi dr Neil Iyengar, onkolog z Memorial Sloan Kettering Cancer Center w Nowym Jorku. My i inni badamy dietę ketogeniczną pod kątem tego typu nowotworów w ramach prób klinicznych, powiedział Iyengar. Ale dieta ketogeniczna jest prawdopodobnie jednym z tych rodzajów diet, które nie mają zastosowania do ogólnego zmniejszenia ryzyka zachorowania na raka. Myślę, że jest to jedna z tych diet, które muszą być dopasowane do biologii guza.

Ale co z zapobieganiem nowotworom? Christine Zoumas, zarejestrowany dietetyk i dyrektor programu zdrowego odżywiania na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Diego Moores Cancer Center, zauważyła pośredni związek między spożywaniem dużych ilości cukru a ryzykiem zachorowania na raka. Wszystko, co zawiera dużo cukrów dodanych, jest źródłem dużej ilości kalorii – mówi Zoumas. Jeśli spojrzymy na rzeczy, które najbardziej zwiększają ryzyko zachorowania na raka, zwłaszcza u kobiet, to jest to nadmiar tkanki tłuszczowej.

Werdykt: Ograniczenie cukru nie powstrzyma rozwoju raka, ale pierwsze dowody sugerują, że dieta niskowęglowodanowa może zwiększyć skuteczność niektórych metod leczenia nowotworów.

Twierdzenie: Jedzenie rozgotowanej lub przypalonej żywności powoduje raka

Podczas gotowania w wysokiej temperaturze niektóre produkty spożywcze – zwłaszcza węglowodany, takie jak chleb czy ziemniaki – uwalniają substancję chemiczną znaną jako akrylamid.

Niektóre badania sugerują, że [nadmierne gotowanie lub przypalanie żywności] powoduje powstawanie w niej substancji rakotwórczych, które mogą potencjalnie szkodzić organizmowi” – powiedział Iyengar. W tej chwili nazwałbym to hipotezą. Nie jestem przekonany, czy tak jest naprawdę.

Naukowcy odkryli, że u gryzoni wysoki poziom akrylamidu – wielokrotnie wyższy od tego, który znajduje się w żywności – może powodować powstawanie guzów. Jednak badania na ludziach wykazały niewiele dowodów na to, że akrylamid zawarty w żywności zwiększa ryzyko zachorowania na raka. Kiedy naukowcy badali duże grupy ludzi, aby sprawdzić, czy istnieje związek między akrylamidem a nowotworami w różnych częściach ciała, w tym jelita, nerek, pęcherza moczowego i prostaty, w większości przypadków nie znaleźli wyraźnego związku.

W niektórych przypadkach, nawet gdy pojawia się potencjalny związek, jak na przykład między akrylamidem a rakiem jajnika, związek ten znika po zastosowaniu bardziej solidnych narzędzi pomiarowych, takich jak badanie poziomu akrylamidu we krwi.

Niektóre metody gotowania mięsa, takie jak smażenie na patelni, grillowanie lub wędzenie, mogą uwalniać inne substancje chemiczne – substancje zwane aminami heterocyklicznymi i wielopierścieniowymi węglowodorami aromatycznymi. Podobnie jak w przypadku akrylamidu, u gryzoni narażonych na wysokie stężenie tych substancji chemicznych rozwijają się nowotwory różnych narządów. Jednak w przypadku ludzi dowody są o wiele mniej jednoznaczne. Podczas gdy niektóre badania sugerują, że spożywanie substancji chemicznych pochodzących z gotowanego mięsa może zwiększać ryzyko wystąpienia niektórych nowotworów, takich jak rak jelita grubego lub trzustki, inne nie wykazały żadnego związku.

Werdykt: Dowody na to, że spożywanie przegotowanej lub przypalonej żywności powoduje raka u ludzi, są niejednoznaczne i nie są przekonujące.

Twierdzenie: Jedzenie przetworzonej żywności powoduje raka

Dowody łączące przetworzone mięso, takie jak salami, beef jerky i wędliny, z ryzykiem wystąpienia niektórych nowotworów – zwłaszcza raka jelita grubego – są mocne.

W 2015 r. Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC), będąca częścią Światowej Organizacji Zdrowia, zaklasyfikowała przetworzone mięso jako czynnik rakotwórczy grupy 1, co jest oznaczeniem zarezerwowanym dla substancji wywołujących raka. W oświadczeniu dotyczącym tej decyzji, podjętej po tym, jak 22 ekspertów z 10 krajów przeanalizowało setki badań, agencja zaznaczyła, że decyzja ta została podjęta na podstawie wystarczających dowodów dotyczących ludzi, że spożywanie przetworzonego mięsa powoduje raka jelita grubego.

W tym samym czasie IARC badała również związek między czerwonym mięsem a rakiem. Po przeanalizowaniu setek badań grupa doszła do wniosku, że choć istnieją powiązania z rakiem jelita grubego, trzustki i prostaty, dowody są ograniczone i zaklasyfikowała czerwone mięso jako prawdopodobny czynnik rakotwórczy.

Niektóre badania, w których obserwowano ludzi przez dłuższy czas, sugerują, że inne bardzo przetworzone produkty spożywcze, takie jak napoje gazowane, zupy w puszkach i makaron instant, mogą zwiększać ryzyko zachorowania na raka. Żywność ta może zawierać potencjalnie szkodliwe substancje chemiczne, takie jak akrylamid, azotany, aminy heterocykliczne i wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne, ale często zawiera też dużo cukru, soli i tłuszczów nasyconych.

Według Zoumasa, to właśnie skład odżywczy tych produktów jest najbardziej prawdopodobnym powodem do niepokoju, ponieważ zawierają one dużo kalorii, co oznacza, że spożywanie ich w nadmiarze może prowadzić do zwiększenia ilości tkanki tłuszczowej. Zoumas zauważył również, że ważne jest rozróżnienie między żywnością przetworzoną a ultraprzetworzoną. Krojenie owoców, pakowanie sałaty czy wzbogacanie żywności w żelazo lub wapń to sposoby przetwarzania żywności, które nie obniżają jej wartości odżywczych ani nie dodają związków potencjalnie rakotwórczych.

Werdykt: Istnieje silny związek między przetworzonym mięsem a ryzykiem zachorowania na raka. Czerwone mięso i bardzo przetworzona żywność również mogą zwiększać ryzyko zachorowania na raka, ale dowody na to nie są tak mocne.

Twierdzenie: niektóre superfoods mogą zapobiegać rakowi

Eksperci twierdzą, że dieta bogata w pokarmy pochodzenia roślinnego, takie jak warzywa, owoce i pełne ziarna, może zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka.

Jak dotąd nie ma wystarczających danych, które wskazywałyby, że jeden konkretny produkt spożywczy może sam w sobie zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka lub progresję nowotworu – powiedział Iyengar. Odżywianie jest bardzo złożone i w dużej mierze zależy od synergii całej spożywanej diety, a także od ogólnego stanu zdrowia metabolicznego, poziomu aktywności fizycznej i predyspozycji genetycznych.

Kolejną kwestią związaną z dietą jest to, czy rozpoczynasz ją przed czy po rozpoznaniu raka. Dieta roślinna może pomóc w zapobieganiu nowotworom u osób zdrowych, ale w przypadku pacjentów chorych na raka należy wziąć pod uwagę inne czynniki. Daniel-MacDougall zauważyła na przykład, że nie zaleca pacjentom chorym na raka rozpoczynania diety wegetariańskiej lub wegańskiej bez rozmowy z dietetykiem onkologicznym. Pacjenci chorzy na raka naprawdę muszą myśleć o wspieraniu swojego układu odpornościowego, dlatego nie chciałabym, aby pacjent z rakiem, który rozpoczyna [nową] dietę, cierpiał na niedobór białka lub witamin z grupy B” – powiedziała.

Ponadto nie wszystkie nowotwory – i nie wszyscy ludzie – są tacy sami, więc zmiana diety, która jest dobra lub zła dla jednej osoby, może nie mieć takiego samego wpływu na wszystkich innych. Rodzaj interwencji dietetycznej, która jest optymalna dla danej osoby, będzie się różnił w zależności od jej biologii, ale także od rodzaju raka i stadium, w którym się znajduje – powiedziała Iyengar. Istnieją ogólne zalecenia, które możemy zastosować, aby obniżyć ryzyko zachorowania na raka, ale przewiduję, że w przyszłości będziemy dysponować danymi, które pozwolą nam opracować bardziej spersonalizowane zalecenia.

Należy pamiętać, że dieta jest tylko jedną z kilku rzeczy, które należy wziąć pod uwagę, jeśli chodzi o zapobieganie nowotworom, i nawet osoby, które zdrowo się odżywiają, mogą zachorować na raka – zauważyła Zoumas. Jeśli zachorujesz na raka, a prowadzisz zdrowy tryb życia, łatwiej będzie ci podjąć leczenie i łatwiej wyzdrowieć – a nie wiesz, o ile gorzej mogłoby być” – powiedziała. Dla tych, którzy prowadzą zdrowy tryb życia, nigdy nie jest to strata, a dla tych, którzy jeszcze nie prowadzą zdrowego trybu życia, nigdy nie jest za późno”.

Werdykt: Dodanie jednego superfoods do codziennego jadłospisu nie uchroni Cię przed zachorowaniem na raka. Jednak dieta bogata w pokarmy pochodzenia roślinnego, takie jak warzywa i pełne ziarna zbóż, może pomóc w zapobieganiu chorobie.

Diana Kwon jest niezależną dziennikarką mieszkającą w Berlinie. Zajmuje się zdrowiem i naukami przyrodniczymi, a jej prace ukazywały się w takich publikacjach, jak Scientific American, The Scientist i Nature. Można ją znaleźć na Twitterze @DianaMKwon.

Komentarz: Które leczenie raka jest najlepsze? Wybór odpowiedniego narzędzia do pracy

0

W przypadku pacjentów, u których zdiagnozowano nowotwór rozpoczynający się w narządzie litym, takim jak płuco, okrężnica, pierś lub prostata, onkolodzy chcą określić najlepszy sposób leczenia dla każdego pacjenta.

Komentarz: Które leczenie raka jest najlepsze? Wybór odpowiedniego narzędzia do pracy

H. Jack West, MD

7 października 2021 r. – W przypadku pacjentów, u których rozpoznano raka rozpoczynającego się w narządzie litym, takim jak płuco, okrężnica, pierś lub prostata, onkolodzy chcą określić najlepszy sposób leczenia dla każdego pacjenta.

Aby to zrobić, onkolodzy muszą odpowiedzieć na kluczowe pytanie: Czy nowotwór rozprzestrzenił się na inne części ciała? Proces określania stopnia zaawansowania nowotworu, zwany stagingiem, daje lekarzom lepsze zrozumienie biologicznego zachowania nowotworu i rokowania, a także pomaga określić najlepszą strategię leczenia.

Najpopularniejsza metoda oceny zaawansowania nowotworu polega na ocenie wielkości i inwazyjności miejsca, w którym rozpoczął się nowotwór – guza pierwotnego – a także tego, czy komórki nowotworowe rozprzestrzeniły się do węzłów chłonnych w danym regionie lub czy przedostały się przez krwiobieg do bardziej odległych miejsc w organizmie – choroba zaawansowana lub przerzutowa. Udział guza, węzłów i przerzutów określa system klasyfikacji TNM.

Stosowane przez nas metody leczenia raka działają albo miejscowo, albo systemowo. Terapie miejscowe, takie jak chirurgia lub radioterapia, są skuteczne w określonym obszarze, na który są kierowane. Operacja, która usuwa guz, skutecznie eliminuje ryzyko zachorowania w tym miejscu, a naświetlanie pomaga zabijać komórki nowotworowe w obszarze, na który skierowane jest promieniowanie.

Terapie ogólnoustrojowe, takie jak chemioterapia i immunoterapia, działają na cały organizm i mogą być podawane dożylnie, doustnie w postaci tabletek lub czasami w formie zastrzyków. Immunoterapia, zazwyczaj podawana dożylnie, pomaga stymulować układ odpornościowy pacjenta do rozpoznawania i atakowania nowotworu. Celem terapii systemowych jest leczenie choroby widocznej na skanach lub w badaniu fizykalnym, a także wszelkich potencjalnych mikroskopijnych lub niewidocznych chorób, których skan lub badanie nie są w stanie wykryć, a które mogą się z czasem rozrastać.

Historycznie rzecz biorąc, chirurgia lub radioterapia były podstawą leczenia nowotworów we wczesnym stadium, a chemioterapia lub inne terapie systemowe były podstawą zaawansowanej opieki nad chorymi na raka.

Lekarze zazwyczaj stosują terapie miejscowe, gdy guz pierwotny nie jest zbyt duży, nie zaatakował okolicznych tkanek, a przerzuty do węzłów chłonnych są ograniczone. W przypadku nowotworów we wczesnym stadium, terapie miejscowe, takie jak chirurgia czy radioterapia, mogą być skuteczne.

Jednak wraz ze wzrostem rozmiaru i liczby węzłów chłonnych objętych nowotworem wzrasta prawdopodobieństwo, że nowotwór rozprzestrzenił się lub rozprzestrzeni się na inne obszary ciała. Pacjenci z bardziej zaawansowanymi nowotworami są zazwyczaj poddawani terapii systemowej, aby rozszerzyć zakres leczenia i objąć nim nie tylko chorobę, którą widać, ale także tę, której nie widać.

Z czasem okazało się jednak, że terapie systemowe mogą również poprawić wyniki w przypadku wielu nowotworów wysokiego ryzyka, ale znajdujących się we wcześniejszych stadiach, a terapie miejscowe mogą być pomocne w przypadku określonych typów nowotworów z przerzutami.

Na przykład u niektórych pacjentów z nowotworem zlokalizowanym we wczesnym stadium chemioterapia może być podawana przed operacją lub w tym samym czasie, co radioterapia. Połączenie terapii ogólnoustrojowej i miejscowej może poprawić skuteczność terapii miejscowej w walce z widoczną chorobą i często pomaga wykryć chorobę niewidoczną, zanim zdąży się ona rozwinąć. W przypadku wielu nowotworów wykazano, że chemioterapia lub immunoterapia zmniejszają guzy przed operacją lub podczas naświetlania i zwiększają szansę na to, że pacjenci będą wolni od raka wiele lat po leczeniu.

Terapie miejscowe, takie jak chirurgia lub radioterapia, mogą być również odpowiednie dla pacjentów z zaawansowanym rakiem. Na przykład, jeśli rak dał przerzuty do mózgu, pacjent może odnieść korzyści z operacji lub naświetlania w miejscu guza, ponieważ wiele ogólnoustrojowych leków przeciwnowotworowych nie dociera do mózgu w wystarczająco dużym stężeniu, aby zmniejszyć guzy. Podobnie, jeśli masa guza powoduje objawy wymagające natychmiastowego leczenia, takie jak krwawienie lub trudności w oddychaniu, najlepsze efekty może przynieść terapia miejscowa, skierowana na to miejsce. Ponadto, u pacjentów z chorobą przerzutową może występować tylko jeden lub dwa guzy rosnące w zastraszającym tempie. Taka sytuacja, zwana chorobą oligo-metastatyczną (oligo oznacza kilka), jest nietypowa, ale może wymagać zastosowania leczenia miejscowego ukierunkowanego na ten szybko rosnący guz.

Na tym właśnie polega medycyna precyzyjna – koncepcja doboru odpowiednich narzędzi dla każdej osoby – w działaniu.

H. Jack West, MD, jest profesorem klinicznym i dyrektorem wykonawczym ds. usług dla pracodawców w City of Hope Comprehensive Cancer Center w Duarte, CA. West jest redaktorem internetowym czasopisma JAMA Oncology, redaguje i pisze kilka artykułów na temat raka płuca dla UpToDate, a także prowadzi wiele programów kształcenia ustawicznego i innych programów edukacyjnych, w tym podcast West Wind.

10 najczęstszych przyczyn raka płuc

0

Palenie tytoniu nie jest jedyną przyczyną raka płuc. Kliknij na pokaz slajdów przygotowany przez lekarza, aby poznać niektóre przyczyny, o których prawdopodobnie nie wiesz.

9 zaskakujących przyczyn raka płuc

1 z 10

Bierne palenie

Nie musisz zapalić, aby być narażonym na ryzyko zachorowania na raka. Samo przebywanie w pomieszczeniu z osobami, które palą, może wywołać chorobę. Każdego roku w USA ponad 7000 osób niepalących umiera na raka płuc wywołanego biernym paleniem. Jeśli mieszkasz z osobą palącą, możesz zwiększyć swoje szanse na zachorowanie na raka płuc nawet o 30%.

2 z 10

Zanieczyszczenie powietrza

W 2013 roku Światowa Organizacja Zdrowia uznała zanieczyszczenie powietrza za przyczynę raka płuc. Wiele substancji znajdujących się w powietrzu, którym oddychamy – spaliny, substancje chemiczne, pył – również ma na to wpływ. Jednak złe powietrze jako całość, zwłaszcza poza Stanami Zjednoczonymi, stanowi poważny problem ze względu na ogromną liczbę ludzi, którzy muszą nim oddychać.

3 z 10

Azbest

Obecnie ten minerał jest oficjalnie sklasyfikowany jako czynnik powodujący raka. Jego nowe zastosowania są zakazane od 1989 roku, ale przez wieki ludzie nie byli świadomi zagrożeń, jakie stwarzał. Był on powszechnie stosowany do izolacji i zabezpieczania przeciwpożarowego budynków. Jeśli pracujesz w branży budowlanej, zwłaszcza przy starszych budynkach, możesz być zagrożony.

4 z 10

Radon

Ten bezbarwny, bezwonny gaz powstaje w wyniku rozpadu gleby i skał. W miarę tego procesu przenika do budynków. Jest także radioaktywny i stanowi drugą co do częstości (po paleniu tytoniu) przyczynę raka płuc w USA. Radon jest przyczyną aż 21 000 zgonów z powodu raka płuc rocznie.

5 z 10

Historia Twojej rodziny

Jeśli w twojej rodzinie występował rak płuc, możesz być bardziej narażony na zachorowanie. Nie wiadomo, czy wynika to z uwarunkowań genetycznych, czy z faktu, że członkowie rodziny często mieszkają w miejscach, w których występują takie czynniki jak bierne palenie, radon i inne.

6 z 10

Alkohol

Trudno jest ustalić związek między alkoholem a rakiem płuc, ponieważ wiele osób pali podczas picia. Jednak jedno z badań sugeruje, że spożywanie dużych ilości alkoholu jest związane z tą chorobą, nawet wśród osób niepalących. Naukowcy prześledzili losy ponad 100 000 osób i odkryli, że osoby pijące więcej niż trzy drinki dziennie są bardziej narażone na zachorowanie na raka płuc.

7 z 10

Radioterapia

Lekarze stosują wysokie dawki promieniowania do zabijania komórek nowotworowych. Jednak pomimo tego, że terapia ta może przynieść wiele dobrego, uważa się ją za potencjalną przyczynę powstawania nowotworów wtórnych. Wpływ na to może mieć wiele czynników: Dawka, wiek i obszar poddany leczeniu – wszystkie te czynniki odgrywają rolę. Mimo to warto porozmawiać z lekarzem na temat ryzyka.

8 z 10

To, co jesz

Dieta wysokowęglowodanowa, która prowadzi do wysokiego poziomu cukru we krwi i insulinooporności, została powiązana z rakiem płuc. Jedz mniej pokarmów o wysokim indeksie glikemicznym – białego pieczywa, ziemniaków ruskich, białego ryżu – a być może uda Ci się uchronić przed rakiem płuc.

9 z 10

Wirusy

Jeśli jesteś nosicielem wirusa HIV, który wywołuje AIDS, możesz być bardziej narażony na zachorowanie na raka płuc. Trwają badania nad tym, czy wirus brodawczaka ludzkiego (HPV), który powoduje prawie wszystkie przypadki raka szyjki macicy, może również zwiększać ryzyko zachorowania na raka płuc.

Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Pintereście

Joga dla chorych na raka i osób, które przeżyły chorobę

0

Choć joga nie zwalczy raka, może złagodzić niektóre skutki uboczne choroby i jej leczenia. Dowiedz się, jak może poprawić jakość życia pacjentów z rakiem i osób, które przeżyły chorobę.

Badania wykazały, że joga może pomóc osobom chorym na raka zarówno psychicznie, jak i fizycznie. Chociaż joga nie zwalczy samego raka, może złagodzić niektóre skutki uboczne choroby i jej leczenia. Niektóre badania wykazały, że joga może:

  • Zmniejszać zmęczenie związane z chorobą nowotworową

  • Poprawia sen

  • Pomoc w powrocie do zdrowia po operacji nowotworu

  • Zmniejszenie depresji, lęku i niepokoju

Joga to ćwiczenie umysłu i ciała, które od dawna uważa się za pomocne w redukcji stresu i zwiększaniu elastyczności. Składa się z trzech głównych elementów:

  • Pozy fizyczne, zwane asanami

  • Techniki oddechowe

  • Medytacja lub ćwiczenia mindfulness

Poszukaj zajęć, które obejmują każdy z tych elementów. Nie ma jednego rodzaju jogi lub pozycji jogi, które byłyby najlepsze dla osób chorych na raka. Badania sugerują jednak, że mniej forsowne rodzaje jogi mogą pomóc w łagodzeniu niektórych skutków ubocznych leczenia. Należą do nich łagodna hatha joga i joga relaksacyjna.

Wpływ na zmęczenie

Zmęczenie związane z chorobą nowotworową to zmęczenie fizyczne, emocjonalne lub psychiczne, które wpływa na Twoje codzienne życie. Może ono występować przed, w trakcie i po leczeniu raka, a także u osób, które przeżyły chorobę nowotworową.

Większość osób chorych na raka w pewnym momencie odczuwa zmęczenie. Jednak wiele badań dotyczących jogi i zmęczenia dotyczyło wyłącznie kobiet.

Jedno badanie przeglądowe wykazało, że joga zmniejsza zmęczenie u kobiet w trakcie i po leczeniu raka piersi. Stwierdzono, że joga przyniosła:

  • Znaczną poprawę w zakresie zmęczenia po leczeniu

  • Niewielka poprawa w trakcie leczenia

Najbardziej pomogła w przypadku zmęczenia fizycznego, choć nieco złagodziła również zmęczenie psychiczne.

Inne badania wykazują podobne korzyści. W jednym z badań kobiety chore na raka piersi ćwiczyły jogę dwa razy w tygodniu. Pod koniec 8 tygodni większość z nich czuła, że joga pomogła im w walce ze zmęczeniem.

Inne badanie dotyczyło ćwiczeń oddechowych jogi. Jedno z ćwiczeń polegało na wykonywaniu głębokich wdechów, a następnie długich wydechów przy jednoczesnym wydawaniu szumiącego dźwięku. (Znane jest ono jako Bhramari pranayama.) Nawet bez ćwiczeń fizycznych jogi ćwiczenia oddechowe zmniejszyły zmęczenie u niektórych osób poddawanych naświetlaniom z powodu raka.

Joga i sen

Stres i skutki uboczne leczenia raka często utrudniają dobry sen. Może to prowadzić do:

  • Zbyt częstych drzemek w ciągu dnia

  • Problemy z zasypianiem lub utrzymaniem snu

  • Zbyt wczesne budzenie się

Przegląd kilku badań sugeruje, że joga może pomóc. Program jogi łączący łagodne pozycje, oddychanie i medytację zmniejszył bezsenność u osób z rakiem oraz u tych, którzy przeżyli chorobę nowotworową.

W innym badaniu sprawdzono, jak program jogi tybetańskiej wpłynął na osoby chore na chłoniaka. Ten rodzaj jogi obejmuje ćwiczenia oddechowe, techniki mindfulness i pozycje o niewielkim wpływie na organizm. Pomógł on niektórym chorym na chłoniaka:

  • Szybciej zasypiać

  • Więcej spać

  • Stosuj mniej leków nasennych

Powrót do zdrowia po operacji nowotworu

Niepokój, jaki odczuwa wiele kobiet przed operacją raka piersi, może mieć negatywny wpływ na ich powrót do zdrowia. Stres przed operacją wiąże się z większym bólem, dłuższym pobytem w szpitalu i większą liczbą komplikacji. Joga może pomóc.

W jednym z badań porównano dwie strategie dla kobiet, które mają być poddane lumpektomii lub mastektomii: ćwiczenia rehabilitacyjne i poradnictwo lub joga.

Kobiety, które ćwiczyły jogę przed operacją, uzyskały lepsze wyniki, w tym:

  • Krótszy pobyt w szpitalu

  • Mniej dni z drenami chirurgicznymi (małe plastikowe rurki używane do usuwania krwi i płynów)

  • Mniej dni przed usunięciem szwów

Skutki uboczne chemioterapii

Chemioterapia zabija komórki nowotworowe, ale może powodować poważne skutki uboczne. Jednym z nich jest rodzaj uszkodzenia nerwów zwany neuropatią obwodową wywołaną chemioterapią (CIPN). Zwykle występuje ona w dłoniach i stopach. Może powodować:

  • mrowienie lub uczucie „szpilek i igieł”.

  • Ból lub uczucie pieczenia

  • Osłabienie mięśni

W jednym z małych, wstępnych badań sprawdzano, jak joga i medytacja wpływają na osoby z CIPN. Po 8 tygodniach zaobserwowano:

  • Większą elastyczność

  • Lepsza równowaga

  • Mniejsze ryzyko upadków

Uczestnicy badania uważali także, że program jogi złagodził ich ból, poprawił funkcjonowanie i pomógł im się zrelaksować.

Korzyści dla zdrowia psychicznego

Niepokój, depresja i lęk są częste u osób z chorobą nowotworową. Wiele badań sugeruje, że joga może je złagodzić. W jednym z przeglądowych badań powiązano jogę z poprawą w:

  • Negatywności

  • Niepokój

  • Depresja

  • Lęk

  • Poczucie własnej wartości

  • Dobre samopoczucie duchowe

Nie wszystkie badania wykazały, że joga poprawia samopoczucie psychiczne osób chorych na raka. Jeśli tak jest w twoim przypadku, zapytaj lekarza o inne możliwości. Pozostań przy jodze ze względu na jej inne zalety.

Guz chromochłonny: objawy, przyczyny, leczenie i rokowanie

0

Guzy chromochłonne to rzadkie nowotwory, które zwykle tworzą się w nadnerczach. Dowiedz się więcej o objawach, czynnikach wyzwalających, powikłaniach, przyczynach, diagnozie, leczeniu i rokowaniu w przypadku guza chromochłonnego.

Co to jest guz chromochłonny?

Guz chromochłonny (pheochromocytoma, PCC) jest rzadkim nowotworem, który zwykle rośnie w nadnerczach, powyżej nerek. Znany jest również jako paraganglioma nadnerczy lub guz komórek chromafinowych.

Najczęściej występuje u osób dorosłych w wieku od 30 do 50 lat, ale mogą na niego zachorować osoby w każdym wieku. Dzieci stanowią około 10% wszystkich przypadków.

Nadnercza wytwarzają hormony, które kontrolują takie czynniki, jak metabolizm i ciśnienie krwi. Guz chromochłonny również wydziela hormony, w ilościach znacznie większych niż zwykle. Te dodatkowe hormony powodują wysokie ciśnienie krwi, które może uszkodzić serce, mózg, płuca i nerki.

Około 10% do 15% tych guzów ma charakter nowotworowy i może rozprzestrzeniać się na inne części ciała. Większość guzów chromochłonnych jest jednak łagodna, co oznacza, że nie są nowotworowe.

Objawy guza chromochłonnego

Niektórzy pacjenci z tymi nowotworami mają wysokie ciśnienie krwi przez cały czas. U innych ciśnienie wzrasta i spada.

Może to być jedyna oznaka problemu. Jednak u większości osób występuje co najmniej jeden inny objaw, w tym:

  • Zaparcia

  • Zawroty głowy podczas stania

  • Nudności

  • Drżenia

  • Duszność

  • Bladość skóry

  • Szybkie lub nierówne bicie serca (palpitacje serca)

  • Silny ból głowy

  • Ból brzucha, boku lub pleców

  • Nietypowe pocenie się

  • Wymioty

  • Utrata wagi

  • Słabość

  • Napady lęku

Objawy te mogą pojawiać się nagle, jak atak, kilka razy dziennie. Mogą też występować kilka razy w miesiącu. W miarę wzrostu guza ataki mogą stawać się coraz silniejsze i występować częściej.

Czynniki wywołujące guza chromochłonnego (Pheochromocytoma)

Ataki u niektórych osób są wywoływane przez takie czynniki, jak

  • Nacisk na guz

  • Masaż

  • Leki, zwłaszcza znieczulające lub beta-blokery

  • Stres emocjonalny

  • Aktywność fizyczna

  • Poród

  • Chirurgia

  • Pokarmy zawierające duże ilości aminokwasu tyraminy, takie jak czerwone wino, czekolada lub ser

Guz chromochłonny – przyczyny i czynniki ryzyka

Lekarze nie wiedzą, dlaczego powstaje większość guzów PCC.

Około 30% przypadków wydaje się występować rodzinnie. Jest bardziej prawdopodobne, że będą one miały charakter nowotworowy niż te, które pojawiają się przypadkowo.

Guzy występują częściej u osób z zaburzeniami lub chorobami, które są przekazywane z rodziców na dzieci, w tym:

  • Wielokończynowa neoplazja endokrynna, typ II

  • Choroba Von Hippel-Lindau

  • Neurofibromatoza 1 (NF1)

  • Zespół dziedzicznego paraganglioma

Powikłania guza chromochłonnego

Jeśli nie podejmiesz leczenia, PCC może prowadzić do stanów zagrażających życiu, w tym:

  • Choroby mięśnia sercowego (kardiomiopatia)

  • Zapalenie mięśnia sercowego (myocarditis)

  • Krwawienie w mózgu

  • Gromadzenie się płynu w płucach (obrzęk płuc)

  • Udar mózgu

  • Zawał serca

  • Niewydolność nerek

  • Uszkodzenie nerwów w oczach

Diagnostyka guza chromochłonnego (Pheochromocytoma)

U wielu osób z guzem chromochłonnym nigdy nie stawia się diagnozy, ponieważ objawy są bardzo podobne do tych występujących w innych schorzeniach. Dzięki niektórym badaniom lekarz może stwierdzić, czy u pacjenta występuje ta choroba:

  • Badania krwi lub moczu w celu wykrycia wysokiego poziomu hormonów

  • Badanie MRI (rezonans magnetyczny), które wykorzystuje silne magnesy i fale radiowe do tworzenia obrazów narządów i tkanek w celu sprawdzenia, czy nie ma w nich guza.

  • tomografia komputerowa, która łączy kilka zdjęć rentgenowskich wykonanych pod różnymi kątami w celu wykrycia guza

Jeśli masz PCC, możesz zostać poddany badaniom w celu sprawdzenia, czy przyczyną choroby jest problem z genami. Dzięki temu dowiesz się, czy istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia u ciebie kolejnego nowotworu i czy członkowie twojej rodziny są bardziej narażeni na ryzyko.

Leczenie guza chromochłonnego (Pheochromocytoma)

Najprawdopodobniej konieczna będzie operacja usunięcia guza. Lekarz może być w stanie wykonać tę operację za pomocą małych nacięć zamiast jednego dużego otworu. Jest to tzw. chirurgia laparoskopowa lub małoinwazyjna. Po takich zabiegach zazwyczaj szybciej wraca się do zdrowia niż po tradycyjnej operacji.

Przed operacją może być konieczne przyjmowanie leków w celu obniżenia ciśnienia krwi i kontrolowania szybkiego rytmu serca.

Jeśli masz guza tylko w jednym nadnerczu, lekarz prawdopodobnie usunie cały gruczoł. Drugi gruczoł będzie wytwarzał hormony, których potrzebuje Twój organizm.

Jeśli masz guzy w obu gruczołach, chirurg może usunąć tylko guzy, a część gruczołów pozostawić.

Jeśli guz jest nowotworowy, możesz zostać poddany radioterapii, chemioterapii lub terapii celowanej (wykorzystującej leki atakujące określone komórki nowotworowe), aby powstrzymać jego wzrost.

Rokowanie w przypadku guza chromochłonnego (Pheochromocytoma)

Jeśli lekarz usunie oba nadnercza, pacjent może przyjmować leki zastępujące hormony, których organizm nie jest już w stanie wytwarzać.

Niezależnie od sposobu leczenia, konieczne będą regularne badania kontrolne u lekarza, aby upewnić się, że PCC nie powróci. Lekarz może również pomóc w radzeniu sobie z ewentualnymi długoterminowymi skutkami ubocznymi leczenia.

Według szacunków, około 95% osób, u których zdiagnozowano nowotworową postać guza chromochłonnego, który nie rozprzestrzenił się na inne części ciała, żyje jeszcze co najmniej 5 lat. Jeśli guzy rozprzestrzeniły się lub powróciły po leczeniu, około 34% do 60% osób przeżywa co najmniej 5 lat od momentu postawienia diagnozy.