Strona główna Blog Strona 2912

Czego należy się spodziewać, gdy rak powraca

0

Dowiedz się, jaka jest różnica między nawrotem, progresją i nowym nawrotem raka, dlaczego może do niego dojść i co możesz zrobić w takiej sytuacji.

Czasami rak może powrócić po zakończeniu leczenia. Lekarze nazywają to nawrotem choroby. To coś innego niż nowy nowotwór. Może on pojawić się w dowolnym miejscu w organizmie.

Eksperci zwykle uznają za nawrót choroby, jeśli rak powróci po tym, jak przez co najmniej rok nie wystąpiły żadne objawy choroby. Nowotwory mogą nawracać kilkakrotnie, a w niektórych przypadkach mogą nigdy nie zniknąć na dobre.

To normalne, że czujesz się przestraszony, zaskoczony lub smutny, kiedy znów słyszysz: „Masz raka”, ale istnieje wiele metod leczenia nawracających nowotworów.

Dlaczego rak powraca

Najprostsze wyjaśnienie jest takie, że wcześniejsze leczenie nie zniszczyło wszystkich komórek nowotworowych w organizmie. Nawet bardzo małe komórki, które pozostały, mogą z czasem rozrosnąć się w guzy.

Nie oznacza to jednak, że zastosowano niewłaściwe leczenie. Komórki nowotworowe są podstępne, a niektóre z nich mogą przetrwać agresywne terapie. Wystarczy tylko kilka komórek.

Co oznacza nawrót choroby

Nawrót nowotworu oznacza, że nowotwór, który pierwotnie wystąpił, powrócił. Może się on rozwinąć w tym samym miejscu, w którym się rozpoczął, lub w nowej części ciała.

Jeśli nowotwór powraca lub rozprzestrzenia się w innym miejscu, nadal nosi nazwę obszaru, w którym się rozpoczął. Na przykład nawrót raka piersi, który pojawił się ponownie w wątrobie, nazywany jest nawrotem raka piersi.

Lekarze zazwyczaj klasyfikują nawroty nowotworów według stopnia ich rozprzestrzenienia i miejsca, w którym się pojawiły:

  • Wznowa miejscowa: Nowotwór powraca w tym samym miejscu lub bardzo blisko miejsca, w którym się rozpoczął.

  • Nawrót regionalny: Nowotwór rozwija się w węzłach chłonnych lub tkankach znajdujących się w pobliżu pierwotnego nowotworu.

  • Nawrót odległy: Nawracający nowotwór rozprzestrzenił się, lub jak to określają lekarze „dał przerzuty”, do odległych narządów lub tkanek w organizmie.

Badania, takie jak skany obrazowe, badania laboratoryjne i biopsje, mogą pomóc lekarzowi w ustaleniu, czy nastąpił nawrót nowotworu.

Nawrót to nie to samo, co drugi nowotwór. Jest to nowy nowotwór, który rozwija się w innym typie komórek. Specjalne testy mogą pokazać lekarzowi, czy choroba jest nawrotem, czy nowym rodzajem. Drugie nowotwory występują znacznie rzadziej niż nawroty raka, ale zdarzają się.

Lekarz może również użyć słowa „progresja”, aby opisać Twój nowotwór. Jest to coś innego niż nawrót, ale łatwo pomylić te dwa terminy. Zwykle chodzi o to, jak długo jesteś wolny od raka. Nawrót to rak, który odchodzi i powraca, natomiast progresja to rak, który się pogarsza lub rozprzestrzenia. Nowotwór, który wydaje się szybko powracać, mógł stać się oporny na leczenie, więc w rzeczywistości jest to progresja.

Które nowotwory nawracają?

Lekarze nie są w stanie przewidzieć, czy dany nowotwór będzie nawracał. Wiedzą jednak, że nawroty są bardziej prawdopodobne, jeśli nowotwór szybko rośnie lub jest zaawansowany. Na prawdopodobieństwo nawrotu może mieć również wpływ sposób leczenia, któremu zostałeś poddany.

Niektóre typy nowotworów mają większe szanse na nawrót niż inne. Na przykład, około:

  • 7 na 10 kobiet z rakiem jajnika będzie miało nawrót choroby.

  • U połowy osób z rakiem jelita grubego, u których przeprowadzono operację, nastąpi nawrót choroby w ciągu pierwszych 3 lat po operacji.

W przyszłości testy genetyczne mogą umożliwić przewidywanie, czy niektóre nowotwory, takie jak rak piersi, rak jelita grubego i czerniak, będą powracały.

Leczenie

Nowotwory, które nawracają, nie zawsze reagują na leczenie tak dobrze, jak za pierwszym razem.

Plan leczenia będzie prawdopodobnie zależał od rodzaju nowotworu, stopnia jego zaawansowania i umiejscowienia.

Jeśli nowotwór nawraca tylko w pierwotnym miejscu, dobrym wyborem może być operacja lub naświetlanie. Jeśli jednak choroba rozprzestrzeniła się na odległe części ciała, może być konieczne zastosowanie bardziej agresywnych metod leczenia, takich jak chemioterapia, terapia biologiczna lub radioterapia.

Można również skorzystać z badań klinicznych. Badania te mogą pozwolić na zastosowanie nowych metod leczenia, które nie są jeszcze powszechnie dostępne.

Druga opinia od innego lekarza może dać ci więcej pomysłów i pomóc w podjęciu decyzji, co robić.

Życie z nawrotem choroby nowotworowej

Wiele osób martwi się, że ich rak powróci. Badania American Cancer Society wykazały, że rok po postawieniu diagnozy około 2/3 osób martwiło się, że ich choroba powróci.

Niektóre nowotwory wracają tylko raz, podczas gdy inne pojawiają się dwa lub trzy razy. Ale niektóre nawroty mogą nigdy nie ustąpić lub zostać wyleczone.

Brzmi to przerażająco, ale wiele osób może przeżyć miesiące lub lata dzięki odpowiedniemu leczeniu. W ich przypadku nowotwór staje się bardziej podobny do choroby przewlekłej, takiej jak cukrzyca czy choroba serca.

Choć może być trudno się nie martwić, staraj się zachować pozytywne nastawienie i pamiętaj, że Twoja sytuacja jest wyjątkowa. Wraz z poprawą jakości leczenia poprawiają się perspektywy dla pacjentów z nawrotem raka.

Zrozumienie raka wątroby – zapobieganie

0

Dowiedz się od ekspertów doktora na temat zapobiegania rakowi wątroby.

Oto sposoby na zmniejszenie ryzyka zachorowania na raka wątroby:

  • Jeśli jesteś narażony na ryzyko zachorowania na wirusowe zapalenie wątroby, zapytaj lekarza o możliwość zaszczepienia się.

  • Uprawiaj bezpieczny seks i unikaj dożylnego przyjmowania narkotyków.

  • Pij alkohol tylko z umiarem.

  • Jeśli pracujesz w otoczeniu substancji chemicznych związanych z rakiem wątroby, przestrzegaj zasad bezpieczeństwa, aby uniknąć niepotrzebnego kontaktu.

  • Przed zażyciem suplementów żelaza należy skonsultować się z lekarzem, aby upewnić się, że są one naprawdę potrzebne.

  • Nie należy stosować sterydów anabolicznych, jeśli nie jest to konieczne z medycznego punktu widzenia.

Rak wątroby – diagnostyka i leczenie

0

Dowiedz się od lekarza więcej o raku wątroby, w tym o sposobach jego diagnozowania i leczenia.

Badania przesiewowe w kierunku wczesnego wykrywania pierwotnego raka wątroby nie są wykonywane rutynowo, ale można je rozważyć u osób z wysokim ryzykiem zachorowania. Nie ustalono jednak, czy badania przesiewowe są korzystne dla osób, u których ryzyko zachorowania nie jest zwiększone. Aby zdiagnozować raka wątroby, lekarz musi wykluczyć inne przyczyny zaburzeń czynności wątroby.

Do pacjentów z grupy wysokiego ryzyka należą pacjenci z chorobą zwaną hemochromatozą, przewlekłym zapaleniem wątroby oraz alkoholicy.

Badania dodatkowe obejmują:

  • Badania krwi, które mierzą markery nowotworowe – poziom tych substancji we krwi wzrasta, jeśli ktoś ma określonego raka – mogą pomóc w postawieniu diagnozy. Nowotwory wątroby wydzielają substancję zwaną alfa fetoproteiną (AFP), która jest normalnie obecna u płodów, ale zanika po urodzeniu. Podwyższony poziom AFP u dorosłych może wskazywać na raka wątroby, ponieważ jest on wytwarzany w 70% nowotworów wątroby. Podwyższone stężenie żelaza również może być markerem nowotworowym.

  • Wstępnym badaniem diagnostycznym jest obrazowanie ultrasonograficzne, które pozwala wykryć guzy o wielkości zaledwie jednego centymetra. Do diagnozowania i określania stopnia zaawansowania tych guzów stosuje się tomografię komputerową o wysokiej rozdzielczości i rezonans magnetyczny z kontrastem.

  • Biopsja wątroby pozwala na odróżnienie guza łagodnego od złośliwego. Jednakże, w zależności od wyników innych badań, biopsja może nie być konieczna do rozpoznania raka.

  • Laparoskopia, polegająca na użyciu narzędzi i kamer przez małe nacięcia, jest przydatna między innymi do wykrywania małych guzów, określania stopnia zaawansowania marskości wątroby, wykonywania biopsji i potwierdzania poprzednich badań.

Jakie są metody leczenia raka wątroby?

Każdy nowotwór wątroby jest trudny do wyleczenia. Pierwotny rak wątroby rzadko daje się wykryć we wczesnym stadium, kiedy jest najbardziej uleczalny. Wtórny lub przerzutowy rak wątroby jest trudny do leczenia, ponieważ zdążył się już rozprzestrzenić. Złożona sieć naczyń krwionośnych i dróg żółciowych w wątrobie utrudnia przeprowadzenie operacji. W większości przypadków leczenie koncentruje się na poprawieniu samopoczucia pacjentów i ewentualnie wydłużeniu ich życia.

Największe szanse na długoterminowe przeżycie mają pacjenci z nowotworami we wczesnym stadium, które można usunąć chirurgicznie. Niestety, większość nowotworów wątroby w momencie rozpoznania jest nieoperacyjna, ponieważ rak jest zbyt zaawansowany lub wątroba jest zbyt chora, aby można było przeprowadzić operację. U niektórych pacjentów chemioterapia jest podawana bezpośrednio do wątroby (chemioembolizacja) w celu zmniejszenia guza do rozmiarów umożliwiających przeprowadzenie operacji. W niektórych przypadkach zabieg ten może być również przeprowadzony bez chemioterapii (embolizacja blankietowa), z użyciem etanolu. Pacjenci, u których uzyskano remisję, muszą być ściśle monitorowani pod kątem ewentualnego nawrotu choroby.

W leczeniu niektórych przypadków raka wątroby można stosować krioterapię, czyli zamrażanie guza, oraz ablację prądem o częstotliwości radiowej (RFA), w której do zniszczenia guza wykorzystuje się fale radiowe. Radioterapia może być podawana na różne sposoby, ale ma swoje ograniczenia wynikające z niskiej tolerancji wątroby na promieniowanie. W przypadku zastosowania radioterapii jej zadaniem jest złagodzenie objawów poza wątrobą lub złagodzenie bólu w obrębie wątroby poprzez zmniejszenie guza. W terapii radioembolizacyjnej stosuje się substancje odcinające dopływ krwi do guza.

Przeszczep wątroby może być rozwiązaniem dla osób, u których występuje zarówno rak wątroby, jak i marskość wątroby. Chociaż zabieg ten jest ryzykowny, daje pewne szanse na długotrwałe przeżycie.

W przypadku zaawansowanego raka wątroby nie ma standardowej metody leczenia. Chemioterapia i naświetlanie małymi dawkami promieniowania mogą ograniczyć rozprzestrzenianie się nowotworu i złagodzić ból, jednak w przypadku tego typu nowotworu korzyści są niewielkie. Większość pacjentów otrzymuje leki przeciwbólowe wraz z lekami łagodzącymi nudności, poprawiającymi apetyt i zmniejszającymi obrzęk brzucha lub dolnej części ciała. Leki sorafenib (Nexavar) i regorafenib (Stivarga) są lekami celowanymi, które mogą poprawić ogólne przeżycie w przypadku zaawansowanego raka wątroby.

Ponadto w leczeniu zaawansowanego raka wątroby można stosować lenwatynib (Lenvima), niwolumab (Opdivo) oraz połączenie atezolizumabu (Tecentriq) i bewacizumabu (Avastin, Mvasi, Zirabevcan).

Osoby z zaawansowanym rakiem wątroby mogą zdecydować się na udział w badaniach klinicznych testujących nowe metody leczenia.

Objawy raka wątroby: Żółtaczka, swędzenie, opuchlizna i inne objawy

0

Dowiedz się od ekspertów doktora o objawach raka wątroby.

Rak wątroby zwykle nie daje początkowych objawów lub może dawać niejasne objawy, takie jak zmęczenie, gorączka, dreszcze i nocne poty. Ostatecznie, objawy mogą obejmować:

  • Ból, obrzęk lub tkliwość w prawej górnej części brzucha

  • Utrata wagi

  • Utrata apetytu

  • Żółtaczka – zażółcenie skóry i białek oczu

  • Swędzenie na całym ciele

  • Spuchnięte nogi

W zaawansowanym stadium objawy mogą obejmować gorączkę, nudności, wymioty, zmęczenie, ogólne osłabienie, dezorientację umysłową, utratę popędu płciowego, ból w lewej części brzucha spowodowany powiększeniem śledziony oraz pojawienie się zmian skórnych przypominających pająka.

Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli:

Wystąpią objawy wskazujące na raka wątroby. Chociaż objawy te mogą być związane z innym schorzeniem wątroby lub inną dolegliwością, nie należy pozostawiać ich bez rozpoznania. Wczesne wykrycie raka zapewnia lepszą odpowiedź na leczenie.

Co to jest przewlekła białaczka limfocytowa?

0

Przewlekła białaczka limfocytowa (Chronic lymphocytic leukemia, CLL) ma swój początek w białych krwinkach. W jaki sposób komórki te ulegają mutacji i wpływają na inne części ciała?

Co to jest przewlekła białaczka limfocytowa?

Następny artykuł

Czego można się spodziewać po leczeniu

Dowiedz się, jakie metody leczenia są dostępne w przypadku przewlekłej białaczki limfocytowej (CLL) i czego można się spodziewać po każdej z nich, a także jak możesz się czuć.

Dowiedz się więcej Przewodnik po zdrowiu

Pytania, które należy zadać lekarzowi

Zastanawiasz się, o co powinieneś zapytać? Oto lista pytań, które pomogą Ci uzyskać informacje, z których będziesz mógł skorzystać.

Artykuł

Zadbaj o siebie

Oto kilka prostych sposobów na poprawienie swojego zdrowia fizycznego i psychicznego, jeśli Ty lub ktoś z Twoich bliskich cierpi na przewlekłą białaczkę limfocytową.

Wideo

Wyprzedzić ból

Ból towarzyszący przewlekłej białaczce limfocytowej można skutecznie kontrolować i zwalczać, jeśli od razu poinformujesz o tym lekarza.

Artykuł

Zapoznaj się z badaniami klinicznymi

Badania naukowe lub badania kliniczne mogą stanowić opcję leczenia przewlekłej białaczki limfocytowej (CLL). Oto, co należy wiedzieć przed zgłoszeniem się do udziału w badaniu.

Chłoniak z komórek płaszcza – etapy i leczenie

0

Chłoniak z komórek płaszcza atakuje białe krwinki, które pomagają organizmowi zwalczać infekcje. Oto co musisz wiedzieć o tym, jak ten nowotwór się rozprzestrzenia i jakie są możliwości leczenia.

Chłoniak z komórek płaszcza – etapy i leczenie

Medically Reviewed by Neha Pathak, MD on 14 grudnia 2021 1 / 13

Co to jest chłoniak z komórek płaszcza?

Jest to rodzaj chłoniaka nieziarniczego. Oznacza to, że dotyka on układu limfatycznego, który jest częścią układu odpornościowego. Tworzy się w obszarze węzłów chłonnych zwanym strefą płaszcza. Przejmuje on komórki B, które normalnie wytwarzają przeciwciała zwalczające infekcje. Nowotworowe komórki B rozrastają się w sposób niekontrolowany i powiększają węzły chłonne. Nowotwór może rozprzestrzenić się na szpik kostny, wątrobę i przewód pokarmowy.

2 / 13

Objawy

Niektórzy chorzy na chłoniaka z komórek płaszcza nie mają żadnych widocznych objawów. Może to opóźnić postawienie diagnozy. Inni zauważają takie oznaki, jak utrata wagi, nocne poty, gorączka, zmęczenie, nudności, ból brzucha lub wzdęcia.

3 / 13

Kto jest w grupie ryzyka?

Chłoniak z komórek płaszcza jest rzadkim nowotworem. Stanowi zaledwie 6% wszystkich chłoniaków nieziarniczych. Najczęściej dotyka mężczyzn po 60. roku życia. Biali mężczyźni są bardziej zagrożeni niż czarnoskórzy. Przyczyną jest zwykle uszkodzenie DNA, a nie coś, co odziedziczyłeś w genach.

4 / 13

Jak się rozwija

Po postawieniu diagnozy lekarz sprawdzi, w jakim stadium zaawansowania znajduje się nowotwór. Określa on stopień rozprzestrzenienia się nowotworu. Jeśli jesteś w:

  • Etap I: Nowotwór znajduje się w jednym węźle chłonnym lub grupie węzłów chłonnych położonych obok siebie.

  • Etap II: Występuje w dwóch lub więcej węzłach chłonnych lub grupach węzłów chłonnych położonych obok siebie.

  • Etap III: Występuje w węzłach chłonnych po obu stronach przepony lub węzłach powyżej przepony i w śledzionie.

  • Etap IV: jego rozległość?

5 / 13

Leczenie

Najczęściej stosuje się chemioterapię i immunoterapię. Lekarz może również zastosować radioterapię, terapię celowaną oraz przeszczep komórek macierzystych. Chirurgia zwykle nie jest pomocna. Dokładny plan leczenia będzie zależał od wielu czynników. Należą do nich: stadium zaawansowania nowotworu, ogólny stan zdrowia oraz wiek pacjenta.

6 / 13

Chemioterapia

Nowotworowe komórki B mogą przenosić się przez krwioobieg i rozprzestrzeniać się. Leki stosowane w chemioterapii również przemieszczają się w krwiobiegu i zabijają komórki nowotworowe w każdym miejscu, w którym się znajdują. Zazwyczaj otrzymasz kombinację leków, w skład której wchodzi rytuksymab (Rituxan). Leki podaje się przez kroplówkę.

7 / 13

Immunoterapia

Leki stosowane w immunoterapii wykorzystują naturalną siłę układu odpornościowego do walki z chorobą. Niektóre leki przyczepiają się do powierzchni komórek nowotworowych, dzięki czemu układ odpornościowy łatwiej je odnajduje i zabija. Inne zwiększają naturalną zdolność komórek układu odpornościowego (limfocytów T) do zwalczania raka. Immunoterapia jest często stosowana razem z chemioterapią.

8 / 13

Promieniowanie

W leczeniu tym wykorzystuje się promieniowanie rentgenowskie do zabijania komórek nowotworowych i zmniejszania guzów. Radioterapia jest skierowana na ściśle określony obszar ciała, zwykle na węzły chłonne. Leczenie jest szybkie i bezbolesne, ale często występują efekty uboczne, takie jak reakcje skórne i zmęczenie. Zazwyczaj podaje się kilka małych dawek w ciągu kilku tygodni. Lekarze często stosują naświetlania, jeśli rak nie reaguje na chemioterapię.

9 / 13

Terapia komórkami CAR T

Ten rodzaj immunoterapii wykorzystuje komórki Twojego organizmu. Lekarz pobierze krew, aby pobrać limfocyty T, komórki odpornościowe, które zwalczają infekcje. W laboratorium zmieni komórki tak, aby na ich powierzchni znajdowały się chimeryczne receptory antygenowe (CAR). Następnie lekarz umieści je z powrotem w organizmie pacjenta, gdzie będą zwalczać chłoniaka. Lekarze często stosują tę terapię, jeśli rak powraca po leczeniu lub nie reaguje na chemioterapię lub immunoterapię.

10 / 13

Terapia celowana

Jeśli rak powróci lub nie reaguje na chemioterapię lub immunoterapię, możesz poddać się terapii celowanej. Wykorzystuje ona leki, które zatrzymują lub spowalniają wzrost guza poprzez oddziaływanie na określone cząsteczki w komórkach nowotworowych. Różni się to od chemioterapii, która zabija każdą szybko dzielącą się komórkę, zarówno normalną, jak i nowotworową. Leki terapii celowanej często występują w postaci tabletek.

11 / 13

Przeszczep komórek macierzystych

Szpik kostny, gąbczasty materiał znajdujący się wewnątrz kości, zawiera niedojrzałe komórki zwane komórkami macierzystymi, które przekształcają się w komórki krwi. Mogą one zastąpić komórki zabite przez chemioterapię. Dzięki temu lekarz może zastosować silniejszą chemioterapię, niż gdyby komórki macierzyste nie były dostępne. Przeszczep komórek macierzystych i wysokodawkowa chemioterapia mogą obciążyć Twój organizm. Lekarz zazwyczaj proponuje je tylko wtedy, gdy chłoniak jest agresywny lub powraca po leczeniu.

12 / 13

Obserwuj i czekaj

U niewielkiej liczby osób z chłoniakiem z komórek płaszcza występuje tzw. wolno rosnący (indolentny) MCL. Jeśli to jest właśnie ten typ chłoniaka, lekarz może zasugerować, aby nie rozpoczynać leczenia. Pozwoli to uniknąć skutków ubocznych. Zamiast tego lekarz będzie Cię odwiedzał co 2-3 miesiące i wykonywał badania obrazowe co 3-6 miesięcy. Leczenie będzie konieczne tylko wtedy, gdy dojdzie do rozprzestrzenienia się nowotworu lub pogorszenia objawów.

13 / 13

Perspektywy

Większość osób dobrze reaguje na pierwszą turę chemioterapii. Często udaje im się przeżyć średnio 20 miesięcy bez pogorszenia się stanu nowotworu. Jeśli masz chłoniaka z komórek płaszcza, możesz spodziewać się, że przeżyjesz około 8 do 10 lat, ale możesz żyć 20 lub więcej.

Chłoniak z komórek płaszcza

0

Chłoniak z komórek płaszcza może być u niektórych agresywny, a u innych powoli postępować. Dowiedz się więcej o tym rzadkim nowotworze.

Chłoniak z komórek płaszcza

Następny artykuł

Czego można się spodziewać po diagnozie

MCL jest rzadką postacią chłoniaka nieziarniczego. Dowiedz się więcej o tym, co dzieje się po otrzymaniu diagnozy tej choroby.

Dowiedz się więcej Wideo

Wewnętrzne spojrzenie na MCL

Dowiedz się, w jaki sposób niektóre białe krwinki mogą przekształcać się w guzy w węzłach chłonnych i rozprzestrzeniać się.

Artykuł

Zadbaj o siebie

Zmiana stylu życia, wsparcie emocjonalne i plan opieki długoterminowej mogą pomóc w prowadzeniu jak najlepszego życia z chłoniakiem z komórek płaszcza.

Artykuł

Dlaczego leczenie może być trudne

Kiedy lekarze stwierdzają MCL, zwykle jest ono już szeroko rozpowszechnione w całym organizmie. Dowiedz się więcej o tym, jak wpływa to na leczenie.

Pokaz slajdów

Fazy i leczenie

Chłoniak z komórek płaszcza atakuje białe krwinki, które pomagają zwalczać infekcje. Oto, co należy wiedzieć o tym nowotworze i możliwościach jego leczenia.

Wewnętrzne spojrzenie na chłoniaka z komórek płaszcza

0

Jeśli cierpisz na chłoniaka z komórek płaszcza, niektóre z Twoich białych krwinek zwanych komórkami B zmieniają się w komórki nowotworowe, namnażając się szybko i bez kontroli. Dowiedz się więcej o tym schorzeniu.

Wewnętrzne spojrzenie na chłoniaka z komórek płaszcza

Następny artykuł

Zadbaj o siebie

Zmiana stylu życia, wsparcie emocjonalne i plan opieki długoterminowej mogą pomóc w prowadzeniu jak najlepszego życia z chłoniakiem z komórek płaszcza.

Dowiedz się więcej Artykuł

Dlaczego leczenie może być trudne

Kiedy lekarze stwierdzają MCL, zwykle jest ono już szeroko rozpowszechnione w całym organizmie. Dowiedz się więcej o tym, jak wpływa to na leczenie.

Pokaz slajdów

Fazy i leczenie

Chłoniak z komórek płaszcza atakuje białe krwinki, które pomagają zwalczać infekcje. Oto, co należy wiedzieć o tym nowotworze i możliwościach jego leczenia.

Przewodnik po zdrowiu

Pytania, które należy zadać lekarzowi

Jeśli cierpisz na chłoniaka z komórek płaszcza i masz umówioną wizytę u lekarza, dowiedz się, jak uzyskać odpowiedzi na pytania dotyczące leczenia tej choroby.

Artykuł

Możliwe powikłania

Chłoniak z komórek płaszcza w późnym stadium i jego leczenie mogą powodować komplikacje zdrowotne wykraczające poza objawy choroby. Dowiedz się, czego możesz się spodziewać.

Chłoniak z komórek płaszcza: Możliwe powikłania

0

Oprócz objawów choroby, chłoniak z komórek płaszcza i jego leczenie mogą powodować inne komplikacje zdrowotne.

Ważne jest, aby wiedzieć, jakie mogą być możliwe powikłania chłoniaka z komórek płaszcza. W ten sposób będziesz mógł uważać na objawy i poinformować lekarza o ich wystąpieniu. Niektóre powikłania chłoniaka z komórek płaszcza mogą być następujące:

Spuchnięte węzły chłonne. Są to zazwyczaj bezbolesne zgrubienia lub guzki, które powstają głównie w okolicy szyi i gardła. Mogą się one również pojawić w innych częściach ciała, w których znajdują się węzły chłonne, takich jak:

  • Łokcie

  • Ramiona

  • Pachy

  • Klatka piersiowa

  • Brzuch

  • Okolice miednicy

Obrzęk może występować tylko w jednej części ciała lub w kilku częściach.

Niedokrwistość. Nowotworowe białe krwinki mogą rozprzestrzeniać się do szpiku kostnego. Ta gąbczasta tkanka wewnątrz kości wytwarza bogate w żelazo, przenoszące tlen czerwone krwinki. Jeśli nowotwór dotrze do szpiku, może zmniejszyć produkcję tych ważnych komórek. Może to prowadzić do stanu zwanego anemią. Jeśli masz anemię, objawy mogą obejmować:

  • Ogromne zmęczenie

  • Bladość skóry

  • Bóle głowy

  • Bóle głowy

Niedokrwistość może również zwiększać ryzyko zakażeń i powodować powstawanie siniaków i krwawień łatwiej niż zwykle. Jeśli wystąpią takie objawy, należy powiedzieć o tym lekarzowi.

Trombocytopenia. Komórki chłoniaka z komórek płaszcza w szpiku kostnym mogą wypierać zdrowe komórki krwi i prowadzić do niskiej liczby płytek krwi. Nazywa się to trombocytopenią. Płytki krwi pomagają ograniczyć krwawienie wewnętrzne lub zewnętrzne poprzez krzepnięcie i zatykanie naczyń krwionośnych w przypadku skaleczeń, siniaków lub urazów. Jeśli ich liczba jest niebezpiecznie niska, może to spowodować krwawienie wewnętrzne, które wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.

Neutropenia. Szpik kostny produkuje również białe krwinki zwane neutrofilami. Chronią one organizm przed niektórymi infekcjami, zwłaszcza tymi wywoływanymi przez bakterie. Chłoniak z komórek płaszcza może prowadzić do neutropenii – stanu, który rozwija się, gdy masz zbyt mało neutrofili.

Objawy B. U pacjenta mogą wystąpić pewne ogólne objawy i powikłania, znane jako objawy B. Występują one u około jednej trzeciej chorych. Dotyczą one około jednej trzeciej osób z chłoniakiem z komórek płaszcza.

Objawy B obejmują:

  • Niewyjaśniona utrata wagi (ponad 10% wagi sprzed około 6 miesięcy przed diagnozą)

  • Nocne poty

  • Częste gorączki

Problemy z jelitami. W rzadkich przypadkach, jeśli chłoniak rozprzestrzeni się na przewód pokarmowy, może doprowadzić do powstania licznych polipów w jelitach. Może to powodować szereg problemów jelitowych, takich jak:

  • Ból brzucha

  • Ból pleców

  • Ból pleców

  • Biegunka

  • Obrzęk brzucha

Chłoniak ośrodkowego układu nerwowego. W rzadkich przypadkach chłoniak może rozprzestrzenić się do mózgu lub rdzenia kręgowego i wpłynąć na ośrodkowy układ nerwowy. W takim przypadku może dojść do:

  • Bóle głowy

  • Zawroty głowy

  • Dezorientacja

  • Problemy z poruszaniem się i koordynacją

  • Ogromne zmęczenie

  • Słabość

  • Zmiany osobowości

  • Napady

Skutki uboczne leczenia

Różne metody leczenia chłoniaka z komórek płaszcza mogą powodować różne skutki uboczne. U większości osób, które otrzymują chemioterapię na przykład w przypadku chłoniaka z komórek płaszcza, występują niektóre z poniższych skutków ubocznych:

  • Gorączka

  • Niska liczba krwinek, która może powodować niedokrwistość lub neutropenię

  • Nudności

  • Wymioty

  • Płukanie

  • Swędzenie

  • Ból w nadbrzuszu, klatce piersiowej i plecach

  • Zawroty głowy

  • Problemy z myśleniem, pamięcią i koncentracją

  • Niepłodność

  • Wczesna menopauza

  • Wypadanie włosów

  • Problemy z zasypianiem

  • Problemy z jelitami

  • Infekcje

Do innych możliwych powikłań chemioterapii należą:

Zespół lizy guza. Jest to poważny, zagrażający życiu efekt uboczny, który może wystąpić po rozpoczęciu chemioterapii. Kiedy komórki nowotworowe obumierają w wyniku leczenia, mogą uwalniać toksyny do krwiobiegu, co może powodować objawy takie jak:

  • Brak apetytu

  • Ogromne zmęczenie

  • Nudności i wymioty

  • Krew w moczu

  • Problemy z sercem

  • Napady

  • Skurcze mięśni

Kardiotoksyczność. Chemioterapia może uszkodzić mięsień sercowy i wpłynąć na jego zdolność do pompowania krwi w całym organizmie.

Neurotoksyczność. W niektórych przypadkach chemioterapia może uszkodzić zdolność układu nerwowego do prawidłowego funkcjonowania.

Efekty uboczne i ich nasilenie mogą zależeć od dawki i częstotliwości leczenia. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz omówi możliwe powikłania i skutki uboczne.

Należy poinformować lekarza o wszystkich innych przyjmowanych lekach. Dotyczy to witamin, suplementów ziołowych, leków dostępnych bez recepty i leków rekreacyjnych. Pomoże to uniknąć interakcji między lekami i innych możliwych do uniknięcia skutków ubocznych.

Badania genomowe dla spersonalizowanego leczenia raka

0

Badanie genów nowotworu może pomóc lekarzowi w znalezieniu metody leczenia, która będzie skuteczna w walce z rakiem i będzie miała mniej skutków ubocznych.

Testy genomowe analizują geny nowotworu w celu bardziej precyzyjnego leczenia. Badania te mogą pomóc lekarzowi w doborze metod leczenia, które z większym prawdopodobieństwem będą skuteczne w walce z nowotworem i będą powodować mniej skutków ubocznych niż standardowe metody leczenia raka, takie jak chemioterapia czy radioterapia.

Leczenie raka w oparciu o geny nazywane jest „medycyną spersonalizowaną” lub „medycyną precyzyjną”.

Ukierunkowanie leczenia

Geny to wskazówki, które mówią komórkom, jak wytwarzać różne białka. Białka te kierują wszystkimi funkcjami, dzięki którym funkcjonuje organizm. Kiedy geny komórki ulegają zmianie lub mutacji, wytwarza ona inne białka. Nowe białka czasami powodują, że komórki dzielą się szybciej, co jest początkiem nowotworów.

Ukierunkowane metody leczenia nowotworów są ukierunkowane na zmiany w genach lub nowe białka, które pomagają komórkom nowotworowym rosnąć. Niektóre z tych metod leczenia blokują sygnały, które komórki nowotworowe wykorzystują do namnażania się i rozprzestrzeniania. Inne powodują obumieranie komórek nowotworowych.

Testy genomowe poszukują określonych genów w nowotworze, aby pomóc lekarzowi w znalezieniu ukierunkowanego leczenia, które będzie najskuteczniejsze w walce z nim. Na przykład w około połowie przypadków czerniaka skóry występuje zmiana w genie BRAF. Nowotwory te wytwarzają białko, które pomaga im szybciej rosnąć. Inhibitory BRAF to leki, które atakują białko BRAF w celu spowolnienia lub zmniejszenia rozmiarów czerniaka.

Innymi przykładami terapii celowanych są:

  • inhibitory ludzkiego naskórkowego receptora wzrostu 2 (HER2), które leczą HER2-dodatniego raka piersi

  • Inhibitory kinazy tyrozynowej (TKI), które leczą przewlekłą białaczkę szpikową (CML) z mutacjami genu BCR-ABL

  • Inhibitory receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR), które leczą raka jelita grubego i płuc z mutacjami genu EGFR

?

Powstrzymaj nawrót raka

Wiadomość o tym, że po leczeniu jesteś wreszcie wolny od raka, może przynieść Ci wielką ulgę. Możliwe jest jednak, że nastąpi nawrót choroby nowotworowej, co oznacza, że powróci ona po miesiącach lub latach. W przeszłości lekarzom trudno było przewidzieć, czy rak może powrócić, co prowadziło do dużej niepewności.

Lekarze stosowali chemioterapię u większości kobiet z rakiem piersi, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo nawrotu nowotworu. Oznaczało to jednak, że niektóre kobiety, które nie potrzebowały chemioterapii w leczeniu pierwotnego raka, i tak ją otrzymywały i musiały zmagać się z jej skutkami ubocznymi.

Dzięki badaniom genomowym zapobieganie nawrotom nowotworu stało się o wiele bardziej precyzyjne. Badania te pomagają lekarzowi przewidzieć, czy istnieje prawdopodobieństwo, że rak powróci. Jeśli ryzyko nawrotu jest niskie, możesz uniknąć dalszego leczenia. Jeśli ryzyko jest wysokie, lekarz może zalecić chemioterapię lub inne metody leczenia.

Jedno z najbardziej powszechnych badań genomowych w kierunku raka piersi sprawdza grupę 21 genów w próbce tkanki pobranej z Twojego nowotworu. Badanie to może pokazać lekarzowi, jakie jest prawdopodobieństwo nawrotu raka w ciągu najbliższych 10 lat oraz czy chemioterapia może zapobiec nawrotowi nowotworu.

Inny test genomiczny, zwany testem Breast Cancer Index, sprawdza siedem genów. Oba te testy są przeznaczone dla osób z hormonozależnym rakiem piersi. Badanie Breast Cancer Index może pomóc przewidzieć, czy rak może powrócić za 5 do 10 lat. Jeśli istnieje prawdopodobieństwo, że rak powróci, kontynuowanie terapii hormonalnej przez kolejne 5 lat może zapobiec jego nawrotowi.

Zapobieganie skutkom ubocznym leczenia

Metody leczenia raka, takie jak chemioterapia i radioterapia, zabijają komórki nowotworowe i powstrzymują ich podziały. Jednak w trakcie tego procesu dochodzi również do uszkodzenia zdrowych komórek. Uszkodzenia te mogą prowadzić do skutków ubocznych, takich jak utrata włosów i infekcje.

Zastosowanie badań genomowych w celu dopasowania terapii przeciwnowotworowej sprawia, że leczenie jest bardziej precyzyjne. Poprzez ukierunkowanie na komórki nowotworowe i unikanie zdrowych, terapia celowana może pomóc w zapobieganiu lub ograniczaniu skutków ubocznych.

Spersonalizowane leczenie raka w badaniach klinicznych

Niektóre terapie celowane zostały już zatwierdzone. Inne są badane w ramach prób klinicznych. Dzięki tym badaniom naukowcy mogą się dowiedzieć, czy nowa terapia jest bezpieczna i czy działa.

Badanie kliniczne może być sposobem na wypróbowanie nowej terapii, która odpowiada profilowi genomowemu twojego nowotworu. Zapytaj swojego lekarza, czy jakieś badania kliniczne są dla ciebie odpowiednie.

Pytania, które należy zadać lekarzowi

Jeśli na podstawie wyników badań genomicznych lekarz zaleci ci ukierunkowane leczenie przeciwnowotworowe, zadawaj pytania. Dowiedz się, jak to leczenie może ci pomóc i jakie skutki uboczne może wywołać.

Możesz także spotkać się z doradcą genetycznym. Doradca wyjaśni wyniki badań genomowych i poprowadzi Cię przez opcje leczenia.