Lekarz mówi ci.

Jak dokonywać wyboru leczenia w przypadku zaawansowanej lub nieuleczalnej choroby nowotworowej. Dowiedz się o kwestiach jakości życia, hospicjum i innych możliwościach w przypadku terminalnej choroby.

Choroba nowotworowa nie zawsze ustępuje, nawet po wypróbowaniu szeregu metod leczenia. Jaki jest następny krok, gdy choroba jest zaawansowana lub nie ma na nią lekarstwa?

• Możesz spróbować wziąć udział w badaniu klinicznym. Jest to próba leczenia, nad którym trwają badania. Może on okazać się skuteczny w przypadku twojej choroby, jeśli nic innego nie zostało zastosowane.

• Możesz zostać poddany radioterapii lub chemioterapii w celu zmniejszenia lub spowolnienia rozwoju nowotworu. Dzięki temu możesz dłużej żyć lub przez pewien czas czuć się lepiej.

• Możesz wybrać terapię, która poprawi jakość Twojego życia, ale nie wyleczy ani nie wyleczy Twojego nowotworu.

Twój wybór zależy od tego, co jest dla Ciebie najważniejsze. Opieka nad pacjentem powinna być dostosowana do jego celów i potrzeb, mówi dr Bryan McIver, kierownik Programu Onkologii Endokrynologicznej w Moffitt Cancer Center w Tampa, FL.

Jego zdaniem Twoje osobiste życzenia powinny być brane pod uwagę przy podejmowaniu decyzji na każdym etapie leczenia raka, także w późnym stadium.

Twój onkolog lub specjalista od nowotworów powinien uczciwie przedstawić Ci zalety i wady każdej metody leczenia. Chcemy spróbować leczyć chorobę w sposób, który w jak najmniejszym stopniu wpłynie na jakość życia pacjenta i w jak najmniejszym stopniu zaszkodzi jego organizmowi” – mówi McIver.

Omów każdą opcję

Nawet jeśli nie ma lekarstwa na raka, masz do wyboru różne metody leczenia. Leczenie, które może przedłużyć życie, może również obniżyć jego jakość.

Niektórzy ludzie mogą chcieć spróbować terapii, która spowoduje ustabilizowanie się guza, nawet jeśli nie jest to zgodne z dbałością o jakość życia – mówi McIver.

Promieniowanie lub leki, które zmniejszają lub spowalniają wzrost guza są również nazywane terapiami ukierunkowanymi na chorobę. Zrównoważenie priorytetów może być wyzwaniem. Wszystko sprowadza się do pytania: Jeśli będziemy leczyć, jakie będą tego konsekwencje, a jeśli nie będziemy leczyć, jakie będą tego konsekwencje? mówi.

Naświetlanie w celu zmniejszenia guza na szyi może spowodować, że połykanie pokarmu będzie bolesne, więc pacjent będzie musiał korzystać z rurki do karmienia. Jeśli poddaję pacjenta jakiemukolwiek leczeniu, jestem z nim bardzo szczery w kwestii tego, co może mu grozić, tak aby zrozumiał ryzyko” – mówi McIver.

Żadne leczenie nie gwarantuje skuteczności. Nawet nowsze terapie przeciwnowotworowe mogą dać pacjentowi kilka miesięcy, a nie lat życia więcej. Jeśli istnieje prawdopodobieństwo, że dana terapia przyniesie więcej szkody niż pożytku, lekarz może zalecić jej unikanie.

Jakość życia a dłuższe życie

Jeśli rak jest zaawansowany, można zastosować leczenie, które poprawi jakość życia pacjenta – mówi McIver. Jest to tak zwana opieka wspomagająca lub paliatywna.

Opcje te skupiają się na łagodzeniu objawów fizycznych, duchowych lub psychologicznych – mówi Judith Nelson, ordynator oddziału medycyny paliatywnej w Memorial Sloan Kettering Cancer Center w Nowym Jorku. Możesz przyjmować leki na nudności, leki zmniejszające guz, leki na sen lub na depresję.

Opiekę paliatywną można uzyskać w dowolnym momencie, zarówno podczas leczenia raka, jak i po jego zakończeniu. Lekarze i pielęgniarki mogą pomóc w opracowaniu planu opieki paliatywnej, który pozwoli na zrównoważenie poziomu opieki z efektami ubocznymi, które jesteś w stanie znieść.

Pomyśl o swoich objawach lub możliwych działaniach niepożądanych leków i o tym, jak mogą one wpłynąć na styl życia, który chcesz prowadzić. Ja nazywam to życiem w maksymalnym wymiarze. Upewnij się, że rozumiesz potencjalne korzyści płynące z każdego leczenia i czy przeważają one nad potencjalnymi obciążeniami, mówi Nelson.

Badania kliniczne

Jak mówi McIver, kiedy w przypadku zaawansowanego, nieuleczalnego raka nie działają żadne inne metody leczenia, następnym krokiem jest prawie zawsze badanie kliniczne.

Badania mogą oferować bezpłatne leki i intensywną opiekę ze strony zespołu lekarzy i pielęgniarek, ale nadal możesz być zmuszony do zapłacenia za badania laboratoryjne lub podróż, jeśli klinika nie znajduje się w miejscu Twojego zamieszkania, mówi McIver. Poinformuj swojego lekarza o wszelkich pytaniach i wątpliwościach dotyczących kosztów leczenia raka lub o tym, co pokryje Twoje ubezpieczenie.

Nie jesteś sam, jeśli obawiasz się, że Ciebie i Twoją rodzinę nie stać na leczenie raka, którego chcesz spróbować. Wysokie koszty mają wpływ na to, jak wiele osób chorych na raka postanawia leczyć swoją chorobę.

Nie poddajesz się

Położenie nacisku na jakość życia nie oznacza, że przegrałeś walkę z rakiem.

Możesz obawiać się opieki paliatywnej, jeśli kojarzysz ją tylko z opieką u schyłku życia lub rezygnacją z leczenia raka. Dłuższe życie jest ważne dla wielu, jeśli nie dla większości chorych na raka. Tak jesteśmy skonstruowani. Ale skupiamy się na tym, by żyć jak najlepiej, a nie tylko jak najwięcej” – mówi Nelson.

Hospicjum to kolejna opcja. Zapewnia ono całodobową opiekę medyczną i zabiegi mające na celu złagodzenie bólu, niepokoju i wszelkich objawów występujących do końca życia. Jeśli w którymś momencie nastąpi remisja choroby, można przerwać lub zrezygnować z opieki hospicyjnej.

W ramach opieki hospicyjnej lub paliatywnej można też stosować zabiegi opóźniające rozwój choroby nowotworowej, nawet jeśli nie jest ona uleczalna – mówi McIver.

Kiedy Nelson rozmawia o możliwościach leczenia u schyłku życia z chorymi na raka, pyta ich: „Co powinienem o tobie wiedzieć, aby dobrze się tobą opiekować? Chodzi o twoją godność. Twoje cele mogą być związane z twoją wiarą, dziećmi, rodziną lub karierą. Zastanów się, co daje ci siłę.

Kilka różnych rodzajów tych leków może sprawić, że układ odpornościowy będzie w stanie lepiej walczyć z zaawansowanym rakiem nerki.

Co to jest immunoterapia?

Twój układ odpornościowy wyszukuje i niszczy komórki i cząsteczki, które nie powinny znajdować się w twoim organizmie. Ponieważ jednak komórki nowotworowe powstały jako zdrowe komórki, układ odpornościowy nie zawsze rozpoznaje je jako zagrożenie. Wiele nowotworów wytwarza również substancje, które pomagają im ukryć się przed układem odpornościowym.

Celem immunoterapii jest pomoc układowi odpornościowemu w rozpoznawaniu komórek nowotworowych jako zagrożeń, wzmocnienie odpowiedzi na te komórki i powstrzymanie nowotworów przed ukrywaniem się.

Immunoterapia może nie być pierwszym leczeniem, jakie zasugeruje lekarz. Mimo że leki te mogą działać dobrze w niektórych przypadkach, mogą też powodować poważne skutki uboczne, dlatego wielu lekarzy przepisuje je tylko stosunkowo zdrowym osobom bez innych poważnych schorzeń lub tym, którzy wcześniej wypróbowali inne leki.

Aldesleukina (Proleukina)

Lek ten jest stworzoną przez człowieka wersją białka wytwarzanego przez organizm, zwanego interleukiną-2 (IL-2). Uaktywnia on niektóre komórki układu odpornościowego. Lek pomaga około 5% do 7% osób z rakiem nerkowokomórkowym, ale u tych osób lek może sprawić, że choroba zniknie na długi czas.

Wysokie dawki IL-2, które otrzymuje się w szpitalu, dają największe szanse na zmniejszenie guza, ale mogą też powodować szczególnie poważne skutki uboczne. Tylko niektóre ośrodki leczenia oferują IL-2 i mogą ją zarezerwować dla pewnych typów osób ze względu na te efekty uboczne.

Interferon-alfa (Intron A)

Ta immunoterapia zapobiega wzrostowi komórek nowotworowych i czyni je bardziej podatnymi na atak układu odpornościowego. Ma ona mniej skutków ubocznych niż aldesleukina, ale sama w sobie zwykle nie działa dobrze. Interferon alfa został w większości zastąpiony przez immunoterapię inhibitorami punktów kontrolnych i lekami ukierunkowanymi molekularnie.

Niwolumab (Opdivo) i Ipilimumab (Yervoy)

Ten rodzaj immunoterapii jest ukierunkowany na substancje zwane punktami kontrolnymi, które są wykorzystywane przez komórki nowotworowe do unikania układu odpornościowego. Blokując lub hamując te punkty kontrolne, leki te sprawiają, że guzy stają się bardziej podatne na ataki ze strony mechanizmów obronnych organizmu.

Niwolumab (Opdivo) został zatwierdzony przez FDA w 2015 r. do leczenia raka nerki u osób, które próbowały innych metod leczenia, które nie przyniosły rezultatu. W 2018 r. połączenie niwolumabu i ipilimumabu (Yervoy) zostało zatwierdzone do leczenia wcześniej nieleczonego zaawansowanego raka nerki.

W przygotowaniu

Naukowcy pracują nad stworzeniem większej liczby leków stosowanych w immunoterapii w leczeniu raka nerkowokomórkowego i innych nowotworów. Niektóre z nich to:

• Szczepionki przeciwnowotworowe, które skłaniają układ odpornościowy do rozpoznawania unikalnych cząsteczek na komórkach nowotworowych i atakowania wszystkiego, co ma te markery.

• Adopcyjne terapie komórkowe, które polegają na pobraniu komórek odpornościowych od osoby chorej na raka i zmodyfikowaniu ich za pomocą najnowocześniejszych metod genetycznych lub chemicznych w celu zwiększenia ich aktywności w walce z rakiem.

• Przeciwciała monoklonalne, które podobnie jak szczepionki rozpoznają cząsteczki na powierzchni komórek nowotworowych. Dołączenie przeciwciał do innych leków może sprawić, że leki dotrą do miejsc, w których znajdują się nowotwory.

Lekarz wyjaśnia, w jaki sposób można uzyskać jak najwięcej korzyści z leczenia, stając się własnym rzecznikiem pacjenta.

Jeśli powiedziano Ci, że Twoja choroba wymaga leczenia, chcesz mieć pewność, że otrzymasz najlepszą opiekę. Najskuteczniejszym sposobem, aby to osiągnąć, jest stanie się swoim własnym rzecznikiem. Oznacza to uzbrojenie się w wiedzę i uzyskanie potrzebnego wsparcia.

Współpracuj z lekarzem

Dowiedz się więcej o swojej chorobie i metodach leczenia, aby wspólnie z lekarzem móc podjąć decyzję o sposobie opieki. Wiele informacji można znaleźć w Internecie. Zapytaj swojego lekarza, czy są jakieś dobre strony internetowe, które możesz sprawdzić. Może on również udostępnić Ci materiały drukowane.

Zapisuj pytania i wątpliwości przed każdą wizytą u lekarza. Kiedy zadasz pytanie lekarzowi, zanotuj jego odpowiedzi, aby móc się do nich później odwołać. Członek rodziny lub przyjaciel może być drugą parą uszu. Dzięki temu będziesz miał pomoc, gdy będziesz musiał przypomnieć sobie ważne informacje od lekarza.

Aby czuć się komfortowo przy dokonywaniu wyboru, musisz czuć się komfortowo przy swoim lekarzu. Jeśli nie czujesz się dobrze w kontakcie z lekarzem, możesz chcieć spotkać się z kimś innym.

Może się zdarzyć, że pilne pytanie lub problem pojawi się po godzinach pracy. Zapytaj swojego lekarza, jak najlepiej się z nim skontaktować lub czy powinieneś skontaktować się z kimś innym.

Dbaj o siebie

Twój organizm potrzebuje dużo siły, aby zwalczyć chorobę. Dużo odpoczywaj, jedz zdrowe posiłki o wysokiej zawartości białka i kalorii oraz zażywaj świeżego powietrza. Ćwiczenia fizyczne również mogą poprawić samopoczucie i pomóc rozładować stres. Skonsultuj się jednak z lekarzem, aby dowiedzieć się, co jest odpowiednie dla Ciebie.

Podczas leczenia będziesz prawdopodobnie przyjmował wiele różnych leków. Twój lekarz będzie chciał wiedzieć, które z nich pomagają, a które powodują problemy. Należy zapisywać, kiedy przyjmujesz leki i kiedy pojawiają się efekty uboczne.

Uzyskaj pomoc

Rodzina, przyjaciele, sąsiedzi i współpracownicy będą chcieli pomóc. Mogą jednak nie wiedzieć, czego potrzebujesz. Sporządź listę zadań lub spraw, którymi mogą się zająć.

Dowiedz się, czy przychodnia lekarska lub szpital oferują usługi wsparcia. Możliwe, że będziesz mógł dołączyć do grupy wsparcia, wziąć udział w zajęciach fitness lub uzyskać poradę dotyczącą nawyków żywieniowych.

Kwestie finansowe

. Nawet jeśli posiadasz ubezpieczenie zdrowotne, opieka medyczna może być kosztowna. Dowiedz się, jakie zabiegi i usługi pokrywa Twój plan zdrowotny i jakie koszty będziesz musiał ponieść.

Aby pomóc ludziom, istnieje wiele rodzajów pomocy finansowej. Należą do nich pomoc rządowa, pomoc od lokalnych grup społecznych oraz programy firm farmaceutycznych oferujące zniżki lub bezpłatne recepty. Zapytaj swojego lekarza lub szpital o doradców finansowych lub pracowników socjalnych, którzy mogą Ci pomóc.

Przysługują Ci pewne prawa, których możesz dochodzić. Na przykład, jeśli zostaniesz zwolniony z pracy, prawo federalne pozwala ci na pozostanie w planie ubezpieczeniowym pracodawcy przez okres do 18 miesięcy na własny koszt. Inne prawo zezwala bliskiej osobie na wzięcie bezpłatnego urlopu z pracy w celu opieki nad tobą.

W szpitalu

Poznaj nazwę każdego leku, który przyjmujesz, dawkę, najlepszy sposób przyjmowania i ewentualne skutki uboczne. Jeśli lista jest długa, trzymaj ją w kieszeni lub w telefonie.

Za każdym razem, gdy personel wchodzi do pokoju, aby podać ci lekarstwa, przeprowadzić badania lub zabrać cię do innego pokoju, powinien sprawdzić twoje imię i nazwisko oraz datę urodzenia. Jeśli tego nie zrobią, powiedz im o tym.

Przechowuj wszystkie dokumenty medyczne w tym samym miejscu w domu. Jeśli zmienisz lekarza lub udasz się do specjalisty, będziesz musiał je przekazać dalej.

Podczas pobytu w domu

Jeśli nie jesteś pewien, jak dbać o siebie po powrocie do domu, zapytaj o to. Być może będziesz mógł skorzystać z usług ambulatoryjnych.

Nie zakładaj, że brak wiadomości to dobra wiadomość. Jeśli nie usłyszysz o wynikach badań laboratoryjnych lub obrazowych, zadzwoń i zapytaj o nie.

Jeśli obawiasz się o swoją opiekę lub bezpieczeństwo, poinformuj o tym kogoś. Możesz skontaktować się z rzecznikiem praw pacjenta w szpitalu lub klinice. Są oni specjalnie przeszkoleni w zakresie rozpatrywania skarg pacjentów.

Dowiedz się więcej o niskim poziomie białych krwinek, co jest "w normieandrdquot;, co może oznaczać niski poziom WBC i co możesz z tym zrobić.

Białe krwinki, zwane też leukocytami, zwalczają infekcje. Przemieszczają się we krwi po całym organizmie, szukając najeźdźców. A Twój organizm stale je uzupełnia.

Lekarz mierzy liczbę tych komórek, wysyłając część krwi do laboratorium w celu wykonania pełnego badania morfologii krwi (CBC). Liczba białych krwinek jest jedną z liczb uzyskanych w tym badaniu. Może ona wskazywać na diagnozę lub ją potwierdzać, a także pokazywać, czy leczenie działa, czy nie.

Najczęściej niski poziom białych krwinek nie jest powodem do niepokoju.

Co to jest „niski poziom”?

Liczba białych krwinek (WBC) jest różna, ale normalny zakres wynosi od 4 000 do 11 000 na mikrolitr krwi.

Badanie krwi, które wykazuje liczbę WBC poniżej 4000 na mikrolitr (niektóre laboratoria podają liczbę poniżej 4500) może oznaczać, że organizm nie jest w stanie zwalczać infekcji tak, jak powinien. Niska liczba krwinek jest czasami nazywana leukopenią.

Przyczyny

Lekarz przeprowadzi badanie fizykalne i weźmie pod uwagę objawy występujące u pacjenta, a także wcześniejsze problemy medyczne, aby ustalić, co jest przyczyną takiego wyniku.

Problemy ze szpikiem kostnym: W gąbczastym środku kości, zwanym szpikiem kostnym, wytwarzane są komórki krwi. Niska liczba WBC jest często związana z problemami ze szpikiem kostnym. Przebywanie w otoczeniu pewnych substancji chemicznych, takich jak benzen i pestycydy, a także niektóre rodzaje raka i terapie przeciwnowotworowe, w tym chemioterapia i naświetlania, mogą wpływać na zdolność szpiku kostnego do wytwarzania krwinek czerwonych.

Zaburzenia autoimmunologiczne: Niektóre choroby autoimmunologiczne, takie jak toczeń czy reumatoidalne zapalenie stawów, powodują, że organizm atakuje i niszczy własne WBC.

Zakażenie: Wirusy mogą wpływać na szpik kostny i powodować niski poziom krwinek czerwonych przez pewien czas. Ciężkie infekcje, takie jak infekcje krwi, mogą doprowadzić do tego, że organizm będzie zużywał WBC szybciej, niż jest w stanie je wytworzyć. HIV https://www.webmd.com/hiv-aids/understanding-aids-hiv-symptoms zabija specyficzny rodzaj krwinek białych.

Leki: Niektóre leki, w tym antybiotyki, mogą niszczyć krwinki białe.

Odżywianie: Niewłaściwe odżywianie lub niski poziom niektórych witamin, takich jak kwas foliowy i B12, mogą wpływać na wytwarzanie krwinek białych przez organizm. Nadużywanie alkoholu może wpływać na składniki odżywcze w organizmie, a także na liczbę krwinek czerwonych.

Problemy ze śledzioną: Śledziona również produkuje WBC. Infekcje, zakrzepy krwi i inne problemy mogą spowodować jej obrzęk i zaburzyć jej prawidłowe funkcjonowanie. Może to spowodować spadek liczby WBC.

Badania kontrolne

Jeśli nie ma jasnej przyczyny niskiego poziomu białych krwinek, lekarz prawdopodobnie będzie chciał powtórzyć badanie lub wykonać badanie różnicowe razem z morfologią krwi.

To drugie badanie daje o wiele więcej szczegółów. Dla każdego z pięciu rodzajów krwinek białych istnieją normalne zakresy, a niektóre problemy dotyczą tylko jednego rodzaju. Wyniki badania różnicowego mogą pomóc lekarzowi w ustaleniu, co się dzieje.

W wielu przypadkach powtórzenie badania wykaże, że liczba WBC jest prawidłowa.

W zależności od występujących objawów lekarz może zlecić wykonanie dodatkowych badań. Na przykład, może to być badanie w kierunku anginy lub mononukleozy. Inne badania krwi mogą wykazać obecność infekcji wirusowych, stanów zapalnych lub alergii. Lekarz może zechcieć pobrać próbkę szpiku kostnego, aby sprawdzić, czy jest on zdrowy.

Co dzieje się potem?

Jeśli liczba krwinek czerwonych jest bardzo niska, konieczne może być podjęcie działań w celu uniknięcia zakażenia.

Lekarz może poprosić o wizytę u hematologa. Jest to specjalista, który posiada dodatkowe wykształcenie w zakresie diagnozowania i leczenia zaburzeń morfologii krwi.

Jeśli liczba krwinek białych utrzymuje się na niskim poziomie lub stale się obniża, należy wspólnie z lekarzem ustalić przyczynę takiego stanu rzeczy. Właściwe leczenie powinno pomóc w przywróceniu prawidłowej liczby białych krwinek.