Lekarz mówi ci.

Na wielu stronach internetowych można znaleźć historie o osobistych sukcesach w stosowaniu tej witaminy, ale nie ma na to dowodów naukowych. "Witamina B17" może przynieść więcej szkody niż pożytku.

Amygdalina jest związkiem występującym w pestkach moreli, jabłek, brzoskwiń, śliwek, wiśni i innych owoców. Znajduje się również w gorzkich migdałach.

W latach 50. ubiegłego wieku opatentowano częściowo wytworzoną przez człowieka, oczyszczoną postać amygdaliny, znaną jako Laetrile, która w latach 60. i 70. stała się popularną alternatywną metodą leczenia raka. Obecnie jest zakazana przez FDA i nie jest dostępna w Stanach Zjednoczonych od 1980 roku.

Wiele stron internetowych propaguje korzyści płynące ze stosowania amygdaliny (zwanej także nitrylozydem, purazyną i witaminą B17) w leczeniu raka. Mimo że na stronach tych można znaleźć historie osobistych sukcesów po jej zastosowaniu, nie ma na to dowodów naukowych.

Jak to działa?

W wyniku rozkładu w jelitach powstaje cyjanek, który rzekomo zabija szkodliwe komórki rakowe.

Niektórzy sugerują również, że cyjanek łączy się z enzymami w komórkach rakowych, aby je zniszczyć.

Inni twierdzą, że rak został spowodowany brakiem wystarczającej ilości „witaminy B17”. Nie ma jednak dowodów na to, że amygdalina działa w organizmie jak witamina, ani że w ogóle jest potrzebna. Nazywanie jej witaminą to sposób na obejście przepisów dotyczących leków.

Co mówią badania

Badania amygdaliny na zwierzętach i w laboratoriach przyniosły mieszane wyniki. W kilku z nich nie stwierdzono żadnych korzyści, podczas gdy inne sugerują, że substancja ta ma niewielki wpływ na niektóre rodzaje komórek nowotworowych. Może pomóc w łagodzeniu bólu.

Do tej pory nie przeprowadzono żadnych „kontrolowanych badań klinicznych” nad amygdaliną. Oznacza to, że naukowcy nie porównali osób poddanych leczeniu z osobami, które go nie otrzymały.

Dlaczego jest niebezpieczny

Najbardziej oczywistym powodem jest to, że amygdalina może spowodować zatrucie cyjankiem. Ciśnienie krwi może spaść bardzo nisko, może dojść do uszkodzenia wątroby lub śpiączki. W najgorszym przypadku duże dawki – 50-60 pestek moreli lub 50 gramów Laetrile’u – mogą spowodować śmierć.

Objawy zatrucia cyjankiem obejmują:

• Zawroty głowy

• Mdłości i wymioty

• Ból głowy

• Niebieska skóra

• Opadająca górna powieka

• Kłopoty z chodzeniem

• Dezorientacja

• Gorączka

Problemy te są zwykle gorsze w przypadku połknięcia amygdaliny niż jej wstrzyknięcia.

Prawdopodobieństwo wystąpienia złej reakcji jest większe, jeśli pacjent przyjmuje również duże dawki witaminy C lub spożywa takie pokarmy jak:

• Surowe migdały

• Rozdrobnione pestki owoców

• Brzoskwinie

• Fasole, takie jak masłowa, lima i mung

• Kiełki fasoli

• Marchew

• Seler

• Nasiona lnu

Ponieważ amygdalina nie została zatwierdzona przez FDA, może zawierać niebezpieczne składniki. W produktach pochodzących z Meksyku, który jest głównym dostawcą amygdaliny, stwierdzono obecność bakterii i innych szkodliwych substancji.

Wniosek

Amygdalina jest nieudowodnioną metodą leczenia, która może zaszkodzić pacjentowi.

Należy porozmawiać z lekarzem o wszelkich alternatywnych lub uzupełniających metodach leczenia, które mogą okazać się pomocne.

Złośliwy włóknisty histiocytoma w kościach jest bardzo rzadkim nowotworem. Lekarz może powiedzieć więcej na jego temat i jak jest leczony.

Złośliwy włóknisty histiocytoma to rodzaj nowotworu, który najczęściej występuje w tkankach miękkich, takich jak mięśnie i ścięgna. W bardzo rzadkich przypadkach zaczyna się w kościach. Najczęściej dotyczy to kości nóg. Komórki nowotworowe zaczynają przejmować kontrolę i niszczyć kość. Może to spowodować złamanie kości.

Można usłyszeć, że taki stan nazywany jest mięsakiem pleomorficznym niezróżnicowanym. Jest to jego nowsza nazwa.

Co go wywołuje i kto jest w grupie ryzyka?

Guzy te mogą być związane z innymi stanami chorobowymi, takimi jak choroba Pageta, niektóre chemioterapie lub przebyte zabiegi radioterapii. Nie jest jednak jasne, co je wywołuje.

Mogą pojawić się w każdym wieku, ale najczęściej występują u starszych osób dorosłych.

Jakie są objawy?

Mogą wystąpić:

• Ból w miejscu guza

• Obrzęk kości lub stawu

• Wyczuwalny guzek

• Kość, która łamie się bez wyraźnej przyczyny

Objawy te mogą być również spowodowane innymi problemami. Tylko lekarz może stwierdzić z całą pewnością, czy są one spowodowane tym rodzajem nowotworu.

Jakie badania mogą wykazać jego obecność?

Lekarz przeprowadzi badanie fizykalne i zapyta o historię zdrowia oraz zmiany lub problemy, które zauważyłeś.

Badanie rentgenowskie może wykazać obecność tych guzów. Możliwe jest wykonanie tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego, które pokażą więcej szczegółów i pokażą, jak duża część kości jest dotknięta chorobą. Lekarz może również wykonać skanowanie kości lub skanowanie PET, aby sprawdzić, czy doszło do rozprzestrzenienia się nowotworu.

Kiedy ten typ nowotworu się rozprzestrzenia, zwykle trafia do płuc. W związku z tym może być również wykonane prześwietlenie klatki piersiowej lub tomografia komputerowa klatki piersiowej.

Jedynym sposobem, aby mieć pewność, że jest to rak, jest wykonanie biopsji. Pobiera się mały fragment guza i sprawdza, czy znajdują się w nim komórki nowotworowe.

Jakie metody leczenia są dostępne?

Leczenie zależy od:

• Gdzie znajduje się nowotwór

• Jak szybko rośnie

• Jak duża jest

• Czy choroba rozprzestrzeniła się na inne części ciała

• Twój ogólny stan zdrowia

• Twój wiek

• Twoja waga

• Twoje wybory

Podstawowym sposobem leczenia jest operacja usunięcia guza. Często lekarze stosują najpierw chemioterapię, aby zmniejszyć guza. Podczas chemioterapii podawane są leki, które zabijają komórki nowotworowe i zapobiegają ich wzrostowi i rozprzestrzenianiu się. Następnie zostaniesz poddany operacji usunięcia guza. Twoi lekarze postarają się zachować jak najwięcej normalnej kości.

Po operacji możesz zostać poddany chemioterapii lub radioterapii. W radioterapii wykorzystuje się promieniowanie o dużej mocy, pochodzące z promieniowania rentgenowskiego i innych źródeł, aby zabić wszystkie komórki nowotworowe pozostałe w organizmie.

Opieka paliatywna jest również ważna dla każdego, kto cierpi na poważną chorobę. Obejmuje ona leczenie bólu i zajęcie się emocjami, z którymi pacjent może się zmagać.

Można także zapytać lekarza, czy istnieją badania kliniczne, które byłyby odpowiednie dla pacjenta. Możesz wziąć udział w takim badaniu przed, w trakcie lub po zakończeniu leczenia. Lekarz pomoże Ci dowiedzieć się o tych możliwościach.

Uzyskiwanie wsparcia

Wiadomość o chorobie nowotworowej może być bardzo trudna do zniesienia. Pomocne może okazać się dołączenie do grupy wsparcia, gdzie można porozmawiać z ludźmi, którzy wiedzą, przez co przechodzisz. Poradnictwo może być także doskonałym sposobem na radzenie sobie z emocjami, które odczuwasz. Można też poinformować przyjaciół i rodzinę, w jaki sposób mogą udzielić wsparcia. Mogą oni chcieć pomóc, ale nie wiedzą, czego pacjent potrzebuje.

Czasami najlepszym sposobem leczenia raka żołądka jest jego usunięcie. Może to brzmieć przerażająco, ale po wprowadzeniu kilku ostrożnych zmian w diecie wiele osób radzi sobie doskonale.

Jeśli masz raka żołądka, lekarz może zasugerować usunięcie części lub całego żołądka. Wprawdzie zmieni to sposób trawienia pokarmu, ale nadal będziesz mógł jeść i pić. Operacja może także powstrzymać rozprzestrzenianie się nowotworu i zapobiec jego nawrotom.

Kto tego potrzebuje?

Jest to często część leczenia raka żołądka. W zależności od tego, gdzie w żołądku znajduje się rak i jak daleko się rozprzestrzenił, chirurg zadecyduje, jakiego rodzaju leczenia potrzebujesz.

Całkowita gastrektomia oznacza, że lekarz usunie cały żołądek. Czasami konieczne jest usunięcie tylko części żołądka. Nazywa się to subtotalną lub częściową gastrektomią.

Nawet jeśli nie uda się usunąć całego nowotworu, częściowa gastrektomia może przynieść pewną ulgę. Nie jest to lekarstwo, ale może złagodzić objawy, takie jak ból i krwawienie.

Kto nie powinien mieć wykonanej gastrektomii?

Lekarz weźmie pod uwagę typ i stopień zaawansowania raka, a także inne problemy zdrowotne pacjenta. Niektóre z nich, takie jak anemia i hipoproteinemia (niski poziom białka we krwi), zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia poważnych problemów po operacji.

Co dzieje się podczas gastrektomii?

Na zabieg gastrektomii należy udać się do szpitala. Może to potrwać od 4 do 5 godzin, jeśli lekarz wykona duże nacięcie (cięcie) w celu usunięcia żołądka. Można też wykonać kilka małych nacięć, co nazywane jest gastrektomią laparoskopową. Zabieg ten trwa krócej, ale nie jest tak powszechnie stosowany.

Na początku otrzymasz znieczulenie, dzięki któremu prześpisz całą procedurę. Po jego wykonaniu chirurg wykona nacięcie w brzuchu. Przez to nacięcie usunie część lub całość żołądka, a także pobliskie tkanki, np. węzły chłonne. Węzły te zostaną zbadane, aby upewnić się, że rak się nie rozprzestrzenił. Najważniejsze jest, aby lekarz usunął jak najwięcej nowotworu.

W zależności od rodzaju zabiegu chirurg zadecyduje, w jaki sposób najlepiej odbudować przewód pokarmowy.

Jak wygląda życie po gastrektomii?

Jest to poważna operacja, więc potrzeba trochę czasu, aby poczuć się lepiej. Pobyt w szpitalu będzie zależał od rodzaju wykonanej gastrektomii.

Przez kilka pierwszych dni nie będzie można spożywać żadnych pokarmów. Następnie należy stosować dietę z klarownych płynów. Dzięki temu przewód pokarmowy będzie miał szansę się zagoić. Zamiast tego pacjent będzie karmiony przez kroplówkę umieszczoną w żyle lub cewnik (rurkę) wprowadzony do brzucha. Po około tygodniu powinieneś być gotowy do ponownego rozpoczęcia lekkiej diety.

Ponieważ Twój żołądek jest teraz mniejszy, przygotuj się na wprowadzenie pewnych zmian w sposobie odżywiania:

Małe posiłki w ciągu dnia. Sześć małych posiłków będzie dla Ciebie łatwiejsze do strawienia niż trzy duże.

Pij i jedz o różnych porach. Pij płyny godzinę przed lub po posiłku, a nie w jego trakcie.

Uważaj na spożycie błonnika. Pokarmy o wysokiej zawartości błonnika, takie jak fasola, soczewica i pełne ziarno, mogą zbyt szybko napełniać organizm. Dodawaj je powoli.

Zrezygnuj z nabiału. Po operacji wiele osób nie może trawić laktozy, cukru zawartego w mleku. Jeśli jesteś jedną z tych osób, po spożyciu pokarmów mlecznych będziesz mieć gazy, wzdęcia i biegunkę.

Przyjmuj suplementy. Niektóre składniki odżywcze, takie jak żelazo, wapń oraz witaminy B12 i D, są trudniej przyswajalne przez organizm po gastrektomii. Lekarz może wykonać badania krwi w celu sprawdzenia ich poziomu. Jeśli są one niskie, konieczne może być rozpoczęcie przyjmowania suplementów.

Czy są jakieś skutki uboczne?

Może wystąpić coś, co nazywamy zespołem wypierania. Kiedy jelito cienkie musi strawić dużą ilość pokarmu na raz, możesz zwymiotować, mieć mdłości, skurcze lub biegunkę. Wiele osób zauważa te objawy w ciągu godziny po jedzeniu.

Jeśli poczujesz się źle kilka godzin później, być może poziom cukru we krwi rośnie i spada zbyt szybko. Powszechne jest pocenie się, przyspieszone bicie serca, uczucie zmęczenia lub dezorientacji.

Zmiana diety może pomóc w opanowaniu tych objawów. Należy również pamiętać o cierpliwości. Dostosowanie się do nowych warunków po gastrektomii może potrwać od 3 do 6 miesięcy.

Dowiedz się, w jaki sposób operacja usunięcia nerki może pomóc w leczeniu raka. Dowiedz się też, czego można się spodziewać podczas zabiegu.

Chirurgia jest głównym sposobem leczenia większości typów raka nerki. Jest to pierwsza rzecz, jaką lekarze zalecają, jeśli guz nie urósł poza nerkę. Może ona jednak nadal stanowić opcję, jeśli nowotwór rozprzestrzenił się na inne części ciała.

Porozmawiaj ze swoim lekarzem o wszystkich możliwościach leczenia. Poznaj korzyści i zagrożenia związane z operacją, abyś mógł zdecydować, czy jest ona dla ciebie odpowiednia.

Nefrektomia radykalna

Operacja w przypadku raka nerkowokomórkowego w stadium IV nazywana jest nefrektomią radykalną. Chirurg usuwa całą nerkę i część tkanki wokół niej.

Jeśli rak nie rozprzestrzenił się daleko poza nerkę, zabieg ten może doprowadzić do wyleczenia pacjenta. Nawet jeśli nowotwór się rozprzestrzenił, operacja może pomóc w przedłużeniu życia. Może ona także złagodzić objawy, takie jak ból i krwawienie.

Przed operacją zostaniesz poddany znieczuleniu ogólnemu. Lek ten sprawi, że będziesz spał i nie będziesz odczuwał bólu podczas operacji. Twój zespół opieki zdrowotnej wprowadzi do twojego pęcherza cienką rurkę zwaną cewnikiem w celu odprowadzenia moczu.

Podczas zabiegu chirurg wykona cięcie w twoim boku, plecach lub brzuchu i usunie:

• Całą nerkę

• Nadnercze, które znajduje się w górnej części nerki

• Część tłuszczu wokół narządu

• Niektóre pobliskie węzły chłonne

Po operacji pacjent zostanie przeniesiony do sali pooperacyjnej. W czasie wybudzania się po podaniu leków zespół opieki medycznej będzie kontrolował ciśnienie krwi, bicie serca i inne parametry życiowe. Po odzyskaniu pełnej przytomności zostaniesz przeniesiony na oddział intensywnej terapii lub do zwykłej sali szpitalnej, gdzie dokończysz rekonwalescencję.

Po 3-5 dniach od operacji pacjent powinien być w stanie wrócić do domu. Około 2 tygodnie później pacjent spotka się z chirurgiem w celu sprawdzenia postępów.

Proces gojenia po operacji trwa około 4 tygodni. W tym czasie należy unikać podnoszenia ciężarów i innych intensywnych zajęć.

Jeśli nowotwór rozprzestrzenił się na inne narządy, prawdopodobnie oprócz operacji będziesz potrzebował innego leczenia. Lekarz może zastosować terapię celowaną lub immunoterapię. Te metody leczenia zabijają komórki nowotworowe w całym organizmie.

Embolizacja tętnic

Jeśli nie jesteś wystarczająco zdrowy, aby poddać się operacji, masz inną możliwość. Zabieg zwany embolizacją tętnic może złagodzić objawy takie jak ból i krwawienie.

Podczas tej procedury chirurg umieszcza małe kawałki specjalnej gąbki żelatynowej lub innego materiału w głównym naczyniu krwionośnym biegnącym do nerki. Kawałki te blokują przepływ krwi do tego narządu. Bez wystarczającej ilości krwi nowotwór będzie się kurczył.

Twój lekarz może chcieć wykonać embolizację tętnic przed radykalną nefrektomią. Obkurczenie guza może ułatwić przeprowadzenie operacji.

Jakie są zagrożenia?

Każda operacja może wiązać się z ryzykiem. W przypadku usunięcia nerki możliwe jest wystąpienie takich problemów, jak:

• Zakażenia

• Krwawienie

• Zapalenie płuc

• Reakcja na leki stosowane w znieczuleniu

• Uszkodzenie narządów i naczyń krwionośnych

• Niewydolność drugiej nerki

Przed zabiegiem należy zapytać chirurga o prawdopodobieństwo wystąpienia tych problemów.

Życie po operacji nerki

Twój organizm może funkcjonować normalnie z jedną nerką. Przejmie ona zadanie filtrowania krwi.

Będziesz regularnie odwiedzać swojego lekarza, aby upewnić się, że druga nerka działa prawidłowo. Będziesz także odbywać wizyty kontrolne w celu sprawdzenia stanu zaawansowania nowotworu. Lekarz może zalecić zmiany w diecie lub ćwiczeniach fizycznych, które pomogą utrzymać nerkę w dobrym stanie.