Lekarz mówi ci.

Jeśli cierpisz na zaawansowanego raka nerki, znanego również jako rak nerkowokomórkowy z przerzutami, lekarz może zasugerować, abyś poddał się immunoterapii. Pomaga ona niektórym osobom z tą chorobą żyć dłużej.

Choć istnieją różne rodzaje immunoterapii, wszystkie działają w ten sam sposób: Skłaniają układ odpornościowy organizmu do walki z komórkami nowotworowymi. Jednak to, czego możesz oczekiwać po leczeniu, zależy od rodzaju leku, który otrzymasz:

• Inhibitory punktów kontrolnych

  • Inhibitor PD-1: Nivolumab (Opdivo) i?Pembrolizumab (Keytruda)

  • Inhibitor CTLA-4: Ipilimumab (Yervoy)

• Cytokiny:?

  • Interleukina-2: aldesleukina (Proleukin)

  • Interferon-alfa [Intron A]

Inhibitory punktów kontrolnych: Kluczowe fakty

Te nowe i obiecujące leki działają w oparciu o podstawowe założenie: rak wykorzystuje określone substancje na swoich komórkach, aby ukryć się przed układem odpornościowym. Inhibitory punktów kontrolnych blokują te substancje, dzięki czemu organizm może rozpoznać chorobę i lepiej ją zaatakować.

Niwolumab (Opdivo) jest jednym z tych leków, który działa w przypadku przerzutowego raka nerki. (Nie jest przeznaczony do wczesnych stadiów choroby). Jeśli lekarz zaleci ci ten lek, możesz spodziewać się: ?

• Wlewu leku przez rurkę do żyły (kroplówka), który trwa około godziny

• Leczenie co 2 tygodnie

• Działania niepożądane, takie jak problemy z płucami (kaszel, skrócenie oddechu), problemy z wątrobą i nerkami, zmiany w widzeniu oraz silne bóle mięśni lub stawów

• Badania krwi w celu sprawdzenia efektów ubocznych

Ipilimumab (Yervoy) jest stosowany w połączeniu z niwolumabem we wlewie dożylnym w leczeniu zaawansowanego raka nerki. Przyjmowanie ipilimumabu może osłabiać układ odpornościowy i zwiększać podatność na inne choroby.

Naukowcy testują inne leki z tej kategorii w dużych badaniach, aby sprawdzić, jak dobrze działają.

Interleuken-2 (IL-2): Zalety i wady

IL-2 jest rodzajem leku stosowanego w immunoterapii, zwanym cytokiną. Jest to białko, które pomaga układowi odpornościowemu w walce z rakiem. Duża dawka IL-2 może działać dobrze przez długi czas, ale może też powodować poważne skutki uboczne:

• Płyn w płucach

• Problemy z oddychaniem

• Ataki serca

• Krwawienie w jelitach

• Wysoka gorączka i dreszcze

• Szybkie bicie serca

Inne informacje na temat immunoterapii dużymi dawkami IL-2: Immunoterapię można stosować tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że jesteś wystarczająco zdrowy, aby znieść skutki uboczne. Podaje się ją w postaci wlewu dożylnego i tylko w szpitalu, który ma doświadczenie w podawaniu dużych dawek IL-2.

Kluczowe fakty: Interferon-alfa

Ten rodzaj immunoterapii jest również cytokiną. Jej działanie polega na wpływaniu na sposób, w jaki dzielą się komórki nowotworowe, i może ona spowolnić wzrost raka nerkowokomórkowego. Działania niepożądane są znacznie mniej nasilone niż w przypadku IL-2. Z drugiej strony, nie działa ona tak dobrze – przynajmniej nie sama. Dlatego lekarze zazwyczaj przepisują go w połączeniu z innym lekiem, bevacizumabem (Avastin). W przypadku przerzutowego raka nerkowokomórkowego bevacizumab jest podawany co 2 tygodnie we wlewie dożylnym. Interferon alfa jest zwykle podawany w postaci zastrzyku trzy razy w tygodniu.

Do częstych działań niepożądanych należą:

• Gorączka

• Dreszcze

• Bóle mięśniowe

• Zmęczenie

• Nudności

W rurociągu

Naukowcy badają dwa inne rodzaje leków stosowanych w immunoterapii zaawansowanego raka nerki: szczepionki i przeszczepy komórek macierzystych.

Szczepionki: Szczepionki kojarzą się z zastrzykami zapobiegającymi chorobom, ale lekarze mogą je również stosować w leczeniu za pomocą immunoterapii. Ich działanie polega na zwiększeniu zdolności układu odpornościowego do walki z rakiem.

Przeszczepy komórek macierzystych: A gdybyś mógł użyć komórek macierzystych zdrowych osób – bardzo wczesnych form komórek odpornościowych – do wzmocnienia własnych mechanizmów obronnych organizmu? Czy mogłoby to pomóc organizmowi w walce z rakiem? Trwają badania, które mają to potwierdzić.

O czym Ty i Twój lekarz możecie pomyśleć, zanim zdecydujecie się wypróbować tę metodę leczenia raka.

Jeśli Twój lekarz zaleci Ci tę metodę, być może próbowałeś już innych metod leczenia tej choroby, takich jak chemioterapia lub radioterapia. Immunoterapia może być skuteczna u niektórych osób, u których inne metody leczenia nie przyniosły rezultatów, ale nie jest to właściwy wybór dla wszystkich.

To, czy wypróbujesz immunoterapię, zależy wyłącznie od Ciebie. Powinieneś porozmawiać ze swoim lekarzem, aby upewnić się, że rozumiesz wszystkie za i przeciw tych leków oraz to, jak wpłyną one na Twojego raka i codzienne życie. Pamiętaj jednak o kilku innych kwestiach podczas podejmowania decyzji.

Dowiedz się więcej o leczeniu

Istnieje wiele różnych rodzajów immunoterapii, więc upewnij się, że zapytasz swojego lekarza o szczegóły dotyczące konkretnego leku, który zaleca. Może to obejmować:

• Dlaczego zalecasz mi immunoterapię?

• Jak będę się czuł po zastosowaniu tego leku?

• Czy będzie to jedyne leczenie, które otrzymam teraz, czy też będę potrzebował innego leku w tym samym czasie?

• Jak otrzymam ten lek?

• Jak często będę poddawać się leczeniu?

Podobnie jak większość leków, immunoterapia może powodować działania niepożądane. Niektóre z nich mogą być poważne, np. reakcja alergiczna, poważna infekcja lub utrata zdolności do rodzenia dzieci. Upewnij się, że rozumiesz ryzyko i jego porównanie z korzyściami, jakie odniesiesz.

Na temat immunoterapii pojawiło się wiele wiadomości. Niektóre z powodów, dla których ludzie są nią podekscytowani, to fakt, że:

• Lekarze uważają, że jest ona ogólnie bezpieczna i nie ma tak wielu skutków ubocznych, jak w przypadku tradycyjnych chemioterapii.

• Często dobrze działa, gdy jest stosowana w połączeniu z innymi metodami leczenia. Zwiększa to prawdopodobieństwo, że terapia będzie skuteczna.

• Jest to nowy sposób walki z niektórymi nowotworami, które wcześniej miały niewiele możliwości leczenia.

Kto nie powinien być poddawany immunoterapii?

Immunoterapia polega na wykorzystaniu układu odpornościowego, dlatego przed rozpoczęciem leczenia musi on być zdrowy. Leczenie może nie być odpowiednie dla Ciebie, jeśli cierpisz na schorzenia, które wpływają na mechanizmy obronne Twojego organizmu, takie jak:

• Choroby autoimmunologiczne, takie jak choroba Addisonsa, zapalenie tarczycy/Hashimotos thyroiditis, toczeń, zespół Sjogrensa, twardzina, miastenia gravis, zespół Goodpasturesa i choroba Gravesa-Basedowa

• Jeśli masz infekcje wymagające stosowania antybiotyków

• Jeśli cierpisz na przewlekłe zakażenia, takie jak HIV, zapalenie wątroby typu B lub zapalenie wątroby typu C

• Poważna choroba serca

• Przeszczepy narządów

• Przyjmujesz leki, które wpływają na układ odpornościowy

Pamiętaj, aby porozmawiać z lekarzem o wszelkich wątpliwościach i pytaniach dotyczących immunoterapii. Wspólnie możecie zdecydować, czy jest to właściwe leczenie dla Ciebie.

Badania tomografii komputerowej narażają pacjenta na promieniowanie, które ma związek z rakiem. Dowiedz się, jakie jest rzeczywiste ryzyko zachorowania na raka w wyniku tych badań.

Tomografia komputerowa (TK) to badanie, które lekarz może zastosować w celu wykrycia problemu wewnątrz ciała, zaplanowania operacji lub sprawdzenia skuteczności leczenia. Wykorzystuje ono silne promieniowanie rentgenowskie, czyli rodzaj promieniowania, do tworzenia szczegółowych obrazów wnętrza ciała.

Niektórzy ludzie obawiają się tego badania, ponieważ promieniowanie jest znane jako potencjalna przyczyna raka. Należy wiedzieć, że prawdopodobieństwo zachorowania na raka w wyniku tomografii komputerowej jest bardzo małe. Dla wielu osób badanie to jest warte niewielkiego ryzyka związanego z promieniowaniem. Może ono pomóc lekarzom w wykryciu niebezpiecznych problemów zdrowotnych i sprawdzeniu, czy leczenie jest skuteczne.

Zanim lekarz zaleci wykonanie badania, upewni się, że korzyści z niego płynące przeważają nad wadami.

Promieniowanie podczas tomografii komputerowej

W tomografii komputerowej wykorzystuje się promieniowanie rentgenowskie, które jest rodzajem promieniowania zwanego promieniowaniem jonizującym. Może ono uszkodzić DNA komórek i zwiększyć prawdopodobieństwo, że staną się one nowotworowe.

Badania te narażają pacjenta na większe promieniowanie niż inne badania obrazowe, takie jak prześwietlenia rentgenowskie czy mammografia. Na przykład jedna tomografia komputerowa klatki piersiowej dostarcza tyle promieniowania, ile 100-200 zdjęć rentgenowskich. Może się to wydawać dużo, ale łączna dawka promieniowania, jaką otrzymuje pacjent, jest wciąż bardzo mała.

Należy pamiętać, że każdy człowiek jest codziennie narażony na promieniowanie jonizujące, pochodzące z naturalnych materiałów radioaktywnych znajdujących się w jego otoczeniu. W ciągu roku przeciętny człowiek otrzymuje około 3 milisiwertów (mSv), czyli jednostek, których naukowcy używają do pomiaru promieniowania. Każda tomografia komputerowa dostarcza od 1 do 10 mSv, w zależności od dawki promieniowania i części ciała poddawanej badaniu. Niskodawkowa tomografia komputerowa klatki piersiowej to około 1,5 mSv. To samo badanie przy normalnej dawce wynosi około 7 mSv.

Im więcej badań tomografii komputerowej, tym większe narażenie na promieniowanie. Nie powinno to jednak powstrzymywać przed wykonaniem badania, jeśli lekarz stwierdzi, że jest ono konieczne.

Czy to może prowadzić do raka?

Jakie są szanse na to, że promieniowanie rentgenowskie podczas skanowania spowoduje problemy? Zależy to od wieku, płci i części ciała, która jest prześwietlana. Ogólnie rzecz biorąc, szanse są bardzo małe – prawdopodobieństwo zachorowania na raka śmiertelnego w wyniku jednego badania TK wynosi około 1 na 2000.

Niektóre narządy są bardziej wrażliwe na promieniowanie niż inne. Promieniowanie bardziej szkodzi komórkom, które szybko rosną i dzielą się. Piersi, płuca, tarczyca i szpik kostny mają szybko dzielące się komórki, więc są bardziej wrażliwe niż inne części ciała, np. mózg.

Prawdopodobieństwo wystąpienia raka jest nieco wyższe u kobiet niż u mężczyzn. Jest ono również wyższe u dzieci, ponieważ ich komórki rosną i dzielą się szybciej niż u dorosłych. Dzieci mają też przed sobą więcej lat, w których mogą zachorować na raka na skutek promieniowania.

Jak możesz się chronić?

Nie trzeba rezygnować z badań tomograficznych. Warto jednak upewnić się, że każda z nich jest potrzebna.

Przed wykonaniem jakiegokolwiek badania obrazowego należy zadać lekarzowi następujące pytania:

• Dlaczego potrzebuję tego badania?

• W jaki sposób wpłynie to na moje leczenie?

• Jakie są zagrożenia?

• Czy można mnie zdiagnozować za pomocą badania, które nie wykorzystuje promieniowania, takiego jak rezonans magnetyczny lub badanie ultrasonograficzne?

• W jaki sposób podczas tomografii komputerowej chronione są pozostałe części ciała?

Lekarz powinien zastosować możliwie najmniejszą dawkę promieniowania podczas badania – zwłaszcza jeśli konieczne jest wykonanie kilku badań. Zapytaj, czy technik może osłonić ołowianym fartuchem te części ciała, które nie wymagają badania. Dzięki temu promieniowanie rentgenowskie nie będzie docierać do tych obszarów.

Należy prowadzić rejestr wykonanych badań tomografii komputerowej i innych badań rentgenowskich, aby wiedzieć, jaka dawka promieniowania została naświetlona. Pozwoli to także uniknąć powtarzania badań, które już zostały wykonane.

Zapisz:

• Rodzaj badania

• Data wykonania badania

• Dawka promieniowania, jaką otrzymałeś

• Nazwa placówki, w której przeprowadzono badanie

Jeśli nadal obawiasz się napromieniowania związanego z tomografią komputerową, zawsze możesz zasięgnąć drugiej opinii. Inny lekarz może zalecić inne możliwości wykonania badania.

Leki stosowane w immunoterapii tego rodzaju nowotworu mogą powodować działania niepożądane, ale można współpracować z lekarzem, aby je kontrolować. lekarz wyjaśnia, co należy wiedzieć.

Dokładne skutki uboczne, które wystąpią, będą się różnić w zależności od leku stosowanego w immunoterapii – cetuximabu (Erbitux), niwolumabu (Opdivo) lub pembrolizumabu (Keytruda). Oto kilka najczęstszych z nich i co można z nimi zrobić.

Zmęczenie

Uczucie zmęczenia i wyczerpania jest jednym z najczęstszych skutków ubocznych stosowania tych leków. Ma to sens – Twój organizm przechodzi teraz przez wiele prób. Dlatego daj sobie dużo czasu na odpoczynek. Ulgę może przynieść Ci także to, co jesz i ile się ruszasz:

• Pij dużo wody i innych płynów, ale ogranicz kofeinę i alkohol.

• Zapytaj swojego lekarza lub dietetyka o produkty, które mogą dodać Ci energii. Zwykle dobrze sprawdzają się produkty o wysokiej zawartości białka i kalorii.

• Dodaj do swojego dnia kilka minut lekkiego wysiłku fizycznego, np. spaceru. Ruch da Ci więcej energii i poprawi samopoczucie.

Problemy z żołądkiem

Podczas immunoterapii często występuje utrata apetytu, mdłości, wymioty lub biegunka. Zapytaj swojego lekarza, czy jakieś leki pomogłyby ci uporać się z tymi problemami. Może on zalecić leki dostępne bez recepty lub na receptę, zwłaszcza na nudności, wymioty lub biegunkę. (Zanim zdecydujesz się wypróbować jakikolwiek lek na własną rękę, zapytaj swojego lekarza, czy jest on odpowiedni).

Można także:

• Częściej spożywać mniejsze posiłki w ciągu dnia, zamiast typowych trzech większych.

• Spożywaj odpowiednie rodzaje pokarmów. Jeśli masz słaby apetyt, jedz pokarmy o wyższej zawartości kalorii, takie jak masło orzechowe, ser, lody i budyń. Możesz też spróbować dodać do swojej diety koktajle lub napoje zastępujące posiłki. Można również dodać białko w proszku do zupy, smoothie lub koktajlu mlecznego. Jeśli masz biegunkę, pomocne mogą być pokarmy z dużą ilością potasu i sodu.

• Jeśli nie czujesz się głodny, ćwiczenia fizyczne pomogą Ci pobudzić apetyt. Wybierz się na krótki spacer lub wykonaj inne lekkie ćwiczenia w ciągu dnia.

• Planuj spożywanie posiłków wtedy, kiedy masz największy apetyt. Jeśli jest to dla Ciebie poranek, uczyń śniadanie dużym posiłkiem w ciągu dnia. Możesz też zaplanować, że będziesz jeść więcej po wysiłku fizycznym.

• Jeśli masz biegunkę, upewnij się, że masz wystarczającą ilość wody i innych płynów do picia. Jeśli tego nie zrobisz, możesz się odwodnić.

• Aby złagodzić mdłości i wymioty, należy spożywać klarowne zupy i mdłe potrawy, takie jak salceson, tosty, precle i ziemniaki. Należy unikać pokarmów o silnym zapachu, pikantnych, tłustych, smażonych lub zawierających duże ilości kofeiny.

Reakcje skórne

Sucha, swędząca skóra przypominająca wysypkę to kolejna częsta reakcja na niektóre leki stosowane w immunoterapii HNSCC. Używaj mydeł, balsamów, barwników i innych produktów, które są delikatne dla skóry, a unikaj tych z dodatkiem zapachów lub alkoholi. Jeśli nie jesteś pewien, co jest najlepsze dla Twojej skóry, Twój lekarz może udzielić Ci wskazówek. Należy kąpać się w letniej (nie gorącej) wodzie, a zaraz potem zastosować balsam.

Jeśli skóra boli, staje się nagle czerwona lub swędzi, należy natychmiast poinformować o tym lekarza. Mogą to być objawy poważnych problemów skórnych lub reakcji alergicznej.

Poważne skutki uboczne

Ponieważ leki stosowane w immunoterapii wykorzystują mechanizmy obronne organizmu do walki z nowotworem, czasami Twój układ odpornościowy może pracować na najwyższych obrotach. W poważnych przypadkach może on zacząć działać przeciwko określonym częściom Twojego ciała, w tym płucom, mózgowi, wątrobie, nerkom i jelitom.

Problem ten występuje rzadko, ale może powodować poważne skutki uboczne, takie jak problemy z oddychaniem, zapalenie wątroby, zapalenie trzustki i problemy z tarczycą. Zazwyczaj lekarze mogą kontrolować te problemy, podając pacjentowi leki, takie jak kortykosteroidy i leki przeciwhistaminowe.

Bardzo ważne jest, aby informować lekarza o swoim samopoczuciu oraz o wszelkich nietypowych objawach lub zmianach. Lekarz upewni się, że pacjent jest bezpieczny podczas leczenia i pomoże mu poczuć się jak najlepiej.

Jakie są twoje opcje, kiedy immunoterapia przestaje pomagać w leczeniu czerniaka z przerzutami?

Immunoterapia działa poprzez wykorzystanie mocy własnego układu odpornościowego organizmu. Atakuje ona czerniaka z przerzutami w sposób, który może przedłużyć życie o miesiące lub lata, a w niektórych przypadkach faktycznie pozbyć się choroby.

Jednak nie zawsze działa to u wszystkich.

Lekarze na ogół dość szybko wiedzą, czy pacjent reaguje na immunoterapię. Wykorzystują do tego celu tomografię komputerową (CT), rodzaj zdjęcia rentgenowskiego, lub pozytonową tomografię emisyjną (PET), która wykorzystuje substancję radioaktywną do wykrywania choroby w organizmie.

Lekarz porówna skany wykonane przed leczeniem ze skanami wykonanymi po 3 miesiącach. Pozwoli to sprawdzić, co się stało z Twoim nowotworem: Czy jest on większy, mniejszy, czy tej samej wielkości? A co ważniejsze, czy pojawiły się jakieś nowe oznaki czerniaka?

Jak lekarz odczytuje skany?

Jeśli skany wykażą wyraźną odpowiedź, co oznacza, że istniejąca choroba zmniejsza się i nie pojawiają się nowe plamy, pacjent będzie kontynuował leczenie i powtórzy skany za kolejne 3 miesiące. Podobnie jest w przypadku częściowej odpowiedzi, czyli powiększenia się istniejących zmian, ale bez oznak nowej choroby. W takiej sytuacji pacjent może zostać poddany ponownemu skanowaniu po 2 miesiącach, aby uzyskać wcześniejszy obraz skuteczności leczenia.

Sprawy komplikują się, jeśli skanowanie wykaże wyraźny wzrost istniejących zmian i początek nowych. Lekarze nie chcą się zbyt szybko poddawać – u wielu osób poprawa nie następuje dopiero po 4-6 miesiącach, dlatego lekarz może kontynuować przyjmowanie leków, zwłaszcza jeśli nie powodują one poważnych działań niepożądanych. Dlatego często odczekuje się kolejne 2-3 miesiące i powtarza skany.

Czy to już czas na badanie kliniczne?

Jeśli nowe skany wykazują postęp choroby, najlepszym rozwiązaniem jest wzięcie udziału w badaniu klinicznym. Jest to program badawczy, dzięki któremu osoby chore na czerniaka mogą pomóc w testowaniu nowego leczenia, leku lub urządzenia. Wszystkie nowe metody leczenia zaczynają się w laboratorium. Są one dokładnie badane w probówkach i na zwierzętach laboratoryjnych. Tylko te, które mają największe szanse powodzenia, przechodzą do następnego etapu, w którym są testowane na małej grupie ludzi. Następnie przeprowadza się większe badania kliniczne.

Dobra wiadomość dotycząca badań klinicznych jest taka, że ponieważ badacze próbują dowiedzieć się, dlaczego niektórzy ludzie reagują na immunoterapię, a inni nie, wiele z nich jest obecnie przeznaczonych specjalnie dla osób z opornym na leczenie czerniakiem z przerzutami.

Czy chirurgia lub radioterapia mogą pomóc?

W zależności od tego, gdzie czerniak się rozprzestrzenił, zabiegi te mogą pomóc w złagodzeniu objawów. Jeśli czerniak rozprzestrzenił się w kościach, naświetlanie – wykorzystujące promienie o wysokiej energii do niszczenia komórek nowotworowych – może złagodzić ból i zapobiec wzrostowi nowotworu oraz dalszemu niszczeniu kości. Żadna z tych opcji nie może jednak wyleczyć choroby.

Co robić, gdy nic nie działa?

Pomimo postępu, jaki dokonał się w leczeniu zaawansowanego czerniaka dzięki immunoterapii, nie pomaga ona wszystkim. Kiedy nic nie działa, lekarze zadają sobie pytanie: Czy kontynuując leczenie tego pacjenta, nie wyrządzę mu więcej szkody niż pożytku?

Jeśli odpowiedź jest twierdząca, lekarz porozmawia z pacjentem i jego rodziną o hospicjum. Ten rodzaj opieki skupia się na łagodzeniu bólu i objawów u ciężko lub nieuleczalnie chorej osoby, dbając jednocześnie o jej potrzeby emocjonalne i duchowe.

Jeden ze sposobów myślenia o opiece u kresu życia: Zamiast wstawać codziennie do walki z rakiem, nie martw się o to, ile dni pozostało do końca życia. Skup się na tym, aby każdy dzień był jak najlepszej jakości.

Takie rozmowy nigdy nie są łatwe, ale są szczere. Może się okazać, że możliwe jest zapewnienie zarówno jakości, jak i ilości życia. Jedno z badań wykazało, że osoby objęte opieką hospicyjną żyją dłużej niż ci, którzy poddają się agresywnemu leczeniu.

Połączenie dwóch metod leczenia może być skuteczną terapią w przypadku tego typu nowotworu. Więcej informacji można uzyskać od lekarza.

Jednak gdy rak rozprzestrzenia się po całym organizmie, jak w przypadku przerzutowego raka płaskonabłonkowego głowy i szyi (HNSCC), leczenie staje się trudniejsze. Badania wykazują, że nowsze rodzaje terapii celowanej mogą być skuteczne w przypadku osób z zaawansowanymi stadiami raka. Terapia celowana to rodzaj leczenia, w którym leki lub inne substancje mogą znaleźć i zaatakować komórki nowotworowe, ale nie powodują lub powodują niewielkie uszkodzenia komórek prawidłowych.

Immunoterapia to szczególny rodzaj terapii, która wykorzystuje układ odpornościowy do walki z rakiem. Może ona być szczególnie skuteczna w przypadku przerzutów HNSCC. ?

Możesz stosować immunoterapię samodzielnie, ale możesz także stosować ją razem z innymi metodami leczenia. Nazywa się to terapią skojarzoną. Może ona obejmować:

• chemioterapię i immunoterapię

• Immunoterapia i inne formy terapii celowanej

• Dwa rodzaje immunoterapii

W ramach ogólnego leczenia raka lekarz może zalecić także inne działania, takie jak operacja lub naświetlanie. ? ? ? ? ? ?

Czy terapia skojarzona działa lepiej?

Każda terapia będzie działać inaczej na każdą osobę, która ją zastosuje. Wielu ekspertów uważa jednak, że terapia skojarzona jest szczególnie obiecująca w przypadku trudnych do leczenia postaci raka, takich jak przerzutowy HNSCC.

Na przykład, jedno z badań wykazało, że leczenie lekiem immunoterapeutycznym o nazwie nivolumab i chemioterapią działa lepiej niż sama chemioterapia u osób z przerzutowym HNSCC.

Lekarze potrzebują jednak więcej badań, aby ustalić, które metody są najskuteczniejsze. Dlatego też eksperci z całego świata prowadzą badania kliniczne, w których testują leki immunoterapeutyczne stosowane samodzielnie oraz w połączeniu z innymi metodami leczenia.

Czy terapia skojarzona jest dla Ciebie odpowiednia?

Lekarze zazwyczaj przepisują immunoterapię po chemioterapii lub radioterapii. W wielu przypadkach jest to spowodowane tym, że tamte metody leczenia nie były wystarczająco skuteczne.

Jednak w przypadku przerzutowego HNSCC lekarz może zalecić terapie celowane, w tym immunoterapię, jako wczesne leczenie. Dzieje się tak, ponieważ eksperci wiedzą, że kiedy rak płaskonabłonkowy rozprzestrzeni się (daje przerzuty) na inne obszary ciała, może być trudny do wyleczenia za pomocą chirurgii, chemioterapii lub radioterapii. Niektóre rodzaje immunoterapii, w połączeniu lub samodzielnie, mogą działać lepiej.

Twój lekarz onkolog i zespół opieki zdrowotnej porozmawiają z Tobą o możliwościach leczenia. FDA nie zatwierdziła jeszcze większości terapii łączonych dla HNSCC. Zamiast tego naukowcy testują kombinacje w badaniach klinicznych. Jeśli Twój lekarz lub zespół medyczny uzna, że możesz być odpowiedni do terapii skojarzonej lub badania klinicznego, pomoże Ci podjąć kolejne kroki w celu jej rozpoczęcia. (Jeśli Twój lekarz nie wspomina o immunoterapii, zapytaj, czy może być ona dla Ciebie rozwiązaniem). Możesz również uzyskać drugą opinię w ośrodku medycznym stosującym immunoterapię).

Podobnie jak w przypadku wszystkich rodzajów leczenia nowotworów, Twój lekarz i zespół opieki zdrowotnej będą uważnie obserwować Twój stan zdrowia podczas terapii skojarzonej. Jeśli terapia nie przyniesie oczekiwanych przez Ciebie i Twojego lekarza rezultatów, Twój zespół będzie współpracował w celu znalezienia innych metod leczenia, które mógłbyś wypróbować.