Lekarz mówi ci.

Po pewnym czasie immunoterapia w przypadku raka nerki może przestać działać. Co można wtedy zrobić? Oto kilka możliwości.

Masz wiele możliwości. Porozmawiaj szczerze ze swoim lekarzem, aby poznać ryzyko i korzyści związane z każdą z nich.

Leczenie i badania kliniczne

Zaawansowany rak nerki, zwany także rakiem nerkowokomórkowym z przerzutami, jest trudny do wyleczenia. Istnieje prawdopodobieństwo, że zanim zaczniesz stosować immunoterapię, wypróbowałeś już co najmniej jeden inny lek. Mimo to, możesz być w stanie kontynuować walkę z chorobą za pomocą innych metod leczenia. W 2018 r. FDA zatwierdziła połączenie dwóch leków immunoterapeutycznych: ipilimumabu (Yervoy) i niwolumabu (Opdivo) w przypadku wcześniej nieleczonego zaawansowanego raka nerkowokomórkowego.

W przypadku zaawansowanego raka nerki, który był wcześniej leczony, można zastosować kilka rodzajów leków. Czasami, jeśli terapia cytokinowa (starszy rodzaj immunoterapii) nie przynosi rezultatów, można spróbować nowszego leku immunoterapeutycznego, takiego jak niwolumab (Opdivo). Opcją może być także terapia celowana i chemioterapia.

Może się również okazać, że pacjent nadaje się do udziału w badaniu klinicznym. Jest to badanie naukowe, w którym testuje się nowe leki lub kombinacje terapii, aby sprawdzić, czy są bezpieczne i czy działają.

Opieka paliatywna

Jeśli immunoterapia przestanie działać, możesz stanąć przed trudnymi wyborami, ale opieka paliatywna nie powinna być jednym z nich. Jej celem jest złagodzenie bólu i ułatwienie codziennego życia. (Opiekę paliatywną można również uzyskać na wcześniejszym etapie choroby). Aby kontrolować ból, lekarz lub specjalista opieki paliatywnej może zalecić:

• Leki przeciwbólowe

• Chirurgia

• Promieniowanie

• Leki wzmacniające kości zwane bisfosfonianami (jeśli nowotwór rozprzestrzenił się na kości)

• Wstrzyknięcie leku przeciwbólowego do nerwu, wokół niego lub w przestrzeń wokół rdzenia kręgowego. Jest to tzw. blokada nerwu.

Pamiętaj, że nie uzyskasz tej pomocy, jeśli nie powiesz lekarzowi, jak się czujesz. Nie będziesz w stanie naprawdę opanować bólu, jeśli nie będziesz przyjmował leków zgodnie z regularnym harmonogramem zaleconym przez lekarza. Upewnij się, że regularnie rozmawiasz ze swoim lekarzem o tym, jak się czujesz.

Opieka hospicyjna

Nawet jeśli lekarz zaproponuje ci nowe metody leczenia, możesz zdecydować się na zaprzestanie przyjmowania leków przeciwnowotworowych. Na tym etapie mogą one przynieść ograniczone korzyści, a także nieść ze sobą wiele zagrożeń i skutków ubocznych. W tym momencie rozwiązaniem może być opieka hospicyjna.

Jest to podejście, które koncentruje się na poprawie samopoczucia, a nie na walce z chorobą. Na ogół jest ona przeznaczona dla osób, których nie można wyleczyć za pomocą leczenia i które prawdopodobnie będą żyły około 6 miesięcy lub krócej. Ogólnie rzecz biorąc, hospicjum oferuje:

• Kontrola bólu i innych objawów

• Opieka w domu lub w ośrodku hospicyjnym

• Opieka duchowa

• Regularne aktualizacje dla członków rodziny

• Wsparcie dla Twoich bliskich

Niektórzy lekarze nie wspominają swoim pacjentom o hospicjum, ponieważ obawiają się, że przez to pacjenci będą myśleć, że zespół medyczny się poddaje, dlatego warto zapytać o taką możliwość.

Pytania do zespołu opieki zdrowotnej

Gdy dowiesz się, że immunoterapia nie działa, możesz mieć wiele pytań. Pamiętaj, aby je zadawać, choćby najmniejsze. Pomoże ci to przygotować się do podjęcia najlepszej dla siebie – i swojej rodziny – decyzji o tym, co robić dalej.

Z drugiej strony, możesz mieć pustkę w głowie. Możesz też nie myśleć o pytaniach, które mogą pomóc w podjęciu następnego kroku. Oto kilka pytań, które pomogą rozpocząć rozmowę:

• Czy potrzebuję innych badań?

• Jakie inne możliwości leczenia mam do wyboru?

• Jakie są zalety i wady innych metod leczenia?

• Czy powinienem pomyśleć o wzięciu udziału w badaniu klinicznym? Jak mogę wziąć udział w takim badaniu?

• Jakie są moje możliwości opieki paliatywnej?

• Czy polecasz hospicjum? Dlaczego lub dlaczego nie?

Te małe grudki tkanki, które pojawiają się w miejscach, w których nie powinny, mogą być zarówno drobną niedogodnością, jak i możliwą oznaką raka. lekarz wyjaśnia, co należy wiedzieć o polipach.

Co należy wiedzieć o polipach?

1 z 14

Co to jest polip?

Polip to niewielki zlepek komórek, który rośnie wewnątrz ciała. Istnieją dwa popularne rodzaje: Pierwszy z nich zwisa na szypułce. Lekarze nazywają go szypułkowym. Drugi jest płaski i wyrasta bezpośrednio z otaczającej go tkanki. Nazywa się je polipami bezszypułkowymi. Niektóre polipy są łagodne i nie mogą przekształcić się w raka. Inne mogą. Szanse zależą od ich umiejscowienia, przyczyny i czasu, przez jaki się znajdują.

2 z 14

Polipy jelita grubego

Występują częściej, niż mogłoby się wydawać – prawie połowa z nas je ma. Wyróżnia się dwa główne typy:

• Polipy hiperplastyczne są małe, rosną w pobliżu końca jelita grubego i nie przekształcają się w raka.

• Polipy gruczolakowate dotyczą większej liczby osób. Jeśli są duże, istnieje większe prawdopodobieństwo, że staną się rakiem, ale zwykle trwa to latami. Większość pozostaje nienowotworowa.

3 z 14

Polipy jelita grubego: Diagnostyka i leczenie

Podczas kolonoskopii lekarz za pomocą narzędzia wprowadza do odbytu małą kamerę, aby móc obejrzeć jelito grube. Jeśli zobaczy polipy, usunie je. Wyśle także fragment do laboratorium, aby obejrzeć go pod mikroskopem. Dzięki temu procesowi, zwanemu biopsją, lekarz będzie wiedział, czy polip jest rakiem. Jeśli lekarz wcześnie wykryje i usunie polipy, prawdopodobieństwo zachorowania na raka jest mniejsze. Może on pomóc w podjęciu decyzji, kiedy należy to zrobić, ale większość ludzi powinna poddać się kolonoskopii w celu wykrycia polipów po 50. roku życia.

4 z 14

Polipy osłuchowe

Te przypominające winogrona skupiska rosną w uchu środkowym lub przewodzie słuchowym. Często są czerwone i łatwo krwawią przy dotknięciu. Czasami mogą być nowotworowe. Na początku lekarz może mieć trudności z określeniem, czy wyrosły one same z siebie, czy też zostały spowodowane przez infekcję lub inne schorzenie.

5 z 14

Polipy osłuchowe: Diagnostyka i leczenie

Jeśli lekarz uzna, że polipy są wynikiem infekcji, może przepisać antybiotyki, aby się ich pozbyć. Jeśli to nie pomoże, lekarz może wyciąć niewielki fragment i obejrzeć go pod mikroskopem, aby sprawdzić, czy nie jest on nowotworowy. Jeśli nie znikną, prawdopodobnie konieczna będzie operacja, aby się ich pozbyć.

6 z 14

Polipy nosa

Większość z nich to zmiany nienowotworowe. Pojawiają się w przewodach nosowych lub zatokach, gdy wyściółka jest w stanie zapalnym i obrzękniętym przez dłuższy czas. Mogą one osłabiać zmysł smaku i węchu, powodować katar, ból głowy i chrapanie. Często powiększają się na tyle, że powodują infekcje lub utrudniają oddychanie.

7 z 14

Polipy nosa: Diagnostyka i leczenie

Lekarz może podejrzewać, że pacjent ma polipy z powodu występujących objawów. Aby się upewnić, może on zajrzeć do nosa za pomocą narzędzia zwanego endoskopem nosowym. W ich usunięciu mogą pomóc leki, które można połknąć lub rozpylić do nosa. W przypadku infekcji pomocne mogą być antybiotyki. Jeśli te środki nie działają, lekarz może użyć endoskopu do usunięcia polipów. Jeśli jednak polipy są duże, konieczna może być bardziej skomplikowana operacja.

8 z 14

Polipy macicy

Polipy te, znane również jako polipy endometrialne, rosną w wyściółce macicy. Niektóre z nich są połączone cienką szypułką (nazywane są szypułkowymi). Inne wyrastają z szerokiej podstawy (tzw. sessile). Mają okrągły kształt i mogą być tak małe jak ziarno sezamu lub tak duże jak piłka golfowa. Zazwyczaj są nienowotworowe, ale mogą zmieniać miesiączkę lub utrudniać zajście w ciążę.

9 z 14

Polipy macicy: Diagnostyka i leczenie

W ustaleniu, czy u pacjentki występują polipy, mogą pomóc lekarzowi, oprócz badania, szczegółowe informacje dotyczące cyklu miesięcznego – jak długi, jak częsty, ile krwi, plamienia między miesiączkami. Lekarz może obejrzeć macicę lub usunąć jej fragment w celu przeprowadzenia badania. Jeśli nie występują żadne objawy, leczenie może nie być konieczne. Ale jeśli polipy powodują obfite krwawienia, problemy z zajściem w ciążę lub pojawiają się po menopauzie, lekarz będzie chciał je usunąć. Leki mogą złagodzić objawy, ale tylko operacja może usunąć polipy.

10 z 14

Polip strun głosowych

Jest to nienowotworowa narośl lub zmiana na osłonie strun głosowych. Zwykle rośnie tylko po jednej stronie struny głosowej. Głos może być zachrypnięty, niższy niż zwykle lub łamać się w środku zdania. Mówienie lub śpiewanie może wymagać większego wysiłku lub siły.

11 z 14

Polip strun głosowych: Diagnoza i leczenie

Lekarz będzie chciał poznać pełną historię problemów z głosem. Może on wprowadzić rurkę przez usta, aby obejrzeć struny głosowe. Sprawdzi, czy nie masz refluksu, alergii i problemów hormonalnych. Wszystkie te czynniki mogą powodować pogorszenie problemów z głosem. Uspokojenie głosu i specjalne ćwiczenia wokalne mogą być wszystkim, czego potrzebujesz, aby uzyskać poprawę. Zależy to częściowo od tego, w jaki sposób używasz głosu. Profesjonalni śpiewacy mogą potrzebować operacji.

12 z 14

Polipy żołądka

Nazywane również polipami żołądka, tworzą się na wyściółce żołądka. Większość z nich nie staje się nowotworowa, ale niektóre typy zwiększają prawdopodobieństwo zachorowania na tę chorobę w przyszłości. Często nie powodują one żadnych objawów. Lekarz zwykle znajduje je podczas badania z innego powodu.

13 z 14

Polipy żołądka: Diagnostyka i leczenie

Jeśli lekarz podejrzewa polipy, obejrzy żołądek za pomocą narzędzia zwanego endoskopem. Jeśli zauważy rodzaj polipa zwany gruczolakiem, który może przekształcić się w raka, może go usunąć lub pobrać wycinek do zbadania. Lekarz może zbadać go pod kątem obecności bakterii H. pylori, które są powiązane z polipami żołądka, i przepisać antybiotyki, jeśli je posiadasz. W przypadku małych polipów, które nie są gruczolakami, lekarz może je po prostu obserwować, aby zobaczyć, co się stanie. Duże polipy będą prawdopodobnie usuwane.

Udostępnij na Facebooku Udostępnij na Twitterze Udostępnij na Pintereście