Lekarz mówi ci.

Naukowcy od lat badają rolę witaminy D w walce z rakiem. Przyjrzeliśmy się najnowszym wynikom badań, aby pomóc Ci oddzielić mity od faktów.

Kilkadziesiąt lat temu naukowcy zauważyli pewną prawidłowość: mieszkańcy bardziej nasłonecznionych części świata mieli niższe wskaźniki zachorowań na raka i mniej zgonów z powodu tej choroby niż mieszkańcy miejsc, gdzie słońca było mniej.

Aby wyjaśnić tę różnicę, naukowcy zaczęli badać wpływ witaminy D, składnika odżywczego, który organizm wytwarza, gdy światło słoneczne dociera do skóry.

Po latach badań nadal nie ma jednoznacznych odpowiedzi na pytanie, czy witamina D może zapobiegać rakowi lub odgrywać rolę w jego leczeniu. Naukowcy dowiedzieli się jednak do tej pory kilku rzeczy na temat tego związku i nadal go badają. Oto kilka popularnych mitów i faktów na temat witaminy D i raka.

Mit: Witamina D może zapobiegać wszystkim nowotworom.

Nie ma wystarczających dowodów, aby zalecać podawanie witaminy D w przypadku każdej postaci choroby. W jednym z dużych badań stwierdzono, że przyjmowanie witaminy D3 i wapnia nie zmniejszyło ogólnego ryzyka zachorowania na raka u zdrowych kobiet po menopauzie.

Ponadto, gdy naukowcy dokonali przeglądu wyników kilku badań, stwierdzili, że witamina D nie wydaje się obniżać szans na zachorowanie na kilka rodzajów raka, w tym:

• Rak żołądka

• Rak prostaty

• Rak przełyku, przewodu łączącego jamę ustną z żołądkiem

?

Fakt: Witamina D wykazuje obiecujące działanie w przypadku raka jelita grubego.

Naukowcy przeprowadzili wiele badań na temat roli witaminy D w raku jelita grubego. Wyniki nie są całkowicie spójne, ale w wielu badaniach stwierdzono, że wyższy poziom witaminy D wiąże się z mniejszą szansą zachorowania na tę chorobę.

Badania kliniczne wciąż analizują ten związek, w tym wpływ witaminy na osoby, które przyjmują ją wraz z leczeniem raka jelita grubego.

Mit: Kobiety powinny przyjmować witaminę D, aby zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka piersi.

Witamina D może obniżyć ryzyko zachorowania u niektórych kobiet, ale badania wykazują, że nie zapobiega ona rakowi piersi w ogóle. Kobiety, u których poziom witaminy D jest niski, mogą odnieść więcej korzyści z jej przyjmowania niż inne.

Inne wyniki badań wiążą niski poziom witaminy D z wyższym ryzykiem zachorowania na raka piersi.

• Wśród kobiet we wczesnym stadium choroby, te z niskim poziomem witaminy D były bardziej narażone na późniejsze nawroty raka niż kobiety z prawidłowym poziomem witaminy D. Kobiety z niskim poziomem witaminy D miały również większe szanse na śmierć z powodu choroby.

• Kobiety z prawidłowym poziomem witaminy D miały o 63% mniejsze szanse zachorowania na raka piersi niż kobiety, które nie miały jej wystarczająco dużo.

• U myszy zbyt mała ilość witaminy D zdawała się wspomagać wzrost komórek raka piersi.

?

Fakt: Wiele osób ma niski poziom witaminy D i może potrzebować suplementu.

Na całym świecie prawie 50% ludzi nie otrzymuje wystarczającej ilości witaminy D. Ponieważ jest ona tak ważna dla wielu aspektów zdrowia – w tym może zapobiegać niektórym nowotworom – przyjmowanie suplementu witaminy D może przynieść pewne korzyści.

Zanim wybierzesz się do sklepu z witaminami, zapytaj lekarza, czy przyjmowanie witaminy D jest dla Ciebie bezpieczne. Jeśli przyjmujesz leki, może to wpłynąć na ich działanie. Lekarz może również zlecić badanie krwi, aby sprawdzić, ile witaminy D masz w organizmie. Pomoże to ustalić dawkę odpowiednią dla Twojego organizmu.

Wreszcie, jeśli obawa przed rakiem jest głównym powodem, dla którego chcesz przyjmować witaminę D, również powiedz o tym swojemu lekarzowi. Prawdą jest, że istnieją obiecujące wyniki badań nad witaminą D w przypadku niektórych rodzajów raka, takich jak rak jelita grubego i piersi. Powinieneś jednak dowiedzieć się także o innych sprawdzonych sposobach zmniejszenia ryzyka zachorowania na raka. Jednym z najlepszych sposobów jest upewnienie się, że wykonujesz potrzebne badania przesiewowe w momencie, gdy zaleci je lekarz. Dzięki temu zwiększysz swoje szanse na wczesne wykrycie ewentualnych problemów.

Te silne leki mogą leczyć raka, ale mogą też powodować skutki uboczne. Wypróbuj poniższe wskazówki, jak sobie z nimi radzić i o których z nich powinien wiedzieć twój lekarz.

Immunoterapia ma dobre wyniki w zmniejszaniu nowotworów, ale może powodować skutki uboczne. Różnią się one w zależności od osoby, więc trudno przewidzieć, jak będziesz się czuł po leczeniu. Warto jednak zapoznać się z tymi objawami, aby lepiej przygotować się do rozpoczęcia terapii.

Skutki uboczne leków stosowanych w immunoterapii

Najczęstszym skutkiem ubocznym stosowania leków do immunoterapii są reakcje skórne. Jeśli lek podawany jest przez kroplówkę, może wystąpić ból, obrzęk, zaczerwienienie, swędzenie lub wysypka w miejscu, w którym rurka wchodzi do żyły. Inne rodzaje reakcji skórnych to wysypka grudkowa lub trądzikopodobna oraz suchość skóry.

Immunoterapia może również powodować inne problemy. Jednak w większości przypadków problemy te można leczyć.

Zmęczenie: Wiele osób rozpoczynających immunoterapię mówi, że czuje się bardzo zmęczona. Twój organizm przechodzi przez wiele etapów, więc daj sobie dużo szans na odpoczynek. Jednocześnie warto pozostać aktywnym i dbać o to, by jeść wystarczająco dużo zdrowej żywności. Jeśli nadal czujesz się wyczerpany, zapytaj lekarza, czy nie pomogłyby Ci leki.

Ból jamy ustnej i gardła: W jamie ustnej mogą pojawić się czerwone lub białe plamy, które bolą. Po każdym posiłku i przed snem należy delikatnie umyć zęby miękką szczoteczką do zębów. Następnie przepłucz jamę ustną 8 uncjami wody z 1/2 łyżeczki soli lub sody oczyszczonej. Nie używaj płynów do płukania jamy ustnej zawierających alkohol. Może to spowodować nasilenie bólu jamy ustnej.

Biegunka lub ból brzucha: Lekarz może przepisać Ci lek, który spowolni biegunkę lub rozluźni ściany jelit, dzięki czemu przestaną się one kurczyć. Należy także pić dużo wody i innych płynów. Odwodnienie spowoduje gorsze samopoczucie.

Nudności: Lek przeciw nudnościom może uspokoić żołądek, ale należy przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących sposobu jego przyjmowania. Może być potrzebna jedna dawka, zanim pojawi się złe samopoczucie. Można też jeść mdłe potrawy, takie jak krakersy lub zimne potrawy, które nie mają silnego zapachu. Medytacja lub techniki relaksacyjne mogą także nauczyć Cię, jak radzić sobie z mdłościami.

Wymioty: Konieczne może być zaprzestanie spożywania pokarmów stałych na kilka godzin. Następnie należy popijać wodę, napoje dla sportowców lub klarowne płyny. Jeśli zdarza się to często, lekarz może przepisać lek, który powstrzyma wymioty. Niektórzy ludzie czują się lepiej, stosując terapie nielekowe, takie jak autohipnoza.

Utrata apetytu: Zamiast zmuszać się do jedzenia dużych posiłków, jeśli nie jesteś głodny, jedz często małe posiłki w ciągu dnia.

?

Spróbuj spożywać wysokokaloryczne pokarmy, które są łatwe do pogodzenia, takie jak lody, jogurty i zupy na bazie śmietany. Lekki wysiłek fizyczny przed jedzeniem może również pomóc w zmniejszeniu uczucia głodu.

Zmiany psychiczne: Niektórzy ludzie w trakcie leczenia odczuwają zamglenie mózgu – problemy z myśleniem i pamięcią. Aby sobie z tym poradzić, spróbuj sporządzić codzienną listę rzeczy do zrobienia i trzymaj ją pod ręką, abyś mógł się do niej odwoływać w ciągu dnia. Rób tylko jedno zadanie na raz, zamiast próbować zajmować się wieloma rzeczami naraz. Warto także wyznaczyć w domu miejsce na ważne rzeczy, takie jak kluczyki do samochodu, aby ich nie zgubić.

Objawy grypopodobne: Gorączka, bóle mięśni i bóle głowy występują często po rozpoczęciu immunoterapii i mogą utrzymywać się do 12 godzin. Twój lekarz może podać Ci lek, który ograniczy te skutki uboczne. Należy jednak natychmiast powiadomić lekarza, jeśli masz gorączkę 100,5 F lub wyższą, ból głowy, który nie ustępuje, lub dreszcze.

Niskie ciśnienie krwi i problemy z oddychaniem: Czasami immunoterapia powoduje wyciek płynu z naczyń krwionośnych. Może to spowodować spadek ciśnienia krwi i trudności z oddychaniem. Lekarz może podać ci sterydy, aby temu zapobiec, ale jeśli wystąpi któryś z tych objawów, natychmiast o tym powiedz.

Informuj swojego lekarza

W trakcie immunoterapii istnieje prawdopodobieństwo, że twój układ odpornościowy zacznie atakować inne części ciała oprócz nowotworu. Może to spowodować poważne problemy z płucami, wątrobą, jelitami lub innymi narządami. Z tego powodu bardzo ważne jest, abyś informował swojego lekarza o swoim samopoczuciu. Jeśli opanowanie objawów stanie się zbyt trudne lub pojawią się nowe, lekarz powinien od razu o tym wiedzieć.

W niektórych przypadkach lekarz może podać pacjentowi serię leków (np. sterydów), które na pewien czas wyciszą działanie układu odpornościowego. Złagodzi to skutki uboczne, pozwalając jednocześnie lekom immunoterapeutycznym działać przeciwko nowotworowi.

Dowiedz się o przyczynach, objawach i leczeniu raka brodawkowatego tarczycy, najczęstszego rodzaju nowotworu dotykającego tarczycę.

Rak brodawkowaty tarczycy jest najczęstszym typem raka dotykającym tarczycę – gruczoł w kształcie motyla, który znajduje się tuż poniżej skrzynki głosowej. Jest on wielkości ćwierćdolarówki, ale wytwarzane przez niego hormony pomagają kontrolować funkcjonowanie organizmu, w tym ciśnienie krwi, tętno i temperaturę.

Chociaż informacja o tym, że masz raka brodawkowatego tarczycy może być szokiem, pamiętaj, że jest to wolno rosnący nowotwór, który zazwyczaj można wyleczyć.

Jakie są objawy?

Często nie występują żadne objawy. Można się o tym dowiedzieć dopiero podczas badania obrazowego w związku z innym problemem. Może się też zdarzyć, że podczas rutynowego badania fizykalnego lekarz wyczuje na tarczycy guzek.

Guzki to narośla, które mogą być lite lub wypełnione płynem. Są one bardzo powszechne i często nie powodują żadnych problemów. Jednak około 1 na 20 z nich to guzek nowotworowy.

W miarę powiększania się guzka mogą wystąpić takie objawy, jak:

• Widoczny lub wyczuwalny guzek na szyi

• Trudności z połykaniem (możesz odczuwać ból lub mieć wrażenie, że jedzenie lub tabletki utknęły)

• Ból gardła lub chrypka, które nie ustępują

• Obrzęk węzłów chłonnych na szyi

• Problemy z oddychaniem, zwłaszcza w pozycji leżącej

?

Co to powoduje?

Lekarze nie są pewni. Najczęściej występuje u kobiet poniżej 40 roku życia.

Większe prawdopodobieństwo zachorowania na raka brodawkowatego tarczycy mogą wynikać z następujących czynników:

Pewne uwarunkowania genetyczne. Choroby takie jak rodzinna polipowatość gruczolakowata (FAP), zespół Gardnera i choroba Cowdena mogą zwiększać ryzyko zachorowania.

Wywiad rodzinny. W niewielkiej liczbie przypadków rak brodawkowaty tarczycy występuje w rodzinie.

Radioterapia. Jeśli w dzieciństwie byłeś poddany radioterapii w celu leczenia raka z powodu innego schorzenia, może to zwiększyć Twoje szanse.

Płeć. Rak ten występuje znacznie częściej u kobiet niż u mężczyzn, ale lekarze nie są pewni, dlaczego tak się dzieje.

Jak lekarz może to zbadać?

Aby sprawdzić, czy guzek jest rakiem, konieczne będzie wykonanie kilku różnych badań.

Badanie fizykalne. Lekarz wyczuje nietypowe narośla na szyi i zapyta o ewentualne objawy.

Badania krwi. Może zostać zbadany poziom hormonów tarczycy. Nie powie Ci to, czy masz raka, ale dostarczy więcej informacji na temat funkcjonowania Twojej tarczycy.

Badanie ultrasonograficzne. Badanie to, wykorzystujące fale dźwiękowe do uzyskania obrazu wnętrza ciała, pozwoli Ci dowiedzieć się więcej o występujących u Ciebie guzkach. Lekarz zapozna się z ich kształtem, wielkością i innymi cechami. Dostarczy to ważnych wskazówek, które pozwolą zdecydować, jak poważny jest to problem.

Biopsja. Lekarz użyje bardzo cienkiej igły do pobrania próbki guzka w celu zbadania go pod kątem raka. Zazwyczaj podczas pobierania próbki odczuwalne jest jedynie niewielkie ukłucie.

Prawdopodobnie zostanie to wykonane w przypadku każdego guzka większego niż 1 cm. Guzki z nagromadzonym wapniem, z dużą ilością naczyń krwionośnych lub bez wyraźnych granic stanowią sygnał alarmowy. Podobnie jak nietypowo wyglądające pobliskie węzły chłonne – organy w kształcie fasoli, które pomagają zwalczać infekcje.

Jak się leczy?

Jeśli nowotwór jest bardzo mały, lekarz może zalecić, abyś po prostu obserwował go za pomocą regularnych badań ultrasonograficznych. Jeśli konieczne będzie leczenie, będzie ono przebiegało w następujący sposób:

Operacja. W większości przypadków lekarz usuwa całą tarczycę wraz z węzłami chłonnymi, które mogą sprawiać problemy.

Jeśli rak jest niewielki, można zdecydować się na usunięcie tylko części tarczycy. Jednak nawet w takim przypadku wielu lekarzy uważa, że lepiej jest usunąć ją w całości. Może to usprawnić dalszą opiekę i zmniejszyć prawdopodobieństwo nawrotu raka.

Ablacja jodem radioaktywnym (RAI). Sama operacja może wyleczyć raka, dlatego nie u każdego konieczne jest wykonanie tego zabiegu. Po operacji wykonuje się badania tarczycy. Wyniki pomogą Tobie i Twojemu lekarzowi zdecydować, czy w celu zapobieżenia nawrotowi raka konieczna będzie ablacja RAI.

Jest to zwykle jednorazowy zabieg polegający na zażyciu tabletki z radioaktywnym jodem. Wszystkie pozostałe komórki tarczycy przyjmują jod, który je zabija. Zazwyczaj nie powoduje to skutków ubocznych, ponieważ jod jest wchłaniany tylko przez komórki tarczycy.

Ablację RAI wykonuje się zazwyczaj w przypadku guzków większych niż 4 cm lub w przypadku nowotworu:

• Wyrasta poza tarczycę

• Przemieszcza się do węzłów chłonnych

• Rozprzestrzenia się na inną część ciała

Tabletki hormonalne na tarczycę. Zaczynasz je przyjmować po operacji. Dostarczają one organizmowi hormonów tarczycy, których nie wytwarza on już samodzielnie, ponieważ tarczyca została usunięta. Zazwyczaj przyjmuje się jedną tabletkę dziennie do końca życia.

Tabletka powstrzymuje również organizm przed wytwarzaniem hormonu stymulującego tarczycę (TSH). Jest to hormon pochodzący z przysadki mózgowej, który w normalnych warunkach nakazuje tarczycy rozpoczęcie pompowania hormonów.

Zahamowanie wydzielania TSH jest kluczowym elementem leczenia, ponieważ jeśli pozostały jeszcze jakieś komórki tarczycy, TSH może spowodować ich wzrost. A to zwiększyłoby szanse na powrót raka.

Czy będę potrzebował dalszej opieki?

Tak. Na początku co kilka miesięcy będziesz mieć wykonywane badania krwi, aby sprawdzić poziom hormonów tarczycy i dobrać odpowiednią dawkę leku.

Gdy wszystko się wyrówna, co 6-12 miesięcy będziesz mieć wykonywane badanie ultrasonograficzne i badania krwi. Ma to na celu sprawdzenie, czy nadal masz odpowiednią dawkę leków oraz upewnienie się, że rak nie powrócił.

Dowiedz się, jak Twój lekarz będzie leczył raka nerkowokomórkowego, który rozprzestrzenił się na kości.

Kiedy rak nerkowokomórkowy daje przerzuty, oznacza to, że rozprzestrzenił się z nerki do innych części ciała. Częstym miejscem przemieszczania się tego nowotworu są kości.

Leczenie choroby, która rozprzestrzeniła się na kości, jest trudniejsze, ale nie niemożliwe. Istnieją terapie, które zwalczają komórki nowotworowe w dowolnym miejscu ciała. Inne metody leczenia wzmacniają kości i poprawiają ogólne samopoczucie.

Jak rak wpływa na kości?

Kiedy rak rozprzestrzenia się na kości, może powodować ból i osłabiać je na tyle, że mogą ulec złamaniu. Zbyt duża ilość wapnia we krwi, która ma wiele przyczyn, to niebezpieczny stan zwany hiperkalcemią.

Leczenie raka kości

Niektóre metody leczenia powodują zmniejszenie się nowotworu. Inne chronią kości przed uszkodzeniami, jakie może spowodować nowotwór. A niektóre terapie łagodzą objawy, aby pomóc ci poczuć się lepiej.

Terapia celowana. Leki te są ukierunkowane na substancje, które pomagają komórkom nowotworowym rosnąć i przetrwać. Są one zaprojektowane tak, aby zabijać raka bez szkody dla zdrowych komórek.

Inhibitory kinazy tyrozynowej (TKI) celują w białka, które pomagają komórkom nowotworowym i ich naczyniom krwionośnym rosnąć. Do leków tych należą:

• Aksytynib (Inlyta)

• Kabozantynib (Cabometyx)

• Lenwatynib (Lenvima)

• Pazopanib (Votrient)

• Sorafenib (Nexavar)

• Sunitinib (Sutent)

Bevacizumab (Avastin) to kolejny rodzaj terapii celowanej. Blokuje on białko o nazwie VEGF, które pomaga guzom w tworzeniu nowych naczyń krwionośnych.

Inhibitory mTOR zwalczają białko mTOR, które pomaga komórkom nowotworowym rosnąć. Należą do nich ewerolimus (Afinitor) i temsirolimus (Torisel).

Immunoterapia. Leki te, nazywane również terapią biologiczną, wykorzystują substancje wytwarzane w laboratorium lub przez Twój organizm do walki z rakiem nerki. Wyróżnia się kilka rodzajów:

• Interleukina-2

• Interferon alfa

• Inhibitory punktów kontrolnych, takie jak niwolumab (Opdivo)

Promieniowanie. W tej metodzie leczenia urządzenie emituje wysokoenergetyczne promienie rentgenowskie, które zabijają komórki nowotworowe wewnątrz organizmu. Może złagodzić ból w kościach. Może także zapobiegać złamaniom słabych kości. Jeśli masz już złamanie, zabicie komórek nowotworowych za pomocą promieniowania pomoże w szybszym gojeniu się kości.

Operacja usunięcia nowotworu z kości może złagodzić ból, zapobiec złamaniom i ułatwić poruszanie się.

Leki wzmacniające kości. Kilka leków może wzmocnić kości, zapobiec bólowi i złamaniom.

• Bisfosfoniany. Leki takie jak kwas zoledronowy (Zometa) spowalniają pracę komórek, które rozkładają kości. Mogą one spowolnić uszkodzenie kości, zapobiec złamaniom i obniżyć ilość wapnia we krwi.

• Denosumab (Xgeva). Podobnie jak bisfosfoniany, pomaga zapobiegać rozpadowi kości i złamaniom.

Jak radzić sobie z objawami

Opieka paliatywna może złagodzić takie objawy, jak ból, zmęczenie i nudności. Leczenie to nie wyleczy raka, ale może pomóc poczuć się lepiej. Podczas opieki paliatywnej możesz nadal korzystać z innych metod leczenia raka.

Opieka paliatywna może obejmować:

• Chirurgia

• Promieniowanie

• Leki przeciwbólowe i inne leki

• Techniki relaksacyjne

• Wsparcie emocjonalne

Zapytaj swojego lekarza, czy szpital lub ośrodek onkologiczny oferuje usługi opieki paliatywnej.

Życie z rakiem w kościach

Jeśli wiesz, że rak rozprzestrzenił się na kości, to naturalne, że możesz czuć się zaniepokojony lub przestraszony. Upewnij się, że rozumiesz wszystkie możliwości leczenia. Jeśli nie masz pewności co do sposobu leczenia zaleconego przez lekarza, poproś o drugą opinię.

Jeśli wypróbowałeś już kilka metod leczenia, ale nie powstrzymały one rozwoju raka, zapytaj lekarza o możliwość wzięcia udziału w badaniu klinicznym. W ramach takich badań testuje się nowe metody leczenia raka nerkowokomórkowego. Są one często sposobem na wypróbowanie nowej terapii, która nie jest dostępna dla wszystkich. Twój lekarz może powiedzieć Ci, czy jedno z takich badań może być dla Ciebie odpowiednie.

Dowiedz się, jak się rozprzestrzenia, jak będziesz się czuł i co możesz zrobić, aby o siebie zadbać.

Kiedy dowiadujesz się, że masz przerzutowego raka nerkowokomórkowego, może to być dla ciebie trudne do przyjęcia. Pomocne może być dowiedzenie się więcej o tym schorzeniu, aby wiedzieć, czego się spodziewać.

Rak nerkowokomórkowy jest najczęstszym rodzajem raka nerki. Zazwyczaj rozpoczyna się jako guz w jednej z nerek. Podobnie jak inne nowotwory, może on rozprzestrzeniać się na inne części ciała. Wtedy lekarze nazywają go przerzutowym. Możesz również usłyszeć, że jest to rak nerki w IV stadium.

Czasami lekarze są w stanie go wyleczyć. Częściej jednak leczenie polega na spowolnieniu rozwoju choroby i łagodzeniu objawów, aby pomóc Ci czuć się jak najlepiej.

Jak rozprzestrzenia się rak nerki?

W miarę wzrostu guza rozprzestrzenia się on na tłuszcz lub główne naczynia krwionośne wokół nerki. Może również wkradać się do nadnercza, które znajduje się na samej górze narządu.

Stamtąd może rozprzestrzeniać się dalej:

• Krew. Komórki nowotworowe, które dostaną się do naczyń krwionośnych, mogą przemieszczać się do wielu części ciała poprzez żyły i tętnice.

• Układ limfatyczny. Jest to sieć biegnąca przez całe ciało, podobnie jak naczynia krwionośne. Pomaga w walce z chorobami. Komórki rakowe, które dostaną się do węzłów chłonnych, mogą zostać przeniesione do innych narządów.

Rak nerki najczęściej rozprzestrzenia się do płuc i kości, ale może także dotrzeć do mózgu, wątroby, jajników i jąder.

Ponieważ we wczesnym stadium rak nie daje żadnych objawów, może się rozprzestrzenić, zanim jeszcze zdążysz się zorientować, że go masz. Jeśli zostanie wykryty wcześnie, ale leczenie nie usunie wszystkich komórek nowotworowych, może powrócić w nerce lub w innym miejscu.

Jak będę się czuł?

Objawy raka nerki są różne dla każdej osoby. W większości przypadków w moczu będzie widoczna krew. Możesz czuć się ogólnie chory, zmęczony i jakbyś nie chciał dużo jeść. Możesz też mieć:

• gorączkę, która pojawia się i znika

• Guzek w brzuchu

• Nocne poty, tak obfite, że trzeba zmienić ubranie lub prześcieradło

• Ból pleców lub boku, który nie chce ustąpić

• Utrata wagi bez powodu

Objawy mogą pojawić się także w miejscach, gdzie nowotwór się rozprzestrzenił. Jeśli nowotwór znajduje się w jednej z kości, możesz odczuwać ból w tym miejscu. W płucach może powodować kaszel lub problemy z oddychaniem.

Co mogę zrobić?

Po pierwsze, wspólnie z lekarzem ustalcie, jak najlepiej leczyć chorobę. Nawet jeśli nie da się jej wyleczyć, możliwe jest spowolnienie jej rozwoju i łagodzenie objawów za pomocą operacji, leków i innych metod leczenia.

Możesz także zrobić wiele na własną rękę, aby poczuć się lepiej fizycznie i emocjonalnie:

Zachowaj równowagę. Choroba nowotworowa, a nawet niektóre metody jej leczenia, mogą cię wykończyć. Staraj się, aby twoje dni były proste i oszczędzaj energię na ważne zajęcia. Nie wstydź się też odpoczywać, kiedy tego potrzebujesz.

Mów o swoich objawach. Twój lekarz może pomóc w przypadku wielu problemów związanych z rakiem i jego leczeniem, takich jak zaparcia, rozstrój żołądka i ból. Ale tylko wtedy, gdy powiesz coś na ten temat. Często odwiedzaj swojego lekarza, aby uzyskać potrzebną Ci opiekę.

Bądź aktywny. Ćwiczenia fizyczne dodają energii i pomagają zwalczać niepokój, depresję i stres. Zapytaj swojego lekarza, co możesz bezpiecznie robić.

Dbaj o swoje ciało. Oprócz regularnych ćwiczeń, staraj się stosować zdrową dietę i odpoczywaj, ile potrzebujesz. Jeśli nie czujesz się na siłach, aby jeść dużo, pomocny może okazać się dietetyk.

Znajdź sposoby na relaks. To poprawi Twój nastrój i zwiększy energię. Znajdź czas na przeczytanie książki, pójście na spacer, zadzwonienie do przyjaciela, skorzystanie z masażu lub medytację. Albo wszystkie powyższe. Wybierz to, co najlepiej na Ciebie działa.

Bądź w kontakcie. Rodzina i przyjaciele mogą pomóc w radzeniu sobie z mieszanką uczuć, które może wywołać rak. Mogą również załatwiać sprawy, dotrzymywać Ci towarzystwa i podnosić na duchu. Możesz także spróbować pójść do terapeuty lub zapisać się do grupy wsparcia. Czasami łatwiej jest rozmawiać z osobami, które nie są ci tak bliskie.

Współpracuj z lekarzem i staraj się zachować pozytywne nastawienie. Obecnie istnieje więcej sposobów leczenia tego schorzenia niż kiedykolwiek wcześniej. Lekarz może pomóc Ci zastanowić się, które z nich są dla Ciebie najlepsze.

Kilka leków do immunoterapii może pomóc osobom z tym typem zaawansowanego raka.

Jeśli u Ciebie lub kogoś, kogo kochasz, zdiagnozowano ten rodzaj raka, możesz chcieć dowiedzieć się więcej o tym sposobie leczenia.

Co to jest immunoterapia?

Immunoterapia wykorzystuje Twój układ odpornościowy do walki z rakiem. Może ona sprawić, że Twój układ odpornościowy będzie zachowywał się w inny sposób, dzięki czemu będzie atakował komórki nowotworowe. Niektóre rodzaje immunoterapii działają w ten sposób, że dają układowi odpornościowemu narzędzia, które pomagają mu niszczyć raka.

W porównaniu z chemioterapią i radioterapią, immunoterapia jest nowszym rodzajem leczenia. Lekarze i naukowcy wciąż pracują nad stworzeniem różnych rodzajów leków do immunoterapii i ustaleniem, kto może z nich skorzystać.

Immunoterapia przerzutowego HNSCC

FDA zatwierdziła trzy leki do immunoterapii w leczeniu tej choroby:

Nivolumab (Opdivo). Lek ten jest rodzajem leku zwanym inhibitorem punktów kontrolnych. Układ odpornościowy pacjenta wykorzystuje białka zwane punktami kontrolnymi, aby odróżnić zdrowe komórki od komórek inwazyjnych, które należy zniszczyć. Komórki nowotworowe wykorzystują te punkty kontrolne, aby się ukryć i uniknąć ataku. Leki z grupy inhibitorów punktów kontrolnych blokują te białka, dzięki czemu organizm może znaleźć i zniszczyć komórki nowotworowe.

Lekarze podają niwolumab osobom z przerzutowym HNSCC, które próbowały chemioterapii, ale u których choroba pogorszyła się w trakcie lub po zakończeniu leczenia.

Pembrolizumab (Keytruda). Inny inhibitor punktu kontrolnego, lek ten jest również stosowany u osób, u których HNSCC powrócił w trakcie lub po chemioterapii.

Cetuximab (Erbitux). Lek ten składa się z wytworzonych w laboratorium białek układu odpornościowego, zwanych przeciwciałami monoklonalnymi, które mają za zadanie atakować tę część komórki nowotworowej, która pomaga jej rosnąć i dzielić się. Możesz otrzymać cetuximab wraz z radioterapią lub chemioterapią.

Naukowcy testują inne immunoterapie przerzutowego HNSCC w ramach badań klinicznych. Badania kliniczne przeprowadza się, gdy naukowcy uważają, że nowy lek lub nowy sposób stosowania leku może pomóc niektórym osobom. Testują go na niewielkiej liczbie ochotników. Pomaga to badaczom ustalić, jak dobrze działają te terapie i kto powinien je stosować. Jeśli badania wykażą, że lek jest skuteczny, FDA rozważy dopuszczenie go do stosowania w leczeniu choroby, na której był testowany.

Czy immunoterapia jest dla Ciebie odpowiednia?

Lekarz porozmawia z pacjentem o tym, czy immunoterapia może stanowić opcję w przypadku jego choroby. Jeśli uzna, że mógłbyś odnieść korzyści z leku, który jest w fazie badań klinicznych, pomoże Ci zgłosić się do takiego badania.

Jak w przypadku każdego leczenia raka, Twój lekarz i zespół medyczny będą uważnie obserwować Twój stan zdrowia w trakcie immunoterapii. Jeśli leczenie nie przyniesie oczekiwanych przez Ciebie i Twojego lekarza rezultatów, Twój zespół medyczny będzie współpracował w celu znalezienia innych metod leczenia, które mógłbyś wypróbować. Może to obejmować inne formy immunoterapii lub inne metody leczenia, takie jak radioterapia lub chemioterapia.