Lekarz mówi ci.

Istnieje wiele powodów, dla których możesz odczuwać ból ręki, takich jak choroba zwyrodnieniowa stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie ścięgien, palec wskazujący lub przykurcz Dupuytrena. Pokaz slajdów przygotowany przez lekarza pomoże Ci dowiedzieć się, dlaczego takie problemy występują i co możesz zrobić, aby sobie z nimi poradzić.

1/14

Dochodzi do niego, gdy uszkodzisz lub zużyjesz gładką substancję zwaną chrząstką, która pokrywa końce kości w stawie. Staw staje się opuchnięty, bolesny, sztywny i trudno nim poruszać. Najczęstsze miejsca występowania choroby zwyrodnieniowej stawów rąk to stawy palców oraz obszar styku kciuka i nadgarstka. Odpoczynek, szyny, leki przeciwzapalne i specjalne ćwiczenia dłoni mogą złagodzić objawy. W ciężkich przypadkach lekarz może zasugerować zabieg chirurgiczny.

Reumatoidalne zapalenie stawów

2/14

Choroba ta wpływa na komórki, które mają za zadanie smarować stawy. Ta „tkanka maziowa” staje się obrzęknięta i zużywa chrząstki oraz kości. Stan zapalny może również rozprzestrzenić się na ścięgna, które łączą kości z mięśniami. Lekarz może pomóc w opanowaniu bólu i sztywności za pomocą leków, zastrzyków steroidowych, a w rzadkich przypadkach – zabiegu chirurgicznego.

Zespół cieśni kanału nadgarstka (Carpal Tunnel Syndrome)

3/14

Nerw pośrodkowy, naczynia krwionośne i ścięgna przechodzą przez przejście w nadgarstku zwane tunelem nadgarstka. Jeśli obrzęk wewnątrz tunelu naciska na nerw, może wystąpić ból, drętwienie, mrowienie i osłabienie chwytu. Lekarz lub fizykoterapeuta może pomóc poprawić objawy za pomocą szyny, zastrzyków sterydowych lub pomóc zmienić sposób używania rąk.

Neuropatia obwodowa

4/14

Z czasem wysoki poziom cukru we krwi może uszkodzić nerwy, które wysyłają sygnały bólowe do mózgu, a także drobne naczynia krwionośne, które je odżywiają. Może wystąpić ból, mrowienie, pieczenie i drętwienie rąk, które mogą stać się wrażliwe nawet na lekki dotyk. Lekarz może pomóc w opanowaniu objawów za pomocą leków, zmiany diety i ćwiczeń fizycznych. Może również leczyć cukrzycę lub inne schorzenie, które może być przyczyną problemu.

Zapalenie torebki stawowej De Quervaina

5/14

Możesz zauważyć stan zapalny i ból kciuka oraz nadgarstka, zwłaszcza gdy coś chwytasz lub przekręcasz. Dzieje się tak, gdy tunel zwany pierwszym przedziałem rozcięgna podeszwowego zwęża się lub gdy pogrubiają się znajdujące się w nim ścięgna. Przyczyną mogą być powtarzające się lub nowe ruchy ręką. Mogą to być również zmiany hormonalne. Lekarz może zastosować szyny i leki przeciwzapalne, a w niektórych przypadkach – zabieg chirurgiczny.

Zapalenie ścięgien

6/14

Ścięgna, sznurki, które łączą małe mięśnie ręki z kośćmi, powoli zużywają się i ulegają zapaleniu. Może boleć Cię dłoń lub palce, a ból może przesuwać się w górę ramienia. Można go leczyć za pomocą lodu, podkładek grzewczych, szyn, niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) oraz specjalnych ćwiczeń zalecanych przez lekarza lub fizykoterapeutę.

Torbiel ganglionowa

7/14

Jest to guzek wypełniony płynem, najczęściej na górnej lub dolnej części nadgarstka lub u podstawy palca. Może on zmieniać swoją wielkość, a nawet zniknąć. Można stosować leki przeciwzapalne w celu zmniejszenia bólu oraz szyny w celu powstrzymania pewnych ruchów. W poważniejszych przypadkach lekarz może zasugerować zdrenowanie go za pomocą igły lub, w niektórych przypadkach, zabieg chirurgiczny.

Złamanie

8/14

Jest to złamanie lub pęknięcie jednej lub więcej kości w ręce, często w wyniku upadku lub upuszczenia czegoś na rękę. Ręka może boleć i puchnąć, a poruszanie się może sprawiać trudności. Może nawet wystąpić zmiana kształtu. Lekarz zazwyczaj może naprawić złamanie za pomocą gipsu lub szyny, ale w przypadku poważniejszych złamań konieczna może być operacja.

Skręcenie

9/14

Więzadła, czyli tkanka łącząca kości, mogą ulec rozerwaniu, często w wyniku wyciągnięcia ręki w celu przerwania upadku. Zwykle dotyczy to stawu kciuka lub środkowych knykci palców. Porozmawiaj z lekarzem, jeśli masz problemy z używaniem ręki, ból jest poważny lub trwa dłużej niż kilka dni. W pozostałych przypadkach należy stosować zasadę RICE – odpoczynek, lód, ucisk (bandaż) i uniesienie (podniesienie) – aby zmniejszyć ból i obrzęk.

Nadwyrężenie

10/14

Dochodzi do naderwania mięśnia lub ścięgna, często ścięgna, które łączy mięsień przedramienia z kośćmi palców. Do urazu może dojść nagle podczas upadku lub powoli z upływem czasu, zwłaszcza jeśli często używasz rąk w pracy, podnosząc je, pisząc na klawiaturze lub budując. W krótkim okresie czasu należy zastosować leczenie RICE, a jeśli ból jest poważny lub nie ustępuje, należy udać się do lekarza.

Palec spustowy

11/14

Czasami ścięgno, które pomaga poruszać jednym z palców, może wytworzyć pewien rodzaj węzła lub jego gładka wyściółka może spuchnąć. Może to utrudniać posługiwanie się nim bez bólu lub powodować uczucie, że coś „łapie”. Palec może nawet utknąć w zgiętej pozycji. Czasami pomagają szyny i leki przeciwzapalne, ale może być konieczna operacja, aby skorygować problem.

Przykurcz Dupuytrena

12/14

Tkanka znajdująca się tuż pod skórą grubieje bardziej niż powinna w obrębie dłoni i palców. W tym obszarze możesz zauważyć małe zgrubienia, dziury i linie. Może to powodować, że palce zginają się w kierunku dłoni. Zwykle nie jest to bolesne, ale w poważnych przypadkach lekarz może zasugerować zastrzyki lub zabieg chirurgiczny.

Podagra

13/14

Produkt odpadowy zwany kwasem moczowym gromadzi się i tworzy kryształy, często w dużym palcu u nogi, ale czasami także w dłoni i nadgarstku. Powoduje to silny ból i obrzęk. Lekarz może pomóc w leczeniu ataku choroby za pomocą odpoczynku i leków. Zmiany w diecie i ćwiczeniach fizycznych, wraz z lekami, mogą zmniejszyć przyszłe ataki i inne problemy związane z podagrą.

Zjawisko Raynauda

14/14

Naczynia krwionośne w dłoniach nadmiernie reagują na niską temperaturę lub stres. Podczas ataku zwężają się i ograniczają dopływ krwi. Może to spowodować, że palce rąk i nóg będą zimne i zdrętwiałe. Mogą one nawet stać się białe lub niebieskie. Po przywróceniu dopływu krwi mogą zacząć mrowić i boleć. Niektóre leki mogą złagodzić objawy i zapobiec uszkodzeniu tkanek. W rzadkich przypadkach lekarz może zasugerować zabieg chirurgiczny.

Ćwiczenia mogą pomóc w złagodzeniu objawów zespołu cieśni nadgarstka. Poznaj najlepsze ćwiczenia na zespół cieśni nadgarstka, dowiedz się, jak zacząć i w jaki sposób mogą one pomóc.

Pewne ćwiczenia mogą pomóc osobom z przypadkami o niewielkim lub średnim nasileniu poprawić objawy i uniknąć operacji kanału nadgarstka. Ćwiczenia te przynoszą najsilniejsze efekty, jeśli są wykonywane w połączeniu z innymi nieoperacyjnymi metodami leczenia, takimi jak zmiana zachowań, które doprowadziły do powstania zespołu lub noszenie szyn na nadgarstek. Ćwiczenia cieśni nadgarstka są również czasami zalecane po operacji cieśni nadgarstka, aby zapobiec powstawaniu wewnętrznych blizn.

Jeśli podczas wykonywania tych ćwiczeń odczuwasz znaczny ból, zrezygnuj z nich lub całkowicie je przerwij i poinformuj o tym swojego lekarza. Jeśli nie jesteś pewien, czy powinieneś wykonywać te ćwiczenia, zapytaj swojego lekarza.

Ćwiczenia na cieśń nadgarstka

1. Obroty nadgarstków

Obracaj nadgarstki, poruszając tylko dłońmi w górę, w dół, w lewo i w prawo. Powtórz do czterech razy.

2. Rozciąganie palców

Rozszerzamy szeroko palce, a następnie rozluźniamy je i powtarzamy maksymalnie cztery razy.

3. Rozciąganie kciuka

Używając przeciwnej ręki, przesuń kciuk do tyłu, aż poczujesz delikatne rozciąganie. Powtórz ćwiczenie maksymalnie cztery razy.

4. Rozciąganie w modlitwie

Krok 1: Połóż dłonie pod brodą w pozycji modlitewnej.

Krok 2: Opuść ręce do talii, aż poczujesz umiarkowane rozciąganie. Wytrzymaj do 30 sekund. Powtórz ćwiczenie od dwóch do czterech razy.

5. Rozciąganie zginaczy nadgarstka

Niektórzy eksperci zalecają wykonywanie tego ćwiczenia kilka razy dziennie. Warto je wykonywać przed każdą czynnością, która może nasilać objawy cieśni nadgarstka.

Krok 1: Wyciągnij dłoń przed siebie, stroną dłoniową skierowaną do góry.

Krok 2: Zegnij rękę do tyłu w kierunku podłogi, rozciągając nadgarstek od strony dłoniowej.

Krok 3: Drugą ręką zegnij rękę jeszcze bardziej do tyłu, pogłębiając rozciąganie. Wytrzymaj do 30 sekund. Powtórz ćwiczenie na każdej ręce od dwóch do czterech razy.

6. Rozciąganie prostowników nadgarstka

Eksperci zalecają wykonywanie tego ćwiczenia kilka razy dziennie, zwłaszcza przed czynnościami prowadzącymi do nasilenia dolegliwości związanych z cieśnią nadgarstka.

Krok 1: Wyciągnij dłoń przed siebie, stroną dłoniową skierowaną w dół.

Krok 2. Zegnij rękę do przodu w kierunku podłogi, rozciągając grzbiet nadgarstka.

Krok 3. Drugą ręką pochyl rękę jeszcze bardziej do przodu, zwiększając rozciąganie, i przytrzymaj do 30 sekund. Powtórz ćwiczenie na każdej ręce od dwóch do czterech razy.

7. Ślizganie nerwu pośrodkowego

Przed wykonaniem tego ćwiczenia przez 15 minut ogrzewaj dłoń i nadgarstek. Następnie przez 20 minut przykładaj okład z lodu. Pomoże to zapobiec obrzękowi. Każdy krok tego ćwiczenia należy przytrzymać od 3 do 7 sekund.

Krok 1: Zaciśnij pięść.

Krok 2: Wyciągnij palce, trzymając kciuk blisko palców.

Krok 3: Zegnij dłoń do tyłu, w kierunku ramienia.

Krok 4: Utrzymując rękę w tej pozycji, wysuń kciuk z dala od palców.

Krok 5: Obróć przedramię tak, aby dłoń była skierowana ku górze.

Krok 6: Drugą ręką odciągnij kciuk do tyłu, pogłębiając rozciąganie. Powtórz 10-15 razy dziennie.

8. Ściągacze ścięgien: Typ 1

Zaleca się również stosowanie ciepła przez 15 minut przed tym ćwiczeniem, a lodu lub zimna przez 20 minut po nim. Każdą z tych pozycji utrzymaj przez 3 sekundy.

Krok 1: Wyciągnij rękę przed siebie, prostując wszystkie palce.

Krok 2: Zwiń palce w taki sposób, by knykcie były skierowane do góry. Palce będą miały kształt haka.

Krok 3: Jeszcze bardziej zwiń palce, zaciskając je w pięść. Powtarzaj 5-10 razy dziennie, po kilka razy dziennie.

9. Ślizgacze ścięgien: Typ 2

Przed przystąpieniem do wykonywania tej czynności, przez 15 minut ogrzewaj nadgarstek i dłoń. Następnie przez 20 minut obkładaj je lodem. Każdą pozycję utrzymuj przez trzy sekundy.

Krok 1: Unieś dłoń przed sobą, prostując wszystkie palce.

Krok 2: Zrób z dłoni blat stołu, zginając palce pod kątem 90 stopni.

Krok 3: Kontynuuj zginanie palców, końce palców zbliżając do dolnej części dłoni.

Uwagi dotyczące bezpieczeństwa

Delikatne uczucie ciągnięcia jest w porządku, ale nie powinieneś odczuwać ostrego bólu podczas wykonywania tych ćwiczeń. W przypadku odczuwania ostrego bólu należy natychmiast przerwać wykonywanie ćwiczenia i skontaktować się z lekarzem lub fizjoterapeutą.

Czy ból ręki może być zespołem cieśni nadgarstka? Zdjęcia lekarskie przedstawiają przyczyny, objawy i możliwości leczenia.

1/19

Tunel nadgarstka to wąskie przejście po stronie dłoniowej nadgarstka, zbudowane z kości i więzadeł. Przez to przejście przechodzi nerw pośrodkowy, który kontroluje czucie i ruchy w kciuku i pierwszych trzech palcach, a także ścięgna palców i kciuka. Gdy nerw ten jest ściśnięty lub uciskany, skutkiem jest drętwienie, mrowienie, osłabienie lub ból ręki, zwane zespołem cieśni nadgarstka.

Objawy: Ból i mrowienie

2/19

Cieśń nadgarstka rozwija się powoli. Na początku dolegliwości mogą być odczuwalne w nocy lub po przebudzeniu się rano. Uczucie to jest podobne do uczucia „szpilek i igieł”, które pojawia się, gdy ręka zasypia. W ciągu dnia ból lub mrowienie może być odczuwalne podczas trzymania przedmiotów, takich jak telefon czy książka, lub podczas prowadzenia samochodu. Potrząsanie lub poruszanie palcami zwykle pomaga.

Objawy: Słabość

3/19

W miarę postępu zespołu cieśni nadgarstka można zauważyć osłabienie kciuka i dwóch pierwszych palców, co może utrudniać zaciskanie pięści lub chwytanie przedmiotów. Może się zdarzyć, że upuścisz przedmioty lub będziesz mieć trudności z wykonywaniem takich czynności, jak trzymanie przyborów kuchennych lub zapinanie guzików koszuli.

Objawy: Problemy z czuciem

4/19

Zespół cieśni kanału nadgarstka może również powodować uczucie drętwienia rąk. Niektórzy ludzie mają wrażenie, że ich palce są spuchnięte, nawet jeśli nie ma obrzęku, lub mogą mieć problemy z odróżnianiem gorąca od zimna.

Co powoduje zespół cieśni nadgarstka?

5/19

Zazwyczaj nie ma jednej, jednoznacznej przyczyny zespołu cieśni nadgarstka. Ponieważ tunel nadgarstka jest wąski i sztywny, w każdym przypadku obrzęku lub stanu zapalnego w tym obszarze nerw pośrodkowy może być uciskany i powodować ból. Objawy mogą występować w jednej lub obu rękach (zazwyczaj objawy pojawiają się najpierw w ręce dominującej).

Kto choruje na zespół cieśni nadgarstka?

6/19

Kobiety są trzy razy bardziej narażone na wystąpienie zespołu cieśni nadgarstka niż mężczyźni. Pewne schorzenia mogą również zwiększać ryzyko zachorowania. Należą do nich:

• Cukrzyca, podagra, niedoczynność tarczycy i reumatoidalne zapalenie stawów

• Ciąża

• Skręcenie lub złamanie nadgarstka

Czy winna może być Twoja praca?

7/19

Panuje powszechne przekonanie, że częste pisanie na klawiaturze może prowadzić do zespołu cieśni nadgarstka. W rzeczywistości jednak zespół ten występuje trzy razy częściej u pracowników linii montażowych niż u pracowników wprowadzających dane – a częste używanie wibrujących narzędzi ręcznych zwiększa ryzyko. Z kolei jedno z badań wykazało, że nawet intensywne korzystanie z komputera – do siedmiu godzin dziennie – nie zwiększa prawdopodobieństwa wystąpienia zespołu cieśni nadgarstka.

Co się dzieje bez leczenia?

8/19

Na początku objawy zespołu cieśni nadgarstka pojawiają się i znikają, ale w miarę pogarszania się stanu zdrowia objawy mogą się utrwalać. Ból może promieniować w górę ramienia aż do barku. Z czasem, jeśli nie jest leczony, zespół cieśni nadgarstka może doprowadzić do zaniku mięśni po stronie kciuka ręki (atrofii). Nawet w przypadku leczenia siła i czucie mogą nigdy nie zostać całkowicie przywrócone.

Tunel nadgarstka czy coś innego?

9/19

Objawy kilku schorzeń mogą przypominać zespół cieśni nadgarstka. Należą do nich:

• Uszkodzenie mięśnia, więzadła lub ścięgna

• Zapalenie stawów kciuka lub nadgarstka

• Problemy z nerwami, takie jak neuropatia cukrzycowa

Lekarz wykona badania w celu wykluczenia innych schorzeń. ?

Diagnozowanie zespołu cieśni nadgarstka

10/19

Aby stwierdzić, czy u pacjenta występuje zespół cieśni kanału nadgarstka, lekarz przeprowadzi kilka testów. Test Tinela polega na dotknięciu nerwu pośrodkowego w celu sprawdzenia, czy powoduje on mrowienie w palcach. W teście Phalena lekarz poprosi pacjenta o ściśnięcie grzbietów dłoni przez minutę, aby sprawdzić, czy powoduje to drętwienie lub mrowienie.

Testy elektrodiagnostyczne

11/19

Aby potwierdzić diagnozę, lekarz zleci wykonanie badania przewodnictwa nerwowego. Podczas tego badania elektrody umieszcza się na dłoniach i nadgarstkach, a następnie stosuje się niewielkie wstrząsy elektryczne, aby zmierzyć szybkość, z jaką nerw pośrodkowy przekazuje impulsy. Inne badanie, zwane elektromiografią, polega na wprowadzeniu cienkiej igły do mięśnia w celu zmierzenia aktywności elektrycznej i oceny uszkodzenia nerwu pośrodkowego.

Leczenie: Odpoczynek i unieruchomienie

12/19

Leczenia wymagają przyczyny leżące u podstaw choroby, takie jak cukrzyca lub zapalenie stawów. W takim przypadku lekarz może zalecić odpoczynek dla ręki i nadgarstka oraz noszenie ortezy w celu ograniczenia ruchów. Ważne jest stosowanie ortez w nocy, aby zapobiec zwijaniu się nadgarstka podczas snu, co może powodować zaostrzenie objawów. Niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak ibuprofen i naproksen, oraz zimne okłady mogą zmniejszyć ból.

Leki na cieśń nadgarstka

13/19

Jeśli objawy cieśni nadgarstka są bardziej nasilone, lekarz może zalecić podawanie kortykosteroidów w zastrzykach lub doustnie. Steroidy mogą tymczasowo zmniejszyć stan zapalny wokół nerwu pośrodkowego i złagodzić objawy. Wstrzyknięcie miejscowego środka znieczulającego, takiego jak lidokaina, może również złagodzić objawy.

Operacja w przypadku zespołu cieśni nadgarstka

14/19

Jeśli konieczna jest operacja, zwykle przeprowadza się ją w warunkach ambulatoryjnych, w znieczuleniu miejscowym (co oznacza, że pacjent jest przytomny podczas operacji). Więzadło leżące na górnej części kanału nadgarstka jest przecinane w celu zmniejszenia nacisku. Wygojone więzadło pozwoli na uzyskanie większej przestrzeni w tunelu nadgarstka. Czasami zabieg wykonywany jest endoskopowo, przy użyciu maleńkiej kamery wprowadzonej przez bardzo małe nacięcie, która kieruje przebiegiem zabiegu.

Czego można się spodziewać po zabiegu

15/19

Bezpośrednio po operacji może wystąpić pewien obrzęk i sztywność, które można złagodzić poprzez uniesienie ręki nad serce i częste poruszanie palcami. Podczas gojenia się rany przez kilka tygodni konieczne może być noszenie ortez na nadgarstek, ale nadal będzie można używać rąk. Ból i osłabienie ustępują zwykle w ciągu dwóch miesięcy po operacji, ale całkowite wyzdrowienie może potrwać od sześciu miesięcy do roku.

Ćwiczenia wzmacniające

16/19

Po ustąpieniu objawów cieśni nadgarstka fizykoterapeuta może nauczyć Cię ćwiczeń rozciągających i wzmacniających, które pomogą zapobiec nawrotom bólu, drętwienia i osłabienia. Terapeuta fizyczny lub zajęciowy może również nauczyć Cię, jak prawidłowo wykonywać zadania, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo ponownego zapalenia nerwu pośrodkowego i powrotu objawów.

Leczenie uzupełniające

17/19

Niektóre badania sugerują, że chiropraktyczna manipulacja nadgarstka, łokcia i górnej części kręgosłupa może poprawić stan zespołu cieśni nadgarstka. Istnieją również pewne dowody na to, że akupunktura może pomóc w przywróceniu funkcji nerwów i złagodzeniu objawów. Ważne jest, aby przed rozpoczęciem tych lub innych uzupełniających i alternatywnych metod leczenia skonsultować się z lekarzem.

Czy joga może złagodzić cieśń nadgarstka?

18/19

Istnieją mocne dowody na to, że joga może zmniejszyć ból i poprawić siłę chwytu. W jednym z niewielkich badań uczestnicy, którzy przez osiem tygodni ćwiczyli 11 pozycji jogi, mających na celu wzmocnienie, rozciągnięcie i zrównoważenie stawów górnej części ciała, uzyskali lepsze wyniki niż uczestnicy, którzy nosili szyny na nadgarstki i uczestnicy, którzy nie byli poddawani żadnej terapii.

Czy można zapobiegać powstawaniu cieśni nadgarstka?

19/19

Choć nie ma jednoznacznego sposobu na zapobieganie zespołowi cieśni nadgarstka, te czynności mogą pomóc:

• Dobra postawa

• Ergonomiczne narzędzia i stanowiska pracy

• Regularne rozciąganie dłoni i nadgarstków

• Częste przerwy na odpoczynek w celu rozluźnienia rąk i nóg, odchylenia się do tyłu i zmiany pozycji w ciągu dnia pracy

?

Ćwiczenia mogą pomóc Ci złagodzić dolegliwości związane z zespołem cieśni stępu. Poznaj najlepsze ćwiczenia na zespół cieśni stępu, dowiedz się, jak zacząć i jak poprawić zakres ruchu.

Ponieważ zespół cieśni stępu jest wynikiem uszkodzenia lub podrażnienia stawu skokowego, podczas wykonywania ćwiczeń należy zachować ostrożność. Ćwiczenia w obrębie tunelu stępu należy rozpoczynać powoli, a następnie zwiększać aktywność, gdy jest to wygodne.

Ćwiczenia pomagające w zespole cieśni stępu

Celem ćwiczeń w przypadku zespołu cieśni stępu jest zmniejszenie bólu i obrzęku kostki oraz pomoc w gojeniu się ścięgien. Zespół cieśni stępu może utrudniać chodzenie lub wykonywanie innych czynności fizycznych. Ćwiczenia te koncentrują się na wykonywaniu delikatnych ruchów w celu zmniejszenia podrażnień oraz budowania siły i elastyczności stawu skokowego.

Rozciąganie łydek

Rozciąganie łydek może pomóc w zmniejszeniu napięcia mięśni wokół kostki, łagodząc napięcie i obrzęk.

Krok 1: Stań przodem do ściany i połóż dłonie płasko na niej, na szerokość barków.

Krok 2: Wykonaj wykrok na kontuzjowaną nogę za siebie i unieruchom kolano. Trzymaj piętę tak blisko podłogi, jak to tylko możliwe.

Krok 3: Wykonaj krok do przodu drugą nogą i zegnij kolano. Trzymaj kontuzjowaną piętę blisko podłogi. Powinieneś poczuć delikatne rozciąganie w tylnej części kontuzjowanej nogi. Utrzymaj tę pozycję przez 20 sekund, a następnie powróć do pozycji neutralnej.

Jeżeli u obu stóp występują objawy zespołu cieśni stępu, powtórz ćwiczenie na drugiej nodze. Wykonuj tę czynność od trzech do pięciu razy dziennie.

Podnoszenie pięty z tylnej części mięśnia piszczelowego

Ścięgno mięśnia piszczelowego tylnego jest ważną częścią tunelu stępu. Wzmacnianie i rozciąganie tego ścięgna może pomóc w zmniejszeniu obrzęku, który powoduje dyskomfort.

Krok 1: Stań przed krzesłem lub ladą i połóż dłonie na oparciu lub krawędzi. ?

Krok 2: Powoli podnieś się na palce, używając blatu lub krzesła jako podparcia. Utrzymaj pozycję na palcach przez pięć sekund.

Krok 3: Puść podporę i powoli opuść się z powrotem na ziemię.

Powtarzaj tę czynność 15 razy na zestaw, przez dwa zestawy dziennie.

Rozciąganie podbicia

Nerwy i ścięgna biegnące przez tunel stępu rozciągają się na całą stopę. Rozciąganie podbicia może pomóc w zmniejszeniu obrzęku i napięcia od dołu do góry.

Krok 1: Usiądź na podłodze z nogami wyciągniętymi przed siebie, palce stóp skierowane do góry.

Krok 2: Owiń ręcznik, skakankę lub taśmę do ćwiczeń wokół podbicia stopy. Zegnij kolano i trzymaj palce stóp skierowane do góry.

Krok 3: Delikatnie przyciągaj górną część stopy w kierunku ciała, aż poczujesz rozciąganie w pięcie i łydce. Przytrzymaj przez 20 sekund.

Powtarzaj tę czynność trzy do pięciu razy dziennie na jednej lub obu nogach.

Obroty kostki

Utrzymanie zakresu ruchu jest bardzo ważne w przypadku urazów stawu skokowego. Obroty kostki pomagają utrzymać jej elastyczność i możliwość ruchu we wszystkich kierunkach.

Krok 1: Usiądź na krześle i unieś kontuzjowaną nogę z podłoża.

Krok 2: Powoli wykonaj pięć razy rotację stawu skokowego zgodnie z ruchem wskazówek zegara.

Krok 3: Obróć kostkę pięć razy w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.

Jeżeli zespół cieśni stępu dotyczy obu stóp, powtórz tę czynność na drugiej nodze. Wykonuj tę czynność dwa lub trzy razy dziennie, aż kostki i stopy poczują się lepiej.

Podnoszenie ołówka

Wzmocnienie mięśni stóp i kostek może pomóc w skuteczniejszym podtrzymywaniu ścięgien wewnątrz tunelu stępu.

Krok 1: Siedząc lub stojąc przy ladzie, połóż ołówek na podłodze przed sobą.

Krok 2: Podnieś ołówek palcami kontuzjowanej stopy.

Krok 3: Trzymaj ołówek w powietrzu przez 10 sekund, a następnie puść go i rozluźnij z powrotem do pozycji neutralnej.

Wykonuj tę czynność trzy do pięciu razy dziennie.

Uwagi dotyczące bezpieczeństwa

Ponieważ zespół cieśni stępu jest wynikiem urazu, ważne jest, aby z ćwiczeniami na cieśń stępu postępować powoli. Zbyt szybka próba wykonania zbyt wielu ćwiczeń, zanim kostka zdąży się zagoić, może pogorszyć stan zespołu cieśni stępu.

Żadne ćwiczenie nie powinno być bolesne. Jeśli zauważysz, że jakiekolwiek ćwiczenie powodujące pogorszenie stanu kostki i stopy powoduje pogorszenie samopoczucia, natychmiast je przerwij. Jeśli zespół cieśni stępu nie ustąpi lub ulegnie pogorszeniu, należy skontaktować się z lekarzem.

Cieśń nadgarstka to kostny guzek znajdujący się z tyłu nadgarstka. Dowiedz się o przyczynach, objawach i możliwościach leczenia tego schorzenia.

Co wywołuje cieśń nadgarstka?

Nie ma jednej konkretnej przyczyny powstawania cieśni nadgarstka. Istnieje jednak kilka schorzeń, które mogą być związane z powstawaniem zgrubienia, m.in:

Nietypowe formowanie się kości. Jeśli kości nadgarstka uformowały się nieprawidłowo w chwili urodzenia, może dojść do powstania zgrubienia nadgarstka.

Choroby zwyrodnieniowe stawów. Choroby takie jak choroba zwyrodnieniowa stawów mogą uszkodzić chrząstkę stawową, prowadząc do ocierania się kości i ewentualnego tworzenia ostróg kostnych. W nadgarstku może to objawiać się jako zgrubienie.

Nadużywanie. Jeśli intensywnie używasz nadgarstka w sposób powtarzalny, możesz podrażnić kości i chrząstkę stawową i doprowadzić do powstania zgrubienia w wyniku nadużywania.

Skręcenie nadgarstka, złamanie kości ręki i nadgarstka oraz inne urazy mogą być przyczyną powstania cieśni nadgarstka.

Wpływ cieśni nadgarstka na zdrowie

Większość schorzeń nadgarstka jest całkowicie łagodna. Powodują one powstanie guzka na nadgarstku i nic więcej. Mogą występować na jednym lub obu nadgarstkach, w zależności od tego, co je spowodowało.

W większości przypadków zgrubienie nie jest bolesne, ale może powodować ból lub dyskomfort, jeśli uciska na nerw lub ociera się o inną kość. W takim przypadku pacjent może mieć trudności ze zginaniem nadgarstka w określony sposób lub z używaniem ręki w normalny sposób. W takim przypadku lekarz może zalecić podjęcie działań mających na celu zmniejszenie dyskomfortu.

Jak zapobiegać wpływowi cieśni nadgarstka na zdrowie?

Jest prawdopodobne, że cieśń nadgarstka na jednym lub obu nadgarstkach nie będzie miała żadnego wpływu na Twoje zdrowie. Jeśli opaska nie jest niewygodna ani bolesna, można ją bezpiecznie pozostawić na swoim miejscu. Lekarz może chcieć monitorować go podczas regularnych badań lekarskich, aby upewnić się, że nie zmienił się ani nie powiększył. Dopóki nie przeszkadza, można go po prostu nie ruszać.

Jeśli nadgarstek przeszkadza, masz kilka możliwości leczenia. Jeśli powoduje on dyskomfort, lekarz może zalecić następujące zabiegi, które pomogą stawowi wyleczyć się z podrażnienia:

• Noszenie ortez na nadgarstek w celu unieruchomienia nadgarstka i umożliwienia mu odpoczynku

• ? Rozmrażanie nadgarstka w celu zmniejszenia obrzęku, bólu i tkliwości

• Stosowanie dostępnych bez recepty leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych, takich jak ibuprofen i aspiryna, w celu zmniejszenia stanu zapalnego i bólu.

• ? Wstrzyknięcie przez lekarza steroidu, jeśli inne metody nie przynoszą ulgi w bólu i sztywności

Jeśli żadna z powyższych metod leczenia nie pomaga w usunięciu dolegliwości lub jeśli pacjent nie lubi wyglądu zgrubienia, można rozważyć przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego w celu jego usunięcia. Operacja ta może zapobiec pogorszeniu się stanu cieśni lub uszkodzeniu pobliskich ścięgien, jeśli znajduje się ona w niewygodnej pozycji.

Celem operacji usunięcia cieśni nadgarstka jest po prostu usunięcie kostnego guzka bez naruszania otaczających go tkanek. Jak w przypadku każdej operacji, po zabiegu może wystąpić ból i obrzęk. W większości przypadków guzek zostanie całkowicie usunięty, a staw zagoi się. U niektórych pacjentów, jeśli ból nie ustępuje, konieczna może być druga operacja w celu zespolenia stawu.

Kiedy należy udać się do lekarza

Guzek nadgarstka może zostać pomylony z torbielą zwoju nerwowego lub guzem i odwrotnie. Jeśli na nadgarstku pojawi się guzek i nie jesteś pewien, co to jest, powinieneś porozmawiać o tym z lekarzem. Będzie on w stanie pomóc w ustaleniu, czy mamy do czynienia z guzkiem, czy z czymś poważniejszym.

Torbiel zwojowa ma wiele takich samych objawów jak guzek. W obu przypadkach na nadgarstku tworzą się guzki, które zazwyczaj są bezbolesne, ale mogą powodować ból, jeśli uciskają nerwy lub tkankę. Oba mogą utrudniać poruszanie nadgarstkiem w określony sposób, jeśli znajdują się w trudnym miejscu.

O ile jednak kostniak jest twardą, nieruchomą bryłą kości, o tyle torbiel zwojowa jest raczej bardziej miękka i może się lekko poruszać, jeśli się ją delikatnie naciśnie.

Guzy w nadgarstku są również prawdopodobnie miękkie i mogą być ruchome, ale istnieje wiele możliwych sposobów występowania guzów nadgarstka i ręki. Jeśli niepokoi cię guzek nadgarstka, powinieneś porozmawiać z lekarzem, aby upewnić się, że wiesz, czego się spodziewać.

Ból, drętwienie i mrowienie palców – zespół cieśni nadgarstka może utrudniać wykonywanie pracy i uprawianie ulubionego hobby. Dowiedz się, jakie proste kroki możesz podjąć, aby chronić swoje dłonie i nadgarstki.

Zespół cieśni nadgarstka jest spowodowany uciskiem na nerw pośrodkowy. Nerw ten zapewnia czucie w kciuku i wszystkich palcach z wyjątkiem palca wskazującego. Nerw pośrodkowy przechodzi przez nadgarstek wąską drogą – tunelem nadgarstka – zbudowanym z kości i więzadeł. Jeśli w nadgarstku pojawi się obrzęk, tunel ten zostaje ściśnięty i uciska nerw pośrodkowy, co powoduje objawy.

Nie ma jednego, niezawodnego sposobu na zapobieganie zespołowi cieśni nadgarstka. Jeśli jednak w miarę możliwości ograniczysz stres i obciążenie dłoni i nadgarstków, możesz zapobiec pogorszeniu się stanu zdrowia.

1. Spróbuj delikatniejszego dotyku

Często w codziennej rutynie jesteśmy tak przyzwyczajeni do wykonywania pewnych czynności, że nawet się nad tym nie zastanawiamy. Często zdarza się, że używamy więcej siły niż potrzebujemy do wykonania zadania. Na przykład zbyt mocno chwytamy narzędzia, podczas gdy wystarcza nam mocny chwyt. Możesz też uderzać w klawiaturę komputera, gdy wystarczą delikatne naciśnięcia klawiszy.

W ciągu dnia zwracaj uwagę na to, jak bardzo napięte są Twoje ręce i jak duży nacisk na nie wywierasz. Jeśli uda Ci się choć trochę zwolnić, Twoje dłonie i nadgarstki będą Ci wdzięczne.

2. Zrób sobie przerwę

Odejdź od pracy, aby zgiąć lub rozprostować ręce. Idealna jest 10-15-minutowa przerwa co godzinę. Jest to szczególnie ważne, jeżeli używasz narzędzi, które wibrują lub wymagają użycia dużej siły.

3. Często się rozciągaj

Podczas przerw w pracy (lub w dowolnym momencie w ciągu dnia) spróbuj wykonać to proste rozciąganie:

• Zaciśnij pięść

• Przesuń palce w górę, aż będą skierowane prosto na zewnątrz

• Powtórz 5-10 razy

Albo to:

• Złożyć pięść

• Rozluźnij palce i rozsuń je. Rozciągnij je tak daleko, jak to tylko możliwe.

• Powtórz 5-10 razy.

4. Zachowaj neutralność

Jeśli możesz, unikaj zginania nadgarstka w górę lub w dół. Utrzymując nadgarstek w prostej, neutralnej pozycji, zmniejszasz nacisk na nerw pośrodkowy.

Może w tym pomóc noszenie opaski na nadgarstek podczas snu. Pomocne może być także noszenie go podczas czynności, które wywołują objawy.

5. Zamiana

Staraj się unikać wykonywania ciągle tych samych ruchów ręką i nadgarstkiem. Na przykład, jeśli masz zadanie, które zawsze wykonujesz prawą ręką, zrób to lewą. Możesz też jak najczęściej zmieniać zadania, aby dać mięśniom chwilę wytchnienia.

6. Zwróć uwagę na swoją postawę

Naturalnie skupiamy się na nadgarstku i dłoniach, ale sposób trzymania reszty ciała również może mieć znaczenie. Zła postawa może powodować pochylanie barków do przodu. Powoduje to reakcję łańcuchową, która skraca mięśnie szyi i ramion, szarpie nerwy w szyi i pogarsza problemy z nadgarstkami.

7. Trzymaj się ciepło

Brzmi to prosto, ale robi różnicę. Gdy jest Ci zimno, ból i sztywność stają się jeszcze silniejsze. Nawet rękawiczki bez palców mogą być pomocne, ponieważ utrzymują dłonie i nadgarstki w cieple i są luźne.

8. Porozmawiaj z przełożonym

Jeśli praca wywołuje u Ciebie objawy, zapytaj przełożonego o możliwość zmiany miejsca pracy. Możesz zmienić wszystko – od ustawienia stanowiska pracy, przez uchwyty na narzędzia, po sposób wykonywania zadań – i sprawdzić, czy to pomoże na objawy. Można też wymienić się z innymi pracownikami, aby uniknąć wykonywania ciągle tych samych zadań.

Jeśli pracujesz przy komputerze, spróbuj następujących rzeczy:

• Dostosuj pozycję klawiatury tak, aby nie trzeba było zginać nadgarstków podczas pisania.

• Podczas pisania trzymaj łokcie blisko boku.

9. Spotkaj się z terapeutą zajęciowym

Ten specjalista medyczny może być w stanie:

• Zaprezentować ćwiczenia, które pomogą rozciągnąć i wzmocnić mięśnie dłoni i nadgarstka

• Pokaż, jak zmienić rutynowe ruchy w taki sposób, by odciążyć dłonie i nadgarstki

Jeśli cierpisz na zespół cieśni nadgarstka i chcesz uniknąć operacji, masz dobrą wiadomość: lekarz może zasugerować Ci inne możliwości pomocy. Jedną z nich jest fizykoterapia.

Co może zapewnić fizykoterapeuta?

Fizykoterapeuta jest pracownikiem medycznym, który może pracować z pacjentem, aby zmniejszyć jego ból i pomóc mu odzyskać siłę i sprawność ruchową. Jeśli specjalizuje się on w fizykoterapii ręki, może zalecić tzw. ćwiczenia ślizgowe. Ćwiczenia te koncentrują się na nerwach i ścięgnach. Ich celem jest zmniejszenie bólu i zwiększenie mobilności.

Terapeuta może również zasugerować stosowanie ortez. Będzie on noszony w nocy, aby utrzymać nadgarstek w pozycji wyprostowanej. Można ją również nosić w ciągu dnia, kiedy wykonuje się czynności, które mogą pogorszyć objawy.

Fizjoterapeuta może zasugerować następujące ćwiczenia:

• Zmiany, które możesz wprowadzić, aby zmniejszyć objawy w pracy, w domu i w czasie wolnym

• Ultradźwięki – wykorzystanie wibracji o wysokiej częstotliwości w celu zmniejszenia objawów

• Specjalne urządzenie do trakcji ręki, które pomaga powiększyć obszar cieśni nadgarstka poprzez rozciąganie

Czy fizykoterapia będzie dla mnie skuteczna?

To zależy od tego, jak dobrze zareagujesz na leczenie i czy fizykoterapia pomoże Ci osiągnąć cel, jakim jest złagodzenie bólu i poprawa funkcji ręki.

Badania są jednak obiecujące.

W niedawno przeprowadzonym badaniu lekarze z Hiszpanii podzielili 120 kobiet z zespołem cieśni nadgarstka na dwie grupy. Jedna grupa została poddana operacji. Druga grupa była leczona za pomocą fizykoterapii. Terapeuci skupili się na tkance miękkiej ramion i dłoni. Celem było powstrzymanie podrażnienia nerwu pośrodkowego, który jest przyczyną dolegliwości.

Badacze obserwowali obie grupy kobiet kilka razy w ciągu roku. Okazało się, że zarówno terapia fizykalna, jak i operacja mogą pomóc, ale terapia fizykalna przyniosła lepsze wyniki w krótkim okresie czasu. Kobiety, które poddały się terapii, odczuwały mniejszy ból i lepiej funkcjonowały znacznie wcześniej w porównaniu z tymi, które poddały się operacji.

Czy fizykoterapia może pomóc w leczeniu zespołu cieśni nadgarstka? Porozmawiaj z lekarzem. Jeśli zdecydujesz się na terapię, fizykoterapeuta skontaktuje się z lekarzem w celu omówienia postępów i przedstawienia innych zaleceń.

Co z fizykoterapią po operacji?

Lekarze zalecają ją, aby pomóc nadgarstkowi się wzmocnić.

Ale na tym korzyści się nie kończą: Terapeuta może również pomóc Ci uporać się z blizną pooperacyjną, aby zapobiec ewentualnym powikłaniom. Może także zalecić określone ćwiczenia, które pomogą Ci odzyskać mobilność i elastyczność po operacji.

Jeśli masz poważny przypadek zespołu cieśni nadgarstka, który nie ustąpił po zastosowaniu bardziej podstawowych metod leczenia, najlepszym rozwiązaniem może być operacja. Dowiedz się, kiedy konieczna jest operacja, jak wygląda i jak długo trwa powrót do zdrowia.

Zespół cieśni nadgarstka jest spowodowany uciskiem na nerw pośrodkowy. To właśnie on zapewnia czucie w kciuku i wszystkich palcach z wyjątkiem palca wskazującego. Nerw ten przechodzi przez nadgarstek, przechodząc przez tunel nadgarstka – wąską ścieżkę zbudowaną z kości i więzadeł. Jeśli w nadgarstku pojawi się obrzęk, tunel ten zostaje ściśnięty i uciska nerw pośrodkowy. To z kolei jest przyczyną dolegliwości.

Niezależnie od tego, czy zdecydowałeś się na operację, czy dopiero ją rozważasz, powinieneś wiedzieć, czego możesz się spodziewać.

Kiedy lekarz może zasugerować operację?

Z czasem zespół cieśni nadgarstka może doprowadzić do osłabienia mięśni dłoni i nadgarstków. Jeśli objawy utrzymują się zbyt długo, stan zdrowia będzie się pogarszał.

Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji jest podobna do tej, w jakiej znalazłeś się w swoim przypadku, lekarz może zasugerować operację:

• Inne metody leczenia – takie jak aparat ortodontyczny, kortykosteroidy i zmiana codziennych zajęć – nie pomogły.

• Masz bóle, drętwienia i mrowienia, które nie ustępują ani nie poprawiają się w ciągu 6 miesięcy.

• Trudniej jest ci chwytać, obejmować lub ściskać przedmioty tak, jak kiedyś.

Jakie są możliwości operacji?

Istnieją dwa główne rodzaje operacji uwolnienia cieśni kanału nadgarstka: otwarta i endoskopowa. W obu przypadkach lekarz przecina więzadło wokół kanału nadgarstka, aby zmniejszyć nacisk na nerw pośrodkowy i złagodzić objawy. Po operacji więzadło wraca do siebie, ale z większą ilością miejsca dla nerwu pośrodkowego.

• Operacja otwarta wymaga większego nacięcia – do 2 cali od nadgarstka do dłoni.

• W chirurgii endoskopowej chirurg wykonuje jeden otwór w nadgarstku. Może również wykonać jeden otwór w ramieniu. Cięcia te są mniejsze, każde z nich ma około pół cala. Następnie w jednym z otworów umieszcza maleńką kamerę, która prowadzi go podczas przecinania więzadła.

Ponieważ w przypadku operacji endoskopowej otwory są mniejsze, pacjent może szybciej się goić i odczuwać mniejszy ból. Zapytaj swojego lekarza, która operacja jest dla Ciebie najlepsza.

Wyniki i ryzyko

Większość osób, u których przeprowadzono operację cieśni nadgarstka, stwierdza, że objawy ustąpiły i nie powracają. W bardzo ciężkich przypadkach operacja może pomóc, ale pacjent może nadal odczuwać drętwienie, mrowienie lub ból od czasu do czasu.

Ryzyko towarzyszy każdej operacji. W przypadku obu rodzajów operacji uwolnienia cieśni kanału nadgarstka należą do nich:

• Krwawienie

• Uszkodzenie nerwu pośrodkowego lub pobliskich nerwów i naczyń krwionośnych

• Zakażenie rany

• Blizna, która boli przy dotykaniu

Jak wygląda operacja?

Na początku otrzymasz znieczulenie miejscowe – leki znieczulające rękę i nadgarstek. Możesz także otrzymać leki uspokajające. (Znieczulenie ogólne, które oznacza, że podczas operacji nie będziesz przytomny, nie jest często stosowane w przypadku zespołu cieśni nadgarstka).

Po zakończeniu operacji lekarz zszywa otwory i zakłada duży bandaż na nadgarstek. Chroni to ranę i uniemożliwia korzystanie z nadgarstka.

Lekarz i pielęgniarki obserwują pacjenta przez pewien czas, po czym wypuszczają go do domu. Prawdopodobnie opuścisz szpital tego samego dnia. Nocne pobyty są rzadkie.

Jak długo trwa gojenie?

Ulga w dolegliwościach może nastąpić tego samego dnia co zabieg, ale całkowite wyleczenie trwa dłużej. Po operacji należy liczyć się z bólem, obrzękiem i sztywnością. Lekarz poinformuje Cię, jakie leki mogą Ci pomóc. Bolesność może utrzymywać się od kilku tygodni do kilku miesięcy po operacji.

Opatrunek pozostanie założony przez 1-2 tygodnie. W tym czasie lekarz może zalecić wykonywanie ćwiczeń, które pozwolą poruszać palcami i zapobiegną ich nadmiernemu zesztywnieniu. W ciągu pierwszych 2 tygodni można lekko używać ręki, ale należy unikać zbyt dużego obciążenia.

Powoli można powrócić do bardziej normalnych czynności, takich jak:

• Prowadzenie pojazdów (kilka dni po operacji)

• Pisanie (po tygodniu, ale należy się spodziewać 4-6 tygodni zanim poczuje się to łatwiejsze).

• Ciągnięcie, chwytanie i szczypanie (6-8 tygodni, ale tylko lekko. Należy oczekiwać 10-12 tygodni przed powrotem do pełnej sprawności, a w cięższych przypadkach nawet do roku).

Lekarz porozmawia z pacjentem o tym, kiedy będzie mógł wrócić do pracy i czy będzie miał ograniczone możliwości wykonywania pracy.

Czy będę potrzebował terapii zajęciowej?

Jeśli tak, lekarz zaproponuje ją po zdjęciu opatrunku. Nauczysz się ćwiczeń usprawniających ruchy ręki i nadgarstka, co może przyspieszyć gojenie.

Niektórzy ludzie po operacji stwierdzają, że ich nadgarstki nie są już tak silne jak przed operacją. Jeśli tak się stanie, terapia zajęciowa może pomóc w zwiększeniu siły nadgarstka.

Chcesz wyleczyć zespół cieśni nadgarstka? Kluczem jest wczesne podjęcie leczenia. Dowiedz się, na co zwracać uwagę, kiedy należy skontaktować się z lekarzem i co jeszcze może być przyczyną objawów.

Zespół cieśni nadgarstka jest spowodowany uciskiem na nerw pośrodkowy. Nerw ten zapewnia czucie w kciuku i wszystkich palcach z wyjątkiem palca wskazującego. Przechodząc przez nadgarstek, przechodzi on przez tunel nadgarstka – wąską drogę zbudowaną z kości i więzadeł. Jeśli w nadgarstku pojawi się obrzęk, tunel ten zostaje ściśnięty i uciska nerw pośrodkowy, co powoduje objawy.

Jakie są wczesne objawy?

Zazwyczaj objawy zaczynają się powoli, od pieczenia, drętwienia, mrowienia lub bólu. Może to być odczuwalne w kciuku i każdym z palców, ale nie w palcu szczytowym. Dziwne uczucie może również występować na przedramieniu.

Objawy często pojawiają się w nocy. Wynika to z faktu, że większość ludzi śpi ze zgiętymi nadgarstkami, co powoduje ucisk na nerw pośrodkowy. Możesz obudzić się z uczuciem, jakbyś musiał rozprostować ręce.

W miarę pogarszania się stanu zdrowia, objawy mogą występować także w ciągu dnia. Dzieje się tak często podczas wykonywania czynności, podczas których nadgarstek jest zgięty w górę lub w dół przez dłuższy czas, np. podczas prowadzenia samochodu, czytania gazety lub trzymania telefonu.

Na początku objawy mają tendencję do pojawiania się i znikania. Z czasem jednak pojawiają się częściej i stają się coraz gorsze.

Mogą wystąpić także inne objawy:

• Palce są spuchnięte, choć na takie nie wyglądają.

• Ból i mrowienie przesuwają się w górę przedramienia aż do ramienia.

• Wstrząsy pojawiają się i znikają w kciuku i palcach.

Z czasem cieśń nadgarstka może również wpływać na chwyt i zdolność do zaciskania. Oto kilka rzeczy, które mogą się z tym wiązać:

• Częściej upuszczasz przedmioty (z powodu drętwienia lub osłabienia mięśni).

• Trudność sprawia ci operowanie małymi przedmiotami, takimi jak guziki koszuli.

• Trudniej niż kiedyś zaciśniesz pięść.

W cięższych przypadkach może dojść do utraty mięśni u podstawy kciuka. Możesz też nie być już w stanie odróżnić gorąca od zimna poprzez dotyk.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem?

W każdym przypadku, gdy regularnie występują u Ciebie jakiekolwiek objawy zespołu cieśni nadgarstka. W przypadku wczesnego zgłoszenia się do lekarza może się okazać, że podstawowe metody leczenia, takie jak odpoczynek lub noszenie usztywniacza nadgarstka, są skuteczne. Pozwoli to uniknąć poważniejszych metod leczenia, takich jak operacja. Bez leczenia objawy mogą stać się trwałe.

Jakie inne schorzenia mogą wywoływać podobne objawy?

Kilka z nich. Jedna z nich, nazywana przez lekarzy zapaleniem tenosynowym de Quervaina, powoduje problemy ze ścięgnami, które kontrolują kciuk. Boli przy obracaniu nadgarstka, zaciskaniu pięści lub próbach chwytania przedmiotów. Lekarz może wykonać kilka prostych testów, aby stwierdzić, czy cierpisz na to schorzenie, czy na zapalenie cieśni nadgarstka.

Do innych problemów zdrowotnych, które mogą przypominać zespół cieśni nadgarstka, należą:

• Zapalenie stawów

• Uszkodzenie więzadła

• Neuropatia, problem z nerwami

• Uraz nadgarstka, np. złamanie

• Ucisk korzenia szyjnego (C6-7) w szyi

Nie jest to tak powszechne, ale u niektórych osób zespół cieśni nadgarstka jest spowodowany innymi problemami zdrowotnymi, takimi jak

• Amyloidoza, choroba polegająca na gromadzeniu się białek w narządach

• Tabletki antykoncepcyjne

• Cukrzyca

• Ciąża

• Reumatoidalne zapalenie stawów

• Choroby tarczycy

Skontaktuj się z lekarzem, aby sprawdzić, czy nie cierpisz na inne schorzenie, które może być przyczyną zespołu cieśni nadgarstka. Jeśli okaże się, że nie, poproś o wykonanie badania przewodnictwa nerwowego, które lekarze nazywają elektromiografią (EMG).