Lekarz mówi ci.

Zaćma u niemowląt i dzieci występuje rzadko, ale może mieć wpływ na rozwój wzroku dziecka. lekarz wyjaśnia, jak szybkie leczenie może uratować wzrok.

Katarakta to zmętniały obszar w soczewce oka dziecka. Jeśli jest duża lub gęsta, może powodować zamazane lub nawet zablokowane widzenie. Dziecko może mieć kataraktę tylko w jednym oku lub w każdym z nich.

Dlaczego moje dziecko ma zaćmę?

Twoje dziecko mogło urodzić się z zaćmą. Lekarz może użyć słowa wrodzona. Oznacza to, że soczewka nie uformowała się prawidłowo w czasie ciąży.

Czasami zaćma wrodzona jest spowodowana problemem chromosomalnym, takim jak zespół Downa. Może być również dziedziczna, co oznacza, że może ją mieć mama lub tata dziecka.

Mogą też być nabyte, co oznacza, że dziecko zachorowało na nie po urodzeniu. Istnieje wiele możliwych przyczyn, w tym:

• Uraz oka

• Cukrzyca

• Powikłania wynikające z problemów z oczami

• Leczenie radiacyjne

• Steroidy

Możliwe, że lekarz nie jest w stanie stwierdzić z całą pewnością, dlaczego dziecko zachorowało na zaćmę.

Jak mogę się dowiedzieć, czy moje dziecko ma zaćmę?

Zaćmę nie zawsze można zobaczyć. Jeśli jednak można ją dostrzec, zazwyczaj wygląda jak biała lub szara plamka lub odbicie wewnątrz źrenicy.

Ważne jest, aby regularnie kontrolować wzrok dziecka. Im wcześniej zostanie wykryta zaćma, tym lepszy będzie wzrok dziecka w dłuższej perspektywie. Pierwsze przesiewowe badanie wzroku przeprowadza się, gdy dziecko jest noworodkiem. Lekarz sprawdzi, czy w jego oczach nie występuje zaćma lub inne problemy. Badania wzroku będą kontynuowane przez cały okres niemowlęcy i dziecięcy podczas regularnych wizyt kontrolnych.

Dzieciom może być trudno wyjaśnić rodzicom problemy ze wzrokiem. Mogą one nawet nie wiedzieć, że coś jest nie tak z ich widzeniem. Ale kiedy się zorientują, mogą powiedzieć, że nie widzą tak dobrze jak kiedyś. Mogą też powiedzieć, że widzą dwie rzeczy (podwójne widzenie) lub że światła są zbyt jasne. Być może widzą odblaski lub aureolę, albo kolory nie wyglądają tak jasno, jak powinny.

Zanim dziecko osiągnie wiek około 4 miesięcy, powinno być w stanie rozejrzeć się po pokoju i śledzić przedmioty wzrokiem. Jeśli tego nie potrafi, poproś lekarza o sprawdzenie jego oczu.

Inny sposób, w jaki można rozpoznać, że dziecko może mieć zaćmę? Jeśli jego oczy są nieprawidłowo ustawione, co oznacza, że nie patrzą w tym samym kierunku.

Jakie jest leczenie?

Jedyną metodą leczenia zaćmy jest jej usunięcie chirurgiczne.

Jeśli zaćma u dziecka jest niewielka i nie wpływa na jego wzrok, jej usunięcie może nie być konieczne. Jeśli jednak ma ona wpływ na wzrok, należy ją jak najszybciej usunąć. W przeciwnym razie w dłuższej perspektywie może dojść do pogorszenia wzroku.

Lekarz poda dziecku znieczulenie ogólne, dzięki czemu nie będzie ono przytomne ani nic nie poczuje podczas operacji. Użyje specjalnych narzędzi do rozbicia soczewki, a następnie usunie ją przez bardzo małe nacięcie.

W tym przypadku lekarz ma kilka możliwości:

• Sztuczna soczewka (nadal trwają badania nad jej stosowaniem u bardzo małych dzieci)

• Soczewki kontaktowe

• Okulary (większość dzieci potrzebuje ich nawet po udanej operacji)

Czasami, jeśli dziecko ma zaćmę w obu oczach – lub jedno z nich było w gorszym stanie niż drugie – może wystąpić u niego stan zwany amblyopią. Dzieje się tak, gdy jedno oko jest silniejsze od drugiego i może być ono leczone przez lekarza.

Co dzieje się po operacji?

Najprawdopodobniej tego samego dnia Ty i Twoje dziecko możecie wrócić do domu.

Bardzo małe dzieci szybko przechodzą operację i zazwyczaj po około jednym dniu wracają do normalnego funkcjonowania. Starsze dzieci mogą odczuwać pewien dyskomfort przez kilka dni, głównie z powodu swędzenia lub drapania oczu.

Lekarz wyśle do domu krople do oczu na receptę oraz wskazówki, jak podawać je dziecku.

Jeśli dziecko miało usuniętą zaćmę tylko na jednym oku, być może będzie musiało nosić plaster na drugim oku. Pomoże to wzmocnić oko, które było operowane.

To, jak długo dziecko będzie musiało nosić przepaskę, zależy od wielu różnych czynników, które omówi z Tobą lekarz.

Czy z moim dzieckiem wszystko będzie w porządku?

Wczesne leczenie zaćmy u dziecka może pomóc uratować jego wzrok.

Bardzo ważne jest również przestrzeganie wszystkich terminów wizyt po operacji. W ten sposób lekarz będzie mógł upewnić się, że dziecko prawidłowo się goi i może wyraźnie widzieć świat – nie tylko teraz, ale także w dorosłym życiu.

Dowiedz się, co dzieje się podczas operacji zaćmy, jak się do niej przygotować i jak wygląda rekonwalescencja.

1/13

Jest to zmętniały obszar w soczewce oka. Może ona powodować niewyraźne, zamglone lub mętne widzenie, a kolory mogą wydawać się wyblakłe. Zaćma może również powodować większą wrażliwość na światło lub problemy z widzeniem w nocy. Zaćma zazwyczaj zaczyna się tworzyć około 40. roku życia, kiedy białka w soczewce zaczynają się rozpadać. Większość ludzi nie zauważa żadnych zmian w widzeniu aż do 60. roku życia, ale czasami mogą one rosnąć szybciej i powodować problemy już wcześniej.

Kiedy potrzebna jest operacja?

2/13

W większości przypadków najważniejszym pytaniem jest, czy schorzenie wpływa na codzienne życie. Czy możesz bezpiecznie pracować i prowadzić samochód? Czy masz problemy z czytaniem, korzystaniem z telefonu lub oglądaniem telewizji? Jeśli odpowiedź na powyższe pytania jest twierdząca, lekarz prawdopodobnie zaleci operację usunięcia zaćmy. W przypadku konieczności przeprowadzenia operacji w obu oczach, przed wykonaniem drugiego zabiegu należy poczekać na wygojenie się pierwszego oka.

Rodzaj operacji: Małe nacięcie (fakoemulsyfikacja)

3/13

Podczas operacji zaćmy chirurg usuwa soczewkę oka i wszczepia sztuczną. Można to zrobić na dwa sposoby. W przypadku fakoemulsyfikacji (lub „phaco”) chirurg wycina mały otwór w przezroczystej powłoce oka (rogówce), a następnie za pomocą narzędzia wysyła fale dźwiękowe, które rozbijają zmętniałą soczewkę na mniejsze kawałki. Następnie maleńka próżnia zasysa te kawałki i nowa soczewka zostaje wprowadzona do oka. Cięcie jest tak małe, że zwykle goi się bez konieczności zakładania szwów.

Rodzaj operacji: Extracapsular

4/13

W tym przypadku chirurg wykonuje nieco większe cięcie, aby spróbować usunąć soczewkę w jednym kawałku. Ten typ jest zwykle stosowany, gdy zaćma jest bardzo zmętniała, ponieważ może to utrudnić jej rozbicie za pomocą fakoemulsyfikacji. Chirurg może jednak nadal stosować fakoemulsyfikację, aby pozbyć się wszelkich pozostałych fragmentów soczewki.

Chirurgia wspomagana laserem

5/13

Lekarz może użyć lasera zamiast skalpela (małego noża) do przeprowadzenia operacji. Lekarz może użyć lasera do skorygowania pewnych problemów ze wzrokiem (takich jak astygmatyzm), dzięki czemu po operacji pacjent będzie mniej zależny od okularów. Oprócz wykonywania nacięć w rogówce, laser może również pomóc w zmiękczeniu zaćmy, dzięki czemu łatwiej będzie ją usunąć. Chirurg może również użyć go do usunięcia niektórych problemów ze wzrokiem. Należy pamiętać o jednej rzeczy: Polisy ubezpieczeniowe nie pokrywają kosztów „ulepszenia” operacji zaćmy wspomaganej laserem, dlatego zwykle kosztuje ona znacznie więcej niż tradycyjna.

Typ soczewki: Stałoogniskowa jednoogniskowa

6/13

Lekarze mogą stosować kilka rodzajów soczewek wymiennych. Większość ludzi potrzebuje soczewek do dali w obu oczach i używa okularów do czytania do widzenia z bliska. Soczewki jednoogniskowe są pokrywane przez większość firm ubezpieczeniowych. Lekarz może rozważyć wszczepienie soczewki jednoogniskowej do dali w jednym oku, a w drugim oku soczewki jednoogniskowej do czytania. Jest to rozwiązanie zarezerwowane dla osób, które już wcześniej stosowały soczewki kontaktowe i podobało im się to. ?

Typ soczewki: jednoogniskowa akomodacyjna

7/13

Naukowcy zaprojektowali tę nowszą soczewkę jednoogniskową tak, aby działała podobnie do tej, z którą się urodziłeś. Maleńkie mięśnie oka zmieniają kształt soczewki akomodacyjnej, dzięki czemu może ona ustawiać ostrość w różnych odległościach. Dzięki niej powinieneś widzieć dobrze na średnią i daleką odległość, ale możesz mieć problemy z bliska. Pomocne mogą być specjalne ćwiczenia oczu, ale po operacji prawdopodobnie będziesz potrzebował okularów do czytania.

Typ: Wieloogniskowe

8/13

Soczewka ta rozszczepia światło na obraz do dali i obraz do bliży, które widzisz w tym samym czasie. Zaletą tego rozwiązania jest to, że po jego zastosowaniu nie powinno się potrzebować okularów. Może jednak powodować odblaski lub efekt halo, co czasami utrudnia widzenie, zwłaszcza w nocy.

Typ: Toryczne

9/13

Jeśli masz astygmatyzm, Twoje widzenie jest zamazane, ponieważ rogówka ma kształt mniej zbliżony do piłki koszykowej (tak jak powinna), a bardziej do piłki nożnej. Wpływa to na sposób, w jaki światło skupia się wewnątrz oka. Naukowcy zaprojektowali soczewkę toryczną, aby skompensować futbolowy kształt oka z astygmatyzmem i zapewnić wyraźniejsze widzenie, nawet bez okularów.

Przed operacją

10/13

Chirurg okulista zmierzy wielkość i kształt oka oraz krzywiznę rogówki, aby ustalić właściwą moc ogniskowania dla nowej soczewki. Chirurg zapyta także o wszystkie przyjmowane przez Ciebie leki, ponieważ może być konieczne odstawienie tych, które mogą mieć wpływ na przebieg operacji lub rekonwalescencji. Prawdopodobnie przepisane zostaną także antybiotykowe lub sterydowe krople do oczu, które należy stosować przed i po zabiegu, aby zapobiec infekcjom i obrzękom.

Podczas operacji

11/13

Zespół medyczny przemyje okolicę oka i rozszerzy źrenicę za pomocą kropli. Podane zostaną leki usypiające i znieczulające oko. Operacja jest zazwyczaj bezbolesna i trwa mniej niż godzinę. Możesz widzieć światło lub ruch, ale nie zobaczysz, co dzieje się z Twoim okiem. Po zabiegu zespół będzie Cię obserwował przez około 30 minut, aby upewnić się, że nic Ci nie dolega, a następnie ktoś odwiezie Cię do domu.

Po operacji

12/13

Lekarz prawdopodobnie da Ci ochronną osłonę na oczy, którą będziesz nosić w nocy, oraz krople do oczu, które będziesz stosować przez kilka tygodni w celu ułatwienia gojenia. Przekaże Ci również instrukcje dotyczące tego, co powinieneś, a czego nie powinieneś robić przez najbliższy tydzień, a także umówi Cię na wizytę kontrolną, aby sprawdzić postępy. Widzenie może być nieco zamazane, ale powinno się poprawić w ciągu kilku dni, a całkowite wyleczenie oka powinno nastąpić w ciągu 8 tygodni.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem

13/13

Oko może być wrażliwe, drapiące i łzawiące przez kilka dni po operacji. Może być również bardziej wrażliwe na światło lub może być widoczne czerwone lub różowe zabarwienie wszystkiego. Poważne problemy nie zdarzają się często, ale w razie wystąpienia któregokolwiek z nich należy natychmiast skontaktować się z lekarzem:

• Utrata wzroku

• Ból, który nie ustępuje po zastosowaniu leków przeciwbólowych dostępnych bez recepty

• Oko jest bardzo czerwone

• Widzisz błyski światła lub pływaki

Nie ma pewnego sposobu na zapobieganie zaćmie. Możesz jednak wprowadzić zmiany w swoim stylu życia i zachowaniu, które mogą zmniejszyć ryzyko. Dowiedz się od ekspertów doktora, jak to zrobić.

Właściwe odżywianie

Nie możesz nic zrobić ze swoim wiekiem ani historią chorób w rodzinie, ale możesz zmienić swoją dietę.

Niektóre badania wykazują, że spożywanie pokarmów bogatych w przeciwutleniacze, takie jak witaminy C i E, może pomóc w zapobieganiu zaćmie. Jeśli już masz zaćmę, może to spowolnić jej rozwój.

Do dobrych źródeł witaminy C należą:

• Owoce cytrusowe (pomarańcze, grejpfruty, limonki itp.)

• Pomidory i sok pomidorowy

• Papryka czerwona i zielona

• Kiwi

• Brokuły

Brokuły

• Truskawki

• Brukselka

• Kantalupa

• Ziemniaki

W celu pozyskania witaminy E należy sięgnąć po oleje roślinne, takie jak słonecznikowy, krokoszowy lub z kiełków pszenicy. Dobrym źródłem witaminy E są również orzechy, zwłaszcza migdały, a także orzeszki ziemne. Podobnie jak zielone warzywa, takie jak szpinak i brokuły. Niektóre produkty spożywcze – być może nawet Twoje ulubione płatki śniadaniowe – zawierają dodatkowe ilości witaminy E. Dla pewności sprawdź informacje na opakowaniu.

Być może nie słyszałeś o luteinie i zeaksantynie. Są to dwie kolejne witaminy, które mogą pomóc chronić oczy przed zaćmą. Zawierają je jaja, a także zielone warzywa liściaste.

Upewnij się, że codziennie jesz owoce i warzywa. Pięć porcji może dostarczyć ponad 100 miligramów witaminy C oraz 5 do 6 miligramów luteiny i zeaksantyny. Już dwie porcje orzechów mogą dostarczyć od 8 do 14 miligramów witaminy E. Jeśli trudno Ci to wszystko zmieścić w codziennej diecie, rozważ stosowanie multiwitamin lub suplementów. Zawsze jednak najpierw porozmawiaj z lekarzem.

Rzuć palenie

Wiesz, że palenie jest szkodliwe dla płuc i serca, ale jest też bardzo szkodliwe dla oczu. Jeśli chodzi o zaćmę, palenie jest czynnikiem ryzyka, który możesz kontrolować.

Palenie powoduje powstawanie w oczach większej ilości wolnych rodników. Są to substancje chemiczne, które uszkadzają komórki. Przeciwutleniacze – wszystkie te dobre substancje chemiczne, które można znaleźć w owocach i warzywach – zwalczają złe substancje chemiczne. Ale palenie zabija te dobre substancje chemiczne. Produkuje też wiele toksyn, które mogą powodować zaćmę.

Rzucenie nałogu może pomóc w zapobieganiu zaćmie, nawet jeśli paliłeś dużo papierosów przez długi czas. Porozmawiaj z lekarzem o programach i lekach, które mogą pomóc w rzuceniu palenia.

Jeśli nie palisz, nie zaczynaj.

Noś zasłony

Okulary przeciwsłoneczne mogą sprawić, że będziesz wyglądać dobrze. Mogą także zmniejszyć ryzyko zachorowania na zaćmę.

Nauka dowodzi, że promieniowanie ultrafioletowe (UV) może powodować zmiany w oczach. Naukowcy wiedzą już, że promieniowanie UV uszkadza białka w soczewce.

Istnieje wiele opcji okularów przeciwsłonecznych, które dobrze wyglądają i jednocześnie chronią oczy. Kupując okulary przeciwsłoneczne, szukaj takich, które:

• Blokują od 99% do 100% promieniowania UVA i UVB

• Ochrona przed 75% do 90% światła widzialnego

• Dopasowane do kształtu twarzy, z oprawką przylegającą do oczu

• Mają szare zabarwienie, co jest pomocne podczas prowadzenia samochodu

Limit alkoholu

Nie musisz rezygnować z lampki wina do obiadu. Istnieją jednak pewne dowody na to, że picie zbyt dużej ilości alkoholu może zwiększać ryzyko wystąpienia zaćmy.

Badania wykazały, że jeśli pijesz mniej niż dwa standardowe drinki dziennie, prawdopodobieństwo zachorowania na zaćmę może być mniejsze niż w przypadku, gdybyś w ogóle nie pił. Badania wykazały jednak również, że picie więcej niż dwóch drinków dziennie (około 20 gramów alkoholu) zwiększa te szanse.

Kontroluj poziom cukru we krwi

Jeśli chorujesz na cukrzycę, wiesz, jak ważne jest kontrolowanie poziomu cukru we krwi. Ale czy wiesz, że może to również pomóc w zapobieganiu zaćmie? Dzieje się tak dlatego, że osoby chore na cukrzycę są bardziej narażone na rozwój tej choroby oczu niż osoby, które jej nie mają.

Twoja soczewka puchnie, jeśli poziom cukru we krwi jest zbyt wysoki przez zbyt długi czas. Soczewka zamienia również cukier z krwi w sorbitol. Kiedy substancja ta gromadzi się w soczewce oka, widzisz mniej wyraźnie i może powstać zaćma.

Regularnie badaj wzrok

Twój okulista może wcześnie wykryć problemy. Osoby w wieku od 40 do 64 lat powinny poddawać się kompleksowemu badaniu wzroku co 2 do 4 lat. (Pełne badanie oznacza, że okulista rozszerzy źrenice).

Osoby powyżej 65 roku życia powinny poddawać się badaniu co 1-2 lata.

Jeśli prawdopodobieństwo wystąpienia pewnych chorób oczu jest wysokie, okulista może chcieć badać pacjenta częściej.

Jeśli świat zaczyna wydawać się nieco zamglony, a widzenie w nocy nie jest już takie jak dawniej, nie należy traktować tego jako zwykłego starzenia się. Lekarz pomoże Ci poznać objawy, abyś mógł postawić diagnozę i, w razie potrzeby, podjąć leczenie.

Mówiąc prościej, oznacza to, że soczewka Twojego oka ulega zmętnieniu. Choroba ta dotyka zwykle osoby w wieku 60 lat i starsze, ale może na nią zachorować każdy. I może wystąpić w obu oczach.

Niektóre przypadki zaćmy mogą nie wymagać leczenia. W przypadku innych jednak konieczna będzie operacja, aby przywrócić normalny wzrok.

Jak wygląda zaćma?

Soczewka oka jest normalnie przezroczysta. Dzięki temu światło dociera do tylnej części oka, co umożliwia normalne widzenie. Jednak w przypadku zaćmy soczewka staje się mętna. Twoje widzenie staje się zamglone i masz wrażenie, że patrzysz na świat przez brudną lub zamazaną szybę.

Jeśli katarakta jest bardzo zaawansowana, patrząc w lustro, możesz nawet widzieć białawą lub szarą błonę na oku.

Jakie są objawy?

Zaćma nie jest bolesna. O tym, że należy zbadać wzrok, można się przekonać, gdy oprócz zamglonego widzenia świat wokół nas nie wygląda tak, jak powinien.

• Trudno jest widzieć w nocy.

• Jesteś wrażliwy na światło.

• Źródła światła mają aureole.

• Widzi się rzeczy podwójnie i mogą się one nakładać (widzenie podwójne lub widmowe).

• Kolory nie wyglądają tak jasno jak kiedyś.

Czy te objawy pojawiają się jednocześnie?

Nie. Na początku może się wydawać, że mętne widzenie dotyczy tylko niewielkiej części soczewki. Możesz nawet nie zdawać sobie sprawy z istnienia problemu. Jednak w większości przypadków zaćma stale się powiększa. Kiedy się powiększają, Twoje widzenie staje się coraz bardziej zamglone.

Co więcej, soczewka oka – która normalnie jest przejrzysta – może zmienić kolor na żółtawy lub brązowawy. Świat może zacząć przypominać bardzo starą fotografię. Może to utrudniać wykonywanie codziennych czynności.

Kiedy należy zgłosić się do lekarza?

W każdym przypadku, gdy zauważysz zmianę w widzeniu. Aby zdiagnozować zaćmę, lekarz przeprowadzi bardzo dokładne badanie wzroku. Poda również krople do oczu, aby mógł rozszerzyć źrenice.

Następnie lekarz zbada całe oko i wykona kilka różnych testów. Na podstawie wyników tych badań powie, co jego zdaniem będzie najlepszym sposobem postępowania.

Czy moje objawy można leczyć?

Czasami przepisanie nowych okularów może w początkowym stadium poprawić widzenie, na które wpływ ma zaćma. Jednak z czasem mogą one okazać się niewystarczające do przywrócenia dobrego widzenia.

Lekarz okulista może zalecić stosowanie jaśniejszego oświetlenia do codziennych zadań, okularów przeciwodblaskowych, a nawet soczewek powiększających – wszystkie te rozwiązania mogą pomóc w łagodzeniu objawów.

Niewyraźne widzenie, oślepiające światło i słabe widzenie w nocy to typowe objawy zaćmy. Lekarz wyjaśnia to schorzenie za pomocą zdjęć, w tym jego przyczyny, możliwości leczenia i sposoby powrotu do zdrowia.

1/18

Zaćma to postępujące, bezbolesne zmętnienie naturalnej, wewnętrznej soczewki oka. Zaćma blokuje światło, utrudniając wyraźne widzenie. W dłuższym okresie czasu zaćma może spowodować ślepotę. Zaćma jest często związana z wiekiem, ale czasami może pojawić się u osób młodszych.

Jak zaćma wpływa na widzenie

2/18

W normalnym oku światło wpada do soczewki i przez nią przechodzi. Soczewka skupia to światło w ostry obraz na siatkówce, który jest przekazywany przez nerw wzrokowy do mózgu. Jeśli soczewka jest zmętniała z powodu zaćmy, widziany obraz będzie zamazany. Inne choroby oczu, takie jak krótkowzroczność, również powodują niewyraźne widzenie, ale zaćma daje pewne charakterystyczne oznaki i objawy.

Symptom zaćmy: niewyraźne widzenie

3/18

Niewyraźne widzenie z dowolnej odległości jest najczęstszym objawem zaćmy. Wzrok może być zamglony, zamglony lub mętny. Z czasem, gdy zaćma się pogłębia, do siatkówki dociera mniej światła. Osoby z zaćmą mogą mieć szczególne trudności z widzeniem i prowadzeniem pojazdów w nocy.

Objaw zaćmy: olśnienie

4/18

Innym wczesnym objawem zaćmy jest olśnienie, czyli wrażliwość na światło. Mogą wystąpić problemy z widzeniem w jasnym świetle słonecznym. Światła w pomieszczeniach, które wcześniej nie przeszkadzały, teraz mogą wydawać się zbyt jasne lub mieć aureolę. Prowadzenie samochodu w nocy może stać się problemem ze względu na odblaski powodowane przez światła uliczne i reflektory nadjeżdżających pojazdów.

Symptom zaćmy: podwójne widzenie

5/18

Czasami zaćma może powodować podwójne widzenie (znane również jako diplopia) podczas patrzenia jednym okiem. Jest to zjawisko odmienne od podwójnego widzenia wynikającego z nieprawidłowego ustawienia oczu, które powoduje podwójne widzenie podczas patrzenia na oba oczy jednocześnie. W przypadku zaćmy obrazy mogą wydawać się podwójne nawet przy otwartym tylko jednym oku.

Objaw zaćmy: zmiany kolorów

6/18

Zaćma może wpływać na widzenie kolorów, sprawiając, że niektóre barwy wydają się wyblakłe. Widzenie może stopniowo przybierać brązowawy lub żółtawy odcień. Na początku możesz nie zauważyć tego przebarwienia. Jednak z czasem może ono utrudniać rozróżnianie kolorów niebieskich i fioletowych.

Symptom zaćmy: drugie widzenie

7/18

Czasami zaćma może tymczasowo poprawić zdolność osoby do widzenia z bliska, ponieważ zaćma działa jak silniejsza soczewka. Zjawisko to nazywane jest drugim widzeniem, ponieważ osoby, które kiedyś potrzebowały okularów do czytania, stwierdzają, że już ich nie potrzebują. Jednak w miarę pogłębiania się zaćmy to zjawisko zanika i wzrok ponownie się pogarsza.

Symptom zaćmy: nowa recepta

8/18

Częsta zmiana recepty na okulary lub soczewki kontaktowe może być oznaką zaćmy. Dzieje się tak, ponieważ zaćma ma zwykle charakter postępujący, co oznacza, że z czasem jej stan się pogarsza.

Kto choruje na zaćmę?

9/18

Większość przypadków zaćmy jest związana z procesem starzenia się. Ponad połowa Amerykanów powyżej 65 roku życia ma zaćmę. Niekiedy z zaćmą rodzą się dzieci (tzw. zaćma wrodzona), a u dzieci może ona powstać w wyniku urazu lub choroby. Narażenie na promieniowanie ultrafioletowe (UV) również może zwiększać ryzyko wystąpienia zaćmy i innych chorób oczu.

Co powoduje zaćmę?

10/18

Dokładna przyczyna zaćmy nie jest znana. Ryzyko wzrasta wraz z wiekiem, ale mogą się do niej przyczynić także inne czynniki:

• Cukrzyca

• Palenie tytoniu

• Nadmierne spożywanie alkoholu

• Uszkodzenie oka

• Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów

• Długotrwała ekspozycja na światło słoneczne lub promieniowanie

Jak rozpoznaje się zaćmę?

11/18

Większość zaćm można zdiagnozować podczas badania okulistycznego. Lekarz okulista sprawdzi wzrok i zbada oczy przy użyciu mikroskopu z lampą szczelinową, aby poszukać problemów z soczewką i innymi częściami oka. Źrenice są rozszerzane, aby lepiej zbadać tylną część oka, gdzie znajduje się siatkówka i nerw wzrokowy.

Operacja zaćmy

12/18

W przypadku utraty wzroku spowodowanej zaćmą, której nie można skorygować za pomocą okularów lub soczewek kontaktowych, konieczna może być operacja usunięcia zaćmy. Podczas operacji zaćmy mętna soczewka jest usuwana i zastępowana sztuczną soczewką. Operacja, która jest wykonywana w warunkach ambulatoryjnych, jest bezpieczna i niezwykle skuteczna w poprawie widzenia. Jeśli zaćma występuje w obu oczach, operacja jest przeprowadzana na jednym oku.

Rodzaje operacji zaćmy

13/18

Istnieją 2 główne rodzaje operacji zaćmy. Bardziej powszechny typ to fakoemulsyfikacja (phaco) lub „ultradźwięki”. Lekarz wykonuje małe nacięcie w oku i rozbija soczewkę za pomocą fal ultradźwiękowych. Soczewka jest usuwana, a na jej miejsce wstawiana jest soczewka wewnątrzgałkowa (IOL). W większości nowoczesnych operacji zaćmy IOL eliminuje konieczność noszenia grubych okularów lub soczewek kontaktowych po operacji.

Innowacje w chirurgii zaćmy

14/18

Najnowsze osiągnięcia w dziedzinie chirurgii zaćmy umożliwiają korekcję widzenia zarówno do bliży, jak i do dali. Minimalizują one lub eliminują konieczność noszenia okularów do czytania po operacji. Konwencjonalne soczewki „jednoogniskowe” korygują tylko widzenie do dali, co oznacza, że po operacji nadal potrzebne są okulary do czytania. U niektórych pacjentów można zastosować soczewki wieloogniskowe, które poprawiają widzenie zarówno do dali, jak i do bliży. „Do korekcji astygmatyzmu dostępne są implanty toryczne. Trwają prace nad soczewką poprawiającą widzenie kolorów (przedstawiona obok dziesięciocentówki).

Czego można się spodziewać po operacji

15/18

Przez kilka dni oko może swędzieć i być wrażliwe na światło. Mogą zostać przepisane krople wspomagające gojenie i zalecane jest noszenie osłony na oczy lub okularów ochronnych. Całkowite wyleczenie oka trwa około ośmiu tygodni, ale wkrótce po operacji wzrok powinien zacząć się poprawiać. Okulary mogą być nadal potrzebne, przynajmniej od czasu do czasu, do widzenia na odległość lub do czytania – a także nowa recepta po zakończeniu leczenia.

Ryzyko związane z operacją zaćmy

16/18

Powikłania po operacji zaćmy występują rzadko. Najczęstsze zagrożenia to krwawienie, zakażenie i zmiany ciśnienia w oku, które można leczyć, jeśli zostaną wcześnie wykryte. Operacja nieznacznie zwiększa ryzyko odwarstwienia siatkówki, które wymaga leczenia w trybie pilnym. Czasami tkanka soczewki pozostała po operacji i użyta do podtrzymania IOL może zmętnieć, nawet wiele lat po zabiegu. Taką „zaćmę wtórną” można łatwo i trwale skorygować za pomocą lasera.

Czy należy poddać się operacji zaćmy?

17/18

Decyzja o tym, czy poddać się operacji zaćmy, zależy od Ciebie i Twojego lekarza. W rzadkich przypadkach zaćma wymaga natychmiastowego usunięcia, ale zazwyczaj nie jest to konieczne. Zaćma wpływa na widzenie powoli, w miarę upływu czasu, dlatego wiele osób czeka z operacją do momentu, gdy okulary lub soczewki kontaktowe przestaną wystarczająco poprawiać widzenie. Jeśli pacjent nie czuje, że zaćma powoduje problemy w codziennym życiu, może poczekać.

Wskazówki dotyczące zapobiegania zaćmie

18/18

Rzeczy, które możesz zrobić, a które mogą zmniejszyć ryzyko rozwoju zaćmy:

• Nie pal.

• Na słońcu zawsze noś kapelusz i okulary przeciwsłoneczne.

• Kontroluj cukrzycę.

• Ogranicz spożycie alkoholu.

?

Dowiedz się od lekarza więcej o swoich oczach i zaćmie, w tym o przyczynach, objawach, diagnostyce i leczeniu.

Jakie są objawy?

Zaćma zwykle powstaje powoli. Można nie wiedzieć, że się ją ma, dopóki nie zacznie blokować światła. Wówczas można zauważyć:

• widzenie, które jest zamglone, niewyraźne, zamglone lub zamglone

• Krótkowzroczność (u osób starszych)

• Zmiany w sposobie postrzegania kolorów

• Problemy z prowadzeniem samochodu w nocy (np. odblaski od nadjeżdżających reflektorów)

• Problemy z odblaskami w ciągu dnia

• Podwójne widzenie w oku dotkniętym chorobą

• Problemy z okularami lub soczewkami kontaktowymi, które nie działają prawidłowo

Przyczyny i rodzaje zaćmy

Zaćma powstaje, gdy w soczewce oka gromadzą się białka, które powodują jej zmętnienie. Powoduje to, że światło nie przechodzi przez nią wyraźnie. Może to spowodować częściową utratę wzroku. Istnieje wiele rodzajów zaćmy.

Zaćma jądrowa

Ten rodzaj zaćmy, nazywany również jądrową zaćmą sklerotyczną, jest najczęściej spotykany przez lekarzy. Każdy, kto żyje wystarczająco długo, zazwyczaj ma taką zaćmę.

Tworzy się ona w centrum soczewki, zwanym jądrem. W miarę pogarszania się ich stanu, wzrok podczas czytania może się polepszać. Jest to tzw. drugie widzenie, ale nie trwa ono długo.

Z czasem soczewka twardnieje i zmienia kolor na żółty lub nawet brązowy. Trudno jest dostrzec drobne szczegóły, kolory stają się mniej nasycone, a w nocy wokół jasnych obiektów pojawiają się aureole.

Zaćma korowa

Tworzą się one na zewnętrznej krawędzi soczewki, zwanej korą. Zaczynają się jako białe kliny, podobne do trójkątów, które są skierowane w stronę środka oka. W miarę jak się powiększają, rozpraszają światło.

Głównym objawem jest olśnienie. Prowadzenie samochodu w nocy może być utrudnione. Mogą one również powodować zamglone widzenie, tak jakbyś patrzył przez mgłę. Może być trudno odróżnić podobne kolory lub ocenić, jak daleko znajduje się dany obiekt.

Ponieważ mogą one powodować problemy z widzeniem zarówno z bliska, jak i z daleka, zwykle usuwa się je odpowiednio wcześnie.

Zaćma podtorebkowa tylna

Tworzą się one wewnątrz tylnej części torebki soczewki – części oka, która otacza soczewkę i utrzymuje ją na miejscu. Znajdują się one bezpośrednio na drodze światła przechodzącego przez soczewkę.

Pojawiają się one szybciej niż inne rodzaje zaćmy, a objawy mogą wystąpić już po kilku miesiącach. Wpływają one na widzenie z bliska i utrudniają widzenie w jasnym świetle.

Zaćma podtorebkowa przednia

Ten rodzaj zaćmy tworzy się wewnątrz przedniej części torebki soczewki. Może do niej doprowadzić uraz lub opuchlizna oka. Podobnie jak rodzaj egzemy zwany atopowym zapaleniem skóry.

Zaćma wrodzona

Są to zaćmy, z którymi się rodzisz lub które powstają w dzieciństwie. Niektóre z nich są związane z twoimi genami, a inne wynikają z choroby, takiej jak różyczka, na którą chorowała twoja matka w czasie ciąży.

Jeśli są one małe lub znajdują się poza środkiem soczewki, mogą nie wymagać leczenia. Ale jeśli dziecko rodzi się z taką, która blokuje widzenie, lekarz musi ją usunąć, ponieważ może ona uniemożliwić oku naukę widzenia.

Katarakta pourazowa

Wiele rodzajów urazów może prowadzić do powstania zaćmy. Można się jej nabawić, jeśli zostanie się uderzonym w oko piłką lub zranionym w wyniku oparzenia, działania substancji chemicznych lub drzazgi. Zaćma może pojawić się wkrótce po urazie lub ujawnić się dopiero po latach.

Zaćma wtórna

Gdy inna choroba lub zabieg medyczny prowadzi do powstania zaćmy, lekarze nazywają ją wtórną. Możliwymi przyczynami są cukrzyca, przyjmowanie sterydów, takich jak prednizon, a nawet operacja zaćmy.

Zaćma popromienna

Zapewne wiesz, że ważne jest, aby chronić skórę przed promieniowaniem ultrafioletowym (UV), ale może ono również negatywnie wpływać na oczy. Jeśli spędzasz zbyt dużo czasu na słońcu bez ochrony oczu, możesz czasem zachorować na zaćmę.

Osoby pracujące na świeżym powietrzu, takie jak rybacy i rolnicy, są bardziej narażone na ten rodzaj zaćmy. Aby jej zapobiec, należy nosić okulary przeciwsłoneczne ze 100% ochroną przed promieniowaniem UVA i UVB.

Zaćma jest także możliwym skutkiem ubocznym radioterapii stosowanej w leczeniu raka.

Zaćma lamelarna lub zonularna

Ten typ zaćmy pojawia się zwykle u młodszych dzieci i występuje w obu oczach. Geny, które ją wywołują, są przekazywane z rodzica na dziecko.

Zaćma ta tworzy drobne białe kropki na środku soczewki, które mogą przybierać kształt litery Y. Z czasem cały środek soczewki może ulec uszkodzeniu. Z czasem cały środek soczewki może stać się biały.

Zaćma polarna tylna

Pojawiają się one na tylnej środkowej części soczewki i często są wynikiem genów przekazywanych w rodzinie.

Zaćma polarna tylna często nie powoduje objawów, co jest dobre, ponieważ jest trudna do usunięcia.

Zaćma polarna przednia

Tworzą się w przedniej i środkowej części soczewki i wyglądają jak małe białe kropki. Zaćma ta zwykle nie przeszkadza w widzeniu.

Zaćma po witrektomii

Witrektomia to operacja usunięcia ciała szklistego, przezroczystego żelu znajdującego się w centrum oka. Operacja ta może pomóc w rozwiązaniu niektórych problemów z oczami, ale może prowadzić do powstania zaćmy.

Zaćma choinkowa

Nazywana również zaćmą polichromatyczną, tworzy błyszczące, kolorowe kryształy w soczewce. Występują one najczęściej u osób cierpiących na chorobę zwaną dystrofią miotoniczną.

Zaćma brunatna

Jeśli nie leczysz zaćmy jądrowej, staje się ona bardzo twarda i brązowa. Jest to tzw. zaćma brunatna.

Utrudnia to rozróżnianie kolorów, zwłaszcza niebieskiego i fioletowego. Operacja jej usunięcia jest trudniejsza, dłuższa i bardziej ryzykowna niż w przypadku wcześniejszego podjęcia leczenia.

Cukrzycowa zaćma płatkowa

Jest to rzadki rodzaj zaćmy, który może wystąpić u osób chorych na cukrzycę. Jej stan szybko się pogarsza i tworzy szaro-biały wzór przypominający płatek śniegu.

Jak rozpoznaje się zaćmę?

Aby dowiedzieć się, czy masz zaćmę, lekarz będzie chciał poznać wszystkie objawy. Przyjrzy się dokładnie twoim oczom i może wykonać kilka badań, w tym:

• Badanie ostrości wzroku. Jest to skomplikowany sposób określenia „badanie okulistyczne”. Lekarz poprosi Cię o czytanie liter z pewnej odległości, aby sprawdzić, jak ostry jest Twój wzrok. Najpierw należy próbować czytać jednym okiem, a następnie drugim. Lekarz może również przeprowadzić test olśnienia, podczas którego świeci w oko jasnym światłem, a następnie prosi o odczytanie liter.

• Badanie w lampie szczelinowej. W tym badaniu wykorzystuje się specjalny mikroskop z jasnym światłem, który umożliwia lekarzowi sprawdzenie różnych części oka. Obejrzy on rogówkę, przezroczystą warstwę zewnętrzną. Zbada również tęczówkę – kolorową część oka – oraz soczewkę, która znajduje się za nią. Soczewka ugina światło wpadające do oka, dzięki czemu można widzieć wyraźnie.

• Badanie siatkówki. Lekarz wprowadza do oczu krople, które rozszerzają źrenice – ciemne plamki w środku, które kontrolują ilość światła wpadającego do oka. Umożliwia to dobre przyjrzenie się siatkówce – tkance znajdującej się w tylnej części oka – oraz lepsze uwidocznienie zaćmy.

Co to jest leczenie?

Jedynym sposobem leczenia zaćmy jest operacja, ale może ona nie być konieczna od razu. Jeśli problem zostanie wykryty we wczesnym stadium, może wystarczyć nowa recepta na okulary. Mocniejsza soczewka może na jakiś czas poprawić Twoje widzenie.

Jeśli masz problemy z czytaniem, spróbuj użyć jaśniejszej lampy lub szkła powiększającego. Jeśli odblaski stanowią dla Ciebie problem, sprawdź specjalne okulary z powłoką antyodblaskową. Mogą one być pomocne podczas prowadzenia samochodu w nocy.

Należy uważnie obserwować, w jaki sposób zaćma wpływa na sposób widzenia. Jeśli problemy ze wzrokiem zaczynają przeszkadzać w codziennym funkcjonowaniu – zwłaszcza jeśli sprawiają, że prowadzenie samochodu staje się niebezpieczne – nadszedł czas, aby porozmawiać z lekarzem o operacji.

Operacja zaćmy

Istnieje kilka rodzajów operacji zaćmy, ale wszystkie one mają jedną wspólną cechę: chirurg usuwa zmętniałą soczewkę i zastępuje ją sztuczną.

Możesz czuć się nieco nieswojo na myśl o operacji tak wrażliwego miejsca, jakim jest oko. Jest to jednak bardzo często wykonywany zabieg. Do znieczulenia oka zostanie podany lek o nazwie znieczulenie miejscowe. Pacjent będzie przytomny, ale uspokojony i nic nie będzie czuł.

Zabieg trwa zwykle około 15-20 minut i nie wymaga pozostania na noc w szpitalu. Jeśli masz zaćmę w obu oczach, lekarz poczeka z operacją na drugim oku do czasu wyzdrowienia pierwszego oka. Ponad 95% osób, które poddały się temu zabiegowi, twierdzi, że po jego zakończeniu widzi lepiej.

• Chirurgia małoinwazyjna. Lekarz może również usłyszeć, że nazywa ją fakoemulsyfikacją. Chirurg wykonuje maleńkie nacięcie na rogówce. Do oka wkłada się małe urządzenie emitujące fale ultradźwiękowe, które rozbijają zmętniałą soczewkę. Następnie wyjmuje się jej fragmenty i wkłada sztuczną soczewkę.

• Operacja z dużym nacięciem. Nie jest ona wykonywana tak często, ale lekarze czasami proponują ją w przypadku większych zaćm, które powodują większe niż zwykle problemy z widzeniem. Operacja ta nazywana jest czasem zewnątrztorebkowym usunięciem zaćmy. Chirurg wyjmuje zmętniałą soczewkę w jednym kawałku i wymienia ją na sztuczną. Po tej operacji pacjent prawdopodobnie będzie potrzebował nieco więcej czasu na zagojenie się niż po operacji z użyciem małego nacięcia.

• Laserowa operacja femtosekundowa. W tej operacji chirurg używa lasera do rozbicia soczewki. Następnie, podobnie jak w przypadku innych typów operacji, wszczepia nową soczewkę. Twój lekarz może zasugerować tę operację, jeśli masz również astygmatyzm, czyli krzywiznę rogówki, która powoduje, że Twoje widzenie jest nieostre. Chirurg może rozwiązać ten problem podczas operacji zaćmy, używając lasera do zmiany kształtu rogówki.

Po operacji zaćmy

U większości osób rekonwalescencja przebiega bezproblemowo. Czas trwania rekonwalescencji zależy od rodzaju operacji. Na ogół jednak już kilka dni po operacji można zauważyć znaczną poprawę widzenia. Po około tygodniu lub dwóch można wrócić do wykonywania wszystkich czynności, które się lubi.

Jak w przypadku każdego zabiegu chirurgicznego, istnieje pewne ryzyko. Jest to rzadkie, ale może dojść do zakażenia lub krwawienia. Istnieje również możliwość, że siatkówka oderwie się od tkanek z tyłu oka. Jest to tzw. odwarstwienie siatkówki.

U niektórych osób po operacji zaćmy występuje problem zwany niedoswietleniem torebki tylnej (PCO). Widzenie może ponownie stać się mętne, ponieważ kapsułka w oku, która utrzymuje sztuczną soczewkę na miejscu, staje się grubsza. Problem ten może rozwiązać chirurgia laserowa YAG. Czasami zdarza się to w 1 rok po operacji zaćmy, a czasami dopiero 10 lat później.

Zaćma u niemowląt i dzieci

Niektóre dzieci rodzą się z zaćmą, jeśli w czasie ciąży soczewka nie uformowała się tak, jak powinna.

Zaćma wrodzona może być spowodowana zaburzeniami chromosomalnymi, takimi jak zespół Downa. Może być również dziedziczna, co oznacza, że może ją mieć rodzic dziecka.

Zaćma, która powstaje po urodzeniu, nazywana jest zaćmą nabytą. Przyczyny obejmują:

• Uraz oka

• Cukrzyca

• Powikłania wynikające z problemów z oczami

• Leczenie radiacyjne

• Steroidy

Czasami lekarze nie wiedzą na pewno, dlaczego dziecko zachorowało na zaćmę.

Jak mogę się dowiedzieć, czy moje dziecko ma zaćmę?

Zaćmę nie zawsze można zobaczyć. Jeśli jednak można ją dostrzec, zazwyczaj wygląda jak biała lub szara plamka albo odbicie wewnątrz źrenicy.

Ważne jest, aby regularnie kontrolować wzrok dziecka. Im wcześniej zostanie wykryta zaćma, tym lepszy będzie wzrok dziecka w dłuższej perspektywie. Pierwsze przesiewowe badanie wzroku przeprowadza się, gdy dziecko jest noworodkiem. Lekarz sprawdzi, czy w jego oczach nie występuje zaćma lub inne problemy. Badania wzroku będą kontynuowane w okresie niemowlęcym i dziecięcym podczas regularnych wizyt kontrolnych.

Dzieciom może być trudno wyjaśnić rodzicom problemy ze wzrokiem. Mogą one nawet nie wiedzieć, że coś jest nie tak z ich widzeniem. Ale kiedy się zorientują, mogą powiedzieć, że nie widzą tak dobrze jak kiedyś. Mogą też powiedzieć, że widzą dwie rzeczy (podwójne widzenie) lub że światła są zbyt jasne. Być może widzą odblaski lub aureolę, albo kolory nie wyglądają tak jasno, jak powinny.

Zanim dziecko osiągnie wiek około 4 miesięcy, powinno być w stanie rozejrzeć się po pokoju i śledzić przedmioty wzrokiem. Jeśli tego nie potrafi, poproś lekarza o sprawdzenie jego oczu.

Innym sposobem na stwierdzenie, że dziecko może mieć zaćmę, jest nieprawidłowe ustawienie oczu, co oznacza, że nie patrzą one w tym samym kierunku.

Jak wygląda leczenie?

Jeśli zaćma u dziecka jest niewielka i nie wpływa na jego wzrok, być może nie trzeba jej usuwać. Jeśli jednak ma ona wpływ na wzrok, należy ją jak najszybciej wyleczyć. W przeciwnym razie w dłuższej perspektywie może dojść do pogorszenia wzroku.

Lekarz poda dziecku znieczulenie ogólne, dzięki czemu nie będzie ono przytomne ani nic nie poczuje podczas operacji. Użyje specjalnych narzędzi, aby rozbić soczewkę i usunąć ją przez bardzo małe nacięcie.

Od tego momentu lekarz ma kilka możliwości:

• Sztuczna soczewka (nadal trwają badania nad jej stosowaniem u bardzo małych dzieci)

• Soczewki kontaktowe

• Okulary (większość dzieci potrzebuje ich nawet po udanej operacji)

Czasami, jeśli dziecko ma zaćmę w obu oczach – lub jedno z nich było w gorszym stanie niż drugie – może wystąpić u niego stan zwany amblyopią. Dzieje się tak, gdy jedno oko jest silniejsze od drugiego. Lekarz może to leczyć.

Co dzieje się po operacji?

Najprawdopodobniej Ty i Twoje dziecko możecie wrócić do domu jeszcze tego samego dnia.

Bardzo małe dzieci szybko przechodzą operację i zwykle po około jednym dniu wracają do normalnego funkcjonowania. Starsze dzieci mogą odczuwać pewien dyskomfort przez kilka dni, głównie z powodu swędzenia lub drapania oczu.

Lekarz przepisze Ci krople do oczu i wskazówki, jak podawać je dziecku.

Jeśli dziecku usunięto zaćmę tylko z jednego oka, być może będzie musiało przez pewien czas nosić plaster na drugim oku. Pomoże to wzmocnić oko, które było operowane.

Należy przestrzegać wszystkich wizyt kontrolnych po operacji. W ten sposób lekarz będzie mógł upewnić się, że dziecko wraca do zdrowia i może wyraźnie widzieć świat – teraz i w dorosłym życiu.

Czy można zapobiegać zaćmie?

Lekarze nie wiedzą dokładnie, co powoduje zaćmę, dlatego nie ma sprawdzonego sposobu zapobiegania jej powstawaniu. Ponieważ jednak zaćma i inne schorzenia, takie jak jaskra, występują często u osób starszych, ważne jest, aby regularnie badać wzrok. Jest to bardzo ważne, jeśli w rodzinie występowały problemy z oczami lub jeśli byłeś narażony na działanie czynników, które mogą powodować problemy z oczami.

Dorośli powinni odwiedzać okulistę co najmniej co 2 lata do 50. roku życia, a następnie co roku.

Jeśli w przeszłości występowały u Ciebie problemy ze wzrokiem lub inne schorzenia, takie jak cukrzyca, które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia chorób oczu, możesz potrzebować częstszych badań okulistycznych.

Operacja zaćmy zwykle przebiega prawidłowo, ale warto wiedzieć, na co zwracać uwagę. Poznaj rodzaje problemów, na jakie można się natknąć, takie jak zakażenie, zmętnienie torebki tylnej (PCO) i odwarstwienie siatkówki, oraz sposoby ich leczenia.

Dlatego warto wiedzieć, co może pójść nie tak. Można uważnie obserwować wszelkie objawy i skontaktować się z lekarzem, jeśli coś wydaje się nie w porządku.

Zakażenie

Zarazki, które dostaną się do oka podczas operacji, mogą doprowadzić do zakażenia. Może wystąpić wrażliwość na światło, ból, zaczerwienienie i problemy z widzeniem. Jeśli tak się stanie, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Infekcje po operacji zaćmy zdarzają się rzadko, ale jeśli do nich dojdzie, do oka zostanie podany zastrzyk z antybiotykiem. W niektórych przypadkach lekarz usuwa również szklistkę, przezroczysty żel znajdujący się w środku oka, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji.

Stan zapalny

Niewielki obrzęk i zaczerwienienie po operacji są normalne. Jeśli jest ich więcej niż zwykle, otrzymasz krople do oczu lub inne leki, które pomogą Ci je zlikwidować.

Odwarstwienie siatkówki

Siatkówka znajduje się daleko z tyłu w oku, wyczuwa światło i wysyła informacje do mózgu. Po operacji istnieje nieco większe prawdopodobieństwo, że oderwie się ona od tylnej części oka – problem ten nazywany jest odwarstwieniem siatkówki.

Jest to nagły przypadek, który może spowodować utratę wzroku. Należy niezwłocznie zgłosić się do okulisty, jeśli:

• Masz wrażenie, że na część oka opadła zasłona

• Pojawiają się nowe pływające plamki w polu widzenia

• Widzieć błyski światła

Fragmenty soczewki

Kiedy lekarz usuwa zmętniałą soczewkę podczas operacji zaćmy, niektóre jej fragmenty mogą wpaść do oka i pozostać w nim. Małe fragmenty nie stanowią problemu, ale większe mogą stanowić problem.

Może być konieczna operacja usunięcia ciała szklistego i zapobieżenia obrzękowi.

Gromadzenie się płynu w siatkówce

Czasami po operacji naczynia krwionośne w siatkówce ulegają rozszczelnieniu. Zbierający się w oku płyn powoduje pogorszenie widzenia.

Lekarz zaleczy to kroplami do oczu, a gojenie może potrwać tygodnie lub miesiące. Zazwyczaj stan ten ulega całkowitej poprawie. W poważniejszych przypadkach może być konieczne podanie zastrzyku sterydowego za oko lub operacja.

Zwichnięta soczewka wewnątrzgałkowa (IOL)

IOL to sztuczna soczewka, którą lekarz umieszcza w oku podczas operacji. Może się ona wysunąć, powodując niewyraźne lub podwójne widzenie.

Może to również prowadzić do poważniejszych problemów, takich jak krwawienie i obrzęk. Może być konieczna operacja, aby przywrócić ją na właściwe miejsce lub założyć nową.

Zaćma wtórna

Torebka soczewki otacza soczewkę oka. Podczas operacji zaćmy usuwa się przednią część soczewki, ale tylna pozostaje na swoim miejscu. W tym miejscu może dojść do zaćmy wtórnej, zwanej także zmętnieniem torebki tylnej (PCO). W takim przypadku widzenie może ponownie stać się mętne. Zwykle zdarza się to w końcu po operacji zaćmy.

Aby to naprawić, konieczna jest procedura zwana kapsulotomią laserem YAG. Lekarz używa lasera, aby utworzyć otwór w tylnej części torebki soczewki. Pozwala to na przepuszczanie światła, dzięki czemu pacjent może widzieć normalnie. Zabieg jest bezbolesny i trwa około 5 minut. Zdarza się to każdemu, kto przeszedł operację zaćmy i jest to proces naturalny.

Opuchlizna rogówki

Rogówka to przezroczysta, przednia część oka. Po operacji może ona ulec opuchnięciu i zamgleniu, co utrudnia widzenie.

Problem ten jest prawie zawsze przejściowy i ustępuje w ciągu kilku dni lub tygodni. Lekarz może zastosować krople do oczu.

Krwawienie

Jest to rzadkie, ale podczas operacji naczynia krwionośne zaopatrujące siatkówkę mogą zacząć krwawić bez powodu. Niewielka ilość krwi nie stanowi problemu, ale większe ilości mogą doprowadzić do utraty wzroku.

Po operacji krew może zbierać się między rogówką a tęczówką – kolorową częścią oka – i blokować widzenie. Pomocne mogą być krople do oczu, a pacjent musi odpoczywać w łóżku z uniesioną głową.

Jeśli krew nie odpływa lub powoduje zbyt duże ciśnienie w oku, konieczna może być operacja.

Pływające plamki i błyski światła

Operacja może spowodować tylne odłączenie ciała szklistego, kiedy to ciało szkliste oddziela się od siatkówki. Powoduje to, że w polu widzenia pojawiają się ruchome pajęczyny i chmury, a także błyski światła.

Zazwyczaj objawy ustępują samoistnie w ciągu kilku miesięcy. Ponieważ objawy są podobne do odwarstwienia siatkówki, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w celu przeprowadzenia badań.

Wysokie ciśnienie w oku

W przypadku niektórych osób operacja chirurgiczna powoduje wzrost ciśnienia w oku. Jest to tzw. nadciśnienie oczne i może spowodować uszkodzenie wzroku. Lekarz może zaproponować leczenie za pomocą kropli do oczu, zastrzyków lub tabletek.

Opuchlizna, krwawienie lub resztki fragmentów soczewki mogą powodować wzrost ciśnienia w oku, co może prowadzić do jaskry.

Sposób leczenia zależy od konkretnej przyczyny takiego stanu rzeczy. Jeśli dojdzie do uszkodzenia nerwu wzrokowego, konieczna może być również operacja jaskry.

Wrażliwość na światło

Może to być normalne, ale jeśli trwa dłużej niż kilka dni, należy skonsultować się z lekarzem.

Czasami wystarczy nosić okulary przeciwsłoneczne przez kilka miesięcy, aż problem ustąpi. Może to być jednak także oznaką innego problemu, np. zbyt dużego stanu zapalnego w oku, i wówczas konieczne może być stosowanie kropli do oczu.

opadająca powieka

Jest to częste schorzenie po operacjach oczu, zwane również ptozą.

Lekarze nie wiedzą, co ją powoduje, ale zazwyczaj ustępuje samoistnie. Jeśli trwa dłużej niż 6 miesięcy, konieczna może być operacja.

Dyspotopsja

Powoduje to widzenie efektów wizualnych, a istnieją dwa rodzaje:

• Negatywny, który daje zakrzywiony cień na krawędzi pola widzenia

• Pozytywne, które widzisz jako aureole, rozbłyski gwiazd, błyski lub smugi światła

Lekarze nie wiedzą, dlaczego tak się dzieje, i często ustępują one samoistnie. Jest bardziej prawdopodobne, że utrzyma się, gdy jest to rodzaj negatywny. Zazwyczaj należy poczekać i zobaczyć, czy się poprawi. Można spróbować kropli do oczu lub nawet okularów z grubymi obwódkami, dzięki którym cienie nie będą tak widoczne.

Jeśli problem trwa miesiącami, lekarz może zasugerować zabieg chirurgiczny. W takim przypadku można zastosować nową soczewkę lub drugą soczewkę na miejsce pierwszej.

Implanty soczewek wewnątrzgałkowych (IOL) to sztuczne soczewki, które pomagają poprawić widzenie po operacji zaćmy. Dowiedz się więcej o procedurze, ryzyku związanym z jej przeprowadzeniem i czasie rekonwalescencji.

Jak działa twoje oko

Każde oko ma soczewkę – okienko wykonane z przezroczystego białka i wody, które znajduje się za źrenicą. Soczewka skupia światło na siatkówce, która przesyła je do mózgu.

Z wiekiem białka ulegają zmianie i części soczewki stają się mętne. Zjawisko to nazywamy zaćmą. Może ona powodować, że widziane przedmioty są zamazane lub mają brązowawy odcień.

Zaćma jest jedną z głównych przyczyn ślepoty, zwłaszcza u osób starszych. Można ją jednak skorygować za pomocą operacji – zabiegu, który w Stanach Zjednoczonych wykonuje się ponad 2 miliony razy rocznie.

Implant

Implant soczewki wewnątrzgałkowej (IOL) jest wykonany z przezroczystego tworzywa sztucznego i jest wielkości około jednej trzeciej dziesięciocentówki. Istnieje kilka różnych typów:

Soczewka jednoogniskowa (monofocal IOL): Jest to najczęściej spotykana metoda. W przeciwieństwie do naturalnej soczewki, która może się rozciągać lub zginać, aby pomóc w ustawieniu ostrości wzroku, ten implant ustawia ostrość na jedną, stałą odległość. Jeśli Twój implant skupia się na jednej odległości, możesz widzieć rzeczy znajdujące się daleko, ale potrzebujesz okularów do czytania lub widzenia z bliska.

Implant wieloogniskowy: Podobnie jak okulary z soczewkami dwuogniskowymi lub progresywnymi, ta soczewka ma obszary, które pomagają widzieć przedmioty z różnych odległości. Może to czasami powodować więcej aureoli lub odblasków wokół świateł niż soczewka jednoogniskowa.

Soczewka akomodacyjna: Ta elastyczna opcja działa bardziej jak Twoja naturalna soczewka i skupia wzrok na więcej niż jednej odległości. Dzięki temu istnieje mniejsze prawdopodobieństwo, że będziesz potrzebował okularów do czytania.

Toryczna soczewka wewnątrzgałkowa (Toric IOL): Tę soczewkę otrzymasz, jeśli masz astygmatyzm lub rogówkę, która jest bardziej w kształcie piłki nożnej niż okrągła. Może to powodować zamazane widzenie w każdym miejscu, nie tylko z bliska lub z daleka. Soczewka ta zmniejsza astygmatyzm, więc po operacji nie będziesz potrzebował okularów do jego korekcji.

Operacja

Jeśli masz kataraktę, udasz się do okulisty. Lekarz ten specjalizuje się w operacjach i problemach oczu. Prawdopodobnie powie ci, że najlepiej jest poczekać z usunięciem zaćmy do momentu, gdy zacznie ona wpływać na twoje codzienne życie. Operacja może być przeprowadzona w szpitalu lub w ambulatorium.

Aby przygotować pacjenta do zabiegu, lekarz:

• Zmierzy Twoje oko. Pomoże to w doborze odpowiedniego implantu.

• Podać krople do oczu z lekarstwami, które należy przyjmować przez kilka dni przed zabiegiem.

• Poprosić o zaprzestanie przyjmowania niektórych leków lub zaprzestanie noszenia soczewek kontaktowych na kilka dni przed badaniem

W dniu zabiegu:

• Znieczulić oko

• Podanie leku, który pomoże się zrelaksować. Podczas zabiegu może być widoczne światło, ale nie powinno być odczuwalne nic lub tylko delikatny ucisk.

• Wykonaj małe nacięcie przez rogówkę, aby dostać się do soczewki

• Rozbij soczewkę na części i wyjmij ją kawałek po kawałku

• Umieść implant na miejscu

• Pozwól, aby cięcie zagoiło się samo – bez szwów

Zwykle można wrócić do domu w czasie krótszym niż godzina, ale potrzebna jest osoba, która poprowadzi.

Czy to ryzykowne?

Każdy zabieg chirurgiczny może być obarczony ryzykiem powikłań. Rzadko występują one po wszczepieniu soczewki wewnątrzgałkowej, ale może wystąpić krwawienie lub zakażenie. Częściej występuje zaczerwienienie lub obrzęk.

Do poważniejszych zagrożeń należą:

• Odwarstwienie siatkówki, do którego dochodzi, gdy warstwa komórek nerwowych oddzieli się od tylnej części oka. Jest to nagły przypadek medyczny.

• Utrata wzroku

• Zwichnięcie – gdy implant przemieszcza się z miejsca na miejsce

W okresie od kilku tygodni do kilku lat po zabiegu może również wystąpić zaćma wtórna. Dzieje się tak, gdy tkanka wokół nowej soczewki mętnieje i wzrok staje się niewyraźny. Lekarz może to naprawić za pomocą bezbolesnego zabiegu laserowego.

Dalsza opieka

Całkowite wygojenie trwa około 8 do 12 tygodni. W tym czasie:

• W miarę możliwości chronić oko okularami przeciwsłonecznymi, a w nocy spać z osłoną na oczy.

• Nie należy trzeć ani uciskać oka, nawet jeśli swędzi lub sączy się z niego płyn.

• Zażywać krople do oczu przepisane przez lekarza. Będą one stosowane przez kilka tygodni, aby pomóc w gojeniu się oka.

• Unikaj ćwiczeń fizycznych i dźwigania ciężarów. Lekarz poinformuje Cię, kiedy będziesz mógł ponownie wykonywać te czynności.

?

Jeśli Twój wzrok jest zamglony i zauważasz odblaski od świateł w nocy, możesz mieć zaćmę. Dowiedz się, w jaki sposób lekarz stawia diagnozę i jakie rodzaje zabiegów chirurgicznych mogą pomóc w usunięciu zamglonego widzenia.

Diagnoza

Aby dowiedzieć się, czy masz zaćmę, lekarz będzie chciał poznać wszystkie objawy. Spyta, czy przedmioty wyglądają na zamazane lub zamglone, czy przeszkadzają ci odblaski świateł, zwłaszcza w nocy.

Lekarz dokładnie obejrzy Twoje oczy i może wykonać kilka badań:

Badanie ostrości wzroku. Jest to skomplikowany sposób wyrażenia „badanie wzroku”. Lekarz poprosi pacjenta o czytanie liter z pewnej odległości, aby sprawdzić, jak ostry jest jego wzrok. Lekarz może również wykonać test olśnienia, podczas którego świeci w oko jasnym światłem i prosi o odczytanie liter.

Badanie w lampie szczelinowej. W tym badaniu wykorzystuje się specjalny mikroskop z jasnym światłem, który umożliwia lekarzowi sprawdzenie różnych części oka. Obejrzy on rogówkę – przezroczystą, zewnętrzną warstwę. Zbada również tęczówkę – kolorową część oka – oraz soczewkę, która znajduje się za nią. Soczewka ugina światło wpadające do oka, dzięki czemu można widzieć wyraźnie.

Badanie siatkówki. Lekarz wkropli do oczu krople, aby rozszerzyć źrenice – ciemne plamki w środku, które kontrolują ilość światła wpadającego do oka. Dzięki temu lekarz może lepiej przyjrzeć się siatkówce – tkance znajdującej się w tylnej części oka – a także lepiej zobaczyć zaćmę.

Zwalczanie objawów bez operacji

Jedynym sposobem leczenia zaćmy jest operacja, ale może ona nie być konieczna od razu. Jeśli problem zostanie wykryty we wczesnym stadium, może wystarczyć nowa recepta na okulary. Mocniejsza soczewka może na jakiś czas poprawić widzenie.

Jeśli masz problemy z czytaniem, możesz spróbować użyć jaśniejszej lampy lub szkła powiększającego. Jeśli odblaski stanowią dla Ciebie problem, sprawdź specjalne okulary z powłoką antyodblaskową. Mogą one być pomocne podczas prowadzenia samochodu w nocy.

Należy uważnie obserwować, w jaki sposób zaćma wpływa na sposób widzenia. Jeśli problemy ze wzrokiem zaczynają przeszkadzać w codziennych czynnościach – zwłaszcza jeśli jazda samochodem staje się niebezpieczna – czas porozmawiać z lekarzem o operacji.

Rodzaje operacji

Istnieje kilka rodzajów operacji zaćmy, ale wszystkie one mają jedną wspólną cechę: chirurg usuwa zmętniałą soczewkę, która uniemożliwia wyraźne widzenie, i zastępuje ją sztuczną.

Na myśl o operacji tak wrażliwego miejsca, jakim jest oko, możesz czuć się nieco skrępowany. Jest to jednak bardzo powszechna procedura i nie jest bolesna. Podczas zabiegu pacjent otrzyma lek zwany znieczuleniem miejscowym, który znieczuli oko. Pacjent będzie przytomny, ale uspokojony i nie będzie nic czuł.

Zabieg trwa zwykle około 15-20 minut i nie wymaga pozostania na noc w szpitalu. Jeśli pacjent ma zaćmę w obu oczach, lekarz poczeka z operacją na drugim oku do czasu wyzdrowienia pierwszego oka.

Operacja małoinwazyjna. Lekarz może również usłyszeć, że nazywa ją fakoemulsyfikacją. Chirurg wykonuje maleńkie nacięcie na rogówce. Do oka zostanie włożone małe urządzenie emitujące fale ultradźwiękowe, które rozbijają zmętniałą soczewkę. Następnie wyjmuje się jej fragmenty i wkłada nową, sztuczną soczewkę.

Operacja o dużej powierzchni. Nie jest ona wykonywana tak często, ale lekarze czasami sugerują ją w przypadku większych zaćm, które powodują więcej problemów z widzeniem niż zwykle. Czasami nazywa się ją także zewnątrztorebkowym usunięciem zaćmy. Chirurg usuwa zmętniałą soczewkę w jednym kawałku, a następnie wymienia ją na sztuczną. W przypadku tej operacji gojenie będzie prawdopodobnie wymagało nieco więcej czasu niż w przypadku operacji z użyciem małego nacięcia.

Laser femtosekundowy. W tej operacji chirurg używa lasera do rozbicia soczewki. Podobnie jak w przypadku innych typów operacji, po zakończeniu tego procesu chirurg wszczepia nową soczewkę. Lekarz może zasugerować tę operację, jeśli masz również astygmatyzm, czyli krzywiznę rogówki, która powoduje, że Twoje widzenie jest nieostre. Chirurg może rozwiązać ten problem podczas operacji zaćmy, używając lasera do zmiany kształtu rogówki.

Po operacji

U większości osób rekonwalescencja przebiega bezproblemowo. Czas trwania rekonwalescencji zależy od rodzaju operacji. Ogólnie rzecz biorąc, już po kilku dniach od zabiegu można zauważyć znaczną poprawę widzenia. Po około tygodniu lub dwóch można wrócić do wykonywania wszystkich czynności, które się lubi.

Jak w przypadku każdej operacji, istnieje pewne ryzyko. Jest to rzadkie, ale może dojść do zakażenia lub krwawienia. Istnieje również możliwość, że siatkówka oderwie się od tkanek z tyłu oka. Jest to tak zwane „odwarstwienie siatkówki”.

U niektórych osób po operacji zaćmy występuje problem zwany niedoswietleniem torebki tylnej (PCO). Widzenie może ponownie stać się mętne, ponieważ kapsułka w oku, która utrzymuje sztuczną soczewkę na miejscu, staje się grubsza. Problem ten można rozwiązać za pomocą lasera YAG. Czasami zdarza się to po roku od operacji zaćmy, a czasami dopiero po 10 latach od operacji.

Dowiedz się, co dzieje się podczas operacji zaćmy, jak się przygotować i co może zrobić dla Ciebie chirurgia YAG, jeśli okaże się, że Twoje widzenie znów staje się mętne.

Kto powinien poddać się operacji?

Jeśli masz zaćmę, nie zawsze oznacza to, że musisz poddać się operacji. Możesz nawet nie zauważyć żadnej zmiany w swoim widzeniu. Niektóre osoby cierpiące na tę chorobę widzą dobrze, jeśli noszą okulary na receptę, używają soczewek powiększających lub korzystają z jaśniejszego oświetlenia.

Jednak w miarę rozwoju zaćmy może ona powodować coraz więcej objawów. Może wystąpić niewyraźne lub zamazane widzenie. Może również wystąpić podwójne widzenie, gdy patrzysz na przedmioty przez oko, na którym występuje zaćma. Problemy te mogą utrudniać czytanie, pracę na komputerze i wszelkie inne czynności wymagające wyraźnego widzenia.

Pacjent może mieć słabe widzenie w nocy i trudniej jest mu prowadzić samochód, gdy jest ciemno. Osoba może być wrażliwa na oślepiające światło reflektorów. Osoby z zaawansowaną zaćmą mogą nawet nie zdać części egzaminu na prawo jazdy dotyczącej wzroku.

Zaćma może sprawić, że będziesz bardziej wrażliwy na odblaski słoneczne. Wokół jasnych świateł może pojawić się aureola. Może to uniemożliwiać przebywanie na świeżym powietrzu tak często, jak by się chciało. Utrudnia to również uprawianie niektórych sportów, takich jak narciarstwo czy golf.

Jeśli u pacjenta występują którekolwiek z tych objawów, pomocna może być operacja.

Czasami operacja może być konieczna, nawet jeśli zaćma ci nie przeszkadza. Lekarz może to zasugerować, jeśli zaćma jest na tyle duża, że blokuje wnętrze oka, co może prowadzić do wzrostu ciśnienia w oku.

Jak przygotować się do operacji zaćmy?

Na tydzień lub dwa przed zabiegiem lekarz wykona kilka badań, aby zmierzyć wielkość i kształt oka. W ten sposób będzie mógł wybrać najlepszą dla Ciebie sztuczną soczewkę.

Prawdopodobnie lekarz zabroni Ci jeść i pić cokolwiek przez 12 godzin przed zabiegiem.

Co się stanie?

Podczas zabiegu pacjent jest przytomny, ale lekarz znieczula oko za pomocą leków, dzięki czemu nie odczuwa bólu. Lekarz może również podać leki uspokajające.

Operacja trwa zwykle mniej niż godzinę. Chirurg wykona maleńkie nacięcie w przedniej części oka, czasami przy pomocy lasera. Przez to cięcie wprowadzi małe narzędzie, które rozbije zaćmę i delikatnie ją odessie.

Następnie zostanie założona nowa soczewka, wykonana z tworzywa sztucznego, silikonu lub akrylu, a cięcie zostanie zamknięte.

Nie będziesz musiał zostawać na noc w szpitalu, ale ktoś będzie musiał odwieźć Cię do domu.

Jeśli masz zaćmę w obu oczach, prawdopodobnie będziesz poddany dwóm oddzielnym operacjom, zwykle w odstępie kilku tygodni. Dzięki temu pierwsze oko ma szansę się zagoić.

Jakie są skutki uboczne?

Skutki uboczne operacji zaćmy są rzadkie, ale niektóre z nich mogą wystąpić:

• Zakażenie lub obrzęk oka

• Krwawienie

• Odwarstwienie siatkówki – przerwanie warstwy tkanki w tylnej części oka, która wyczuwa światło

• opadająca powieka

• Przejściowy wzrost ciśnienia w oku 12-24 godzin po zabiegu

?

Po operacji

Przez kilka dni po operacji oko może swędzieć lub być obolałe. W tym czasie może również wystąpić łzawienie i trudności z widzeniem w jasnym świetle.

Lekarz poda Ci krople do oczu, aby zapobiec infekcji. Przez kilka dni należy zachować ostrożność. Nie wolno prowadzić samochodu, nie należy się schylać, podnosić ciężkich przedmiotów ani wywierać nacisku na oko.

Przez pierwszy tydzień lekarz prawdopodobnie zasugeruje noszenie osłony na oczy podczas snu. Chroni to miejsce operacji, dzięki czemu oko może się zagoić. Jeśli odczuwasz ból lub masz wrażenie, że oko nie goi się tak, jak powinno, natychmiast poinformuj o tym lekarza.

Po 8 tygodniach oko powinno być w pełni wyleczone. Około 90% osób po operacji zaćmy widzi lepiej. Nie oczekuj jednak, że Twój wzrok będzie idealny. Nadal może być konieczne noszenie okularów lub kontaktów.

Co zrobić, jeśli po operacji widzenie staje się zamglone?

Czasami po operacji zaćmy może się okazać, że wzrok znów staje się mętny. Dzieje się tak, ponieważ torebka soczewki – część oka, która utrzymuje nową sztuczną soczewkę na miejscu – zaczyna grubieć.

Lekarz może usłyszeć od Ciebie medyczną nazwę tego zjawiska: zmętnienie torebki tylnej. Problem może nie ujawnić się od razu. Możesz go zauważyć miesiące lub lata później.

Lekarz może zasugerować przeprowadzenie zabiegu z użyciem lasera YAG. Zabieg ten trwa kilka minut i jest bezbolesny. Chirurg używa lasera, aby otworzyć zgrubienie wokół torebki soczewki i przepuścić więcej światła przez sztuczną soczewkę. Dzięki temu widzenie stanie się wyraźniejsze.