Lekarz mówi ci.

Zdrowe domowe jedzenie i niektóre surowe karmy są dobre dla ludzi, ale czy są one dobre dla Twojego kota? Oto fakty C i zagrożenia.

Być może masz wybrednego niejadka lub kota, który cierpi na schorzenie wymagające specjalnej diety.

Może przestraszyły Cię informacje o wycofaniu produktu z rynku lub masz wątpliwości co do komercyjnych karm dla kotów.

Niezależnie od przyczyny, chcesz mieć kontrolę nad tym, czym karmisz swojego kota C i to jest dobre. W końcu koty domowe nie są w stanie same się wyżywić. Są zdane na Ciebie w wyborze tego, co jest dla nich najlepsze.

Czy jest to dieta oparta na surowej żywności? Czy może coś, co przyrządzasz w domu?

W przypadku ludzi wiemy, że zdrowa żywność, przygotowana w domu, jest dla nas lepsza niż żywność przetworzona w celach komercyjnych. Wiemy też, że niektóre pokarmy spożywane na surowo mają więcej korzyści odżywczych niż gotowane. Jednak u kotów te diety działają inaczej i mogą nie być najlepsze dla ich organizmów.

Oto informacje na ten temat.

Czym jest domowe jedzenie dla kotów?

Domowa karma dla kotów to gotowane jedzenie, które przyrządzasz w domu dla swojego kota. Receptura i składniki zależą od potrzeb żywieniowych i preferencji Twojego kota.

Czy domowe jedzenie dla kotów jest zdrowe?

Aby mieć pewność, że Twój kot otrzymuje wszystkie potrzebne mu witaminy i minerały, jego dieta musi być kompletna i zbilansowana. Jest to nauka i nie należy opierać się na tym, jakie karmy najbardziej lubi Twój kot, ani na internetowych przepisach osób nieposiadających odpowiednich kwalifikacji weterynaryjnych.

Najbezpieczniejszą i najzdrowszą domową dietą dla Twojego kota jest ta, którą opracujesz wspólnie z certyfikowanym dietetykiem weterynaryjnym. Większość lekarzy weterynarii nie jest certyfikowanymi dietetykami weterynaryjnymi: Poproś swojego weterynarza o rekomendację lub skorzystaj z internetowego katalogu American College of Veterinary Nutritions.

Jeśli dieta domowa jest prawidłowo prowadzona przez dietetyka weterynaryjnego z certyfikatem, jest ona dobra dla kotów, a nawet lepiej – kot może radzić sobie równie dobrze na diecie domowej (niektórzy twierdzą, że lepiej), jak na diecie komercyjnej, mówi Joe Bartges, DVM, PhD, profesor University of Georgia College of Veterinary Medicine i dietetyk weterynaryjny z certyfikatem. Jeśli domowa dieta jest źle lub nieprawidłowo przygotowana, na przykład jeśli nie jest kompletna i zbilansowana, to nie jest dobra.

Opracowując domową dietę dla swoich kocich klientów (i ich rodziców), Bartges często używa kurczaka i indyka, czasem ryb; produktów takich jak mango i dynia; oraz węglowodanów, w tym ryżu, kuskusu lub perełek tapioki dla nadania tekstury, mimo że koty nie mają zapotrzebowania na węglowodany.

Bartges karmi swoje dwa 4-letnie koty domową dietą złożoną z kurczaka, jarmużu, oleju rybnego, suplementu witaminowo-mineralnego i probiotyku.

Jest ona kompletna i zbilansowana oraz spełnia wymagania AAFCO dla dorosłych kotów, ale mieszamy ją z niewielkimi ilościami różnych karm dla kotów” – mówi.

Jakie są zagrożenia związane z domowym jedzeniem kotów?

Jeśli nie skorzystasz z pomocy certyfikowanego lekarza weterynarii w celu opracowania kompletnej i zbilansowanej receptury karmy dla Twojego kota, narażasz zdrowie zwierzęcia na niebezpieczeństwo.

Naprawdę wierzę, że wszyscy ludzie, którzy reklamują swoje przepisy, ale nie mają certyfikatów, chcą pomóc, ale nie mają wieloletniego doświadczenia i wiedzy. Niektórzy z tych ludzi sądzą, że są ekspertami, podczas gdy istnieje dosłownie rada, która wydaje certyfikaty ekspertom – mówi Lindsey Bullen, DVM, dietetyk z certyfikatem. Spośród setek diet domowej roboty, które analizowałem przez lata, tylko jedna była bliska bycia kompletną i zbilansowaną.

Jeśli sam przygotowujesz karmę dla kota, ryzykujesz również, że przypadkowo podasz mu coś toksycznego, np. winogrona, rodzynki, czekoladę, czosnek lub cebulę.

Co to jest surowa karma dla kotów?

Surowa karma dla kotów zawiera surowe mięso (zazwyczaj kurczaka lub indyka), kości i organy. Istnieją dwa rodzaje: komercyjne i domowe.

Czy surowe jedzenie dla kotów jest zdrowe?

Według Światowego Stowarzyszenia Weterynarzy Małych Zwierząt (WSAVA) nie ma dowodów na to, że surowa dieta jest zdrowsza od komercyjnej lub domowej, opracowanej przez dyplomowanych dietetyków weterynaryjnych.

Zależy to od sposobu przygotowania pokarmu i od tego, kto opracował dietę – mówi Bartges. Jeśli jest ona przygotowana przez dietetyka weterynaryjnego z certyfikatem, powinna być kompletna i zbilansowana oraz posiadać oświadczenie o adekwatności odżywczej, a przy zachowaniu odpowiedniej higieny i zdrowego rozsądku nie będzie bardziej ryzykowna niż karmienie zwierząt karmą komercyjną.

Właściwa higiena jest istotą problemu. To, co czyni surową karmę dla kotów potencjalnie niezdrową, to wysokie ryzyko przenoszenia bakterii.

Jakie są zagrożenia związane z surowym jedzeniem kotów?

Centers for Disease Control and Prevention, podobnie jak Center for Veterinary Medicine oraz U.S. Food and Drug Administration, jest przeciwne surowemu jedzeniu kotów.

Dlaczego? Ponieważ wiele rodzajów bakterii, w tym salmonella i listeria, ukrywa się w surowym mięsie i może spowodować chorobę u Twojego kota i wszystkich domowników. Infekcje przenoszone drogą pokarmową mogą być poważne, a nawet śmiertelne.

Nie popieram ani nie zalecam podawania surowego mięsa, ponieważ nie mogę narażać moich pacjentów na ryzyko, nawet jeśli jest ono uważane za niewielkie” – mówi Bullen, który ma w domu dwa koty. Niedawno w Wielkiej Brytanii miał miejsce przypadek, w którym kilka kotów, które jadły surową dziczyznę, zaraziło swoich ludzi gruźlicą.

Jak mogę się zabezpieczyć, jeśli nadal chcę karmić mojego kota surowym jedzeniem?

Czy można bezpiecznie karmić kota surową karmą? Tak, można. Ale naprawdę trudno jest się upewnić, że jest to bezpieczne, mówi Bullen. Jeśli mój klient i tak zamierza to zrobić, nadal z nim pracuję. Wolę zapewnić zwierzęciu zbilansowaną dietę i edukować je na temat ryzyka związanego z karmieniem surowym pokarmem, niż je odrzucić.

Aby uniknąć ryzyka infekcji spowodowanej przez kota lub surowe jedzenie, skorzystaj z poniższych wskazówek:

• Umyj ręce wodą z mydłem po kontakcie z surową karmą dla kotów.

• Zdezynfekować wszystko, co ma kontakt z surowym jedzeniem dla kotów, w tym miski, naczynia i powierzchnie.

• Przechowywać surową karmę dla kotów oddzielnie od innego pożywienia w zamrażarce.

• Oddzielne miejsca do przygotowywania karmy dla kotów i ludzi.

• Myć ręce po pogłaskaniu kota.

• Umyj twarz po tym, jak kot cię polizał.

Kluczem jest komunikacja

Niezależnie od tego, czy lekarz weterynarii zgadza się z dietą, którą karmisz swojego kota, czy nie, musi o niej wiedzieć, aby mieć pełny obraz stanu zdrowia zwierzęcia.

To nie jest podział na nas i na nich, mówi Bullen. Jestem wielkim zwolennikiem współpracy. Każdy ma swoje zdanie, ale wszystko sprowadza się do komunikacji. Wszyscy jesteśmy częścią Team Pet.

Lekarz wyjaśnia wirus białaczki kotów (FeLV), w tym objawy, czynniki ryzyka, leczenie i zapobieganie.

Jednak kontakt z wirusem białaczki kotów nie musi oznaczać wyroku śmierci; około 70% kotów, które zetknęły się z wirusem, jest w stanie uodpornić się na zakażenie lub samodzielnie wyeliminować wirusa.

Jak przenoszony jest wirus białaczki kotów?

Białaczka kotów jest chorobą dotykającą wyłącznie koty – nie można się nią zarazić od ludzi, psów ani innych zwierząt. Wirus FeLV przenosi się z kota na kota poprzez ślinę, krew oraz, w pewnym stopniu, mocz i kał. Wirus nie żyje długo poza organizmem kota – prawdopodobnie tylko kilka godzin. Najczęstszymi sposobami rozprzestrzeniania się zakażenia są zabiegi pielęgnacyjne i walki. Kocięta mogą zarazić się chorobą w łonie matki lub przez mleko zakażonej matki. Choroba jest często przenoszona przez pozornie zdrowe koty, więc nawet jeśli kot wygląda na zdrowego, może być zakażony i przenosić wirusa.

?

Czynniki ryzyka dla Twojego kota

Narażenie na kontakt z zarażonymi kotami zwiększa ryzyko zarażenia FeLV, szczególnie w przypadku kociąt i młodych dorosłych kotów. Starsze koty są mniej narażone na zakażenie, ponieważ odporność na zakażenie wzrasta wraz z wiekiem. W przypadku kotów przebywających wyłącznie w pomieszczeniach zamkniętych, ryzyko zarażenia wirusem FeLV jest bardzo niskie. Koty żyjące w domach z wieloma kotami lub w hodowlach są bardziej narażone na ryzyko zakażenia, zwłaszcza jeżeli korzystają ze wspólnych naczyń z wodą i jedzeniem oraz kuwet.

Tylko około 3% kotów w gospodarstwach domowych z jednym kotem jest zarażonych wirusem, ale w przypadku kotów, które spędzają czas na zewnątrz, odsetek ten jest znacznie wyższy. Mimo to częstość występowania FeLV zmniejszyła się w ciągu ostatnich 25 lat dzięki szczepionkom i wiarygodnym testom.

Objawy wirusa białaczki kotów

Koty zakażone wirusem FeLV mogą wykazywać jeden lub więcej z poniższych objawów:

• Blade dziąsła

• Żółty kolor w ustach i białkach oczu

• Powiększone węzły chłonne

• Zakażenia pęcherza moczowego, skóry lub górnych dróg oddechowych

• Utrata wagi i/lub utrata apetytu

• Słaby stan sierści

• Postępujące osłabienie i senność

• Gorączka

• Biegunka

• Trudności z oddychaniem

• Problemy z rozrodem, takie jak bezpłodność u niekastrowanych kotek?

• Stomatitis C Choroba jamy ustnej, która obejmuje owrzodzenie dziąseł

?

Diagnostyka wirusa białaczki kotów

Lekarz weterynarii może zdiagnozować chorobę poprzez wykonanie prostego badania krwi zwanego testem ELISA, który identyfikuje białka FeLV we krwi. Test ten jest wysoce czuły i może wykryć koty z bardzo wczesnym stadium zakażenia. Należy pamiętać, że u niektórych kotów zakażenie ustępuje w ciągu kilku miesięcy, a wynik badania jest ujemny.

Drugie badanie krwi, IFA, wykrywa postępującą fazę zakażenia, a koty z dodatnim wynikiem tego badania prawdopodobnie nie pozbędą się wirusa. Test IFA jest wykonywany w laboratorium, a nie w klinice weterynaryjnej. Ogólnie rzecz biorąc, u kotów z dodatnim wynikiem testu IFA rokowanie długoterminowe jest złe.

?

Leczenie wirusa białaczki kotów (Feline Leukemia Virus)

Osiemdziesiąt pięć procent kotów zakażonych wirusem białaczki kotów umiera w ciągu trzech lat od rozpoznania choroby. Jednak regularne kontrole weterynaryjne i właściwa profilaktyka zdrowotna mogą pomóc w utrzymaniu dobrego samopoczucia tych kotów przez pewien czas i uchronić je przed wtórnym zakażeniem. Przeprowadzane dwa razy w roku badania fizykalne, testy laboratoryjne oraz zwalczanie pasożytów mogą zapobiec powikłaniom i szybko wykryć problemy. Wszystkie koty zarażone FeLV powinny być trzymane w domu i wykastrowane.

Obecnie nie ma lekarstwa na zakażenie wirusem FeLV. Wtórne zakażenia mogą być leczone w miarę ich pojawiania się, a koty chore na raka mogą być poddawane chemioterapii. Jednak rokowanie w przypadku kotów z uszkodzonym szpikiem kostnym lub rozległym chłoniakiem jest poważne.

Ochrona kota przed wirusem białaczki kotów (Feline Leukemia Virus)

Trzymanie kota w zamknięciu i z dala od zarażonych kotów jest pewnym sposobem zapobiegania zarażeniu FeLV. Ponadto, szczepionki mogą być podawane kotom narażonym na wysokie ryzyko zarażenia, takim jak koty wychodzące na zewnątrz lub żyjące w schroniskach czy hodowlach. Szczepieniu powinny być poddawane wyłącznie koty, u których wynik badania na obecność wirusa FeLV jest ujemny, a nawet te, które otrzymały szczepionkę, powinny zostać poddane badaniu, jeżeli doszło do ewentualnego kontaktu z wirusem. Test nie powinien być wykonywany przed upływem 30 dni od ewentualnego kontaktu z wirusem. Według American Association of Feline Practitioners, każdy chory kot powinien zostać poddany badaniu. Dzieje się tak dlatego, że istnieje wiele różnych problemów zdrowotnych, które mogą być związane z wirusem.

Nowe koty lub kocięta powyżej ósmego tygodnia życia powinny być przebadane na obecność wirusa przed wprowadzeniem do domu, w którym przebywa wiele kotów. Większość lekarzy weterynarii odradza wprowadzanie nowego kota do domu, w którym jest kot FeLV-dodatni, ponieważ koty te mogą być narażone na zakażenie wirusem C nawet po szczepieniu. Ponadto, stres związany z nowym przybyszem może mieć negatywny wpływ na kota FeLV-dodatniego.

Lekarz wyjaśnia, jak chronić kota i dom przed dokuczliwymi pchłami.

Zrób przegląd pcheł

Zanim wydasz pieniądze na środki przeciw pchłom, sprawdź, czy te szkodniki nie zadomowiły się na Twoim kocie:

• Zwróć uwagę na oznaki ruchu na sierści kota. Jeśli zauważysz małe owady odbijające się od sierści, czas na walkę z pchłami.

• Kilka razy dziennie przeczesuj kota metalowym grzebieniem przeciwpchelnym o drobnych zębach od głowy do ogona. W ten sposób usuniesz dorosłe pchły i ich jaja oraz złagodzisz swędzenie.

• Następnie zanurz grzebień w mieszaninie ciepłej lub gorącej wody z płynem do mycia naczyń, aby zabić pchły.

Jak zapobiegać pchłom

Ciepła, futrzana sierść Twojego kota i jego odżywcza krew to wymarzony dom dla pcheł. Chroń swojego zwierzaka, stosując barierę przeciw pchłom, aby uniemożliwić tym małym szkodnikom osiedlenie się w domu. Istnieje kilka różnych rodzajów:

Produkty, które nakładasz na swojego kota. Preparaty typu spot-on są bezpieczniejsze, wygodniejsze i skuteczniejsze niż tradycyjne kurze, szampony i spraye. Można je kupić u weterynarza lub w Internecie. Zapytaj lekarza weterynarii, w którym miejscu kota należy zastosować dany preparat, w jakiej ilości i jak często należy go stosować. Jeśli nie otrzymujesz preparatu od lekarza weterynarii, przeczytaj najpierw etykietę produktu, aby upewnić się, że jest on bezpieczny dla kotów. Niektóre popularne substancje czynne i marki obejmują:

• Fipronil (Frontline Plus)

• Imidaklopryd (Advantage)

• Selamektyna (Stronghold/Revolution)

• Fluralaner (Bravecto)

Dobrze sprawdza się również obroża przeciw pchłom z flumetryną i imidaklopridem (Seresto).

Leki spożywane przez kota. Tabletka Nitenpyram (Capstar) zabija dorosłe pchły na Twoim kocie w ciągu 30 minut. Nie ma jednak żadnych trwałych efektów. Spinosad (Comfortis) to szybko działający preparat do żucia, który zaczyna zabijać pchły, zanim złożą one jaja. Zapewnia miesięczną ochronę przed pchłami, zapobiegając ich wylęganiu się w przyszłości.

Odklejaj swój dom

Samica pchły może złożyć do 50 jaj dziennie. Mogą one zostać przeniesione z kota na dywan, kanapę lub kołdrę. Daj im szansę na wyklucie się, a będziesz mieć na głowie pełną infestację pcheł.

Gruntowne sprzątanie domu może pomóc w rozwiązaniu tego problemu:

Odkurzaj codziennie. Wyczyść dywany, meble z poduszkami oraz szczeliny w podłodze, aby usunąć wszystkie jaja, zanim zdążą się wykluć. W ten sposób pozbędziesz się również żywych pcheł. Po zakończeniu pracy nie zapomnij wyrzucić worka lub wypłukać pojemnika ciepłą wodą z mydłem.

Pierz co najmniej raz w tygodniu. Zdejmij pościel, obicia kanap i inne tkaniny, których dotykało Twoje zwierzę i wrzuć je prosto do pralki. Używaj gorącej wody, aby żadne insekty nie przetrwały cyklu prania.

Leczenie uporczywych pcheł

Pchły, które uporczywie trzymają się w pobliżu pomimo leczenia, mogą wymagać poważniejszych działań.

• Opróżnij pokłady. Wyprowadź z domu wszystkie zwierzęta domowe i członków rodziny, a następnie posmaruj dywany i inne powierzchnie sprayem przeciw pchłom. Spraye, które działają najlepiej, zawierają metopren lub pyriproksyfen. Jeśli obawiasz się chemikaliów w domu, wypróbuj naturalny spray cytrusowy. Trzymaj zwierzęta domowe, dzieci i inne osoby z dala od domu, dopóki wszystkie powierzchnie nie wyschną.

• Każde nieleczone zwierzę może być rezerwuarem pcheł i nigdy nie uda Ci się opanować sytuacji z pchłami. Dopóki wszystkie zwierzęta nie zostaną poddane leczeniu, pchły wygrają bitwę.

• Wezwij specjalistę ds. pcheł. Jeśli pchły nadal są obecne w otoczeniu, konieczne może okazać się skorzystanie z usług tępiciela, aby rozwiązać problem.

Pchły, nawet w dużej liczbie, są maleńkie i dość łatwe do zabicia. Po kilku tygodniach dokładnego czyszczenia powinny przestać dokuczać Twojemu kotu – i Tobie. Chociaż całkowite zwalczenie inwazji może potrwać nawet do 3 miesięcy.

Od żółtej, lepkiej wydzieliny po nadmierne łzawienie – lekarz wyjaśnia przyczyny i sposoby leczenia wydzieliny z oczu u kotów.

Przyczyną wydzieliny z oczu Twojego kota może być wszystko – od zwykłego przeziębienia po poważną chorobę. Poznaj kilka najczęstszych przyczyn wydzieliny z oczu, dowiedz się, kiedy należy udać się do weterynarza i co możesz zrobić w domu, aby pomóc swojemu kociemu przyjacielowi.

Przyczyny wydzieliny z oczu

Oczy zdrowego kota powinny być jasne i wyraźne.

Problemy z oczami mogą sprawić, że kot stanie się zupełnie inny – będzie łapał się za oczy, mrużył je lub nadmiernie mrugał. Ponieważ problemy z oczami mogą prowadzić do katastrofalnych skutków – w tym do operacji lub ślepoty – zawsze rozmawiaj z lekarzem weterynarii, jeśli zauważysz, że Twój kot ma podrażnione oczy. Do najczęstszych przyczyn wydzieliny z oczu kota należą:

• Infekcje górnych dróg oddechowych u kotów.

  Częstą przyczyną wydzieliny z oczu u kotów mogą być wirusy, takie jak kaliciwirus kotów, zakaźna choroba układu oddechowego, zapalenie płuc lub zapalenie nosa i tchawicy (herpeswirus), bakterie i pierwotniaki. Objawy mogą być łagodne lub przejść w coś bardzo poważnego i mogą obejmować lepką, ropną wydzielinę z oka.

• Conjunctivitis

  (różowe oko)

  . Zapalenie spojówek, będące stanem zapalnym jasnoróżowej wyściółki wokół oka kota, może powodować, że jedno lub oba oczy kota będą czerwone i opuchnięte, wrażliwe na światło i będą miały przezroczystą, łzawiącą lub gęstą śluzową wydzielinę. Zapalenie spojówek z gorączką, biegunką i problemami z oddychaniem może wskazywać na potencjalnie śmiertelne zakaźne zapalenie otrzewnej kotów, choć nie jest ono zbyt częste.

• Zaburzenia rogówki

  . U kotów rogówka, czyli kopulasta powierzchnia pokrywająca przednią część oka, może ulec zapaleniu, zranieniu lub owrzodzeniu. Skutkiem tego może być zmętnienie, nadmierne mruganie, stan zapalny i zwiększona produkcja łez.

• Łzawiące, łzawiące oczy (epiphora)

  . Zablokowane kanaliki łzowe, nadprodukcja łez, alergie, wirusowe zapalenie spojówek i inne czynniki mogą powodować nieprawidłowe łzawienie u kota.

• Zapalenie błony naczyniowej oka

  .

  Zapalenie wewnętrznych struktur oka, urazy, nowotwory, problemy immunologiczne lub infekcje mogą być przyczyną poważnego, często bolesnego zapalenia błony naczyniowej oka.

• Suche oko

  (keratoconjunctivitis sicca)

  . Przewlekły brak produkcji łez, czyli suche oko, może prowadzić do zapalenia rogówki, zaczerwienienia oczu, a jeśli nie jest leczone – do ślepoty. Ponieważ brakuje wodnistej części łez, może pojawić się żółta, lepka wydzielina z oka.

• Inne przyczyny wydzieliny z oczu

  alergie, coś utkwiło w oku lub problemy z trzecią powieką.

?

Zabiegi na oczy

Ponieważ tak wiele schorzeń może prowadzić do wystąpienia wydzieliny z oczu u kotów, przed podjęciem jakichkolwiek prób leczenia wydzieliny z oczu u kota należy porozmawiać z lekarzem weterynarii.

W zależności od tego, co stwierdzi lekarz weterynarii, leczenie wydzieliny z oczu kota może obejmować:

• Zakażenie górnych dróg oddechowych u kotów

  . Konkretne metody leczenia zależą od przyczyny infekcji oraz jej powagi i mogą obejmować leki do oczu, antybiotyki, leki przeczyszczające oraz płyny.

• Conjunctivitis

  . Pyłki, kurz, chwasty lub inne czynniki drażniące mogą powodować zapalenie spojówek, które można leczyć za pomocą maści steroidowych. jeśli przyczyną jest infekcja bakteryjna, można stosować maści z antybiotykami.

• Zaburzenia rogówki

  . Leczenie zależy od tego, co dolega rogówce Twojego kota, ale może obejmować utrzymywanie oczu kota w czystości, maść lub krople do oczu z antybiotykiem, krople wspomagające gojenie, usunięcie luźnej tkanki rogówki, kauteryzację lub zabieg chirurgiczny.

• Łzawiące, łzawiące oczy

  . W znieczuleniu ogólnym lekarz weterynarii może użyć zwykłej wody lub soli fizjologicznej do przepłukania zablokowanego kanalika łzowego kota. Jeśli doszło do zakażenia, konieczne może być zastosowanie maści lub kropli antybiotykowych do oczu.

• Zapalenie błony naczyniowej oka

  . Właściwe leczenie zależy od tego, co jest przyczyną zapalenia błony naczyniowej oka u kota, choć często jest to trudne do zdiagnozowania. Leczenie może obejmować stosowanie maści lub kropli do oczu w celu opanowania stanu zapalnego i bólu.

• Kaliciwirus kotów

  . W przypadku kaliciwirusa często występują wtórne zakażenia bakteryjne, które mogą powodować zapalenie płuc i inne poważne problemy, dlatego w przypadku podejrzenia, że kot jest chory, należy zawsze skontaktować się z lekarzem weterynarii. Leczenie może obejmować kontrolę objawów, antybiotyki w przypadku wtórnych zakażeń oraz opiekę wspomagającą.

• Suche oko

  . Suchość oka może być powodowana przez wiele czynników, od chorób o podłożu immunologicznym po nosówkę. Leczenie może obejmować krople lub maści do oczu, leki immunosupresyjne, antybiotyki lub sztuczne łzy.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem weterynarii

Oczy Twojego kota są równie delikatne, co piękne. Małe problemy mogą szybko przekształcić się w poważne schorzenia. Jeśli objawy wydzieliny z oczu kota nie ustąpią w ciągu 24 godzin lub jeśli kot mruży oczy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem weterynarii.

Jeśli masz leki, które pozostały po poprzednim problemie z oczami, nie stosuj ich na oczy kota. Różne problemy z oczami wymagają stosowania różnych leków, a użycie niewłaściwego może spowodować poważne obrażenia.

Pielęgnacja domowa: Wskazówki, jak dbać o zdrowie oczu kota

Możesz zapobiec problemom z oczami swojego kota, wykonując coroczne szczepienia, unikając przeludnienia i często sprawdzając, czy oczy kota nie są zaczerwienione, zmętniałe, czy nie zmieniły koloru lub kształtu, czy nie ma w nich wydzieliny lub czy nie są wrażliwe na światło.

Aby bezpiecznie usunąć wydzielinę z oczu kota i zapewnić mu większy komfort w oczekiwaniu na wizytę u weterynarza, zaopatrz się w woreczek z wacikami i skorzystaj z tych prostych wskazówek ASPCA:

• Zanurzyć wacik kosmetyczny w wodzie. Przetrzeć wydzielinę z oka, zawsze od kącika oka na zewnątrz. Do każdego oka należy używać świeżego wacika.

• Nie stosować żadnych kropli ani płynów dostępnych bez recepty, chyba że lekarz weterynarii zaleci ich stosowanie.

Ponieważ prawidłowe leczenie może mieć tak duże znaczenie dla zdrowia i dobrego samopoczucia kota, zawsze rozmawiaj z lekarzem weterynarii, aby mieć pewność, że kotu zapewniono właściwą opiekę.

Lekarz omawia, co może oznaczać nietypowa kocia kupa i jakie problemy zdrowotne mogą być jej przyczyną.

Kocia kupa: Co jest normalne?

Większość kotów robi kupę co najmniej raz dziennie. Jeśli są zdrowe, ich kupa powinna:

• Być koloru ciemnobrązowego

• Nie są zbyt twarde, zbyt miękkie ani mięsiste

• Nie pachnie zbyt nieprzyjemnie, choć pewien zapach jest normalny

Biegunka

Biegunka nie jest rzadkim zjawiskiem u kotów i istnieje wiele powodów, dla których może wystąpić u Twojego kota. Czasami biegunka pojawia się i znika szybko. W innych przypadkach może trwać przez kilka dni, tygodni lub miesięcy, albo powracać regularnie.

Biegunka trwająca od 24 do 48 godzin prawdopodobnie nie stanowi problemu, chyba że masz starszego kota lub kociaka. Jeśli jednak trwa dłużej, może dojść do odwodnienia kota, co może być niebezpieczne.

Do najczęstszych przyczyn biegunki u kotów należą:

• Zmiany w diecie, alergie lub nietolerancje pokarmowe

• Zapalne choroby jelit

• Zapalenie jelita grubego

• Robaki (pasożyty jelitowe)

• Choroby trzustki

• Rak

• Nadczynność tarczycy

Jeśli biegunka u kota trwa dłużej niż dzień lub dwa, należy skontaktować się z lekarzem weterynarii, aby ustalić jej przyczynę. Niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem weterynarii, jeśli biegunka jest czarna lub krwawa, lub jeśli towarzyszy jej gorączka, wymioty, ospałość lub utrata apetytu.

Sposób leczenia kota zależy od tego, co jest przyczyną biegunki. Niektóre z nich będą wymagały podania leków na receptę, takich jak metronidazol lub prednizolon, aby kontrolować stan zapalny. Lekarz weterynarii może zalecić specjalną dietę, jeśli uważa, że problemem jest alergia lub nietolerancja pokarmowa, choroba zapalna jelit (IBD) lub zapalenie jelita grubego. W przypadku niektórych kotów konieczne może być również podanie leków odrobaczających lub probiotyków.

Aby zapobiec biegunce, nie podawaj kotu produktów mlecznych, takich jak mleko czy jogurt – wiele kotów nie potrafi ich prawidłowo strawić. Ponadto, jeśli zmieniasz markę lub rodzaj podawanej karmy, wprowadzaj ją przez kilka dni, mieszając z coraz mniejszymi ilościami starej karmy, aż kot będzie jadł tylko nową.

Zaparcia

Kiedy kot ma zaparcia, będzie się bardzo napinał, kiedy będzie próbował zrobić kupę lub nie będzie w stanie wyprodukować niczego do kuwety. Nie musisz się martwić, jeśli zdarza się to tylko czasami. Jeśli jednak zdarza się to częściej, powinieneś skontaktować się z lekarzem weterynarii.

Koty mogą mieć zaparcia z wielu powodów, między innymi:

• Nadmierna pielęgnacja, która prowadzi do pojawienia się dodatkowych włosów w przewodzie pokarmowym

• Problemy z nerkami

• megakolon kotów – kiedy okrężnica staje się bardzo duża i jej mięśnie nie są w stanie jej ścisnąć, co powoduje, że wewnątrz gromadzi się twardy, suchy stolec

• Coś blokuje okrężnicę, np. sznurek lub kości

• Dieta, która nie zawiera wystarczającej ilości błonnika

• Problemy wewnątrz jelita grubego, takie jak guzy lub zwężone miejsca

• Problemy z kręgosłupem lub ból

Aby złagodzić zaparcia u kota, lekarz weterynarii może zasugerować podawanie kotu większej ilości błonnika, np. poprzez dodanie dyni z puszki do jego zwykłej karmy. Może też zalecić zmianę karmy na taką, która będzie dla zwierzęcia łatwiejsza do strawienia. Pomocne mogą być również leki przeciwkaszlowe.

Warto również zadbać o to, aby zwierzę uprawiało więcej ruchu i piło więcej wody, dzięki czemu odpady będą się łatwiej przemieszczać przez jego organizm.

O wszelkich problemach z kupami kota należy porozmawiać z lekarzem weterynarii, ale poniższa tabela może pomóc w ustaleniu, co może być ich przyczyną:

?

?

Czy Twoja kotka jest w ciąży? Lekarz opisuje, czego się spodziewać i kiedy urodzą się kocięta!

Nie wypełniaj miski Fluffy’ego ogórkami kiszonymi i lodami. Traktuj go jak królową, którą jest – dosłownie.

Proces, w którym mama kotka przygotowuje się do posiadania kociąt, nazywa się „królowaniem”. Kotki mogą zajść w ciążę już w wieku 4 miesięcy, chyba że zostały wysterylizowane, aby temu zapobiec.

Kotki mogą przechodzić ruję co 2 do 3 tygodni od wiosny do wczesnej jesieni, co sprawia, że są gotowe do rozmnażania częściej niż zwykle.

Ciąża u kotki trwa około 63-65 dni. Zatem kotka może mieć kocięta w wieku zaledwie 6 miesięcy.

Czy są w ciąży?

Najlepszym sposobem, aby się tego dowiedzieć, jest umówienie się na wizytę u lekarza weterynarii. Może on na kilka sposobów potwierdzić, że kocięta są w drodze, a także określić ich liczbę:

• Dotykanie brzucha kota

  jest czasami przydatne, ale nie zawsze dokładne.

• Ultrasonograf

  może potwierdzić ciążę po 16. dniu. Badanie ultrasonograficzne nie jest w stanie określić liczby kociąt, które kotka nosi w sobie.

• Promieniowanie rentgenowskie

  mogą określić liczbę kociąt, których należy się spodziewać, ale nie zawsze są dokładne i nie powinny być wykonywane, dopóki kotka nie jest w ciąży co najmniej 42 dni, a generalnie nie są zalecane przed 55 dniem.

Jest też kilka wskazówek, które możesz zauważyć.

Brzuch kotki powiększa się około 30 dni po kopulacji. Innym symptomem, który pojawia się w miarę trwania ciąży, 2-3 tygodnie po zapłodnieniu, jest powiększenie i zaczerwienienie sutków (zwane też „zaróżowieniem”).

Opieka nad ciężarną królową

Rzadko, ale w najwcześniejszych stadiach ciąży kotka może mieć „poranną chorobę”, która może objawiać się brakiem apetytu lub wymiotami. Jeśli to się powtarza, zabierz kota do weterynarza. W związku z gwałtownym wzrostem hormonów i zmianami w macicy, kotka może wykazywać oznaki zmęczenia. Faza ta w końcu zaniknie po upływie kilku pierwszych tygodni.

Podobnie jak wiele innych samic w królestwie zwierząt, które noszą bułeczkę w piekarniku (lub w przypadku kota, średnio 4 bułeczki w miocie), Twój kot może potrzebować dodatkowego pożywienia i kalorii w okresie ciąży.

W miarę zbliżania się do końca ciąży kot będzie jadł około 1,5 raza więcej niż normalnie, więc upewnij się, że ma stały dostęp do normalnej karmy. Lekarz weterynarii prawdopodobnie zaleci podawanie ciężarnej kotce karmy dla kociąt lub karmy przeznaczonej dla kotek ciężarnych i karmiących przez cały okres ciąży oraz w okresie karmienia młodego.

Wirusy mogą przenosić się na kocięta jeszcze przed ich narodzinami, dlatego należy przestrzegać terminów szczepień kota. Jeśli Twój ciężarny kot ma być regularnie szczepiony i odrobaczany lub potrzebuje leków, skonsultuj się najpierw z lekarzem weterynarii, aby upewnić się, że leczenie jest dla niego bezpieczne. Najlepiej jest zaszczepić kota przed rozmnażaniem, ponieważ większość szczepionek nie jest bezpieczna w czasie ciąży.

Porady, jak przygotować się do wielkiego dnia

Przygotuj w domu wygodne miejsce na zbliżające się narodziny. Jeśli zwykle wypuszczasz kota na dwór, zrezygnuj z tego, aby uniknąć sytuacji, w której kot zacznie rodzić podczas jednego ze swoich spacerów.

Na około 2 tygodnie przed terminem porodu możesz zauważyć, że Twój kot zachowuje się inaczej, ponieważ zaczyna się zagnieżdżać. Aby mu pomóc, możesz przeszukać dom w poszukiwaniu odpowiedniego miejsca do porodu. Znajdź średniej wielkości budkę z niskim otworem i wyłóż ją gazetami, starymi ręcznikami i miękkimi kocami, aby stworzyć miejsce do odpoczynku dla matki i jej przyszłych kociąt.

Budkę lęgową należy umieścić w cichym zakątku domu. Pozwól ciężarnej kotce odwiedzać ją często przed porodem, aby przyzwyczaiła się do tego miejsca i poczuła się komfortowo.

Pamiętaj, że możesz jak najlepiej pokierować swoim kotem i stworzyć mu idealne miejsce do porodu, ale on i tak zrobi to, co zrobi. Jeśli będzie chciał urodzić w koszu na pranie, za koszem na śmieci lub w głębi szafy, zrobi to.

Kiedy zauważysz, że kotka jest w trybie zagnieżdżania, zabierz ją do weterynarza na ostatnią wizytę prenatalną. Weterynarz udzieli Ci więcej informacji na temat tego, jak przygotować się do porodu, sprawdzi stan zdrowia matki i kotki oraz powie, co robić w razie nagłego wypadku podczas porodu.

Dwie wskazówki, że zbliża się wielki dzień: Koty zazwyczaj przestają jeść na 24 godziny przed porodem, a ich temperatura spada poniżej 100 stopni Celsjusza. Wkrótce poznasz te kocięta!

Lekarz wyjaśnia, dlaczego kichanie u kotów.

Jeśli jednak kichanie nie ustępuje, lub jeśli wraz z kichaniem pojawiły się inne objawy, konieczne może być skontaktowanie się z lekarzem weterynarii w celu ustalenia, czy konieczne jest leczenie.

Przyczyny kichania

Jeśli Twój kot często kicha, lekarz weterynarii może początkowo podejrzewać przyczynę tego stanu rzeczy na podstawie analizy objawów występujących u kota. Jedną z głównych przyczyn kichania jest infekcja. W niektórych przypadkach lekarz weterynarii może pobrać wymaz z jamy ustnej, gardła, oczu lub nosa i wysłać go do laboratorium w celu potwierdzenia infekcji. Innymi częstymi przyczynami kichania u kotów są wdychane substancje drażniące lub alergeny.

Jeśli masz kichającego kota, istnieje duże prawdopodobieństwo, że cierpi on na infekcję górnych dróg oddechowych. Podobnie jak w przypadku przeziębienia u ludzi, infekcje te są częstsze u młodych kotów, zwłaszcza tych, które pochodzą ze schronisk dla zwierząt. Wielu z tych infekcji można zapobiec dzięki wczesnym i kompletnym szczepieniom.

Infekcje wirusowe, które najczęściej powodują kichanie u kotów to:

• Wirus opryszczki kotów.

  Koty zarażają się wirusem opryszczki poprzez kontakt z innymi kotami, które są zarażone. Stres może powodować zaostrzenie choroby, jak również przeniesienie jej na inne koty. Leczenie ma na celu kontrolowanie objawów. Wirus opryszczki kotów NIE jest zakaźny dla ludzi.

• Kaliciwirus kotów.

  Wirus ten jest wysoce zakaźny dla kotów. Najczęstszym problemem są owrzodzenia jamy ustnej, ale może on również zaatakować drogi oddechowe, a nawet wywołać zapalenie płuc.

Infekcje te mogą zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia u kota innych chorób układu oddechowego, które mogą nasilać kichanie. Na przykład, u kota z opryszczką może rozwinąć się wtórna infekcja bakteryjna. Często można je leczyć antybiotykami.

Wiele innych infekcji może również powodować kichanie. Należą do nich:

• Zakaźne zapalenie otrzewnej kotów, które może nie dawać żadnych objawów, powodować łagodne objawy lub nasilać się z czasem.

• Wirus niedoboru odporności kotów (Feline Immunodeficiency Virus, FIV), który rozwija się powoli, ale poważnie wpływa na układ odpornościowy kota, czyniąc go podatnym na inne infekcje.

• Białaczka kotów, poważna i często śmiertelna infekcja

• Chlamydia, która często powoduje zakażenie oczu (zapalenie spojówek)

• Bordetella

• Mycoplasma

Jeżeli Twój kot kicha tylko raz na jakiś czas, być może coś po prostu podrażnia drogi nosowe. Poszukaj schematów kichania u kota. Czy pojawia się ono po zapaleniu świec przy stole? Po wyjściu kota z kuwety? Po sprzątaniu domu? To wszystko są przykłady potencjalnych czynników drażniących lub alergenów (substancji wywołujących reakcje alergiczne) u kotów:

• Dym papierosowy

• Perfumy

• Spray na szkodniki

• Żwirek dla kotów, zwłaszcza taki, który wytwarza kurz

• Środki czyszczące

• Świece

• Pył

• Pyłek

• Pleśń

U kotów alergie są mniej powszechną przyczyną kichania niż u ludzi. Jeśli kichanie jest związane z alergią, czasami występuje również swędzenie skóry.

Wiele innych czynników może przyczyniać się do kichania u kotów. Na przykład, często zdarza się, że kichanie występuje w ciągu czterech do siedmiu dni po podaniu szczepionki donosowej. Kichanie trwa nie dłużej niż kilka dni. Kichanie może być również próbą usunięcia blokady z dróg nosowych. Infekcja lub zapalenie korzenia zęba może powodować spływanie wydzieliny do zatok, co również może być przyczyną kichania. W bardzo rzadkich przypadkach kichanie u kotów może być objawem choroby nowotworowej.

Kichanie i inne objawy

Objawy, które mogą towarzyszyć kichaniu u kotów mogą być wynikiem wielu różnych infekcji i innych problemów. Objawy te mogą obejmować:

• Wydzielina z oka, obrzęk lub owrzodzenia

• Nadmierna wydzielina z nosa, czasami koloru żółtego lub zielonego (czasami oznaka infekcji bakteryjnej)

• Zmęczenie lub depresja

• Gorączka

• Ślinienie się

• Zmniejszony apetyt lub utrata wagi

• Powiększone węzły chłonne

• Świszczący oddech lub kaszel

• Słaba kondycja sierści

• Problemy z oddychaniem

• Biegunka

?

Kiedy należy zgłosić się do weterynarza

Jeśli Twój kot kicha tylko raz na jakiś czas, nie ma innych objawów lub objawy są łagodne, możesz po prostu obserwować go przez kilka dni. Należy trzymać kota w domu i obserwować, czy coś się zmienia. Pamiętaj jednak, aby skontaktować się z lekarzem weterynarii, jeśli Twój kot kicha stale lub często, kicha krwią lub ma inne objawy, takie jak wymienione powyżej. Mogą to być oznaki choroby lub stanu wymagającego opieki weterynaryjnej.

Leczenie zależy od przyczyny kichania. W łagodnych przypadkach lekarz weterynarii może zasugerować podjęcie kroków, które po prostu pomogą kotu poczuć się bardziej komfortowo – na przykład zastosowanie nawilżacza powietrza. W innych przypadkach konieczne może być podanie antybiotyków, leków przeciwhistaminowych, sterydów lub płynów. Rzadko, u kotów, które nie reagują na leczenie, może być konieczna operacja.

Obrzydzenie wywołują kule włosowe, które wykasłuje Twój kot? Dowiedz się od lekarza, jakie są przyczyny ich powstawania i jak możesz je zminimalizować.

Co powoduje powstawanie kul włosowych u kotów?

Kule włosowe mogą być obrzydliwe, ale powstają w wyniku zdrowej i starannej pielęgnacji kota.

Kiedy kot się myje, maleńkie haczykowate struktury na jego języku chwytają luźne i martwe włosy, które są następnie połykane. Większość tych włosów bez problemu przechodzi przez przewód pokarmowy. Jeśli jednak część włosów pozostanie w żołądku, może utworzyć kulę włosową. Zazwyczaj kot wymiotuje kulę włosową, aby się jej pozbyć. Ponieważ kule włosowe przechodzą przez wąski przełyk w drodze na zewnątrz, często wydają się cienkie i rurkowate, a nie okrągłe.

Kule włosowe u kotów częściej pojawiają się u kotów ras długowłosych, takich jak persy i maine coony. Koty, które często się zrzucają lub które kompulsywnie się pielęgnują, również częściej mają kule włosowe, ponieważ mają tendencję do połykania dużej ilości sierści. Być może zauważyłeś, że Twój kot nie miał kul włosowych jako kociak, ale pojawiły się one wraz z jego wzrostem. Jest to całkiem normalne – z wiekiem koty stają się coraz bardziej wprawne w pielęgnacji, a więc i w usuwaniu sierści z ich sierści za pomocą języka, co oznacza więcej kul włosowych do sprzątania.

Objawy kul włosowych u kotów

Obserwowanie (i słyszenie), jak kot eliminuje kulę włosową, może być niepokojące. Do typowych objawów kul włosowych należą: chrząkanie, kiszenie się i rechotanie. Zazwyczaj kot wymiotuje kulę włosową w stosunkowo krótkim czasie.

Jeśli zaobserwujesz następujące objawy kuli włosowej, skontaktuj się z lekarzem weterynarii, ponieważ mogą one wskazywać na to, że kula włosowa spowodowała potencjalnie zagrażający życiu zator:

• Ciągłe wymioty, kiszenie się, rechotanie lub charczenie bez wytworzenia kuli włosowej

• Brak apetytu

• Letarg

• Zaparcia

• Biegunka

?

4 sposoby na kulę włosową

Nic nie jest w stanie całkowicie zapobiec powstawaniu kul włosowych u kotów, ale są rzeczy, które możesz zrobić, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo ich wystąpienia lub zmniejszyć częstotliwość ich występowania.

Lekarz wyjaśnia przyczyny, objawy, diagnostykę i leczenie niewydolności nerek u kotów.

Nerki u kotów mogą zacząć szwankować z wiekiem. Nieleczona choroba nerek może prowadzić do szeregu problemów zdrowotnych. Gdy choroba ma charakter przewlekły, nie ma na nią lekarstwa. Jednak dzięki wczesnej diagnozie i odpowiedniej opiece możesz pomóc w wydłużeniu i poprawie jakości życia Twojego pupila.

Starsze koty nie są jedynymi narażonymi na ryzyko. Kocięta mogą rodzić się z chorobami nerek. Przyczynami są również urazy, toksyny i infekcje.

Rodzaje chorób nerek

Istnieją dwa rodzaje niewydolności nerek u kotów. Każdy z nich ma inne przyczyny, sposoby leczenia i perspektywy.

rozwija się nagle, w ciągu kilku dni lub tygodni. Zdarza się u kotów w każdym wieku i jest zazwyczaj wynikiem:

• Trucizny, które są najczęstszą przyczyną ostrej niewydolności nerek. Środki zapobiegające zamarzaniu, toksyczne rośliny, takie jak lilie, pestycydy, płyny czyszczące i niektóre leki stosowane u ludzi są bardzo trujące dla nerek kota. Nawet jedna tabletka ibuprofenu może doprowadzić do wyłączenia nerek. Sprawdź, czy w Twoim domu i garażu nie ma takich substancji i upewnij się, że Twój kot nie może się do nich dostać.

• Urazy, zwłaszcza złamana miednica lub pęknięty pęcherz moczowy

• Wstrząs spowodowany szybką utratą dużej ilości krwi lub gwałtownym odwodnieniem; przegrzanie w gorącym klimacie, znaczny wzrost aktywności, wymioty i biegunka mogą spowodować duży spadek ilości płynów.

• Infekcja w nerkach

• Blokady, które zmieniają przepływ krwi do nerki i wypływ moczu z nerki (np. u kocura, który nie może siusiać z powodu zablokowania cewki moczowej)

• Niewydolność serca z niskim ciśnieniem krwi, co zmniejsza przepływ krwi do nerek

Jeśli ostra niewydolność nerek zostanie w porę rozpoznana, często można ją cofnąć. Ale

problemy z nerkami mogą być trudniejsze do wyleczenia. Występują one głównie u kotów w średnim wieku i starszych, a ich rozwój trwa miesiącami, a nawet latami. Jeśli Twój kot ma 7 lat lub więcej, zwróć szczególną uwagę na jego stan zdrowia.

Chociaż dokładne przyczyny przewlekłej choroby nerek nie zawsze są jasne, nawet dla lekarzy weterynarii, należą do nich m.in:

• Infekcje i zatory nerek, które mogą nie prowadzić do ostrej niewydolności nerek, ale powodują obniżenie ich funkcji na niskim poziomie przez miesiące lub lata

• Inne schorzenia, od zaawansowanej choroby zębów i wysokiego ciśnienia krwi po problemy z tarczycą i nowotwory

?

11 sygnałów świadczących o niewydolności nerek u kota

• Częste oddawanie moczu. Choć może Ci się wydawać, że jest to znak, że nerki kota pracują prawidłowo, w rzeczywistości oznacza to, że nie są one w stanie zatrzymywać wody. Innym sygnałem jest oddawanie moczu poza kuwetą.

• Picie dużej ilości wody; oznacza to, że kot próbuje zastąpić płyny, które utracił poprzez oddawanie moczu.

• Zakażenia bakteryjne pęcherza moczowego i nerek; łatwiej rozwijają się one w rozcieńczonym moczu produkowanym przez niewydolne nerki.

• Utrata masy ciała i zmniejszenie apetytu

• Wymioty, biegunka i krwawy lub mętny mocz

• Owrzodzenia w jamie ustnej, zwłaszcza na dziąsłach i języku

• Nieświeży oddech o zapachu zbliżonym do amoniaku

• Brązowawe zabarwienie języka

• Sucha sierść

• Zaparcia

• Słabość i obojętność

Diagnoza i leczenie

Lekarz weterynarii wykona badania krwi i moczu. W celu postawienia diagnozy konieczne może być także wykonanie zdjęcia rentgenowskiego, badania ultrasonograficznego (obraz wnętrza kota) lub biopsji (próbka tkanki). Jeśli choroba nerek zostanie wykryta, leczenie może obejmować różne metody, od operacji usunięcia zatorów, przez podawanie dożylnych płynów, po specjalną dietę i leki. Możliwe jest również domowe wstrzykiwanie płynów pod skórę kota. Porozmawiaj z lekarzem weterynarii o najlepszych możliwościach.

Dieta nerkowa jest uboga w fosfor i białko, a także wzbogacona o witaminę D i kwasy tłuszczowe omega-3. Pamiętaj, że ważne jest, aby wprowadzać kota do nowych pokarmów stopniowo. Twój lekarz weterynarii może doradzić, jak sprawić, by przejście to było łatwe.

Dzięki starannie opracowanej diecie, dużej ilości czystej, świeżej wody, spokojnemu otoczeniu i regularnym badaniom kontrolnym możesz pomóc swojemu kotu żyć jak najlepiej.

Lekarz wyjaśnia, jakie są przyczyny kaszlu u Twojego kota.

Niektóre przyczyny są łatwe do wyleczenia. Inne są poważniejsze i mogą zagrażać życiu. Lekarz weterynarii może ustalić, co dolega Twojemu zwierzęciu i zapewnić mu dobre zdrowie.

Astma

Jest to najczęstsze schorzenie układu oddechowego kotów. Około 800 000 amerykańskich kotów – czyli 1 procent wszystkich kotów domowych w Stanach Zjednoczonych – cierpi na jakąś jej postać. Najbardziej narażone na zachorowanie są te koty, które spędzają przynajmniej część czasu na zewnątrz.

?

Kiedy coś podrażnia drogi oddechowe kota, dochodzi do ich zapalenia i obkurczenia. To utrudnia mu oddychanie. Może pojawić się lekki, ciągły kaszel.

Do przyczyn astmy należą:

• Pyłki roślin

• Pleśń

• Pył z kociego żwirku

• Dym papierosowy

• Perfumy

• Otyłość

• Stres

Jeśli zauważysz, że Twoje zwierzę kaszle, zabierz je do weterynarza. Astma może się szybko pogorszyć i zwierzę może nie być w stanie w ogóle oddychać.

Inne przyczyny kaszlu

Przyczyny i objawy są podobne do tych występujących w przypadku astmy. Lekarz weterynarii może ustalić, co jest przyczyną.

Twój kot może zarazić się grzybem z gleby. W każdej części kraju występuje inny rodzaj tego grzyba, ale częstym objawem jest kaszel.

Choroba ta jest przenoszona przez komary. Jeśli mieszkasz w okolicy, w której występują te owady, Twój kot jest bardziej narażony na ryzyko. Lekarstwo zapobiegawcze można otrzymać od lekarza weterynarii. Objawy przypominają astmę, więc zwierzę może zostać źle zdiagnozowane.

Niektóre nowotwory można kontrolować za pomocą leków. Jeśli nie, rozwiązaniem może być zabieg chirurgiczny.

Kaszel może być objawem zapalenia płuc, które można zdiagnozować za pomocą promieniowania rentgenowskiego i które może być odpowiedzią na antybiotyki i inne terapie.

Ucisk na tchawicę może powodować jej uszkodzenie i prowadzić do kaszlu.

Są one powszechne u kotów. Jest to jeden z powodów, dla których Twój zwierzak regularnie poddawany jest badaniom kału u weterynarza.

Jak pomóc swojemu lekarzowi weterynarii

Przekazać szczegółowe informacje na temat kaszlu:

• Jego jakość: Czy brzmi mokro czy sucho?

• Czas: Jeśli występuje w nocy, często jest to oznaką obecności płynu w płucach lub niewydolności serca.

• Czynniki wywołujące: Jeśli Twój kot kaszle po wysiłku fizycznym, może mieć chorobę serca. Jeśli kaszel występuje po posiłku, może to oznaczać problemy z krtanią lub przełykiem.

Wiedza na ten temat może pomóc lekarzowi weterynarii w ustaleniu najbardziej prawdopodobnych przyczyn, wykonaniu badań w celu potwierdzenia diagnozy i zaleceniu najlepszego leczenia.

Jak się go leczy?

Leczenie zależy od tego, co jest przyczyną kaszlu. Dostępne są leki tłumiące kaszel, antybiotyki, sterydy lub inne leki, a nawet zabiegi chirurgiczne. Astmy nie da się wyleczyć ani u zwierząt domowych, ani u ludzi, ale można sobie z nią radzić. Lekarz weterynarii porozmawia z Tobą o zmianie stylu życia i lekach.

Nie należy leczyć swojego zwierzęcia bez konsultacji z lekarzem weterynarii. Leczenie jednego rodzaju kaszlu może spowodować pogorszenie innego rodzaju kaszlu. Wspólnie z lekarzem weterynarii znajdź najlepsze rozwiązanie.

Czy można temu zapobiec?

Możesz zmniejszyć prawdopodobieństwo, że Twój kot będzie miał problemy, które prowadzą do kaszlu:

• Należy poddać je badaniom na obecność pasożytów wewnętrznych.

• Nie używaj perfum, odświeżaczy powietrza, dezodorantów do dywanów, lakierów do włosów ani środków czyszczących w aerozolu, które mogą podrażniać płuca.

• Szukaj żwirku dla kotów, który nie wytwarza kurzu i nie ma dodatkowego zapachu.

• Zapewnij swojemu zwierzęciu aktywność, aby utrzymać jego wagę na niskim poziomie.

• Ogranicz stres. Wiele kotów choruje, kiedy zmienia się ich otoczenie lub rutyna. Zachowaj ten sam rytm karmienia, zabawy i sprzątania każdego dnia.

• Włączaj nawilżacz powietrza, gdy powietrze jest suche, zwłaszcza w zimnych miesiącach zimowych.

• Nie narażaj kota na działanie dymu papierosowego, zwłaszcza jeśli ma astmę.

• Podawaj im leki zapobiegające rozwojowi nicieni sercowych, zwłaszcza jeśli mieszkasz w okolicy, gdzie występują komary.