Lekarz mówi ci.

Prawidłowe odżywianie ma zasadnicze znaczenie dla zdrowia i rozwoju dziecka. Dowiedz się, jakie przekąski są zdrowe, pożywne i łatwe do podania.

Aby zapełnić lukę w potrzebach żywieniowych dziecka, należy zadbać o dobry zapas zdrowych przekąsek. Te zdrowe, zabawne przekąski dla dzieci powinny być zaplanowaną częścią ich żywienia, a nie przysmakami na żądanie, ponieważ mogą one zaspokajać 20% dziennego zapotrzebowania dziecka.

Jak wybierać zdrowe przekąski dla dzieci?

Większość pożywienia dziecka powinna pochodzić z tych grup produktów:

• Pełne ziarno

• Owoce

• Warzywa

• Chude białko

• Nabiał

Kiedy planujesz codzienne posiłki, podejmowanie decyzji o przekąskach dla dziecka staje się prostsze. Posiłki powinny spełniać dzienne zalecenia dotyczące spożycia kalorii, białka i innych składników odżywczych. Następnie używaj przekąsek, aby uzupełnić wszelkie brakujące potrzeby.

Najzdrowszymi przekąskami dla dzieci są świeże owoce i warzywa, produkty pełnoziarniste, nabiał i mięso oraz domowe posiłki.

Twój przedszkolak potrzebuje 1300 kalorii dziennie. Wybierając zdrowe przekąski dla przedszkolaków, zapewniasz im energię potrzebną do aktywnego dnia. W związku z tym powinny one spożywać po 1 szklance warzyw i owoców. Menu przekąsek powinno składać się z tych podstawowych grup produktów i w miarę możliwości wybierać zdrowe opcje.

Porcje powinny być małe i podawane w takim czasie, aby dziecko było głodne do obiadu i kolacji. Przekąski powinny być zaplanowane, a nie dostępne przez cały dzień na żądanie.

Odżywianie i zbilansowana dieta mają znaczenie

Staraj się unikać pustych kalorii, takich jak soki owocowe. Świeże owoce zawierają tyle samo energii i są łatwym sposobem na dodanie błonnika do diety dziecka.

Większość dzieci nie spożywa zalecanych ilości owoców i warzyw do posiłków. Wykorzystaj menu z przekąskami, aby wzbogacić dietę dziecka o te niezbędne, bogate w składniki odżywcze produkty.

Tłuszcze są niezbędne w zrównoważonej diecie. Chociaż należy unikać tłuszczów trans, takich jak te znajdujące się w mocno przetworzonej żywności, nie należy unikać wszystkich tłuszczów. Dzieci potrzebują niektórych tłuszczów do wzrostu i rozwoju mózgu. Te zdrowe tłuszcze, zawierające kwasy omega-3, które są korzystne dla serca i mózgu, można znaleźć w tłustych rybach, takich jak łosoś czy sardynki, i można je rutynowo włączać do diety dziecka.

Łatwe przekąski dla dzieci

Przekąski dla przedszkolaków powinny być łatwe do przygotowania. Oto kilka zdrowych, zabawnych przekąsek dla dzieci:

Owoce. Plasterki lub krążki jabłka z masłem orzechowym, owoce z puszki, sos jabłkowy, świeże owoce sezonowe same lub z jogurtem, twarożkiem lub serkiem ricotta, suszone owoce, np. rodzynki.

Warzywa. Małe marchewki, świeże warzywa z niskotłuszczowym dipem, seler z masłem orzechowym, 100% sok warzywny, miękkie gotowane warzywa z hummusem lub jogurtem, kanapki z grillowanym serem i pomidorem lub quesadillas z serem i warzywami.

Ziarna. Trail mix (płatki zbożowe, suszone owoce i orzechy), płatki śniadaniowe, krakersy graham, krakersy pszenne, chleb lub bajgle z serkiem śmietankowym do smarowania, hummus.

Białka. Mieszanka orzechów, sałatka z tuńczyka, jajka na twardo, dip fasolowy, kieszonki pita wypełnione chudym mięsem lub tuńczykiem, muffiny lub chlebki pita z tartym serem lub chudym mięsem.

Nabiał. Sery, jogurty, niskotłuszczowe mleko smakowe, twaróg z owocami.

Przekąski dla przedszkolaków, których należy unikać

Nie wszystko, co można jeść, jest odpowiednie dla dzieci. Niektóre pokarmy są wysokokaloryczne, a ubogie w inne niezbędne składniki odżywcze. Na przykład napoje bezalkoholowe i soki z dodatkiem cukru są bogate w cukier, ale mają niewiele innych składników. Amerykańska Akademia Pediatrii twierdzi, że soki nie odgrywają istotnej roli w zdrowej, zbilansowanej diecie dzieci. Zamiast nich należy spożywać świeże owoce.

Jeśli maluchy lubią soki, należy je ograniczyć do 4 uncji dziennie poniżej 3. roku życia i do 6 uncji dla dzieci w wieku od 4 do 6 lat.

Podobnie, potrawy smażone w głębokim tłuszczu zawierają dużo tłuszczów nasyconych i soli. Ciasteczka z dużą zawartością cukru, ciasteczka brownies, pączki i podobne wypieki nie powinny znajdować się na stole.

Podawanie takich produktów jako przekąski dla dzieci ma dwa niepożądane skutki. Duża ilość cukru, sodu i tłuszczów jest szkodliwa. Po drugie, jeśli dzieci spodziewają się tego typu przekąsek, jedzą mniej zdrowej żywności, którą podajemy podczas głównych posiłków.

Unikaj przetworzonej żywności sprzedawanej w torebkach i pudełkach. Taka żywność nie dostarcza dziecku wielu składników odżywczych i często zawiera dodatek cukru i soli.

Unikaj lepkiej żywności, takiej jak suszone jedzenie i skórki owocowe. Przywierają one do zębów i powodują ubytki. Jeśli Twoje dziecko je zje, upewnij się, że zaraz po zjedzeniu umyje zęby.

Podawanie przekąsek przedszkolakom

Przygotowując przekąski dla przedszkolaków, staraj się, aby jedzenie było?

• atrakcyjne wizualnie i zapachowo

• Nie za gorące i nie za zimne

• Chrupiące, ciągnące się lub miękkie

• Łagodny smak

• Jeśli to możliwe, jaskrawo zabarwione i o ciekawym kształcie

Nie pozwól, aby dzieci czuły, że posiłki trzeba znosić, a prawdziwa zabawa jest w porze przekąsek. Konsekwentnie wybieraj zdrowe i pożywne produkty spożywcze na każdy posiłek i przekąskę. Wychodząc z domu, miej przy sobie zdrowe przekąski, aby nie musieć kupować przetworzonej żywności.

Dzieci w wieku przedszkolnym kształtują swoje nawyki żywieniowe, dlatego zachęcaj je do jedzenia zdrowych posiłków i przekąsek, a ograniczaj dostęp do niezdrowej i przetworzonej żywności. Nie podawaj niezdrowego jedzenia jako przysmaku. Nauczenie dziecka dobrych nawyków żywieniowych będzie mu służyć przez całe życie i zapewni mu zdrowie.

Dowiedz się więcej o fotelikach samochodowych i poduszkach powietrznych oraz o tym, jak zapewnić bezpieczeństwo dzieciom w samochodzie. Dowiedz się o metodach użycia, zagrożeniach i środkach ostrożności.

Samochodowe poduszki powietrzne

Wszystkie nowoczesne samochody są wyposażone w przednie poduszki powietrzne. Chronią one kierowcę i pasażera siedzącego z przodu przed uderzeniem w kolumnę kierownicy i deskę rozdzielczą w przypadku zderzenia. Poduszki powietrzne w samochodach ratują życie.

Niektóre samochody wyposażone są także w boczne poduszki powietrzne. Chronią one pasażerów przed uderzeniami z boku. Samochodowe poduszki powietrzne zostały zaprojektowane z myślą o ochronie dorosłych i nastolatków, ale stanowią zagrożenie dla małych dzieci. Połączenie fotelika samochodowego i poduszki powietrznej może być śmiertelnie niebezpieczne.

Bezpieczeństwo poduszek powietrznych

Dziecko nigdy nie powinno siedzieć w miejscu, w którym mogłoby dosięgnąć je wystrzelenie poduszki powietrznej. Dziecko siedzące w foteliku zamontowanym tyłem do kierunku jazdy na przednim siedzeniu może doznać obrażeń w wyniku uderzenia poduszki powietrznej w tył głowy lub w siedzenie. Może dojść do poważnego urazu mózgu, a nawet śmierci.

Fotelik samochodowy jest podstawowym elementem wyposażenia bezpieczeństwa dziecka. Chroni on głowę, szyję i plecy dziecka podczas podróży, nagłego hamowania lub zderzenia.

Dzieci mają ciężkie głowy i słabe mięśnie szyi. Zderzenie może poważnie uszkodzić ich mózg i rdzeń kręgowy. Ochronę zapewnia fotelik samochodowy ustawiony tyłem do kierunku jazdy.

Bezpieczeństwo fotelika samochodowego

Bezpieczeństwo podróży Twojego dziecka zależy od fotelika samochodowego. Przed zakupem upewnij się, że spełnia on normy certyfikacji obowiązujące w Twoim kraju i regionie. Unikaj zakupu używanego fotelika, ponieważ nie wiadomo, czy nie uczestniczył w kolizji i czy nie jest wewnątrz uszkodzony. Prawidłowo zamontowany fotelik nie powinien przesuwać się o więcej niż 1 cal (2,5 cm) w dowolnym kierunku.

Aby zapewnić dziecku bezpieczeństwo, należy nauczyć się prawidłowego korzystania z 5-punktowych pasów bezpieczeństwa.

• W foteliku samochodowym ustawionym tyłem do kierunku jazdy pasy powinny znajdować się w otworze na wysokości ramion dziecka lub tuż pod nimi.

• W przypadku fotelika zwróconego przodem do kierunku jazdy, pasy szelek powinny znajdować się w otworze na poziomie lub tuż nad ramionami dziecka.

• Uprząż należy zapiąć w taki sposób, aby nie była skręcona i nie mogła być ściśnięta na ramieniu.

• Zaczep piersiowy powinien znajdować się na wysokości pachy dziecka.

• Obszerne kombinezony lub ubrania uniemożliwiają prawidłowe używanie uprzęży.

Gdzie dzieci powinny jeździć?

Dzieci poniżej 2 lat powinny jeździć w fotelikach samochodowych ustawionych tyłem do kierunku jazdy i przymocowanych do tylnego siedzenia. Powinny go używać do momentu przekroczenia limitu wzrostu i wagi określonego przez producenta fotelika. Foteliki te chronią głowę, szyję i plecy dziecka w razie zderzenia.

Dzieci w wieku powyżej 2 lat mogą jeździć w fotelikach ustawionych przodem do kierunku jazdy. Foteliki te są również wyposażone w uprząż zapewniającą bezpieczeństwo dziecka i powinny być używane do momentu, gdy dziecko osiągnie wagę 18 kg i będzie w stanie siedzieć prosto podczas podróży. Zwykle dzieje się to w wieku od 4 do 6 lat.

Gdy dziecko wyrosło z fotelika ustawionego przodem do kierunku jazdy, powinno używać fotelika podwyższającego, który umożliwia mu skuteczne korzystanie z pasów bezpieczeństwa. Upewnij się, że pasy biodrowe i barkowe są dobrze zapięte.

Dzieci o wzroście powyżej 145 cm (4 stopy i 9 cali) mogą używać pasów bezpieczeństwa bez fotelika podwyższającego. Zwykle dzieje się to między 8 a 12 rokiem życia.

Gdy dziecko ukończy 13 lat, może siedzieć na przednim siedzeniu pasażera z zapiętymi pasami biodrowymi i barkowymi. Biodrowy pas bezpieczeństwa powinien przebiegać przez górną część ud dziecka, a nie przez brzuch. Podobnie, pas barkowy powinien przebiegać przez ramię i klatkę piersiową, a nie poza ramieniem, na szyi lub twarzy.

Rozmiar dziecka jest ważniejszy niż jego wiek. Przy każdej zmianie (z fotelika montowanego tyłem do kierunku jazdy na fotelik montowany przodem do kierunku jazdy i tak dalej) dziecko musi być dobrze dopasowane do nowej pozycji. Fotelik samochodowy montowany tyłem do kierunku jazdy jest zalecany tak długo, jak długo dziecko może się w nim zmieścić, nawet po ukończeniu 2 lat. Większość dostępnych obecnie fotelików może pomieścić dzieci o wadze do 18 kg.

Najbezpieczniejszym miejscem dla dzieci poniżej 13 roku życia jest tylne siedzenie. Dzieci w fotelikach samochodowych powinny być umieszczane na środkowym siedzeniu, ponieważ jest to najbezpieczniejsze miejsce w samochodzie. Starsze dziecko również powinno zajmować tę pozycję, chyba że środkowe siedzenie z tyłu jest wyposażone tylko w biodrowy pas bezpieczeństwa.

Specjalne względy bezpieczeństwa dotyczące poduszek powietrznych

Dziecko może wymagać stałej opieki podczas podróży ze względu na stan zdrowia. Powinno ono podróżować na tylnym siedzeniu z osobą dorosłą. Jeśli nie ma osoby dorosłej, można posadzić je na przednim siedzeniu, ale należy odsunąć je jak najdalej do tyłu. Ogólnie rzecz biorąc, nie zaleca się wyłączania poduszek powietrznych, ponieważ zmniejszają one bezpieczeństwo dorosłych i nastolatków.

Należy podróżować tylko z taką liczbą dzieci, które można bezpiecznie posadzić na tylnym siedzeniu w fotelikach samochodowych i pasach bezpieczeństwa.

Jeśli starsze dziecko musi jechać na przednim siedzeniu, należy przesunąć je jak najdalej od poduszki powietrznej. Należy upewnić się, że biodrowe i barkowe pasy bezpieczeństwa są dobrze dopasowane.

Naucz dziecko siedzące na przednim fotelu pasażera, aby przez cały czas siedziało na swoim miejscu. Nie powinno ono nigdy pochylać się do przodu, aby wyregulować system muzyczny lub z jakiegokolwiek innego powodu.

Wypadki samochodowe są najczęstszą przyczyną śmierci dzieci poniżej 4 roku życia. Setki dzieci umierają w wyniku obrażeń odniesionych w wypadkach samochodowych. Wielu z tych obrażeń i zgonów można uniknąć. Możesz zapewnić bezpieczeństwo swoim dzieciom, używając zawsze odpowiednich dla ich wieku i wagi fotelików samochodowych, fotelików podwyższających i pasów bezpieczeństwa. Takie postępowanie zmniejsza liczbę poważnych i śmiertelnych obrażeń nawet o 80%.

Szczególnym problemem są poduszki powietrzne. Wyzwolenie poduszki powietrznej zdarza się nawet w przypadku kolizji o niewielkiej sile uderzenia, a kilkoro dzieci zmarło w wyniku uderzenia przez poduszkę powietrzną. Jest to szczególnie tragiczne, ponieważ dzieci te prawie na pewno przeżyłyby te wypadki przy niewielkiej prędkości.

Podróżując z dziećmi, należy posadzić je na tylnym siedzeniu, w miejscu niedostępnym dla poduszek powietrznych. Upewnij się, że są one bezpiecznie przypięte, nawet na krótkich odcinkach drogi, i daj dobry przykład, samemu zapinając pasy bezpieczeństwa.

Dowiedz się więcej o tym rzadkim schorzeniu występującym u dzieci, które wpływa na mieszki włosowe i powoduje niesforne, trudne do ułożenia włosy oraz może być powiązane z poważniejszymi chorobami.

• Włosy szklane

• Zespół włosów nie dających się opanować

• Niewyraźne włosy (cheveux incoiffables)

• Pili trianguli et canaliculi

Jakie są objawy?

Objawy pojawiają się między 3. miesiącem a 12. rokiem życia u dzieci o kolorze słomkowym lub

słomkowym lub blond-srebrzystym kolorem włosów. Kolor włosów może się zmieniać z czasem. Zazwyczaj masz normalną ilość włosów, ale często rosną one wolniej. Włosy odstają od skóry głowy i rosną w różnych kierunkach. Rozczesanie ich na płasko przy skórze głowy może być niemożliwe (schorzenie to dotyczy tylko włosów na skórze głowy, a nie na innych częściach ciała).

Włosy nie są zazwyczaj bardziej kruche niż u osób bez tej choroby, ale ciągłe szczotkowanie lub pielęgnacja mogą powodować większe prawdopodobieństwo ich uszkodzenia.

UHS zwykle występuje samoistnie, ale w niektórych przypadkach może być powiązane z innymi chorobami, które wymagają leczenia. Do chorób tych mogą należeć:

• Dysplazje ektodermalne

• Zespół Bork

• Dysplazja falangiphysealna w kształcie anioła

Ważne jest, aby dowiedzieć się, czy zespół cieśni nadgarstka jest powiązany z tymi i innymi schorzeniami, aby wspólnie z zespołem opieki zdrowotnej móc opracować plan leczenia, jeśli będzie on potrzebny.

Inne objawy, które mogą wystąpić w niektórych przypadkach UHS to:

• Szorstka struktura włosów

• Włosy suche

• Włosy o białej barwie

• Włosy kręcone

• Łysienie plackowate na skórze głowy

Co to powoduje?

UHS zazwyczaj powstaje samoistnie z powodu zmian lub mutacji w trzech genach, które wydają instrukcje dotyczące tworzenia pasm włosów na skórze głowy. Geny te to:

• PAD13

• TGM3

• TCHH

Te mutacje genów dziedziczy się zazwyczaj, gdy oboje rodzice są nosicielami kopii mutacji, choć rodzice mogą nie być nosicielami choroby (dziedziczenie autosomalne recesywne). Naukowcy uważają, że u niektórych osób choroba może również wystąpić, gdy tylko jedno z rodziców jest nosicielem mutacji (dziedziczenie autosomalne dominujące).

Mutacje te zmieniają kształt trzonu włosa z rurkowatego na bardziej kanciasty, jak trójkąt lub kształt serca. Zmienia to strukturę włosa, utrudnia jego rozczesywanie i powoduje, że światło odbija się w sposób, który nadaje włosom określony kolor.

W niektórych przypadkach na zespół UHS chorują osoby bez mutacji w tych genach. Naukowcy nadal badają przyczyny występowania UHS w takich przypadkach.

W jaki sposób lekarze diagnozują UHS?

Lekarz zwróci uwagę na typowe objawy UHS, takie jak kolor włosów, ich tekstura i dzikie wzory wzrostu. Obejrzy trzon włosa pod mikroskopem w poszukiwaniu charakterystycznego trójkątnego lub nerkowatego kształtu z długim rowkiem biegnącym wzdłuż jego długości.

Wkrótce mogą być dostępne testy genetyczne w kierunku UHS.

Jak lekarze leczą UHS?

Nie ma lekarstwa na zespół napięcia mięśniowo-szkieletowego, ale zwykle ulega on poprawie lub całkowicie ustępuje około początku okresu dojrzewania. Lekarze zazwyczaj zalecają delikatne obchodzenie się z włosami, jeśli cierpisz na UHS. Oznacza to, że:

• Używaj miękkich szczotek.

• Unikaj trwałej ondulacji, rozluźniaczy do włosów i innych ostrych zabiegów.

• Unikaj nadmiernego szczotkowania włosów.

• Ogranicz do minimum suszenie włosów suszarką.

Niektórzy uważają, że suplementy biotyny mogą poprawić wygląd włosów u osób cierpiących na zespół napięcia mięśniowo-szkieletowego. Aby mieć pewność, potrzeba więcej badań. Przed rozpoczęciem stosowania jakichkolwiek leków lub suplementów u siebie lub dziecka należy skonsultować się z lekarzem.

Perspektywy

Samo występowanie wrzodów trawiennych nie jest poważne, choć w rzadkich przypadkach mogą one być objawem poważniejszych schorzeń, dlatego w przypadku podejrzenia wystąpienia wrzodów trawiennych u siebie lub dziecka należy porozmawiać z lekarzem.

Ogólnie rzecz biorąc, nie ma potrzeby stosowania jakiegokolwiek leczenia, a choroba ustąpi samoistnie w wieku nastoletnim.

O NCAH mówimy wtedy, gdy organizm nie posiada wystarczającej ilości enzymów 21-hydroksylazy do produkcji hormonów nadnerczy. Dowiedz się o przyczynach, objawach i leczeniu tego schorzenia.

Nieklasyczny wrodzony przerost nadnerczy (NCAH) jest chorobą dziedziczną, która dotyczy nadnerczy i występuje od urodzenia.

Nadnercza to małe gruczoły w kształcie nerek, które znajdują się na szczycie nerek. Produkują one hormony, takie jak kortyzol w odpowiedzi na uraz; adolsteron, który reguluje poziom soli i wody; androgeny, w tym męskie hormony płciowe.

Jeśli urodziłeś się z nieklasycznym wrodzonym przerostem nadnerczy, twój organizm nie wytwarza wystarczającej ilości pewnego enzymu zwanego 21-hydroksylazą, co wpływa na ilość hormonów wytwarzanych przez twój organizm – często jest to za mało kortyzolu, a za dużo androgenów.

Co powoduje Nieklasyczny Wrodzony Przerost Nadnerczy?

Najczęstszą przyczyną NCAH jest niedobór 21-hydroksylazy. Niedobór tego enzymu jest spowodowany odziedziczoną zmianą genetyczną. Bez wystarczającej ilości 21-hydroksylazy związki, z których powstaje kortyzol i hormon aldosteron, gromadzą się w nadnerczach. Nadnercza przekształcają je w androgeny, co prowadzi do problemów.

NCAH często ujawnia się w późniejszym okresie życia i nie zagraża życiu. Prawdopodobnie będziesz miał normalne narządy płciowe, ale będziesz miał nadmiar męskich hormonów.

Jakie są objawy nieklasycznego wrodzonego przerostu nadnerczy?

U wielu osób nie występują żadne objawy NCAH lub są one łagodne. Objawy często przypominają inne schorzenia, więc diagnoza może być trudna. Czasami jest mylone z zespołem policystycznych jajników (PCOS), w którym jajniki wytwarzają zbyt wiele hormonów androgennych.

Do objawów NCAH należą:

• Dodatkowe owłosienie na twarzy lub ciele

• Trądzik

• Problemy z miesiączką

• Niepłodność

• Łysienie androgenowe, czyli łysienie typu męskiego

• Wyższe ryzyko utraty ciąży

• Niepłodność owulacyjna, czyli problemy z zajściem w ciążę wynikające z problemów z jajnikami

• Wczesny wzrost brody u chłopców

• Małe jądra

• Wczesne dojrzewanie płciowe

• Wczesny i szybki wzrost, ale niska postura

• Tłusta skóra

• Zapach ciała

Jak rozpoznaje się nieklasyczny wrodzony przerost nadnerczy?

Lekarz przeprowadzi badanie poziomu hormonów we krwi.

Jeśli objawy pojawią się w późniejszym okresie życia, lekarz może przeprowadzić badania krwi, aby sprawdzić poziom steroidów w nadnerczach. Możliwe jest również wykonanie testu stymulującego wydzielanie hormonu adrenokortykotropowego (ACTH). W tym przypadku lekarz bada poziom kortyzolu, a następnie podaje dawkę ACTH. Po godzinie ponownie sprawdza się stężenie tego hormonu we krwi.

W normalnych wynikach badań poziom kortyzolu jest wysoki w odpowiedzi na działanie hormonu. W przypadku NCAH testy wykazują wysokie ilości związków, z których powstaje kortyzol, ale niskie poziomy kortyzolu. Oznacza to, że układ nadnerczy ma problemy z wytwarzaniem hormonów.

Jakie jest leczenie Nieklasycznego Wrodzonego Przerostu Nadnerczy?

Leczenie nieklasycznego wrodzonego przerostu nadnerczy zazwyczaj nie jest konieczne w przypadku większości osób, zwłaszcza jeśli nie występują żadne objawy. Lekarz może przepisać ci leki, jeśli masz takie objawy jak trądzik, problemy z miesiączką, dodatkowe owłosienie na twarzy lub wypadanie włosów. Leczenie to może obejmować:

• Hydrokortyzon, rodzaj leku steroidowego

• Tabletki antykoncepcyjne

• Leki antyandrogenowe, takie jak spironolakton

• Laserowe usuwanie włosów

• Leki na płodność

W przeciwieństwie do innych typów CAH, pacjent może nie być zmuszony do długotrwałego przyjmowania leków i może je odstawiać w miarę poprawy objawów. Należy to jednak robić pod nadzorem lekarza.

Martwisz się epidemią zapalenia opon mózgowych na kampusach uniwersyteckich? Lekarz daje Ci wskazówki, co Twoje dziecko w wieku szkolnym powinno wiedzieć, aby zachować bezpieczeństwo.

Kiedy Twój nastolatek przygotowuje się do wyjazdu na studia, prawdopodobnie masz wiele tematów do omówienia – radzenie sobie z wydatkami, wstąpienie do bractwa, picie, seks i dogadywanie się ze współlokatorami. Ale co z zapaleniem opon mózgowych? Większość rodziców nie myśli o tym zbyt wiele, ale eksperci twierdzą, że trzeba o tym wspomnieć.

Chociaż choroba ta występuje rzadko, jest niebezpieczna, a epidemie na kampusach uniwersyteckich zdarzają się regularnie – mówi dr Sarah Meyer, lekarz CDC.

Usiądź z dzieckiem i powiedz mu kilka podstawowych informacji o chorobie i o tym, jak może się chronić.

Wyjaśnij, czym jest zapalenie opon mózgowych

Istnieje wiele różnych rodzajów zapalenia opon mózgowych, ale najgroźniejsze z nich wywoływane jest przez bakterie zwane meningokokami. Kiedy słyszy się o epidemiach na kampusach, prawie zawsze jest to choroba meningokokowa – mówi Francesca Testa, rzeczniczka National Meningitis Association.

Bakterie meningokokowe mogą powodować coś więcej niż zapalenie opon mózgowych, czyli obrzęk rdzenia kręgowego i mózgu. Mogą one również wywołać meningokokemię, zakażenie krwi, które może rozprzestrzenić się na inne organy. U niektórych osób obie infekcje występują w tym samym czasie.

Powiedz im, dlaczego jest to ryzyko

Choroba występuje najczęściej w wieku od 15 do 21 lat. Eksperci nie są pewni, dlaczego tak się dzieje. Wiadomo jednak, że epidemie są bardziej prawdopodobne w miejscach, gdzie ludzie są stłoczeni razem, tak jak w akademiku, gdzie zarazki łatwiej się rozprzestrzeniają.

Antybiotyki mogą wyleczyć chorobę meningokokową. Problem polega jednak na tym, że choroba rozprzestrzenia się tak szybko, że wiele osób nie otrzymuje pomocy na czas. Nawet po zastosowaniu leczenia umiera więcej niż 1 na 10 osób z chorobą meningokokową. Wiele osób cierpi na trwałe kalectwo, takie jak uszkodzenia mózgu i organów, amputacje i inne.

Testa zna te zagrożenia z pierwszej ręki. Sama zachorowała na zapalenie opon mózgowych w wieku 17 lat i prawie umarła. „Miałam szczęście” – mówi. Powrót do zdrowia trwał jednak długo, a ona nadal zmaga się z następstwami choroby, takimi jak utrata wzroku i słuchu, bóle głowy i problemy ze zdolnościami umysłowymi.

Upewnij się, że są zaszczepione

Szczepionki mogą zapobiec większości przypadków bakteryjnego zapalenia opon mózgowych. Wielu rodziców nie wie jednak, że istnieją dwa rodzaje szczepionek dla nastolatków i przedszkolaków.

Ta szczepionka jest dostępna od wielu lat. Jest to rutynowe szczepienie, a wiele szkół wyższych wymaga jej podania. Większość dzieci otrzymuje ją w wieku 11 lub 12 lat, a po ukończeniu 16 lat – dawkę przypominającą. Chroni ona przed czterema różnymi rodzajami bakterii meningokokowych.

Ta szczepionka jest dość nowa. Jest dostępna dopiero od 2014 roku. Chroni ona przed określonym typem bakterii, który nie jest objęty szczepionką skoniugowaną: serotypem B. Jest przeznaczona dla nastolatków i młodych dorosłych w wieku od 16 do 23 lat, choć preferowany wiek to 16-18 lat.

Chociaż CDC nie zaleca szczepionki przeciwko serogrupie B dla wszystkich dzieci w wieku studenckim, niektórzy eksperci są tego zdania.

Gdyby moje dzieci wybierały się na studia, powiedziałbym im, żeby się zaszczepiły” – mówi dr Kwang Sik Kim, dyrektor oddziału pediatrycznych chorób zakaźnych w Centrum Dziecięcym Johnsa Hopkinsa.

Powód? W ciągu ostatnich 5 lat serogrupa B spowodowała większość poważniejszych epidemii na uczelniach.

„Wiele rodzin zakłada, że szczepionka skoniugowana obejmuje wszystkie szczepy” – mówi Testa, który zaleca również szczepionkę MenB. „Myślą, że ich dzieci są chronione [podczas epidemii serotypu B], ale tak nie jest”.

Twoje dziecko powinno przynajmniej porozmawiać ze swoim pediatrą o szczepionce przeciwko serotypowi B.

Upewnij się, że znają objawy

Objawy choroby meningokokowej, zwłaszcza we wczesnym stadium, są podobne do objawów typowych chorób, takich jak grypa. Może ona powodować:

• Gorączkę (zwykle powyżej 101,4 F)

• Ból głowy

• Sztywny kark

• Nudności i wymioty

• Zmęczenie

• Bóle ciała

Jak odróżnić chorobę meningokokową od zwykłego wirusa? Nie zawsze jest to łatwe. Kim twierdzi jednak, że niektóre objawy zdecydowanie wymagają pomocy medycznej:

• Połączenie sztywności karku, gorączki i bólu głowy

• Sprawianie wrażenia zdezorientowanego lub niepodobnego do siebie

• Objawy, które bardzo szybko się nasilają

• Wrażliwość na światło

• Fioletowa wysypka, która szybko się rozprzestrzenia

Jeśli chodzi o leczenie choroby meningokokowej, godziny robią różnicę. Jeśli więc Twoje dziecko obawia się, że jest chore lub dowiedziało się, że jego kolega lub współlokator jest chory, musi natychmiast uzyskać pomoc.

Zachęcanie do zdrowego stylu życia

Kilka rozsądnych rzeczy może zmniejszyć ryzyko zachorowania na zapalenie opon mózgowych lub inną infekcję. Powiedz swojemu nastolatkowi, aby:

• Często myć ręce

• Nie dzielić się szklankami i naczyniami

• Wysypiać się, być aktywnym i zdrowo się odżywiać

• Nie palić

Jeśli na uczelni Twojego dziecka wybuchnie epidemia zapalenia opon mózgowych, nie wpadaj w panikę, mówi Meyer. Twoje dziecko powinno postępować zgodnie z instrukcjami otrzymanymi od szkoły. Personel może zaoferować szczepionki studentom, którzy jeszcze ich nie mają. Osoby, które miały kontakt z chorą osobą, na wszelki wypadek otrzymają również antybiotyki.

Jak mówi Testa, na razie najlepszym sposobem na zachowanie zdrowia dzieci jest zaszczepienie się.

„Kiedy spojrzymy na to, jak niebezpieczna może być ta choroba i jak wiele cierpienia może spowodować, nie ma powodu, aby ryzykować” – mówi. „Szczepionki są dostępne. Skorzystaj z nich”.