Strona główna Blog Strona 2826

Wychowywanie przewlekle chorego nastolatka

0

Rodzicielstwo nastolatka z problemami zdrowotnymi może być trudne, ponieważ rodzice muszą odpuścić.

Kilka lat temu nastoletnia Amy Johnson z Kansas City w stanie Mo była z rodziną na wystawie zwierząt. Kiedy Amy, która choruje na cukrzycę typu 1, zaczęła się źle czuć, sprawdziła poziom cukru we krwi. Był zbyt wysoki, więc użyła zarówno pompy insulinowej, jak i zastrzyku z insuliny, aby spróbować go skorygować, jednak bezskutecznie. Po wizycie na pogotowiu trafiła na oddział intensywnej opieki pediatrycznej. Wyzdrowiała, ale ten epizod wstrząsnął jej rodziną.

Tej jesieni, gdy 18-letnia Amy rozpoczyna pierwszy rok studiów, jej ojciec David, inżynier w firmie Hewlett-Packard, martwi się, jak poradzi sobie z alkoholem, narkotykami i przystosowaniem do życia na uczelni. Z Amy wiąże się też inny rodzaj obaw, ponieważ cierpi ona na przewlekłą chorobę.

„Jest dojrzała i otwarcie mówi o swojej chorobie” – mówi Johnson. „Jesteśmy pewni, że będzie o siebie dbać. Ale jeśli spadnie jej poziom cukru we krwi, może to zagrażać życiu. Trudno jest przestać o tym myśleć”.

Posiadanie dziecka z chorobą przewlekłą może być niepokojące i wyczerpujące. A kiedy dziecko staje się nastolatkiem, obawy mogą być jeszcze większe, ponieważ dzieci w tym wieku chcą – i potrzebują – większej autonomii. Ale kiedy nastolatek ma poważne problemy zdrowotne i musi być czujny, aby sobie z nimi poradzić, odpuszczenie może być przerażające.

Szansa na bycie normalnym nastolatkiem

Dwadzieścia siedem procent amerykańskich dzieci cierpi na chorobę przewlekłą. Dzięki nowoczesnym metodom leczenia dzieci te mogą teraz prowadzić długie, produktywne życie, mówi dr Ron T. Brown, wiodący psycholog dziecięcy specjalizujący się w leczeniu dzieci i młodzieży z chorobami przewlekłymi, ale może to rodzić dodatkowe wyzwania.

W niektórych przypadkach dzieci muszą radzić sobie ze skutkami ubocznymi leczenia, takimi jak przyrost masy ciała lub niski poziom cukru we krwi po podaniu insuliny. Ponadto wiele nastolatków z chorobami przewlekłymi może mieć zaległości w szkole z powodu zbyt wielu wizyt u lekarza i złego samopoczucia. Mimo to, przewlekle chore nastolatki muszą poświęcić czas na bycie nastolatkami. „Dzieci muszą być tak normalne, jak to tylko możliwe” – mówi Brown. „Muszą przebywać z rówieśnikami i próbować się do nich dopasować”.

W swoim nowym akademiku Amy jest blisko szpitala i lekarza, rozmawiała ze współlokatorką, kolegami z pokoju i innymi mieszkańcami na piętrze o tym, co robić, jeśli będzie się dziwnie zachowywać lub zemdleje. David mówi: „Od jej odejścia minęło dopiero kilka tygodni, ale jak dotąd wszystko jest w porządku”.

Wskazówki dla rodziców przewlekle chorego dziecka

Nauczenie nastolatka samodzielnego dbania o zdrowie to ogromna odpowiedzialność – i to bardzo ważna. Postępuj zgodnie z poniższymi wskazówkami, aby przejście to przebiegło sprawniej.

Rozmawiaj o tym.

„Cały czas rozmawialiśmy z naszą córką o cukrzycy i opiece nad nią” – mówi David Johnson. „Stale dzieliliśmy się informacjami”.

Znajdź wsparcie.

Nie tylko dzieci potrzebują wsparcia. Rodzice Amy Johnson dołączyli do grup internetowych i uczestniczyli w konferencjach. „Dowiedzieliśmy się, że jest wiele osób w dokładnie takiej samej sytuacji” – mówi Johnson.

Bądź zaangażowany.

Kiedy rodzina Johnsonów zwiedzała kampusy uniwersyteckie, rozmawiała nie tylko z nauczycielami i studentami, ale także z lekarzami w szpitalach na terenie kampusu, aby dowiedzieć się, kto mógłby zapewnić opiekę, gdyby ich córka jej potrzebowała – mówi Johnson.

Weź się w garść.

„Wiemy, że choroba przewlekła niekoniecznie prowadzi do niedostosowania” – mówi Brown, który jest również prorektorem i starszym wiceprezydentem ds. akademickich na Uniwersytecie Wayne State w Detroit. „Dzieci mogą być obciążone najbardziej wyniszczającymi chorobami przewlekłymi, a mimo to dobrze radzić sobie emocjonalnie”.

Czy nawyki Twojego dziecka związane ze snem mogą powodować przybieranie na wadze?

0

Nowe badania wykazują, że brak snu w dzieciństwie może przyczynić się do późniejszej otyłości.

Prawdopodobnie słyszałeś, że coraz częstsze oglądanie telewizji, wysokokaloryczne przekąski i zmniejszona aktywność fizyczna są związane z gwałtownie rosnącym wskaźnikiem otyłości wśród dzieci. Najnowsze badania wskazują jednak na nowego winowajcę: brak snu.

„Dzieci, które nie śpią wystarczająco dużo, są znacznie bardziej narażone na ryzyko otyłości niż dzieci, które śpią wystarczająco dużo” – mówi dr Frederick J. Zimmerman, profesor i kierownik Katedry Usług Zdrowotnych w UCLA School of Public Health, jeden z głównych badaczy przeprowadzonych niedawno badań.

W badaniu wzięło udział 1 930 dzieci w wieku od 0 miesięcy do 13 lat, które przez pięć lat obserwowały swój sen i wagę. Co odkryto: Dzieci w wieku od 0 do 4 lat, które na początku badania „miały niewystarczającą ilość snu nocnego, miały o około 80% wyższe ryzyko otyłości pięć lat później”. To duża, znacząca różnica” – mówi Zimmerman. „Gdybyśmy wzięli grupę 100 dzieci, które nie sypiały dobrze, około 25 z nich skończyłoby jako otyłe, a w przeciwnym razie nie byłoby otyłe” – mówi Zimmerman.

Związek między snem a otyłością

Dlatego też naukowcy twierdzą, że „istnieje krytyczny okres przed ukończeniem 5 roku życia”, kiedy to nieodpowiednia ilość snu w nocy może spowodować otyłość u dzieci na wiele lat. Różnica między tymi, którzy spali wystarczająco dużo, a tymi, którzy nie spali? Zimmerman szacuje, że wynosi ona około 45 minut.

W badaniu nie analizowano mechanizmów przyczynowych nieodpowiedniej ilości snu i przyrostu masy ciała, choć Zimmerman podejrzewa kilka czynników. „Młodsze dzieci, nawet te w wieku 6 i 8 lat, które mają za mało snu, czują się niekomfortowo” – mówi Zimmerman. I mogą próbować poczuć się lepiej poprzez jedzenie”.

Ponadto hormony regulujące apetyt, leptyna i grelina, są zaburzane przez niewystarczającą ilość snu u dorosłych, a to samo może się zdarzyć u dzieci.

Wreszcie, istnieje możliwość, że dzieci, które są bardzo zmęczone, po prostu nie są w stanie lub nie chcą podejmować dużej aktywności fizycznej. Oczywiście, we wszystkich tych obszarach potrzebne są dalsze badania.

Jeden z zaskakujących wyników badania: drzemka nie zmniejszyła ryzyka otyłości.

Wniosek z badania? „Zapewnienie odpowiedniej ilości snu jest jednym z najprostszych sposobów zmniejszenia ryzyka otyłości” – mówi Zimmerman.

Pomagaj dzieciom spać więcej

Chcesz, aby Twoje dzieci więcej spały? Dr Amy Jordan, dyrektor sektora Media and the Developing Child w Annenberg Public Policy Center na Uniwersytecie Pensylwanii, oferuje następujące wskazówki.

Wyłącz telewizor. „Telewizja nie pozwala skutecznie przejść dziecku z fazy czuwania do fazy snu” – mówi Jordan. Badania wykazują, że dzieci, które oglądają telewizję na godzinę przed snem, później zasypiają i mają większe trudności z zasypianiem.

Ogranicz czas spędzany przed ekranem. Światło z ekranów komputerów, telewizorów i gier wideo zakłóca cykl snu i czuwania dzieci. Eksperci teoretyzują, że zapalone ekrany opóźniają produkcję melatoniny, która jest niezbędna do zaśnięcia.

Przytul się do książki. Czytanie – nawet przez pięć minut – tworzy uspokajający wzorzec, zapewniając dzieciom stałą rutynę przed snem.

Monitoruj media. Badania wykazują, że dzieci narażone na kontakt z przerażającymi treściami mają większe trudności z zasypianiem i utrzymaniem snu.

Wyjaśnienie zasad bezpieczeństwa na basenie, jeziorze i plaży

0

Lekarz pomoże Ci zaplanować bezpieczeństwo, gdy wybierzesz się na swoje ulubione zajęcia w wodzie. Uważaj na wypadki. Pomyśl o jedzeniu i upale. Przygotuj się na wszelkie potrzeby zdrowotne.

1/15

Kiedy przebywasz w wodzie, stosuj wodoodporny krem z filtrem przeciwsłonecznym o szerokim spektrum działania. Powinieneś nałożyć co najmniej 1 uncję – tyle, ile potrzeba do napełnienia szklanki – na całe ciało, łącznie ze stopami, nosem, uszami i ustami. Nie czekaj, aż znajdziesz się na plaży lub basenie. Nałóż go 30 minut przed wyjściem na zewnątrz. Im wyższy współczynnik SPF w filtrach przeciwsłonecznych o szerokim spektrum działania – do SPF 50 – tym lepiej chronią one przed promieniami UVA i UVB. Nakładaj krem co dwie godziny lub wcześniej, jeśli spędzasz więcej czasu w wodzie.

Pokrowiec robi różnicę

2/15

Cień ma znaczenie. Może pomóc w ochronie przed oparzeniami słonecznymi i udarem cieplnym. Promienie słoneczne UV są najsilniejsze między godziną 10 a 16, nawet jeśli na zewnątrz jest mglisto. Należy chronić się parasolami plażowymi, kapeluszami z szerokim rondem, okularami przeciwsłonecznymi oraz koszulami i spodniami z długimi rękawami. Ogólnie rzecz biorąc, odzież wykonana z ciemnej, ściśle tkanej tkaniny najlepiej chroni skórę przed słońcem. Jeśli można przez nią widzieć, promieniowanie UV może przez nią przenikać. Warto rozważyć noszenie koszulek przeciwsłonecznych lub innych ubrań z wbudowanym filtrem SPF.

Pij dużo wody

3/15

Jedna stylowa butelka na wodę to za mało, chyba że będziesz ją ciągle napełniać. Według Instytutu Medycyny, większość dorosłych osób potrzebuje od 11 do 15 szklanek wody lub innych płynów dziennie, aby zachować pełne nawodnienie organizmu, a nawet więcej, jeśli jesteś aktywny fizycznie lub narażony na działanie gorąca. To prawie jeden galon na osobę. Napoje dla sportowców są świetne po spoconym meczu siatkówki plażowej. W pozostałych przypadkach wystarczy woda.

Unikaj picia alkoholu w pobliżu wody

4/15

Alkohol i pływanie nie idą w parze. Picie może osłabić twoją zdolność oceny sytuacji i zachęcić do niebezpiecznych zachowań. Alkohol przyspiesza też proces odwodnienia. Pocenie się, wymioty i biegunka, które mogą towarzyszyć zbyt dużej ilości wypitego alkoholu, mogą doprowadzić do jeszcze większego odwodnienia.

Miej apteczkę pierwszej pomocy

5/15

Niewielka apteczka może sprawić, że drobne wypadki nie zepsują Ci dnia. Weź ze sobą żel aloesowy na oparzenia słoneczne, maść z potrójnym antybiotykiem, środki przeciwbólowe, wodoodporne bandaże i płatki kosmetyczne na zadrapania, krem hydrokortyzonowy na ukąszenia owadów, pęsetę na drzazgi z deptaka, krople do uszu na ucho pływaka, ocet na użądlenia przez meduzy, tabletki na chorobę lokomocyjną na przejażdżkę łodzią, płyn do dezynfekcji rąk, środek odstraszający owady i zimny okład na obrzęki.

Zaplanuj swoje potrzeby zdrowotne

6/15

Osoby z problemami zdrowotnymi powinny zachować szczególną ostrożność podczas podróżowania, nawet w przypadku jednodniowych wycieczek. Jeśli zażywasz leki, zabierz ze sobą wystarczającą ilość na cały pobyt. Niektóre leki mogą zwiększać wrażliwość na światło słoneczne. Na niektóre z nich może mieć wpływ wysoka temperatura. Zastanów się nad uzyskaniem listu od lekarza wyjaśniającego Twoje potrzeby zdrowotne. Zapoznaj się z zasadami realizacji recept i pokrycia kosztów opieki zdrowotnej poza miastem. Sprawdź, czy masz dostęp do lokalnej opieki zdrowotnej, gdybyś jej potrzebował.

Przekąski przyjazne ciepłu

7/15

Spakuj izolowaną chłodziarkę ze źródłem zimna, takim jak lód lub zamrożone butelki z wodą. Weź ze sobą łatwe do przenoszenia produkty, takie jak świeże owoce, seler naciowy, mieszankę warzyw i owoców lub precle. Przed włożeniem do lodówki schłodź gotowane potrawy. Weź też osobną chłodziarkę na napoje, aby otwierać chłodziarkę z jedzeniem tylko wtedy, gdy jest to konieczne. Unikaj szklanych butelek, ponieważ większość miejsc ich nie dopuszcza. Jeśli temperatura jest wyższa niż 90 stopni, nie zostawiaj jedzenia na dłużej niż godzinę.

Rekreacja na plaży

8/15

Jeśli wybierasz się na plażę, zabierz gry i zabawki, takie jak wiadro i łopata, aby zapewnić rozrywkę całej załodze. Nawet jeśli dzieci znają się na wodzie, nadal potrzebują stałego nadzoru – niezależnie od tego, czy pływają, czy siedzą na słońcu. Zdecydowanie nie powinny pływać same. Dzieci mogą nosić buty do wody, aby chronić stopy przed gorącym piaskiem lub rozbitymi muszlami. ?

Naprawdę dobra lektura

9/15

Szukasz lektury na plażę lub do poczytania przy basenie? Ulubione źródło książek, np. lokalna biblioteka, może oferować listę lektur plażowych, a szkoła dziecka może prowadzić letni program czytelniczy. Możesz też znaleźć strony internetowe poświęcone czytaniu i poszukać rekomendacji od innych miłośników książek.

Bądź bezpieczny na basenach i w parkach wodnych

10/15

Publiczne baseny i parki wodne powinny być obsadzone przez wykwalifikowanych ratowników. Należy zawsze przestrzegać zasad dotyczących zachowania i wymagań dotyczących wzrostu oraz wiedzieć, które przejażdżki są odpowiednie dla wieku i umiejętności pływackich dziecka. Dzieci, które nie są jeszcze nauczone korzystania z toalety, powinny zawsze nosić nieprzemakalne pieluchy do pływania, a rodzice powinni zmieniać im pieluchy w wyznaczonych miejscach do przewijania. Dzieci chore, np. z biegunką, powinny trzymać się z dala od wody.

Prądy sztormowe są niebezpieczne

11/15

Prądy rozrywające, błędnie nazywane prądami podwodnymi, mogą wystąpić na każdej plaży z załamującymi się falami, w tym na brzegach jezior. Pływanie na falach jest trudniejsze niż w basenie – łatwiej się przeziębić i zmęczyć podczas pływania na falach. Zwracaj uwagę na codzienne warunki wodne i lokalizację najbliższego ratownika. Jeśli złapie Cię prąd morski, nie walcz z nim. Zachowaj spokój. Płyń lub unoś się na wodzie równolegle do brzegu. Gdy znajdziesz się poza nurtem, płyń w kierunku brzegu.

Środki ratunkowe

12/15

Na niektórych plażach, basenach i w parkach wodnych obowiązuje zakaz używania nadmuchiwanych zabawek i pływaków. Dzieci i dorośli, którzy z nich korzystają, mogą mieć problemy z utrzymaniem się w pozycji pionowej, a inni, zwłaszcza osoby niepływające, mogą mieć fałszywe poczucie bezpieczeństwa podczas korzystania z nich. Zapytaj ratownika o zasady korzystania z urządzeń wypornościowych. Niezależnie od tego, upewnij się, że dzieci pod Twoją opieką umieją pływać, naucz je szanować siłę wody i nalegaj, aby pływały z kolegą. ?

Na łodziach i prywatnych skuterach wodnych

13/15

Na niektórych plażach, jeziorach lub rzekach można wypożyczyć kajaki, kanadyjki lub motorowe jednostki pływające. Ważne jest, aby wszyscy pasażerowie łodzi nosili kamizelki ratunkowe – one ratują życie. Jeśli to możliwe, zapisz się na zajęcia edukacyjne dla żeglarzy. Pamiętaj, że możesz dzielić wodę z osobami pływającymi w pobliżu. Nigdy nie pij alkoholu podczas prowadzenia łodzi. Jest to tak samo niebezpieczne, jak prowadzenie samochodu po spożyciu alkoholu.

Poznaj swój cel podróży

14/15

Niektórym rodzinom może być pomocne zapoznanie się z otoczeniem podczas podróży do nowego miejsca. Wcześniejsza wiedza o tym, gdzie w pobliżu można znaleźć opiekę zdrowotną, a nawet jak znaleźć czystą wodę lub żywność, może pomóc rodzinie uniknąć kłopotów i zachować zdrowie podczas podróży.

Chroń swoją plażę

15/15

Pozostaw plażę tak czystą, jak ją zastałeś. Nie przeszkadzaj dzikim zwierzętom i roślinom – odwiedzasz ich dom. Korzystaj z chodników przy przechodzeniu przez wrażliwe wydmy. Nie bierz słomek, wyrzucaj śmieci do publicznych koszy na śmieci, a kiedy możesz, poddawaj przedmioty recyklingowi. Odetnij pierścienie od plastikowych uchwytów na sześciopaki. Stworzenia morskie, takie jak żółwie i ptaki, mogą się w nie zaplątać lub pomylić je z jedzeniem, co może doprowadzić do ich śmierci. I proszę, korzystaj z publicznych toalet, a nie z oceanu.

Pytania i odpowiedzi z Markiem Feuersteinem z serialu Royal Pains

0

Aktor Mark Feuerstein opowiada nam o swojej roli lekarza telewizyjnego, prawdziwych lekarzach, którzy uratowali życie jego córki, oraz o swojej filozofii rodzicielstwa.

Mark Feuerstein rozpoczął swoją przygodę z aktorstwem, grając powtarzającą się postać w dziennym serialu Loving. Obecnie jest gwiazdą serialu medycznego „Royal Pains”, którego akcja rozgrywa się w Hamptons. Wystąpił także w filmie „Czego pragną kobiety” z 2000 roku, a także w „Praktycznej magii” i kilku serialach telewizyjnych. W obszernym wywiadzie dla Doctorthe Magazine Feuerstein opowiedział o swoim programie, rodzinnym mieście, rodzinie, najlepszych i najgorszych nawykach zdrowotnych oraz dwóch potrawach, których najbardziej nie znosi.

W serialu „Royal Pains”, którego nowy sezon rusza 29 czerwca w USA Network, grasz doktora Hanka Lawsona, który prowadzi butikową praktykę w Hamptons. Filmujesz w różnych miejscach. Trudne zadanie! Ale dorastałeś w Nowym Jorku. Czy to był dla Ciebie powrót do domu?

Royal Pains to dla mnie wielki powrót do domu. Mam na myśli to, że dosłownie przyjechałem do domu, w którym się wychowałem. Śpię w pokoju obok moich rodziców. Mama zaprasza mnie na sałatkę po długim dniu zdjęciowym, a ojciec budzi mnie codziennie rano, żeby sprawdzić, jakie mam ochotę na jajka.

Nie jesteś lekarzem, ale grasz go w telewizji. Jak przygotowywałeś się do tej roli?

Na planie mamy wspaniałego lekarza medycyny ratunkowej, dr Irvinga Danesha, który nie tylko czuwa nad medyczną poprawnością programu, ale który wymyśla wszystkie wyjątkowe, kreatywne, całkowicie wiarygodne, a jednocześnie szalone scenariusze medyczne, z którymi musi zmierzyć się moja postać. W ramach badań do tej roli spotkałem się z dr Keithem Blackiem, szefem neurochirurgii w Cedars-Sinai Medical Center, i miałem szczęście zostać zaproszonym do obejrzenia zabiegu usunięcia guza mózgu. Stać nad głową człowieka i patrzeć, jak lekarz majstruje w epicentrum tego, kim jest ten człowiek – jego mózgu, jego emocji, jego zdolności motorycznych – to coś niesamowitego.

Jaka jest Twoja ulubiona tajemnicza dolegliwość, którą do tej pory rozwiązałeś w programie?

Zmniejszyłem ciśnienie w mózgu mężczyzny, wiercąc w jego głowie wiertłem o średnicy 1,5 cala, wykonałem tracheotomię u psa, a w piwnicy z winami uratowałem kobietę przed utonięciem, mocując jej szyję i kręgosłup do deski surfingowej za pomocą kamizelki ratunkowej. Stworzyłem też Bair Hugger [urządzenie używane do ogrzewania pacjentów w sytuacjach urazowych] z tego, co udało mi się znaleźć w restauracyjnej kuchni (suszarka do włosów, koc, serwetki). A najbardziej szalone w tych sytuacjach jest to, że wszystkie one wydarzyły się naprawdę, a protokoły zostały wykonane przez lekarzy pogotowia ratunkowego w terenie.

Masz teraz 40 lat. Jaki jest Twój najlepszy nawyk zdrowotny? Najgorszy?

Najlepszy: Jogging, wspinaczka górska, jazda na rowerze, joga i medytacja. Najgorsze: Picie kawy dwa razy dziennie, ale ostatnio zrezygnowałem z dietetycznej coli, więc to mi się opłaca.

Jakie są Twoje ulubione potrawy?

Czarno-białe ciasteczka w Pick A Bagel, babeczki Crumbs, Reese’s Big Cup i Fast Break, który jest fenomenalnym batonikiem, jak na wszelkie standardy.

Czy jest jakaś potrawa, której absolutnie nie chcesz jeść?

Wątróbka! Chociaż w jej posiekanym, bardziej żydowskim wcieleniu, całkiem ją lubię – zwłaszcza na kawałku dobrze wypieczonego, mocno posypanego ziarnem chleba żytniego. A kolendra – nie cierpię jej!

W jednym z odcinków „Seksu w wielkim mieście” niesławnie zagrałeś faceta, który nie mógł zadowolić Mirandy. Na szczęście życie nie naśladuje sztuki – jesteś żonaty od sześciu lat. Jaki jest Twój sekret na to, że to działa?

Przepraszanie. Rób to, a potem udawaj, że wszystko jest w porządku, dopóki tak nie jest – bo zawsze wszystko wraca do normy, jeśli jesteś cierpliwy. Wierzę w szczerą, otwartą komunikację – im więcej złości i dyskomfortu, tym więcej prawdopodobnie trzeba z siebie wyrzucić. Nie dowiesz się, z jakimi wyzwaniami poradzi sobie twój związek, dopóki tego nie ujawnisz. Dzięki temu i dzięki temu mamy wspaniałe małżeństwo pełne radości, szczerości, humoru, głębokiej wiary i wsparcia dla siebie nawzajem.

Macie trójkę dzieci w wieku 5, 3 i 1 roku. Jaka jest najważniejsza lekcja, którą staracie się im wpoić?

Dalajlama powiedział: „Moją religią jest dobroć” i to jest dobre, ale myślę, że mama Pinkalicious [popularna postać z książek dla dzieci] powiedziała to najlepiej: „Dostajesz to, co dostajesz, i nie denerwuj się”.

Jak się relaksujesz, kiedy nie pracujesz?

Moim ulubionym sposobem na relaks jest oglądanie telewizji z moim najlepszym przyjacielem z czwartej klasy, Ericiem Diamondem. Raz w tygodniu spotykamy się, rozmawiamy o życiu i oglądamy nasze ulubione programy.

W swoim programie rozwiązujesz zagadki medyczne. W życiu prywatnym Twoja najmłodsza córka, Addie, ma rzadką wadę serca. Czy Twoja telewizyjna postać pomagała Ci w pracy z jej lekarzami?

Granie lekarza w telewizji wcale mi nie pomogło, kiedy pracowałem z lekarzami, aby dowiedzieć się, co się z nią dzieje; po prostu uświadomiło mi, jak daleko mi do prawdziwego lekarza. Addie przeszła niedawno dwie operacje na otwartym sercu, a pielęgniarki i lekarze z oddziału intensywnej terapii w Children’s Hospital LA dokładnie wiedzieli, co robić w każdej sytuacji – wiedzieli, jak dostosować leki, jak założyć linie PICC i rurkę NG, a dr Vaughn Starnes wiedział, jak poruszać się i układać skomplikowane autostrady ludzkiego serca, aby uratować jej życie. Dziś ma się świetnie. Odstawiła wszystkie leki, przybiera na wadze i uczy się chodzić – to cud. Wszyscy ci chirurdzy, lekarze i pielęgniarki, którzy jej pomogli, przypominają mi, jakim zaszczytem i przywilejem jest móc udawać, że jest się jednym z nich.

Jak dbasz o zdrowie na planie filmowym?

Na szczęście kręcimy na dziewiczych plażach Long Island, więc od czasu do czasu udaje mi się pobiegać. Staram się unikać stołów z usługami rzemieślniczymi, ale czasami suszone owoce po prostu kuszą.

Jesteś ojcem trójki dzieci. Jaka jest najlepsza rada wychowawcza, jaką kiedykolwiek otrzymałeś?

Z całą trójką naszych dzieci korzystaliśmy z programu RIE (Resources for Infant Educaring). Jest to sposób na szanowanie dziecka od pierwszego dnia i słuchanie bardziej tego, kim ono jest, niż tego, kim chcemy, aby było. Nasza niezwykle mądra nauczycielka RIE, Liz Memel, powiedziała kiedyś: „Zwolnienie tempa nigdy nie jest złym pomysłem”. Wierzę w to całym sercem, jeśli chodzi o rodzicielstwo.

Co jest największym wyzwaniem w byciu pracującym rodzicem?

Trudno jest w ogóle zostawić dzieci. A one przechodzą tak wiele zmian bez mojego wyjazdu, że staram się uczestniczyć w ich życiu tak często, jak tylko mogę. Rozmawiamy przez Skype’a, w weekendy wracam samolotem, ale to wciąż nie to samo. Zanim wyjechałem, aby rozpocząć pracę nad trzecim sezonem Royal Pains, zrobiłem z dziećmi książeczkę „Tata wyjeżdża do Nowego Jorku”, z obrazkami rzeczy, które uwielbiamy robić razem, opisami tego, gdzie będę i co będę robił, rzeczami, które mogą zrobić, aby poczuć się lepiej, poprosić o dodatkowe uściski, potrzymać swoje dzieci, poprosić o telefon do taty. To było wspaniałe i czytali je codziennie.

Czy choroba serca Addie w jakikolwiek sposób zmieniła zdrowe nawyki Waszej rodziny?

Nie wydaje mi się. Jesteśmy aktywną, zdrowo odżywiającą się rodziną. Staraliśmy się, aby przybierała na wadze, więc w przeciwieństwie do tej całej samodzielności, którą staramy się zaszczepić w naszych dzieciach, od miesięcy wpychamy jej jedzenie do przełyku. Myślę, że teraz możemy się wycofać i pozwolić jej decydować, ile chce zjeść podczas danego posiłku.

Jaka jest jedna nieuleczalna choroba, której rozwiązanie najbardziej byś sobie życzył?

Choroby serca. Wrodzone wady serca są wadami wrodzonymi nr 1. Jednak rak był katastrofą dla wielu przyjaciół i członków rodziny, dlatego chciałbym, aby udało się znaleźć lekarstwo zarówno na raka, jak i na choroby serca.

Nie wspominając już o HIV/AIDS, które jest jeszcze bardziej niszczycielskie w skali globalnej. Tak wielu ludzi cierpi i umiera z powodu tak wielu nieuleczalnych chorób, że bardzo trudno jest wybrać tylko jedną. Nie zapominajmy też o grypie, toczniu, polio, Eboli, zwykłym przeziębieniu i astmie.

Pracujesz w Hamptons, raju dla urlopowiczów. Gdzie Ty i Twoja rodzina jeździcie, aby uciec od tego wszystkiego?

Jako rodzina pojechaliśmy do Legolandu i to była świetna zabawa. Ale tego lata moja żona i dzieci dołączą do nas tutaj, w Nowym Jorku, i wynajmiemy dom w Bridgehampton. Dzieci będą codziennie jeździć na obóz i na plażę, a w pobliżu będą ich dziadkowie. To będzie niebo”.

Gdybyś musiał zrezygnować z jednego z pięciu zmysłów – wzroku, węchu, słuchu, smaku, dotyku – który z nich byś wybrał?

Powiedziałbym, że zapach, ale wszystkie są tak cenne. Uwielbiam zapach mojej żony, moich dzieci, kwiatów, jedzenia. Moja mama niespodziewanie straciła zmysł węchu na pewien czas i było to dla niej trudne, ale teraz częściowo go odzyskała, a ja jestem bardzo szczęśliwy, ponieważ to ona nauczyła mnie, jak „wąchać róże”.

Gdybyś nie był aktorem, jaką inną ścieżkę kariery mógłbyś obrać?

Zostałbym prawnikiem, jak mój brat, ojciec i większość moich wujków. To się ma we krwi. Ale wybrałem drogę mniej uczęszczaną i o! jaka to dla mnie różnica. To była świetna zabawa.

Fluoroza: Objawy, przyczyny i leczenie

0

Dowiedz się więcej od lekarza na temat fluorozy, choroby zębów spowodowanej nadmiernym narażeniem na fluor w dzieciństwie.

Po pojawieniu się zębów, zęby osób dotkniętych fluorozą mogą wydawać się lekko przebarwione. Na przykład mogą pojawić się białe, koronkowe plamki, które mogą wykryć tylko dentyści. W cięższych przypadkach zęby mogą mieć:

  • Plamy w kolorze od żółtego do ciemnobrązowego

  • Nieregularności powierzchni

  • Wżery, które są bardzo widoczne

Jak powszechna jest fluoroza?

Fluoroza po raz pierwszy zwróciła na siebie uwagę na początku XX wieku. Naukowcy byli zaskoczeni częstym występowaniem tak zwanej Brunatnej Plamy Kolorado na zębach rodowitych mieszkańców Colorado Springs. Plamy te były spowodowane wysokim poziomem fluorków w lokalnej sieci wodociągowej. Był to fluor, który występował naturalnie w wodach gruntowych. Osoby z takimi przebarwieniami miały również wyjątkowo wysoką odporność na ubytki w zębach. Zapoczątkowało to ruch na rzecz wprowadzenia fluoru do publicznych wodociągów na poziomie, który mógłby zapobiegać ubytkom, ale nie powodowałby fluorozy.

Fluoroza dotyka prawie co czwartego Amerykanina w wieku od 6 do 49 lat. Najbardziej rozpowszechniona jest wśród osób w wieku 12-15 lat. Zdecydowana większość przypadków jest łagodna, a tylko około 2% uważa się za umiarkowane. Mniej niż 1% to przypadki poważne. Naukowcy zaobserwowali jednak, że od połowy lat 80. ubiegłego wieku wzrosła częstość występowania fluorozy u dzieci w wieku 12-15 lat.

Chociaż fluoroza nie jest chorobą, jej skutki mogą być psychologicznie przykre i trudne do leczenia. Czujność rodziców może odegrać ważną rolę w zapobieganiu fluorozie.

Przyczyny fluorozy

Główną przyczyną fluorozy jest niewłaściwe stosowanie produktów stomatologicznych zawierających fluor, takich jak pasta do zębów i płyny do płukania jamy ustnej. Czasami dzieciom tak bardzo podoba się smak fluoryzowanej pasty do zębów, że połykają ją zamiast wypluwać.

Istnieją jednak inne przyczyny fluorozy. Może ją wywołać na przykład przyjmowanie we wczesnym dzieciństwie większej niż zalecana dawki suplementu fluoru. Podobnie jak przyjmowanie suplementu fluoru, gdy fluoryzowana woda pitna lub wzbogacone fluorem soki owocowe i napoje bezalkoholowe zapewniają już odpowiednią ilość fluoru.

Poziom fluorków w wodzie pitnej

Fluorki występują naturalnie w wodzie. Naturalne poziomy fluorków przekraczające obecnie zalecany zakres dla wody pitnej mogą zwiększać ryzyko ciężkiej fluorozy. W społecznościach, w których naturalny poziom fluoru przekracza 2 części na milion, CDC zaleca, aby rodzice podawali dzieciom wodę z innych źródeł.

W związku z obawami, że dzieci mogą otrzymywać zbyt dużo fluoru, Departament Zdrowia i Usług Społecznych w styczniu 2011 r. obniżył zalecany poziom fluoru w wodzie pitnej. Agencja Ochrony Środowiska (Environmental Protection Agency) analizuje swoje przepisy dotyczące górnego limitu poziomu fluoru w wodzie pitnej.

Objawy fluorozy

Objawy fluorozy obejmują zarówno drobne białe plamki lub smugi, które mogą być niezauważalne, jak i ciemnobrązowe przebarwienia oraz szorstkie, wżerające się szkliwo, które trudno oczyścić. Zęby nienarażone na fluorozę są gładkie i błyszczące. Powinny też mieć jasnokremową biel.

Skontaktuj się z dentystą, jeśli zauważysz, że na zębach Twojego dziecka pojawiają się białe smugi lub plamki, lub jeśli zauważysz jeden lub więcej przebarwionych zębów.

Od lat 30-tych XX wieku dentyści oceniają nasilenie fluorozy w następujących kategoriach:

  • Wątpliwe.

    Szkliwo wykazuje niewielkie zmiany – od kilku białych plamek do sporadycznych białych plamek.

  • Bardzo łagodne.

    Małe nieprzezroczyste, papierowo-białe obszary są rozproszone na mniej niż 25% powierzchni zęba.

  • Łagodna.

    Białe, nieprzezroczyste obszary na powierzchni są bardziej rozległe, ale nadal dotyczą mniej niż 50% powierzchni.

  • Umiarkowana.

    Białe, nieprzezroczyste obszary dotyczą więcej niż 50% powierzchni szkliwa.

  • Poważne.

    Uszkodzone są wszystkie powierzchnie szkliwa. Na zębach występują również wżery, które mogą być pojedyncze lub mogą się ze sobą łączyć.

Leczenie fluorozy

W wielu przypadkach fluoroza jest tak łagodna, że nie wymaga leczenia. Może też dotyczyć tylko tylnych zębów, gdzie nie jest widoczna.

Wygląd zębów dotkniętych fluorozą o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego można znacznie poprawić, stosując różne techniki. Większość z nich ma na celu zamaskowanie przebarwień.

Techniki takie mogą obejmować:

  • Wybielanie zębów i inne zabiegi mające na celu usunięcie plam powierzchniowych; należy pamiętać, że wybielanie zębów może tymczasowo pogorszyć wygląd fluorozy.

  • Bonding, czyli pokrycie zęba twardą żywicą, która łączy się ze szkliwem

  • Korony

  • Licówki, czyli wykonane na zamówienie łuski pokrywające przednią część zębów w celu poprawy ich wyglądu; są one stosowane w przypadku poważnej fluorozy.

  • Pasta MI, produkt na bazie fosforanu wapnia, który jest czasami łączony z metodami takimi jak mikrodermabrazja w celu zminimalizowania przebarwień zębów.

Zapobieganie fluorozie

Kluczem do zapobiegania fluorozie jest rodzicielska czujność.

Jeśli woda pochodzi z systemu publicznego, lekarz lub dentysta – a także lokalne władze wodne lub wydział zdrowia publicznego – mogą poinformować o zawartości fluorków w wodzie. Jeśli korzystasz z wody studziennej lub butelkowanej, wydział zdrowia publicznego lub lokalne laboratorium może zbadać zawartość fluorków w wodzie. Gdy już wiesz, ile fluoru otrzymuje Twoje dziecko z wody pitnej i innych źródeł, takich jak soki owocowe i napoje bezalkoholowe, możesz wspólnie z dentystą zdecydować, czy Twoje dziecko powinno otrzymywać suplementy fluoru.

W domu przechowuj wszystkie produkty zawierające fluor, takie jak pasta do zębów, płyny do płukania jamy ustnej i suplementy, w miejscu niedostępnym dla małych dzieci. Jeśli dziecko spożyje dużą ilość fluoru w krótkim czasie, może to wywołać takie objawy, jak:

  • Nudności

  • Biegunka

  • Wymioty

  • Ból brzucha

Chociaż zatrucie fluorem zwykle nie ma poważnych konsekwencji, każdego roku kilkaset dzieci trafia na izbę przyjęć.

Ważne jest również monitorowanie stosowania przez dziecko fluoryzowanej pasty do zębów. Na szczoteczkę do zębów dziecka nakładaj tylko ilość pasty wielkości ziarnka grochu. To wystarczy do zapewnienia ochrony fluorkowej. Naucz dziecko, aby po umyciu zębów wypluwało pastę, a nie połykało ją. Aby zachęcić dziecko do wypluwania, unikaj past do zębów zawierających substancje smakowe, które dzieci mogą połknąć.

Jak rozmawiać z lekarzem o chorobie Gauchera

0

Lekarz wyjaśnia, jak współpracować z lekarzem i jakie pytania zadawać, aby opanować objawy choroby Gauchera.

Lekarze, z którymi się spotkasz

Ty lub Twoje dziecko możecie potrzebować wizyt u różnych lekarzy. W skład zespołu zajmującego się chorobą Gauchera mogą wchodzić tacy specjaliści, jak:

  • kardiolog – zajmujący się twoim sercem

  • Hematolog, który zajmuje się problemami z krwią

  • Neurolog zajmujący się leczeniem problemów z mózgiem i układem nerwowym

  • Ortopeda, aby sprawdzić stan kości

  • Chirurg, jeśli potrzebna jest operacja

  • Psycholog lub inny specjalista w dziedzinie zdrowia psychicznego w przypadku problemów emocjonalnych

  • Doradca genetyczny, który wyjaśni ryzyko przekazania choroby Gauchera swoim dzieciom

Zaplanuj wizytę u lekarza

Przed każdą wizytą zapisz listę pytań, które chcesz zadać. Bądź gotowy, aby opowiedzieć lekarzowi o:

  • Objawach takich jak zmęczenie, siniaki lub krwawienie i ich zmianach

  • Leki przyjmowane przez Ciebie lub Twoje dziecko

  • Wszelkie inne problemy zdrowotne, które miałeś

Czego należy się spodziewać podczas badań kontrolnych

Lekarz będzie przeprowadzał badania kontrolne co kilka miesięcy, aby sprawdzić postępy pacjenta. Podczas każdej wizyty lekarz będzie pytał o objawy. Mogą być wykonane badania kości, śledziony i innych narządów.

Choroba Gauchera może osłabiać kości, dlatego lekarz będzie monitorował stan kości za pomocą specjalnych badań. Zazwyczaj będzie to rezonans magnetyczny, ale można także wykonać badanie DXA.

Lekarz może również zlecić wykonanie rezonansu magnetycznego w celu wykrycia zmian w śledzionie i wątrobie. W badaniu tym wykorzystuje się silne magnesy i fale radiowe, aby uzyskać obrazy narządów i struktur wewnątrz ciała. Podczas badania musi Pani pozostać nieruchomo, może być także konieczne krótkie wstrzymanie oddechu. Badanie MRI trwa około 45 minut.

Jeśli dziecko nie jest w stanie długo leżeć nieruchomo, może otrzymać leki ułatwiające zaśnięcie podczas badania MRI.

Podczas wizyt lekarz omówi leczenie, które jest potrzebne do kontrolowania choroby i łagodzenia objawów. Za każdym razem, gdy lekarz przepisze nowy lek, należy go o to zapytać:

  • W jaki sposób to leczenie pomoże w chorobie Gauchera?

  • Jak często będę musiał się z Panem/Panią spotykać podczas leczenia?

  • Jakie działania niepożądane może powodować lek i co mogę z nimi zrobić?

Prawdopodobnie jesteś poddawany leczeniu zwanemu enzymatyczną terapią zastępczą (ERT), która zastępuje enzym, którego brakuje w organizmie. Podczas wizyt lekarz dostosuje dawkę leku i sprawdzi, czy nie wystąpiły efekty uboczne. Innym sposobem leczenia może być terapia substratowa (SRT).

Upewnij się, że rozumiesz wszystko, co mówi Ci lekarz podczas wizyty. Jeśli coś nie jest jasne, poproś o wyjaśnienie. Pomocne może być zapisanie zaleceń lekarza. Upewnij się, że wiesz, jak przyjmować leki i jak opiekować się sobą lub dzieckiem w domu.

Dowiedz się, jak radzić sobie z objawami

Choroba Gauchera może powodować takie objawy, jak zmęczenie, siniaki i krwawienia. Podczas badań kontrolnych lekarz wyjaśni, jak radzić sobie z tymi problemami w domu.

Zapytaj swojego lekarza:

  • Jak uzyskać więcej energii, gdy czujesz się zmęczony

  • Co zrobić w szkole, gdy dziecko źle się czuje

  • Jakich sportów lub zajęć dziecko powinno unikać, aby zapobiec krwawieniom, siniakom i pęknięciu śledziony

  • Jak chronić swoje kości i unikać złamań

Aby zachować zdrowie, należy przestrzegać planu leczenia. Jeśli przestaniesz przyjmować leki, objawy choroby Gauchera mogą powrócić.

Uczęszczaj na wszystkie wizyty kontrolne. Jeśli objawy nasilą się lub pojawią się nowe, natychmiast poinformuj o tym lekarza.

Kiedy należy skontaktować się z doradcą genetycznym

Choroba Gauchera jest przekazywana z rodziców na dzieci. Jeśli ty i twój partner jesteście nosicielami genu Gauchera, prawdopodobieństwo wystąpienia choroby u każdego z waszych dzieci wynosi 1 na 4.

Jeśli choroba Gauchera występuje w Twojej rodzinie, doradca genetyczny może pomóc Ci poznać ryzyko przekazania choroby Twoim dzieciom. Zapyta on o historię chorób w Twojej rodzinie.

Możesz poddać się badaniu krwi, aby sprawdzić, czy ty i twój partner jesteście nosicielami genu powodującego chorobę Gauchera. Testy genowe można również wykonać w czasie ciąży, aby dowiedzieć się, czy nienarodzone dziecko jest nosicielem tego genu.

Dzieci i grypa: Małe ciała, duże bóle

0

Oto jak sprawić, by dziecko czuło się lepiej, gdy jest chore na grypę.

Gdy Twoje dziecko jest obolałe i gorączkuje z powodu grypy, kilka prostych domowych sposobów może sprawić, że poczuje się bardziej komfortowo. Zdziwisz się, co może zdziałać odrobina troski i zdrowego rozsądku.

Chłodniej i wygodniej

Nie można po prostu machnąć czarodziejską różdżką, ale niektóre staroświeckie metody mogą przynieść dużą ulgę:

Zimne okłady.

Połóż je na czole, aby obniżyć gorączkę.

Letnie kąpiele.

Mogą one również obniżyć ich wysoką temperaturę. Upewnij się tylko, że woda nie jest zbyt zimna. Jeśli dziecko zacznie się trząść, wyjmij je z wanny, ponieważ może to podnieść jego gorączkę.

Ciepłe okłady lub butelki z ciepłą wodą.

Użyj ich do ukojenia obolałego ciała. Upewnij się, że butelka z wodą nie jest zbyt gorąca i nie pozwól dziecku na niej zasnąć.

Nigdy nie podgrzewaj kompresu ani butelki w kuchence mikrofalowej. Tworzy to gorące punkty, które mogą poparzyć skórę.

Masaż

.

To świetny sposób na pozbycie się bólu głowy lub ciała. „Już samo pocieranie głowy lub pleców dziecka może sprawić, że poczuje się ono lepiej” – mówi dr Lisa M. Asta, pediatra i rzeczniczka Amerykańskiej Akademii Pediatrii.

Nawilżanie

. Wypróbuj chłodne nawilżacze powietrza, parowniki lub spray z solą fizjologiczną. Wszystkie te urządzenia utrzymują nawilżenie w przewodach nosowych dziecka, co jest pomocne, gdy są one zatkane. Czyść nawilżacz lub parownik przed i po użyciu, aby nie były siedliskiem bakterii i pleśni.

Ciepłe płyny.

Zupy i herbaty ziołowe łagodzą ból gardła i pomagają rozrzedzić śluz w drogach oddechowych.

Pamiętaj, że Twoim celem nie jest tylko pozbycie się objawów grypy. Chcesz, aby Twoje dziecko czuło się bezpiecznie, komfortowo i było otoczone opieką. „Czasami przytulanie jest najlepszą rzeczą, jaką można zrobić dla dziecka z przeziębieniem lub grypą” – mówi Asta.

Wskazówki, które pomogą Ci podać dziecku lekarstwa

Twoje dziecko nie zawsze potrzebuje lekarstw, jeśli ma grypę. Na przykład, Asta mówi, że nie trzeba leczyć lekkiej gorączki, jeśli dziecko czuje się dobrze. W przypadku silnych bólów i dolegliwości – lub gorączki powyżej 102 stopni Celsjusza, która sprawia, że dziecko czuje się niekomfortowo – pomocne mogą być leki dostępne bez recepty. Pamiętaj jednak, aby stosować je ostrożnie.

Wybierz właściwy lek.

Pediatrzy zalecają dziecięce wersje acetaminofenu lub ibuprofenu na gorączkę i bóle.

Dzieciom w wieku 2 lat i starszym można podawać acetaminofen. W przypadku dzieci poniżej 2 lat należy zapytać lekarza o właściwą dawkę. Dzieci w wieku 6 miesięcy i starsze mogą przyjmować ibuprofen.

Nigdy nie podawaj dziecku aspiryny, ponieważ zwiększa ona ryzyko wystąpienia poważnego schorzenia zwanego zespołem Reyesa.

Nie mieszać?

leki

.

Jeśli pediatra nie powie Ci, że tak można, trzymaj się jednego leku i dokładnie przestrzegaj zaleceń.

Podaj właściwą ilość.

Kupuj tylko leki przeznaczone specjalnie dla dzieci w grupie wiekowej Twojego dziecka. Starannie odmierzaj dawkę w dobrze oświetlonym pomieszczeniu. Używaj dozownika dołączonego do leku zamiast łyżki kuchennej. Nigdy nie podawaj dziecku leku przeznaczonego dla dorosłych.

Za każdym razem, gdy podajesz dawkę, zanotuj to na kartce papieru.

W ten sposób można sprawdzić, kiedy dziecko otrzymało ostatni raz lek – i uniknąć przypadkowego podania zbyt dużej lub dodatkowej dawki.

Unikać przeziębień i?

środki na grypę

?u małych dzieci.

Nie należy ich podawać dzieciom poniżej 4 roku życia. Nie wiadomo, jak dobrze działają u starszych dzieci. Jeśli zdecydujesz się na stosowanie leków na przeziębienie, przeczytaj etykietę i wybierz lek, który najbardziej odpowiada objawom występującym u Twojego dziecka.

Nie błagaj lekarza o

?

antybiotyki

.

Antybiotyki działają tylko na infekcje wywołane przez bakterie.

Wskazówki, które pomogą pocieszyć chore dziecko

Czy zauważyłeś kiedyś, że dzieci chętnie zakładają bandaże na najmniejsze zadrapania lub skaleczenia? To dlatego, że dzięki nim czują się lepiej, nawet jeśli ich nie potrzebują.

Wykorzystaj ten sam pomysł, gdy Twoje dzieci poczują się źle z powodu grypy. Możesz:

  • Odstawić specjalny kubek, który będzie używany tylko wtedy, gdy dziecko jest chore.

  • Upewnij się, że ulubione pluszowe zwierzątko lub koc jest z dzieckiem na kanapie.

  • Przynieś zabawkowy zestaw lekarski, aby mogły zbadać swoje pluszowe zwierzątko.

  • Miej pod ręką zapas specjalnego jedzenia – np. lizaki – na wypadek, gdyby dziecko zachorowało.

  • Zarezerwuj w szafie kilka specjalnych zabawek lub puzzli na czas choroby.

„Rodziny wypracowują tradycje dotyczące tego, co pomaga, gdy dziecko jest chore na przeziębienie lub grypę” – mówi Asta. Są to rzeczy, które dziecko zacznie kojarzyć z poczuciem, że jest otoczone opieką – i wyzdrowieje. Pomyśl o tym, co ci pomogło, gdy byłeś mały.

„Kiedy dzieci są chore, rodzice naprawdę chcą zrobić coś, aby im pomóc” – mówi Asta. Nie można wyleczyć choroby, ale można zrobić wiele, aby uczynić ją bardziej znośną. Specjalny kubek czy przytulenie nie zmniejszy gorączki czy bólu ciała dziecka. Ale drobne uprzejmości mogą pomóc dziecku poczuć się lepiej w inny sposób.

Co rodzice mogą zrobić w sprawie nadużywania antybiotyków?

0

Jak mówi nasz ekspert, poznanie chorób, w przypadku których antybiotyki przynoszą korzyści (a w przypadku których nie), to dopiero pierwszy krok.

W każdym wydaniu doctor the Magazine prosimy naszych ekspertów o odpowiedzi na pytania czytelników dotyczące szerokiego zakresu tematów. W numerze ze stycznia-lutego 2012 r. zapytaliśmy eksperta ds. zdrowia dzieci Roya Benarocha, MD, jak rodzice mogą pomóc w rozwiązaniu problemu nadużywania antybiotyków.

Q:

Martwię się, że dzieci – moje i innych – zbyt często przyjmują zbyt wiele antybiotyków. Co mogą zrobić rodzice?

A:

Masz rację, że jesteś zaniepokojony. Antybiotyki są przepisywane w nadmiarze. Potencjalne konsekwencje, takie jak bakterie odporne na leki i choroby trudne do wyleczenia, są realne. Problem wynika częściowo z przyzwyczajenia (lekarze są przyzwyczajeni do ich przepisywania), a także z presji rodziców. Niektórzy lekarze uważają, że rodzice domagają się recepty i są rozczarowani, jeśli jej nie dostaną. Nie wszyscy rodzice tak postępują, ale niektórzy są o tym bardzo głośno. Być może lekarze odnoszą błędne wrażenie, że wszyscy rodzice stale domagają się antybiotyków.

Lekarze muszą być stanowczy, a rodzice muszą się tego nauczyć. Niewiele z najczęstszych infekcji górnych dróg oddechowych u dzieci wymaga podawania antybiotyków. Większość gorączek i infekcji dróg oddechowych – w tym zapalenie oskrzeli – jest wywoływana przez wirusy, które nie reagują na antybiotyki. Infekcje ucha u dzieci powyżej 2. roku życia zwykle ustępują bez antybiotyków. Większość infekcji gardła wymaga podania antybiotyku tylko wtedy, gdy wynik badania na obecność paciorkowca jest dodatni. Kilka wyjątków, takich jak bakteryjne zapalenie płuc, ma zastosowanie – ale nie w przypadku większości z tych chorób.

Co można zrobić? Zapobiegaj chorobom, upewniając się, że szczepienia Twojego dziecka są aktualne. Poinformuj pediatrę, że nie zgadzasz się na podawanie antybiotyków, chyba że jest to naprawdę konieczne. A jeśli dziecko ma przepisane antybiotyki, upewnij się, że przyjmuje pełną dawkę. Nie odstawiaj ani nie rozpoczynaj ich stosowania na własną rękę bez zgody lekarza.

Kiedy należy zwrócić się do specjalisty w sprawie zdrowia układu pokarmowego dziecka?

0

Oznaki świadczące o tym, że dziecko powinno zgłosić się do specjalisty w dziedzinie chorób układu pokarmowego.

Dzieci mogą być wybredne lub jeść bez przerwy – mogą skarżyć się na ból brzucha, kiedy są zrzędliwe, lub nie powiedzieć ani słowa, kiedy naprawdę źle się czują.

Choć większość dzieci w końcu nabiera stałych nawyków żywieniowych, a większość dziecięcych bólów brzucha mija równie szybko, jak się pojawia, niektóre problemy trawienne u dzieci mogą być oznaką czegoś poważniejszego. Czy wiesz, na co zwracać uwagę i kiedy wezwać pediatrę?

Dolegliwości trawienne: Kiedy jest to nagły przypadek?

Bez względu na to, czy dolegliwości trawienne Twojego dziecka to wymioty, biegunka, czy po prostu dolegliwości, których nie potrafisz sprecyzować, jeśli się martwisz – nie wahaj się: Zawsze dzwoń do swojego pediatry.

„Zaufaj swojemu instynktowi” – radzi pediatra Chris Tolcher, MD, adiunkt kliniczny pediatrii na University of Southern California School of Medicine. Ty znasz swoje dziecko najlepiej, więc bez względu na to, jaki jest problem trawienny, jeśli Cię niepokoi, natychmiast skontaktuj się z pediatrą.

5 sygnałów, że czas na wizytę u lekarza

Większość problemów trawiennych u dzieci jest łagodna i szybko mija. Oto pięć najczęstszych z nich, wraz ze wskazówkami, kiedy należy odebrać telefon.

Wymioty

Dzieci wymiotują z wielu różnych powodów. Zachorowały na infekcję wirusową, chorobę lokomocyjną, zatrucie pokarmowe, gorączkę, za dużo kaszlą, za dużo jedzą, są nadmiernie pobudzone, zdenerwowane lub zaniepokojone. Mogą wymiotować z powodu poważnych chorób, takich jak zapalenie opon mózgowych, zapalenie wyrostka robaczkowego czy niedrożność jelit. Oprócz wymiotów dzieci mogą mieć również biegunkę, ból brzucha lub gorączkę.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem:

Skontaktuj się z pediatrą, jeśli dziecko wymiotowało więcej niż raz, w wymiocinach jest krew lub żółć, lub jeśli dziecko ma mniej niż 6 lat i nie może utrzymać płynów. W przypadku starszych dzieci, jeśli wymiotowały więcej niż dwa razy w ciągu 24 godzin lub w wymiocinach znajduje się krew lub żółć, należy skontaktować się z lekarzem. Należy również skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi gorączka, biegunka lub objawy odwodnienia, do których należą:

  • Zmniejszone oddawanie moczu

  • Suchość warg

  • Zmniejszona energia

  • Twoje dziecko źle wygląda

Ból brzucha

Ból brzucha u dzieci może być oznaką wielu problemów, w tym tych często występujących:

  • Zaparcia

  • Biegunka

  • Zatrucie pokarmowe

  • Zapalenie żołądka i jelit (grypa żołądkowa)

  • Zapalenie błony śluzowej żołądka (zapalenie błony śluzowej żołądka)

  • Jedzenie w nadmiarze

Istnieje wiele innych problemów, które mogą powodować ból brzucha, któremu mogą również towarzyszyć wzdęcia, skurcze, nudności lub ogólny dyskomfort. Niektóre mniej powszechne przyczyny bólu brzucha obejmują:

  • Alergie pokarmowe

  • Zespół jelita drażliwego

  • Zapalenie wyrostka robaczkowego

  • Niedrożność jelit

  • Zapalenie płuc

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem:

Jeśli ból brzucha u dziecka „jest silny lub trwa dłużej niż dwa tygodnie”, należy skontaktować się z pediatrą, mówi Tolcher.

Zaparcia i biegunka

Zaparcia u dzieci mogą być powodowane przez różne czynniki: stres związany z treningiem nocnikowania, dieta uboga w błonnik, brak płynów lub ćwiczeń, zespół jelita drażliwego, złe nawyki jelitowe, cukrzyca lub leki. Objawy zaparć obejmują:

  • Ból brzucha

  • Skurcze żołądka

  • Bolesne wypróżnienia

  • Rzadsze niż zwykle wypróżnienia.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem:

Jeśli zauważysz krew w stolcu swojego dziecka, skontaktuj się z lekarzem, mówi dr Scott Cohen, pediatra i autor książki Eat, Sleep, Poop: A Common Sense Guide to Your Baby’s First Year. Skontaktuj się z lekarzem, jeśli dziecko nie wypróżnia się co najmniej raz na dobę, jeśli wypróżnienia są bolesne, jeśli w stolcu jest krew lub jeśli podczas wypróżnienia konieczne jest silniejsze niż zwykle parcie na stolec.

GERD (refluks żołądkowo-przełykowy)

Choroba refluksowa przełyku jest często spotykana u dzieci, zwłaszcza bardzo małych. Wiele czynników może wywołać kwaśny powrót refluksu, w tym:

  • Alergie pokarmowe

  • Problemy z dolnym zwieraczem przełyku (LES), mięśniem znajdującym się w dolnej części przełyku

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem:

Na szczęście refluks zwykle ustępuje samoistnie lub można mu zapobiegać, unikając pokarmów wyzwalających dolegliwości, takich jak mięta pieprzowa, czekolada i tłuste potrawy. Do objawów świadczących o tym, że choroba refluksowa przełyku może być poważna, należą:

  • Słaby przyrost wagi

  • Słaby apetyt

  • Wymioty zielonym lub żółtym płynem

  • Ból brzucha lub klatki piersiowej

  • Problemy z oddychaniem

  • Przewlekły kaszel

  • Płaczliwość lub nastrój

  • Problemy z połykaniem

Wybredne, wybredne jedzenie

Wybredne, ograniczone jedzenie u dzieci również powinno być sygnałem dla rodziców, jak mówi lekarz Tolcher, chociaż taki niejasny objaw może być oznaką wielu problemów trawiennych u dzieci. Choroba refluksowa przełyku może powodować wybredność u dzieci, zapach lub konsystencja pokarmu może prowadzić do wybrednych zachowań, podobnie jak infekcje przewodu pokarmowego i biegunka.

Ograniczone jedzenie jest również oznaką zaburzeń odżywiania, takich jak anoreksja czy bulimia. Częściej występują u nastolatków i młodych dorosłych, ale zaburzenia odżywiania mogą pojawić się u dzieci w każdym wieku, nawet w wieku 5 lat.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem:

Jeśli dziecko słabo przybiera na wadze, wymiotuje lub reaguje wymiotami na niektóre pokarmy, ma zgagę lub refluks żołądkowo-przełykowy podczas jedzenia albo odczuwa ból brzucha podczas lub po posiłku, skontaktuj się z pediatrą.

Inne problemy zdrowotne związane z układem pokarmowym u dzieci

Istnieją mniej powszechne problemy, które mogą powodować problemy trawienne u dzieci, w tym:

  • Celiakia

  • Niedrożność jelit

  • Wrodzone problemy z jelitami lub wątrobą

  • Zapalenie trzustki

  • Zapalenie wątroby

  • Choroba Leśniowskiego-Crohna

  • Wrzodziejące zapalenie jelita grubego

Dzieci nie zawsze potrafią wyjaśnić, co czują, dlatego bez względu na to, jakie są objawy, czy są one niejasne, czy łagodne, nagłe czy przewlekłe, jeśli martwisz się o zdrowie układu pokarmowego swojego dziecka, nie czekaj i skontaktuj się z lekarzem.

Choroba w domu po szkole: Spokojne zajęcia dla chorych dzieci oraz wskazówki dla rodziców

0

Lekarz dzieli się 9 spokojnymi zajęciami dla Ciebie i Twojego chorego dziecka.

Jesteś w domu z chorym dzieckiem? To, czego prawdopodobnie najbardziej potrzebuje, to odpoczynek. Możesz jej pomóc w uzyskaniu tego czasu, nie zostawiając telewizora włączonego przez cały dzień.

Spróbuj tych zabawnych, spokojnych zajęć. Pomożesz swojemu dziecku wyzdrowieć, a jednocześnie spędzicie razem trochę czasu.

Gry i łamigłówki.

Przygotuj gry karciane, flash cards, gry planszowe i puzzle. Należy pamiętać, że dzieci, które nie czują się dobrze, mają niski próg odporności na frustrację – mówi dr Lisa M. Asta, pediatra z Walnut Creek w Kalifornii. Wybieraj gry, które zmuszają do wspólnej pracy, a nie takie, w których walczycie przeciwko sobie.

Rzemiosła.

Modeluj z gliny. Możesz też wykonać proste prace rękodzielnicze z tego, co masz w domu – ozdobić puste pudełko po chusteczkach higienicznych lub rolkę po ręczniku papierowym.

„Nie przejmuj się, jeśli nie jesteś superzdolny” – mówi Asta. Najważniejszy jest proces, a nie produkt końcowy. Jeśli chore dziecko nie może podejść do stołu, ustaw składaną tacę na łóżku lub kanapie.

Zabawa w udawanie.

Załóż szpital dla pluszowych zwierząt. Wmów dziecku, że jego pluszowe zwierzęta są chore i pomóż mu się nimi zająć – radzi Asta. Zmierz króliczkowi temperaturę. Zapytaj, jak się czuje. To może pomóc dziecku wyrazić, jak się czuje, a Tobie dać lepszy pomysł na to, jak mu pomóc.

Rysowanie.

Rozwiń pudełko kredek lub flamastrów, jeśli je masz. Poproś dziecko, aby narysowało kilka obrazków przedstawiających rzeczy, które możecie robić razem, kiedy poczuje się lepiej.

Kolorowanki, książeczki z naklejkami i książeczki z zadaniami.

Poszukaj książeczek z naklejkami wielokrotnego użytku – nie są one jednorazowe.

Książki.

Podziel dzień na przerwy w czytaniu.

Zdjęcia.

Obejrzyjcie razem zdjęcia dziecka. Przeglądajcie je w telefonie, komputerze lub aparacie cyfrowym, a jeśli jesteście staroświeccy, to w albumie lub albumie typu scrapbook.

Audiobooki.

Nie musisz ich kupować. Wiele stron oferuje darmowe podcasty z opowiadaniami dla dzieci, które można odtwarzać na komputerze, smartfonie lub odtwarzaczu MP3. Można też wypożyczyć audiobooki w lokalnej bibliotece.

Czaty wideo.

Korzystając z komputera lub smartfona, zadzwoń do dziadka lub innego krewnego za pomocą Skype’a lub innej usługi. Widok przyjaznej, ale dalekiej twarzy może rozweselić dziecko, a Tobie dać kilka minut dla siebie.

5 kolejnych wskazówek dla rodziców

Asta proponuje poniższe wskazówki, które pozwolą Ci pozbyć się frustracji, gdy jesteś w domu z dzieckiem, które nie radzi sobie z pogodą.

1. Zmieniaj zajęcia.

Dzieci szybko męczą się różnymi zajęciami. „Bądź gotowy na częste zmiany” – radzi Asta. Na początku dnia przygotuj listę możliwości, aby proces ten przebiegał sprawniej.

2. Ustaw stacje odpoczynku.

Nie trzymaj dziecka przez cały dzień na jednej kanapie – oszaleje z wrażenia. Wyznacz kilka różnych przytulnych miejsc w domu – na przykład jej łóżko, kanapę w salonie i kanapę w pokoju rodzinnym.

3. Ogranicz telewizję i gry wideo.

W czasie choroby dzieci mogą spędzać trochę czasu na ekranie. Asta ostrzega jednak, że oglądanie telewizji lub granie w gry wideo może nie dać dziecku potrzebnego odpoczynku. Kiedy dziecko jest zaangażowane w program telewizyjny, może walczyć ze snem, aby móc dalej oglądać – mówi Asta. Może też dążyć do osiągnięcia kolejnego poziomu w swojej grze. Ale kiedy robi coś spokojniejszego – na przykład czyta lub koloruje – jest bardziej prawdopodobne, że odłoży książkę lub kredki, kiedy jest zmęczone, i zaśnie.

4. Bądź przygotowany

. Trzymaj w szafie sekretny schowek z kolorowankami, naklejkami i małymi zabawkami. Wyciągnij je, kiedy dzieci zachorują. Coś nowego do oglądania pomoże odwrócić ich uwagę.

5. Odłóż na bok własną pracę.

Jeśli jesteś pracującym rodzicem, który musiał zostać w domu, aby opiekować się chorym dzieckiem, oprzyj się chęci wielozadaniowości. „Naprawdę nie da się zajmować się dzieckiem i pracować w domu przez cały dzień” – mówi Asta. Próba zrobienia obu tych rzeczy sprawi, że będziesz spięta i zdenerwowana. Nie ma problemu z wykonaniem drobnych prac domowych lub odpowiedzeniem na kilka e-maili. Ale nie próbuj robić zbyt wiele. Zamiast tego przytul się do dziecka, utul je do snu i wykorzystaj ten czas, aby nawiązać z nim kontakt.