Lekarz mówi ci.

Jak unikać typowych czynników wywołujących alergię u dziecka.

Rodzicom małych dzieci łatwo jest przeoczyć oznaki alergii nosowych.

„Wielu rodziców nie zdaje sobie z tego sprawy”, mówi dr Neeta Ogden, alergolog z Closter, N.J. „Zakładają, że ciągły katar i kichanie to tylko to, co dzieje się, gdy dziecko jest narażone na kontakt z zarazkami w przedszkolu”.

Chociaż alergie u dzieci są niedostatecznie diagnozowane, dobrą wiadomością jest to, że leczenie naprawdę działa. Dzięki opiece medycznej Twoje dziecko lub maluch nie tylko poczuje się lepiej, ale możesz zapobiec powikłaniom w przyszłości, mówi Kenneth Bock, MD, neurotoksykolog dziecięcy i współdyrektor Centrum Zdrowia Rhinebeck w Rhinebeck, N.Y.

Czy Twoje dziecko przez większość życia kicha i ma zakrapiany nos? Oto, co powinieneś wiedzieć o alergiach nosowych u dzieci.

Alergie nosowe u dzieci

Chociaż alergie są najczęstszą chorobą przewlekłą u dzieci, niektórzy pediatrzy nie rozpoznają alergii nosowej u dzieci przed ukończeniem przez nie 4 lub 5 roku życia, mówi Ogden. Konwencjonalna mądrość głosi, że potrzeba wielu lat, zanim rozwinie się prawdziwa alergia.

Jednak poczekalnie alergologów dziecięcych opowiadają inną historię. „Widzę wiele dzieci w wieku 3 lat z objawami alergii nosowej,” mówi Ogden. „Widzę też takie, które mają zaledwie 2 lata”.

Objawy alergii nosowych u dzieci obejmują:

• katar i swędzenie nosa

• Zatłoczenie

• Częste kichanie

• Przewlekły kaszel

• Zaczerwienione, łzawiące oczy

• Błyszczyki alergiczne – ciemne obwódki pod oczami

• Oddychanie przez usta, szczególnie podczas snu

• Wyczerpanie z powodu złej jakości snu

• Objawy, które trwają dłużej niż kilka tygodni

Problemy związane z alergią nosową u dzieci wykraczają daleko poza katar. Ciągłe zatkanie może prowadzić do częstych infekcji zatok i uszu. „Niektóre dzieci mają tak wiele infekcji uszu, że nie słyszą dobrze” – mówi Ogden. „Może to prowadzić do opóźnień w rozwoju”.

Alergie nosowe u dzieci są często powiązane z dwoma innymi schorzeniami alergicznymi: egzemą i astmą. U wielu dzieci, zaczyna się to od swędzących plam egzemy u niemowląt, przechodzi w alergie nosa u przedszkolaków, a później w astmę.

Co powoduje alergię nosową u dzieci?

Dzieci mają tendencję do uczulania się na te same rzeczy, na które uczuleni są dorośli, takie jak roztocza kurzu, sierść zwierząt domowych, pleśń i pyłki. Niektóre dzieci mają również alergie na pokarmy, takie jak mleko krowie, które czasami mogą powodować objawy ze strony nosa.

Problemem mogą być również substancje zapachowe zawarte w produktach gospodarstwa domowego, takich jak środki czyszczące, szampony, detergenty i mydła. Mogą one zawierać alergeny, jak również chemiczne substancje drażniące, które pogarszają objawy.

Co zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia alergii u dzieci? Część z nich ma podłoże genetyczne. „Jeśli rodzic ma alergie lub egzemę, znacznie zwiększa to prawdopodobieństwo, że jego dzieci również mogą mieć alergie” – mówi Ogden.

Czy Twoje dziecko pozbędzie się alergii? Ogden mówi, że u wielu dzieci wczesne alergie pokarmowe ustępują. Jednak w przypadku alergicznego nieżytu nosa, perspektywa długoterminowa jest inna. „Objawy nosowe mogą się zmieniać i słabnąć z biegiem lat”, mówi Ogden, „ale sama alergia ma tendencję do utrzymywania się”.

Diagnozowanie alergii nosowych u dzieci

Kluczem do leczenia alergii nosa u dzieci jest znalezienie czynnika wywołującego alergię. Może to być trudne, szczególnie u niemowląt i małych dzieci. Testy krwi na alergię działają dość dobrze u dzieci w wieku 3 lat i starszych, ale nie są zbyt wiarygodne u dzieci młodszych, mówi Ogden.

„Ustalenie, co jest przyczyną objawów u małych dzieci, może wymagać odrobiny medycznej pracy detektywistycznej” – mówi Bock. Zadaj sobie kilka pytań. Czy objawy zmieniły się:

• W różnych porach roku?

• Kiedy jesteś z dala od domu lub zwierząt domowych?

• Kiedy Twoje dziecko nie było pod opieką przez kilka dni?

• Po wycieku lub powodzi?

• Po remoncie?

Zanotowanie wszelkich zmian w objawach dziecka może być pomocne dla lekarza. W przypadku alergii pokarmowych, sposobem na znalezienie przyczyny może być dieta eliminacyjna, mówi Bock.

Gdy próbujesz ustalić, na co może być uczulone Twoje dziecko, postępuj metodycznie i współpracuj z lekarzem. Nie wyciągaj pochopnych wniosków.

Niektórzy rodzice skupiają się na konkretnym alergenie, nie mając wielu dowodów. W rezultacie marnują wysiłek i pieniądze, wprowadzając radykalne zmiany w swoich domach – zakazując spożywania popularnych pokarmów lub przeprowadzając gruntowne remonty. Potem okazuje się, że ich dziecko nadal kicha, a oni leczyli alergię, której tak naprawdę nie miało.

Zwalczanie alergii nosowej u dzieci

Jeśli dziecko ma alergie nosowe, lekarz może zasugerować leki przeciw alergii. Możesz obawiać się stosowania leków u małego dziecka, ale dostępne są bezpieczne i skuteczne metody leczenia. Omów z lekarzem wszystkie za i przeciw – i nigdy nie zaczynaj stosowania leków na alergię dostępnych bez recepty bez zgody pediatry.

Kluczem do dobrej kontroli alergii nie są leki. Jeśli uda Ci się trzymać dzieci z dala od wszystkiego, co wywołuje objawy, poczują się lepiej. Takie jest podstawowe założenie kontroli środowiskowej. Oto jak to się robi.

• Przykryj materac łóżeczka lub łóżka dziecka pokrowcem odpornym na roztocza

  . Roztocza kurzu są częstą przyczyną alergii nosowych u dzieci. Ogden zaleca również cotygodniowe pranie pościeli w gorącej wodzie z dodatkowym cyklem płukania.

• Pozbądź się pluszowych zwierząt.

  Tak, może się wydawać, że zabieranie dziecku jego ulubionych zwierząt jest bezduszne. Ale wypchane zwierzęta mogą być schronieniem dla roztoczy i innych alergenów. Jeśli nie chcesz ich usunąć, pierz je regularnie w gorącej wodzie. Jak mówi Ogden, umieszczenie ich w lodówce na 24 godziny również może pomóc, ponieważ pomoże to zabić roztocza.

• Dbaj o porządek w pokoju dziecka.

  Im mniej rzeczy w pokoju dziecka, tym mniej kurzu – i tym mniej potencjalnych alergenów.

• Usuń dywany i ciężkie zasłony.

  Zatrzymują one tylko kurz i alergeny. Zamiast nich używaj dywanów, które możesz wyprać.

• Używaj odkurzacza z filtrem HEPA.

  Standardowe odkurzacze mogą nie mieć wystarczająco dokładnych filtrów, aby wychwycić alergeny. W rezultacie, mogą one wyrzucać alergeny z powrotem do powietrza.

• Czyścić mokrą szmatką lub mopem.

  Zamiatanie lub ścieranie kurzu może powodować przemieszczanie się alergenów.

• Używaj klimatyzatorów do filtrowania alergenów z zewnątrz.

  Regularnie czyść lub wymieniaj filtr, mówi Ogden.

• Ograniczenie stosowania chemicznych środków czyszczących o silnych zapachach.

  Są one powszechnymi substancjami drażniącymi, które mogą nasilać alergie. Niektóre substancje zapachowe zawierają alergeny.

• Nie zezwalaj na palenie w domu.

  Dym tytoniowy może być szkodliwy dla dzieci z alergią nosową.

• Usunąć zwierzęta domowe z gospodarstwa.

  Jeśli sierść stanowi problem, być może trzeba będzie pomyśleć o znalezieniu nowego domu dla zwierzęcia. Przynajmniej trzymaj zwierzęta z dala od sypialni i pokoju dziecinnego.

Jeśli te sugestie wydają się być zbyt trudne do zrealizowania, pamiętaj, że nawet małe kroki mogą pomóc. Niemowlęta i małe dzieci z alergią nosową mogą znieść pewne narażenie na alergen bez objawów. Dopiero gdy alergeny osiągną pewne stężenie, rozpoczyna się reakcja alergiczna.

W ten sam sposób, dziecko z alergią nosową może mieć objawy dopiero po ekspozycji na wiele alergenów, mówi Bock.

„Alergie mają charakter addytywny”, mówi Bock lekarzowi. „Nie zawsze jest to tylko pyłek lub tylko pokarm”. Na przykład, dziecko z alergią na jajka może stwierdzić, że zaostrza się ona tylko w sezonie ambrozji. Potrzeba kombinacji różnych czynników, aby wywołać reakcję alergiczną w organizmie.

Twoim celem nie musi być dom wolny od alergenów. Wprowadzenie kilku rozsądnych zmian i zmniejszenie ogólnego narażenia dziecka może wystarczyć, aby powstrzymać objawy.

Radzenie sobie z alergią nosową u dzieci

Próba poradzenia sobie z alergią nosową u dziecka lub malucha może być frustrująca. Postaraj się nie dać się przytłoczyć.

„Bardzo ważne jest, aby rodzice nie czuli się w tym osamotnieni”, mówi Bock. Zamiast tego, należy współpracować z pediatrą lub alergologiem dziecka.

„Może się zdarzyć, że nie od razu poznasz odpowiedź na objawy alergii u swojego dziecka”, mówi Bock. „Ale wspólnie z lekarzem możecie rozwiązać problem”. Z czasem znajdziecie właściwe podejście – i wszyscy będą oddychać trochę lżej.

Doktor pyta eksperta CDC, Toma Clarka, o krztusiec, jego przyczyny, objawy, leczenie i zapobieganie.

Co wszyscy powinniśmy wiedzieć o krztuścu? Doktor pyta epidemiologa Toma Clarka, MD, MPH, z Narodowego Centrum Szczepień i Chorób Układu Oddechowego CDC.

Krztusiec to zakażenie bakteryjne, które jest bardzo zaraźliwe i któremu można zapobiegać za pomocą szczepionki. Szczególnie u małych dzieci i osób nieszczepionych wywołuje silny kaszel, stąd nazwa „krztusiec”.

Jest on wywoływany przez bakterie zwane Bordetella pertussis.

Zaczyna się jak przeziębienie, od przekrwienia i objawów ze strony górnych dróg oddechowych, a następnie przechodzi w kaszel. Kaszel jest tak silny, że nie można go powstrzymać ani złapać oddechu.

To właśnie ten ciężki, długotrwały kaszel, a zwłaszcza charakterystyczne paroksyzmy [niekontrolowane napady] kaszlu powodują, że lekarze zaczynają się niepokoić krztuścem i próbują potwierdzić diagnozę.

Objawy są dość niespecyficzne, dlatego lekarze nie zawsze je podejrzewają. Krztusiec znajduje się na wysokiej pozycji na liście objawów, jeśli występuje krztusiec. Brzmi on jak gwałtowny wdech po wykrztuszeniu całego powietrza z płuc. W przeciwnym razie choroba może zostać nierozpoznana, ponieważ nie ma innych, równie charakterystycznych oznak i objawów.

Krztusiec rozprzestrzenia się poprzez bliski kontakt z wydzielinami z jamy ustnej lub kropelkami z dróg oddechowych. Łatwo więc rozprzestrzenia się przez kaszel, zwłaszcza gdy ludzie są w bliskim kontakcie, np. mieszkają w tym samym domu z osobą chorą na krztusiec. Można się nią również zarazić przez kichanie – wszystko, co powoduje rozprzestrzenianie się wydzieliny z dróg oddechowych.

Najwięcej zachorowań występuje u niemowląt, które są również najbardziej narażone na powikłania w przypadku rozwoju choroby. W rzeczywistości większość przypadków śmiertelnych w kraju każdego roku dotyczy niemowląt poniżej 6 miesiąca życia, zwłaszcza jeśli są one zbyt małe, aby otrzymać pierwsze szczepienie.

Jest to zakażenie bakteryjne, dlatego można je leczyć antybiotykami, zazwyczaj erytromycyną lub antybiotykami z rodziny erytromycyn. Erytromycynę przyjmuje się przez 2 tygodnie.

Jeśli zalecane są antybiotyki, należy przyjąć wszystkie dawki i dokończyć zalecany kurs. Jest to ważne z kilku powodów. Jeśli lekarz uzna, że antybiotyki są konieczne, ważne jest, aby przyjmować je w odpowiednim czasie, aby uzyskać i utrzymać odpowiednie stężenie antybiotyków we krwi w celu zwalczenia infekcji. Pominięcie dawki lub przedwczesne przerwanie leczenia może czasem spowodować nawrót choroby. Jest to również ważne ogólnie, ponieważ jedną z rzeczy, która sprzyja powstawaniu oporności bakterii na antybiotyki, jest przerywanie i rozpoczynanie leczenia [antybiotykami].

Leki przeciwkaszlowe dostępne bez recepty nie są zalecane i tak naprawdę nie pomagają. Leki na receptę, które są naprawdę skuteczne w leczeniu kaszlu, są dość silne, więc generalnie unika się ich u małych dzieci i prawdopodobnie nie są skuteczne w przypadku krztuśca.

Powszechnie zaleca się zminimalizowanie czynników, które mogą wywołać kaszel. Pomocny jest nawilżacz powietrza. Pomocne jest oddychanie wilgotnym powietrzem. W przypadku młodszych dzieci należy starać się zachować spokój, nie denerwować ich i nie biegać wokół nich.

Niemowlęta lub osoby z ciężką chorobą czasami wymagają … hospitalizacji, czasami na oddziale intensywnej terapii. Choroba może być na tyle poważna, że wymaga intubacji i wentylacji – w tym przypadku do gardła wprowadza się rurkę do oddychania, zarówno w celu ochrony dróg oddechowych, jak i wspomagania oddychania do czasu wyleczenia z infekcji.

Do niepokojących zjawisk należy zapalenie płuc. Ponieważ kaszel jest tak silny, z powodu ciśnienia wytwarzanego podczas kaszlu mogą pękać naczynia krwionośne. Powoduje to krwawienie wewnątrz mózgu, co może być bardzo poważne. U niemowląt [krztusiec] może zagrażać życiu.

Krztusiec jest powszechnie uważany za starą chorobę wieku dziecięcego, która zniknęła wraz ze szczepieniami, ale tak naprawdę nigdy nie zniknęła. Dlatego ważne jest, abyśmy utrzymywali wysoki poziom szczepień u dzieci. Jest to również choroba, na którą mogą zachorować nastolatki i dorośli.

Najlepszym sposobem zapobiegania tej chorobie jest szczepienie. W przypadku dzieci szczepienia rozpoczynają się w wieku 2 miesięcy. Otrzymują one szczepionkę przeciwko krztuścowi oraz błonicy i tężcowi. Następnie dawki w wieku 4 miesięcy i 6 miesięcy. Następnie dawkę przypominającą w wieku 15-18 miesięcy i kolejną dawkę przypominającą w wieku 4-6 lat przed rozpoczęciem nauki w szkole.

Szczepionka Tdap jest zalecana dla wszystkich nastolatków, najlepiej w wieku 11 lub 12 lat, podczas wizyty profilaktycznej u lekarza. Jednak każdy, kto nie został zaszczepiony w wieku 11 lub 12 lat, może otrzymać dawkę szczepionki.

Jeśli dorośli nigdy nie mieli szczepionki, zdecydowanie powinni ją otrzymać i mogą to zrobić w dowolnym momencie. Nie muszą czekać, aż nadejdzie termin szczepienia przeciwko tężcowi.

W przypadku niemowląt, które są zbyt małe, aby mogły być zaszczepione, a które są najbardziej narażone na zachorowanie i ciężkie powikłania, zalecamy, aby wszyscy, którzy przebywają w domu lub opiekują się dzieckiem, zaszczepili się, aby pomóc w jego ochronie.

Do czynników sprzyjających powstawaniu ognisk epidemicznych lub rozprzestrzenianiu się choroby należy niski poziom wyszczepialności. Ochrona wynikająca ze szczepionki nie trwa wiecznie. Odporność z czasem słabnie. Dlatego epidemie często występują u nastolatków.

Powodem opracowania szczepionki Tdap dla młodzieży i dorosłych był wzrost liczby zachorowań obserwowany u nastolatków i młodych dorosłych, wynikający ze słabnącej odporności.

Z pewnością pojawia się i znika. Często pojawiają się ogniska epidemii. Jednak większość z nich to małe skupiska kilkudziesięciu przypadków. Duże, ogólnospołeczne epidemie są dość rzadkie. Sporadycznie, co 3-5 lat, obserwujemy duży wzrost liczby zachorowań w poszczególnych stanach lub regionach kraju.

Przekazywanie choroby jest określonym i rozpoznawalnym cyklem. Uważa się, że w miarę zmniejszania się transmisji stopniowo zwiększa się liczba osób w całej populacji, które są podatne na zachorowanie, ponieważ choroba nie krąży już tak często, a ochrona przed szczepionką z czasem słabnie. A następnie transmisja stopniowo wzrasta i przebiega przez podatną populację, aż do ponownego spadku.

Tak. Zawsze należy upewnić się, że dzieci mają aktualne szczepienia. W przypadku szczepionki Tdap należy upewnić się, że młodzież i dorośli mają aktualne szczepienia. Osoba chora na krztusiec powinna być leczona, a osoby pozostające z nią w bliskim kontakcie powinny otrzymać profilaktyczne antybiotyki.

Wiele produktów do higieny osobistej zawiera kontrowersyjne substancje chemiczne. Co mówią eksperci na temat dokonywania zdrowych wyborów?

Ładnie pachnie. Jest przyjemny w dotyku na skórze Twojego dziecka. Używają go wszystkie koleżanki. Ale czy jest to najzdrowszy wybór?

Jeśli chodzi o wybór szamponów, balsamów i innych produktów osobistych dla dzieci – lub pomaganie im w dokonywaniu dobrych wyborów – odpowiedź na to pytanie nie jest łatwa. Dzieje się tak dlatego, że choć wiele uwagi poświęca się substancjom chemicznym, takim jak ftalany, parabeny i formaldehyd, znajdującym się w wielu produktach higieny osobistej, nie jest jasne, jakie są ewentualne zagrożenia.

Chociaż niektórzy producenci dobrowolnie usuwają ze swoich produktów kilka kontrowersyjnych substancji chemicznych, nadal można je znaleźć we wszystkich produktach, od kremów nawilżających po kosmetyki do makijażu. Amerykańskie nastolatki i młodzież, którzy zazwyczaj lubią eksperymentować z nowymi produktami do pielęgnacji ciała, mogą być bardziej narażeni na działanie chemikaliów niż Amerykanki. W badaniu przeprowadzonym w 2008 r. przez Environmental Working Group 20 nastoletnich dziewcząt używało 17 produktów dziennie, czyli o pięć więcej niż przeciętna kobieta w USA. W próbkach krwi i moczu dziewcząt w wieku od 14 do 19 lat znaleziono 16 substancji chemicznych o potencjalnie szkodliwym wpływie na zdrowie.

Wielu rodziców zakłada, że składniki produktów higieny osobistej są bezpieczne, w przeciwnym razie nie wolno by ich używać. Jednak niekoniecznie tak jest, mówi David Andrews, starszy pracownik naukowy Environmental Working Group, organizacji non-profit działającej na rzecz ochrony środowiska.

Przedrynkowe testy bezpieczeństwa nie są przeprowadzane w przypadku kosmetyków czy produktów higieny osobistej – mówi Andrews. Wiem, że to było dla mnie otwierające oczy – brak informacji na temat zdrowia i bezpieczeństwa substancji chemicznych, które znajdują się w naszych produktach codziennego użytku.

Poniżej przedstawiamy trzy najbardziej powszechne kontrowersyjne substancje chemiczne oraz naukowe podstawy tego, czy mogą być szkodliwe dla Twoich dzieci.

Ftalany

Ftalany działają jako środki zmiękczające w produktach higieny osobistej, takich jak kosmetyki i szampony, a także w elastycznych tworzywach sztucznych, takich jak zabawki dla dzieci. Kilka badań – zarówno na zwierzętach, jak i na ludziach – wykazało, że ftalany mogą mieć pewien wpływ na hormony.

Dwa badania nad ftalanami, które wzbudziły duże zainteresowanie mediów, zostały przeprowadzone przez dr Shannę Swan, epidemiologa z Centrum Medycznego Uniwersytetu w Rochester. Oba badania dotyczyły tego, jak narażenie na ftalany u kobiet w ciąży może wpływać na ich synów.

Jedno z badań wykazało, że 3-6-letni chłopcy kobiet, u których w czasie ciąży stwierdzono wysoki poziom ftalanów, rzadziej angażowali się w typowo męskie zabawy, takie jak bójki i zabawy ciężarówkami. W innym badaniu wykazano, że u rocznych chłopców matek z grupy o wysokim stężeniu ftalanów wystąpiły objawy upośledzenia produkcji testosteronu, męskiego hormonu płciowego.

Eksperci są zgodni, że potrzeba więcej badań, aby ustalić, czy narażenie na działanie ftalanów wpływa na płodność mężczyzn, jednak Swan uważa, że może to mieć wpływ na rozwój chłopców. Wiemy, że ftalany znajdują się w tych produktach. Wiemy, że dostają się do naszych ciał. Debata dotyczy tego, jak bardzo są one ryzykowne” – mówi.

W innym badaniu z 2008 r. stwierdzono wysoki poziom ftalanów w moczu dzieci, które niedawno były namydlone lub posmarowane szamponem, pudrem lub balsamem dla dzieci. Nie wykazano związku między ilością ftalanów a problemami reprodukcyjnymi, ale badanie to przyciągnęło wiele uwagi, ponieważ wątpliwe substancje chemiczne znajdowały się w produktach przeznaczonych specjalnie dla niemowląt.

W 2008 r. Kongres zakazał stosowania określonych poziomów niektórych ftalanów (BBP, DEHP i DBP) w zabawkach, powołując się na badania wykazujące toksyczne działanie tych substancji. Agencja Ochrony Środowiska (EPA) dodała osiem ftalanów do listy substancji chemicznych wzbudzających obawy, co oznacza, że agencja będzie bacznie przyglądać się tym substancjom, a w przyszłości może wprowadzić bardziej rygorystyczne ograniczenia, a nawet zakaz ich stosowania.

Zalecamy unikanie ftalanów” – mówi Andrews. Jednym z powodów do niepokoju jest to, że wiemy, iż te substancje chemiczne trafiają do krwiobiegu.

Ale jeśli chcesz ich unikać, nie jest to tak proste, jak kupowanie produktów bez ftalanów wymienionych na etykiecie składnika. Często trudno jest stwierdzić, czy dany produkt zawiera ftalany, ponieważ producenci nie są zobowiązani do wymieniania konkretnych substancji chemicznych wchodzących w skład kompozycji zapachowych – a kompozycje te często mogą zawierać ftalany, które są stosowane, aby zapach był bardziej trwały. Aby mieć pewność, szukaj etykiet z napisem „bez ftalanów” lub „ftalan wolny”.

Jak mówi Swan, poziom ryzyka, jakie chcesz podjąć, i stopień ostrożności, jaki chcesz zachować, to kwestia indywidualna. Niektórzy ludzie zrobią wszystko, aby uniknąć każdego możliwego ryzyka, a inni powiedzą, że nie zamierzają się niczym przejmować. Większość ludzi plasuje się gdzieś pomiędzy.

Formaldehyd

Ta śmierdząca substancja chemiczna, dzięki której twoja żaba nie ucierpiała na lekcjach fizyki w szkole średniej, może być konserwantem w twoim domu, znajdującym się w niektórych rodzinnych kosmetykach i innych produktach higieny osobistej.

Nie ma wątpliwości, że formaldehyd może stanowić zagrożenie dla zdrowia. Krótkotrwałe narażenie może powodować podrażnienie skóry w wyniku kontaktu fizycznego lub świszczący oddech, łzawienie oczu i pieczenie w nosie przy wdychaniu.

Długotrwałe skutki narażenia na formaldehyd są mniej pewne. Po tym, jak badania wykazały, że narażenie na formaldehyd powodowało raka u szczurów, Agencja Ochrony Środowiska zaklasyfikowała tę substancję chemiczną jako prawdopodobny czynnik rakotwórczy. Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem zaklasyfikowała formaldehyd jako czynnik rakotwórczy dla ludzi.

Jednak ilość formaldehydu używanego w produktach pielęgnacyjnych i kosmetykach jest znacznie mniejsza niż ilość testowana w większości badań, co utrudnia wyciągnięcie jednoznacznych wniosków na temat ryzyka.

Limity zawartości formaldehydu w produktach higieny osobistej są ustalane przez Consumer Ingredient Review – niezależną grupę naukową finansowaną przez przemysł produktów higieny osobistej i wspieraną przez FDA oraz Consumer Federation of America. CIR ustalił limity dla zdrowych produktów w 1984 roku, a następnie ponownie je przeanalizował w 2002 roku.

Pojawiło się mnóstwo nowej literatury, w której powtarzano te same badania, że wysoki poziom formaldehydu powoduje raka – mówi dyrektor CIR, dr F. Alan Andersen, który przez 22 lata pracował w FDA jako specjalista ds. regulacji prawnych. Mamy więc pewność, że wiemy, w jaki sposób przemysł używa formaldehydu, i że jest to poniżej ustalonych przez nas poziomów”.

Jeśli jednak chcesz uchronić swoje dzieci przed wszystkimi produktami higieny osobistej zawierającymi formaldehyd, możesz mieć z tym trudności. Niedawne badania przeprowadzone na zlecenie organizacji Campaign for Safe Cosmetics we współpracy z Environmental Working Group wykazały obecność formaldehydu w płynie do kąpieli dla niemowląt, płynie do kąpieli z bąbelkami i szamponie dla niemowląt. Ta substancja chemiczna nie była zamierzonym składnikiem, lecz produktem ubocznym procesu produkcyjnego.

Parabeny

Parabeny to jedne z najczęściej stosowanych środków konserwujących w kosmetykach, takich jak kremy nawilżające, szampony i odżywki do włosów oraz wiele rodzajów makijażu. W badaniu Environmental Working Group przeprowadzonym wśród nastoletnich dziewcząt wszystkie 20 uczestniczek wykazało pozytywny wynik na obecność dwóch parabenów: metyloparabenu i propyloparabenu.

Parabeny znalazły się na celowniku grup obrońców środowiska, ponieważ w kilku badaniach stwierdzono obecność parabenów w próbkach tkanek guzów raka piersi. Badania te nie były jednak jednoznaczne i nie wykazały bezpośredniego związku między ekspozycją na parabeny a zwiększonym ryzykiem zachorowania na raka piersi.

Ponieważ parabeny są zwykle stosowane na poziomie od 0,01% do 0,3%, a w kosmetykach uznano je za bezpieczne na poziomie 25%, FDA oficjalnie twierdzi, że obecnie konsumenci nie mają powodów do obaw przed stosowaniem kosmetyków zawierających parabeny. Jednak FDA nadal prowadzi ocenę tych substancji chemicznych.

Jeśli masz obawy, stosunkowo łatwo jest stwierdzić, czy w produkcie, który chce wypróbować Twoje dziecko, znajdują się parabeny. Wystarczy sprawdzić etykietę i poszukać takich składników, jak propylparaben, benzylparaben, metylparaben lub butylparaben.

Szukając zdrowych produktów

Jak podkreślają grupy obrońców środowiska, takie jak Environmental Working Group, składniki kosmetyków i produktów higieny osobistej nie podlegają regulacjom prawnym. Ustawa federalna o żywności, lekach i kosmetykach nie daje agencji żadnych uprawnień do zatwierdzania składników kosmetycznych – z wyjątkiem określonych dodatków barwiących w niektórych farbach do włosów.

Według strony internetowej FDA producenci kosmetyków mogą stosować dowolne składniki, z wyjątkiem kilku składników, które są zabronione przepisami.

Można jednak sprawdzić produkty pod kątem zawartości wielu substancji chemicznych – takich jak ftalany, parabeny i formaldehyd – odwiedzając bazę danych Environmental Working Groups Skin Deep Cosmetic Safety Database. Ten internetowy przewodnik sprawdza bezpieczeństwo ponad 7600 składników w prawie 62 000 produktów. Za jego pomocą można zawęzić pole wyboru kosmetyków i znaleźć potencjalnie zdrowsze produkty.

Dopóki nie zostaną opracowane kompleksowe normy bezpieczeństwa dla produktów higieny osobistej, należy czytać etykiety w poszukiwaniu podejrzanych składników w kosmetykach do makijażu i balsamach, których chce używać nastolatek. I kieruj się zdrowym rozsądkiem. Mary Beth Genter, toksykolog i redaktor naczelna „International Journal of Toxicology” z American College of Toxicology, mówi: „Wszystko zależy od poziomu narażenia.

Zobacz przyczyny wysypek skórnych, podrażnionej skóry i egzemy. Lekarz pokazuje, jakie substancje chemiczne zawarte w kosmetykach i domu mogą powodować swędzenie skóry u dziecka.

1/11

Krem z filtrem przeciwsłonecznym zapewnia cenną ochronę, ale niektóre jego składniki mogą powodować problemy, jeśli dziecko ma wrażliwą skórę. Szukaj filtrów przeciwsłonecznych bez kwasu para-aminobenzoesowego (PABA), składnika, który może być drażniący. W przypadku dzieci powyżej 6 miesiąca życia należy stosować krem z filtrem przeciwsłonecznym o szerokim spektrum działania – blokującym promienie UVA i UVB – o SPF 30 lub wyższym. Dobrym pomysłem jest stosowanie filtrów przeciwsłonecznych z tlenkiem cynku. W przypadku dzieci poniżej 6 miesiąca życia należy zasięgnąć porady lekarza.

Bezpieczeństwo mydła antybakteryjnego

2/11

Teoretycznie dobre, antybakteryjne mydła w płynie mogą stwarzać pewne zagrożenia. Wspólny składnik, triklosan, może być drażniący dla dzieci o wrażliwej skórze. FDA prowadzi również badania nad tym związkiem chemicznym, które wykazały, że może on wpływać na wzrost i rozwój. Do pozbywania się zarazków równie dobrze nadaje się zwykłe mydło i woda.

Problemy z egzemą dzięki lotionowi

3/11

Kuszące jest zmiękczanie skóry dziecka balsamem, ale środki nawilżające mogą zawierać substancje zapachowe, które mogą podrażniać delikatną skórę, zwłaszcza u dzieci, które już mają egzemę. Pojawiają się też pytania, czy niektóre składniki, takie jak parabeny i ftalany, mogą powodować problemy hormonalne. W przypadku suchej skóry używaj łagodnego mydła, osuszaj (nie pocieraj) skórę po kąpieli i zapytaj pediatrę o propozycje balsamów.

Chusteczki dla niemowląt czy ściereczki do mycia?

4/11

Jednorazowe chusteczki dla dzieci z pewnością spełniają swoje zadanie, ale mogą zawierać alkohol i wiele substancji zapachowych, które powodują podrażnienia skóry. Niektóre chusteczki zawierają też konserwanty, które mogą wywołać alergiczne kontaktowe zapalenie skóry – wysypkę lub pokrzywkę w wyniku kontaktu z substancją wywołującą alergię. Zamiast tego używaj wilgotnych ściereczek. Podczas podróży przechowuj wilgotne chusteczki w zamykanej torebce na kanapki.

Środek piorący i wysypka

5/11

Substancje chemiczne zawarte w niektórych detergentach do prania mogą wywołać kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia – wysypkę po dotknięciu czegoś, co podrażnia skórę. Jest to częstsze u dzieci, które mają egzemę. Aby temu zapobiec, używaj łagodnego detergentu bez dodatków perfum i barwników. Ponadto pamiętaj, aby przynajmniej dwukrotnie wypłukać wszystkie ubrania, pościel i ręczniki dziecka, aby usunąć pozostałości detergentów.

Wrażliwość na szampon i odżywkę

6/11

Przed umyciem włosów dziecka sprawdź etykietę składników. Niektóre substancje zapachowe i chemiczne zawarte w szamponach i odżywkach mogą uczulać wrażliwą skórę głowy. Badania wykazały również, że niektóre składniki, takie jak ftalany, formaldehyd i 1,4-dioksan, mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia. Aby zachować bezpieczeństwo, szukaj produktów naturalnych z jak najmniejszą ilością substancji zapachowych, chemicznych i innych składników.

Alternatywy dla płynów do płukania tkanin

7/11

Jeśli Twoje dziecko ma wrażliwą skórę, możesz unikać płynów do płukania tkanin i płynów do suszenia. Produkty te mogą zawierać substancje chemiczne i zapachowe – takie jak limonen i octan benzylu – które mogą podrażniać skórę, oczy, nos i gardło. Zamiast tego spróbuj dodać 1/2 szklanki sody oczyszczonej lub 1/2 szklanki octu do cyklu płukania w pralce, aby ubrania były miękkie. Inną opcją jest używanie piłek do suszenia wykonanych z alpaki lub wełny. Są one hipoalergiczne i nie powodują podrażnień skóry.

Środki czystości w gospodarstwach domowych a zdrowie

8/11

Termin „nietoksyczny” nie jest uregulowany prawnie, dlatego należy czytać etykiety składników na środkach czystości. Na przykład alkilofenoloetoksylany (APE), które znajdują się w niektórych detergentach i środkach dezynfekujących, mogą powodować problemy hormonalne. Amoniak może podrażnić płuca, poparzyć skórę i jest trujący w przypadku połknięcia. Szukaj produktów z mniejszą ilością dodatków chemicznych lub sprzątaj wodą z sodą oczyszczoną lub octem.

Konserwanty w mydle

9/11

Niektóre mydła – nawet te przeznaczone dla niemowląt – mogą zawierać formaldehyd, środek konserwujący, który może powodować podrażnienia skóry, oczu i płuc. Mydło może również wywołać egzemę – stan zapalny i podrażnienie skóry. Egzema występuje najczęściej u niemowląt i małych dzieci, zwłaszcza jeśli mają one alergie lub astmę. Szukaj produktów bez substancji zapachowych i chemicznych.

Bug Spray plus ochrona przeciwsłoneczna

10/11

Unikaj połączenia sprayu na pluskwy z DEET i kremu przeciwsłonecznego. Badania wykazały, że substancja chemiczna może być łatwiej wchłaniana przez skórę, gdy jest połączona z filtrem przeciwsłonecznym, a DEET może powodować, że filtr przeciwsłoneczny będzie mniej skuteczny. Amerykańska Akademia Pediatrii zaleca stosowanie u dzieci repelentów zawierających nie więcej niż 30% DEET. Nie zaleca się stosowania środków odstraszających owady u niemowląt poniżej 2 miesięcy.

Pestycydy śledzone wewnątrz pomieszczeń

11/11

Ponieważ niemowlęta i małe dzieci spędzają tak dużo czasu na ziemi, wszelkie zanieczyszczenia, które nagromadziły się na podłodze i dywanach, mogą trafić do buzi dziecka. Pestycydy i inne toksyny są przenoszone wraz z kurzem domowym. Dzieci dotykają go i połykają, wkładając rączki do buzi. Upewnij się, że wszystkie powierzchnie w domu – zwłaszcza podłogi – są czyszczone bezpiecznymi środkami czystości.

Wskazówki, jak utrzymać dom wolny od zarazków.

Kiedy masz nowe dziecko, Twój dom może wydawać się o wiele brudniejszy niż wcześniej. Pierwszy raz, kiedy Twój maluch wciska do buzi króliczka lub wysuszoną muchę domową, jest często punktem krytycznym w rodzicielstwie.

Zanim zaczniesz szorować każdą powierzchnię w zasięgu wzroku, zastanów się, że obsesyjne sprzątanie przy użyciu żrących środków czystości ma swoje wady. Silne środki czyszczące mogą mieć wpływ na oczy, drogi oddechowe, skórę i nie tylko.

„Rodzice muszą wiedzieć, że może istnieć kompromis między sterylną kuchnią a zdrowiem dziecka” – mówi Sonya Lunder, MPH, starszy analityk w Environmental Working Group w Waszyngtonie.

Jest jednak dobra wiadomość. Wprowadzając proste zmiany i praktykując bezpieczne dla dzieci sprzątanie, możesz utrzymać dom w czystości bez narażania dziecka na niepotrzebne ryzyko. Dla wyczerpanej mamy to rozwiązanie jest korzystne: zdrowsze dziecko bez dodatkowych obowiązków domowych.

Na czym polega problem z domowymi środkami czystości?

Środki czystości z ostrymi składnikami nie tylko zabijają zarazki i usuwają trudne plamy. Mogą one w różny sposób wpływać na zdrowie dziecka.

• Egzema.

  Skóra dziecka jest wrażliwa, a badania wykazały, że substancje drażniące i alergeny zawarte w domowych środkach czystości i detergentach mogą powodować podrażnienia skóry.

• Podrażnienie dróg oddechowych.

  Silne opary z domowych środków czystości mogą podrażniać drogi oddechowe dziecka, pogarszając objawy alergii lub astmy. Lunder twierdzi, że niektóre środki czyszczące stosowane w szkołach mają związek z wyższym poziomem zachorowań na astmę.

• Działanie drażniące na oczy.

  Opary domowych środków czystości mogą również podrażniać oczy dziecka, powodując zaczerwienienie i łzawienie. Niektóre środki czyszczące, jeśli dostaną się bezpośrednio do oczu, mogą spowodować poważne uszkodzenia.

• Alergie.

  Niektórzy badacze uważają, że zbyt czysty dom może zwiększyć długoterminowe ryzyko wystąpienia alergii u dziecka. Nazywa się to hipotezą higieniczną. Bez pewnego kontaktu z zarazkami układ odpornościowy dziecka może nie rozwijać się normalnie. Zamiast tego staje się nadwrażliwy i zaczyna nadmiernie reagować na nieszkodliwe alergeny, takie jak pyłki lub sierść.

• Zatrucie

  . Każdego roku ponad milion dzieci poniżej 5 roku życia połyka trucizny, takie jak środki czystości, czasami z katastrofalnymi skutkami.

• Nieznany wpływ na zdrowie.

  Niektóre środki czystości mają substancje zapachowe, które zawierają związki chemiczne, takie jak ftalany. Choć nie wiemy na pewno, jaki jest ich wpływ na zdrowie, niektóre badania wykazały możliwy związek między ftalanami a zaburzonym poziomem hormonów.

„Dla wielu rodziców zaskakujące jest to, że nie mamy dobrych testów bezpieczeństwa dla wielu substancji chemicznych, których używamy na co dzień” – mówi dr Kenneth Bock, neurotoksykolog dziecięcy i współdyrektor Centrum Zdrowia Rhinebeck w Rhinebeck w stanie Nowy Jork – „Nie wiemy, co tak naprawdę mogą one robić naszym dzieciom”. Aby zachować ostrożność, wielu rodziców stara się ograniczyć stosowanie domowych środków czyszczących, które zawierają ostre substancje chemiczne.

Wskazówki dotyczące bezpiecznego dla dzieci sprzątania

Istnieje wiele dobrych sposobów na sprzątanie bezpieczne dla dzieci. Jak mówi Neeta Ogden, utrzymanie dziecka w dobrym zdrowiu, a domu w czystości nie oznacza, że trzeba szaleć z szorowaniem każdej klamki. Oto kilka wskazówek.

• Wybieraj bezpieczniejsze środki czystości.

  Eksperci twierdzą, że należy szukać środków czystości, które są mniej żrące i bardziej przyjazne zarówno dla środowiska, jak i dla organizmu. Szukaj „zielonych” i „nietoksycznych” środków czyszczących lub produktów z napisem „nie zawiera ropy naftowej”, „ulega biodegradacji”, „nie zawiera fosforanów”, „nie zawiera lotnych związków organicznych” lub „nie zawiera rozpuszczalników”.

• Mniej znaczy więcej.

  Wiele domowych środków czyszczących można rozcieńczyć w wodzie, a czyszczą dość skutecznie, mówi Ogden. Rozcieńczenie środka czyszczącego to prosty sposób, aby uczynić go mniej ostrym i bardziej bezpiecznym dla dzieci. Ludzie często zakładają, że lepsze środki czyszczące kosztują więcej. Rozcieńczanie środka czyszczącego ma jeszcze jedną zaletę. „Jeśli rozcieńczasz środek czyszczący i za każdym razem używasz mniejszej jego ilości, możesz naprawdę zaoszczędzić pieniądze” – mówi Lunder.

• Nie używaj mydła antybakteryjnego.

  Pomimo popularności mydeł antybakteryjnych, zwykłe mydło i woda równie dobrze usuwają zarazki. Mydło antybakteryjne nie tylko zawiera substancje chemiczne, których nie potrzebujesz, ale w dłuższej perspektywie może zwiększyć ryzyko powstania twardszych, odpornych bakterii. To jak ciągłe zanurzanie rąk dziecka w penicylinie” – mówi dr Harvey Karp, pediatra i autor książki „Najszczęśliwszy maluch w bloku”. „To naprawdę nie jest coś, co trzeba robić”.

• Nie używaj środków do czyszczenia dywanów w sprayu.

  Według ekspertów, chemiczne środki do czyszczenia dywanów zawierają wiele składników, które mogą zostać uwięzione w dywanie. Do czyszczenia bezpiecznego dla dzieci należy używać odkurzacza parowego z wodą bez detergentów.

• Zrób własne środki czyszczące.

  Tak, może to brzmi trochę jak „Mały domek na prerii”, ale tak naprawdę łatwo jest zrobić własne środki czystości. Jaka jest tego zaleta? Dokładnie wiesz, co się w nich znajduje. Z sody oczyszczonej i odrobiny mydła można zrobić dobry środek do czyszczenia kuchni. Do mycia okien dobrze nadaje się rozcieńczony ocet.

• Upewnij się, że inni rozumieją Twój sposób sprzątania.

  Jeśli masz w domu pomoc – na przykład opiekunkę do dziecka lub firmę sprzątającą – upewnij się, że rozumieją one Twoje podejście do sprzątania bezpiecznego dla dzieci, mówi Lunder. Pokaż im środki czystości, których używasz oraz jak i kiedy ich używasz.

• Zapobieganie wnoszeniu brudu do domu.

  Pamiętaj, aby po wejściu do domu wytrzeć stopy – zapobiegnie to przedostawaniu się brudu i zanieczyszczeń z zewnątrz. Jeszcze lepiej jest zdjąć buty po wejściu do domu. Podłoga nie będzie się tak brudzić, a Ty będziesz mógł rzadziej sprzątać.

• Nie sprzątaj, gdy w pokoju są dzieci.

  Kiedy jesteś zapracowanym rodzicem, kusi cię, aby działać wielozadaniowo – rozpylać środek czyszczący na stół, gdy dziecko je przekąskę. O wiele lepiej jest używać środków czyszczących bez obecności dziecka w pomieszczeniu. Pamiętaj, aby przewietrzyć pomieszczenie, zanim dziecko do niego wróci.

Kiedy po raz pierwszy przestawiasz się na sprzątanie bezpieczne dla dzieci, może Ci brakować jednej rzeczy: zapachu czystości. Lunder zwraca uwagę, że to, co do tej pory pachniało, tak naprawdę nie było „czyste”. „Ten zapach jest po prostu wytwarzany chemicznie” – mówi Lunder. „Prawdziwa czystość nie ma zapachu”.

Przyjęcie bezpiecznej dla dzieci rutyny sprzątania może nie sprawić, że Twój dom będzie pachniał tak świeżo, jak (sztuczny) las sosnowy lub gaj cytrynowy. Może nie sprawi, że Twoja łazienka będzie tak antyseptyczna jak sala operacyjna. Ale może mieć realne korzyści zdrowotne dla Twoich dzieci, zarówno teraz, jak i w przyszłości.

Zobacz, czego możesz się spodziewać, gdy twoje dziecko będzie przechodziło okres dojrzewania. Lekarz pokaże ci zmiany, jakie zaobserwujesz, w tym przyspieszenie wzrostu, trądzik i inne.

1/11

Zmiany związane z okresem dojrzewania rozpoczynają się, gdy mózg uruchamia produkcję hormonów płciowych. Mimo że zmiany fizyczne przebiegają według przewidywalnego wzorca, każde dziecko rozwija się w swoim własnym tempie. Okres dojrzewania zwykle zaczyna się u dziewcząt wcześniej niż u chłopców. U większości dziewcząt dojrzewanie płciowe rozpoczyna się około 11 roku życia. U chłopców okres dojrzewania zaczyna się między 10 a 14 rokiem życia. Średni wiek to 12 lat.

Pękające piersi mogą być oznaką dojrzewania

2/11

Wzrost piersi jest zwykle pierwszą oznaką dojrzewania, którą zauważają dziewczęta. Najpierw za brodawkami sutkowymi tworzą się małe grudki. Mogą one być bolesne, ale ból ustępuje w miarę jak piersi rosną i zmieniają kształt w ciągu następnych kilku lat. W miarę wzrostu nie jest niczym niezwykłym, że jedna pierś rozwija się wolniej niż druga, ale z czasem to się wyrówna. Chłopcy mogą również odczuwać pewne obrzęki na klatce piersiowej, ale zwykle ustępują one w ciągu roku lub dwóch.

Chłopcy: zmiany w narządach płciowych

3/11

Pierwsza oznaka dojrzewania płciowego u chłopców jest subtelna – zwiększa się wielkość jąder. Około roku później zaczynają rosnąć prącie i moszna. Nasienie może być uwalniane podczas erekcji, gdy chłopcy są przytomni lub gdy śpią.

Wzrost włosów w okresie dojrzewania

4/11

Po tym, jak zaczną rosnąć piersi i jądra, włosy na ciele zaczną rosnąć i staną się grubsze. Zarówno u chłopców, jak i u dziewcząt, nowe włosy zaczną rosnąć pod pachami i w okolicy łonowej wokół genitaliów. Włosy na rękach i nogach stają się grubsze. Chłopcy mogą również zacząć hodować włosy na klatce piersiowej i twarzy.

Trądzik: wczesny objaw dojrzewania

5/11

Łagodny trądzik może być normalnym zjawiskiem we wczesnym okresie dojrzewania. Wysoki poziom hormonów w okresie dojrzewania może wywołać trądzik. W okresie dojrzewania gruczoły tłuszczowe są bardziej aktywne, a dziecko prawdopodobnie bardziej się poci. Utrzymywanie twarzy i ciała w czystości może pomóc, ale jeśli trądzik jest powodem do niepokoju, należy porozmawiać z lekarzem. Pomocne mogą być leki.

Późniejsze etapy dojrzewania u dziewcząt

6/11

Około rok po rozpoczęciu okresu dojrzewania u dziewcząt następuje przyspieszenie wzrostu. Dziewczynka staje się wyższa, zaczyna mieć szersze biodra i pełniejsze piersi. Na brzuchu, pośladkach i nogach pojawi się tłuszcz związany z krągłościami. Dziewczęta zwykle osiągają dorosły wzrost w połowie lub pod koniec okresu dojrzewania.

Okres wzrostu: Od chłopca do mężczyzny

7/11

Szczytowy okres wzrostu u chłopców przypada później niż u dziewcząt. Następuje około sześć miesięcy po pojawieniu się włosów łonowych. Kiedy to nastąpi, ramiona Twojego syna staną się pełniejsze i szersze, a on sam będzie wyższy. Kształt jego twarzy będzie mniej okrągły i bardziej podobny do dorosłego. W zależności od tego, kiedy rozpocznie się okres dojrzewania, dziecko może osiągnąć swój dorosły wzrost dopiero w późnych latach nastoletnich lub nawet na początku dwudziestego roku życia.

Pierwsza miesiączka: Koniec okresu dojrzewania

8/11

Dziewczynki zazwyczaj dostają pierwszą miesiączkę między 10 a 16 rokiem życia (około 2 do 2,5 roku po rozpoczęciu dojrzewania płciowego). Miesiączka jest znakiem, że są już fizycznie dorosłe i mogą zajść w ciążę. Jeśli Twoja córka nie dostanie pierwszej miesiączki przed ukończeniem 16 roku życia, możesz porozmawiać z lekarzem.

Pokwitanie powoduje pękanie i pogłębianie się głosu

9/11

Pod koniec okresu dojrzewania głos Twojego syna może zacząć trzeszczeć. Jest to normalne i ustąpi po kilku miesiącach. Gdy to nastąpi, głos będzie brzmiał głębiej. Zmiany głosu są spowodowane przez testosteron, hormon uwalniany u chłopców w okresie dojrzewania. Powoduje on, że struny głosowe stają się grubsze i dłuższe, a krtań powiększa się. To jest ich „jabłko Adamsa”.

Zbyt szybkie dorastanie: Wczesne dojrzewanie

10/11

Niektóre dzieci osiągają dojrzałość płciową w bardzo młodym wieku. Wczesne lub przedwczesne dojrzewanie płciowe ma miejsce wtedy, gdy dziecko osiąga fizyczny lub hormonalny kamień milowy – wzrost piersi, jąder lub włosów łonowych – przed ukończeniem 6-8 roku życia u dziewcząt lub 9 roku życia u chłopców. Wczesne dojrzewanie płciowe jest związane z otyłością u dziewcząt. Przedwczesne dojrzewanie płciowe rzadko wynika z narażenia na działanie hormonów lub problemów z tarczycą, jajnikami czy mózgiem. Jeśli masz obawy, porozmawiaj z lekarzem.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem

11/11

Obserwuj zmiany w organizmie dziecka w sposób respektujący jego prawo do prywatności. Wezwij lekarza, jeśli:

• Objawy dojrzewania pojawiają się u dziewczynki przed 6-8 rokiem życia lub u chłopca przed 9 rokiem życia

• Zmiany pokwitaniowe nie są widoczne u dziewczynki przed 13 rokiem życia lub u chłopca przed 14 rokiem życia

• Zmiany w okresie dojrzewania nie przebiegają zgodnie z typowym wzorcem rozwoju

Lekarz wyjaśnia, jakie są objawy wczesnego dojrzewania płciowego u Twojego dziecka – i o co należy zapytać lekarza, jeśli jesteś zaniepokojona.

W tym artykule lekarz poinformuje rodziców, na co należy zwrócić uwagę i kiedy należy skontaktować się z pediatrą w sprawie przedwczesnego dojrzewania płciowego.

Wczesne dojrzewanie płciowe: Jak młody jest zbyt młody?

W przypadku przedwczesnego dojrzewania płciowego u dziecka cechy płciowe zaczynają się rozwijać wcześnie, około 8. roku życia u dziewcząt i 9. roku życia u chłopców.

Dokładna granica wieku jest kwestią sporną. Niektórzy lekarze sugerują obniżenie oficjalnego wieku przedwczesnego dojrzewania płciowego. Inni twierdzą, że takie postępowanie doprowadzi do tego, że nie będzie można zidentyfikować dzieci, które odniosłyby korzyści z leczenia.

Sprawę dodatkowo komplikują różnice rasowe dotyczące tego, jak wcześnie rozpoczyna się dojrzewanie płciowe. Do 8 roku życia 38% afroamerykańskich chłopców i 48% afroamerykańskich dziewcząt wykazuje pewne oznaki dojrzewania. Dla porównania, w tym samym wieku u 28% białych chłopców i 14% białych dziewcząt zaczynają się one rozwijać. Jak dotąd nie wiadomo, jaka część tej różnicy wieku jest spowodowana rasą.

Rodzice zaniepokojeni rozwojem swoich dzieci mogą porównać wiek dziecka z wiekiem, w którym rozpoczęło ono dojrzewanie płciowe.

Ostatecznie rodzice i pediatrzy muszą przyjrzeć się rozwojowi dziecka i wielu towarzyszącym mu czynnikom, aby określić, co można uznać za zbyt wczesne.

Wcześnie interweniować czy czekać i obserwować?

Rodzice, którzy uważają, że ich dziecko ma przedwczesne dojrzewanie płciowe, powinni skontaktować się z pediatrą. Przedwczesne dojrzewanie płciowe rozpoczyna się bez wyraźnej przyczyny medycznej i rzadko jest oznaką poważnego schorzenia, ale lekarz powinien wykluczyć inne problemy.

Kości dojrzewają w okresie dojrzewania, a jeśli dojrzewanie zaczyna się wcześnie, okres wzrostu zaczyna się i kończy wcześniej niż zwykle. Na początku dzieci z przedwczesnym dojrzewaniem górują nad swoimi kolegami, którzy nie zaczęli jeszcze rosnąć. Jednak w ciągu kilku lat mogą stać się jednymi z najniższych w klasie. Wczesne zdiagnozowanie tego schorzenia może pomóc w przywróceniu wzrostu dziecka do odpowiedniego tempa sprzed okresu przedpokwitaniowego.

Jak wygląda przedwczesne dojrzewanie płciowe

Przedwczesne dojrzewanie płciowe wygląda jak normalne dojrzewanie płciowe, z tą różnicą, że rozpoczyna się w młodszym wieku. Objawy obejmują rozwój piersi, wzrost penisa i/lub jąder, gwałtowne skoki wzrostu, owłosienie łonowe lub pod pachami, trądzik i nieprzyjemny zapach ciała.

Wczesne dojrzewanie płciowe u dziewcząt

Pokwitanie rozpoczyna się u dziewcząt wraz z rozwojem zawiązków piersi. Późniejsze zmiany obejmują pojawienie się włosów łonowych, włosów pod pachami i trądziku. W okresie dojrzewania dziewczęta rosną zwykle o 2-3 cm rocznie, ale największy skok ich wzrostu następuje średnio około 12 i pół roku życia. Okres dojrzewania kończy się u dziewcząt wraz z rozpoczęciem miesiączkowania. Jeśli u dziewczynki występują jakiekolwiek oznaki rozpoczęcia dojrzewania – pojawienia się piersi – przed ukończeniem 8 lat, może to oznaczać przedwczesne dojrzewanie płciowe.

Wczesne dojrzewanie płciowe u chłopców

Pierwszą oznaką dojrzewania płciowego u chłopców jest powiększenie jąder i moszny. Następnie pojawia się owłosienie łonowe, wzrost penisa, owłosienie pod pachami i zmiana głosu. Typowe przyspieszenie wzrostu u chłopców następuje później – zwykle bliżej 14. roku życia. Chłopcy poniżej 9 roku życia, u których występują objawy dojrzewania, powinni być skonsultowani z lekarzem.

Jak lekarze rozpoznają wczesne dojrzewanie płciowe

Lekarz pediatra prawdopodobnie zacznie od zadania wielu pytań dotyczących rozwoju dziecka i historii chorób obojga rodziców. Badanie fizykalne pozwala lekarzowi porównać rozwój dziecka z jego aktualnym wiekiem.

Badania krwi i moczu pomagają wykryć nieprawidłowe poziomy hormonów. Lekarze czasami stosują badania obrazowe i skaningowe (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny i ultrasonografia) w poszukiwaniu guzów, które mogły spowodować przedwczesne dojrzewanie płciowe. W większości przypadków nie ma jednak wyraźnej przyczyny anatomicznej.

Zdjęcie rentgenowskie nadgarstka i lewej ręki dziecka może pomóc w określeniu, jak szybko dojrzewają kości. Jeśli wiek kostny znacznie wyprzedza rzeczywisty wiek dziecka – na przykład, jeśli dziecko w wieku 6 lat ma wiek kostny 11 lat – istnieje niebezpieczeństwo, że nie urośnie ono do pełnego wzrostu i wcześnie przejdzie okres dojrzewania.

Twój pediatra może skierować Cię do endokrynologa dziecięcego w celu oceny i leczenia.

Leczenie przedwczesnego dojrzewania płciowego

Wielu rodziców dzieci z przedwczesnym dojrzewaniem płciowym decyduje się na leczenie, które obniża poziom hormonów płciowych i spowalnia dojrzewanie płciowe.

Dzieci z przedwczesnym dojrzewaniem płciowym mogą przestać rosnąć, zanim osiągną pełnoletniość. Są one także narażone na dokuczanie ze strony innych dzieci.

Opóźnienie dojrzewania daje dziecku szansę na to, by jego kości rosły w swoim własnym tempie przez dłuższy czas. Daje to także szansę na rozwinięcie umysłu, emocji i umiejętności społecznych dziecka. Dojrzewanie płciowe może nastąpić później, gdy wszystkie układy będą gotowe do wspólnego działania.

Pytania do lekarza

Jeśli u dziecka występuje przedwczesne dojrzewanie płciowe, rodzice i lekarze muszą współpracować w celu ustalenia najlepszego sposobu postępowania. Poniższe pytania mogą pomóc rodzicom w rozpoczęciu rozmowy.

• Jakich testów użyjesz, aby ustalić, czy moje dziecko ma przedwczesne dojrzewanie płciowe?

• Czy widzisz jakieś oznaki sugerujące, że jest to spowodowane przez guz lub inne schorzenie?

• Jakie są dostępne możliwości leczenia tego schorzenia?

• Jakie są skutki uboczne?

• Jak długo dziecko powinno pozostać na tym leczeniu?

• Skąd będę wiedzieć, czy leczenie przynosi efekty, czy nie?

• Jakie lokalne instytucje są dostępne, aby pomóc mi wspierać dobre samopoczucie emocjonalne mojego dziecka?

• Co zrobić, jeśli nie podejmiemy leczenia?

Dzięki ścisłej współpracy z lekarzami, którzy rozumieją przedwczesne dojrzewanie płciowe, rodzice mogą mieć pewność, że ich dzieci będą miały jak najlepsze dzieciństwo.