Strona główna Blog Strona 2771

Co powinienem wiedzieć przed przystąpieniem do kolonoskopii?

0

Nie bój się kolonoskopii. Dowiedz się od lekarza, co musisz wiedzieć o tym ratującym życie zabiegu.

?

Jeśli lekarz zaleci wykonanie kolonoskopii, nie należy się martwić. Może Ci się wydawać, że będzie to straszna procedura, ale tak nie będzie. Najprawdopodobniej nie obudzisz się nawet po to, aby ją pamiętać. (Większość ludzi uważa przygotowanie do zabiegu za najgorszą część).

Kolonoskopia to badanie, podczas którego lekarz ogląda wnętrze jelita grubego w poszukiwaniu możliwych przyczyn takich zjawisk, jak ból brzucha, krwawienie z odbytu lub zmiany w rytmie wypróżnień.

Kolonoskopia jest także stosowana w zapobieganiu rakowi jelita grubego i zaleca się jej wykonywanie po ukończeniu 45 roku życia. Podczas kolonoskopii nieprawidłowe narośla, zwane polipami, mogą zostać usunięte, zanim przekształcą się w nowotwór.

Co należy zrobić przed badaniem?

Przed wykonaniem kolonoskopii lekarz będzie chciał się dowiedzieć o wszelkich szczególnych dolegliwościach, jakie mogą wystąpić u pacjenta, w tym o:

  • Ciąża

  • Choroby nerek

  • Choroby płuc

  • Choroby serca

  • Alergie na leki

Należy również poinformować lekarza, jeśli pacjent choruje na cukrzycę lub przyjmuje leki, które mogą wpływać na krzepnięcie krwi. Przed zabiegiem konieczne może być dostosowanie się do tych leków.

Jak się przygotować?

Aby kolonoskopia przebiegła pomyślnie, pacjent musi mieć czyste jelito grube. Oznacza to, że musisz ograniczyć swoją dietę na co najmniej 24 godziny przed zabiegiem. Stałe pokarmy są zazwyczaj zabronione, ale lekarz zazwyczaj powie, że można pić klarowne płyny, takie jak:

  • Kawa

  • Rosół

  • Woda

  • Napoje sportowe

Następnym krokiem jest opróżnienie jelit. Lekarz prawdopodobnie poprosi, abyś zrobił to na jeden z kilku sposobów:

  • Wypić przepisany środek przeczyszczający – zwykle glikol polietylenowy – który powoduje, że musisz się załatwić

  • Uzupełnij działanie środka przeczyszczającego serią lewatyw

Lekarz może zalecić wykonanie tej czynności w noc poprzedzającą kolonoskopię lub w noc poprzedzającą zabieg i rano w dniu zabiegu. Pamiętaj, aby dokładnie przestrzegać tych zaleceń.

Upewnij się, że ktoś zabierze Cię do domu po kolonoskopii. Pacjent zostanie poddany sedacji, co oznacza, że nie będzie przytomny w trakcie zabiegu. Przez co najmniej 8 godzin po zabiegu nie będzie można bezpiecznie prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Jak przeprowadza się kolonoskopię?

Podczas kolonoskopii pacjent leży na lewym boku na stole do badań. Przez kroplówkę w ramieniu zostaną podane środki uspokajające, po czym pacjent zostanie uśpiony.

Podczas zabiegu lekarz wprowadza do odbytnicy instrument przypominający rurkę, zwany kolonoskopem. Jest on długi, ale ma tylko około pół cala średnicy. Na jego końcu znajduje się światło i kamera wideo, dzięki czemu lekarz może obejrzeć wyściółkę jelita grubego i stwierdzić, czy występują jakieś problemy.

Kolonoskop zawiera również rurkę, która umożliwia lekarzowi wpompowanie powietrza i nadmuchanie jelita grubego. Umożliwia to lepszy wgląd w okrężnicę i jej wyściółkę.

W trakcie badania lekarz może za pomocą niewielkiej pętli w kolonoskopie pobrać niewielkie próbki jelita grubego do badań, co nazywane jest biopsją. Może również użyć go do usunięcia nieprawidłowych narośli zwanych polipami.

Co dzieje się po badaniu?

Cała procedura powinna trwać od 20 do 30 minut. Pacjent przebywa w sali wybudzeń przez około 30 minut do godziny, aby obudzić się po podaniu środka uspokajającego.

Mogą wystąpić skurcze lub oddawanie gazów, ale jest to normalne. Po opuszczeniu gabinetu lekarskiego można regularnie spożywać posiłki.

Przed wyjściem do domu należy upewnić się, że zrozumiano wszystkie instrukcje. Jeśli lekarz wykonał biopsję lub usunął polipy, przez dzień lub dwa może być konieczne unikanie niektórych leków, takich jak leki rozrzedzające krew.

Krwawienie i przebicie jelita grubego to rzadkie, ale możliwe problemy podczas kolonoskopii. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów:

  • Więcej niż niewielkie krwawienie lub krwawienie trwające przez dłuższy czas

  • Silny ból brzucha, gorączka lub dreszcze

Chirurgia odwrócenia kolostomii i ileostomii

0

Myślisz o poddaniu się operacji odwrócenia kolostomii lub ileostomii? Dowiedz się więcej o odwróceniu kolostomii i ileostomii u lekarza.

Inni mogą mieć tymczasową stomię na czas rekonwalescencji po operacji. Mogą też chcieć zamknąć swoją stomię, czyli otwór zwany stomią, i wrócić do normalnego opróżniania jelit.

Czy odwrócenie operacji jest możliwe?

Aby usunąć stomię, pacjent musi być w dobrym stanie zdrowia. Musisz mieć także wystarczającą ilość odbytnicy pozostałej po pierwotnej operacji oraz siłę mięśni, aby wypychać resztki pokarmu przez komorę. Lekarz podejmie decyzję po rozmowie z pacjentem, zbadaniu jego pupy i ewentualnie sprawdzeniu, jak silne są mięśnie w tym miejscu.

Idealny czas na zamknięcie stomii to około 3 do 12 miesięcy po operacji. W tym czasie powinna także zakończyć się chemioterapia lub inne metody leczenia. Możliwe jest także odczekanie kilku lat z zabiegiem odwracania stomii.

Zapytaj swojego chirurga, czy przed operacją powinieneś wykonywać ćwiczenia lub poddać się fizykoterapii w celu wypracowania mięśni odbytu. Może to pomóc w szybszym powrocie do normalnego rytmu wypróżnień.

Możliwe komplikacje

Wiele operacji usunięcia kolostomii lub ileostomii jest dość prostych. Jednak zamknięcie jest trudniejsze, a rekonwalescencja dłuższa, jeśli cała okrężnica lub jej większa część została usunięta lub nie funkcjonuje. Operacja odwrócenia może prowadzić do takich problemów, jak:

  • Czasowe porażenie jelit. Może być potrzebny odpoczynek i inna pomoc, aby przywrócić jego prawidłowe funkcjonowanie.

  • Stolec wyciekający do wnętrza brzucha

  • Tkanka bliznowata utrudniająca lub uniemożliwiająca zrobienie kupy

  • Przepuklina, gdy jelito przebija się przez nacięcie wykonane dla stomii

  • Zapalenie pęcherza moczowego

  • Problemy z siusianiem lub uprawianiem seksu z powodu uszkodzenia nerwów

Odzyskanie

Zazwyczaj pobyt w szpitalu trwa od 3 do 10 dni. Opuścisz go po rozpoczęciu wypróżniania i jeśli nie wystąpią żadne komplikacje.

Może upłynąć trochę czasu, zanim zaczniesz normalnie robić kupę. Na początku możesz:

  • mieć luźne lub wodniste stolce

  • Potrzeba częstszego robienia kupy

  • Uczucie, że po wyjściu do toalety jelita nie są całkowicie opróżnione

  • Nieszczelny stołek

Trochę troski o jelita może pomóc w szybszym uzyskaniu regularności. Możesz:

  • Unikać tłustych i pikantnych potraw

  • Jedz małe posiłki o niskiej zawartości błonnika i powoli zwiększaj porcje

  • Pić dużo płynów, aby nie dopuścić do zatrzymania akcji serca

  • Unikaj kapusty, cebuli i innych pokarmów, które powodują gazy

  • Ogranicz napoje gazowane, alkohol i kofeinę

Po uzyskaniu zgody lekarza można wykonywać lekkie ćwiczenia fizyczne, takie jak spacery. Przez miesiąc nie wolno podnosić żadnych ciężkich przedmiotów i nie wolno prowadzić pojazdów, dopóki nie będzie można bez bólu wykonać nagłego hamowania (około 2 tygodnie).

Jeśli lekarz powie ci, że nie można cofnąć stomii, wiedz, że po wprowadzeniu odpowiednich zmian powinieneś być w stanie cieszyć się pełnym i aktywnym życiem.

Pytania i odpowiedzi dotyczące Avastinu

0

Lekarz odpowiada na pytania dotyczące Avastinu, leku stosowanego w leczeniu raka jelita grubego i innych nowotworów.

P: Co to są inhibitory angiogenezy?

O: Nowotwory potrzebują krwi, aby się rozwijać. Aby uzyskać wystarczającą ilość krwi, guzy zmuszają organizm do tworzenia nowych naczyń krwionośnych. Inhibitory angiogenezy blokują ten proces.

P: Jak działa Avastin?

O: Avastin jest przeciwciałem monoklonalnym, syntetyczną wersją przeciwciał, które produkuje nasz organizm i które zwalczają obce substancje. Avastin wiąże się z cząsteczką zwaną czynnikiem wzrostu śródbłonka naczyniowego lub VEGF. VEGF odgrywa kluczową rolę w rozwoju nowych naczyń krwionośnych. Avastin wyłącza VEGF.

P: Czy osoba przyjmująca Avastin nadal potrzebuje chemioterapii?

O: Avastin nie działa sam w sobie. Nadal konieczna jest chemioterapia. Ale Avastin sprawia, że chemioterapia działa lepiej.

P: Na jakie rodzaje nowotworów Avastin może pomóc?

O: Avastin jest zatwierdzony do leczenia raka jelita grubego lub odbytnicy, który rozprzestrzenił się na inne części ciała. Musi on być podawany wraz z chemioterapią zawierającą lek o nazwie 5-fluorouracyl (5-FU) lub kapecytabina (Xeloda). Inne rodzaje nowotworów, w których leczeniu pomaga lek Avastin, to niektóre rodzaje raka płuc, rak nerki, rak jajnika, rak szyjki macicy i glejak (rodzaj guza mózgu). Trwają badania kliniczne mające na celu sprawdzenie, czy lek Avastin jest pomocny w leczeniu innych nowotworów.

Avastin, który był wcześniej stosowany w leczeniu raka piersi, nie jest już zatwierdzony przez FDA do tego celu, ponieważ ryzyko związane z lekiem przewyższa korzyści.

P: Czy Avastin leczy raka jelita grubego?

O: Nie, ale Avastin znacznie wydłuża czas przeżycia. W badaniach klinicznych pacjenci, którym podawano Avastin wraz z chemioterapią, taką jak 5-FU, leukoworyna, oksaliplatyna i irinotecan, przeżyli około pięciu miesięcy dłużej niż pacjenci, którym podawano samą chemioterapię.

P: Jakie są skutki uboczne stosowania leku Avastin?

O: Avastin ma kilka poważnych działań niepożądanych, choć nie występują one u wszystkich pacjentów. Te działania niepożądane obejmują:

  • Otwory w jelicie grubym; w takich przypadkach zwykle konieczna jest operacja.

  • Wolniejsze gojenie się ran

  • Krwawienie wewnętrzne, które może spowodować udar lub śmierć

  • U pacjentów otrzymujących chemioterapię, która uszkadza serce, po zastosowaniu leku Avastin może wystąpić niewydolność serca.

  • Avastin może powodować uszkodzenie nerek.

  • U pacjentów przyjmujących lek Avastin może również wystąpić wysokie ciśnienie krwi, zmęczenie, zakrzepy krwi w żyłach, biegunka, ból głowy, utrata apetytu i owrzodzenia w jamie ustnej.

  • Krew w moczu

?

Najczęściej zadawane pytania na temat raka jelita grubego

0

Lekarz odpowiada na najczęściej zadawane pytania dotyczące raka jelita grubego, w tym zaleceń dotyczących badań przesiewowych i testów oraz sposobów zwalczania zmęczenia związanego z chorobą nowotworową.

Wydrukuj te pytania i odpowiedzi, aby omówić je ze swoim lekarzem.

1. Jestem 45-letnim mężczyzną, u którego w rodzinie nie występował rak jelita grubego ani polipy. Czy powinienem zacząć się badać w kierunku raka jelita grubego? Jakie są różne rodzaje badań w kierunku tego nowotworu?

Ponieważ w Pana rodzinie nie występowały przypadki raka jelita grubego ani polipy, jest Pan uważany za osobę o średnim ryzyku zachorowania na raka jelita grubego. Mężczyźni o średnim ryzyku powinni rozpocząć badania profilaktyczne po ukończeniu 50 roku życia. Zalecane badania przesiewowe w celu wykrycia wczesnych zmian i polipów u mężczyzn o średnim ryzyku obejmują:

  • Test na obecność krwi utajonej w kale

    Badanie to polega na wykryciu w stolcu krwi, której nie można dostrzec gołym okiem. W przypadku mężczyzn o średnim ryzyku zachorowania na raka jelita grubego, test ten powinien być wykonywany co roku, począwszy od 50 roku życia.

  • Elastyczna sigmoidoskopia

    Elastyczna sigmoidoskopia jest rutynową procedurą ambulatoryjną, w której lekarz używa sigmoidoskopu (długiego, giętkiego instrumentu o średnicy około 1/2 cala) do obejrzenia wyściółki odbytnicy i dolnej trzeciej części okrężnicy (zwanej okrężnicą esowatą i zstępującą). Badanie to wykonuje się zwykle co 5 lat i może być stosowane w połączeniu z corocznym badaniem kału na krew utajoną.

  • Kolonoskopia

    Jest to zabieg wykonywany w warunkach ambulatoryjnych, podczas którego badana jest odbytnica i wnętrze całego jelita grubego. Podczas kolonoskopii lekarz używa długiego, giętkiego instrumentu o średnicy około 1/2 cala, aby obejrzeć wyściółkę jelita grubego. Badanie to jest zalecane co 10 lat, począwszy od 50 roku życia.

Inne badania przesiewowe, które nie są tak powszechnie stosowane, obejmują:

  • Lewatywa barowa z kontrastem powietrznym

    Czasami lekarz przeprowadza badanie zwane lewatywą barową z kontrastem powietrznym. Jest to badanie rentgenowskie całej okrężnicy i odbytnicy, w którym bar i powietrze są stopniowo wprowadzane do okrężnicy przez rurkę doodbytniczą w celu poprawy widoczności. Lekarze zazwyczaj zalecają to badanie (czasami w połączeniu z giętką sigmoidoskopią) co pięć lat, począwszy od 50. roku życia.

  • Wirtualna kolonoskopia

    Badanie to wykorzystuje tomograf komputerowy do wykonania obrazów wnętrza jelita grubego i odbytnicy. Chociaż wydaje się, że jest równie dokładny jak kolonoskopia, trwają badania, które mają wykazać, jak wypada w porównaniu z innymi zalecanymi metodami badań przesiewowych.

  • Immunochemiczny test kału (FIT) – test ten sprawdza, czy w próbce stolca nie ma białek krwi, które mogą wskazywać na raka jelita grubego. Wykonuje się go co roku, począwszy od 50 roku życia.

  • Test DNA kału? Jest to kolejne badanie próbki kału, które sprawdza, czy w komórkach raka jelita grubego lub polipach nie występują zmiany genowe, które mogą wskazywać na raka jelita grubego. American Cancer Society zaleca przeprowadzanie tego badania co 3 lata.

Zapytaj lekarza, który z poniższych testów lub ich kombinacji jest dla Ciebie odpowiedni.

?

2. W moim stolcu wykryto niewielką ilość krwi. Czy mogę mieć raka jelita grubego?

Najwcześniejszym objawem raka jelita grubego może być krwawienie. Jeśli jednak w stolcu pojawi się krew, nie należy wpadać w panikę. Krwawienie może być spowodowane wieloma różnymi schorzeniami, nie tylko rakiem jelita grubego. Jeśli znajdziesz krew w stolcu, zgłoś się do lekarza, aby postawić prawidłową diagnozę i zastosować odpowiednie leczenie.

Inne objawy, na które należy zwrócić uwagę, jeśli podejrzewasz u siebie raka jelita grubego, to:

  • Zmiana nawyków jelitowych (zaparcia lub biegunki)

  • Nietypowe bóle brzucha lub gazy

  • Bardzo wąski stolec

  • Uczucie, że jelito nie zostało całkowicie opróżnione po oddaniu stolca

  • Niewyjaśniona utrata masy ciała

  • Zmęczenie

3. Niedawno miałem kolonoskopię i lekarz powiedział, że podczas zabiegu usunięto mi gruczolaka. Co to jest gruczolak?

Gruczolak to łagodny, nienowotworowy polip lub narośl w wyściółce jelita grubego. Gruczolaki są uważane za prekursorów raka okrężnicy i odbytnicy.

Rak okrężnicy i odbytnicy może rozpocząć się jako gruczolak, ale niewiele gruczolaków (tylko 1 lub 2 na 100) staje się złośliwe (rakowe). Proces ten trwa kilka lat. Kiedy polipy są wykrywane podczas badania jelita grubego (takiego jak kolonoskopia), lekarzom czasami trudno jest odróżnić, które z nich są przedrakowe, a które nie. Nawet wśród gruczolaków nie można stwierdzić, które z nich staną się złośliwe, choć większe gruczolaki są bardziej zagrożone złośliwością. Z tego powodu wszystkie polipy w okrężnicy i odbytnicy są usuwane.

4. Czy powinienem zmienić swoją dietę, aby zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka jelita grubego?

Toczy się wiele dyskusji na temat tego, czy dieta ma wpływ na ryzyko zachorowania na raka jelita grubego. Uważa się, że błonnik pokarmowy jest ważny dla zmniejszenia ryzyka zachorowania na raka jelita grubego, chociaż niektóre badania wykazały, że dieta wysokobłonnikowa w rzeczywistości nie ma znaczenia. Natomiast dieta bogata w tłuszcz i cholesterol wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zachorowania na raka jelita grubego.

Mimo to większość naukowców zgadza się, że ludzie powinni nadal wzbogacać swoją dietę w błonnik, ponieważ produkty bogate w błonnik są ważnym źródłem składników odżywczych i pomagają zapobiegać wielu innym poważnym schorzeniom, takim jak choroby serca. Badania wykazują również, że dieta bogata w błonnik może pomóc w obniżeniu ciśnienia krwi, poprawie poziomu cukru we krwi, zwalczaniu przejadania się i zapobieganiu innym schorzeniom przewodu pokarmowego, takim jak uchyłkowatość jelita grubego (otwory w wyściółce jelita, które są podatne na krwawienie i infekcje), zaparcia, a nawet nowotwory żołądka i przełyku.

Należy pamiętać, że najlepszym sposobem zapobiegania rakowi jelita grubego jest aktywność fizyczna, zrównoważona dieta, utrzymywanie idealnej masy ciała i regularne wykonywanie badań przesiewowych w kierunku polipów po 50. roku życia lub wcześniej, jeśli w rodzinie występowały przypadki raka jelita grubego.

5. Mój mąż jest bardzo zmęczony po leczeniu raka jelita grubego. Jak mogę pomóc mu zachować energię i poczuć się lepiej?

Zmęczenie związane z chorobą nowotworową jest jednym z najczęstszych skutków ubocznych raka i jego leczenia. Dokładna przyczyna tego zmęczenia nie jest znana, ale może być związana z procesem chorobowym lub leczeniem.

Aby zwalczyć zmęczenie, poproś męża o zastosowanie się do poniższych wskazówek:

  • Oceń swój poziom energii. Prowadź dzienniczek przez tydzień, aby określić pory dnia, w których jesteś najbardziej zmęczony lub masz najwięcej energii. Zwróć uwagę na czynniki, które mogą mieć na to wpływ.

  • Zwracaj uwagę na własne oznaki zmęczenia, takie jak trudności z koncentracją, bóle ciała i poczucie wyczerpania.

  • Oszczędzaj energię poprzez planowanie i organizowanie pracy z wyprzedzeniem, planowanie odpoczynku, kontrolowanie tempa pracy, ćwiczenie prawidłowej mechaniki ciała oraz ustalanie priorytetów i delegowanie zadań.

  • Utrzymuj prawidłowe odżywianie. Poproś dietetyka o wskazówki dotyczące zdrowego odżywiania się podczas leczenia raka.

  • Ćwiczenia fizyczne. Regularne, umiarkowane ćwiczenia fizyczne często zmniejszają uczucie zmęczenia, pomagają zachować aktywność i zwiększają energię. Nawet w trakcie terapii przeciwnowotworowej często możliwe jest kontynuowanie ćwiczeń. Przed zwiększeniem poziomu aktywności należy skonsultować się z lekarzem.

  • Radzenie sobie ze stresem poprzez dostosowanie swoich oczekiwań, stosowanie technik relaksacyjnych i uczestniczenie w zajęciach, które odwracają uwagę od zmęczenia.

  • Porozmawiaj z lekarzem. Mimo że zmęczenie związane z chorobą nowotworową jest częstym i często oczekiwanym skutkiem ubocznym raka i jego leczenia, nie powinieneś mieć nic przeciwko temu, aby powiedzieć o swoich obawach lekarzom. W niektórych przypadkach zmęczenie może być wskazówką do ukrytego problemu medycznego. W innych przypadkach możliwe są interwencje medyczne pomagające kontrolować niektóre z przyczyn zmęczenia. Wreszcie, mogą pojawić się sugestie bardziej specyficzne dla danej sytuacji, które pomogą w zwalczaniu zmęczenia.

Pytania i odpowiedzi dotyczące kolostomii

0

Lekarz udziela odpowiedzi na pytania dotyczące życia z kolostomią, w tym opieki, podróży i zaopatrzenia.

Kiedy należy zmienić worek kolostomijny?

Zaplanuj rutynowe opróżnianie worka kolostomijnego przed śniadaniem lub wieczorem przed pójściem spać, kiedy Twój organizm jest mniej zajęty trawieniem.

Zaplanuj regularną wymianę worka kolostomijnego co 3-5 dni. Datuj taśmę na worku lub zaznacz w kalendarzu, aby przypomnieć sobie, kiedy worek był ostatnio zmieniany.

Zmień niezwłocznie worek, jeżeli poczujesz swędzenie lub pieczenie skóry wokół stomii (miejsca, w którym kolostomia wchodzi do ciała). Odczucia te mogą być oznaką przeciekania.

Jak należy pielęgnować okolicę stomii?

Stomia i otaczająca ją skóra muszą być czyste, tak jak reszta ciała. Do czyszczenia tego obszaru nie trzeba używać sterylnych materiałów.

Włosy wokół stomii należy przycinać nożyczkami lub maszynką elektryczną.

Nie stosuj olejków ani maści na skórę wokół stomii. Mogą one uniemożliwić przyleganie worka do skóry.

Jak należy się kąpać z kolostomią?

Możesz brać prysznic lub kąpać się z założonym lub zdjętym workiem kolostomijnym. Należy jednak pamiętać, że w tym czasie organizm może nadal usuwać odpady.

Po wyjściu spod prysznica lub kąpieli możesz wymienić taśmę worka, wysuszyć ją powietrzem lub wysuszyć (suszarką do włosów na niskim ustawieniu).

Jak należy ćwiczyć z kolostomią?

Podczas aktywności fizycznej można nosić elastyczną bieliznę podtrzymującą worek kolostomijny. Worek należy nosić wewnątrz bielizny.

Nakładki na worek zwiększają komfort i pomagają wchłaniać pot.

Czy przyrost lub utrata wagi będzie miała wpływ na działanie worka kolostomijnego?

Tak, jeżeli jest to więcej niż 10-15 kg. Może to zmienić dopasowanie worka kolostomijnego lub czas noszenia systemu worka.

Jeśli zmiana wagi staje się problemem, poinformuj o tym chirurga lub pielęgniarkę zajmującą się terapią enterostomalną (ET).

Jakie są inne pomocne wskazówki dotyczące kolostomii?

Zawsze noś przy sobie zapasowy worek kolostomijny na wypadek nieprzewidzianych problemów.

Miej przy sobie dodatkowe klipsy zamykające na wypadek, gdyby Twój worek spadł lub pękł. W nagłych przypadkach można użyć gumki lub spinacza do segregatora.

Testuj różne produkty w domu w dni, kiedy jesteś w pobliżu własnej łazienki.

Jak należy podróżować z workiem kolostomijnym?

Sprzęt medyczny należy zawsze nosić przy sobie. Nie nadawaj ich razem z bagażem, na wypadek gdyby się zgubiły, opóźniły lub uległy uszkodzeniu.

Zabierz ze sobą dwa razy więcej sprzętu niż zwykle potrzebujesz, abyś był przygotowany na nagłe wypadki.

W walizce podróżnej należy nosić listę sprzedawców detalicznych i oddziałów Zjednoczonego Stowarzyszenia Stomijnego (UOA). Są one dobrym źródłem informacji, jeśli potrzebujesz pomocy podczas podróży.

Jeśli uważasz, że możesz potrzebować pielęgniarki ET, gdy jesteś poza domem, sprawdź informacje w Stowarzyszeniu Pielęgniarek Chorób Rany, Stomii i Kontynencji (WOCN).

Wskazówki pomocne przy wyłonieniu stomii

Po powrocie do kliniki lub szpitala zawsze zabieraj ze sobą dwie zmiany materiałów eksploatacyjnych dla stomii.

Należy nosić przy sobie identyfikator (w postaci bransoletki, naszyjnika lub karty w portfelu) określający rodzaj stomii.

Nie używaj produktów, które nie są przeznaczone specjalnie dla stomii.

Przy zamawianiu sprzętu stomijnego:

  • Przy zamawianiu należy przewidzieć wystarczająco dużo czasu na dostawę.

  • Przed zamówieniem wstępnie przyciętych worków w ciągu pierwszych 6 miesięcy należy ponownie zmierzyć wielkość stomii.

  • Zawsze miej w zapasie dodatkowy dwutygodniowy zapas sprzętu do wykonywania woreczków. Nie ma dobrego zamiennika dla tych produktów, jeśli ich zabraknie.

  • Przechowuj listę swojego sprzętu wraz z numerami zamówień, producentami i źródłami zaopatrzenia. Przekaż duplikat tej listy członkowi rodziny lub przyjacielowi na wypadek, gdyby w sytuacji awaryjnej potrzebna była ich pomoc.

  • Sprawdź kilka sklepów, aby uzyskać najlepsze ceny sprzętu. Niektórzy dostawcy pomogą Ci w wypełnieniu formularzy Medicare i ubezpieczeniowych.

  • Obliczając koszt sprzętu, weź pod uwagę czas noszenia worka.

  • Kiedy należy wezwać pielęgniarkę ET?

    Warto zgłosić się, jeśli:

    • Problemy z przeciekaniem

    • Podrażnienie skóry w okolicy woreczka

    • Problemy ze znalezieniem miejsc, w których można kupić materiały eksploatacyjne

    • Problemy ze znalezieniem grupy wsparcia

    • Pytania dotyczące zajścia w ciążę

    • Problemy w relacjach z powodu kolostomii

    • Wszelkie inne pytania lub wątpliwości związane z kolostomią

    Nowe sposoby diagnozowania raka jelita grubego

    0

    Nowe osiągnięcia w dziedzinie kolonoskopii zapowiadają szybsze i łatwiejsze badania przesiewowe.

    Jeśli odkładałeś wykonanie kolonoskopii z powodu strachu lub lęku, miej otuchę: Dzięki nowym osiągnięciom badanie to jest szybsze i łatwiejsze do przeprowadzenia.

    Dr Durado Brooks, dyrektor ds. raka jelita grubego w American Cancer Society, powiedział lekarzom, że „większość ludzi nie odczuwa już żadnego znaczącego dyskomfortu podczas zabiegu. W rzeczywistości większość zgłasza, że jest im całkiem wygodnie” – mówi.

    Gastroenterolog Jennifer Christie, MD, zgadza się z tym stwierdzeniem. „Pacjenci czują się obecnie znacznie bardziej komfortowo niż w przeszłości. Jednym z powodów jest to, że lekarze są po prostu coraz lepsi w wykonywaniu tych badań. Jesteśmy lepiej wyszkoleni i wykonujemy więcej procedur, więc pacjenci czerpią z tego korzyści” – mówi Christie, dyrektor Women’s Gastrointestinal Health and Motility w Mt. Sinai Medical Center w Nowym Jorku.

    Jak działa kolonoskopia

    Kolonoskopia jest jedną z opcji zalecanych w badaniach przesiewowych w kierunku raka jelita grubego u osób dorosłych o średnim ryzyku zachorowania. Kolonoskopia jest wykonywana poprzez wprowadzenie do odbytu oświetlonej, giętkiej rurki zwanej endoskopem w celu obejrzenia wnętrza jelita grubego. Na końcu rurki znajduje się maleńka kamera, która przekazuje obraz na ekran komputera.

    Podczas badania lekarze szukają zmian zwanych „polipami”. Są to małe narośla, które czasami mogą być prekursorem raka jelita grubego. Jeśli polip zostanie znaleziony, endoskop może być również użyty do jego usunięcia w trakcie tej samej procedury.

    „W tym sensie kolonoskopia jest zarówno diagnostyczna, jak i terapeutyczna – może znaleźć problem i leczyć go podczas tego samego zabiegu” – mówi Brooks.

    Postęp w technikach badań przesiewowych

    Jeśli w przeszłości miałeś kolonoskopię i nie byłeś w stanie jej tak łatwo znieść, istnieje prawdopodobieństwo, że badanie to nie obejmowało głębszej sedacji, która do niedawna była zarezerwowana dla bardziej skomplikowanych procedur.

    „Tradycyjnie podczas kolonoskopii stosowaliśmy tylko środek uspokajający i narkotyk. Obecnie coraz częściej korzystamy z usług anestezjologa, co pozwala na wprowadzenie pacjenta w głębszy sen bez ryzyka dla bezpieczeństwa. Oznacza to, że zabieg może być wykonany szybciej, a pacjent czuje się naprawdę komfortowo” – mówi Christie.

    Ponieważ jednak nie wszystkie firmy ubezpieczeniowe będą płacić za anestezjologa, eksperci twierdzą, że w przyszłości coraz więcej gastroenterologów będzie szkolonych w zakresie podawania znieczulenia, zwłaszcza we współpracy z pielęgniarką anestezjologiczną.

    Oprócz szerszego stosowania znieczulenia, do zwiększenia komfortu pacjentów przyczyniają się także postępy w dziedzinie narzędzi używanych podczas samego badania. Jeden z takich postępów pozwala zmniejszyć częstość występowania „pętli” – powikłania, które może utrudniać wykonanie badania.

    W takim przypadku giętka rurka używana do oglądania wnętrza okrężnicy zaplątuje się w liczne wewnętrzne zakręty, powodując nacisk na okrężnicę i powstawanie „pętli”. Może to utrudnić wykonanie badania.

    Jednak dr David Lieberman twierdzi, że kilka nowo zaprojektowanych lunet pomaga lekarzom unikać „zapętlania” na różne sprytne sposoby.

    „Jedną z innowacji jest instrument o zmiennej sztywności – luneta, która pozwala lekarzowi usztywnić głowicę lunety, ułatwiając przejście przez okrężnicę i zakończenie badania” – mówi Lieberman, szef gastroenterologii na Oregon Health and Science University w Portland.

    Ponadto Lieberman mówi lekarzom, że inne urządzenia, w tym jedno o nazwie NeoGuide, wykorzystują chipy komputerowe do zapamiętywania skrętu głowicy, co, jak twierdzi, zmniejsza prawdopodobieństwo powstawania pętli.

    Nowe urządzenie wykorzystuje technologię balonową do przepychania lunety przez jelito grube w łagodniejszy i delikatniejszy sposób.

    „Jest to system podwójnych balonów, między którymi znajduje się powietrze i to właśnie ciśnienie powietrza delikatnie przesuwa endoskop przez okrężnicę” – mówi Lieberman, który dodaje, że to również może zmniejszyć prawdopodobieństwo powstania pętli.

    Ostrzega on jednak, że wiele urządzeń jest nadal uważanych za eksperymentalne i nie zostało jeszcze sprawdzonych w dużych badaniach klinicznych.

    „Zdecydowanie jednak zmierzamy w tym kierunku i wszystko to jest bardzo obiecujące” – mówi Lieberman.

    Przygotowanie do sukcesu

    Aby kolonoskopia zakończyła się sukcesem – przynajmniej jeśli chodzi o uzyskanie wyraźnej wizualizacji – przygotowanie musi obejmować całkowite opróżnienie jelit. Wielu lekarzy twierdzi, że osiągnięcie tego celu jest równoznaczne z szybkim, łatwym i udanym badaniem.

    „Najważniejszym sposobem na zwiększenie sukcesu kolonoskopii jest dobre przygotowanie. Jeśli nie jest ono dobre, sam zabieg jest dłuższy i trudniejszy do wykonania” – mówi Lieberman.

    W przeszłości wiązało się to z wypiciem w ciągu kilku godzin nawet do galona lub więcej silnego środka przeczyszczającego w płynie, co według Christie było zadaniem trudnym do wykonania dla wielu pacjentów.

    „Na ogół nie jest to zbyt smaczne. Niektórzy pacjenci mają trudności z jego spożyciem” – mówi Christie.

    Obecnie jednak postęp sprawia, że przygotowanie do badania staje się łatwiejsze, a jednocześnie pomaga zapewnić powodzenie samego badania.

    Wśród preparatów znajduje się OsmoPrep, który zapewnia takie same efekty oczyszczania jelit jak napój, ale przy użyciu o połowę mniejszej ilości płynu i bez nieprzyjemnego smaku. Wady: Trzeba zażyć wiele tabletek w bardzo krótkim czasie.

    Według producenta, firmy Salix Pharmaceuticals, zalecana dawka to 32 tabletki, podzielone na dawki po cztery tabletki co 15 minut, każda przyjmowana z 8 uncjami czystego płynu, w sumie 2 kwarty. Dwadzieścia tabletek przyjmuje się w nocy przed egzaminem, a 12 w dniu testu.

    „Nadzieją na przyszłość jest całkowicie bezprecedensowy egzamin i zmierzamy w tym kierunku” – mówi Lieberman.

    Lieberman rzeczywiście donosi, że europejskie badania wykorzystujące rezonans magnetyczny zbliżają się do osiągnięcia tego celu.

    „Dzięki technologii MRI, która jest obecnie badana w Europie, można teoretycznie odjąć różne gęstości [materiału znajdującego się w okrężnicy], aby odróżnić kał od nieprawidłowości w okrężnicy” – mówi Lieberman.

    Jeśli wyniki badań europejskich okażą się zadowalające, szacuje on, że kolonoskopia bez wstępnego badania może stać się rzeczywistością w ciągu kilku lat.

    Wirtualny test

    Chociaż patrzenie w przyszłość jest obiecujące, istnieje również jedna futurystyczna metoda badania jelita grubego, która jest dostępna już teraz. Jest to tzw. „wirtualna kolonoskopia” – nieinwazyjne badanie, które wykorzystuje promienie rentgenowskie do zajrzenia do wnętrza jelita grubego.

    Lekarze twierdzą, że jest to tak mało kłopotliwe, że cała procedura trwa mniej niż 10 minut.

    „W większości przypadków, kiedy pacjent wychodzi stąd, jest zadowolony i szczęśliwy. Po krótkim czasie są na stole i schodzą z niego, bez konieczności podawania środków uspokajających. W ciągu 10 minut można dosłownie wrócić do pracy” – mówi Michael Macari, dyrektor ds. obrazowania jamy brzusznej w NYU Medical Center w Nowym Jorku.

    Oprócz tego, że badanie jest nieinwazyjne, Marcari mówi, że przed badaniem jego ośrodek używa dwutlenku węgla – w porównaniu z „powietrzem” – do rozszerzenia okrężnicy. Różnica, jak mówi, oznacza bardzo mało skurczów i prawie żadnych bólów resztkowych po zakończeniu badania.

    „Na początku odczuwa się lekki ucisk, ale dwutlenek węgla wchłania się tak szybko, że zanim pacjenci wyjdą, czują się już dobrze” – mówi Macari.

    Patrząc w przyszłość

    Chociaż samo badanie przesiewowe jest szybkie i łatwe, obecnie wymaga takiego samego przygotowania jak zwykła kolonoskopia, więc pacjenci nie są pozbawieni dyskomfortu związanego z badaniem wstępnym.

    Macari donosi jednak, że może się to zmienić w niedalekiej przyszłości, wraz z pojawieniem się procesu zwanego „znakowaniem kału”.

    W tej procedurze, jak mówi, pacjenci wypijają środek, który – po dostaniu się do jelita grubego – przyczepia się do materiału kałowego i pomaga lekarzom odróżnić go od polipów na skanie.

    „Właśnie zakończyliśmy badanie 80 pacjentów, u których zastosowano znakowanie kałem i nie stosowano oczyszczania jelit. Uzyskaliśmy bardzo wysoki wskaźnik wykrywalności polipów powyżej 10 milimetrów, co według wielu jest prawdziwym progiem do usunięcia” – mówi Macari.

    W innym badaniu, opublikowanym w czasopiśmie Radiology, lekarze z Belgii porównali znakowanie kałem ze standardowym przygotowaniem do kolonoskopii. Stwierdzili, że znakowanie kałem pozostawia więcej resztek kału, ale poprawia różnicowanie polipów. Znacznie zmniejszył się również dyskomfort pacjenta, efekty uboczne i zaburzenia snu.

    Marcari twierdzi jednak, że nie zalecałby go rutynowo do wirtualnej kolonoskopii – przynajmniej dopóki nie zostaną przeprowadzone większe badania.

    „Obecnie jest ona stosowana, gdy pacjent po prostu nie toleruje standardowego przygotowania lub gdy stan zdrowia uniemożliwia mu udział w standardowym przygotowaniu” – mówi Marcari.

    Choć wirtualna kolonoskopia wydaje się być łatwa, Brooks ostrzega, że jeśli podczas badania zostanie znaleziony polip, pacjent nadal musi poddać się standardowej kolonoskopii, aby usunąć narośl.

    „Wymaga to drugiego przygotowania i drugiej procedury, podczas gdy w przypadku standardowej kolonoskopii, gdy coś zostanie wykryte, można to usunąć na miejscu, bez konieczności przeprowadzania drugiej procedury” – mówi.

    Macari mówi, że aby uniknąć podwójnego czasu przygotowania, niektóre ośrodki medyczne koordynują wirtualną kolonoskopię z gastroenterologiem, który jest w pogotowiu.

    „W przypadku, gdy wirtualna kolonoskopia ujawni problem, gastroenterolog jest gotowy do wykonania standardowej kolonoskopii bez konieczności ponownego przygotowania” – mówi Macari.

    Ten podwójny system badań przesiewowych jest obecnie wykonywany w wybranych dużych ośrodkach medycznych w całym kraju.

    Objawy wczesnego raka jelita grubego u mężczyzn i kobiet

    0

    Lekarz wyjaśnia typowe objawy raka jelita grubego.

    Jednak nie wszystkie nowotwory jelita grubego przebiegają bezobjawowo. Jednym z wczesnych objawów raka jelita grubego może być krwawienie. Często guzy krwawią tylko w niewielkich ilościach, sporadycznie, a dowody na obecność krwi można znaleźć dopiero podczas badania chemicznego stolca. Gdy guzy się powiększają, mogą wystąpić inne objawy. Należą do nich:

  • Zmiana nawyków jelitowych.

    Zaparcia, biegunka i nietrzymanie stolca, choć zwykle są objawami innych, mniej poważnych problemów, mogą być również oznaką raka jelita grubego.

  • Krew na lub w stolcu.

    Krew w stolcu może być zdecydowanie najbardziej niepokojącym objawem raka jelita grubego. Nie musi ona jednak oznaczać raka. Wiele innych problemów może powodować krwawienie w przewodzie pokarmowym, w tym hemoroidy, wrzody, wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna, by wymienić tylko kilka z nich. Ponadto żelazo i niektóre pokarmy, takie jak buraki, mogą nadawać stolcowi czarny lub czerwony wygląd, fałszywie wskazując na obecność krwi w stolcu. Jeśli jednak zauważysz krew w stolcu, zgłoś się do lekarza, aby wykluczyć poważne schorzenie i zapewnić odpowiednie leczenie.

  • Niewyjaśnione

    anemia

    .

    Anemia to niedobór czerwonych krwinek, które przenoszą tlen w całym organizmie. Osoba cierpiąca na anemię najprawdopodobniej czuje się zmęczona i ospała, do tego stopnia, że odpoczynek nie poprawia jej samopoczucia.

  • Nietypowy ból brzucha lub gazów

  • Niewyjaśniona utrata wagi

  • Zmęczenie

  • Wymioty

  • Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy koniecznie zgłosić się do lekarza w celu zapewnienia właściwej diagnozy i leczenia. Dla pacjenta z rakiem jelita grubego wczesne rozpoznanie i leczenie może być ratunkiem.

    ?

    Darrick Price: Życie po raku jelita grubego

    0

    U Darricka Price’a zdiagnozowano raka jelita grubego w wieku 16 lat. Teraz, 18 lat później, zawdzięcza chirurgowi, że uratował mu życie.

    Obejmując życie po raku jelita grubego

    Kiedy w wieku 16 lat u członka Doctor Community Darricka Price’a zdiagnozowano raka jelita grubego, dawano mu trzy miesiące życia. Teraz, 18 lat później, dziękuje swojemu chirurgowi za uratowanie mu życia.

    By Darrick Price Z archiwum Doktora

    Osiem dni po moich 16. urodzinach zdiagnozowano u mnie raka jelita grubego.

    Wiedziałem, że coś jest nie tak, kiedy latem 1987 roku znalazłem krew w bieliźnie. Moja matka odkryła ją później, kiedy robiła pranie. Pojechała do mojej szkoły i zabrała mnie prosto do lekarza. Lekarz natychmiast wysłał nas do szpitala, abyśmy mogli przeprowadzić badania.

    Po otrzymaniu wyników okazało się, że wiadomości są straszne. Lekarze powiedzieli moim rodzicom, że nawet po zastosowaniu radioterapii i chemioterapii prawdopodobnie nie dożyję do Bożego Narodzenia, czyli za trzy miesiące. Ale i tak 21 września przeszedłem operację, która trwała 12 długich godzin, a ja obudziłem się w środku! Lekarze weszli do środka, znaleźli guz na końcu mojej okrężnicy i nie znaleźli żadnych innych spodziewanych czynników rakowych.

    Po operacji lekarze przeprowadzili kolejne badania, które dały zupełnie inne wyniki. Lekarze stwierdzili, że nie potrzebuję radioterapii ani chemioterapii, ponieważ reszta nowotworu zniknęła. Teraz nazywano mnie Cudownym Dzieckiem!

    Ponieważ guz zniszczył mięśnie w okolicy odbytu, musiałem mieć kolostomię, czyli zabieg polegający na usunięciu części jelita grubego i zrobieniu otworu w brzuchu, przez który odprowadza się stolec.

    Z tego powodu po operacji moim jedynym prawdziwym zmartwieniem było to, czy znajdę kobietę, która pokocha mnie w tym stanie i będzie chciała mieć ze mną dzieci. Z biegiem lat odkryłem, że niektóre kobiety o to dbają, a inne nie. Nie tylko poprzez prawidłowe odżywianie się czy unikanie palenia, ale także poprzez regularne wizyty u lekarza. Regularne wizyty dają czas na wczesne wykrycie ewentualnych nieprawidłowości, dzięki czemu lekarz może pomóc, zanim staną się one poważnym problemem, tak jak to miało miejsce w moim przypadku.

    Ostatnio poszedłem do lekarza, który przeprowadził moją operację – po wielu latach niewidzenia się z nim – i zbadałem się dla pewności. Przeprowadził kilka badań, z których wynika, że mój stan zdrowia jest idealny! Nie mam się czym martwić, ale wiem, że muszę nadal chodzić na badania kontrolne.

    Powiedziałam mojemu lekarzowi, że kiedy przejdzie na emeryturę, musi mi znaleźć lekarza, któremu będę mogła zaufać tak bardzo, jak jemu! Na zakończenie tej historii chcę powiedzieć: „Dziękuję, doktorze, za wszystko. Za to, że dałeś mi szansę doświadczyć życia.

    Zawdzięczam Ci więcej, niż kiedykolwiek będziesz wiedział.

    Rak jelita grubego: Historie osobiste

    0

    Osobiste historie na temat raka jelita grubego.

    Darrick, znany również jako Harleyman71 w serwisie doctor, podzielił się swoją podnoszącą na duchu historią z Doctor the Magazine.

    Profil: Zdiagnozowany w wieku 16 lat: Osobista historia raka jelita grubego

    Historia raka jelita grubego: Historia jednego człowieka, który przeżył

    Jak odkrył Johnny Pauls, profilaktyczne badania przesiewowe mogą wykryć raka jelita grubego we wczesnym stadium – kiedy można go wyleczyć. Dowiedz się więcej w tym filmie o lekarzu.

    Video: Historia raka jelita grubego: Historia 1 mężczyzny, który przeżył

    Historia Raka Okrężnicy: Historia 1 mężczyzny, który przeżył

    Przeczytaj inne historie o raku jelita grubego i podziel się własną.

    lekarz Wymiana informacji o raku jelita grubego

    Najlepsze i najgorsze produkty spożywcze zapobiegające rakowi jelita grubego

    0

    To, co jesz i czego nie jesz, może mieć wpływ na ryzyko zachorowania na raka jelita grubego. Dowiedz się od lekarza, jak żywność pomaga w walce z rakiem jelita grubego.

    1/10

    Rak jelita grubego jest trzecim co do częstości występowania typem nowotworu u mężczyzn i kobiet. Mądre wybory żywieniowe mogą pomóc obniżyć ryzyko zachorowania na ten nowotwór. Niektóre badania mówią, że osoby, które odżywiają się prawidłowo, ćwiczą, utrzymują zdrową wagę i ograniczają spożywanie alkoholu do minimum, mogą zmniejszyć ryzyko zachorowania o ponad jedną trzecią.

    Jedz: Nabiał

    2/10

    Większość badań jest zgodna, że produkty mleczne bogate w wapń zmniejszają ryzyko wystąpienia rozrostów okrężnicy (tzw. gruczolaków) i raka jelita grubego. Pomocne mogą być również suplementy wapnia. Zapytaj swojego lekarza, co może być dla Ciebie odpowiednie. Witamina D (dodawana do mleka) może również chronić przed tym typem raka, ale potrzebne są dalsze badania.

    Jedz: Pełne ziarno

    3/10

    Są one pełne składników odżywczych i stanowią dobre źródło magnezu i błonnika. Utrzymują stolec w ruchu, a po drodze mogą wychwytywać związki powodujące raka w jelicie grubym. Staraj się spożywać 90 gramów pełnych ziaren dziennie – płatki owsiane, chleb pełnoziarnisty i brązowy ryż to dobre opcje.

    Jedz: fasola

    4/10

    Fasola i inne rośliny strączkowe (na przykład soja, groch i soczewica) są bogate w błonnik, białko oraz witaminy B i E. Zawierają również związki zwane flawonoidami, które mogą zapobiegać rozwojowi nowotworów, a także pewne przeciwutleniacze, które mogą pomóc w ochronie przed rakiem jelita grubego. Spróbuj zamienić jedno ze swoich zwykłych dań dodatkowych na czarną fasolę lub przygotuj z niej obfitą zupę.

    Jedz: Kolorowe owoce i warzywa

    5/10

    Zawierają one naturalne substancje (fitochemikalia), które mogą blokować wzrost komórek nowotworowych lub zwalczać stany zapalne, które mogą napędzać raka. Badania łączące owoce i warzywa z zapobieganiem rakowi okrężnicy są niejednoznaczne, ale organizacje zajmujące się chorobami nowotworowymi zalecają je jako część zdrowej diety. Najlepsze są brokuły, kapusta i bogate w witaminę C owoce, takie jak pomarańcze.

    Jedz: Ryby

    6/10

    Tłuste ryby, takie jak łosoś, są bogate w kwasy tłuszczowe omega-3, które są korzystne dla zdrowia serca i mogą spowalniać wzrost komórek rakowych. Nie jest jednak jasne, czy jedzenie ryb może uchronić Cię przed zachorowaniem na raka jelita grubego. Niektóre badania wykazały, że ludzie, którzy jedli ryby zamiast czerwonego mięsa, byli mniej narażeni na raka odbytnicy. Należy jednak ograniczyć spożywanie miecznika, tuńczyka, tilefisha, rekina i makreli królewskiej. Mogą one zawierać rtęć i inne zanieczyszczenia, które z czasem mogą zaszkodzić Twojemu zdrowiu.

    Ograniczaj: Mięso czerwone

    7/10

    Soczysty hamburger z rusztu może kusić kubki smakowe, ale może być szkodliwy dla jelita grubego. Naukowcy wiedzą, że regularne spożywanie czerwonego mięsa, takiego jak wołowina, wieprzowina czy jagnięcina, może zwiększać ryzyko zachorowania na raka jelita grubego, ale nie są pewni dlaczego. Może to wynikać z samej zawartości mięsa lub z tego, że substancje rakotwórcze mogą się tworzyć podczas gotowania w wysokiej temperaturze. Należy dążyć do spożywania mniej niż 18 uncji tygodniowo.

    Limit: Mięso przetworzone

    8/10

    Są to mięsa wędzone, peklowane, solone lub konserwowane dodatkami chemicznymi. Należą do nich hot dogi, bekon, szynka, kiełbasa bolońska i pakowane mięso obiadowe. Częste spożywanie tego rodzaju mięsa może zwiększyć ryzyko zachorowania na raka jelita grubego i żołądka.

    Ogranicz: alkohol

    9/10

    Jeden drink od czasu do czasu nie wpływa na prawdopodobieństwo zachorowania na raka jelita grubego. Jednak umiarkowane lub duże spożycie alkoholu (dwa lub trzy kieliszki dziennie) może zwiększyć ryzyko zachorowania o 20%, a duże picie może zwiększyć je o 40%. Jeśli często pijesz więcej niż trzy drinki dziennie, porozmawiaj ze swoim lekarzem o badaniach przesiewowych w kierunku raka jelita grubego.

    Inne możliwości

    10/10

    Nie wiemy, czy te popularne produkty spożywcze i napoje odgrywają rolę w wywoływaniu raka jelita grubego lub zapobieganiu mu: między innymi kawa, herbata, napoje zawierające kofeinę, słodycze, ziemniaki i czosnek. Naukowcy kontynuują badania nad związkiem między dietą a rakiem jelita grubego, więc prawdopodobnie wiele jeszcze przed nami.